Adhyaya 179

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र गौतमेश्वरमुत्तमम् । सर्वपापहरं तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາເອກ, ຈາກນັ້ນຄວນໄປຫາ ໂກຕະເມສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ—ຕີຣະຖະທີ່ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ ແລະລ້າງບາບທັງປວງ”

Verse 2

गौतमेन तपस्तप्तं तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । दिव्यं वर्षसहस्रं तु ततस्तुष्टो महेश्वरः

ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ໂກຕະມະໄດ້ບຳເພັນຕະປະ—ເປັນເວລາໜຶ່ງພັນປີທິບ; ແລ້ວມະເຫສະວະຣະກໍພໍພະໄທ

Verse 3

प्रणम्य शिरसा तत्र स्थापितः परमेश्वरः । स्थापितो गौतमेनेशो गौतमेश्वर उच्यते

ທີ່ນັ້ນ ໂກຕະມະໄດ້ກ້ົມສີສະນົບນ້ອມ ແລ້ວສະຖາປະນາ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ. ເນື່ອງຈາກພຣະອີສະຖືກສະຖາປະນາໂດຍໂກຕະມະ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ໂກຕະເມສະວະຣະ”

Verse 4

तत्र देवैश्च गन्धर्वैरृषिभिः पितृदैवतैः । सम्प्राप्ता ह्युत्तमा सिद्धिराराध्य परमेश्वरम्

ທີ່ນັ້ນ ເທວະ, ຄັນທັບພະ, ຣິສີ ແລະເທວະແຫ່ງປິຕຣະທັງຫຼາຍ ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ໂດຍການອາຣາທະນາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः । पूजयेत्परमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາເທວະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ ແລະບູຊາພຣະອີສານຜູ້ສູງສຸດ (ພຣະສິວະ) ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 6

बहवस्तन्न जानन्ति विष्णुमायाविमोहिताः । तत्र संनिहितं देवं शूलपाणिं महेश्वरम्

ຫຼາຍຄົນບໍ່ຮູ້ເລື່ອງນີ້ ເນື່ອງຈາກຖືກມາຍາຂອງພຣະວິສນຸຫຼອກລວງ: ວ່າພຣະເທວະມະເຫສະວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງໃກ້ຊິດ

Verse 7

ब्रह्मचारी तु यो भूत्वा तत्र तीर्थे नरेश्वर । स्नात्वार्चयेन्महादेवं सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ຜູ້ໃດດຳລົງພຣະຫມະຈັນທະ (brahmacarya) ແລ້ວອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະມະຫາເທວະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດະ

Verse 8

ब्रह्मचारी तु यो भूत्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । पूजयेत्परमीशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດຮັກສາພຣະຫມະຈັນທະ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແດ່ເທວະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ ແລະບູຊາພຣະອີສານຜູ້ສູງສຸດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໂດຍສິ້ນເຊີງ

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यो दानं भक्त्या दद्याद्द्विजातये । तदक्षयफलं सर्वं नात्र कार्या विचारणा

ຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ທານໃດກໍຕາມທີ່ຜູ້ໃດຖວາຍດ້ວຍສັດທາແກ່ດວິຊະ (dvija) ຍ່ອມໃຫ້ຜົນອັນອະກະຊະຍະ ຄົບຖ້ວນທັງໝົດ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ

Verse 10

मासे चाश्वयुजे राजन् कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । स्नात्वा तत्र विधानेन दीपकानां शतं ददेत्

ໂອ ພະຣາຊາ! ໃນເດືອນ ອາສະວະຍຸຊ ວັນຈະຕຸຣະທະສີ ແຫ່ງກຣິສນະປັກ ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງຖວາຍທານປະທີບໜຶ່ງຮ້ອຍດວງ।

Verse 11

पूजयित्वा महादेवं गन्धपुष्पादिभिर्नरः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो मृतः शिवपुरं व्रजेत्

ເມື່ອບຸກຄົນບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ແລະເມື່ອສິ້ນຊີວິດ ຈະໄປສູ່ ສິວະປຸຣະ ອັນເປັນຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 12

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां कार्त्तिक्यां तु विशेषतः । उपोष्य प्रयतो भूत्वा घृतेन स्नापयेच्छिवम्

ໃນວັນອັດຖະມີ ແລະ ຈະຕຸຣະທະສີ—ໂດຍພິເສດໃນເດືອນ ກາຣຕຕິກ—ເມື່ອຖືອຸໂປສົດ ແລະສຳລວມໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ພຶງສົງພຣະສິວະດ້ວຍກີ (ເນີຍໃສ)។

Verse 13

पञ्चगव्येन मधुना दध्ना वा शीतवारिणा । स च सर्वस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ການສົງ (ພຣະເຈົ້າ) ດ້ວຍ ປັນຈະຄະວະຍະ ຫຼື ນ້ຳເຜິ້ງ ຫຼື ນົມສົ້ມ ຫຼື ນ້ຳເຢັນ ບຸກຄົນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັຊະນະທັງປວງ।

Verse 14

भक्त्या तु पूजयेत्पश्चात्स लभेत्फलमुत्तमम् । बिल्वपत्रैरखण्डैश्च पुष्पैरुन्मत्तकोद्भवैः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາດ້ວຍພັກຕິ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນສູງສຸດ—ດ້ວຍໃບບິລະວະທີ່ບໍ່ຂາດ ແລະດອກໄມ້ຈາກຕົ້ນອຸນມັດຕະ (ທັດຕູຣາ)។

Verse 15

कुशापामार्गसहितैः कदम्बद्रोणजैरपि । मल्लिकाकरवीरैश्च रक्तपीतैः सितासितैः

ດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ ແລະ ອະປາມາຣະກະ ພ້ອມກັນ, ດອກກະດັມບະ ແລະ ດຣໂຣນະ ດ້ວຍ; ທັງດອກມັລລິກາ (ມະລິ) ແລະ ກະຣະວີຣະ (ຍີ່ໂຖ) ສີແດງ ສີເຫຼືອງ ສີຂາວ ແລະ ສີຄ່ຳ—(ພຶງບູຊາພຣະສິວະ)។

Verse 16

पुष्पैरन्यैर्यथालाभं यो नरः पूजयेच्छिवम् । नैरन्तर्येण षण्मासं योऽर्चयेद्गौतमेश्वरम् । सर्वान्कामानवाप्नोति मृतः शिवपुरं व्रजेत्

ດ້ວຍດອກໄມ້ອື່ນໆຕາມທີ່ໄດ້ມາ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະສິວະ; ແລະຜູ້ໃດບໍ່ຂາດຕອນ ບູຊາພຣະເກົາຕະເມສະວະຣະ ຕະຫຼອດຫົກເດືອນ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສົມປາດຖະນາທຸກປະການ ແລະເມື່ອຕາຍຈະໄປສູ່ສິວະປຸຣະ ຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 179

अध्याय

ອັດທະຍາຍ—ໝາຍເຖິງ “ບົດ/ຕອນ” (ຊື່ບົດ)