Adhyaya 173

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापप्रणाशनम्

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ຈອມກະສັດ, ຄວນໄປຍັງຕີຣຖະອັນງາມຍິ່ງ ຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 2

सिद्धेश्वरमिति ख्यातं महापातकनाशनम् । यत्र शुद्धिं परां प्राप्तो देवदेवो महेश्वरः । पुरा हत्यायुतः पार्थ देवदेवस्त्रिशूलधृक्

ທີ່ນັ້ນມີນາມວ່າ “ສິດເທສະວະຣະ” ເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ເທວະເທວາ ໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດສູງສຸດ; ໃນການກ່ອນ ໂອ ເຈົ້າຊາຍ, ພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ເຄີຍແບກບາບແຫ່ງການຂ້າຄົນ.

Verse 3

पुरा पञ्चशिरा आसीद्ब्रह्मा लोकपितामहः । तेनानृतं वचश्चोक्तं कस्मिंश्चित्कारणान्तरे

ໃນການກ່ອນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ ມີຫົວຫ້າ. ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກເຫດບາງຢ່າງ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວາຈາອັນບໍ່ຈິງ.

Verse 4

तच्छ्रुत्वा सहसा तस्मै चुकोप परमेश्वरः । छेदयामास भगवान्मूर्धानं करजैस्तदा

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ກໍໂກດຂຶ້ນທັນທີ; ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ໄດ້ຕັດ (ໜຶ່ງ) ຫົວດ້ວຍເລັບຂອງພຣະອົງ.

Verse 5

तस्य तत्करसंलग्नं च्यवते न कदाचन । ततो हि देवदेवेशः पर्यटन् पृथिवीमिमाम्

ແຕ່ (ຫົວທີ່ຖືກຕັດ) ນັ້ນກັບຕິດຢູ່ກັບພຣະຫັດ ບໍ່ເຄີຍຫຼຸດອອກເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈອມເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຈຶ່ງອອກຈາລິກພະເດີນທາງທົ່ວແຜ່ນດິນນີ້.

Verse 6

ततो वाराणसीं प्राप्तस्तस्यां तदपतच्छिरः । पतिते तु कपाले च ब्रह्महत्या न मुञ्चति

ຕໍ່ມາເມື່ອເຖິງ ວາຣານະສີ ຫົວນັ້ນກໍຕົກລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ກະໂຫຼກຕົກແລ້ວ ບາບ «ພຣະຫມະຫັດຍາ» ກໍບໍ່ຈາກເຂົາໄປ.

Verse 7

ततस्तु सागरे गत्वा पूर्वे च दक्षिणे तथा । पश्चिमे चोत्तरे पार्थ देवदेवो महेश्वरः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ, ເທວເທວ ມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ໄປຫາມະຫາສະໝຸດ ແລະກໍຈາລິກໄປທັງທິດຕາເວັນອອກ ແລະທິດໃຕ້, ທິດຕາເວັນຕົກ ແລະທິດເໜືອ.

Verse 8

पर्यटन्सर्वतीर्थेषु ब्रह्महत्या न मुञ्चति । नर्मदादक्षिणे कूले सुतीर्थं प्राप्तवान् प्रभुः

ແມ່ນແຕ່ຈາລິກໄປທຸກຕີຣຖະ ບາບ «ພຣະຫມະຫັດຍາ» ກໍບໍ່ຈາກເຂົາ. ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຖິງຕີຣຖະອັນປະເສີດ ຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ.

Verse 9

कुलकोटिं समासाद्य प्रार्थयामास चात्मवान् । प्रायश्चित्तं ततः कृत्वा बभूव गतकल्मषः

ເມື່ອເຖິງ ກຸລະໂກຕິ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ສຳລວມຕົນ ໄດ້ອະທິຖານ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອປະກອບ «ປຣາຍັດຈິຕຕະ» ແລ້ວ ກໍເປັນຜູ້ພົ້ນມົນທິນ.

Verse 10

ततो निष्कल्मषो जातो देवदेवो महेश्वरः । हत्वा सुरेभ्यस्तत्स्थानं ततश्चान्तर्दधे प्रभुः

ແລ້ວ ເທວເທວ ມະເຫສະວະຣະ ກໍເປັນຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ເມື່ອຈັດຕັ້ງສະຖານທີ່ນັ້ນໃຫ້ແກ່ເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍອັນຕະທານໄປ.

Verse 11

तदाप्रभृति तत्तीर्थं शुद्धरुद्रेति कीर्तितम् । विख्यातं त्रिषु लोके ब्रह्महत्याहरं परम्

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນຖືກສັນລະເສີນວ່າ ‘ຊຸດທະຣຸດຣະ’ ແລະໂດງດັງໃນສາມໂລກວ່າເປັນຜູ້ລຶບບາບ brahma-hatyā ອັນສູງສຸດ

Verse 12

मासे मासे सिते पक्षेऽमावास्यायां युधिष्ठिर । स्नात्वा तत्र विधानेन तर्पयेत्पितृदेवताः

ໂອ ຢຸດທິສຖິຣ ໃນແຕ່ລະເດືອນ ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ແຫ່ງປັກສ໌ສວ່າງ ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງຖວາຍ tarpaṇa ແດ່ປິຕຣະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ

Verse 13

दद्यात्पिण्डं पित्ःणां तु भावितेनान्तरात्मना । तस्य ते द्वादशाब्दानि सुतृप्ताः पितरो नृप

ໂອ ພະຣາຊາ ພຶງຖວາຍ piṇḍa ແດ່ປິຕຣະ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນທີ່ຮວບຮວມແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ໂດຍກິດນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາຈະອິ່ມເອມສົມບູນຕະຫຼອດສິບສອງປີ

Verse 14

गन्धधूपप्रदीपाद्यैरभ्यर्च्य परमेश्वरम् । शुद्धेश्वराभिधानं तु शिवलोके महीयते

ເມື່ອບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ທູບ ປະທີບ ແລະອື່ນໆ ຜູ້ສັດທາຈະໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນສິວະໂລກ ໃນນາມອັນໂດງດັງວ່າ ‘ຊຸດເທສະວະຣະ’

Verse 15

एतत्ते कथितं राजञ्छुद्धरुद्रमनुत्तमम् । मया श्रुतं यथा देवसकाशाच्छूलपाणिनः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति

ໂອ ພະຣາຊາ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງເຖິງ ‘ຊຸດທະຣຸດຣະ’ ອັນສູງສຸດ ຕາມທີ່ຂ້າໄດ້ຍິນຈາກເທວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ຄື Śūlapāṇi ຜູ້ໃດເຂົ້າຫາດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ຣຸດຣະໂລກ

Verse 173

अध्याय

ອັດທະຍາຍ — ເຄື່ອງໝາຍສັກສິດສໍາລັບການແບ່ງບົດ/ຄໍໂລຟອນໃນປະເພນີຄຳພີ.