Adhyaya 143

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज योजनेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धौ पुरा कल्पे नरनारायणावृषी

ສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ພຶງໄປຍັງສະຖານສັກສິດອັນປະເສີດຊື່ ໂຢຊະເນສະວະຣະ ທີ່ໃນກັລປະກ່ອນ ຣຶສີນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ.”

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा सङ्ग्रामे देवदानवैः । जयं प्राप्तौ महात्मानौ नरनारायणावुभौ

ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ເມື່ອບຳເນົາຕະປະແລ້ວ ໃນສົງຄາມກັບເທວະ ແລະ ດານະວະ ມະຫາຕະມະທັງສອງ ນະຣະ-ນາຣາຍະນະ ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ

Verse 3

पुनस्त्रेतायुगे प्राप्ते तौ देवौ रामलक्ष्मणौ । तत्र तीर्थे पुनः स्नात्वा रावणो दुर्जयो हतः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຕຣີຕາຍຸກມາຮອດ ເທວະທັງສອງນັ້ນໄດ້ເກີດເປັນ ຣາມ ແລະ ລັກສະມະນະ; ແລະເມື່ອອາບນ້ຳສັກສິດອີກຄັ້ງທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຣາວະນະຜູ້ຍາກຈະພິຊິດກໍຖືກປະຫານ

Verse 4

पुनः पार्थ कलौ प्राप्ते तौ देवौ बलकेशवौ । वसुदेवकुले जातौ दुष्करं कर्म चक्रतुः

ໂອ ປາຣຖະ! ເມື່ອກາລີຍຸກມາຮອດ ພຣະເທວະສອງພຣະອົງນັ້ນໄດ້ອະວະຕານເປັນ ບະລະ ແລະ ເກສະວະ; ເກີດໃນວົງສາວະສຸເທວະ ແລະສຳເລັດກິດອັນຍາກຍິ່ງ।

Verse 5

नरकं कालनेमिं च कंसं चाणूरमुष्टिकौ । शिशुपालं जरासंधं जघ्नतुर्बलकेशवौ

ບະລະ ແລະ ເກສະວະ ໄດ້ປະຫານ ນະຣະກະ ແລະ ກາລະເນມິ, ກັງສະ, ພ້ອມທັງ ຈານູຣະ ແລະ ມຸດຕິກະ; ອີກທັງ ສິສຸພາລະ ແລະ ຊະຣາສັນທະ ດ້ວຍ

Verse 6

ततस्तत्र रिपून्संख्ये भीष्मद्रोणपुरःसरान् । कर्णदुर्योधनादींश्च निहनिष्यति स प्रभुः

ຕໍ່ມາ ໃນສົງຄາມນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະປະຫານສັດຕູທັງຫຼາຍ—ຜູ້ມີ ພີສະມະ ແລະ ໂດຣນະ ເປັນຜູ້ນຳ—ພ້ອມທັງ ກັນນະ, ທຸຣະໂຢທະນະ ແລະອື່ນໆ

Verse 7

धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे तत्र युध्यन्ति ते क्षणम् । भीमार्जुननिमित्तेन शिष्यौ कृत्वा परस्परम्

ໃນທົ່ງທຳມະ ກຸຣຸເກສະຕຣະ ພວກເຂົາຮົບກັນຢູ່ຊົ່ວຄາວ; ໂດຍເຫດແຫ່ງ ພີມະ ແລະ ອາຣຊຸນ ດັ່ງກັບວ່າເຮັດໃຫ້ກັນແລະກັນເປັນ ‘ສິດ’

Verse 8

तत्र तीर्थे पुनर्गत्वा तपः कृत्वा सुदुष्करम् । पूजयित्वा द्विजान्भक्त्या यास्येते द्वारकां पुनः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຈະໄປຍັງຕີຣຖະນັ້ນອີກຄັ້ງ ບຳເນັດຕະປະອັນຍາກຍິ່ງ ແລະບູຊາດວິຊະດ້ວຍພັກຕິ; ແລ້ວຈະໄປສູ່ ທະວາຣະກາ ອີກຄັ້ງ

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्बलकेशवौ । तेन देवो जगद्धाता पूजितस्त्रिगुणात्मवान्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະບາລະ ແລະ ພຣະເກສະວະ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບູຊາພຣະເທວະຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ຜູ້ມີສະພາວະຕຣີຄຸນໂດຍແທ້.

Verse 10

उपवासी नरो भूत्वा यस्तु कुर्यात्प्रजागरम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो गायंस्तस्य शुभां कथाम्

ແລະຜູ້ໃດຖືອຸປະວາສ ແລ້ວຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ພ້ອມຂັບຮ້ອງກະຖາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 11

यावतस्तत्र तीर्थे तु वृक्षान् पश्यन्ति मानवाः । ब्रह्महत्यादिकं पापं तावदेषां प्रणश्यति

ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ ມະນຸດເບິ່ງເຫັນຕົ້ນໄມ້ທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນນານເທົ່າໃດ ບາບຂອງເຂົາ—ເລີ່ມແຕ່ບາບຂ້າພຣາຫມັນແລະອື່ນໆ—ກໍສູນສິ້ນໄປເທົ່ານັ້ນ.

Verse 12

प्रातरुत्थाय ये केचित्पश्यन्ति बलकेशवौ । तेनैव सदृशाः सर्वे देवदेवेन चक्रिणा

ຜູ້ໃດຕື່ນແຕ່ເຊົ້າແລ້ວໄດ້ເຫັນພຣະບາລະ ແລະ ພຣະເກສະວະ ດ້ວຍການນັ້ນເອງ ທຸກຄົນຍ່ອມເປັນດຸດດັ່ງພຣະເທວະເຫນືອພຣະເທວະ ຜູ້ຖືຈັກຣາ.

Verse 13

ते पूज्यास्ते नमस्कार्यास्तेषां जन्म सुजीवितम् । ये नमन्ति जगत्पूज्यं देवं नारायणं हरिम्

ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ ແລະ ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ; ການເກີດຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນຊີວິດທີ່ດີງາມ—ຄືຜູ້ທີ່ກ້ມກາບພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະຫຣິ ພຣະເທວະຜູ້ທົ່ວໂລກບູຊາ.

Verse 14

तत्र तीर्थे तु यद्दानं स्नानं देवार्चनं नृप । क्रियते तत्फलं सर्वमक्षयायोपकल्पते

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ການໃຫ້ທານ ການອາບນ້ຳອັນສັກສິດ ແລະການບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ ຜົນບຸນທັງໝົດຈະເປັນອັກຊະຍະ ບໍ່ຮູ້ຈົບ

Verse 15

अग्नेरपत्यं प्रथमं सुवर्णं भूर्वैष्णवी सूर्यसुताश्च गावः । लोकास्त्रयस्तेन भवन्ति दत्ता यः काञ्चनं गां च भुवं च दद्यात्

ຄຳຖືກເອີ້ນວ່າເປັນບຸດອົງທຳອິດຂອງອັກນີ; ແຜ່ນດິນແມ່ນໄວສະນະວີ; ແລະໂຄທັງຫຼາຍເປັນທິດາຂອງສຸຣິຍະ. ຜູ້ໃດໃຫ້ທານຄຳ ໂຄ ແລະຜືນດິນ ຜູ້ນັ້ນປານດັ່ງໄດ້ຖວາຍໄຕຣໂລກໃນບຸນກຸສົນ

Verse 16

एतत्ते कथितं सर्वं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । अतीतं च भविष्यच्च वर्तमानं महाबलम्

ດັ່ງນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານແລ້ວທັງໝົດ ເຖິງມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງຕີຣຖະ—ພະລັງອັນມະຫາບົນຂອງມັນໃນອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະປັດຈຸບັນ

Verse 17

श्रुत्वा वापि पठित्वेदं श्रावयिपत्वाथ धार्मिकान् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

ພຽງແຕ່ໄດ້ຟັງ ຫຼືໄດ້ອ່ານ ແລ້ວຕໍ່ມາໃຫ້ຜູ້ມີທຳໄດ້ຟັງ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືຄິດຕອງ

Verse 143

। अध्याय

ຈົບອັດທະຍາຍ (ໝາຍສິ້ນບົດ)