Adhyaya 159

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज तीर्थं परमपावनम् । नर्मदायां सुदुष्प्रापं सिद्धं ह्यनरकेश्वरम्

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ພຶງໄປຫາຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ ຢູ່ໃນແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ຊຶ່ງເຂົ້າເຖິງຍາກ ແລະໂດ່ງດັງເປັນສິດທະສະຖານຂອງອນະຣະເກສວະຣາ

Verse 2

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पापकर्मापि भारत । न पश्यति महाघोरं नरकद्वारसंज्ञिकम्

ໂອ ພາຣະຕະ ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ແບກບາບກຳໄວ້ ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນແລ້ວ ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນສະຖານທີ່ອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປະຕູນະຣົກ”

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । शुभाशुभफलैस्तात भुक्तभोगा नरास्त्विह । जायन्ते लक्षणैर्यैस्तु तानि मे वद सत्तम

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ມະນຸດໃນໂລກນີ້ ເມື່ອໄດ້ເສວຍຜົນດີແລະຜົນຊົ່ວແລ້ວ ຍ່ອມເກີດໃໝ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຈຳເພາະບາງປະການ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສັດບຸຣຸດ ຈົ່ງບອກເຄື່ອງໝາຍນັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 4

यथा निर्गच्छते जीवस्त्यक्त्वा देहं न पश्यति । तथा गच्छन्पुनर्देहं पञ्चभूतसमन्वितः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ຊີວະອອກໄປໂດຍລະທິ້ງຮ່າງກາຍ ແລະບໍ່ເຫັນຮ່າງນັ້ນອີກ ສະນັ້ນແຫຼະ ມັນກໍໄປສູ່ຮ່າງໃໝ່ອີກຄັ້ງ ໂດຍປະກອບພ້ອມດ້ວຍທາດທັງຫ້າ

Verse 5

त्वगस्थिमांसमेदोऽसृक्केशस्नायुशतैः सह । विण्मूत्ररेतःसङ्घाते का संज्ञा जायते नृणाम्

ກາຍນີ້ປະກອບດ້ວຍ ໜັງ ກະດູກ ເນື້ອ ໄຂມັນ ເລືອດ ຜົມ ແລະເສັ້ນເອັນນັບຮ້ອຍ ພ້ອມທັງເປັນກອງຂອງອຸຈະ ປັດສະວະ ແລະນ້ຳກາມ—ຈາກການປະສົມແບບນີ້ ມະນຸດຈະເກີດ ‘ຕົວຕົນ’ ອັນໃດແທ້?

Verse 6

एवमुक्तः स मार्कण्डः कथयामास योगवित् । ध्यात्वा सनातनं सर्वं देवदेवं महेश्वरम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມາຣະກັນຑະ ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ ຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວ ໂດຍໄດ້ເຂົ້າສະມາທິລະລຶກເຖິງ ມະເຫສະວະ ເທວະເທວາ ພຣະອົງນິລັນດອນ ຜູ້ເປັນທຸກສິ່ງທັງປວງ

Verse 7

मार्कण्डेय उवाच । शृणु पार्थ महाप्रश्नं कथयामि यथाश्रुतम् । सकाशाद्ब्रह्मणः पूर्वमृषिदेवसमागमे

ມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ປາຣຖະ ຄຳຖາມອັນໃຫຍ່ນີ້; ຂ້າຈະອະທິບາຍຕາມທີ່ຂ້າໄດ້ຍິນ—ໃນການກ່ອນ ຈາກພຣະພຣະຫມາເອງ ໃນສະພາຂອງລຶສີ ແລະເທວະ”

Verse 8

गुरुरात्मवतां शास्ता राजा शास्ता दुरात्मनाम् । इह प्रच्छन्नपापानां शास्ता वैवस्वतो यमः

ສຳລັບຜູ້ຄວບຄຸມຕົນເອງ ຄູ (ຄຸຣຸ) ແມ່ນຜູ້ຕັກເຕືອນລົງວິໄນ; ສຳລັບຄົນຊົ່ວ ກະສັດແມ່ນຜູ້ລົງວິໄນ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ບາບຖືກປິດບັງໃນໂລກນີ້ ຍະມະ ບຸດແຫ່ງວິວັສວານ ແມ່ນຜູ້ລົງໂທດແທ້

Verse 9

अचीर्णप्रायश्चित्तानां यमलोके ह्यनेकधा । यातनाभिर्वियुक्तानामनेकां जीवसन्ततिम्

ໃນໂລກຂອງຍະມະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດປຣາຍັດຈິຕຕະ (ການໄຖ່ບາບ) ຈະຖືກທໍລະມານຫຼາຍຮູບແບບ; ແລ້ວເມື່ອພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ນັ້ນ ຊີວະຈະດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນສາຍທາງແຫ່ງການເກີດມີກາຍອີກຫຼາຍຕໍ່ເນື່ອງ

Verse 10

गत्वा मनुष्यभावे तु पापचिह्ना भवन्ति ते । तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमना नृप

ເມື່ອເຂົາກັບຄືນສູ່ພາວະມະນຸດ ຍ່ອມມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງບາບຕິດຢູ່. ເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານຟັງບັດນີ້—ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈເປັນໜຶ່ງດຽວ.

Verse 11

सहित्वा यातनां सर्वां गत्वा वैवस्वतक्षयम् । विस्तीर्णयातना ये तु लोकमायान्ति चिह्निताः

ເມື່ອອົດທົນທຸກຍາຕະນາທັງປວງ ແລະໄປຮອດສຳນັກຂອງໄວວັສວະຕະ (ພະຍົມ) ຜູ້ໃດທີ່ຖືກລົງໂທດຍາວນານ ຜູ້ນັ້ນຈະກັບຄືນສູ່ໂລກພ້ອມເຄື່ອງໝາຍປາກົດຊັດ.

Verse 12

गद्गदोऽनृतवादी स्यान्मूकश्चैव गवानृते । ब्रह्महा जायते कुष्ठी श्यावदन्तस्तु मद्यपः

ຜູ້ເວົ້າມຸສາຈະເວົ້າຕິດຂັດ; ແລະຜູ້ມຸສາໃນເລື່ອງງົວຈະເປັນໃບ້. ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະຈະເກີດເປັນໂລກຂີ້ກະດົງ; ແລະຜູ້ດື່ມຂອງມຶນເມົາຈະມີຟັນຄ້ຳດຳ.

Verse 13

कुनखी स्वर्णहरणाद्दुःश्चर्मा गुरुतल्पगः । संयोगी हीनयोनिः स्याद्दरिद्रोऽदत्तदानतः

ຜູ້ລັກຄຳຈະເກີດເປັນໂລກເລັບພິການ; ຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານຈະຖືກໂລກຜິວໜັງຮ້າຍແຮງ. ຜູ້ປະພຶດສຳພັນຕ້ອງຫ້າມຈະເກີດໃນຄັນທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍ; ແລະຜູ້ບໍ່ໃຫ້ທານທີ່ຄວນໃຫ້ຈະກາຍເປັນຄົນທຸກຍາກ.

Verse 14

ग्रामशूकरतां याति ह्ययाज्ययाजको नृप । खरो वै बहुयाजी स्याच्छ्वानिमन्त्रितभोजनात्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ປະກອບຍັດຍະໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ຄວນຮັບຍັດຍະ ຈະໄປເກີດເປັນໝູບ້ານ. ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ເຮັດຍັດຍະຫຼາຍ ຖ້າກິນອາຫານຈາກງານລ້ຽງບໍ່ບໍລິສຸດທີ່ເຊີນຫມາ ກໍຈະເກີດເປັນລາ.

Verse 15

अपरीक्षितभोजी स्याद्वानरो विजने वने । वितर्जकोऽथ मार्जारः खद्योतः कक्षदाहतः

ຜູ້ໃດກິນອາຫານໂດຍບໍ່ພິຈາລະນາໃຫ້ຖ້ວນຖີ່ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນລີງໃນປ່າອັນວັງເວງ. ຜູ້ທີ່ຊອບດ່າວ່ານິນທາ ຈະເກີດເປັນແມວ; ແລະຜູ້ທີ່ເຜົາພຸ່ມໄມ້ຫຍ້າປ່າ ຈະເກີດເປັນຫິ່ງຫ້ອຍ.

Verse 16

अविद्यां यः प्रयच्छेत बलीवर्दो भवेद्धि सः । अन्नं पर्युषितं विप्रे ददानः क्लीबतां व्रजेत्

ຜູ້ໃດມອບອະວິທະຍາ (ຄວາມບໍ່ຮູ້) ໃຫ້ຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງຈະເກີດເປັນງົວຜູ້. ໂອ ວິປຣ! ຜູ້ໃດໃຫ້ອາຫານຄ້າງຄືນແກ່ພຣາຫມະນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ພາວະໄຮ້ສົມັດທະພາບ.

Verse 17

मात्सर्यादथ जात्यन्धो जन्मान्धः पुस्तकं हरन् । फलान्याहरतोऽपत्यं म्रियते नात्र संशयः

ເນື່ອງຈາກຄວາມອິດສາ ຄົນຈະເກີດມາຕາບອດ. ຜູ້ໃດລັກປຶ້ມ/ຄຳພີ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດມາຕາບອດ. ແລະຜູ້ໃດຂົນເອົາຜົນໄມ້ໄປ ລູກຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຕາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 18

मृतो वानरतां याति तन्मुक्तोऽथ गलाडवान् । अदत्त्वा भक्षयंस्तानि ह्यनपत्यो भवेन्नरः

ເມື່ອຕາຍແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປເກີດເປັນລີງ; ເມື່ອພົ້ນຈາກນັ້ນແລ້ວ ຈະຖືກໂລກຄໍທຳລາຍ. ແລະຜູ້ໃດກິນຜົນໄມ້ນັ້ນໂດຍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ (ສ່ວນແບ່ງ/ຂໍອະນຸຍາດ) ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຄົນບໍ່ມີລູກ.

Verse 19

हरन्वस्त्रं भवेद्गोधा गरदः पवनाशनः । प्रव्राजी गमनाद्राजन् भवेन्मरुपिशाचकः

ຜູ້ໃດລັກເສື້ອຜ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນກອດຫາ (ອິກວານາ). ຜູ້ໃດວາງພິດ ຈະເປັນຜູ້ກິນລົມ (pavanāśana) ດັ່ງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມ. ແລະໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດລະທິ້ງປຣະວຣະຊະຍາ (ການອອກບວດ/ສັນຍາສ) ແລ້ວເດີນທາງຜິດທາງ ຈະເປັນຜີປີສາດແຫ່ງທະເລຊາຍ.

Verse 20

वातको जलहर्ता च धान्यहर्ता च मूषकः । अप्राप्तयौवनां गच्छन् भवेत्सर्प इति श्रुतिः

ຕາມຄຳສືບທອດແຫ່ງສຣຸຕິ: ຜູ້ເວົ້າຄຳນິນທາແລະຂ່າວລືອຈະຖືກໂລກລົມ; ຜູ້ລັກນ້ຳກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ຜູ້ລັກເຂົ້າທັນຍາຫານຈະເກີດເປັນໜູ. ແລະຜູ້ເຂົ້າໃກ້ສາວທີ່ຍັງບໍ່ຮອດວັຍຈະເກີດເປັນງູ—ດັ່ງນີ້ແລ.

Verse 21

गुरुदाराभिलाषी च कृकलासो भवेच्चिरम् । जलप्रस्रवणं यस्तु भिन्द्यान्मत्स्यो भवेन्नरः

ຜູ້ໃດປາຖະໜາພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ ຈະເກີດເປັນແລນ (ກິ້ງກ່າ) ຢູ່ດົນນານ. ແລະຜູ້ທີ່ທຳລາຍທາງລະບາຍນ້ຳ ຈະເກີດເປັນປາ.

Verse 22

अविक्रेयान् विक्रयन् वै विकटाक्षो भवेन्नरः । अयोनिगो वृको हि स्यादुलूकः क्रयवञ्चनात्

ຜູ້ໃດຂາຍຂອງທີ່ບໍ່ຄວນຂາຍ ຈະເກີດເປັນມະນຸດມີຕາບິດບຽວນ່າກົວ. ຜູ້ທີ່ເຂົ້າຫາຍິງຢ່າງຜິດທຳ ຈະເກີດເປັນໝາປ່າ; ແລະຜູ້ໂກງໃນການຊື້ຂາຍ ຈະເກີດເປັນນົກຮູກ.

Verse 23

मृतस्यैकादशाहे तु भुञ्जानः श्वोपजायते । प्रतिश्रुत्य द्विजायार्थमददन्मधुको भवेत्

ຜູ້ໃດກິນອາຫານໃນຊ່ວງ 11 ວັນຫຼັງການຕາຍ (ເອກາດະຊາຫະ) ຈະເກີດໃໝ່ເປັນໝາ. ແລະຜູ້ໃດສັນຍາຈະໃຫ້ທານແກ່ດວິຊະເພື່ອກິດແຫ່ງທຳ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ ຈະເກີດເປັນເຜິ້ງ.

Verse 24

राज्ञीगमाद्भवेद्दुष्टतस्करो विड्वराहकः । परिवादी द्विजातीनां लभते काच्छपीं तनुम्

ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປຫາພຣະມະເຫສີຂອງກະສັດຢ່າງຜິດທຳ ຈະກາຍເປັນໂຈນຊົ່ວ ແລະເກີດເປັນໝູກິນຂີ້ເຫຍື້ອ. ຜູ້ທີ່ໃສ່ຮ້າຍດວິຊະທັງຫຼາຍ ຈະໄດ້ຮ່າງເປັນເຕົ່າ.

Verse 25

व्रजेद्देवलको राजन्योनिं चाण्डालसंज्ञिताम् । दुर्भगः फलविक्रेता वृश्चिको वृषलीपतिः

ໂອ ພະຣາຊາ! ຜູ້ຮັບໃຊ້ເທວະສະຖານທີ່ຫາຊີວິດດ້ວຍການຮັບໃຊ້ອັນບໍ່ຖືກທຳ ຈະຕົກໄປເກີດໃນຄັນມານຂອງຕະກູນກະສັດທີ່ຖືກຕິດປ້າຍວ່າ «ຈັນດາລ». ຜູ້ຂາຍໝາກໄມ້ຈະອັບໂຊກ; ແລະຜູ້ຮັບຍິງຊັ້ນຕ່ຳເປັນເມຍ ຈະເກີດເປັນແມງປ່ອງ.

Verse 26

मार्जारोऽग्निं पदा स्पृष्ट्वा रोगवान्परमांसभुक् । सोदर्यागमनात्षण्ढो दुर्गन्धश्च सुगन्धहृत्

ຜູ້ໃດແຕະໄຟດ້ວຍຕີນ ຈະເກີດເປັນແມວ—ເຈັບໄຂ້ ແລະກິນເນື້ອ. ການເຂົ້າໃກ້ນ້ອງສາວຮ່ວມເລືອດ ນຳໃຫ້ເກີດເປັນຂັນທີ; ແລະຜູ້ລັກກິ່ນຫອມ ຈະກາຍເປັນຜູ້ມີກິ່ນເໝັນ.

Verse 27

ग्रामभट्टो दिवाकीर्तिर्दैवज्ञो गर्दभो भवेत् । कुपण्डितः स्यान्मार्जारो भषणो व्यास एव च

ຄົນປະຈົບໃນບ້ານ, ຜູ້ມີຊື່ສຽງແຕ່ຕອນກາງວັນ, ແລະນັກພະຍາກອນ—ຈະເກີດເປັນລາ. ນັກຮຽນປອມຈະເກີດເປັນແມວ; ແລະຜູ້ເວົ້າພຽງແຕ່ພູດພັນ—ແມ່ນແຕ່ເອີ້ນຕົນວ່າ «ວະຍາສະ»—ກໍພົບຊະຕາກຳເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 28

स एव दृश्यते राजन्प्रकाशात्परमर्मणाम् । यद्वा तद्वापि पारक्यं स्वल्पं वा यदि वा बहु

ໂອ ພະຣາຊາ! ເຄື່ອງໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນປາກົດໃຫ້ເຫັນ ເມື່ອຄວາມລັບອັນເລິກທີ່ສຸດຖືກເປີດເຜີຍ—ຈະເປັນເລື່ອງຂອງຄົນອື່ນ/ຊັບຂອງຄົນອື່ນ, ນ້ອຍຫຼືຫຼາຍກໍຕາມ.

Verse 29

कृत्वा वै योनिमाप्नोति तैरश्चीं नात्र संशयः । एवमादीनि चान्यानि चिह्नानि नृपसत्तम

ເມື່ອກະທຳດັ່ງນີ້ ຄົນຈະໄດ້ຮັບກຳເນີດເປັນສັດ (ຕິຣະຍັກ) ຢ່າງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຍັງມີເຄື່ອງໝາຍອື່ນໆ ອີກຫຼາຍປະການໃນທຳນອງນີ້.

Verse 30

स्वकर्मविहितान्येव दृश्यन्ते यैस्तु मानवाः । ततो जन्म ततो मृत्युः सर्वजन्तुषु भारत

ມະນຸດທັງຫຼາຍຖືກເຫັນວ່າຮັບສະພາບທີ່ກຳນົດໄວ້ໂດຍກຳຂອງຕົນແທ້ໆ. ຈາກກຳນັ້ນຈຶ່ງມີການເກີດ ແລະຈາກກຳນັ້ນຈຶ່ງມີຄວາມຕາຍໃນສັດທັງປວງ, ໂອ ພາຣະຕະ.

Verse 31

जायते नात्र सन्देहः समीभूते शुभाशुभे । स्त्रीपुंसोः सम्प्रयोगेण विषुद्धे शुक्रशोणिते

ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສວ່າ ເມື່ອບຸນແລະບາບສຸກງອມຮອດການສຳເລັດຜົນ ການເກີດຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ; ໂດຍການຮ່ວມກັນຂອງຍິງແລະຊາຍ ເມື່ອມີນ້ຳເຊື້ອແລະເລືອດອັນບໍລິສຸດພ້ອມຢູ່.

Verse 32

पञ्चभूतसमोपेतः सषष्ठः परमेश्वरः । इन्द्रियाणि मनः प्राणा ज्ञानमायुः सुखं धृतिः

ພ້ອມດ້ວຍມະຫາພູດທັງຫ້າ ແລະເປັນພຣະປະຣະເມສະວະຣະຜູ້ລ້ຳເຫນືອ—ເປັນ ‘ອົງທີ່ຫົກ’ ພົ້ນເຫນືອພວກນັ້ນ—ພຣະອົງຊົງປັ້ນໃນຜູ້ມີກາຍໃຫ້ມີອິນທຣີຍະ ຈິດ ປຣານ ຄວາມຮູ້ ອາຍຸ ຄວາມສຸກ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ.

Verse 33

धारणं प्रेरणं दुःखमिच्छाहङ्कार एव च । प्रयत्न आकृतिर्वर्णः स्वरद्वेषौ भवाभवौ

ພຣະອົງຍັງຊົງເຮັດໃຫ້ເກີດການຍຶດຖືແລະການຜັກດັນ ຄວາມທຸກ ຄວາມປາຖະໜາ ແລະອະຫັງກາຣ; ຄວາມພະຍາຍາມ ຮູບຮ່າງ ແລະສີສັນ; ຄວາມຕິດພັນແລະຄວາມຊັງ ພ້ອມທັງສະພາບແຫ່ງການເປັນ ແລະການບໍ່ເປັນ.

Verse 34

तस्येदमात्मनः सर्वमनादेरादिमिच्छतः । प्रथमे मासि स क्लेदभूतो धातुविमूर्छितः

ທັງໝົດນີ້ເປັນຂອງອາຕະມັນນັ້ນ ຜູ້ໄຮ້ຈຸດເລີ່ມແຕ່ຍັງປະສົງໃຫ້ມີການເລີ່ມຕົ້ນ. ໃນເດືອນທຳອິດ ຕົວອ່ອນກາຍເປັນກ້ອນຊຸ່ມຊື່ນ ແລະທາດຮ່າງກາຍຍັງຄຸ້ນເຄືອ ບໍ່ທັນກໍ່ຮູບ.

Verse 35

मास्यर्बुदं द्वितीये तु तृतीये चेन्द्रियैर्युतः । आकाशाल्लाघवं सौक्ष्म्यं शब्दं श्रोत्रबलादिकम् । वायोस्तु स्पर्शनं चेष्टां दहनं रौक्ष्यमेव च

ໃນເດືອນທີສອງ ກາຍເປັນກ້ອນບວມພອງ; ໃນເດືອນທີສາມ ຈຶ່ງປະກອບດ້ວຍອິນທຣີ. ຈາກທາດອາກາດ ເກີດຄວາມເບົາ ຄວາມລະອຽດ ສຽງ ແລະກໍາລັງການໄດ້ຍິນເປັນຕົ້ນ; ຈາກທາດລົມ ເກີດການສຳຜັດ ການເຄື່ອນໄຫວ ແລະຄວາມແຫ້ງເປັນລັກສະນະ.

Verse 36

पित्तात्तु दर्शनं पक्तिमौष्ण्यं रूपं प्रकाशनम् । सलिलाद्रसनां शैत्यं स्नेहं क्लेदं समार्दवम्

ຈາກປິຕຕະ ອັນເປັນຫຼັກແຫ່ງໄຟ ເກີດການເຫັນ ການຍ່ອຍ ຄວາມຮ້ອນ ຮູບ ແລະຄວາມສະຫວ່າງ. ຈາກທາດນ້ຳ ເກີດລົດຊາດ ຄວາມເຢັນ ຄວາມມັນຊຸ່ມ ຄວາມຊື້ນ ແລະຄວາມນຸ່ມນວນ.

Verse 37

भूमेर्गन्धं तथा घ्राणं गौरवं मूर्तिमेव च । आत्मा गृह्णात्यजः पूर्वं तृतीये स्पन्दते च सः

ຈາກທາດດິນ ເກີດກິ່ນ ແລະອິນທຣີແຫ່ງການດົມ ຄວາມໜັກ ແລະຮູບກາຍອັນແນ່ນຫນາ. ອາດມັນຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຊະ) ຮັບເອົາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກ່ອນ; ແລະໃນເດືອນທີສາມ ກໍເລີ່ມສັ່ນໄຫວ ແລະເຄື່ອນຕົວ.

Verse 38

दौर्हृदस्याप्रदानेन गर्भो दोषमवाप्नुयात् । वैरूप्यं मरणं वापि तस्मात्कार्यं प्रियं स्त्रियाः

ຖ້າບໍ່ໄດ້ສະໜອງ “ເດົາຫຶຣະດ” ຄືຄວາມປາຖະໜາລຶກໃນໃຈຂອງແມ່ທ້ອງ ທາຣົກໃນຄັນອາດໄດ້ຮັບໂທດ—ພິການຮູບຮ່າງ ຫຼືກະທັ້ງຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຈັດຫາສິ່ງທີ່ນາງຮັກ ແລະເປັນປະໂຫຍດໃຫ້ນາງ.

Verse 39

स्थैर्यं चतुर्थे त्वङ्गानां पञ्चमे शोणितोद्भवः । षष्ठे बलं च वर्णश्च नखरोम्णां च सम्भवः

ໃນເດືອນທີສີ່ ອະວະຍະວະທັງຫຼາຍໄດ້ຄວາມໝັ້ນຄົງ; ໃນເດືອນທີຫ້າ ເລືອດເກີດຂຶ້ນ. ໃນເດືອນທີຫົກ ກໍາລັງແລະຜິວພັນ (ວັນນະ) ປາກົດ ແລະເລັບກັບຂົນຜົມກໍເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ.

Verse 40

मनसा चेतनायुक्तो नखरोमशतावृतः । सप्तमे चाष्टमे चैव त्वचावान् स्मृतिवानपि

ມີໃຈແລະສະຕິຮູ້ພ້ອມ, ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍເລັບແລະຂົນນັບຮ້ອຍ; ໃນເດືອນທີ 7 ແລະ 8 ຈຶ່ງມີຜິວໜັງ—ແມ່ນກະທັ້ງຄວາມຈື່ຈຳກໍເກີດຂຶ້ນດ້ວຍ.

Verse 41

पुनर्गर्भं पुनर्धात्रीमेनस्तस्य प्रधावति । अष्टमे मास्यतो गर्भो जातः प्राणैर्वियुज्यते

ບາບກຳພຸ່ງເຂົ້າຫາທາຣົກໃນຄັນຊ້ຳໆ ແມ່ນກະທັ້ງແມ່ຜູ້ອຸ້ມຄັນກໍຖືກພຸ່ງເຂົ້າຫາ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເກີດໃນເດືອນທີ 8 ກໍຈະຖືກແຍກອອກຈາກປຣານ (ລົມຊີວິດ) ແລະບໍ່ອາດດຳລົງໄດ້.

Verse 42

नवमे दशमे वापि प्रबलैः सूतिमारुतैः । निर्गच्छते बाण इव यन्त्रच्छिद्रेण सज्वरः

ໃນເດືອນທີ 9 ຫຼືກະທັ້ງເດືອນທີ 10 ຖືກຂັບດັນໂດຍລົມແຫ່ງການຄອດອັນແຮງກ້າ, ທາຣົກຈຶ່ງອອກມາ—ດຸດດັ່ງລູກສອນພຸ່ງຜ່ານຮູຂອງເຄື່ອງ—ມັກມີຄວາມຮ້ອນຮົ່ມດຸດໄຂ້ພ້ອມຄວາມທຸກ.

Verse 43

शरीरावयवैर्युक्तो ह्यङ्गप्रत्यङ्गसंयुतः । अष्टोत्तरं मर्मशतं तत्रास्था तु शतत्रयम्

ກາຍນີ້ພ້ອມດ້ວຍອະວະຍະວະ ແລະອະວະຍະວະຍ່ອຍ; ໃນນັ້ນມີຈຸດມະຣະມະ (ຈຸດຊີວິດ) 108 ຈຸດ ແລະພາຍໃນກ່າວວ່າມີກະດູກ 300 ຊິ້ນ.

Verse 44

सप्त शिरःकपालानि विहितानि स्वयम्भुवा । तिस्रः कोट्योऽर्धकोटी च रोम्णामङ्गेषु भारत

ພຣະສະວະຍັມພູ (ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ) ໄດ້ກຳນົດແຜ່ນກະໂຫຼກສີສະໄວ້ 7 ແຜ່ນ; ແລະໃນອະວະຍະວະທັງຫຼາຍ, ໂອ ພາຣະຕະ, ມີຂົນ 3 ໂກຕິ ແລະອີກ ຄຶ່ງໂກຕິ.

Verse 45

द्वासप्ततिसहस्राणि हृदयादभिनिसृताः । हितानाम हि ता नाड्यस्तासां मध्ये शशिप्रभा

ຈາກຫົວໃຈ ມີນາດີ 72,000 ສາຍໄຫຼອອກມາ. ພວກນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຫິຕາ’ ນາດີ; ແລະໃນພວກນັ້ນມີສາຍໜຶ່ງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ.

Verse 46

एवं प्रवर्तते चक्रं भूतग्रामे चतुर्विधे । उत्पत्तिश्च विनाशश्च भवतः सर्वदेहिनाम्

ດັ່ງນີ້ ວົງລໍ້ຈຶ່ງໝຸນໄປໃນຫມູ່ສັດທັງສີ່ປະເພດ. ສໍາລັບຜູ້ມີກາຍທັງປວງ ທັງການເກີດແລະການດັບກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 47

गतिरूर्ध्वा च धर्मेण ह्यधर्मेण त्वधोगतिः । जायते सर्ववर्णानां स्वधर्मचलनान्नृप

ດ້ວຍທັມມະ ການເຄື່ອນໄປຍ່ອມຂຶ້ນສູງ; ແຕ່ດ້ວຍອະທັມມະ ການເຄື່ອນໄປຍ່ອມຕົກຕໍ່າ ໂອ້ ພະຣາຊາ ຊະຕາກຳຂອງວັນນະທັງປວງເກີດຈາກການເບື້ອນອອກຈາກສະວະທັມຂອງຕົນ.

Verse 48

देवत्वे मानवत्वे च दानभोगादिकाः क्रियाः । दृश्यन्ते या महाराज तत्सर्वं कर्मजं फलम्

ບໍ່ວ່າໃນພາວະເທວະ ຫຼືໃນຊີວິດມະນຸດ ກິດທີ່ເຫັນ—ການໃຫ້ທານ ການເສວສຸກ ແລະອື່ນໆ—ໂອ້ ມະຫາຣາຊ ທັງໝົດນັ້ນແມ່ນຜົນທີ່ເກີດຈາກກຳ.

Verse 49

स्वकर्म विहिते घोरे कामक्सोधार्जिते शुभे । निमज्जेन्नरके घोरे यस्योत्तारो न विद्यते

ເມື່ອກຳຂອງຕົນກາຍເປັນອັນນ່າຢ້ານ—ແມ່ນແຕ່ດູເຫມືອນ ‘ດີ’ ແຕ່ໄດ້ມາດ້ວຍກາມແລະໂກຣດ—ຜູ້ນັ້ນຈະຈົມລົງໃນນະຣົກອັນສະພຶງກົວ ທີ່ບໍ່ມີທາງຊ່ວຍກູ້.

Verse 50

उत्तारणाय जन्तूनां नर्मदातटसंस्थितम् । एवमेतन्महातीर्थं नरकेश्वरमुत्तमम्

ເພື່ອການຊ່ວຍພົ້ນຂອງສັດທັງຫຼາຍ ມີທ່ານ້ຳສັກສິດນີ້ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ. ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາຕີຣຖະອັນສູງສຸດ “ນຣະເກສະວະຣ” ຈຶ່ງຖືກກ່າວວ່າດີທີ່ສຸດ.

Verse 51

नरकापहं महापुण्यं महापातकनाशनम् । तत्तीर्थं सर्वतीर्थानामुत्तमं भुवि दुर्लभम्

ຕີຣຖະນັ້ນຂັບໄລນະລົກ ປະທານບຸນອັນໃຫຍ່ ແລະທຳລາຍມະຫາບາບ. ຕີຣຖະນັ້ນເປັນຍອດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ ຫາໄດ້ຍາກໃນໂລກ.

Verse 52

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत महेश्वरम् । महापातकयुक्तोऽपि नरकं नैव पश्यति

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣ ແມ່ນແຕ່ມີມະຫາບາບຕິດຕົວ ກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນນະລົກ.

Verse 53

तत्र तीर्थे तु यो दद्याद्धेनुं वैतरणीं शुभाम् । स मुच्यते सुखेनैव वैतरण्यां न संशयः

ຜູ້ໃດໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຖວາຍທານ ‘ງົວໄວຕະຣະນີ’ ອັນເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນໄດ້ໂດຍງ່າຍແນ່ນອນ; ເລື່ອງໄວຕະຣະນີບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 54

युधिष्ठिर उवाच । यमद्वारे महाघोरे या सा वैतरणी नदी । किंरूपा किंप्रमाणा सा कथं सा वहति द्विज

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: “ທີ່ປະຕູອັນນ່າຢ້ານຂອງພຣະຍົມ ມີແມ່ນ້ຳຊື່ ‘ໄວຕະຣະນີ’ ນັ້ນ ມີຮູບພັນແນວໃດ, ມີຂະໜາດເທົ່າໃດ, ແລະມັນໄຫຼໄປແນວໃດ ໂອ ພຣາຫມະນ?”

Verse 55

कथं तस्याः प्रमुच्यन्ते केषां वासस्तु संततम् । केषां तु सानुकूला सा ह्येतद्विस्तरतो वद

‘ສັດທັງຫຼາຍຈະພົ້ນຈາກມັນໄດ້ແນວໃດ? ຜູ້ໃດຈຶ່ງມີການພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ? ແລະມັນເກື້ອກູນແກ່ຜູ້ໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າກ່າວໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍລະອຽດ’

Verse 56

श्रीमार्कण्डेय उवाच । धर्मपुत्र महाबाहो शृणु सर्वं मयोदितम् । या सा वैतरणी नाम यमद्वारे महासरित्

ພຣະມາຣກັນເຑຍກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ບຸດແຫ່ງທຳ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ ຈົ່ງຟັງຄຳທີ່ຂ້ອຍກ່າວທັງໝົດ. ມະຫານ້ຳທີ່ປະຕູຂອງພຣະຍົມນັ້ນ ມີນາມວ່າ ໄວຕະຣະນີ’

Verse 57

अगाधा पाररहिता दृष्टमात्रा भयावहा । पूयशोणिततोया सा मांसकर्दमनिर्मिता

ມັນລຶກຫຼວງຫາຂອບບໍ່ໄດ້ ບໍ່ມີຝັ່ງອີກຟາກ ແລະນ່າຢ້ານກົວແຕ່ເຫັນ; ນ້ຳຂອງມັນແມ່ນໜອງແລະເລືອດ ແລະກໍ່ຂຶ້ນຈາກຕົມເນື້ອ

Verse 58

तत्तोयं भ्रमते तूर्णं तापीमध्ये घृतं यथा । कृमिभिः सङ्कुलं पूयं वज्रतुण्डैरयोमुखैः

ນ້ຳນັ້ນວົນໄວຢ່າງຮຸນແຮງ ເຫມືອນເນີຍໃສທີ່ວົນຢູ່ກາງໄຟຮ້ອນ; ໜອງນັ້ນແອດແນ້ນດ້ວຍໜອນ—ປາກເຫຼັກ ຈົກປາກດຸດັ່ງວັຊຣະ

Verse 59

शिशुमारैश्च मकरैर्वज्रकर्तरिसंयुतैः । अन्यैश्च जलजीवैः सा सुहिंस्रैर्मर्मभेदिभिः

ມັນເຕັມໄປດ້ວຍຊິຊຸມາຣ ແລະມະກະຣ ທີ່ມີຄົມຕັດດຸດັ່ງວັຊຣະ; ຍັງມີສັດນ້ຳອື່ນໆ—ດຸຮ້າຍຮຸນແຮງ ຈິ້ມທະລຸຈຸດສຳຄັນ

Verse 60

तपन्ति द्वादशादित्याः प्रलयान्त इवोल्बणाः । पतन्ति तत्र वै मर्त्याः क्रन्दन्तो भृशदारुणम्

ທີ່ນັ້ນ ອາທິດຍະທັງສິບສອງ ລຸກໄໝ້ຮ້ອນແຮງ ດຸດດັ່ງວາລະສິ້ນສຸດແຫ່ງປຣະລະຍະ; ມະນຸດທັງຫຼາຍຕົກລົງ ຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍທຸກຂ໌ອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ

Verse 61

हा भ्रातः पुत्र हा मातः प्रलपन्ति मुहुर्मुहुः । असिपत्त्रवने घोरे पतन्तं योऽभिरक्षति

“ໂອ ພີ່ນ້ອງ! ໂອ ລູກ! ໂອ ແມ່!”—ເຂົາທັງຫຼາຍຄໍາຄວນຊ້ໍາໆ. ໃນປ່າອະສິປັດຕຣະອັນນ່າຢ້ານ ຜູ້ໃດປົກປ້ອງຜູ້ກໍາລັງຕົກ…

Verse 62

प्रतरन्ति निमज्जन्ति ग्लानिं गच्छन्ति जन्तवः । चतुर्विधैः प्राणिगणैर्द्रष्टव्या सा महानदी

ສັດທັງຫຼາຍຂ້າມໄປ ຈົມລົງ ແລະເຖິງຄວາມເມື່ອຍລ້າ; ແຕ່ມະຫານະທີນັ້ນ ຄວນໄດ້ເຫັນໂດຍຫມູ່ສັດມີຊີວິດສີ່ປະເພດ

Verse 63

तरन्ति तस्यां सद्दानैरन्यथा तु पतन्ति ते । मातरं ये न मन्यन्ते ह्याचार्यं गुरुमेव च

ໃນນ້ໍານັ້ນ ເຂົາທັງຫຼາຍຂ້າມໄດ້ດ້ວຍ “ສັດທານ” ຄືທານອັນຖືກຕ້ອງຕາມທຳ; ບໍ່ຊັ້ນກໍຕົກລົງ. ຜູ້ໃດບໍ່ນັບຖືແມ່ ແລະບໍ່ນັບຖືອາຈານ-ຄຸຣຸ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ທາງຂ້າມອັນປອດໄພ

Verse 64

अवजानन्ति मूढा ये तेषां वासस्तु संततम् । पतिव्रतां साधुशीलामूढां धर्मेषु निश्चलाम्

ຜູ້ໂງ່ທີ່ດູໝິ່ນນາງ ຍ່ອມໄດ້ທີ່ຢູ່ອາໄສຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ (ໃນທຸກຂ໌). ເຂົາທັງຫຼາຍຫຍັບຫຍາມສະຕຣີຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ມີຈິດສຸພາບດຸດດັ່ງສາທຸ ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນທຳ

Verse 65

परित्यजन्ति ये पापाः संततं तु वसन्ति ते । विश्वासप्रतिपन्नानां स्वामिमित्रतपस्विनाम्

ຜູ້ເປັນຄົນບາບທີ່ລະທິ້ງແລະຫັກຫຼັງເຂົາເຈົ້າເປັນນິດ ຈະຢູ່ໃນສະພາບແຫ່ງການລົງໂທດນັ້ນຕະຫຼອດໄປ—ຕໍ່ຜູ້ທີ່ເຄີຍວາງໃຈ: ນາຍ, ມິດ ແລະ ຕະປະສະວີ.

Verse 66

स्त्रीबालवृद्धदीनानां छिद्रमन्वेषयन्ति ये । पच्यन्ते तत्र मध्ये वै क्रन्दमानाः सुपापिनः

ຜູ້ໃດທີ່ຄົ້ນຫາ ‘ຂໍ້ຜິດ’ ໃນແມ່ຍິງ ເດັກນ້ອຍ ຄົນເຖົ້າ ແລະຜູ້ອ່ອນແອ ຜູ້ບາບໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຕົ້ມຢູ່ທີ່ນັ້ນກາງຄວາມທຸກທໍລະມານ ຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ.

Verse 67

श्रान्तं बुभुक्षितं विप्रं यो विघ्नयति दुर्मतिः । कृमिभिर्भक्ष्यते तत्र यावत्कल्पशतत्रयम्

ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວທີ່ຂັດຂວາງພຣາຫມັນຜູ້ເມື່ອຍລ້າແລະຫິວໂຫຍ ຈະຖືກໜອນກິນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນານເຖິງສາມຮ້ອຍກັນປະ.

Verse 68

ब्राह्मणाय प्रतिश्रुत्य यो दानं न प्रयच्छति । आहूय नास्ति यो ब्रूते तस्य वासस्तु संततम्

ຜູ້ໃດສັນຍາຈະໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນແຕ່ບໍ່ໃຫ້ ແລະຜູ້ໃດເອີ້ນຄົນມາແລ້ວກ່າວວ່າ ‘ບໍ່ມີຫຍັງ’—ຜູ້ນັ້ນຈະມີທີ່ຢູ່ໃນການລົງໂທດນັ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 69

अग्निदो गरदश्चैव राजगामी च पैशुनी । कथाभङ्गकरश्चैव कूटसाक्षी च मद्यपः

ຜູ້ວາງເພີງ, ຜູ້ໃຫ້ພິດ, ຜູ້ລະເມີດເຮືອນພະຣາຊາ ຫຼືໄປຫາພະຣາຊາດ້ວຍໃຈຮ້າຍ, ຜູ້ນິນທາໃສ່ຮ້າຍ; ຜູ້ຜິດຄໍາສັນຍາ, ພະຍານເທັດ ແລະຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ—ຜູ້ກະທໍາເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບໂທດ.

Verse 70

वज्रविध्वंसकश्चैव स्वयंदत्तापहारकः । सुक्षेत्रसेतुभेदी च परदारप्रधर्षकः

ຜູ້ໃດທຳລາຍໝາຍເຂດຂອບແດນ, ຜູ້ໃດຊິງເອົາທານທີ່ຕົນເຄີຍໃຫ້ກັບຄືນ; ຜູ້ໃດທຳລາຍຄັນນາດີ ແລະຜູ້ໃດລ່ວງລະເມີດເມຍຄົນອື່ນ—ລ້ວນເປັນຜູ້ຖືກຕຳນິປະນາມ।

Verse 71

ब्राह्मणो रसविक्रेता वृषलीपतिरेव च । गोकुलस्य तृषार्तस्य पालीभेदं करोति यः

ພຣາຫມັນຜູ້ຂາຍ ‘ຣະສະ’ (ເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາ), ແລະຜູ້ໃດຮັບຍິງຊູດຣະເປັນເມຍ; ພ້ອມທັງຜູ້ໃດທຳລາຍຮົ້ວ/ຄັນກັ້ນເພື່ອກຸ່ມຄົນເລີ້ຍງງົວທີ່ກຳລັງທຸກດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳ—ລ້ວນເປັນກຳມະນ່າຕຳນິ।

Verse 72

कन्याभिदूषकश्चैव दानं दत्त्वा तु तापकः । शूद्रस्तु कपिलापानी ब्राह्मणो मांसभोजनी

ຜູ້ໃດທຳໃຫ້ຄວາມບໍລິສຸດຂອງສາວນ້ອຍເສຍໄປ, ແລະຜູ້ໃດກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກເຖິງແມ່ນໄດ້ໃຫ້ທານຕາມກຳນົດແລ້ວ—ກໍຍັງໄດ້ຄວາມຜ່ອນຄາຍດ້ວຍທານນີ້. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຊູດຣະຜູ້ຕິດເຫຼົ້າ ‘ກະປິລາ’ ແລະພຣາຫມັນຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນເນື້ອ—ຍ່ອມບໍລິສຸດດ້ວຍທານນີ້।

Verse 73

एते वसन्ति सततं मा विचारं कृथा नृप । सानुकूला भवेद्येन तच्छृणुष्व नराधिप

ໂອ ພະຣາຊາ, ພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດໄປ—ຢ່າໄດ້ສົງໄສ. ບັດນີ້ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ທ່າຂ້າມອັນສັກສິດນັ້ນເປັນມົງຄຸນ ແລະເກື້ອກູນແກ່ທ່ານ।

Verse 74

अयने विषुवे चैव व्यतीपाते दिनक्षये । अन्येषु पुण्यकालेषु दीयते दानमुत्तमम्

ໃນການອາຍະນະ (ການຫັນທາງຂອງດວງອາທິດ), ໃນວັນວິສຸວະ (ວັນສະເໝີ), ໃນເວລາວະຍະຕີປາຕະ, ໃນຍາມສິ້ນວັນ, ແລະໃນການບຸນອື່ນໆ—ຄວນໃຫ້ທານອັນສູງສຸດ।

Verse 75

कृष्णां वा पाटलां वापि कुर्याद्वैतरणीं शुभाम् । स्वर्णशृङ्गीं रूप्यखुरां कांस्यपात्रस्य दोहिनीम्

ພຶງປັ້ນສ້າງໂຄສັກສິດ ‘ໄວຕະຣະນີ’ ອັນເປັນມົງຄຸນ ສີດຳ ຫຼື ສີນ້ຳຕານແດງ; ມີເຂົາຄຳ ກີບເງິນ ແລະຈັດໃຫ້ຮີດນົມລົງໃນພາຊະນະທອງສຳລິດ.

Verse 76

कृष्णवस्त्रयुगाच्छन्नां सप्तधान्यसमन्विताम् । कुर्यात्सद्रोणशिखर आसीनां ताम्रभाजने

ຄຸ້ມດ້ວຍຜ້າດຳເປັນຄູ່ ແລະມີທັນຍາຫານທັງເຈັດປະເພດຄຽງຄູ່; ຈັດກອງ (ຂະໜາດໂດຣະນະ) ເປັນດັ່ງຍອດ ແລະໃຫ້ນັ່ງເທິງພາຊະນະທອງແດງ.

Verse 77

यमं हैमं प्रकुर्वीत लोहदण्डसमन्वितम् । इक्षुदण्डमयं बद्ध्वा ह्युडुपं पट्टबन्धनैः

ພຶງຈັດເຮັດຮູບພະຍົມເປັນຄຳ ພ້ອມຄທາເຫຼັກ; ແລ້ວໃຊ້ລຳອ້ອຍຜູກເປັນເຮືອນ້ອຍ (ແພ) ດ້ວຍສາຍຮັດຜ້າ.

Verse 78

उडुपोपरि तां धेनुं सूर्यदेहसमुद्भवाम् । कृत्वा प्रकल्पयेद्विद्वाञ्छत्त्रोपानद्युगान्विताम्

ເທິງແພນັ້ນ ບັນດິດພຶງວາງໂຄຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ດັ່ງເກີດຈາກກາຍພະສຸຣິຍະ; ແລະຈັດໃຫ້ພ້ອມດ້ວຍຮົ່ມພິທີ ແລະຮອງເທົ້າເປັນຄູ່ຕາມຄວນ.

Verse 79

अङ्गुलीयकवासांसि ब्राह्मणाय निवेदयेत् । इममुच्चारयेन्मन्त्रं संगृह्यास्याश्च पुच्छकम्

ພຶງນໍາແຫວນແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ; ແລ້ວຈັບຫາງໂຄໄວ້ ແລະສວດມົນຕຣານີ້.

Verse 80

ॐ यमद्वारे महाघोरे या सा वैतरणी नदी । तर्तुकामो ददाम्येनां तुभ्यं वैतरणि नमः । इत्यधिवासनमन्त्रः

ໂອມ. ທີ່ປະຕູຂອງຍະມະອັນນ່າຢ້ານ ມີແມ່ນ້ຳໄວຕະຣະນີ. ດ້ວຍຄວາມປາດຖະນາຈະຂ້າມພົ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖວາຍນີ້ (ທານໂຄ/ຄວາມຊ່ວຍອັນສັກສິດ) ແດ່ທ່ານ. ໂອ ໄວຕະຣະນີ ຂໍນົບນ້ອມ—ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາອະທິວາສະນະ.

Verse 81

गावो मे चाग्रतः सन्तु गावो मे सन्तु पृष्ठतः । गावो मे हृदये सन्तु गवां मध्ये वसाम्यहम्

ຂໍໃຫ້ຝູງໂຄຢູ່ຂ້າພະເຈົ້າຂ້າງໜ້າ; ຂໍໃຫ້ຝູງໂຄຢູ່ຂ້າພະເຈົ້າຂ້າງຫຼັງ. ຂໍໃຫ້ຝູງໂຄສະຖິດໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ກາງຝູງໂຄ

Verse 82

ॐ विष्णुरूप द्विजश्रेष्ठ भूदेव पङ्क्तिपावन । सदक्षिणा मया दत्ता तुभ्यं वैतरणि नमः । इति दानमन्त्रः

ໂອມ! ໂອ ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະວິສນຸ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ພູເທວ (ເທວະແຫ່ງແຜ່ນດິນ), ຜູ້ຊຳລະແຖວພິທີອັນສັກສິດ! ທານນີ້ພ້ອມດັກຊິນາອັນຄວນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖວາຍແດ່ທ່ານແລ້ວ. ຂໍນົບນ້ອມ ໂອ ໄວຕະຣະນີ—ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາສຳລັບການໃຫ້ທານ

Verse 83

ब्राह्मणं धर्मराजं च धेनुं वैतरणीं शिवाम् । सर्वं प्रदक्षिणीकृत्य ब्राह्मणाय निवेदयेत्

ເມື່ອໄດ້ເວັນປະທັກສິນາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຮອບພຣາຫມັນ, ທັມມະຣາຊ ແລະ ໂຄໄວຕະຣະນີອັນເປັນມົງຄຸນແລ້ວ ພຶງນຳທຸກສິ່ງໄປນິເວດຖວາຍແດ່ພຣາຫມັນຕາມພິທີ

Verse 84

पुच्छं संगृह्य सुरभेरग्रे कृत्वा द्विजं ततः

ຈາກນັ້ນ ຈັບຫາງຂອງສຸຣະພີໄວ້ ແລະຈັດໃຫ້ພຣາຫມັນຢູ່ດ້ານໜ້າ (ຂອງໂຄນັ້ນ),

Verse 85

धेनुके त्वं प्रतीक्षस्व यमद्वारे महाभये । उत्तितीर्षुरहं धेनो वैतरण्यै नमोऽस्तु ते । इत्यनुव्रजमन्त्रः

ໂອ ທເນຸ (ງົວສັກສິດ) ເອີຍ ຈົ່ງລໍຖ້າຂ້າຢູ່ປະຕູຂອງພຣະຍົມ ໃນຄວາມຫວາດກົວອັນໃຫຍ່ນັ້ນ. ໂອ ງົວເອີຍ ຂ້າປາຖະໜາຈະຂ້າມພົ້ນ—ຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ ໂອ ໄວຕາຣະນີ! ນີ້ແມ່ນມົນ ‘ອະນຸວຣະຈະ’

Verse 86

अनुव्रजेत गच्छन्तं सर्वं तस्य गृहं नयेत् । एवं कृते महीपाल सरित्स्यात्सुखवाहिनी

ຄວນຕິດຕາມຜູ້ທີ່ກຳລັງໄປ ແລະນຳສິ່ງຂອງທານທັງໝົດໄປຮອດເຮືອນຂອງເຂົາ. ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ ແມ່ນ້ຳຈະເປັນຜູ້ນຳພາຄວາມສຸກສະດວກ

Verse 87

तारयते तया धेन्वा सा सरिज्जलवाहिनी । सर्वान्कामानवाप्नोति ये दिव्या ये च मानुषाः

ໂດຍງົວນັ້ນແຫຼະ ແມ່ນ້ຳ (ນັ້ນ) ກາຍເປັນສາຍນ້ຳໄຫຼທີ່ພາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ. ຜູ້ກະທຳຈະໄດ້ສົມປາຖະໜາທັງປວງ ທັງທິບ ແລະທັງມະນຸດ

Verse 88

रोगी रोगाद्विमुक्तः स्याच्छाम्यन्ति परमापदः । स्वस्थे सहस्रगुणितमातुरे शतसंमितम्

ຄົນເຈັບຈະພົ້ນຈາກໂຣກ ແລະໄພພິບັດອັນຮ້າຍແຮງຈະສົງບລົງ. ຖ້າເຮັດໃນຍາມແຂງແຮງ ບຸນຈະທະວີພັນເທົ່າ; ຖ້າເຮັດໃນຍາມເຈັບປ່ວຍ ນັບເປັນຮ້ອຍເທົ່າ

Verse 89

मृतस्यैव तु यद्दानं परोक्षे तत्समं स्मृतम् । स्वहस्तेन ततो देयं मृते कः कस्य दास्यति । इति मत्वा महाराज स्वदत्तं स्यान्महाफलम्

ແຕ່ທານທີ່ເຮັດເພື່ອຜູ້ທີ່ຕາຍແລ້ວ ແລະເຮັດໃນຍາມທີ່ເຂົາບໍ່ຢູ່ ຖືກກ່າວວ່າໄດ້ຜົນພຽງເທົ່າ (ຢ່າງຈຳກັດ) ເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນຄວນໃຫ້ດ້ວຍມືຕົນເອງ—ເມື່ອຄວາມຕາຍມາເຖິງ ໃຜຈະໃຫ້ແກ່ໃຜ? ເມື່ອຄິດເຊັ່ນນີ້ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ທານທີ່ຕົນໃຫ້ເອງຍ່ອມໃຫ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 90

इत्येवमुक्तं तव धर्मसूनो दानं मया वैतरणीसमुत्थम् । शृणोति भक्त्या पठतीह सम्यक्स याति विष्णोः पदमप्रमेयम्

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ບຸດແຫ່ງທຳມະ ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າເຖິງທານອັນເກີ່ຍວກັບ ໄວຕະຣະນີ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ຫຼືສວດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ເຖິງພຣະທາມອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 91

श्रीमार्कण्डेय उवाच । प्राप्ते चाश्वयुजे मासि तस्मिन्कृष्णा चतुर्दशी । स्नात्वा कृत्वा ततः श्राद्धं सम्पूज्य च महेश्वरम्

ສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຖິງເດືອນອາສວະຍຸຊ ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີແຫ່ງກຣິສນະປັກ ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວ ພຶງກະທຳສຣາດທະ ແລະບູຊາພຣະມະເຫສວະຣ (ພຣະສິວະ) ຕາມພິທີ.

Verse 92

पितृभ्यो दीयते दानं भक्तिश्रद्धासमन्वितैः । पश्चाज्जागरणं कुर्यात्सत्कथाश्रवणादिभिः

ດ້ວຍພັກຕິແລະສັດທາ ພຶງຖວາຍທານແດ່ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຶງເຮັດຈາກະຣະນະ (ຕື່ນເຝົ້າ) ໂດຍຟັງສັດກະຖາ ແລະກິດກຳບຸນອື່ນໆ.

Verse 93

ततः प्रभातसमये स्नात्वा वै नर्मदाजले । तर्पणं विधिवत्कृत्वा पित्ःणां देवपूर्वकम्

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາຮຸ່ງອາລຸນ ຫຼັງອາບນ້ຳໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ ພຶງກະທຳຕັຣປະນະຕາມພິທີ—ຖວາຍແດ່ເທວະກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງແດ່ປິຕຣ.

Verse 94

सौवर्णे घृतसंयुक्तं दीपं दद्याद्द्विजातये । पश्चात्संभोजयेद्विप्रान् स्वयं चैव विमत्सरः

ພຶງຖວາຍປະທີບທີ່ມີນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee) ໃນພາຊະນະຄຳ ແກ່ຜູ້ເປັນທະວິຊະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂດຍປາສຈາກຄວາມອິດສາ ພຶງເລີ້ຍງພຣາຫມະນະ ແລະຕົນເອງກໍຮັບປະທານດ້ວຍໃຈຖ່ອມຕົນ.

Verse 95

एवं कृते नरश्रेष्ठ न जन्तुर्नरकं व्रजेत् । अवश्यमेव मनुजैर्द्रष्टव्या नारकी स्थितिः

ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ແລ້ວ ບໍ່ມີສັດໃດໄປສູ່ນະລົກ. ແຕ່ສະພາບນະລົກຈະຖືກ ‘ໃຫ້ເຫັນ’ ແກ່ມະນຸດຜູ້ເປັນມັດຕະຍະ—ເພື່ອເປັນຄຳເຕືອນແລະຄຳສອນທາງທຳ.

Verse 96

अनेन विधिना कृत्वा न पश्येन्नरकान्नरः । तत्र तीर्थे मृतानां तु नराणां विधिना नृप

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ແລ້ວ ມະນຸດບໍ່ເຫັນນະລົກທັງຫຼາຍ. ແລະ ໂອ ພະຣາຊາ ສຳລັບຜູ້ຄົນທີ່ຕາຍໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜົນກໍເກີດຂຶ້ນຕາມກົດທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 97

मन्वन्तरं शिवे लोके वासो भवति दुर्लभे । विमानेनार्कवर्णेन किंकिणीशतशोभिना

ຕະຫຼອດໜຶ່ງມັນວັນຕະຣະ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ພັກອາໄສໃນໂລກຂອງພຣະສິວະອັນຫາຍາກຈະບັນລຸ. ເດີນທາງດ້ວຍວິມານສີດັ່ງຕາເວັນ ປະດັບດ້ວຍກະດິ່ງກັງວານນັບຮ້ອຍ.

Verse 98

स गच्छति महाभाग सेव्यमानोऽप्सरोगणैः । भुनक्ति विविधान्भोगानुक्तकालं न संशयः

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ ຜູ້ນັ້ນໄປສູ່ແດນນັ້ນ ໂດຍມີຝູງອັບສະຣາຄອຍປະນິບັດ. ແລະຍ່ອມເສວຍສຸກນານາປະການຕາມເວລາທີ່ກຳນົດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 99

पूर्णे चैव ततः काल इह मानुष्यतां गतः । सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

ເມື່ອເວລາທີ່ກຳນົດນັ້ນຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນກັບມາເກີດເປັນມະນຸດໃນໂລກນີ້. ພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ ແລະມີອາຍຸໜຶ່ງຮ້ອຍລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ—ໝາຍເຖິງໜຶ່ງຮ້ອຍປີເຕັມ.

Verse 100

प्राप्य चाश्वयुजे मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् । अहोरात्रोषितो भूत्वा पूजयित्वा महेश्वरम् । महापातकयुक्तोऽपि मुच्यते नात्र संशयः

ເມື່ອໄປຮອດໃນເດືອນອາສວະຍຸຊະ ຂ້າງແຮມ (ກຣິສນະປັກ) ວັນຈະຕຸຣະດະສີ ແລ້ວພັກຢູ່ຄົບທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ພ້ອມບູຊາພຣະມະເຫສວະຣ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີມະຫາບາບກໍພົ້ນໄດ້—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 101

अष्टाविंशतिकोट्यो वै नरकाणां युधिष्ठिर । विमुक्ता नरकैर्दुःखैः शिवलोकं व्रजन्ति ते

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! ນະຣົກມີຢູ່ຈິງໆ ຈຳນວນຊາວແປດໂກຕິ। ເມື່ອພົ້ນຈາກຄວາມທຸກໃນນະຣົກເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາຍ່ອມໄປສູ່ ສິວະໂລກ ແດນພຣະສິວະ।

Verse 102

तत्र भुक्त्वा महाभोगान्दिव्यैश्वर्यसमन्वितान् । लभन्ते मानुषं जन्म दुर्लभं भुवि मानवाः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຂົາໄດ້ເສວຍສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດທິບ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບກຳເນີດເປັນມະນຸດໃນໂລກ ອັນຫາຍາກຍິ່ງ।