Adhyaya 177

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भूतीश्वरं ततो गच्छेत्सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । दर्शनादेव राजेन्द्र यस्य पापं प्रणश्यति

ພຣະສີ ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຫາ ພູຕີອິສະວະຣະ—ຍອດເຢັ້ນໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ. ໂອ ຣາເຊນທຣະ, ແຕ່ພຽງໄດ້ດາຣະຊະນະ (ເຫັນອັນສັກສິດ) ບາບຂອງຄົນກໍຖືກທໍາລາຍ.”

Verse 2

तत्र स्थाने पुरा पार्थ देवदेवेन शूलिना । उद्धूलनं कृतं गात्रे तेन भूतीश्वरं तु तत्

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນໃນກາລກ່ອນ, ໂອ ປາຣຖະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຕຣີສູລ ໄດ້ທາພະສະມະ (ເຖົ່າສັກສິດ) ລົງເທິງພຣະວະກາຍ; ເພາະສະນັ້ນ ສະຖານທີ່ນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ພູຕີອິສະວະຣະ.

Verse 3

पुष्ये वा जन्मनक्षत्रे अमावास्यां विशेषतः । भूतीश्वरे नरः स्नात्वा कुलकोटिं समुद्धरेत्

ໂດຍພິເສດໃນວັນອະມາວັດສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ)—ຫຼືໃນລະດັບນັກສັດ ປຸສຍະ, ຫຼືໃນວັນນັກສັດເກີດຂອງຕົນ—ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ ພູຕີອິສະວະຣະ ຈະຍົກກູ້ສາຍຕະກູນໄດ້ເຖິງໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 4

तत्र स्थाने तु यो भक्त्या कुरुते ह्यङ्गगुण्ठनम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नराधिप

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາ ທາ/ປົກຄຸມອະວະຍະວະດ້ວຍ ພັສມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ)—ໂອ ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ ຈົ່ງຟັງຜົນທີ່ປະກາດໄວ້ແກ່ກຳນັ້ນ.

Verse 5

यावन्तो भूतिकणिका गात्रे लग्नाः शिवालये । तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते

ໃນສິວາລະຍະ ຂີ້ເຖົ່າພັສມະມີກີ່ອະນຸພາກຕິດກາຍ ກໍເທົ່ານັ້ນແຫຼະທີ່ຜູ້ນັ້ນຖືກເຊີດຊູໃນສິວະໂລກ ເປັນພັນປີນັບພັນ.

Verse 6

सर्वेषामेव स्नानानां भस्मस्नानं परं स्मृतम् । पुराणैरृषिभिः प्रोक्तं सर्वशास्त्रेष्वनुत्तमम्

ໃນບັນດາການອາບນ້ຳທັງປວງ “ພັສມະ-ສະນານ” (ອາບດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າສູງສຸດ; ປຸຣານະແລະລຶສີທັງຫຼາຍສອນໄວ້ ແລະເປັນອັນຍອດໃນຊາສະຕຣາທັງປວງ.

Verse 7

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं चापि यः सदा । स्नानं करोति चाग्नेयं पापं तस्य प्रणश्यति

ຜູ້ໃດປະພຶດ “ອາກເນຍ-ສະນານ” ເປັນນິດ ຈະເຮັດວັນລະເທື່ອ ສອງເທື່ອ ຫຼືສາມເທື່ອກໍຕາມ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສູນສິ້ນ.

Verse 8

दिव्यस्नानाद्वरं स्नानं वायव्यं भरतर्षभ । वायव्यादुत्तमं ब्राह्म्यं वरं ब्राह्म्यात्तु वारुणम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພາຣະຕະ ການອາບທິບຍະຍັງສູ້ “ວາຍະວະຍະ-ສະນານ” ບໍ່ໄດ້; ຍິ່ງກວ່າວາຍະວະຍະ ແມ່ນ “ບຣາຫມະຍະ-ສະນານ”; ແລະຍິ່ງກວ່າບຣາຫມະຍະ ແມ່ນ “ວາຣຸນະ-ສະນານ”.

Verse 9

आग्नेयं वारुणाच्छ्रेष्ठं यस्मादुक्तं स्वयम्भुवा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ह्याग्नेयं स्नानमाचरेत्

ການອາບນ້ຳອາກເນຍະ ປະເສີດກວ່າການອາບນ້ຳວາຣຸນະ ເນື່ອງຈາກສວຍັມພູ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ສອນໄວ້. ດັ່ງນັ້ນຄວນພາກພຽນທຸກປະການເພື່ອປະຕິບັດການອາບນ້ຳອາກເນຍະ.

Verse 10

युधिष्ठिर उवाच । आग्नेयं वारुणं ब्राह्म्यं वायव्यं दिव्यमेव च । किमुक्तं श्रोतुमिच्छामि परं कौतूहलं हि मे

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ການອາບນ້ຳອາກເນຍະ, ວາຣຸນະ, ບຣາຫມະຍະ, ວາຍະວະຍະ ແລະການອາບນ້ຳທິບ—ໄດ້ສອນໄວ້ຢ່າງໃດ? ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ.”

Verse 11

मार्कण्डेय उवाच । आग्नेयं भस्मना स्नानमवगाह्य च वारुणम् । आपोहिष्ठेति च ब्राह्म्यं वायव्यं गोरजः स्मृतम्

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ການອາບນ້ຳອາກເນຍະ ແມ່ນອາບດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (ພັສມະ); ການອາບນ້ຳວາຣຸນະ ແມ່ນລົງຈົມໃນນ້ຳ. ການອາບນ້ຳບຣາຫມະຍະ ແມ່ນການສວດ ‘Āpo hi ṣṭhā…’; ແລະການອາບນ້ຳວາຍະວະຍະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຝຸ່ນຈາກກີບງົວ (ໂກຣະຈະ).”

Verse 12

सूर्ये दृष्टे तु यत्स्नानं गङ्गातोयेन तत्समम् । तत्स्नानं पञ्चमं प्रोक्तं दिव्यं पाण्डवसत्तम

ການອາບນ້ຳທີ່ເຮັດເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອາທິດ ນັ້ນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາ. ການອາບນ້ຳນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນການອາບນ້ຳທີ່ຫ້າ—ການອາບນ້ຳທິບ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາປານຑະວະ.

Verse 13

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नात्वा भूतीश्वरे तु यः । पूजयेद्देवमीशानं स बाह्याभ्यन्तरः शुचिः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດພາກພຽນທຸກປະການ ອາບນ້ຳທີ່ພູຕີອີສະວະຣະ ແລ້ວບູຊາພຣະອີສານະຜູ້ເປັນອົງຈອມເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ.

Verse 14

तत्र स्थाने तु ये नित्यं ध्यायन्ति परमं पदम् । सूक्ष्मं चातीन्द्रियं नित्यं ते धन्या नात्र संशयः

ໃນສະຖານອັນສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ພິຈາລະນາພາວະນາເຖິງ “ປະຣະມະປະທ” ຢ່າງສະເໝີ—ອັນລະອຽດ ແລະເກີນອິນທຣີ—ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີບຸນແທ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 15

मुक्तितीर्थं तु तत्तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । दर्शनादेव यस्यैव पापं याति महत्क्षयम्

ທີ່ທ່ານ້ຳນັ້ນແທ້ໆເອີ້ນວ່າ “ມຸກຕິຕີຣຖະ” ເປັນຍອດເຫນືອທີ່ທ່ານ້ຳທັງປວງ। ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນກໍ ບາບກໍຖືກທຳລາຍຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 16

जायते पूजया राज्यं तत्र स्तुत्वा महेश्वरम् । जपेन पापसंशुद्धिर्ध्यानेनानन्त्यमश्नुते

ບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມເກີດອຳນາດແລະຄວາມເປັນໃຫຍ່; ສັນລະເສີນພຣະມະເຫສະວະຣະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ມົງຄຸນສຳເລັດ. ດ້ວຍຊະປະ (japa) ບາບຖືກຊຳລະ; ດ້ວຍສະມາທິ ຍ່ອມບັນລຸອະນັນຕະ

Verse 17

ॐ ज्योतिः स्वरूपमनादिमध्यमनुत्पाद्यमानमनुचार्यमाणाक्षरम् । सर्वभूतस्थितं शिवं सर्वयोगेश्वरं सर्वलोकेश्वरं मोहशोकहीनं महाज्ञानगम्यम्

ໂອມ—ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມພຣະສິວະ ຜູ້ມີສະພາວະເປັນແສງສະຫວ່າງ; ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີກາງ, ບໍ່ເກີດ ແລະບໍ່ເສື່ອມສູນ, ເປັນອັກສອນອະມະຕະ; ສະຖິດໃນສັດທັງປວງ; ເປັນອົງອິດສະວະຣະແຫ່ງໂຍຄະທັງມວນ ແລະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ພົ້ນຈາກໂມຫະແລະໂສກ ແລະເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍມະຫາຍານ

Verse 18

तत्र तीर्थे तु यो गत्वा स्नानं कुर्यान्नरेश्वर । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः । एवम्भूतं न जानन्ति मोक्षापेक्षणिका नराः

ໂອ ນະເຣສະວະຣະ, ຜູ້ໃດໄປຮອດທີ່ທ່ານ້ຳນັ້ນແລ້ວອາບນ້ຳສັກສິດ ຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງຍັດຍະ “ອັສວະເມທະ”। ແຕ່ຜູ້ຄາດຫວັງໂມກສະ ກັບບໍ່ຮູ້ຄວາມຈິງອັນອັດສະຈັນເຊັ່ນນີ້

Verse 177

अध्याय

ອັດທະຍາຍ — ໝາຍເຖິງການແບ່ງບົດ/ຄໍລະໂຟນໃນຄຳພີສັກສິດ