Adhyaya 176

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल पिङ्गलावर्तमुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं कामिकं भुवि दुर्लभम्

ສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫີປານ ພຶງໄປຫາ ປິງກະລາວັດຕະ ອັນປະເສີດ—ຕີຣຖະທີ່ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທັງປວງ ເປັນສະຖານບັນດານຄວາມປາຖະໜາ ຫາຍາກໃນໂລກ.

Verse 2

वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुरा कृतम् । पिङ्गलेश्वरमासाद्य तत्सर्वं विलयं व्रजेत्

ບາບໃດທີ່ເຄີຍເຮັດໄວ້ກ່ອນ ດ້ວຍວາຈາ ດ້ວຍໃຈ ຫຼືດ້ວຍການກະທຳ ເມື່ອໄດ້ເຖິງປິງກະເລສະວະຣ ບາບນັ້ນທັງໝົດຈະລະລາຍ ແລະດັບສູນ.

Verse 3

तत्र स्नानं च दानं च देवखाते कृतं नृप । अक्षयं तद्भवेत्सर्वमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ໂອ ພະຣາຊາ, ການອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະ ການໃຫ້ທານ ທີ່ເຮັດໃນເທວະຄາຕະ (Devakhāta) ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນອັກຊະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ; ດັ່ງນີ້ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຕັດໄວ້.

Verse 4

पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु समुद्धृत्य शुभोदकम् । मुक्तं तत्र सुरैः खात्वा देवखातं ततोऽभवत्

ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຮວບຮວມນ້ຳມົງຄຸນຈາກຕີຣຖະທັງປວງໃນໂລກ ແລ້ວປ່ອຍລົງທີ່ນັ້ນ; ແລະເມື່ອຂຸດເປັນຫຼຸມອ່າງ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ຕໍ່ມາວ່າ ເທວະຄາຕະ (Devakhāta).

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । कथं तु देवखातं तत्संजातं द्विजसत्तम । सुराः सर्वे कथं तत्र मुमुचुर्वारि तीर्थजम् । सर्वं कथय मे विप्र श्रवणे लम्पटं मनः

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ສະຖານສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ ເທວະຄາຕະ (Devakhāta) ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ແລະເທວະທັງປວງໄດ້ປ່ອຍນ້ຳທີ່ເກີດຈາກຕີຣຖະລົງທີ່ນັ້ນແນວໃດ? ຂໍທ່ານພຣາຫມະນ ເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງທັງໝົດ—ໃຈຂ້ອຍກະຫາຍ ແລະ ຈົ່ມຢູ່ໃນການຟັງ.”

Verse 6

श्रीमार्कण्डेय उवाच । यदा तु शूलशुद्ध्यर्थं रुद्रो देवगणैः सह । बभ्राम पृथिवीं सर्वां कमण्डलुधरः शुभाम्

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໃດໜຶ່ງ ເພື່ອຊຳລະຕຣິສູນໃຫ້ບໍລິສຸດ, ພຣະຣຸທຣະ ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ເທວະ, ຖືກະມັນດະລຸ (ພາຊະນະນ້ຳສັກສິດ) ແລະເດີນທາງພະເດີນພະຍາດໄປທົ່ວໂລກອັນເປັນມົງຄຸນ.”

Verse 7

प्रभासाद्येषु तीर्थेषु स्नानं चक्रुः सुरास्तदा । सर्वतीर्थोत्थितं तोयं पात्रे वै निहितं तु तैः

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະຕ່າງໆ ເລີ່ມຈາກ ປຣະພາສະ; ແລະນ້ຳທີ່ເກີດຈາກຕີຣຖະທັງປວງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຮວບຮວມໃສ່ໄວ້ໃນພາຊະນະໜຶ່ງ.

Verse 8

शूलभेदमनुप्राप्य शूलं शुद्धं तु शूलिनः । तत्रोत्थमुदकं गृह्य आगता भृगुकच्छके

ເມື່ອໄປຮອດ Śūlabheda—ບ່ອນທີ່ຕຣິສູນຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ໄດ້ບໍລິສຸດ—ເຂົາໄດ້ຕັກນ້ຳສັກສິດທີ່ຜຸດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄປຮອດ Bhṛgukaccha.

Verse 9

तत्रापश्यंस्ततो ह्यग्निं च पिङ्गलाक्षं च रोगिणम् । तपस्युग्रे व्यवसितं ध्यायमानं महेश्वरम्

ທີ່ນັ້ນເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະອັກນີ—ຜູ້ມີດວງຕາສີເຫຼືອງອົມນ້ຳຕານ—ຖືກໂລກາພະຍາດຮົບກວນ ແຕ່ຍັງໝັ້ນຄົງໃນຕະປະອັນຮຸນແຮງ ແລະພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະ

Verse 10

हविर्भागैस्तु विप्राणां राज्ञां चैवामयाविनाम् । दृष्ट्वा तु बहुरोगार्तमग्निं देवमुखं सुराः । प्राहुस्ते सहिता देवं शङ्करं लोकशङ्करम्

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເຫັນພຣະອັກນີ—“ປາກຂອງເທວະ”—ຖືກທຸກທົນດ້ວຍໂລກາຫຼາຍປະການ ແລະເຫັນວ່າສ່ວນຮະວິສ (ເຄື່ອງບູຊາ) ຂອງພຣາຫມະນ ແລະແມ່ນແຕ່ກະສັດກໍຖືກກະທົບ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງພ້ອມກັນກ່າວທູນພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ

Verse 11

देवा ऊचुः । प्रसादः क्रियतां शम्भो पिङ्गलस्यामयाविनः । यथा हि नीरुजः कायो हविषां ग्रहणक्षमः । पुनर्भवति पिङ्गस्तु तथा कुरु महेश्वर

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຂໍພຣະສັມພູ ໂປດປະທານພຣະເມດຕາແກ່ Piṅgala ຜູ້ປ່ວຍໄຂ້ ເພື່ອໃຫ້ກາຍຂອງເຂົາພົ້ນໂລກາ ແລະກັບມາຮັບຮະວິສໄດ້ອີກ. ຂໍພຣະມະເຫສະວະຣະ ໂປດຟື້ນຟູ Piṅga ໃຫ້ເປັນດັ່ງເກົ່າ”

Verse 12

ईश्वर उवाच । भोभोः सुरा हि तपसा तुष्टोऽहं वो विशेषतः । वचनाच्च विशेषेण ददाम्यभिमतं वरम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ເຮົາພໍໃຈພວກເຈົ້າເປັນພິເສດເນື່ອງຈາກຕະປະຂອງເຈົ້າ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນເນື່ອງຈາກຖ້ອຍຄຳອະທິຖານຂອງເຈົ້າ. ເຮົາຈະປະທານພອນຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ”

Verse 13

पिङ्गल उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश दीयते देव चेप्सितम् । चन्द्रादित्यौ च नयने कृत्वात्र कलया स्थितः

ປິງກະລາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ຂໍປະທານສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ. ຂໍໃຫ້ຈັນທຣາແລະສຸຣິຍະເປັນດວງຕາສອງຂອງຂ້າ ແລະຂໍພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ດ້ວຍສ່ວນແຫ່ງພຣະອົງອັນສັກສິດ”

Verse 14

तथा पुनर्नवः कायो भवेद्वै मम शङ्कर । तथा कुरु विरूपाक्ष नमस्तुभ्यं पुनः पुनः

“ແລະ ໂອ ສັງກະຣະ ຂໍໃຫ້ກາຍຂອງຂ້າເຈົ້າກັບຄືນເປັນໃໝ່ອີກຄັ້ງ. ຂໍພຣະອົງກະທຳດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວິຣູປາກຊະ; ຂ້າເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະອົງຊ້ຳໆ”

Verse 15

मार्कण्डेय उवाच । ततः स भगवाञ्छम्भुर्मूर्तिमादित्यरूपिणीम् । कृत्वा तु तस्य तद्रोगमपानुदत शङ्करः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊັມພູ ຊົງເອົາຮູບດັ່ງສຸຣິຍະ ແລະຊົງຂັບໄລ່ໂຣກຂອງຜູ້ນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ສັງກະຣະ ຈຶ່ງຊົງລຶບລ້າງພະຍາດຂອງເຂົາ

Verse 16

ततः पुनर्नवीभूतः पुनः प्रोवाच शङ्करम् । अत्रैव स्थीयतां शम्भो तथैव भास्करः स्वयम्

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຟື້ນເປັນໃໝ່ ລາວກ່າວຕໍ່ ສັງກະຣະ ອີກວ່າ: “ໂອ ຊັມໂພ ຂໍພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ແລະຂໍໃຫ້ ພາສະກະຣະ ຄືພຣະສຸຣິຍະເທວະ ປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ເອງດ້ວຍ”

Verse 17

प्राणिनामुपकाराय रोगाणामुपशान्तये । पापानां ध्वंसनार्थाय श्रेयसां चैव वृद्धये

—ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ, ເພື່ອໃຫ້ໂຣກພະຍາດສົງບົບ, ເພື່ອທຳລາຍບາບ, ແລະເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມສິຣິມົງຄຸນອັນປະເສີດ

Verse 18

एवमुक्तस्तु भगवान्पिङ्गलेन महात्मना । अवतारं च कृतवान् गीर्वाणानिदमब्रवीत्

ເມື່ອຖືກມະຫາອາດມາ ປິງກະລະ ກ່າວທູນດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະຄະວານກໍຍອມປະກົດອະວະຕາຣ ແລະຕັດກັບເທວະທັງຫຼາຍວ່າ

Verse 19

ईश्वर उवाच । मुञ्चध्वमुदकं देवास्तीर्थेभ्यो यत्समाहृतम् । मम चोत्तरतः कृत्वा खातं देवमयं शुभम्

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: “ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເທນ້ຳທີ່ພວກເຈົ້າເກັບມາຈາກທີຣຖະທັງປວງ; ແລະທາງເໜືອຂອງເຮົາ ຈົ່ງຂຸດຂຸມອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນເທວະມະຍະ”

Verse 20

तत्र निक्षिप्यतां वारि सर्वरोगविनाशनम् । सर्वपापहरं दिव्यं सर्वैरपि सुरादिभिः

“ຈົ່ງນຳນ້ຳນັ້ນໄປວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນ—ເປັນນ້ຳທິບ ທຳລາຍໂລກພະຍາດທັງປວງ ແລະຊຳລະບາບທັງໝົດ—ໂດຍທຸກໝູ່ ເລີ່ມແຕ່ເທວະເປັນຕົ້ນ”

Verse 21

एवमुक्ताः सुराः सर्वे खातं कृत्वा तथोत्तरे । वयस्त्रिंशत्कोटिगणैर्मुक्तं तत्तीर्थजं जलम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາ ເທວະທັງປວງກໍຂຸດຂຸມນັ້ນທາງເໜືອ; ແລະນ້ຳທີ່ເກີດຈາກທີຣຖະ ຖືກປ່ອຍລົງທີ່ນັ້ນໂດຍຝູງຄະນະນັບສາມສິບໂກຕິ

Verse 22

प्रोचुस्ते सहिताः सर्वे विरूपाक्षपुरोगमाः । यः कश्चिद्देवखातेऽस्मिन्मृदालम्भनपूर्वकम्

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດພ້ອມກັນ ໂດຍມີ ວິຣູປາກສະ ເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ປະກາດວ່າ: “ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນເທວະຂາຕະນີ້ ທີ່ຍົກເອົາດິນສັກສິດຂຶ້ນກ່ອນ (ເພື່ອພິທີ)…”

Verse 23

स्नानं कृत्वा रविदिने संस्नाय नर्मदाजले । श्राद्धं कृत्वा पितृभ्यो वै दानं दत्त्वा स्वशक्तितः

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນວັນອາທິດ ແລະອາບຊຳລະໃນນ້ຳອັນສັກສິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາຢ່າງດີ; ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ແດ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ…

Verse 24

पूजयिष्यति पिङ्गेशं तस्य वासस्त्रिविष्टपे । भविष्यति सुरैरुक्तं शृणोति सकलं जगत्

ແລະຜູ້ນັ້ນຈະບູຊາ ປິງເຄສະ (Piṅgeśa); ສຳລັບເຂົາຈະມີທີ່ພັກອາໄສໃນ ຕຣິວິສະຕະປະ (Triviṣṭapa—ສະຫວັນ). ດັ່ງນີ້ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວ ແລະໂລກທັງປວງກໍໄດ້ຍິນ

Verse 25

आमया भुवि मर्त्यानां क्षयरोगविचर्चिकाः । व्याधयो विकृताकाराः कासश्वासज्वरोद्भवाः

ໃນໂລກນີ້ ໃນຫມູ່ມະນຸດຜູ້ເປັນມັດຕະຍະ ຍ່ອມເກີດໂຣກ—ໂຣກຊູບຊອມ (kṣaya) ແລະຜື່ນພຸພອງຜິວໜັງ; ໂຣກຫຼາຍຢ່າງທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍຜິດຮູບ ພ້ອມທັງໄອ ຫາຍໃຈຕິດຂັດ ແລະໄຂ້

Verse 26

एकद्वित्रिचतुर्थाहा ये ज्वरा भूतसम्भवाः । ये चान्ये विकृता दोषा दद्रुश्च कामलं तथा

ໄຂ້ທີ່ຢູ່ໄດ້ 1, 2, 3 ຫຼື 4 ມື້—ແມ່ນແຕ່ໄຂ້ທີ່ກ່າວວ່າເກີດຈາກພູດ (bhūta) ອັນຮ້າຍ—ແລະຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງ ໂດສະ (doṣa) ອື່ນໆ, ພ້ອມທັງກາກ/ກຸລາບ ແລະ ກາມະລາ (ດີຊ່ານ); ທັງໝົດນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນບົດນີ້

Verse 27

दिनैस्ते सप्तभिर्यान्ति नाशं स्नानैर्रवेर्दिने । शतभेदप्रभिन्ना ये कुष्ठा बहुविधास्तथा

ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນວັນອາທິດ ໂຣກເຫຼົ່ານັ້ນຈະສູນສິ້ນໃນເຈັດມື້ ແມ່ນແຕ່ໂຣກກຸດຖະ (kustha—ເຮື້ອນ) ຫຼາຍຊະນິດ—ທີ່ແຍກໄດ້ເຖິງຮ້ອຍປະເພດ—ກໍຖືກຂັບອອກໄດ້ເຊັ່ນກັນ

Verse 28

शतमादित्यवाराणां स्नायादष्टोत्तरं तु यः । सम्पूज्य शङ्करं दद्यात्तिलपात्रं द्विजातये

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນວັນອາທິດຄົບ 108 ຄັ້ງ ແລ້ວບູຊາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຕາມພິທີ ແລະຖວາຍພາຊະນະໃສ່ງາເປັນທານແກ່ທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 29

नश्यन्ति तस्य कुष्ठानि गरुडेनेव पन्नगाः । एवमुक्त्वा गताः सर्वे त्रिदशास्त्रिदशालयम्

ໂລກຂີ້ກະດົງ (ກຸດຖະ) ຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນໄປ—ດັ່ງງູທັງຫຼາຍຫາຍໄປຕໍ່ໜ້າພຣະຄຣຸດ (Garuḍa)។ ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທວິດະສະທັງປວງກໍຈາກໄປສູ່ທີ່ສະຖິດທິບຂອງຕົນ।

Verse 30

मार्कण्डेय उवाच । नदीषु देवखातेषु तडागेषु सरित्सु च । स्नानं समाचरेन्नित्यं नरः पापैः प्रमुच्यते

ມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ໃນແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ, ໃນສະລອງເດວະຄາຕະ, ໃນຫນອງບຶງ ແລະໃນລຳທານ ຄົນຄວນອາບນ້ຳເປັນນິດ; ດ້ວຍນັ້ນຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 31

षष्टितीर्थसहस्रेषु षष्टितीर्थशतेषु च । यत्फलं स्नानदानेषु देवखाते ततोऽधिकम्

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳແລະໃຫ້ທານໃນຕີຣຖະ 60,000 ແລະແມ່ນກະທັ້ງ 6,000 ຕີຣຖະນັ້ນ—ເດວະຄາຕະປະທານໃຫ້ຫຼາຍກວ່ານັ້ນອີກ।

Verse 32

देवखातेषु यः स्नात्वा तर्पयित्वा पितॄन्नृप । पूजयेद्देवदेवेशं पिङ्गलेश्वरमुत्तमम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນເດວະຄາຕະ ແລ້ວທຳຕັຣປະນະໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈ ແລະບູຊາພຣະປິງກະເລສະວະຣະຜູ້ສູງສຸດ—ພຣະເຈົ້າເໜືອເທວະທັງປວງ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 33

सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य वाजपेयस्य भारत । द्वयोः पुण्यमवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ພາຣະຕະ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນກຸສົນຈາກຍັດຍາ ອັສວເມທະ ແລະ ວາຊະເປຍ ທັງສອງ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼື ຄິດພິຈາລະນາໃດໆ.

Verse 176

अध्यायः

ອັດທະຍາຍ (ໝາຍ/ຫົວຂໍ້ບົດ).