Adhyaya 165
ມາຣະກັນເດຍ ໄດ້ພັນລະນາຖຶງຕີຣຖະອັນມີຊື່ສຽງ ຊື່ວ່າ ສິດເທສະວະຣະ (Siddheśvara) ຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ. ສະຖານທີ່ນີ້ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າ ເປັນຕີຣຖະທີ່ຊຳລະບາບໄດ້ຢ່າງຍິ່ງໃນບັນດາຕີຣຖະທັງຫມົດ. ບົດນີ້ກຳນົດລຳດັບພິທີ: ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະ, ຖວາຍນ້ຳຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແດ່ປິຕຣະ ແລະ ເທວະດາ, ແລ້ວເຮັດ ສຣາດທະ (śrāddha) ອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດ. ຜົນບຸນທີ່ກ່າວໄວ້ແຈ້ງຊັດຄື ບັນພະບຸລຸດຈະພໍໃຈຕໍ່ເນື່ອງເຖິງ 12 ປີ ເນື່ອງຈາກສຣາດທະທີ່ເຮັດຢູ່ນັ້ນ. ຕໍ່ມາເປັນວິນັຍພັກຕິແບບໄສວະ: ອາບນ້ຳດ້ວຍສັດທາ, ບູຊາພຣະສິວະ, ຢືນຢາມກາງຄືນ (jāgaraṇa), ສວດ/ຟັງເລື່ອງປຸຣານະ, ແລະອາບນ້ຳອີກໃນຕອນເຊົ້າອັນບໍລິສຸດຕາມກົດ. ທ້າຍສຸດ ຜູ້ບູຊາຈະໄດ້ “ເຫັນ” ກິຣິຈາ-ການຕະ (Girijā-kānta) ພຣະສິວະຜູ້ເປັນຄູ່ຂອງພາຣະວະຕີ ແລະບັນລຸສະຖານະອັນສູງ. ເລື່ອງຍັງຢືນຢັນຄວາມສັກສິດຂອງຕີຣຖະ ໂດຍອ້າງເຖິງສິດທະ ແລະ ລະສີໂບຮານ ເຊັ່ນ ກະປິລະ ຜູ້ສຳເລັດໂຍຄະ ແລະໄດ້ບັນລຸສິດທິສູງສຸດດ້ວຍອຳນາດຂອງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले सिद्धेश्वरमिति श्रुतम् । तीर्थं परं महाराज सिद्धैः कृतमिति प्रभो
ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ມີສະຖານທີ່ທີ່ໄດ້ຍິນຊື່ວ່າ “ສິດເທສະວະຣະ”। ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ນີ້ແມ່ນຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ ທີ່ສິດທະທັງຫຼາຍໄດ້ສ້າງຕັ້ງໄວ້।
Verse 2
तत्र तीर्थं महापुण्यं सर्वतीर्थेषु पावनम् । नर्मदाया महाराज दक्षिणं कूलमाश्रितम्
ທີ່ນັ້ນມີຕີຣະຖະອັນມີບຸນຍິ່ງ ເປັນຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຍິ່ງໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ມັນຕັ້ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງນະຣະມະດາ।
Verse 3
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । श्राद्धं तत्रैव यो दद्यात्पित्ःनुद्दिश्य भारत
ໂອ ພາຣະຕະ, ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ຄົນເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແດ່ເທວະປິຕຣຶ. ຜູ້ໃດເຮັດສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເພື່ອອຸທິດແດ່ບັນພະບຸຣຸດ ຍ່ອມໄດ້ຜົນພິເສດ।
Verse 4
तृप्यन्ति पितरस्तस्य द्वादशाब्दान्न संशयः । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा पूजयते शिवम्
ປິຕຣຶຂອງຜູ້ນັ້ນຈະພໍໃຈຕະຫຼອດສິບສອງປີ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ແລ້ວບູຊາພຣະສິວະ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນແນ່ນອນນັ້ນ।
Verse 5
रात्रौ जागरणं कृत्वा पठेत्पौराणिकीं कथाम् । ततः प्रभाते विमले स्नानं कुर्याद्यथाविधि
ໃນກາງຄືນໃຫ້ເຮັດຈາກະຣະນະ (jāgaraṇa) ຕື່ນເຝົ້າ ແລ້ວອ່ານຫຼືສວດຄະຖາອັນສັກສິດແຫ່ງປຸຣານະ. ຈາກນັ້ນໃນຍາມອຸສາອັນບໍລິສຸດ ໃຫ້ອາບນ້ຳຕາມພິທີກຳນົດ।
Verse 6
वीक्षते गिरिजाकान्तं स गच्छेत्परमां गतिम् । पुरा सिद्धा महाभागाः कपिलाद्या महर्षयः
ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ “ກິຣິຊາການຕະ” — ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງທິດາແຫ່ງພູ — ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ. ໃນການກ່ອນ ມະຫາຣິສີຜູ້ສຳເລັດ ແລະມີພາກດີ ເລີ່ມແຕ່ກະປິລ ກໍໄດ້ມີຊື່ສຽງດັ່ງນີ້.
Verse 7
जपन्तश्च परं ब्रह्म योगसिद्धा महाव्रताः । सिद्धिं ते परमां प्राप्ता नर्मदायाः प्रभावतः
ເຂົາທັງຫຼາຍສວດຈະປະພຣະພຣະມັນອັນສູງສຸດ ສຳເລັດໃນໂຍຄະ ແລະໝັ້ນຄົງໃນມະຫາວຣະຕະ; ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ.
Verse 165
। अध्याय
ອັດທະຍາຍ — ໝາຍເຖິງການສິ້ນສຸດບົດ/ພາກ.