Adhyaya 148

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थमङ्गारकं शिवम् । उत्तरे नर्मदाकूले सर्वपापक्षयंकरम्

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພຶງໄປຍັງຕີຣຖະ «ອັງກາຣະກະ-ຊິວະ» ອັນສັກສິດ ຢູ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 2

चतुर्थ्यङ्गारकदिने संकल्प्य कृतनिश्चयः । स्नायादस्तं गते सूर्ये सन्ध्योपासनतत्परः

ເມື່ອຕິຖີ «ຈະຕຸຣຖີ» ຕົງກັບວັນອັງຄານ (ວັນຂອງອັງກາຣະກະ) ພຶງຕັ້ງສັງກັລປະດ້ວຍໃຈໝັ້ນຄົງ। ຫຼັງຕາເວັນຕົກ ພຶງອາບນ້ຳ ແລະອຸທິດໃຈໃນການອຸປາສະນາສັນທະຍາຍາມແລງ.

Verse 3

पूजयेल्लोहितं भक्त्या गन्धमाल्यविभूषणैः । संस्थाप्यस्थण्डिले देवं रक्तचन्दनचर्चितम्

ດ້ວຍພັກຕິ ພຶງບູຊາ “ຜູ້ແດງ” (ອັງກາຣະກະ/ກຸຊະ) ດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງປະດັບ। ເມື່ອປະດິດສະຖານເທວະໄວ້ເທິງສະຖັນດິລະອັນບໍລິສຸດ ພຶງທາດ້ວຍຈັນທະນແດງ.

Verse 4

अङ्गारकायेति नमः कर्णिकायां प्रपूजयेत् । कुजाय भूमिपुत्राय रक्ताङ्गाय सुवाससे

ໃນກັນນິກາ (ສ່ວນກາງ) ພຶງບູຊາພ້ອມນົບນ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາ ‘ນະມະຫ໌ ອັງກາຣະກາຍ’—ພຣະອົງແມ່ນ ກຸຊະ ບຸດແຫ່ງປະຖະວີ ມີອະວະກາຍແດງ ແລະນຸ່ງຫົ່ມງາມ.

Verse 5

हरकोपोद्भवायेति स्वेदजायातिबाहवे । सर्वकामप्रदायेति पूर्वादिषु दलेषु च

ໃນກີບດອກທີ່ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກແລະທິດອື່ນໆ ພຶງບູຊາດ້ວຍຄໍາເຊີນວ່າ “ເກີດຈາກພິໂຣດຂອງຮະຣະ”, “ເກີດຈາກເຫື່ອ”, “ຜູ້ມີແຂນແຮງກ້າ”, ແລະ “ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ”

Verse 6

एवं सम्पूज्य विधिवद्दद्यादर्घ्यं विधानतः । भूमिपुत्र महावीर्य स्वेदोद्भव पिनाकिनः

ເມື່ອບູຊາສຳເລັດຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງຖວາຍອັຣຄະຍະຕາມຂໍ້ກຳນົດ ແລະກ່າວວ່າ “ໂອ ບຸດແຫ່ງປະຖະພີ, ໂອ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກເຫື່ອຂອງປິນາກິນ (ພຣະສິວະ)!”

Verse 7

अङ्गारक महातेजा लोहिताङ्ग नमोऽस्तु ते । करकं वारिसंयुक्तं शालितंदुलपूरितम्

ໂອ ອັງກາຣະກະ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ມີອະວະສີແດງ—ຂໍນອບນ້ອມແດ່ທ່ານ. (ພຶງຖວາຍ) ພາຊະນະກະຣະກະເຕັມນ້ຳ ແລະອັດແນ່ນດ້ວຍເມັດເຂົ້າສາລີ

Verse 8

सहिरण्यं सवस्त्रं च मोदकोपरि संस्थितम् । ब्राह्मणाय निवेद्यं तत्कुजो मे प्रीयतामिति

ພ້ອມດ້ວຍຄຳແລະຜ້າ ວາງໄວ້ເທິງໂມດະກະອັນຫວານ ແລ້ວນຳໄປນິເວດແດ່ພຣາຫມັນ ພ້ອມອະທິຖານວ່າ “ຂໍໃຫ້ ກຸຊະ (Kuja) ພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 9

अर्घं दत्त्वा विधानेन रक्तचन्दनवारिणा । रक्तपुष्पसमाकीर्णं तिलतंदुलमिश्रितम्

ເມື່ອຖວາຍອັຣຄະຍະຕາມພິທີດ້ວຍນ້ຳທີ່ຫອມດ້ວຍຈັນທະນແດງແລ້ວ ພຶງຖວາຍອັຣຄະຍະນັ້ນໃຫ້ໂປຣຍດ້ວຍດອກໄມ້ສີແດງ ແລະປົນກັບເມັດງາແລະເມັດເຂົ້າ

Verse 10

कृत्वा ताम्रमये पात्रे मण्डले वर्तुले शुभे । कृत्वा शिरसि तत्पात्रं जानुभ्यां धरणीं गतः

ເມື່ອຈັດວາງພາຊະນະທອງແດງໃນມັນດະລາວົງມົນອັນເປັນມງຄົດແລ້ວ ພຶງວາງພາຊະນະນັ້ນໄວ້ເທິງສີສະ ແລະຄຸກເຂົ່າກົ້ມກາບຕໍ່ແຜ່ນດິນ

Verse 11

मन्त्रपूतं महाभाग दद्यादर्घ्यं विचक्षणः । ततो भुञ्जीत मौनेन क्षारतिलाम्लवर्जितम्

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ຜູ້ຮູ້ຄວນຖວາຍອັຣຄະຍະທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍມັນຕຣາ; ຫຼັງນັ້ນຈຶ່ງຮັບປະທານດ້ວຍຄວາມສງົບ ເວັ້ນອາຫານດ່າງ ງາ ແລະຂອງສົ້ມ

Verse 12

स्निग्धं मृदुसमधुरमात्मनः श्रेय इच्छता । एवं चतुर्थे सम्प्राप्ते चतुर्थ्यङ्गारके नृप

ໂອ ພະຣາຊາ! ຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມດີສູງສຸດແກ່ຕົນ ຄວນຖວາຍຂອງທີ່ມີຄວາມມັນ ນຸ່ມນວນ ແລະຫວານລະມຸນ. ດັ່ງນີ້ເມື່ອຮອດຕິຖີຈະຕຸຣຖີ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອຈະຕຸຣຖີຕົງກັບວັນອັງຄານ (ອັງກາຣະກະ)—ນີ້ແມ່ນວິທີປະພຶດທີ່ຖືກຕ້ອງ

Verse 13

सौवर्णं कारयेद्देवं यथाशक्ति सुरूपिणम् । स्थापयेत्ताम्रके पात्रे गुडपीठसमन्विते

ພຶງໃຫ້ສ້າງຮູບເທວະດ້ວຍຄຳຕາມກຳລັງ ໃຫ້ງາມສົມຮູບ ແລ້ວປະດິດສະຖານໃນພາຊະນະທອງແດງ ທີ່ຕັ້ງເທິງຖານນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນ (ກູດ)

Verse 14

गन्धपुष्पादिभिर्देवं पूजयेद्गुडसंस्थितम् । ईशान्यां स्थापयेद्देवं गुडतोयसमन्वितम्

ຈົ່ງບູຊາເທວະຜູ້ປະທັບເທິງນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນ ດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ. ແລ້ວໃນທິດອີສານ (ຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ) ຈົ່ງປະດິດສະຖານເທວະພ້ອມນ້ຳນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນເປັນເຄື່ອງປະກອບ

Verse 15

कासारेण तथाग्नेय्यां स्थापयेत्करकं परम् । रक्ततन्दुलसंमिश्रं नैरृत्यां वायुगोचरे

ດັ່ງນັ້ນ ໃນທິດອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້) ພຶງວາງກະຣະກະ/ກະລະສະອັນປະເສີດ ໃຫ້ເຕັມດ້ວຍ “ກາສາຣະ” ອັນເປັນຂອງຫວານບູຊາ. ໃນທິດໄນຣຶຕ (ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້) ໃນເຂດຂອງວາຍຸ ພຶງວາງສິ່ງບູຊາທີ່ປົນເມັດເຂົ້າແດງ.

Verse 16

स्थापयेन्मोदकैः सार्धं चतुर्थं करकं बुधः । सूत्रेण वेष्टितग्रीवं गन्धमाल्यैरलंकृतम्

ຜູ້ຮູ້ພຶງວາງກະຣະກະ/ກະລະສະໃບທີ່ສີ່ ຄຽງກັບໂມທະກະ (ຂອງຫວານບູຊາ) ໂດຍພັນຄໍພາຊະນະດ້ວຍດ້າຍ ແລະປະດັບດ້ວຍຂອງຫອມກັບພວງມາລາ.

Verse 17

शङ्खतूर्यनिनादेन जयशब्दादिमङ्गलैः । रक्ताम्बरधरं विप्रं रक्तमाल्यानुलेपनम्

ດ້ວຍສຽງກັງວານຂອງສັງຂ໌ ແລະດົນຕີພິທີ ພ້ອມສຽງມົງຄຸນ “ໄຊ” ແລະອື່ນໆ ພຶງນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມັນຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີແດງ ປະດັບພວງມາລາສີແດງ ແລະທາຂອງລູບໄລ້ສີແດງ.

Verse 18

वेदिमध्यगतं वापि महदासनसंस्थितम् । सुरूपं सुभगं शान्तं सर्वभूतहिते रतम्

(ເຊີນແລ້ວໃຫ້ນັ່ງ) ພຣາຫມັນນັ້ນໃນກາງເວທີບູຊາ ຫຼືເທິງອາສນະໃຫຍ່—ຮູບງາມ ມີສິຣິມົງຄຸນ ສະງົບ ແລະອຸທິດໃຈເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ.

Verse 19

वेदविद्याव्रतस्नातं सर्वशास्त्रविशारदम् । पूजयित्वा यथान्यायं वाचयेत्पाण्डुनन्दन

ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ! ເມື່ອໄດ້ບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແກ່ຜູ້ຝຶກຝົນໃນວິທະຍາແຫ່ງເວທ ຜູ້ບໍລິສຸດດ້ວຍວຣະຕະແລະສະນານ ແລະຊໍານານໃນສາດສະຕຣາທັງປວງແລ້ວ ຈຶ່ງຂໍໃຫ້ທ່ານສວດ/ອ່ານພຣະບົດຕາມຂໍ້ກໍານົດ.

Verse 20

रक्तां गां च ततो दद्याद्रक्तेनानडुहा सह । प्रीयतां भूमिजो देवः सर्वदैवतपूजितः

ແລ້ວພຶງຖວາຍທານງົວສີແດງ ພ້ອມງົວຜູ້ສີແດງ. “ຂໍໃຫ້ເທວະຜູ້ເກີດຈາກພື້ນດິນຈົ່ງພໍພຣະໄທ” —ເທວະນັ້ນເປັນທີ່ບູຊາຂອງເທວະທັງປວງ.

Verse 21

विप्रं प्रदक्षिणीकृत्य पत्नीपुत्रसमन्वितः । पितृमातृसुहृत्सार्द्धं क्षमाप्य च विसर्जयेत्

ເມື່ອໄດ້ເດີນປະທັກສິນາອ້ອມພຣາຫມັນ ພ້ອມພັນລະຍາແລະບຸດ ແລະມີພໍ່ ແມ່ ແລະມິດສະຫາຍຮ່ວມດ້ວຍ ພຶງຂໍອະໄພ ແລ້ວຈຶ່ງນ້ອມສົ່ງທ່ານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 22

एवं कृतस्य तस्याथ तस्मिंस्तीर्थे विशेषतः । यत्पुण्यं फलमुद्दिष्टं तत्ते सर्वं वदाम्यहम्

ດັ່ງນີ້ ກ່ຽວກັບການກະທຳນັ້ນ—ໂດຍສະເພາະໃນຕີຣະຖະນັ້ນ—ບຸນຜົນ (puṇya-phala) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກໃຫ້ທ່ານຮູ້ທັງໝົດ.

Verse 23

सप्त जन्मानि राजेन्द्र सुरूपः सुभगो भवेत् । तीर्थस्यास्य प्रभावेन नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ໃນເຈັດຊາດ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຮູບງາມແລະມີໂຊກດີ. ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣະຖະນີ້ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືໂຕ້ຖຽງ.

Verse 24

अकामो वा सकामो वा तत्र तीर्थे मृतो नरः । अङ्गारकपुरं याति देवगन्धर्वपूजितः

ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາກໍຕາມ ຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຈະໄປຮອດ ອັງກາຣະກະປຸຣະ ເປັນຜູ້ທີ່ເທວະແລະຄັນທັຣວະບູຊານັບຖື.

Verse 25

उपभुज्य यथान्यायं दिव्यान्भोगाननुत्तमान् । इह मानुष्यलोके वै राजा भवति धार्मिकः

ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກທິບອັນສູງສຸດບໍ່ມີສິ່ງໃດທຽບໄດ້ ຕາມທຳອັນຄວນແລ້ວ ຍ່ອມເກີດໃນໂລກມະນຸດນີ້ແທ້ ເປັນກະສັດຜູ້ທຳມະ.

Verse 26

सुरूपः सुभगश्चैव सर्वव्याधिविवर्जितः । जीवेद्वर्षशतं साग्रं सर्वलोकनमस्कृतः

ຜູ້ນັ້ນມີຮູບງາມ ມີວາສະນາ ພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ; ມີອາຍຸຄົບຮ້ອຍປີແລະຍິ່ງກວ່າ ເປັນທີ່ນົບນ້ອມຂອງຊົນທັງຫມົດ.

Verse 148

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ—ໝາຍສິ້ນບົດ