Adhyaya 15

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो मातृसहस्रैश्च रौद्रैश्च परिवारिता । कालरात्रिर्जगत्सर्वं हरते दीप्तलोचना

ພຣະສີມາຣກັນເດຍກ່າວວ່າ: ແລ້ວນັ້ນ ກາລະຣາຕຣີ ຜູ້ມີດວງຕາເປັນໄຟ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍເທວີມານດາອັນດຸຮ້າຍນັບພັນ ແລະເລີ່ມຊິງຊອກກວາດເອົາໂລກທັງປວງໄປ।

Verse 2

ततस्ता मातरो घोरा ब्रह्मविष्णुशिवात्मिकाः । वाय्विन्द्रानलकौबेरा यमतोयेशशक्तयः

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວີມານດາອັນນ່າຢ້ານກໍປາກົດ—ເປັນພະລັງສັກຕິຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະສິວະ—ພ້ອມດ້ວຍສັກຕິຂອງ ວາຍຸ ອິນທຣ ອັກນີ ກຸເບຣ ຍົມ ວະຣຸນາເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ ແລະ ອີສະ।

Verse 3

स्कन्दक्रोडनृसिंहानां विचरन्त्यो भयानकाः । चक्रशूलगदाखड्गवज्रशक्त्यृष्टिपट्टिशैः

ເທວີມານດາເຫຼົ່ານັ້ນເດີນທ່ອງໄປຢ່າງນ່າຢ້ານ—ດຸດດັ່ງ ສະກັນດະ ວະຣາຫະ ແລະ ນະຣະສິງຫະ—ຖືຈັກຣະ ຕຣິສູລ ຄະທາ ດາບ ວັຊຣະ ຫອກ ຫອກຍາວ ແລະ ຂວານສົງຄາມ।

Verse 4

खट्वाङ्गैरुल्मुकैर्दीप्तैर्व्यचरन्मातरः क्षये । उमासंनोदिता सर्वाः प्रधावन्त्यो दिशो दश

ຖືຄັດວາງຄະ ແລະ ຄົບໄຟທີ່ລຸກໂຊຕິຊ່ວງ ບັນດາເທວີມານດາເຄື່ອນໄຫວໃນການແຫ່ງປຣະລະຍະ; ໂດຍການກະຕຸ້ນຂອງ ອຸມາ ພວກນາງທັງໝົດກໍພຸ່ງອອກ ແລະ ແລ່ນໄປສູ່ທິດທັງສິບ।

Verse 5

तासां चरणविक्षेपैर्हुङ्कारोद्गारनिस्वनैः । त्रैलोक्यमेतत्सकलं विप्रदग्धं समन्ततः

ດ້ວຍການກະທືບຕີນຂອງນາງທັງຫຼາຍ ແລະສຽງຄໍາຮ້ອງ “ຮຸ່ງກາຣ” ພ້ອມສຽງຮ້ອງກ້ອງກັງວານ ຕຣິໂລກທັງປວງນີ້ຖືກແຜດເຜົາໄປທົ່ວທຸກທິດ.

Verse 6

हाहारवाक्रन्दितनिस्वनैश्च प्रभिन्नरथ्यागृहगोपुरैश्च । बभूव घोरा धरणी समन्तात्कपालकोशाकुलकर्बुराङ्गी

ດ້ວຍສຽງອື້ອຶງແຫ່ງການຮ້ອງ “ຮາ ຮາ!” ແລະສຽງຄໍາຄວນຄວາຍ ພ້ອມທັງຖະໜົນ ເຮືອນ ແລະຫໍປະຕູທີ່ແຕກພັງ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງນ່າສະພຶງໄປທົ່ວ—ພື້ນດິນດ່າງດຳດ່າງຂາວ ແລະເກືອນກອງກະໂຫຼກ.

Verse 7

यदेतच्छतसाहस्रं जम्बूद्वीपं निगद्यते । सर्वमेव तदुच्छन्नं समाधृष्य नृपोत्तम

ຊັມພູທະວີປະທີ່ກ່າວກັນວ່າກວ້າງໄກເຖິງແສນໂຍຊະນານັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອຖືກຮຸກຮານຈາກທຸກດ້ານ ກໍຖືກຄອບງໍາແລະທໍາລາຍຈົນສິ້ນ.

Verse 8

जम्बुं शाकं कुशं क्रौञ्चं गोमेदं शाल्मलिस्तथा । पुष्करद्वीपसहिता ये च पर्वतवासिनः

ທັງ ຊັມພູ, ສາກະ, ກຸສະ, ກຣອນຈະ, ໂກເມດ ແລະ ສາລມະລີ—ພ້ອມດ້ວຍ ປຸສກະຣະທະວີປ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ອາໄສຢູ່ຕາມພູເຂົາ ກໍຖືກພາເຂົ້າສູ່ພິບັດນັ້ນ.

Verse 9

ते ग्रस्ता मृत्युना सर्वे भूतैर्मातृगणैस्तथा । महासुरकपालैश्च मांसमेदोवसोत्कटैः

ພວກເຂົາທັງໝົດຖືກຄວາມຕາຍກຸມກັບ—ໂດຍຝູງພູຕະ ແລະໂດຍຄະນະມາຕຣິ (ກຸ່ມແມ່ເທວີ)—ພ້ອມທັງກະໂຫຼກອະສຸຣະໃຫຍ່ ອັນນ່າສະພຶງເນື່ອງດ້ວຍເນື້ອ ໄຂມັນ ແລະໄຂກະດູກ.

Verse 10

रुधिरोद्गारशोणाङ्गी महामाया सुभीषणा । पिबन्ती रुधिरं तत्र महामांसवसाप्रिया

ທີ່ນັ້ນ ມະຫາມາຍາຜູ້ນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ—ກາຍແດງສົ້ມດ້ວຍເລືອດທີ່ພຸ່ງກະເຊັນ—ໄດ້ດື່ມເລືອດ ແລະຊື່ນຊົມກອງເນື້ອແລະໄຂມັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 11

कपालहस्ता विकटा भक्षयन्ती सुरासुरान् । नृत्यन्ती च हसन्ती च विपरीता महारवा

ນາງຖືກະໂຫຼກໄວ້ໃນມື ມີຮູບຮ່າງພິລຶກນ່າຢ້ານ ກິນທັງເທວະແລະອະສຸຣ; ທັງຟ້ອນທັງຫົວເຮາະ ໃນທ່າກັບຫົວ ແລະຄຳຮ້ອງຄຳຮາມດັງກັບກ້ອງຢ່າງມະຫາສານ।

Verse 12

त्रैलोक्यसंत्रासकरी विद्युत्संस्फोटहासिनी । सप्तद्वीपसमुद्रान्तां भक्षयित्वा च मेदिनीम्

ນາງຜູ້ເຮັດໃຫ້ໄຕຣໂລກສະພຶງກົວ ແລະຫົວເຮາະດັ່ງສຽງຟ້າຜ່າແຕກປະທຸ; ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກກິນແຜ່ນດິນທີ່ມີເຈັດທະວີບ ແລະທະເລລ້ອມຮອບ ກໍຍັງ (ບໍ່) ອິ່ມພໍ।

Verse 13

ततः स्वस्थानमगमद्यत्र देवो महेश्वरः । नर्मदातीरमाश्रित्यावसन्मातृगणैः सह

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກອັນກຳນົດໄວ້ຂອງນາງ ທີ່ພຣະມະເຫສວຣະປະທັບຢູ່; ອາໄສຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣມະດາ ແລະພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ແມ່ (ມາຕຣິຄະນະ)។

Verse 14

अमराणां कटे तुङ्गे नृत्यन्ती हसितानना । अमरा देवताः प्रोक्ताः शरीरं कटमुच्यते

ນາງຟ້ອນຢູ່ເທິງ ‘ກະຏ’ (ສະໂພກ) ອັນສູງສົ່ງຂອງພວກອະມະຣະ ດ້ວຍໃບໜ້າຍິ້ມແຍ້ມ; ‘ອະມະຣະ’ ແມ່ນເທວະ ແລະ ‘ກະຏ’ ເອີ້ນວ່າກາຍ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນການອະທິບາຍຕາມນິຣຸດຕິ។

Verse 15

। अध्याय

ອັດທະຍາຍະ — ໝາຍເຖິງບົດ/ບົດທີ (ຫົວຂໍ້ບົດ)

Verse 16

अमरंकट इत्येवं तेन प्रोक्तो मनीषिभिः । महापवित्रो लोकेषु शम्भुना स विनिर्मितः

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ນັກບຸນມຸນີຜູ້ຮູ້ທັນຈຶ່ງເອີ້ນມັນວ່າ ‘ອະມະຣັງກະຕະ’। ມັນເປັນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງໃນບັນດາໂລກ ໂດຍພຣະສັມພູເອງໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້។

Verse 17

नित्यं संनिहितस्तत्र शङ्करो ह्युमया सह । ततोऽहं नियतस्तत्र तस्य पादाग्रसंस्थितः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະປະທັບຢູ່ເປັນນິດກັບພຣະອຸມາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ສະຖິດຢູ່ທີ່ປາຍດ້ານໜ້າແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກດີ।

Verse 18

प्रह्वः प्रणतभावेन स्तौमि तं नीललोहितम् । ततस्तालकसम्पातैर्गणैर्मातृगणैः सह

ຂ້າພະເຈົ້າກົ້ມນົບດ້ວຍໃຈອ່ອນນ້ອມ ສັນລະເສີນພຣະນີລະໂລຫິຕະ (ພຣະສິວະ) ພຣະອົງນັ້ນ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ພ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະ ແລະ ໝູ່ມາຕຣິກາ ກໍເກີດການກະທົບກະແທກອຶກທຶກ ດັ່ງຄືການກະໂຈມເຂົ້າມາເປັນຄື້ນໆ।

Verse 19

संप्रनृत्यति संहृष्टो मृत्युना सह शङ्करः । खट्वाङ्गैरुल्मुकैश्चैव पट्टिशैः परिघैस्तथा

ພຣະສັງກະຣະຊື່ນບານ ຟ້ອນລຳຮ່ວມກັບພຣະມຣິຕຍຸ (ຄວາມຕາຍ). ແລະທີ່ນັ້ນມີທັງຄັດວາງກະ ຄົບໄຟລຸກໂຊນ ພັດຕິຊະ ແລະ ປະຣິຆ ເປັນອາວຸດເຫຼັກຫນັກໆ ດ້ວຍ.

Verse 20

मांसमेदोवसाहस्ता हृष्टा नृत्यन्ति संघशः । वामना जटिला मुण्डा लम्बग्रीवोष्ठमूर्द्धजाः

ພວກເຂົາເຕັ້ນລຳເປັນກຸ່ມດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ມືເປື້ອນເນື້ອ ໄຂມັນ ແລະນ້ຳມັນ. ຕົວເຕັ້ຍ, ຜົມຈະຕາ, ຫົວໂກນ, ຄໍຍາວ, ປາກຍື່ນ ແລະມີປອຍຜົມແປກໆຢູ່ເທິງຫົວ.

Verse 21

महाशिश्नोदरभुजा नृत्यन्ति च हसन्ति च । विकृतैराननैर्घोरैरर्भुजोल्बणमुखादिभिः

ມີອະວັຍະເພດ, ທ້ອງ ແລະແຂນໃຫຍ່ມະຫາສານ ພວກເຂົາເຕັ້ນລຳແລະຫົວເຮາະ. ໃບໜ້າບິດເບື້ອນນ່າສະພຶງ—ບາງຕົນປາກໃຫຍ່ມະຫາສານ ແລະບາງຕົນມີລັກສະນະນ່າຢ້ານອື່ນໆ.

Verse 22

अमरं कण्टकं चक्रुः प्राप्ते कालविपर्यये । तेषां मध्ये महाघोरं जगत्सन्त्रासकारणम्

ເມື່ອລຳດັບແຫ່ງກາລະກັບຕາລະປັດ ແມ່ນແຕ່ເທວະອະມະຕະກໍກາຍເປັນດັ່ງໜາມ—ເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມທຸກ. ໃນທ່າມກາງນັ້ນ ມີສິ່ງອັນນ່າສະພຶງຢ່າງຍິ່ງປາກົດ ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກທັງປວງຫວາດກົວ.

Verse 23

मृत्युं पश्यामि नृत्यन्तं तडित्पिङ्गलमूर्द्धजम् । तस्य पार्श्वे स्थितां देवीं विमलाम्बरभूषिताम्

ຂ້ອຍເຫັນມະຈຈຸເອງກຳລັງເຕັ້ນລຳ; ຜົມຂອງມັນສີເຫຼືອງນ້ຳຕານດັ່ງຟ້າຜ່າ. ຂ້າງກາຍນັ້ນມີເທວີອົງໜຶ່ງຢືນຢູ່ ປະດັບດ້ວຍຜ້າອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 24

कुण्डलोद्घुष्टगण्डां तां नागयज्ञोपवीतिनीम् । विचित्रैरुपहारैश्च पूजयन्तीं महेश्वरम्

ເທວີນັ້ນ—ແກ້ມກັງວານດ້ວຍສຽງຕຸ້ມຫູ ແລະສວມງູເປັນຍັຊໂຍປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ)—ກຳລັງບູຊາພຣະມະເຫສວຣະດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍອັນວິຈິດພິສດານ.

Verse 25

अपश्यं नर्मदां तत्र मातरं विश्ववन्दिताम् । नानातरङ्गां सावर्तां सुवेलार्णवसंनिभाम्

ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ພຣະແມ່ນະຣະມະດາ ຜູ້ໂລກທັງປວງນົບນ້ອມ; ເຕັມໄປດ້ວຍຄື້ນແລະວົງນ້ຳວຽນຫຼາຍຫຼວງ ດຸດດັ່ງມະຫາສະໝຸດທີ່ມີຝັ່ງສູງລ້ອມຮອບ.

Verse 26

महासरःसरित्पातैरदृश्यां दृश्यरूपिणीम् । वन्द्यमानां सुरैः सिद्धैर्मुनिसङ्घैश्च भारत

ໂອ ພາຣະຕະ, ນາງເຫມືອນຈະບໍ່ເຫັນໄດ້ ເນື່ອງຈາກຖືກບັງໂດຍທະເລສາບໃຫຍ່ ແມ່ນ້ຳ ແລະນ້ຳຕົກ; ແຕ່ກໍປາກົດເປັນຮູບໃຫ້ເຫັນ ແລະຖືກເທວະ, ສິດທະ, ແລະຫມູ່ມຸນີນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 27

एतस्मिन्नन्तरे घोरां सप्तसप्तकसंज्ञिताम् । महावीच्यौघफेनाढ्यां कुर्वन्तीं सजलं जगत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ສະພາບອັນນ່າຢ້ານກົວ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ເຈັດ-ເຈັດ’ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ເຕັມໄປດ້ວຍຟອງຈາກກະແສຄື້ນໃຫຍ່ອັນຮຸນແຮງ ແລະເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງກາຍເປັນມວນນ້ຳດຽວ.

Verse 28

दृष्टवान्नर्मदां देवीं मृगकृष्णाम्बरां पुनः । सधूमाशनिनिर्ह्रादैर्वहन्तीं सप्तधा तदा

ອີກຄັ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ເທວີນະຣະມະດາ ນຸ່ງຫົ່ມຜິວກວາງສີຄ່ຳ; ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງພຸ່ງໄຫຼອອກເປັນເຈັດສາຍ ພ້ອມສຽງຄຳຮາມປົນຄວັນ ແລະສຽງກຶກກ້ອງແຫ່ງຟ້າຜ່າ.

Verse 29

इति संहारमतुलं दृष्टवान्राजसत्तम । नष्टचन्द्रार्ककिरणमभूदेतच्चराचरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນການພິນາດອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ລຳແສງຈັນທຣາ ແລະສຸຣິຍະ ຫາຍສູນ ແລະທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວກັບບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຖືກອະນທະການປົກຄຸມ.

Verse 30

महोत्पातसमुद्भूतं नष्टनक्षत्रमण्डलम् । अलातचक्रवत्तूर्णमशेषं भ्रामयंस्ततः

ລາງອຸປະທານອັນໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ; ມົນດົນດາວທັງຫມົດຫາຍໄປ. ແລ້ວສັບພະສິ່ງທັງປວງຫມຸນໄວ ດຸດວົງໄຟທີ່ຖືກຫວຽງ.

Verse 31

विमानकोटिसंकीर्णः स किंनरमहोरगः । महावातः सनिर्घातो येनाकम्पच्चराचरम्

ຟ້າອາກາດແນ່ນຂັດດ້ວຍວິມານນັບໂກດິ ມີກິນນະຣາ ແລະນາກໃຫຍ່ລ້ອມຮອບ. ລົມມະຫາພາຍຸພ້ອມສຽງຄືນຄັ່ນ ສັ່ນສະເທືອນທັງຈອນແລະອຈອນ.

Verse 32

रुद्रवक्त्रात्समुद्भूतः संवर्तो नाम विश्रुतः । वायुः संशोषयामास विततन् सप्तसागरान्

ຈາກພຣະໂອດຂອງຣຸທຣາ ບັງເກີດວາຍຸອັນໂດງດັງນາມ “ສຳວັດຕະ” ແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວ ແລ້ວເລີ່ມເຮັດໃຫ້ທະເລເຈັດສາຍແຫ້ງລົງ.

Verse 33

उद्धूलिताङ्गः कपिलाक्षमूर्द्धजो जटाकलापैरवबद्धमूर्द्धजः । महारवो दीप्तविशालशूलधृक्स पातु युष्मांश्च दिने दिने हरः

ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣະປົກປ້ອງທ່ານທັງຫຼາຍທຸກວັນ—ພຣະວະກາຍເປື້ອນຝຸ່ນ ມີນັຍນາສີທອງ ເກສາຖືກມັດໄວ້ໃນຊະຕາໜາ ຄຳຮ້ອງກຶກກ້ອງ ແລະຖືຕຣິສູນໃຫຍ່ອັນລຸກໂພງ.

Verse 34

शूली धनुष्मान्कवची किरीटी श्मशानभस्मोक्षितसर्वगात्रः । कपालमालाकुलकण्ठनालो महाहिसूत्रैरवबद्धमौलिः

ຜູ້ຖືຕຣິສູນ ຖືຄັນທະນູ ສວມເກາະ ແລະສວມມົງກຸດ—ພຣະວະກາຍທົ່ວທັງສິ້ນຖືກຊະໂລມດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າປ່າຊ້າ; ພຣະສໍຖືກລ້ອມດ້ວຍພວງກະໂຫຼກ ແລະພຣະເສຍຖືກມັດດ້ວຍສາຍນາກໃຫຍ່.

Verse 35

स गोनसौघैः परिवेष्टिताङ्गो विषाग्निचन्द्रामरसिन्धुमौलिः । पिनाकखण्टूवाङ्गकरालपाणिः स कृत्तिवासा डमरुप्रणादः

ອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງຖືກພັນຮອບໂດຍຝູງງູຫຼາຍ; ເທິງສະໝອງມີພິດ, ໄຟ, ດວງຈັນ ແລະ ແມ່ນ້ຳສະຫວັນ ຄົງຄາ. ໃນພຣະຫັດອັນນ່າກົດກຽມມີຄັນທະນູປິນາກະ ແລະ ຄັດວາງຄະ; ພຣະອົງນຸ່ງຫົ່ມໜັງສັດ ແລະ ສຽງດະມະຣຸດັງກ້ອງກັງວານ.

Verse 36

स सप्तलोकान्तरनिःसृतात्मा महभुजावेष्टितसर्वगात्रः । नेत्रेण सूर्योदयसन्निभेन प्रवालकाङ्कूरनिभोदरेण

ພຣະສະພາບຂອງພຣະອົງເຫມືອນຈະພຸ້ງທະລຸຊ່ອງຫວ່າງແຫ່ງໂລກທັງເຈັດ; ອະວະຍະວະທັງປວງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພຣະພາຫຸອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ມີພຣະເນດດຸຈຕາເວັນຂຶ້ນ ແລະ ພຣະອຸທອນດຸຈຍອດປະກາລັງອ່ອນ ພຣະອົງຈຶ່ງປາກົດ.

Verse 37

सन्ध्याभ्ररक्तोत्पलपद्मरागसिन्दूरविद्युत्प्रकरारुणेन । ततेन लिङ्गेन च लोचनेन चिक्रीडमानः स युगान्तकाले

ໃນການສິ້ນຍຸກ ພຣະອົງຊົມຊື່ນໃນລີລາ—ຮູບກາຍຖືກອາບດ້ວຍຄວາມແດງດຸຈເມກຍາມສັນທະຍາ, ບົວແດງ, ແກ້ວທັບທິມ, ສິນດູຣ ແລະ ປະກາຍຟ້າຜ່າ. ດ້ວຍລິງຄະທີ່ປາກົດ ແລະ ດ້ວຍພຣະເນດ ພຣະອົງຈຶ່ງສຳແດງການຫຼິ້ນແຫ່ງການສິ້ນການ.

Verse 38

हिरण्मयेनैव समुत्सृजन् स दण्डेन यद्वद्भगवान् समेरुः । पादाग्रविक्षेपविशीर्णशैलः कुर्वञ्जगत्सोऽपि जगाम तत्र

ພຣະອົງແກວ່ງຄັນທອງຄຳ ດຸຈພຣະເມຣຸອັນສູງສົ່ງເອງ ແລ້ວກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ. ພູເຂົາທັງຫຼາຍແຕກພັງດ້ວຍການສະບັດປາຍນິ້ວຕີນ; ເມື່ອພຣະອົງເຮັດໃຫ້ໂລກສັ່ນສະເທືອນ ພຣະອົງກໍໄປຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 39

संहर्तुकामस्त्रिदिवं त्वशेषं प्रमुञ्चमानो विकृताट्टहासम् । जहार सर्वं त्रिदिवं महात्मा संक्षोभयन्वै जगदीश एकः

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະລະລາຍຕຣິດິວທັງປວງ ພຣະອົງປ່ອຍອັດຕະຫາສອັນນ່າສະພຶງ. ມະຫາອາດມາ—ອີສະວະຣະຜູ້ດຽວແຫ່ງຈັກກະວານ—ໄດ້ຈັບຕຣິດິວທັງໝົດ ແລະ ສັ່ນໃຫ້ສະເທືອນ.

Verse 40

तं देवमीशानमजं वरेण्यं दृष्ट्वा जगत्संहरणं महेशम् । सा कालरात्रिः सह मातृभिश्च गणाश्च सर्वे शिवमर्चयन्ति

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເທວະນັ້ນ—ອີສານະ ຜູ້ບໍ່ເກີດ ຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ—ພຣະມະເຫສະ ຜູ້ລະລາຍໂລກ, ກາລະຣາຕຣີພ້ອມດ້ວຍມາຕຣີ ແລະຫມູ່ຄະນະທັງປວງ ກໍບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 41

नन्दी च भृङ्गी च गणादयश्च तं सर्वभूतं प्रणमन्ति देवम् । जागद्वरं सर्वजनस्य कारणं हरं स्मरारातिमहर्निशं ते

ນັນດີ ພຣຶງຄີ ແລະຫມູ່ຄະນະຄະນາທັງຫຼາຍ ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເທວະນັ້ນ ຜູ້ເປັນສັບພະສັດທັງປວງ—ຮະຣະ ສັດຕູແຫ່ງສະມະຣະ—ຜູ້ປະເສີດເຫນືອໂລກ ເປັນເຫດແຫ່ງສັດທັງຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ທ່ານລະລຶກທຸກວັນຄືນ.