Adhyaya 161
ບົດ 161 ເປີດເຜີຍຄໍາແນະນໍາຂອງລະສີ ມາຣະກັນເດຍ ຕໍ່ພຣະຣາຊາ ຢຸທິສຖິຣ ໃຫ້ໄປນະມັດສະການ ສັຣປະ-ຕີຣຖະ (Sarpa-tīrtha) ອັນເປັນທ່ານ້ໍາຈາລິກທີ່ຫາຍາກ ເຊິ່ງນາກໃຫຍ່ໆ ໄດ້ບັນລຸຜົນດ້ວຍຕະປັສ (tapas) ອັນເຂັ້ມງວດ. ມີການລຽນນາມນາກສໍາຄັນເຊັ່ນ ວາສຸກີ, ຕັກສະກະ, ໄອຣາວະຕະ, ກາລິຍະ, ກະຣໂກຕະກະ, ທະນັນຈະຍະ, ສັງຂະຈູດະ, ທຶຣະຕະຣາສະຕະ, ກຸລິກະ, ວາມະນະ ແລະສາຍວົງຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອຊູ້ວ່າສະຖານທີ່ນີ້ເປັນດິນແດນສັກສິດທີ່ມີຊີວິດ ທີ່ການບໍາເພັນພາວະນານໍາໄປສູ່ກຽດສັກສີ ແລະຄວາມສຸກ. ຕໍ່ມາເປັນຄໍາສອນດ້ານພິທີ-ຈິດທໍາ: ການອາບນ້ໍາທີ່ສັຣປະ-ຕີຣຖະ ແລະຖວາຍ ຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະເທວະດາ ຖືກກ່າວວ່າ (ຕາມຄໍາປະກາດຂອງ ສັງກະຣະ/Śaṅkara) ໄດ້ບຸນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍະ ວາຊະເປຍ (Vājapeya). ຍັງມີຄໍາສອນປົກປ້ອງວ່າ ຜູ້ອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວງູ ແລະແມງປ່ອງ. ທ້າຍສຸດ ກໍານົດວັດຕະປະຕິບັດສໍາລັບ ມາຣຄະສີຣສະ ກຣິສນະ ອັດຖະມີ (Mārgaśīrṣa kṛṣṇa aṣṭamī): ອົດອາຫານ ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ເຕີມລິງຄະດ້ວຍງາ (tila) ບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະດອກໄມ້ ແລ້ວກົ້ມກາບ ແລະຂໍຂະມາ/ຊໍາລະບາບ. ຟະລາສຣຸຕິກ່າວວ່າ ຈະໄດ້ເສວຍສຸກໃນສະຫວັນຕາມປະລິມານງາ ແລະເຄື່ອງຖວາຍ ແລ້ວເກີດໃໝ່ໃນຕະກູນບໍລິສຸດ ມີຄວາມງາມ ໂຊກດີ ແລະຊັບສິນຫຼາຍ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सर्पतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महासर्पास्तपस्तप्त्वा युधिष्ठिर
ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເຈົ້າພຶງໄປຫາສັຣປະຕີຣຖະອັນຍອດຢ່າງ; ທີ່ນັ້ນນາກໃຫຍ່ໄດ້ບຳເພັນຕະປະ ແລະບັນລຸສິດທິ, ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ.”
Verse 2
वासुकिस्तक्षको घोरः सार्प ऐरावतस्तथा । कालियश्च महाभागः कर्कोटकधनंजयौ
ວາສຸກິ, ຕັກສະກະຜູ້ນ່າຢ້ານ, ສາຣປະ, ແລະໄອຣາວະຕະ; ທັງກາລິຍະຜູ້ມີສິຣິ ພ້ອມດ້ວຍກັຣໂກຕະກະ ແລະ ທະນັນຊະຍະ—
Verse 3
शङ्खचूडो महातेजा धृतराष्ट्रो वृकोदरः । कुलिको वामनश्चैव तेषां ये पुत्रपौत्रिणः
ສັງຂະຈູດຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ, ທຣິຕະຣາດ, ວຣິໂກດະຣະ, ກຸລິກ ແລະ ວາມະນະ—ພ້ອມທັງບຸດແລະຫຼານຂອງເຂົາເຈົ້າ.
Verse 4
तत्र तीर्थे महापुण्ये तपस्तप्त्वा सुदुष्करम् । भुञ्जन्ति विविधान्भोगान्क्रीडन्ति च यथासुखम्
ໃນຕີຣຖະອັນມີບຸນຍິ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກບຳເນົາຕະປະອັນຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ ພວກເຂົາເສວຍບົກບອງນານາ ແລະ ເລີນຫຼິ້ນຕາມຄວາມສຸກໃຈ.
Verse 5
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । वाजपेयफलं तस्य पुरा प्रोवाच शङ्करः
ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວເຮັດຕັຣປະນະຖວາຍແດ່ປິຕຣຶ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ—ພຣະສັງກະຣະໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນວ່າ ຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັບຜົນແຫ່ງວາຊະເປຍະຍັດ.
Verse 6
स्नातानां सर्पतीर्थे तु नराणां भुवि भारत । सर्पवृश्चिकजातिभ्यो न भयं विद्यते क्वचित्
ໂອ ພາຣະຕະ! ຜູ້ຄົນທີ່ໄດ້ອາບນ້ຳໃນສັຣປະ-ຕີຣຖະ ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກພວກງູ ແລະ ແມງປ່ອງ ຢູ່ໃສກໍຕາມ.
Verse 7
मृतो भोगवतीं गत्वा पूज्यमानो महोरगैः । नागकन्यापरिवृतो महाभोगपतिर्भवेत्
ເມື່ອຕາຍແລ້ວ ລາວໄປສູ່ໂພຄະວະຕີ ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກມະໂຫຣຄະຜູ້ໃຫຍ່; ມີນາຄະກັນຍາຫ້ອມລ້ອມ ແລະ ກາຍເປັນເຈົ້າແຫ່ງບົກບອງອັນໄພສານ.
Verse 8
मार्गशीर्षस्य मासस्य कृष्णपक्षे च याष्टमी । सोपवासः शुचिर्भूत्वा लिङ्गं सम्पूरयेत्तिलैः । यथाविभवसारेण गन्धपुष्पैः समर्चयेत्
ໃນວັນອັດຖະມີ ໃນປັກຂ໌ມືດ ຂອງເດືອນມາຣກະຊີຣະ ເມື່ອຖືອຸປະວາສ ແລະຊໍາລະກາຍໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ພຶງອຸທິດເມັດງາແດ່ພຣະສິວະລິງຄ໌; ແລະຕາມກໍາລັງ ພຶງບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຫອມແລະດອກໄມ້ຢ່າງດີງາມ.
Verse 9
एवं विधाय विधिवत्प्रणिपत्य क्षमापयेत् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नरेश्वर
ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງກົ້ມກາບ ແລະຂໍອະໄພ. ບັດນີ້ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ສໍາລັບວັດນັ້ນ.
Verse 10
तिलास्तत्र च यत्संख्याः पत्रपुष्पफलानि च । तावत्स्वर्गपुरे राजन्मोदते कालमीप्सितम्
ໂອ ພຣະຣາຊາ ທີ່ນັ້ນມີເມັດງາຈໍານວນເທົ່າໃດ ແລະມີໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະໝາກໄມ້ທີ່ຖວາຍເທົ່າໃດ ຜູ້ນັ້ນຈະເພີດເພີນຢູ່ໃນນະຄອນສະຫວັນເທົ່ານັ້ນ ໄດ້ເສວຍການເວລາຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.
Verse 11
ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो जायते विमले कुले । सुरूपः सुभगश्चैव धनकोटिपतिर्भवेत्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອບຸນໃນສະຫວັນຫມົດລົງ ແລະຕົກກັບລົງມາ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດໃນຕະກູນອັນບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ. ມີຮູບງາມ ແລະມີສິຣິມົງຄຸນ ຈະເປັນເຈົ້າຂອງຊັບສິນນັບໂກຕິ.
Verse 161
। अध्याय
ຈົບອັດທະຍາຍ (ບົດ).