Adhyaya 172

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अथ ते ऋषयः सर्वे देवाश्चेन्द्रपुरोगमाः । माण्डव्यस्याश्रमे पुण्ये समीयुर्नर्मदातटे

ສີຣີ ມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ບັນດາລຶສີທັງປວງ ແລະເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີພະອິນທຣາເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນທີ່ອາສຣົມອັນສັກສິດຂອງມາṇḍວະຍະ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ.

Verse 2

शङ्खदुन्दुभिनादेन दीपिकाज्वलनेन च । अप्सरोगीतनादेन नृत्यन्त्यो वारयोषितः

ດ້ວຍສຽງກ້ອງກັງວານຂອງສັງຂ໌ແລະກອງດຸນທຸພີ ດ້ວຍປະທີບທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະດ້ວຍສຽງຂັບຮ້ອງຂອງອັບສະຣາ—ນາງຟ້າທັງຫຼາຍກໍຟ້ອນລຳ।

Verse 3

कथानकैः स्तुवत्यन्ये तस्य शूलाग्रधारिणः । अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातकानां तपस्विनाम्

ຄົນອື່ນໆກໍສັນລະເສີນພຣະອົງ—ຜູ້ຖືປາຍຕຣິສູນ—ດ້ວຍນິທານທຳອັນສັກສິດ। ທີ່ນັ້ນມີສນາຕະກະຜູ້ຖືຕະປະ ຈຳນວນ ໘໘,໐໐໐ ຄົນມາຮ່ວມ।

Verse 4

समाजे त्रिदशैः सार्द्धं तत्र ते च दिदृक्षया । ब्रह्मविष्णुमहेशानास्तत्र हर्षात्समागताः

ໃນສະພາອັນສັກສິດນັ້ນ ພ້ອມກັບເທວະທຣິດະສະ (ເທວະ 33) ພວກເຂົາກໍມາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະພຣະມະເຫດ (ພຣະສິວະ) ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 5

मातरो मल्लिकाद्याश्च क्षेत्रपाला विनायकाः । दिक्पाला लोकपालाश्च गङ्गाद्याश्च सरिद्वराः

ເທວີມານດາທັງຫຼາຍ—ເລີ່ມຈາກມັລລິກາ—ກໍມາ; ທັງເຂດຣະປາລະຜູ້ພິທັກສະຖານສັກສິດ, ວິນາຍະກະ, ດິກປາລະ ແລະ ໂລກປາລະ; ພ້ອມທັງແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດ ເລີ່ມຈາກຄົງຄາ ກໍມາຮ່ວມ।

Verse 6

ऋषिदेवसमाजे तु नित्यं हर्षप्रमोदने । तत्र राजा समायातः पौरजानपदैः सह

ໃນຊຸມນຸມຂອງລຶສີແລະເທວະທັງຫຼາຍ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິແລະຄວາມຮື່ນເຮີງເປັນນິດ ພຣະຣາຊາກໍມາຮອດພ້ອມກັບຊາວເມືອງ ແລະຊາວຊົນນະບົດ।

Verse 7

दृष्ट्वा कौतूहलं तत्र व्याकुलीकृतमानसम् । वित्रस्तमनसो भूत्वा भयात्सर्वे समास्थिताः

ເມື່ອເຫັນຄວາມວຸ້ນວາຍອັນແປກປະຫຼາດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃຈຂອງທຸກຄົນກໍວຸ້ນວາຍ; ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ທຸກຄົນຈຶ່ງຢືນນິ່ງຢູ່ທີ່ເດີມ.

Verse 8

तस्मिन्समागमे दिव्ये ब्रह्मविष्ण्वीशमब्रुवन् । भो माण्डव्य महासत्त्व वरदास्तेऽमरैः सह

ໃນການຊຸມນຸມອັນທິບນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະອີສະ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມານຑະວະຍະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ພວກເຮົາມາພ້ອມດ້ວຍເທວະອະມະຣ ເພື່ອປະທານພອນແກ່ເຈົ້າ.”

Verse 9

अनेककष्टतपसा तव सिद्धिर्भविष्यति । प्रार्थयस्व यथाकामं यस्ते मनसि रोचते

ດ້ວຍຕະປະທີ່ເຈົ້າອົດທົນຄວາມລຳບາກຫຼາຍປະການ ສິດທິຂອງເຈົ້າຈະສຳເລັດສົມບູນ. ຈົ່ງຂໍຕາມປາຖະນາ ສິ່ງໃດທີ່ຖືກໃຈໃນດວງໃຈເຈົ້າ.

Verse 10

अनादित्यमयं लोकं निर्वषट्कारमाकुलम् । नष्टधर्मं विजानीहि प्रकृतिस्थं कुरुष्व च । अनुग्रहं तु शाण्डिल्याः प्रार्थयाम द्विजोत्तम

“ຈົ່ງຮູ້ວ່າໂລກນີ້ໄຮ້ດວງອາທິດ ວຸ້ນວາຍ ແລະຂາດສຽງ ‘ວະສັດ’ ອັນສັກສິດ; ທຳມະເສື່ອມຖອຍ—ຈົ່ງຟື້ນຟູໃຫ້ກັບສູ່ລຳດັບຕາມທຳມະຊາດ. ແລະ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຮົາຂໍວິນວອນໃຫ້ເຈົ້າໂປດເມດຕາແກ່ ຊານຑິລະຍາ.”

Verse 11

एष ते कष्टदो राजा समायातस्तवाग्रतः । संभूषयस्व विप्रर्षे जनं देवासुरं गणम्

“ນີ້ແມ່ນກະສັດຜູ້ເຄີຍໃຫ້ຄວາມທຸກແກ່ເຈົ້າ ບັດນີ້ມາຮອດຕໍ່ໜ້າເຈົ້າແລ້ວ. ໂອ ພຣາຫມະນະຣິສີ, ຈົ່ງຕ້ອນຮັບແລະໃຫ້ກຽດແກ່ຊຸມນຸມນີ້—ທັງໝູ່ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ.”

Verse 12

माण्डव्य उवाच । यदि प्रसन्ना मे देवाः समायाताः सुरैः सह । त्रिकालमत्र तीर्थे च स्थातव्यमृषिभिः सह

ມານດະວະຍະ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈໃນຂ້າ ແລະມາຮ່ວມກັບພວກສຸຣະ ກໍຂໍໃຫ້ພວກທ່ານພັກຢູ່ທີ່ຕີຣະຖະນີ້ຕະຫຼອດສາມການ ພ້ອມກັບພວກລຶສີ”

Verse 13

भवतां तु प्रसादेन रुजा मे शाम्यतां सदा । एवमस्त्विति देवेशा यावज्जल्पन्ति पाण्डव

“ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ-ປຣະສາດຂອງພວກທ່ານ ຂໍໃຫ້ຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້າສົງບລົງຕະຫຼອດໄປ.” ຈອມເທວະທັງຫຼາຍຕອບວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ໂອ ປານຑະວະ ໃນຂະນະທີ່ພວກທ່ານຍັງກ່າວຈາຢູ່

Verse 14

तावद्रक्षो गृहीत्वाऽग्रे कन्यां कामप्रमोदिनीम् । उवाच भगवञ्छापं पुरा दत्त्वोर्वशी मम

ໃນຂະນະນັ້ນ ຣັກສະສະໄດ້ຈັບເອົານາງສາວຜູ້ພໍໃຈໃນກາມກຣີດາ ຊູຂຶ້ນໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະພະຄະວັນ! ອຸຣະວະສີເຄີຍປະທານຄຳສາບແກ່ຂ້າແຕ່ດົນມາແລ້ວ”

Verse 15

यदा कन्यां हरे रक्षःशापान्तस्ते भविष्यति । तेन मे गर्हितं कर्म शापेनाकृतबुद्धिना

“ເມື່ອຣັກສະສະພານາງສາວໄປ ຄຳສາບຂອງທ່ານຈະສິ້ນສຸດ. ເນື່ອງຈາກຄຳສາບນັ້ນ ປັນຍາຂອງຂ້າບິດເບືອນ ແລະຖືກຜັກໃຫ້ເຮັດກຳອັນນ່າຕຳນິນີ້”

Verse 16

क्षन्तव्यमिति चोक्त्वा च गतश्चादर्शनं पुनः । गते चैव तु सा कन्या दृष्ट्वा पद्मदलेक्षणा

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ອະໄພ” ແລ້ວ ລາວກໍຫາຍລັບຈາກສາຍຕາອີກຄັ້ງ. ແລະເມື່ອລາວໄປແລ້ວ ນາງສາວຜູ້ມີດວງຕາດຸດກີບດອກບົວ ເມື່ອເຫັນເຫດການນັ້ນ…

Verse 17

मन्त्रयित्वा सुरैः सर्वैर्दत्ता माण्डव्यधीमते । तां वज्रशूलिकां प्लाव्य पवित्रैर्नर्मदोदकैः

ເມື່ອໄດ້ປຶກສາກັບເທວະທັງປວງແລ້ວ ນາງວັຊຣະຊູລິກາຖືກມອບໃຫ້ແກ່ລະສີຜູ້ມີປັນຍາ ມານຑະວະຍະ. ແລ້ວໄດ້ອາບຊໍາລະນາງດ້ວຍນ້ໍາບໍລິສຸດແຫ່ງແມ່ນ້ໍານຣະມະດາ

Verse 18

माण्डव्यमृषिमुत्तार्य जयशब्दादिमङ्गलैः । विवाहयित्वा तां कन्यां माण्डव्यर्षिपुंगवः

ໂດຍພິທີມົງຄຸນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍສຽງ “ໄຊ!” ໄດ້ນໍາສົ່ງລະສີມານຑະວະຍະຢ່າງສົມກຽດ; ແລ້ວມານຑະວະຍະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ລະສີ ໄດ້ອະພິເສກກັບນາງກຸມາຣີນັ້ນຕາມພິທີວິທີ

Verse 19

अभिवाद्य च तान् सर्वान् दानसन्मानगौरवैः । अथ राजा समीपस्थो रत्नैश्च विविधैरपि

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາທ່ານທັງປວງດ້ວຍທານ ການຍົກຍ້ອງ ແລະຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງແລ້ວ; ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາຜູ້ຢືນຢູ່ໃກ້ກໍໄດ້ຖວາຍການສັກກາລະດ້ວຍຮັດຕະນະນານາຊະນິດ

Verse 20

धिग्वादैर्निन्दितः सर्वैस्तैर्जनैर्भूषितः पुनः । राज्ञा च ब्राह्मणाः सर्वे भूषणाच्छादनाशनैः

ແມ່ນແຕ່ຖືກຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຕໍ່ວ່າດ້ວຍສຽງ “ທິກ!” ອັນເປັນການປະນາມ ແຕ່ລາວກໍຍັງໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງອີກຄັ້ງ. ແລະພະຣາຊາກໍໄດ້ຖວາຍການນັບຖືແກ່ພຣາຫມະນທັງປວງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ເສື້ອຜ້າ ແລະອາຫານ

Verse 21

सुवर्णकोटिदानेन तुष्टान्कृत्वा क्षमापिताः । वृत्ते विवाह आहूय शाण्डिलीं तामथाब्रवीत्

ໂດຍການຖວາຍທານຄໍາຈໍານວນໂກຕິ ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍພໍໃຈ ແລະໄດ້ຮັບການອະໄພ. ເມື່ອພິທີແຕ່ງງານສໍາເລັດແລ້ວ ລາວໄດ້ເຊີນນາງຊານຑິລີມາ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບນາງວ່າ

Verse 22

मानयस्व इमान् विप्रान्मोचयस्व दिवाकरम् । अपहृत्य तमो येन कृपा सद्यः प्रवर्तते

ຈົ່ງນັບຖືບູຊາພຣາຫມັນເຫຼົ່ານີ້ ແລະປ່ອຍພຣະສຸລິຍະເທວະ. ເມື່ອຂັບໄລ່ຄວາມມືດແລ້ວ ຂໍໃຫ້ພຣະເມດຕາເກີດຂຶ້ນທັນທີ.

Verse 23

ऋषीणां वचनं श्रुत्वा शाण्डिली दुःखिताब्रवीत् । उदितेऽर्के तु मे भर्ता मृत्युं यास्यति भो द्विजाः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະລິສີ ນາງຊານຑິລີກ່າວດ້ວຍຄວາມໂສກວ່າ: “ໂອ ທ່ານທະວິຊະທັງຫຼາຍ, ເມື່ອພຣະອາທິດຂຶ້ນ ສາມີຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ຄວາມຕາຍແນ່ນອນ.”

Verse 24

तं कथं मोचयामीह ह्यात्मनोऽनिष्टसिद्धये । क्रियाप्रवर्तनाच्चाद्य किं कार्यं मे महर्षयः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະປ່ອຍເຂົາໃນນີ້ໄດ້ແນວໃດ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນຮ້າຍທີ່ບໍ່ພຶງປາດຖະນາແກ່ຕົນ? ແລະເພາະສິ່ງທັງປວງເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍການກະທໍາແຫ່ງພິທີ (ກຣິຍາ)—ໂອ ມະຫາລິສີ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ?

Verse 25

निःपुंसी स्त्री ह्यनाथाहं भवामि भवतो मतम् । तिष्ठ त्वमन्धकारे तु नेच्छामि रविणोदयम्

ຖ້າສາມີຂ້າພະເຈົ້າສູນເສຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຍິງອະນາຖາ ບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງ—ນີ້ແມ່ນຄໍາຕັດສິນຂອງພວກທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຢູ່ໃນຄວາມມືດ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະນາໃຫ້ພຣະອາທິດຂຶ້ນ.

Verse 26

तेन वाक्येन ते सर्वे देवासुरमहर्षयः । शिरःसंचालनाः सर्वे साधु साध्विति चाब्रुवन्

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ທຸກຜູ້—ເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະ ມະຫາລິສີ—ພາກັນພະຍັກຫົວເຫັນດີ ແລະຮ້ອງວ່າ “ສາທຸ! ສາທຸ!”

Verse 27

पतिव्रते महाभागे शृणु वाक्यं तपोधने । मन्यसे यदि नः सर्वान्कुरुष्व वचनं च यत्

ໂອ ນາງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະ ຄັງແຫ່ງຕະປະ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຮົາ. ຖ້າເຈົ້າຍອມຮັບພວກເຮົາທັງໝົດ ກໍຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ພວກເຮົາຂໍ.

Verse 28

शाण्डिल्युवाच । येन मे न मरेद्भर्ता येन सत्यं मुनेर्वचः । तत्कुरुध्वं विचार्याशु येन संवर्धते सुखम्

ຊານດິລະຍາ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງພິຈາລະນາໂດຍໄວ ແລ້ວເຮັດສິ່ງນັ້ນ ທີ່ເຮັດໃຫ້ສາມີຂອງຂ້າບໍ່ຕາຍ ແລະໃຫ້ຖ້ອຍຄໍາສັດຂອງມຸນີຍັງເປັນຈິງ; ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ເພີ່ມພູນຄວາມຜາສຸກ.”

Verse 29

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स्वप्नावस्थाकृतो हृषिः । अन्तर्हितो मुहूर्तं च शाण्डिल्याश्च प्रपश्य ताम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ຣິຊີກໍປິຕິຍິນດີ ດັ່ງຢູ່ໃນພາວະແຫ່ງຄວາມຝັນ; ແລ້ວທ່ານກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຊົ່ວຄາວ ໃນຂະນະທີ່ຊານດິລະຍາຍັງຈ້ອງມອງຢູ່.

Verse 30

पुनरादाय ते सर्वे कृत्वा निर्व्रणसत्तनुं स्नापितो नर्मदातोये शाण्डिल्यायै समर्पितः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ອຸ້ມທ່ານຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ແລະຟື້ນຟູກາຍໃຫ້ສົມບູນ ບໍ່ມີບາດແຜ; ອາບນ້ໍາໃນສາຍນ້ໍານະຣະມະດາ ແລ້ວມອບຄືນໃຫ້ຊານດິລະຍາ.

Verse 31

ततः सा हृष्टमनसा पतिं दृष्ट्वा तु तैजसम् । प्रणम्य तानृषीन् देवान् विमलार्कं जगत्कृतम्

ຕໍ່ມາ ນາງມີໃຈປິຕິ ເມື່ອເຫັນສາມີຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງມີເທດສະ; ນາງໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ຣິຊີ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງກົ້ມກາບຕໍ່ພຣະສຸຣິຍະອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ສ້າງແລະຄ້ຳຈຸນໂລກ ແລ້ວຖວາຍຄວາມເຄົາລົບບູຊາ.

Verse 32

क्रियाप्रवर्तिताः सर्वे देवगन्धर्वमानुषाः । हृष्टतुष्टा गताः सर्वे स्वमाश्रमपदं महत्

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພິທີກຳອັນສັກສິດ ທັງໝົດ—ເທວະ, ຄັນທະຣະວະ ແລະ ມະນຸດ—ຕ່າງປິຕິຍິນດີ ແລະ ອິ່ມເອມ ຈາກໄປ ແລ້ວກັບຄືນສູ່ອາສຣົມ-ທີ່ພັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຕົນ।

Verse 33

पतिव्रता स्वभर्त्रा सा मासमेवाश्रमे स्थिता । माण्डव्येनाप्यनुज्ञाता ययौ नत्वा स्वमाश्रमम्

ນາງຜູ້ຖືສັດຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ພັກຢູ່ໃນອາສຣົມກັບສາມີຄົບໜຶ່ງເດືອນ। ຕໍ່ມາ ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກມານຑະວະຍະດ້ວຍ ນາງກໍກົ້ມກາບ ແລ້ວເດີນທາງກັບອາສຣົມຂອງນາງ।

Verse 34

गतेषु तेषु सर्वेषु स्थापयामास चाच्युतम् । माण्डव्येश्वरनामानं नारायण इति स्मृतम्

ເມື່ອທຸກຄົນຈາກໄປແລ້ວ ທ່ານໄດ້ປະດິດສະຖານພຣະອັຈຍຸຕະ ຜູ້ບໍ່ເຄີຍພ່າຍ ໄວ້ທີ່ນັ້ນ—ພຣະອົງທີ່ຖືກລະລຶກວ່າ “ນາຣາຍະນະ” ແລະ ໂດງດັງໃນນາມ “ມານຑະວະເຢສະວະຣະ”।

Verse 35

दिव्यं वर्षसहस्रं तु पूजयामास भारत । गतोऽसावृषिसङ्घैश्च सहितोऽमरपर्वतम्

ໂອ ພາຣະຕະ ທ່ານໄດ້ບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາໜຶ່ງພັນປີທິບຍ। ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ພູແຫ່ງອະມະຕະ ພ້ອມກັບຫມູ່ລະສີທັງຫຼາຍ।

Verse 36

तपस्तपन्तौ तौ तत्र ह्यद्यापि किल भारत । भ्रातरौ संयतात्मानौ ध्यायतः परमं पदम्

ໂອ ພາຣະຕະ ສອງພີ່ນ້ອງນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າຍັງຄົງຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນທຸກມື້ນີ້ ບຳເນັດຕະປະຢ່າງເຂັ້ມງວດ—ມີຈິດໃຈສຳລວມ ແລະ ພິຈາລະນາພຣະບົດສູງສຸດ (ປະຣະມະປະດະ) ຢູ່ເສມອ।

Verse 37

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । पितरस्तस्य तृप्यन्ति पिण्डदानाद्दशाब्दिकम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ທີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ເທວະປິຕຣ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມໃຈ ດຸຈໄດ້ເຮັດປິນຑະທານຕໍ່ເນື່ອງສິບປີ।

Verse 38

देवगृहे तु पक्षादौ यः करोति विलेपनम् । गोदानशतसाहस्रे दत्ते भवति यत्फलम्

ໃນຕອນເລີ່ມປັກສະ ຜູ້ໃດເຮັດການທາເລປະນະອັນສັກສິດໃນເທວາໄລ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການໃຫ້ທານໂຄໜຶ່ງແສນຕົວ।

Verse 39

उपलेपनेन द्विगुणमर्चने तु चतुर्गुणम् । दीपप्रज्वलने पुण्यमष्टधा परिकीर्तितम्

ດ້ວຍອຸປະເລປະນະ ບຸນເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ; ດ້ວຍອັຣຈະນະ ເພີ່ມເປັນສີ່ເທົ່າ; ແລະດ້ວຍການຈຸດປະທີບ ບຸນຖືກກ່າວວ່າເພີ່ມເປັນແປດເທົ່າ।

Verse 40

दिव्यनेत्रधरो भूत्वा त्रैलोक्ये सचराचरे । दध्ना मधुघृतैर्देवं पयसा नर्मदोदकैः

ເມື່ອເປັນຜູ້ຖືທິບຍະເນດ ເຫັນທົ່ວໄຕໂລກທັງຈອນແລະອະຈອນ ຈຶ່ງທຳສນາປະນະ/ອະພິເສກແດ່ພຣະເທວະ ດ້ວຍນົມສົ້ມ ນ້ຳເຜິ້ງ ເນີຍໃສ ນ້ຳນົມ ແລະນ້ຳແຫ່ງນະມະດາ।

Verse 41

स्नपनं ये प्रकुर्वन्ति पुष्पमालाविलेपनैः । येऽर्चयन्ति विरूपाक्षं देवं नारायणं हरिम्

ຜູ້ໃດທຳພິທີສນາປະນະແດ່ພຣະເທວະ ດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງທາອັນສັກສິດ ແລະຜູ້ໃດອັຣຈະນາບູຊາເທວະ—ວິຣູປາກສະ, ນາຣາຍະນະ, ຫຣິ—

Verse 42

तेऽपि दिव्यविमानेन क्रीडन्ते कल्पसंख्यया । दीपाष्टकं तु यः कुर्यादष्टमीं च चतुर्दशीम्

ພວກເຂົາກໍສະໜຸກສະໜານໃນວິມານທິບ ຕາມຈຳນວນກັລປະ. ແລະຜູ້ໃດຈັດຖວາຍປະທີບແປດດວງໃນວັນອັດຖະມີ ແລະ ຈະຕຸຣະທະສີ—

Verse 43

एकादश्यां तु कृष्णस्य न पश्यन्ति यमं तु ते । फलैर्नानाविधैः शुभ्रैर्यः कुर्याल्लिङ्गपूरणम्

ໃນວັນເອກາດະສີຂອງພຣະກຣິສນະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະຍົມ. ແລະຜູ້ໃດກະທຳ “ລິງຄະປູຣະນະ” ຄືການຖວາຍບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນແກ່ລິງຄະ ດ້ວຍໝາກໄມ້ບໍລິສຸດຫຼາຍຊະນິດ—

Verse 44

तेऽपि यान्ति विमानेन सिद्धचारणसेविताः । घण्टा चैव पताका च विमाने पुष्पमालिका

ພວກເຂົາກໍໄປດ້ວຍວິມານ ມີພວກສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະຄອຍຮັບໃຊ້. ໃນວິມານນັ້ນມີກະດິ່ງ ທຸງ ແລະ ພວງມາລາດອກໄມ້—

Verse 45

वादित्राणि यथार्हाणि प्रान्ते च गच्छते शिवम् । देवालयं तु यः कुर्याद्वैष्णवं माण्डवेश्वरम्

ດ້ວຍດົນຕີແລະເຄື່ອງປະໂຄມອັນສົມຄວນ ເມື່ອຮອດປາຍຊີວິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປຫາພຣະສິວະ. ແລະຜູ້ໃດສ້າງເທວາລັຍ ຄືສະຖານບູຊາໄວສະນະວະ ທີ່ມານຑເວສະວະຣະ—

Verse 46

स्वर्गे वसति धर्मात्मा यावदाभूतसम्प्लवम् । माण्डव्यनारायणाख्ये विप्रान् भोजयतेऽग्रतः

ຜູ້ມີທຳມະນັ້ນຢູ່ໃນສະຫວັນຈົນຮອດອາພູຕະ-ສຳປລະວະ (ມະຫາປຣະລະຍະ). ທີ່ຕີຣະຖະຊື່ ມານຑະວະ-ນາຣາຍະນະ ລາວເລີ່ມດ້ວຍການເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນກ່ອນ—

Verse 47

एकस्मिन् भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता । आश्विने मासि सम्प्राप्ते शुक्लपक्षे चतुर्दशीम्

ເມື່ອໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມັນແຕ່ຜູ້ດຽວ ຜົນບຸນກໍເທົ່າກັບໄດ້ໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມັນໜຶ່ງໂກຕິ। ເມື່ອເດືອນອາສະວິນມາຮອດ ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີແຫ່ງຂ້າງຂຶ້ນ—ເວລານີ້ຖືກປະກາດວ່າສັກສິດຍິ່ງສໍາລັບບຸນນັ້ນ।

Verse 48

कृतोपवासनियमो रात्रौ जागरणेन च । दीपमालां चतुर्दिक्षु पूजां कृत्वा तु शक्तितः

ເມື່ອຮັບວັດອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ແລະເຝົ້າຕື່ນຕະຫຼອດຄືນ ພຶງຈັດດວງປະທີບເປັນແຖວໃນສີ່ທິດ। ແລ້ວປະກອບພິທີບູຊາຕາມກໍາລັງ—ເພື່ອນອບນ້ອມບູຊາພຣະເຈົ້າແລະສະຖານທີ່ສັກສິດດ້ວຍພັກຕິແລະຄວາມສໍາລວມ।

Verse 49

नारी वा पुरुषो वापि नृत्यगीतप्रवादनैः । प्रभाते विमले सूर्ये स्नानादिकविधिं नृप

ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍ ດ້ວຍການຟ້ອນລໍາ ຂັບຮ້ອງ ແລະສຽງດົນຕີ (ພະຈັນ-ກີຣະຕັນ) ແລ້ວເມື່ອຮຸ່ງອອກ ໃນຍາມທີ່ຕາເວັນຜ່ອງໃສບໍລິສຸດ ພຶງເລີ່ມພິທີຕ່າງໆ ເຊັ່ນການອາບນ້ໍາເປັນຕົ້ນ, ໂອ ພຣະຣາຊາ।

Verse 50

अभिनिर्वर्त्य मौनेन पश्यते देवमीदृशम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

ເມື່ອສໍາເລັດວັດດ້ວຍການຖືມະອຸນ (ຄວາມງຽບ) ຍ່ອມໄດ້ເຫັນເທວະອັນເຊັ່ນນັ້ນ। ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນຣຸດຣະໂລກ—ສູງສົ່ງດ້ວຍອະນຸຄຣະຫະທີ່ເກີດຈາກການບູຊາຕີຣຖະແລະການຖືວັດ।

Verse 51

अथवा मार्गशीर्षे च चैत्रवैशाखयोरपि । श्रावणे वा महाराज सर्वकालेऽथवापि च

ຫຼືໃນເດືອນມາຣຄະສີຣສະ ອີກທັງໃນເດືອນໄຈຕຣະ ແລະໄວສາຂະ; ຫຼືໃນເດືອນສຣາວະນະ, ໂອ ມະຫາຣາຊາ—ແມ່ນແຕ່ເວລາໃດໆ ກໍສາມາດປະຕິບັດວັດອັນສັກສິດນີ້ໄດ້ ເພາະມະຫິມາແຫ່ງຕີຣຖະນີ້ບໍ່ເຄີຍຫຼຸດລົງ।

Verse 52

शिवरात्रिसमं पुण्यमित्येवं शिवभाषितम् । वाजपेयाश्वमेधाभ्यां फलं भवति नान्यथा

“ບຸນມີເທົ່າກັບສິວະຣາຕຣີ”—ດັ່ງນີ້ພຣະສິວະຕັດ. ຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດຍາ ວາຊະເປຍ ແລະ ອັດສະວະເມທ; ແທ້ຈິງເປັນຢ່າງນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 53

दुर्भगा दुःखिता वन्ध्या दरिद्रा च मृतप्रजा । स्नाति रुद्रघटैर्या स्त्री सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ແມ່ຍິງຜູ້ອັບໂຊກ ເສົ້າໂສກ ເປັນໝັນ ທຸກຍາກ ຫຼືຜູ້ທີ່ລູກເສຍຊີວິດ—ຖ້ານາງອາບນ້ຳດ້ວຍ ຣຸດຣະ-ຄະຕະ (Rudra-ghaṭa) ນາງຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 54

कृमिकीटपतङ्गाश्च तस्मिंस्तीर्थे तु ये मृताः । स्वर्गं प्रयान्ति ते सर्वे दिव्यरूपधरा नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ ແມ່ນແຕ່ໜອນ ແມງ ແລະສັດບິນທີ່ຕາຍໃນຕີຣຖະນັ້ນ ທັງໝົດກໍໄປສະຫວັນ ແລະຮັບຮູບທິບອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 55

अनाशके जलेऽग्नौ तु ये मृता व्याधिपीडिताः । अनिवर्तिका गतिस्तेषां रुद्रलोके ह्यसंशयम्

ຜູ້ທີ່ຖືກໂລກາພະຍາດທຳລາຍ ແລ້ວຕາຍຢູ່ນັ້ນ—ຈະເປັນການອົດອາຫານ ໃນນ້ຳ ຫຼືໃນໄຟ—ຄະຕິຂອງເຂົາແມ່ນບໍ່ຫວນຄືນ; ແນ່ນອນວ່າເຂົາຈະເຖິງ ຣຸດຣະໂລກ.

Verse 56

नित्यं नमति यो राज शिवनारायणावुभौ । गोदानफलमाप्नोति तस्य तीर्थप्रभावतः

ໂອ ພຣະຣາຊາ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ນົບນ້ອມກໍາບັງພຣະສິວະ ແລະ ພຣະນາຣາຍະນະ ທັງສອງເປັນນິດ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການໃຫ້ທານງົວ (ໂຄທານ) ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ.

Verse 57

देवालये तु राजेन्द्र यश्च कुर्यात्प्रदक्षिणाम् । प्रदक्षिणीकृता तेन ससागरधरा धरा

ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດປະທັກສິນາໃນເທວາໄລ, ຜູ້ນັ້ນເຫມືອນໄດ້ວຽນຮອບແຜ່ນດິນທັງປວງພ້ອມດ້ວຍມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍ.

Verse 58

सार्द्धं शतं च तीर्थानि मल्लिकाभवनाद्बहिः । तस्य तीर्थप्रमाणं तु विस्तरं राजसत्तम

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ນອກມັລລິກາ-ພະວະນ ມີທີຣຖະສັກສິດ 150 ແຫ່ງ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຄວາມກວ້າງແລະມາດຕະຖານຂອງທີຣຖະນັ້ນໂດຍລະອຽດ.

Verse 59

सूत्रेण वेष्टयेत्क्षेत्रमथवा शिवमन्दिरम् । अथवा शिवलिङ्गं च तस्य पुण्यफलं शृणु

ຖ້າຜູ້ໃດໃຊ້ເສັ້ນດ້າຍວຽນລ້ອມເຂດສັກສິດ ຫຼື ວັດພຣະສິວະ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ສິວະລິງຄ໌ ກໍຕາມ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນເກີດຈາກການກະທຳນັ້ນ.

Verse 60

जम्बूद्वीपश्च कृतस्नश्च शाल्मली कुशक्रौञ्चकौ । शाकपुष्करगोमेदैः सप्तद्वीपा वसुंधरा

ຊັມບູທະວີປ ແລະ ກຣິຕສະນ, ຊາລມະລີ, ກຸສະ ແລະ ກຣາວັນຈະ, ພ້ອມດ້ວຍ ຊາກະ, ປຸສກະຣະ ແລະ ໂກເມດ—ດັ່ງນີ້ແຜ່ນດິນ (ວະສຸນທະຣາ) ຈຶ່ງປະກອບດ້ວຍທະວີປເຈັດ.

Verse 61

भूषिता तेन राजेन्द्र सशैलवनकानना । रेवायां दक्षिणे भागे शिवक्षेत्रात्समीपतः

ໂອ ພະຣາຊາແຫ່ງພະຣາຊາ, ແຜ່ນດິນນີ້ຖືກປະດັບດ້ວຍພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະ ດົງພົງພະນາ; ຢູ່ໃນພາກໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ໃກ້ກັບສິວະເຂດສັກສິດ.

Verse 62

देवखातं महापुण्यं निर्मितं त्रिदशैरपि । तस्मिन् यः कुरुते स्नानं मुच्यते सर्वपातकैः

ເທວະຄາຕະ ແມ່ນຕີຣຖະອັນມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ ເຖິງຂັ້ນເທວະທັງຫຼາຍກໍສ້າງໄວ້. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບູຊາທີ່ນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 63

पूर्णिमायाममावस्यां व्यतीपातेऽर्कसंक्रमे । श्राद्धं च संग्रहे कुर्यात्स गच्छेत्परमां गतिम्

ໃນວັນເພັງ, ວັນເດືອນດັບ, ເວລາວະຍະຕີປາຕະ ແລະເວລາສຸຣິຍະສັງກຣານຕິ ຄວນປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ທີ່ສະຖານທີ່ຊຸມນຸມອັນສັກສິດນັ້ນ; ແລ້ວຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 64

देवखाते त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । तिष्ठन्ति ऋषिभिः सार्द्धं पितृदेवगणैः सह

ທີ່ເທວະຄາຕະ ມີເທວະຍິ່ງໃຫຍ່ສາມອົງ—ພຣະພຣົມ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສະວະຣະ—ສະຖິດຢູ່ກັບເຫຼົ່າຣິສີ ແລະພ້ອມຫມູ່ປິຕຣຶ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 65

तत्र तीर्थेऽश्विने मासि चतुर्दश्यां विशेषतः । वायुमार्गे स्थितः शक्रस्तिष्ठते दैवतैः सह

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ໂດຍສະເພາະໃນວັນຈະຕຸຣທະສີ ແຫ່ງເດືອນອາສະວິນ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ສະຖິດໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງລົມ (ແດນກາງ) ຈະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມເທວະອື່ນໆ.

Verse 66

पृथिव्यां यानि तीर्थानि सरितः सागरास्तथा । विंशति तानि सर्वाणि देवखाते दिनद्वयम्

ຕີຣຖະທັງຫຼາຍໃນໂລກ—ທັງແມ່ນ້ຳ ແລະທະເລ—ດຸດດັ່ງວ່າລວມເປັນຊາວຕີຣຖະທັງໝົດ ມາປະກົດພ້ອມກັນທີ່ເທວະຄາຕະ ນານສອງວັນ.

Verse 67

गयाशिरे च यत्पुण्यं प्रयागे मकरकण्टके । प्रयागे सोमतीर्थे च तत्पुण्यं माण्डवेश्वरे

ບຸນກຸສົນໃດທີ່ມີຢູ່ທີ່ ຄະຍາຊິຣະ ແລະທີ່ ມະກະຣະກັນຕະກະ ໃນປະຍາກະ ພ້ອມທັງທີ່ ໂສມະຕີຣະຖະ ໃນປະຍາກະ—ບຸນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ຮັບທີ່ ມານຑະເວສະວະຣະ.

Verse 68

पट्टबन्धेन यत्पुण्यं मात्रायां लकुलेश्वरे । आश्विन्यामश्विनीयोगे तत्पुण्यं माण्डवेश्वरे

ບຸນກຸສົນໃດເກີດຈາກພິທີ ປັຏຏະພັນທະ ທີ່ ລະກຸລີເວສະວະຣະ ໃນມາຕຣາ ແລະບຸນໃດເກີດໃນເດືອນອາສວິນ ເມື່ອ ອັສວິນີ-ໂຍກ ຄອບງຳ—ບຸນນັ້ນເອງມີຢູ່ທີ່ ມານຑະເວສະວະຣະ.

Verse 69

उज्जयिन्यां महाकाले वाराणस्यां त्रिपुष्करे । संनिहत्यां रविग्रस्ते माण्डव्याख्ये सनातनम्

ທີ່ ອຸຊຊະຍິນີ ອັນເປັນທີ່ປະທັບຂອງ ມະຫາກາລະ, ທີ່ ວາຣານະສີ ອັນເປັນ ຕຣິປຸສກະຣະ, ທີ່ ສັມນິຫັດຍາ, ທີ່ ຣະວິກຣັສຕະ, ແລະໃນເຂດສັກສິດນິລັນດອນນາມວ່າ ມານຑະວະຍະ—ພະລັງສິດທິແຫ່ງທີ່ສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 70

इति ज्ञात्वा महाराज सर्वतीर्थेषु चोत्तमम् । पित्ःन्देवान् समभ्यर्च्य स्नानदानादिपूजनैः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ ໂອ້ ມະຫາຣາຊາ ວ່າທີ່ນັ້ນເປັນຍອດໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ ພຶງບູຊາພິຕຣະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ດ້ວຍການອາບນ້ຳສັກສິດ ການໃຫ້ທານ ແລະການບູຊາອື່ນໆຢ່າງເຄົາລົບຕາມພິທີ.

Verse 71

चतुर्दश्यां निराहारः स्थितो भूत्वा शुचिव्रतः । पूजयेत्परया भक्त्या रात्रौ जागरणे शिवम्

ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ພຶງອົດອາຫານ ຢືນຢັນໃນພຣະຕະແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດ; ແລະໃນກາງຄືນ ດ້ວຍການຈາກຣະນະ (ເຝົ້າຕື່ນ) ພຶງບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 72

स्नानैश्च विविधैर्देवं पुष्पागरुविलेपनैः । प्रभाते पौर्णमास्यां तु स्नानादिविधितर्पणैः

ດ້ວຍການອາບນ້ຳອັນສັກສິດຫຼາຍປະເພດ ແລະການບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ພ້ອມທານ້ຳຫອມໄມ້ອາກະຣຸ (agaru) ຈົ່ງນົບນ້ອມສັກກາລະພຣະເຈົ້າ; ແລະໃນຮຸ່ງອາລຸນວັນເພັງ ຫຼັງອາບນ້ຳ ຈົ່ງເຮັດພິທີຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ຕາມພິທີກຳນົດດ້ວຍ។

Verse 73

श्राद्धेन हव्यकव्येन शिवपूजार्चनेन च । अग्निष्टोमादियज्ञैश्च विधिवच्चाप्तदक्षिणैः

ໂດຍການທຳສຣາດທະ (śrāddha) ພ້ອມເຄື່ອງບູຊາຮັວຍະ (havya) ແລະກັວຍະ (kavya), ໂດຍການບູຊາແລະອັຣຈະນາ (arcanā) ແດ່ພຣະສິວະ, ແລະໂດຍຍັຊະນະເຊັ່ນ ອັກນິສະໂຕມະ (Agniṣṭoma) ເປັນຕົ້ນ—ປະກອບຕາມພິທີ ແລະສຳເລັດດ້ວຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ອັນຄວນ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນຕາມປາດຖະນາ।

Verse 74

धौतपापो विशुद्धात्मा फलते फलमुत्तमम् । गोसहस्रप्रदानेन दत्तं भवति भारत

ເມື່ອບາບຖືກຊຳລະ ແລະໃຈພາຍໃນບໍລິສຸດ ຍ່ອມໄດ້ຜົນອັນສູງສຸດ; ໂອ ພາຣະຕະ (Bhārata) ນັ້ນເທົ່າກັບໄດ້ຖວາຍທານໂຄພັນຕົວ।

Verse 75

स्नानाद्यैर्विधिवत्तत्र तद्दिने शिवसन्निधौ । हिरण्यं वृषभं धेनुं भूमिं गोमिथुनं हयम्

ທີ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳແລະປະກອບພິທີຕາມວິທີບັນຍັດ ໃນວັນນັ້ນເອງ ໃນສຳນັກພຣະສິວະ ພຶງຖວາຍທານຄຳ ວຶສະພະ (ງົວຜູ້) ທະເນູ (ງົວນົມ) ທີ່ດິນ ຄູ່ງົວ (gomithuna) ແລະມ້າ।

Verse 76

शिवमुद्दिश्य वै वस्त्रयुग्मे दद्यात्सुरूपिणे । पादुकोपानहौ छत्रं भाजनं रक्तवाससी

ໂດຍອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ ພຶງຖວາຍຜ້າຄູ່ໜຶ່ງແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ສົມຄວນ ແລະມີຮູບງາມ; ພ້ອມທັງໃຫ້ປາດຸກາ (pādukā) ແລະຮອງເທົ້າ, ຮົ່ມ, ພາຊະນະ, ແລະເຄື່ອງນຸ່ງສີແດງດ້ວຍ।

Verse 77

होमं जाप्यं तथा दानमक्षयं सर्वमेव तत् । ऋचमेकां तु ऋग्वेदे यजुर्वेदे यजुस्तथा

ການບູຊາໄຟ (ໂຫມ) ການສວດຈະປະ (japa) ແລະການໃຫ້ທານ—ທັງໝົດນັ້ນກາຍເປັນບຸນອັນບໍ່ເສື່ອມ (ອັກຊະຍ). ຈາກຣິກເວດ ພຶງສວດຄາຖາ ṛc ໜຶ່ງບົດ ແລະຈາກຍະຈຸຣເວດ ພຶງສວດມັນຕຣາ yajus ໜຶ່ງບົດເຊັ່ນກັນ.

Verse 78

सामैकं सामवेदे तु जपेद्देवाग्रसंस्थितः । सम्यग्वेदफलं तस्य भवेद्वै नात्र संशयः

ແລະຈາກສາມະເວດ ພຶງສວດ sāman ໜຶ່ງບົດ ໂດຍຕັ້ງມັ່ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເທວະຜູ້ເປັນອົງປະທານ. ຜົນແຫ່ງເວດຢ່າງຄົບຖ້ວນຈະເກີດແກ່ເຂົາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 79

गायत्रीजाप्यमात्रस्तु वेदत्रयफलं लभेत् । कुलकोटिशतं साग्रं लभते तु शिवार्चनात्

ພຽງແຕ່ສວດຈະປະຄາຖາກາຍະຕຣີ (Gāyatrī) ກໍໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງເວດທັງສາມ. ແລະດ້ວຍການບູຊາພຣະສິວະ ຍ່ອມຊ່ວຍກູ້ແລະເກື້ອກູນວົງສາຕະກູນໄດ້ຄົບຖ້ວນເຖິງໜຶ່ງຮ້ອຍໂກຕິ.

Verse 80

स्नाने दाने तथा श्राद्धे जागरे गीतवादिते । अनिवर्तिका गतिस्तस्य शिवलोकात्कदाचन

ດ້ວຍການອາບນ້ຳຊຳລະ, ການໃຫ້ທານ, ການເຮັດ śrāddha, ການຕື່ນຍາມກາງຄືນ, ແລະການຮ້ອງເພງພັກຕິພ້ອມດົນຕຣີ—ເສັ້ນທາງຂອງເຂົາຈະບໍ່ຫວນກັບ; ເຂົາບໍ່ເຄີຍກັບຈາກສິວະໂລກ.

Verse 81

कालेन महताविष्टो मर्त्यलोके समाविशेत् । राजा भवति मेधावी सर्वव्याधिविवर्जितः

ເມື່ອເວລາອັນຍາວນານຜ່ານໄປ ຖ້າເຂົາເຂົ້າສູ່ໂລກມະນຸດອີກຄັ້ງ ເຂົາຈະເປັນກະສັດ—ມີປັນຍາ ແລະພົ້ນຈາກໂຣກໄພທັງປວງ.

Verse 82

जीवेद्वर्षशतं साग्रं पुत्रपौत्रधनान्वितः । तच्च तीर्थं पुनः स्मृत्वा लीयमानो महेश्वरे

ລາວມີອາຍຸຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍລູກ ຫຼານ ແລະຊັບສິນ; ແລ້ວເມື່ອລະລຶກຖຶງຕີຣະຖະນັ້ນອີກ ກໍລະລາຍເຂົ້າສູ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ।

Verse 83

उपास्ते यस्तु वै सन्ध्यां तस्मिंस्तीर्थे च पर्वणि । साङ्गोपाङ्गैश्चतुर्वेदैर्लभते फलमुत्तमम्

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ປະກອບສັນທະຍາອຸປາສະນາ ຢູ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ໃນວັນປັຣວັນອັນສັກສິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນອັນສູງສຸດ—ເທົ່າກັບຮູ້ຊໍານານວິດທັງສີ່ ພ້ອມອັງຄະ-ອຸປາງຄະ।

Verse 84

तत्र सर्वं शिवक्षेत्राच्छरपातं समन्ततः । न संचरेद्भयोद्विग्ना ब्रह्महत्या नराधिप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທີ່ນັ້ນ ຮອບໆສິວະເຂດ ໃນລະຍະເທົ່າກັບລູກສອນບິນໄປໄດ້ທຸກທິດ ບາບພຣະຫມັດຍາ (ບຣະຫມະຫັດຍາ) ທີ່ສັ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ກໍບໍ່ກ້າເຄື່ອນໄຫວໄປມາ।

Verse 85

यत्र तत्र स्थितो वृक्षान् पश्यते तीर्थतत्परः । विविधैः पातकैर्मुक्तो मुच्यते नात्र संशयः

ບໍ່ວ່າລາວຈະຢືນຢູ່ແຫ່ງໃດ ຜູ້ເດີນທາງຈາລິກຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ເພີຍແຕ່ເຫັນຕົ້ນໄມ້ທີ່ນັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບນານາປະການ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 86

श्वभ्री तत्र महाराज जलमध्ये प्रदृश्यते । कथानिका पुराणोक्ता वानरी तीर्थसेवनात्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ທີ່ນັ້ນ ກາງຜືນນ້ໍາມີຫຼຸມນ້ໍາຊື່ ‘ສະວະພຣີ’ ປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ໃນປຸຣານະມີນິທານເລົ່າວ່າ ລີງເພດແມ່ໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ຕີຣະຖະ।

Verse 87

तत्र कूपो महाराज तिष्ठते देवनिर्मितः । शिवस्य पश्चिमे भागे शिवक्षेत्रमनुत्तमम्

ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ ມະຫາຣາຊາ ມີບໍ່ນ້ຳທີ່ເທວະດາສ້າງໄວ້ຕັ້ງຢູ່। ທາງຕາເວັນຕົກຂອງພຣະສິວະ ມີສິວະ-ເຂດອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 88

वृषोत्सर्गं तु यः कुर्यात्तस्मिंस्तीर्थे नराधिप । क्रीडन्ति पितरस्तस्य स्वर्गलोके यदृच्छया

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ກະທຳວຶຣິໂສດສະກະ (ຖວາຍທານປ່ອຍງົວເພດຜູ້) ຢູ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ໂອ້ ກະສັດ—ປິຕຣະຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຮ່າເຮີງຕາມໃຈໃນສະຫວັນໂລກ

Verse 89

अगम्यागमने पापमयाज्ययाजने कृते । स्तेयाच्च ब्रह्मगोहत्यागुरुघाताच्च पातकम् । तत्सर्वं नश्यते पापं वृषोत्सर्गे कृते तु वै

ບາບຈາກການເຂົ້າໄປຫາສິ່ງຕ້ອງຫ້າມ, ຈາກການປະກອບຍັດແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນ, ແລະໂທດຈາກການລັກ, ຈາກການຂ້າພຣາຫມັນຫຼືງົວ, ພ້ອມທັງການຂ້າຄູບາອາຈານ—ບາບທັງປວງນັ້ນຈະສູນສິ້ນແນ່ນອນເມື່ອກະທຳວຶຣິໂສດສະກະ

Verse 90

माण्डव्यतीर्थमाहात्म्यं यः शृणोति समाधिना । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນດຸດສະມາທິ ຖຶງມະຫາຕະມະຍະຂອງມານດະວະຍະ-ຕີຣະຖະ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືຄິດໄຕ່ຕອງ

Verse 172

अध्याय

ອັດທະຍາຍ — ໝາຍເຖິງເຄື່ອງໝາຍບົດ/ບົດທີ່ ຊີ້ການສິ້ນສຸດ ຫຼືການປ່ຽນຕອນຕາມປະເພນີຕົ້ນສະບັບ