Adhyaya 164

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सांवौरं तीर्थमुत्तमम् । यत्र संनिहितो भानुः पूज्यमानः सुरासुरैः

ພຣະມາຣກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ້ມະຫາຣາຊາ ພຶງໄປຫາຕີຣຖະສາມວໍຣະອັນປະເສີດ ບ່ອນທີ່ ພານຸ (ພຣະສຸຣິຍະເທວ) ສະຖິດຢູ່ໂດຍປະຈັກ ແລະເທວະກັບອະສຸຣະທັງຫຼາຍບູຊາພ້ອມກັນ”

Verse 2

तत्र ये पङ्गुतां प्राप्ताः शीर्णघ्राणनखा नराः । दद्रुमण्डलभिन्नाङ्गा मक्षिकाकृमिसंकुलाः

ທີ່ນັ້ນມີຜູ້ຄົນທີ່ກາຍເປັນງ່ອຍ—ດັງແລະເລັບເນົ່າເສື່ອມ ຮ່າງກາຍແຕກຊ້ຳດ້ວຍຜື່ນເປັນວົງຄ້າຍກະກຽດ ແລະຖືກລົບກວນໂດຍຝູງແມງວັນກັບໜອນ—(ມາຂໍການບັນເທົາ)

Verse 3

मातापितृभ्यां रहिता भ्रातृभार्याविवर्जिताः । अनाथा विकला व्यङ्गा मग्ना ये दुःखसागरे

ຜູ້ທີ່ຂາດແມ່ພໍ່ ປາດສະຈາກພີ່ນ້ອງແລະເມຍ—ໄຮ້ທີ່ພຶ່ງ ອ່ອນແຮງ ແລະພິການ—ຜູ້ຈົມຢູ່ໃນທະເລແຫ່ງຄວາມໂສກ ກໍ (ໄດ້ອາໄສພຶ່ງພາທີ່ນັ້ນ)

Verse 4

तेषां नाथो जगद्योनिर्नर्मदातटमाश्रितः । सांवौरनाथो लोकानामार्तिहा दुःखनाशनः

ນາຖະຂອງເຂົາທັງຫຼາຍແມ່ນບໍ່ເກີດແຫ່ງໂລກ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ຝັ່ງນະຣະມະດາ—ສາມວໍຣະນາຖະ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຮ້ອນຂອງປວງຊົນ ແລະທຳລາຍຄວາມໂສກ

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा मासमेकं निरन्तरम् । पूजयेद्भास्करं देवं तस्य पुण्यफलं शृणु

ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະ ບູຊາພຣະເທວະພາສະກະຣະ ຕໍ່ເນື່ອງຄົບໜຶ່ງເດືອນ—ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຮັບເຖີດ।

Verse 6

यत्फलं चोत्तरे पार्थ तथा वै पूर्वसागरे । दक्षिणे पश्चिमे स्नात्वा तत्र तीर्थे तु तत्फलम्

ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳໃນນ້ຳສັກສິດທາງເໜືອ ແລະ ໃນມະຫາສະໝຸດທາງຕາເວັນອອກ—ພ້ອມທັງອາບໃນທະເລທາງໃຕ້ ແລະ ທາງຕາເວັນຕົກ—ຜົນນັ້ນເອງໄດ້ຈາກການອາບທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ।

Verse 7

कौमारे यौवने पापं वार्द्धके यच्च संचितम् । तत्प्रणश्यति सांवौरे स्नानमात्रान्न संशयः

ບາບໃດທີ່ສະສົມໃນວັຍເດັກ ວັຍໜຸ່ມ ແລະ ວັຍເຖົ້າ ຍ່ອມຖືກທຳລາຍທີ່ສາມວໍຣະ ດ້ວຍການອາບນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 8

न व्याधिर्नैव दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् । सप्तजन्मानि राजेन्द्र सांवौरपरिसेवनात्

ໂອ ຈອມກະສັດເໜືອກະສັດທັງຫຼາຍ ດ້ວຍການເຂົ້າໄປພຶ່ງພາ ແລະ ຮັບໃຊ້ສາມວໍຣະ ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ ບໍ່ມີໂລກໄພ ບໍ່ມີຄວາມຍາກຈົນ ແລະ ບໍ່ພັດພາກຈາກສິ່ງອັນເປັນທີ່ຮັກ।

Verse 9

सप्तम्यामुपवासेन तद्दिने चाप्युपोषिते । स तत्फलमवाप्नोति तत्र स्नात्वा न संशयः

ໃນວັນສັບຕະມີ ດ້ວຍການຖືອຸປະວາສ ແລະ ຮັກສາການອົດອາຫານໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 10

रक्तचन्दनमिश्रेण यदर्घ्येण फलं स्मृतम् । तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຜົນບຸນໃດທີ່ຄຳພີກ່າວວ່າເກີດຈາກການຖວາຍອັຣຄະຍະປົນຈັນທະນແດງ—ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ກໍໄດ້ຜົນບຸນດຽວກັນ.

Verse 11

नर्मदासलिलं रम्यं सर्वपातकनाशनम् । निरीक्षितं विशेषेण सांवौरेण महात्मना

ນ້ຳນະຣະມະດາອັນງາມ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ; ມະຫາອາດມາໄດ້ເບິ່ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບພິເສດທີ່ສາມວໍຣາ.

Verse 12

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । स्नात्वा पश्यन्ति देवेशं सांवौरेश्वरमुत्तमम्

ຜູ້ເປັນມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນຊ່າງເປັນຜູ້ມີບຸນ; ການເກີດຂອງເຂົາເປັນຊີວິດທີ່ດີຢ່າງແທ້. ຫຼັງອາບນ້ຳ ເຂົາຍ່ອມໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ສາມວໍເຣສະວະຣະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 13

सूर्यलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

ເຂົາຈະພຳນັກຢູ່ໃນສູຣະຍະໂລກ ຈົນຮອດມະຫາປຣະລະຍະ ຄືການລະລາຍແຫ່ງສັດທັງປວງ.

Verse 164

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ” (ຄຳບອກວ່າ «ບົດ/ຕອນ»)