Adhyaya 147

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम्

ມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ, ຈາກນັ້ນພຶງໄປຫາ ສິດເທສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ—ຕີຣະຖະອັນງາມສະຫງ່າ ຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ.

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्वृषभध्वजम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो गतिं यात्यश्वमेधिनाम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະຜູ້ຊູທົງຮູບວົວ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບຄະຕິດັ່ງຜູ້ປະກອບອັສວເມທະຍັດ.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्यात्प्रयत्नतः । पितॄणां प्रीणनार्थाय सर्वं तेन कृतं भवेत्

ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ແລ້ວເຮັດ ສຣາດທະ ດ້ວຍຄວາມພາກເພັງ ເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈ ກິດທັງປວງທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອທ່ານ ຖືກນັບວ່າສຳເລັດແລ້ວ.

Verse 4

तत्र तीर्थे मृतानां तु जन्तूनां नृपसत्तम । गर्भवासे मतिस्तेषां न जायेत कदाचन

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ສັດທັງຫຼາຍທີ່ຕາຍໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຈະບໍ່ເກີດພາວະຕ້ອງຢູ່ໃນຄັນອີກເລີຍ.

Verse 5

गर्भवासो हि दुःखाय न सुखाय कदाचन । तत्तीर्थवारिणा स्नातुर्न पुनर्भवसम्भवः

ການຢູ່ໃນຄັນນັ້ນເປັນເພື່ອຄວາມທຸກ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຄວາມສຸກເລີຍ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳແຫ່ງຕີຣະຖະນັ້ນ ຈະບໍ່ມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການເກີດໃໝ່ອີກ.

Verse 147

। अध्याय

॥ ບົດ ॥ (ໝາຍປິດທ້າຍ: “ບົດ”)