Adhyaya 153

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यद्रवितीर्थमनुत्तमम् । यस्य संदर्शनादेव मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ທັນທີຫຼັງຈາກນັ້ນ ຍັງມີທ່ານ້ຳສັກສິດອັນສູງສຸດອີກແຫ່ງໜຶ່ງ ຊື່ «ຣະວິຕີຣຖ»; ເພີງແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍພາໃຫ້ມະນຸດພົ້ນຈາກບາບໄດ້।

Verse 2

रवितीर्थे तु यः स्नात्वा नरः पश्यति भास्करम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं स्वयं देवेन तच्छृणु

ທີ່ຣະວິຕີຣຖ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດແລ້ວໄດ້ເບິ່ງພາສະກະຣະ (ພຣະສຸຣິຍະເທວ) ຈົ່ງຟັງເຖີດ ຜົນບຸນທີ່ເທວະອົງນັ້ນໄດ້ປະກາດໄວ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 3

नान्धो न मूको बधिरः कुले भवति कश्चन । कुरूपः कुनखी वापि तस्य जन्मानि षोडश

ໃນວົງສາຂອງເຂົາ ຕະຫຼອດສິບຫົກຊາດ ຈະບໍ່ມີໃຜເປັນຄົນຕາບອດ ເປັນໃບ້ ຫຼືຫູໜວກ; ທັງບໍ່ມີຄົນອັບປະລັກ ຫຼືເລັບພິການເລີຍ।

Verse 4

दद्रुचित्रककुष्ठानि मण्डलानि विचर्चिका । नश्यन्ति देवभक्तस्य षण्मासान्नात्र संशयः

ກາກ (ringworm), ດ່າງຂາວຄ້າຍວິຕິລິໂກ, ໂລກກຸດຖະ (ເລັບໂຣກ/ກຸດຖະ), ຜື່ນເປັນວົງ ແລະ ວິຈັຣຈິກາ (eczema) ຈະຖືກທຳລາຍສຳລັບຜູ້ບູຊາເທວະ ພາຍໃນຫົກເດືອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 5

चरितं तस्य देवस्य पुराणे यच्छ्रुतं मया । न तत्कथयितुं शक्यं संक्षेपेण नृपोत्तम

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ກິດຈະກຳແລະຈະຣິຍາຂອງເທວະອົງນັ້ນ ທີ່ຂ້າໄດ້ຟັງຈາກປຸຣານະ ບໍ່ອາດເລົ່າໃຫ້ສັ້ນໄດ້।

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यद्दानं रविमुद्दिश्य दीयते । विधिना पात्रविप्राय तस्यान्तो नास्ति कर्हिचित्

ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ທານໃດທີ່ຖວາຍອຸທິດແດ່ພຣະຣະວິເທວ (ພຣະອາທິດ) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະມອບແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ສົມຄວນ ບຸນຜົນນັ້ນບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ.

Verse 7

अयने विषुवे चैव चन्द्रसूर्यग्रहे तथा । रवितीर्थे प्रदत्तानां दानानां फलमुत्तमम्

ໃນການອະຍະນະ (solstice), ວິສຸວະ (equinox) ແລະເວລາຈັນທຣະຄາດ ຫຼື ສຸຣິຍະຄາດ ທານທີ່ຖວາຍໃນຣະວິຕີຣຖະ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນອັນສູງສຸດ.

Verse 8

संक्रान्तौ यानि दानानि हव्यकव्यानि भारत । अपामिव समुद्रस्य तेषामन्तो न लभ्यते

ໂອ ພາຣະຕະ! ໃນເວລາສັງກຣານຕິ ທານທັງຫຼາຍ ແລະການບູຊາຮັວຍະ-ກັວຍະ ທີ່ອຸທິດແດ່ເທວະ ແລະບັນພະບຸຣຸດ ມີບຸນຜົນຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ດຸດດັ່ງຫາຂອບເຂດນ້ຳມະຫາສະໝຸດບໍ່ພົບ.

Verse 9

येन येन यदा दत्तं येन येन यदा हुतम् । तस्य तस्य तदा काले सविता प्रतिदायकः

ບຸກຄົນໃດຈະໃຫ້ທານສິ່ງໃດ ເມື່ອໃດ ແລະຈະຖວາຍອາຫຸຕິສິ່ງໃດລົງໃນໄຟ ເມື່ອໃດ ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະສະວິຕຣຶ (ພຣະອາທິດ) ຍ່ອມເປັນຜູ້ຕອບແທນ ປະທານຜົນຕາມຄວາມສົມຄວນ.

Verse 10

सप्त जन्मानि तान्येव ददात्यर्कः पुनः पुनः । शतमिन्दुक्षये दानं सहस्रं तु दिनक्षये

ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ ພຣະອັຣກະ (ພຣະອາທິດ) ຍ່ອມປະທານຜົນນັ້ນຊ້ຳໆ. ທານທີ່ໃຫ້ໃນຍາມຈັນທຣະເສື່ອມໄດ້ຜົນຮ້ອຍເທົ່າ ແລະທານທີ່ໃຫ້ໃນຍາມສິ້ນວັນໄດ້ຜົນພັນເທົ່າ.

Verse 11

संक्रान्तौ शतसाहस्रं व्यतीपाते त्वनन्तकम्

ໃນວັນສັງກຣານຕິ ຜົນບຸນເພີ່ມເປັນແສນເທົ່າ; ແຕ່ໃນວັນວະຍະຕີປາຕ ຜົນບຸນນັ້ນເປັນອະນັນຕ ບໍ່ມີຂອບເຂດ

Verse 12

युधिष्ठिर उवाच । रवितीर्थं कथं तात पुण्यात्पुण्यतरं स्मृतम् । विस्तरेण ममाख्याहि श्रवणौ मम लम्पटौ

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເປັນຫຍັງ ຣະວິຕີຣຖະ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ໃຫ້ບຸນຍິ່ງກວ່າສະຖານທີ່ບຸນອື່ນໆ? ຂໍໃຫ້ເລົ່າຢ່າງລະອຽດ—ຫູຂ້ອຍກະຫາຍຈະຟັງ

Verse 13

श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृणुष्वावहितो भूत्वा ह्यादित्येश्वरमुत्तमम् । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वव्याधिविनाशनम्

ສີມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ; ຂ້ອຍຈະເລົ່າເຖິງ ອາທິຕເຍສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ ຢູ່ຝັ່ງເໜືອແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ຜູ້ທຳລາຍໂລກໄພທັງປວງ

Verse 14

पुरा कृतयुगस्यादौ जाबालिर्ब्राह्मणोऽभवत् । वसिष्ठान्वयसम्भूतो वेदशास्त्रार्थपारगः

ໃນການກ່ອນການ, ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງກຣິຕະຍຸກ, ມີພຣາຫມັນນາມວ່າ ຈາບາລີ. ທ່ານເກີດໃນສາຍວົງວະສິດຖະ ແລະຊ່ຽວຊານໃນອັດຖະແຫ່ງເວດ ແລະ ສາດສະຕຣາ

Verse 15

पतिव्रता साधुशीला तस्य भार्या मनस्विनी । ऋतुकाले तु सा गत्वा भर्तारमिदमब्रवीत्

ພັນລະຍາຂອງທ່ານເປັນຜູ້ຖືພຣະຕິວຣະຕາ ຊື່ສັດຕໍ່ສາມີ ມີຈິດໃຈດີ ແລະແນ່ນອນ. ເມື່ອຮອດການແຫ່ງຣິຕຸການ ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປຫາສາມີ ແລ້ວກ່າວຄຳນີ້

Verse 16

वर्तते ऋतुकालो मे भर्तारं त्वामुपस्थिता । भज मां प्रीतिसंयुक्तः पुत्रकामां तु कामिनीम्

ລະດູການມີລູກຂອງຂ້ອຍມາຮອດແລ້ວ; ຂ້ອຍໄດ້ມາຫາເຈົ້າ, ສາມີຂອງຂ້ອຍ. ຈົ່ງຮ່ວມຮັກກັບຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມຮັກແພງ - ຂ້ອຍ, ພັນລະຍາຜູ້ຮັກແພງ, ປາດຖະຫນາຢາກໄດ້ລູກຊາຍ.

Verse 17

एवमुक्तो द्विजः प्राह प्रियेऽद्याहं व्रतान्वितः । गच्छेदानीं वरारोहे दास्य ऋत्वन्तरे पुनः

ເມື່ອຖືກກ່າວແນວນັ້ນ, ພາມຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ທີ່ຮັກ, ມື້ນີ້ຂ້ອຍຖືສິນບົນບານ. ຈົ່ງໄປດຽວນີ້ເຖີດ, ແມ່ຍິງຜູ້ງົດງາມ; ຂ້ອຍຈະຍິນຍອມອີກຄັ້ງໃນລະດູການອື່ນ.”

Verse 18

पुनर्द्वितीये सम्प्राप्ते ऋतुकालेऽप्युपस्थिता । पुनः सा छन्दिता तेन व्रतस्थोऽद्येति भारत

ເມື່ອລະດູການມີລູກຄັ້ງທີສອງມາຮອດອີກ, ນາງກໍເຂົ້າໄປຫາລາວອີກຄັ້ງ. ແຕ່ລາວກໍປະຕິເສດນາງອີກ, ໂດຍກ່າວວ່າ “ມື້ນີ້ຂ້ອຍຕັ້ງຢູ່ໃນສິນບົນບານ, ໂອ ພາຣະຕະ.”

Verse 19

इत्थं वा बहुशस्तेन छन्दिता च पुनः पुनः । निराशा चाभवत्तत्र भर्तारं प्रति भामिनी

ໃນລັກສະນະນີ້, ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ, ນາງຖືກລາວປະຕິເສດເລື້ອຍໆ. ດັ່ງນັ້ນ, ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຍິງຜູ້ມີຄວາມປາດຖະຫນາຈຶ່ງຫມົດຫວັງໃນຕົວສາມີຂອງນາງ.

Verse 20

दुःखेन महताविष्टा विधायानशनं मृता । तेन भ्रूणहतेनैव पापेन सहसा द्विजः

ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ, ນາງຈຶ່ງຖືສິນອົດອາຫານຈົນຕາຍ ແລະ ເສຍຊີວິດ. ດ້ວຍບາບແຫ່ງການຂ້າເດັກໃນທ້ອງນັ້ນເອງ, ພາມຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງຖືກຄອບງຳໂດຍທັນທີ.

Verse 21

शीर्णघ्राणाङ्घ्रिरभवत्तपः सर्वं ननाश च । दृष्ट्वात्मानं स कुष्ठेन व्याप्तं ब्राह्मणसत्तमः

ດັງແລະຕີນຂອງລາວເນົ່າເປື່ອຍ ແລະຕະປະທັງປວງກໍພິນາດສິ້ນ. ເມື່ອເຫັນຕົນເອງຖືກໂລກເຮື້ອນແຜ່ຊານທົ່ວກາຍ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກ.

Verse 22

विषादं परमं गत्वा नर्मदातटमाश्रितः । अपृच्छद्भास्करं तीर्थं द्विजेभ्यो द्विजसत्तमः

ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫມົດຫວັງອັນລຶກຊຶ້ງ ລາວໄດ້ໄປພຶ່ງພາຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ. ທີ່ນັ້ນ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ຖາມບັນດາພຣາຫມັນເຖິງ ພາສະກະຣະ-ຕີຣຖະ.

Verse 23

आरोग्यं भास्करादिच्छेदिति संचिन्त्य चेतसि । कुतस्तद्भास्करं तीर्थं भो द्विजाः कथ्यतां मम

ໃນໃຈລາວຄິດວ່າ “ຂໍໃຫ້ເຮົາໄດ້ສຸຂະພາບດີໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພາສະກະຣະ” ແລ້ວກ່າວວ່າ “ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ ພາສະກະຣະ-ຕີຣຖະນັ້ນຈະໄປຮອດໄດ້ຈາກໃສ? ຂໍຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 24

तपस्तप्याम्यहं गत्वा तस्मिंस्तीर्थे सुभावितः

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຫາຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບຳເນັດຕະປະຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈອັນດີງາມ”—ລາວຕັ້ງປະຕິຍານດັ່ງນີ້ ໃຈຈຶ່ງມຸ່ງສູ່ການຊຳລະ.

Verse 25

द्विजा ऊचुः । रेवाया उत्तरे कूले आदित्येश्वरनामतः । विद्यते भास्करं तीर्थं सर्वव्याधिविनाशनम्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ “ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳເຣວາ ມີສະຖານສັກສິດນາມ ອາທິດເຢສະວະຣະ. ທີ່ນັ້ນແຫຼະແມ່ນ ພາສະກະຣະ-ຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍໂລກພະຍາດທັງປວງ.”

Verse 26

तत्र याह्यविचारेण गन्तुं चेच्छक्यते त्वया । एवमुक्तो द्विजैर्विप्रो गन्तुं तत्र प्रचक्रमे

“ໄປທີ່ນັ້ນໂດຍບໍ່ລັງເລ ຖ້າເຈົ້າສາມາດເດີນທາງໄດ້” ເມື່ອພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວດັ່ງນັ້ນ ວິປຣະນັ້ນກໍເລີ່ມອອກເດີນທາງໄປທີ່ນັ້ນ។

Verse 27

व्याधिना परिभूतस्तु घोरेण प्राणहारिणा । यदा गन्तुं न शक्नोति तदा तेन विचिन्तितम्

ແຕ່ທ່ານຖືກໂລກຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານ ແລະຄຸກຄາມຊີວິດ ກົດທັບ. ເມື່ອທ່ານບໍ່ສາມາດໄປຕໍ່ໄດ້ ທ່ານຈຶ່ງເລີ່ມຄິດໄຕ່ຕອງ।

Verse 28

सामर्थ्यं ब्राह्मणानां हि विद्यते भुवनत्रये । लिङ्गपातः कृतो विप्रैर्देवदेवस्य शूलिनः

ພະລັງທາງທຳຂອງພຣາຫມັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນສາມໂລກ; ເພາະບັນດາວິປຣະ຤ິສີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ອັນເຊີນແລະສະຖາປະນາ “ລິງຄະ” ຂອງສູລິນ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ ດ້ວຍອຳນາດອັນສັກສິດຂອງພວກເຂົາ।

Verse 29

समुद्रः शोषितो विप्रैर्विन्ध्यश्चापि निवारितः । अहमप्यत्र संस्थस्तु ह्यानयिष्यामि भास्करम्

ດ້ວຍພຣາຫມັນ຤ິສີ ທະເລຍັງເຄີຍຖືກເຮັດໃຫ້ແຫ້ງ ແລະພູວິນທະຍະກໍຖືກຫ້າມໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕັ້ງມັ່ນຢູ່ນີ້ ແລ້ວຈະນຳໃຫ້ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ປາກົດ।

Verse 30

तपोबलेन महता ह्यादित्येश्वरसंज्ञितम् । इति निश्चित्य मनसा ह्युग्रे तपसि संस्थितः

ເມື່ອກຳນົດໃນໃຈວ່າ “ດ້ວຍພະລັງຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກນາມ ‘ອາທິຕເຢສະວະຣະ’” ແລ້ວ ທ່ານກໍຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະອັນເຂັ້ມຂັ້ນ ແລະເອກາກຣະ।

Verse 31

वायुभक्षो निराहारो ग्रीष्मे पञ्चाग्निमध्यगः । शिशिरे तोयमध्यस्थो वर्षास्वप्रावृताकृतिः

ທ່ານນັ້ນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມເປັນອາຫານ ແລະອົດອາຫານບໍ່ຮັບປະທານ; ຍາມຮ້ອນຢູ່ກາງໄຟຫ້າເພື່ອບຳເນີນຕະປະ. ຍາມໜາວຢືນຢູ່ກາງນ້ຳ; ແລະຍາມຝົນຢູ່ໂດຍບໍ່ມີຜ້າຄຸມ ແລະບໍ່ມີທີ່ພັກພິງ.

Verse 32

साग्रे वर्षशते पूर्णे रविस्तुष्टोऽब्रवीदिदम्

ເມື່ອຄົບຖ້ວນໜຶ່ງຮ້ອຍປີແລ້ວ ຣະວິ (ພະສຸຣິຍະ) ຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 33

सूर्य उवाच । वरं वरय भद्रं ते किं ते मनसि वाञ्छितम् । अदेयमपि दास्यामि ब्रूहि मां त्वं चिरं कृथाः

ພະສຸຣິຍະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເລືອກພອນ ຂໍໃຫ້ຄວາມສິຣິມົງຄົນແກ່ເຈົ້າ. ໃນໃຈເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງໃດ? ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ປົກກະຕິບໍ່ຄວນໃຫ້ ຂ້າກໍຈະປະທານ. ຈົ່ງບອກມາ; ເຈົ້າໄດ້ບຳເນີນຕະປະມາດົນນານ”

Verse 34

किमसाध्यं हि ते विप्र इदानीं तपसि स्थितः

“ໂອ ພຣາຫມັນມະຫາຣິສີ, ບັດນີ້ເມື່ອເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະແລ້ວ ສິ່ງໃດຈະເປັນອະສາດຍ໌ສຳລັບເຈົ້າ?”

Verse 35

जाबालिरुवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । मम प्रतिज्ञा देवेश ह्यादित्येश्वरदर्शने

ຈາບາລີກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເອດ (ອົງຈອມເທວະ), ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະຖ້າຈະປະທານພອນແກ່ຂ້າ, ໂອ ພຣະອົງ, ຄຳປະຕິຍານຂອງຂ້າຜູກພັນກັບການໄດ້ດາຣະຊະນະ (ເຫັນອົງ) ອາທິຕະເຢສະວະຣະ”

Verse 36

कृता तां पारितुं देव न शक्तो व्याधिना वृतः । शुक्लतीर्थेऽत्र तिष्ठ त्वमादित्येश्वरमूर्तिधृक्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານນັ້ນແລ້ວ ແຕ່ຖືກໂລກພະຍາດຄອບງຳ ຈຶ່ງບໍ່ອາດສຳເລັດໄດ້। ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ ສຸກລະຕີຣະຖະ ນີ້ ໂດຍຊົງຮັບຮູບເປັນ ອາທິຕເຢສະວະຣະ។

Verse 37

एवमुक्ते तु देवेशो बहुरूपो दिवाकरः । उत्तरे नर्मदाकूले क्षणादेव व्यदृश्यत

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ທິວາກະຣະຜູ້ມີຫຼາຍຮູບ—ກໍປາກົດຂຶ້ນທັນທີ ທີ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ।

Verse 38

तदाप्रभृति भूपाल तद्धि तीर्थं प्रचक्षते । सर्वपापहरं प्रोक्तं सर्वदुःखविनाशनम्

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ ສະຖານນັ້ນຖືກປະກາດວ່າເປັນ “ຕີຣະຖະ” ໂດຍແທ້। ກ່າວວ່າມັນຊຳລະບາບທັງປວງ ແລະທຳລາຍຄວາມທຸກທຸກປະການ।

Verse 39

यस्तु संवत्सरं पूर्णं नित्यमादित्यवासरे । स्नात्वा प्रदक्षिणाः सप्त दत्त्वा पश्यति भास्करम्

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ ໃນວັນອາທິດເປັນນິດ ລົງອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ເຮັດປຣະດັກຊິນາ 7 ຮອບ ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະໄດ້ເບິ່ງພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ)—

Verse 40

यत्फलं लभते तेन तच्छृणुष्व मयोदितम् । प्रसुप्तं मण्डलानीह दद्रुकुष्ठविचर्चिकाः

ຜົນທີ່ເຂົາໄດ້ຮັບນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າ। ທີ່ນີ້ ໂລກຜິວໜັງ—ດ່າງຄ້າຍກຸຣະປະ, ໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ແລະຫິດ/ຄັນ (ວິຈະຣະຈິກາ)—ຮາວກັບນອນຫຼັບ ແລະຖືກກົດໃຫ້ສົງບົບລົງ។

Verse 41

नश्यन्ति सत्वरं राजंस्तूलराशिरिवानले । धनपुत्रकलत्राणां पूरयेद्वत्सरत्रयात्

ໂອ ພະຣາຊາ! ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ພິນາດໄວ ເຫມືອນກອງຝ້າຍໃນໄຟ. ແລະພາຍໃນສາມປີ ຊັບສິນ ລູກຫຼານ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ເກີດຈາກຄູ່ຄອງ ຈະສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

Verse 42

यस्तु श्राद्धप्रदस्तत्र पित्ःनुद्दिश्य संक्रमे । तृप्यन्ति पितरस्तस्य पितृदेवो हि भास्करः

ແລະຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ໂດຍອຸທິດແດ່ປິຕຣ (Pitṛ) ໃນເວລາສັງກຣານຕິ (saṅkrānti) ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມເອມ; ເພາະພາສະກະຣ (Bhāskara) ແທ້ຈິງແມ່ນເທວະຜູ້ເປັນອົງປິຕຣເທວະ.

Verse 43

इति ते कथितं सर्वमादित्येश्वरमुत्तमम् । सर्वपापहरं दिव्यं सर्वरोगविनाशनम्

ດັ່ງນີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າທັງໝົດແລ້ວ ກ່ຽວກັບອາທິຕເຢສະວະຣ (Ādityeśvara) ອັນສູງສຸດ—ຜູ້ເປັນທິບ ຜູ້ລຶບບາບທັງປວງ ແລະຜູ້ທຳລາຍໂລກພະຍາດທັງສິ້ນ.

Verse 153

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ (Adhyāya) — ໝາຍເຖິງຂອບເຂດ/ຈົບບົດ.