Adhyaya 145
ອັດຍາຍນີ້ເປັນຄໍາສອນທາງເທວະວິທະຍາຢ່າງຫຍໍ້ ທີ່ຖືກຍົກໃຫ້ແກ່ມາຣະກັນເດຍ ໂດຍຊີ້ນໍາຜູ້ແສວງຫາ (ເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ອຸປະຖຳ/ຜູ້ນໍາແຜ່ນດິນ”) ໄປສູ່ Śivātīrtha ອັນສູງສຸດ. ຄໍາສອນຖືກຈັດເປັນແນວທາງຈາລິກແລະການປະຕິບັດແບບຂັ້ນຕອນ. ຂັ້ນທໍາອິດ ພຽງແຕ່ໄດ້ດາຣະຊະນະ (darśana) ພຣະເທວະທີ່ Śivātīrtha ກໍກໍາຈັດມົນທິນບາບທັງປວງ (sarva-kilbiṣa) ໄດ້. ຕໍ່ມາ ກໍານົດໃຫ້ອາບນໍ້າທີ່ tīrtha ພ້ອມກັບຊະນະຄວາມໂກດ ແລະຄວບຄຸມອິນຊີ ແລ້ວບູຊາມະຫາເທວະ; ບຸນກຸສົນຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບພິທີຍັດ Agniṣṭoma. ຂັ້ນສຸດທ້າຍ ຍົກລະດັບດ້ວຍພັກຕິພ້ອມການອົບພະວາສາ (upavāsa) ແລະບູຊາພຣະສິວະ ໂດຍສັນຍາວ່າຈະເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງວິນຍານທີ່ບໍ່ຫວນກັບ ແລະໄປຮອດ Rudraloka.
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल शीवतीर्थमनुत्तमम् । दर्शनाद्यस्य देवस्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ຄວນໄປຍັງ ສິວະທີຣະຖະ ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ແຕ່ພຽງໄດ້ດາຣະຊະນະຂອງເທວະທີ່ນັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.
Verse 2
शिवतीर्थे तु यः स्नात्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः । पूजयेत महादेवं सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्
ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ສິວະຕີຣຖະ ຊະນະໂທສະ ແລະສຳລວມອິນທຣີ ແລ້ວບູຊາມະຫາເທວະ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຍັດອັກນິສໂຕມະ.
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या सोपवासोऽर्चयेच्छिवम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
ແລະຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍສັດທາ ພ້ອມການອຸປະວາສ—ເສັ້ນທາງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຫວນກັບ; ໂດຍບໍ່ສົງໄສຍ່ອມເຖິງໂລກຂອງຣຸດຣະ.
Verse 145
। अध्याय
ສິ້ນສຸດອັດທະຍາຍ: ບົດນີ້ຈົບລົງທີ່ນີ້