Adhyaya 162

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गोपेश्वरं ततो गच्छेत्सर्पक्षेत्रादनन्तरम् । यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຶງໄປຫາ ໂກເປສະວະຣະ ທັນທີຫຼັງຈາກໄປສະຣະປະເກສະເຕຣ; ທີ່ນັ້ນ ອາບນ້ຳສັກສິດເທື່ອດຽວ ກໍພົ້ນຈາກບາບໄດ້।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । स गच्छेद्यदि युक्तोऽपि पापेन शिवमन्दिरम्

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວສິ້ນຊີວິດ ແມ່ນແຕ່ຖືກບາບຖ່ວງຫນັກ ກໍຍັງໄປເຖິງ ທາມະຂອງພຣະສິວະ ດັ່ງເທວາລັຍອັນທິບພະຂອງພຣະອົງ।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । मुच्यते सर्वपापैश्च रुद्रलोकं स गच्छति

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວບູຊາພຣະເຈົ້າອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນອົງຈອມ, ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄປສູ່ ຣຸທຣະໂລກ।

Verse 4

क्रीडित्वा च यथाकामं रुद्रलोके महातपाः । इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति धार्मिकः

ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກໃນ ຣຸທຣະໂລກ ຕາມປາຖະໜາແລ້ວ, ມະຫາຕະປະສີນັ້ນກັບມາເກີດເປັນມະນຸດໃນໂລກນີ້ ແລະເປັນກະສັດຜູ້ຖືທຳມະ।

Verse 5

हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं सुखी

ພ້ອມດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ, ມີນາງຮັບໃຊ້ແລະຄົນຮັບໃຊ້ຫ້ອມລ້ອມ, ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ຈາກກະສັດທັງຫຼາຍ, ຜູ້ນັ້ນດຳລົງຊີວິດຢ່າງສຸກສະບາຍເຖິງຮ້ອຍປີ।

Verse 162

। अध्याय

“ບົດ” (ເສັ້ນໝາຍສິ້ນສຸດບົດ)