Adhyaya 168

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे रोधस्यङ्कूरेश्वरमुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ມີອັງກູເຣສະວະຣະອັນປະເສີດ—ເປັນຕີຣຖະທີ່ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທັງປວງ ແລະໂດງດັງໃນສາມໂລກ.

Verse 2

यत्र सिद्धं महारक्ष आराध्य तु महेश्वरम् । शङ्करं जगतः प्राणं स्मृतिमात्रावहारिणम्

ທີ່ນັ້ນ ຣາກຊະສະຜູ້ມີ຤ິດທິໃຫຍ່ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ ໂດຍບູຊາພຣະມະເຫສວຣ—ພຣະສັງກະຣ ຜູ້ເປັນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງໂລກ ຜູ້ປະທານພອນແມ່ນແຕ່ລະລຶກເຖິງພຣະນາມ

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । किं तद्रक्षो द्विजश्रेष्ठ किंनाम कस्य वान्वये । एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ຣາກຊະສະນັ້ນແມ່ນໃຜ—ຊື່ຫຍັງ ແລະສືບສາຍວົງສາໃດ? ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງໂດຍລະອຽດທັງໝົດ

Verse 4

अज्ञानतिमिरान्धा ये पुमांसः पापकारिणः । युष्मद्विधैर्दीपभूतैः पश्यन्ति सचराचरम्

ມະນຸດຜູ້ຖືກຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາປິດບັງ ແລະກະທຳບາບ ຈຶ່ງສາມາດເຫັນໂລກທັງໝົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ເພາະພວກ຤ິສີເຊັ່ນທ່ານເປັນດັ່ງປະທີບສ່ອງທາງ

Verse 5

धर्मपुत्रवचः श्रुत्वा मार्कण्डेयो मुनीश्वरः । स्मितं कृत्वा बभाषे तां कथां पापप्रणाशनीम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງທັມມະບຸດຣ ມຸນີອິສະວອນ ມາຣະກັນເດຍ ຍິ້ມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລ້ວຈຶ່ງເລົ່າກະຖາອັນສັກສິດ ຜູ້ທຳລາຍບາບນັ້ນ

Verse 6

मार्कण्डेय उवाच । मानसो ब्रह्मणः पुत्रः पुलस्त्यो नाम पार्थिव । वेदशास्त्रप्रवक्ता च साक्षाद्वेधा इवापरः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ປຸລັສຕະຍະ ເປັນບຸດຜູ້ເກີດຈາກຈິດຂອງພຣະພຣະຫມາ; ທ່ານເປັນຜູ້ປະກາດອະທິບາຍພຣະເວດ ແລະສາດສະຕຣາ ປານດັ່ງພຣະວິທາຕາອີກອົງໜຶ່ງ

Verse 7

तृणबिन्दुसुता तस्य भार्यासीत्परमेष्ठिनः । तस्य धर्मप्रसङ्गेन पुत्रो जातो महामनाः

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ທິດາຂອງ ຕຣິນບິນດຸ ເປັນພຣະມະເຫສີຂອງ ພຣະປະຣະເມດຖິນ; ດ້ວຍສັມພັນອັນຕັ້ງຢູ່ໃນທັມ ຈຶ່ງປະສູດບຸດຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 8

यस्माद्वेदेतिहासैश्च सषडङ्गपदक्रमाः । विश्रान्ता ब्रह्मणा दत्ता नाम विश्रवसेति च

ເນື່ອງຈາກ ພຣະເວດ ແລະ ອິຕິຫາສະ ທັງຫຼາຍ—ພ້ອມດ້ວຍ ເວດາງຄະ 6 ແລະ ການສວດແບບປະດະກຣະມະ—ໄດ້ພັກພິງຢູ່ກັບທ່ານ ແລະ ພຣະພຣົມໄດ້ປະທານໃຫ້ ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ‘ວິສຣະວັສ’

Verse 9

कस्मिंश्चिदथ काले च भरद्वाजो महामुनिः । स्वसुतां प्रददौ राजन्मुदा विश्रवसे नृप

ຕໍ່ມາໃນການໜຶ່ງ ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ມະຫາມຸນີ ພະຣະດະວາຊ ໄດ້ມອບທິດາຂອງຕົນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໃຫ້ແກ່ ວິສຣະວັສ ເພື່ອສົມຣົດ ຂ້າແຕ່ນຣິປ

Verse 10

स तया रमते सार्धं पौलोम्या मघवा इव । मुदा परमया राजन्ब्राह्मणो वेदवित्तमः

ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ໄດ້ຊື່ນຊົມຢູ່ກັບນາງດ້ວຍປິຕິອັນສູງສຸດ ດຸຈ ມະຄະວາ (ພຣະອິນທຣ໌) ກັບ ປອລູມີ

Verse 11

केनचित्त्वथ कालेन पुत्रः पुत्रगुणैर्युतः । जज्ञे विश्रवसो राजन्नाम्ना वैश्रवणः श्रुतः

ເມື່ອຜ່ານໄປບາງເວລາ ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ວິສຣະວັສ ໄດ້ມີບຸດຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນຄວນແກ່ບຸດ; ຜູ້ນັ້ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ‘ໄວສຣະວະນະ’

Verse 12

सोऽपि मौनव्रतं कृत्वा बालभावाद्युधिष्ठिर । सर्वभूताभयं दत्त्वा चचार परमं व्रतम्

ລາວກໍເຊັ່ນກັນ ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍໄດ້ຖືມະອຸນະວຣະຕະ (ພຣະຕະແຫ່ງຄວາມສງົບ) ແລະປະທານອະພະຍະດານໃຫ້ສັດທັງປວງ ຈຶ່ງປະພຶດພຣະຕະອັນສູງສຸດນັ້ນ।

Verse 13

तस्य तुष्टो महादेवो ब्रह्मा ब्रह्मर्षिभिः सह । सखित्वं चेश्वरो दत्त्वा धनदत्वं जगाम ह

ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມະຣິສີ ພໍໃຈໃນລາວ ຈຶ່ງປະທານພອນໃຫ້ໄດ້ສະຫາຍະພາບກັບພຣະອີສະວຣ ແລະລາວກໍໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງ ‘ທະນະດະ’ ຜູ້ໃຫ້ແລະເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ।

Verse 14

यमेन्द्रवरुणानां च चतुर्थस्त्वं भविष्यसि । ब्रह्माप्युक्त्वा जगामाशु लोकपालत्वमीप्सितम्

“ໃນບັນດາ ຍະມະ, ອິນທຣະ, ແລະ ວະຣຸນະ ເຈົ້າຈະເປັນອົງທີ່ສີ່” ພຣະພຣະຫມາກ່າວແລ້ວ ກໍຈາກໄປຢ່າງໄວ ມຸ່ງສູ່ຕຳແໜ່ງ ໂລກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ທີ່ປາຖະໜາ।

Verse 15

ततस्त्वनन्तरे काले कैकसी नाम राक्षसी । पातालं भूतलं त्यक्त्वा विश्रवं चकमे पतिम्

ຕໍ່ມາໃນການເວລາບໍ່ດົນ ນາງຣາກຊະສີຊື່ ໄກກະສີ ໄດ້ລະທິ້ງທັງປາຕາລະ ແລະ ພູຕະລະ (ໂລກມະນຸດ) ແລ້ວເລືອກ ວິສຣະວັສ ເປັນສາມີ។

Verse 16

पुत्रोऽथ रावणो जातस्तस्या भरतसत्तम । कुम्भकर्णो महारक्षो धर्मात्मा च विभीषणः

ຈາກນາງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ ໄດ້ເກີດບຸດຊື່ ຣາວະນະ; ອີກທັງ ກຸມພະກັນ ຣາກຊະສະຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ ແລະ ວິພີຊະນະ ຜູ້ມີຈິດໃນທຳມະ ກໍເກີດດ້ວຍ।

Verse 17

कुम्भश्चैव विकुम्भश्च कुम्भकर्णसुतावुभौ । महाबलौ महावीर्यौ महान्तौ पुरुषोत्तम

ກຸມພະ ແລະ ວິກຸມພະ—ບຸດທັງສອງຂອງ ກຸມພະກັນນະ—ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະ ວິລະກຳອັນສູງສົ່ງ, ໂອ້ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ.

Verse 18

अङ्कूरो राक्षसश्रेष्ठः कुम्भस्य तनयो महान् । विभीषणं च गुणवद्दृष्ट्वैवं राक्षसोत्तमः

ອັງກູຣະ ຜູ້ເລີດໃນໝູ່ຣາກສະ ແມ່ນບຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ກຸມພະ; ເມື່ອເຫັນ ວິພີສະນະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຄຸນທຳ ຣາກສະໂອດຕະມະນັ້ນກໍເກີດຄວາມຄິດຄຳນຶງ।

Verse 19

ततः स यौवनं प्राप्य ज्ञात्वा रक्षः पितामहम् । परं निर्वेदमापन्नश्चचार सुमहत्तपः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮອດວັຍໜຸ່ມ ແລະ ຮູ້ຈັກບັນພະບຸລຸດຝ່າຍຣາກສະຂອງຕົນ ລາວກໍຕົກຢູ່ໃນນິຣເວດອັນເລິກ ແລະ ປະພຶດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງຫນັກໜ່ວງ।

Verse 20

दक्षिणं पश्चिमं गत्वा सागरं पूर्वमुत्तरम् । नर्मदायां प्रसङ्गेन ह्यङ्कूरो राक्षसेश्वरः

ລາວໄປທາງໃຕ້ ແລະ ທາງຕາເວັນຕົກ ຈົນເຖິງມະຫາສະໝຸດ ແລະ ໄປທາງຕາເວັນອອກ ກັບ ທາງເໜືອດ້ວຍ; ໂດຍວາສະນາແຫ່ງພຣະພິທີ ອັງກູຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣາກສະ ຈຶ່ງມາຮອດນ້ຳນະຣະມະດາ (ເຣວາ)។

Verse 21

तपश्चचार सुमहद्दिव्यं वर्षशतं किल । ततस्तुष्टो महादेवः साक्षात्परपुरंजयः

ລາວໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເປັນທິບ ຕະຫຼອດໜຶ່ງຮ້ອຍປີທິບ. ແລ້ວນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ຊະນະນະຄອນຂອງສັດຕູໂດຍຕົງ—ກໍພໍພຣະໄທ।

Verse 22

वरेण छन्दयामास राक्षसं वृषकेतनः । वरं वृणीष्व भद्रं ते तव दास्यामि सुव्रत

ວຶສະເກຕຸ (ພຣະສິວະ) ປາດຖະນາໃຫ້ຣາກສະຊື່ນບານດ້ວຍພອນ: “ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ; ໂອ ຜູ້ຮັກສາປະຕິຍານດີ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້”

Verse 23

प्रोवाच राक्षसो वाक्यं देवदेवं महेश्वरम् । वरदं सोऽग्रतो दृष्ट्वा प्रणम्य च पुनःपुनः

ແລ້ວຣາກສະໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ ພຣະເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ. ເຫັນຜູ້ປະທານພອນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຈຶ່ງກາບນົບນ້ອມຊ້ຳໆ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວ.

Verse 24

यदि तुष्टो महादेव वरदोऽसि सुरेश्वर । दुर्लभं सर्वभूतानाममरत्वं प्रयच्छ मे

ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ມະຫາເທວະ ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ປະທານພອນ—ຂໍປະທານອະມະຕະພາບໃຫ້ຂ້າ ອັນຫາຍາກຍິ່ງສໍາລັບສັດທັງຫມົດ

Verse 25

मम नाम्ना स्थितोऽनेन वरेण त्रिपुरान्तक । सदा संनिहितोऽप्यत्र तीर्थे भवितुमर्हसि

ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ດ້ວຍພອນນີ້ທີ່ສະຖາປະນາໃນນາມຂອງຂ້າ ຂໍພຣະອົງໂປຣດຍອມປະທັບຢູ່ທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້ເປັນນິດ

Verse 26

ईश्वर उवाच । यावद्विभीषणमतं यावद्धर्मनिषेवणम् । करिष्यसि दृढात्मा त्वं तावदेतद्भविष्यति

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຮັກສາປະຕິຍານຂອງວິພີຊະນະ, ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າປະພຶດແລະຮັບໃຊ້ທັມມະ, ຕາບນັ້ນ (ພອນແລະການປະທັບຢູ່) ຈະດໍາລົງສໍາເລັດ

Verse 27

एवमुक्त्वा ययौ देवः सर्वदैवतपूजितः । विमानेनार्कवर्णेन कैलासं धरणीधरम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະຜູ້ຖືກເທວະທັງປວງນະມັດສະການ ໄດ້ເດີນທາງໄປໃນວິມານສີດັ່ງຕາເວັນ ສູ່ພູໄກລາສາ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ।

Verse 28

गते चादर्शनं देवे स्नात्वाचम्य विधानतः । स्थापयामास राजेन्द्र ह्यङ्कूरेश्वरमुत्तमम्

ເມື່ອພຣະອົງເດີນທາງໄປແລ້ວ ແລະບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນ ລາວໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະເຮັດອາຈະມະນະຕາມພິທີ; ແລ້ວ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ລາວໄດ້ປະຕິສະຖາປະນາ ອັງກູເຣສະວະຣະ ອັນປະເສີດ।

Verse 29

गन्धपुष्पैस्तथा धूपैर्वस्त्रालङ्कारभूषणैः । पताकैश्चामरैश्छत्रैर्जयशब्दादिमंगलैः

ດ້ວຍນ້ຳຫອມແລະດອກໄມ້, ດ້ວຍທູບ, ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບ; ດ້ວຍທຸງ, ຈາມະຣະ (ພັດຫາງຢັກ), ສະຫຼອງພຣະສະຫຼອງ, ແລະພິທີມົງຄຸນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍສຽງ “ໄຊຍະ” — (ລາວໄດ້ບູຊາ)។

Verse 30

पूजयित्वा सुरेशानं स्तोत्रैर्हृद्यैः सुपुष्कलैः । जगाम भवनं रक्षो यत्र राजा विभीषणः

ເມື່ອບູຊາສຸເຣສານະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນໄພເຣາະ ແລະຫຼາຍຫຼວງແລ້ວ ຣາກຊະສະນັ້ນກໍໄປຍັງເຮືອນທີ່ພຣະຣາຊາ ວິພີຊະນະ ປະທັບຢູ່।

Verse 31

पूजितः स यथान्यायं दानसन्मानगौरवैः । सौदर्ये स्थापितो भावे सोऽवात्सीत्परयामुदा

ລາວໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງຕາມຄວາມຄວນ ດ້ວຍທານ ການເຄົາລົບ ແລະການຖວາຍກຽດ; ຕັ້ງຢູ່ໃນຈິດໃຈແຫ່ງມິດຕະພາບອັນອົບອຸ່ນ ລາວຈຶ່ງພັກອາໄສຢູ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ।

Verse 32

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । अङ्कूरेश्वरनामानं सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ທີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ນາມວ່າ ອັງກູເຣສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັສວເມທະຍັດ.

Verse 33

माण्डव्यखातमारभ्य सङ्गमं वापि यच्छुभम् । रेवाया आमलक्याश्च देवक्षेत्रं महेश्वरम्

ແຕ່ເລີ່ມຈາກສະນ້ຳສັກສິດຂອງ ມານຑະວະຍະ ໄປຈົນເຖິງສັງຄົມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ເຣວາ ແລະ ອາມະລະກີ ທັງໝົດນີ້ແມ່ນ ເທວະເກສະຕຣະ ຂອງ ມະເຫສະວະຣະ.

Verse 34

माण्डव्यखातात्पश्चिमतस्तीर्थं तदङ्कूरेश्वरम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा शुचिः प्रयतमानसः

ທາງຕາເວັນຕົກຂອງຄູສັກສິດຂອງ ມານຑະວະຍະ ມີທີ່ທີຣຖະຊື່ວ່າ ອັງກູເຣສະວະຣະ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະບໍລິສຸດ ແລະມີໃຈສຳລວມ ຄວນແກ່ພິທີຕໍ່ໄປ.

Verse 35

सन्ध्यामाचम्य यत्नेन जपं कृत्वाथ भारत । तर्पयित्वा पित्ःन्देवान्मनुष्यान् भरतर्षभ

ໂອ ພາຣະຕະ! ຫຼັງຈາກເຮັດພິທີສັນທະຍາ ແລະອາຈະມະນະດ້ວຍຄວາມພາກເພຍ ແລ້ວເຮັດຊະປະໃຫ້ສຳເລັດ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພັນພາຣະຕະ—ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣຶ, ເທວະ ແລະມະນຸດ.

Verse 36

सचैलः क्लिन्नवसनो मौनमास्थाय संयतः । अष्टम्यां वा चतुर्दश्यामुपोष्य विधिवन्नरः

ໃສ່ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແລະປ່ອຍໃຫ້ຜ້າຊຸ່ມນ້ຳ ຖືມະອຸນ (ຄວາມງຽບ) ແລະສຳລວມຕົນ—ຄົນພຶງອຸປະວາສຕາມວິທີ ໃນວັນອັດຖະມີ ຫຼື ວັນຈະຕຸຣະດະສີ.

Verse 37

पूजां यः कुरुते राजंस्तस्य पुण्यफलं शृणु । साग्रं तु योजनशतं तीर्थान्यायतनानि च

ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນສັກສິດຂອງຜູ້ທີ່ປະກອບພິທີບູຊາ. ສໍາລັບເຂົາ ພາຍໃນຮ້ອຍໂຢຊະນາແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ບັນດາຕີຣຖະແລະສະຖານສັກສິດຖືກນັບວ່າເຫັນແລະໄດ້ໄປເຖິງແທ້ແລ້ວ

Verse 38

भवन्ति तानि दृष्टानि ततः पापैः प्रमुच्यते । तत्र तीर्थे तु यद्दानं देवमुद्दिश्य दीयते

ຕີຣຖະແລະສະຖານສັກສິດເຫຼົ່ານັ້ນຖືກນັບວ່າໄດ້ເຫັນແລ້ວ ແລະດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ທານໃດໆທີ່ໃຫ້ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ໂດຍອຸທິດແດ່ເທວະ,

Verse 39

स्नात्वा तु विधिवत्पात्रे तदक्षयमुदाहृतम् । होमाद्दशगुणं प्रोक्तं फलं जाप्ये ततोऽधिकम्

ເມື່ອອາບນ້ໍາຊໍາລະແລ້ວ ສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ຕາມພິທີແກ່ຜູ້ຮັບອັນຄວນ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ອັກຊະຍະ» ຄືບໍ່ຮ່ອຍຫາຍ. ຜົນຂອງມັນກ່າວວ່າສິບເທົ່າເທົ່າກັບໂຫມະ ແລະຜົນແຫ່ງຊະປະຍິ່ງສູງກວ່ານັ້ນ

Verse 40

त्रिगुणं चोपवासेन स्नानेन च चतुर्गुणम् । संन्यासं कुरुते यस्तु प्राणत्यागं करोति वा

ດ້ວຍການອຸປະວາສ ຜົນບຸນເພີ່ມເປັນສາມເທົ່າ ແລະດ້ວຍການອາບນ້ໍາຊໍາລະ ເພີ່ມເປັນສີ່ເທົ່າ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ຮັບສັນຍາສະທີ່ນັ້ນ ຫຼືແມ່ນກະທັ້ງສະຫຼະຊີວິດ,

Verse 41

अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम् । कृमिकीटपतङ्गानां तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । अङ्कूरेश्वरनामाख्ये मृतानां सुगतिर्भवेत्

ເສັ້ນທາງຂອງເຂົາຈະກາຍເປັນອະນິວັດຕິກາ—ມຸ່ງໄປສູ່ຣຸດຣະໂລກ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂອ ຢຸທິສຖິຣ, ແມ່ນແຕ່ໜອນ ແມງ ແລະນົກທີ່ຕາຍໃນຕີຣຖະນາມ «ອັງກູເຣສະວະຣະ» ນັ້ນ ກໍຍັງໄດ້ຮັບສຸຄະຕິອັນປະເສີດ

Verse 42

एतत्ते कथितं राजन्नङ्कूरेश्वरसम्भवम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं परमं पापनाशनम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພະອົງຟັງແລ້ວ ເຖິງກຳເນີດແລະມະຫິມາທີ່ເນື່ອງກັບ ອັງກູເຣສະວະ. ຕີຣະຖະນີ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 43

येऽपि शृण्वन्ति भक्त्येदं कीर्त्यमानं महाफलम् । लभन्ते नात्र सन्देहः शिवस्य भुवनं हि ते

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຟັງເລື່ອງນີ້ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງປະກາດກຽດຄຸນອັນໃຫ້ຜົນໃຫຍ່ ຍ່ອມໄດ້ຮັບ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ໂລກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 168

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ—ຫົວຂໍ້ບົດ/ພາກ