Adhyaya 158

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्परं तीर्थं सङ्गमेश्वरमुत्तमम् । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापभयापहम्

ສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນພຶງໄປຍັງຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ຊື່ວ່າ ສັງຄະເມສະວະຣະ ອັນປະເສີດ, ຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ—ຜູ້ຂັບໄລ່ບາບ ແລະຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ.

Verse 2

धनदस्तत्र विश्रान्तो मुहूर्तं नृपसत्तम । पितृलोकात्समायातः कैलासं धरणीधरम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທະນະດະ (ກຸເບຣ) ໄດ້ພັກສະຫງົບຊົ່ວຄາວ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ. ມາຈາກໂລກຂອງບັນພະບຸລຸດແລ້ວ ທ່ານໄດ້ເດີນໄປສູ່ ໄກລາສ ພູຜາຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ.

Verse 3

प्रत्ययार्थं नृपश्रेष्ठ ह्यद्यापि धरणीतले । कृष्णवर्णा हि पाषाणा दृश्यन्ते स्फटिकोज्ज्वलाः

ເພື່ອເປັນຫຼັກຖານ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈົນທຸກມື້ນີ້ໃນຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ຍັງເຫັນຫີນສີດຳ ແຕ່ກໍສ່ອງປະກາຍດຸດຜົນຶກໃສອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 4

विन्ध्यनिर्झरनिष्क्रान्ता पुण्यतोया सरिद्वरा । प्रविष्टा नर्मदातोये सर्वपापप्रणाशने

ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດ ທີ່ໄຫຼອອກຈາກນ້ຳຕົກແຫ່ງວິນທະຍະ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳບຸນອັນສັກສິດ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ນ້ຳແຫ່ງນະຣະມະດາ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 5

सङ्गमे तत्र यः स्नात्वा पूजयेत्सङ्गमेश्वरम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ສັງຄະມະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະສັງຄະເມສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງພິທີອັດສະວະເມທະຍັຍ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 6

घण्टापताकावितनं यो ददेत्सङ्गमेश्वरे । हंसयुक्तविमानस्थो दिव्यस्त्रीशतसंवृतः

ຜູ້ໃດຖວາຍກະດິ່ງ ທຸງ ແລະວິຕານມຸງສະຫວ່າງແດ່ພຣະສັງຄະເມສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງໃນວິມານທິບທີ່ມີຫົງສາລາກລາກ ແລະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍນາງທິບນັບຮ້ອຍ.

Verse 7

स रुद्रपदमाप्नोति रुद्रस्यानुचरो भवेत् । दधि भक्ते न देवस्य यः कुर्याल्लिङ्गपूरणम्

ຜູ້ນັ້ນບັນລຸສະຖານະຂອງຣຸດຣະ ແລະເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງຣຸດຣະ. ແລະຜູ້ໃດດ້ວຍພັກຕິ ບຳເນົາ/ອະພິເສກ ລິງຄະຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍນົມສົ້ມ—

Verse 8

सिक्थसंख्यं शिवे लोके स वसेत्कालमीप्सितम् । श्रीफलैः पूरयेल्लिङ्गं निःस्वो भूत्वा भवस्य तु

ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະສິວະຕາມເວລາທີ່ປາດຖະໜາ—ປານດັ່ງວັດດ້ວຍຈຳນວນຢອດຂີ້ເຜີ້ງ. ແມ່ນແຕ່ຍາກຈົນ ຜູ້ໃດບຳເນົາລິງຄະຂອງພະພະວະດ້ວຍໝາກພ້າວ ກໍໄດ້ຜົນນັ້ນ.

Verse 9

सोऽपि तत्फलमाप्नोति गतः स्वर्गे नरेश्वर । अक्षया सन्ततिस्तस्य जायते सप्तजन्मसु

ໂອ ຈອມມະນຸດ! ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ; ແລະສຳລັບເຂົາ ຈະເກີດສາຍຕະກູນບໍ່ຂາດສາຍ ດຳລົງຢູ່ຈົນເຖິງເຈັດຊາດ.

Verse 10

स्नपनं देवदेवस्य दध्ना मधुघृतेन वा । यः करोति विधानेन तस्य पुण्यफलं शृणु

ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງຜູ້ທີ່ປະຕິບັດການສະນານ/ອະພິເສກ ແດ່ພຣະເທວະເທວາຕາມພິທີ ດ້ວຍນົມສົ້ມ ຫຼືດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງແລະເນີຍໃສ

Verse 11

धृतक्षीरवहा नद्यो यत्र वृक्षा मधुस्रवाः । तत्र ते मानवा यान्ति सुप्रसन्ने महेश्वरे

ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳໄຫຼດ້ວຍເນີຍໃສແລະນົມ ແລະບ່ອນທີ່ຕົ້ນໄມ້ຢອດນ້ຳເຜິ້ງ—ມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນຈະໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ເມື່ອພຣະມະເຫສະວະພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງ

Verse 12

पत्रं पुष्पं फलं तोयं यस्तु दद्यान्महेश्वरे । तत्सर्वं सप्तजन्मानि ह्यक्षयं फलमश्नुते

ຜູ້ໃດຖວາຍໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ຫຼືນ້ຳ ແດ່ພຣະມະເຫສວຣ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນບໍ່ຮູ້ຈົບ ຕະຫຼອດເຈັດຊາດກຳເນີດ।

Verse 13

सर्वेषामेव पात्राणां महापात्रं महेश्वरः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूजनीयो महेश्वरः

ໃນບັນດາຜູ້ຄວນຮັບບູຊາທັງປວງ ພຣະມະເຫສວຣແມ່ນຜູ້ຄວນຮັບສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນຄວນບູຊາພຣະມະເຫສວຣດ້ວຍຄວາມພາກເພຍທຸກປະການ।

Verse 14

ब्रह्मचर्यस्थितो नित्यं यस्तु पूजयते शिवम् । इह जीवन्स देवेशो मृतो गच्छेदनामयम्

ຜູ້ໃດຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະຫມະຈັນທະ (brahmacarya) ຢ່າງສະເໝີ ແລະບູຊາພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນໃນຂະນະມີຊີວິດກໍເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ຈອມເທວະ; ແລະເມື່ອຕາຍໄປຈະເຖິງພາວະອັນປອດຈາກທຸກຂ໌ໂລກໄພ।

Verse 15

शिवे तु पूजिते पार्थ यत्फलं प्राप्यते बुधैः । योगीन्द्रे चैव तत्पार्थ पूजिते लभते फलम्

ໂອ ປາຣຖະ! ຜົນທີ່ນັກປັນຍາໄດ້ຮັບຈາກການບູຊາພຣະສິວະ ຜົນນັ້ນເອງ ໂອ ປາຣຖະ ຍ່ອມໄດ້ຈາກການບູຊາຈອມແຫ່ງໂຍຄີທັງປວງ।

Verse 16

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । येषां गृहेषु भुञ्जन्ति शिवभक्तिरता नराः

ຜູ້ເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ມີບຸນ ແມ່ນມະຫາອາດມາ ແລະການເກີດຂອງເຂົາເຈົ້າຖືກໃຊ້ຊີວິດຢ່າງຄຸ້ມຄ່າ—ຄືຜູ້ທີ່ໃນເຮືອນຂອງເຂົາ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນພຣະສິວະບູຊາໄດ້ມາຮັບປະທານອາຫານ।

Verse 17

संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्रयत्र वसेन्मुनिः । तत्र तत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມຸນີຜູ້ສຳລວມຫມູ່ອິນທຣີຍະພັກອາໄສ ບ່ອນນັ້ນເອງກາຍເປັນກຸຣຸເກສຕຣະ ເປັນໄນມິສະ ແລະເປັນປຸສກະຣະດ້ວຍ

Verse 18

यत्फलं वेदविदुषि भोजिते शतसंख्यया । तत्फलं जायते पार्थ ह्येकेन शिवयोगिना

ໂອ ປາຣຖະ! ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການເລີ້ຍງອາຫານນັກຮູ້ເວດະຮ້ອຍຄົນ ຜົນນັ້ນເອງກໍເກີດຂຶ້ນໄດ້ຈາກການນົບນ້ອມຊິວະໂຍຄີພຽງຄົນດຽວ

Verse 19

यत्र भुञ्जति भस्माङ्गी मूर्खो वा यदि पण्डितः । तत्र भुञ्जति देवेशः सपत्नीको वृषध्वजः

ບ່ອນໃດທີ່ຜູ້ສັດທາຜູ້ທາຂີ້ເຖົ່າສັກສິດກິນອາຫານ—ຈະເປັນຄົນໂງ່ຫຼືນັກປັນຍາກໍຕາມ—ບ່ອນນັ້ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ຍ່ອມເສວຍພ້ອມພຣະມະເຫສີ

Verse 20

विप्राणां वेदविदुषां कोटिं संभोज्य यत्फलम् । भिक्षामात्रप्रदानेन तत्फलं शिवयोगिनाम्

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການເລີ້ຍງພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ເວດະໜຶ່ງໂກຕິ ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ ຊິວະໂຍຄີໄດ້ດ້ວຍການໃຫ້ທານເພີຍແຕ່ພຽງນ້ອຍ

Verse 21

सङ्गमेश्वरमासाद्य प्राणत्यागं करोति यः । न तस्य पुनरावृत्तिः शिवलोकात्कदाचन

ຜູ້ໃດໄປເຖິງສັງຄະເມສະວະຣະ ແລ້ວສະຫຼະຊີວິດ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີການກັບຄືນຈາກຊິວະໂລກາເລີຍຕະຫຼອດການ

Verse 158

। अध्याय

ບົດ (ເຄື່ອງໝາຍກຳນົດຕອນ/ໂຄໂລຟອນ “ບົດ”)