Adhyaya 142

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज रुक्मिणीतीर्थमुत्तमम् । यत्रैव स्नानमात्रेण रूपवान्सुभगो भवेत्

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ພຶງໄປຫາ ຣຸກມິນີ-ຕີຣຖະ ອັນປະເສີດ; ທີ່ນັ້ນ ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳສັກສິດ ກໍເຮັດໃຫ້ຄົນງາມ ແລະ ມີໂຊກດີ.”

Verse 2

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तृतीयायां विशेषतः । स्नानं समाचरेत्तत्र न चेह जायते पुनः

ໂດຍພິເສດໃນຕິຖິທີ 8, ທີ 14 ແລະໂດຍຍິ່ງໃນຕິຖິທີ 3 ພຶງປະຕິບັດການອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນ; ແລ້ວຈະບໍ່ໄດ້ເກີດອີກໃນໂລກນີ້

Verse 3

यः स्नात्वा रुक्मिणीतीर्थे दानं दद्यात्तु कांचनम् । तत्तीर्थस्य प्रभावेन शोकं नाप्नोति मानवः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ຣຸກມິນີ-ຕີຣຖະ ແລ້ວຖວາຍທານເປັນຄຳ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ປະສົບຄວາມໂສກ

Verse 4

युधिष्ठिर उवाच । तीर्थस्यास्य कथं जातो महिमेदृङ्मुनीश्वर । रूपसौभाग्यदं येन तीर्थमेतद्ब्रवीहि मे

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ມະຫິມາຂອງຕີຣຖະນີ້ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ກະລຸນາບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງສະຖານສັກສິດນີ້ ທີ່ປະທານຄວາມງາມ ແລະ ໂຊກດີ”

Verse 5

मार्कण्डेय उवाच । कथयामि यथावृत्तमितिहासं पुरातनम् । कथितं पूर्वतो वृद्धैः पारम्पर्येण भारत

ມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພາຣະຕະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າອິຕິຫາສະໂບຮານຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ; ຊຶ່ງບັນດາຜູ້ເຖົ້າໄດ້ຖ່າຍທອດສືບຕໍ່ກັນມາຕາມປະເພນີ”

Verse 6

तं तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकाग्रमानसः । नगरं कुण्डिनं नाम भीष्मकः परिपाति हि

ເລື່ອງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ທ່ານຟັງບັດນີ້—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ເອກາກຣ. ມີນະຄອນຊື່ ກຸນດິນ ທີ່ພຣະຣາຊາ ພີສະມະກ ປົກຄອງຢູ່ແທ້.

Verse 7

हस्त्यश्वरथसम्पन्नो धनाढ्योऽति प्रतापवान् । स्त्रीसहस्रस्य मध्यस्थः कुरुते राज्यमुत्तमम्

ພ້ອມດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດສົງຄາມ ມັ່ງຄັ່ງຫຼາຍ ແລະມີອານຸພາບກ້າຫານ; ຢູ່ທ່າມກາງສະຕຣີນັບພັນ ກໍຍັງປົກຄອງລາຊະອານາຈັກອັນປະເສີດ.

Verse 8

तस्य भार्या महादेवी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । तस्यामुत्पादयामास पुत्रमेकं च रुक्मकम्

ພຣະມະເຫສີມະຫາເທວີ ຜູ້ທີ່ພຣະອົງຮັກຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈ ໄດ້ປະສູດພຣະໂອຣສອົງໜຶ່ງ ນາມວ່າ ຣຸກມະກ.

Verse 9

द्वितीया तनया जज्ञे रुक्मिणी नाम नामतः । तदाशरीरिणी वाचा राजानं तमुवाच ह

ລູກຄົນທີສອງເກີດເປັນທິດາ ນາມວ່າ ຣຸກມິນີ. ໃນເວລານັ້ນ ມີສຽງອະສາຣີຣະ (ບໍ່ມີຮ່າງ) ກ່າວກັບພຣະຣາຊາພຣະອົງນັ້ນ.

Verse 10

चतुर्भुजाय दातव्या कन्येयं भुवि भीष्मक । एवं तद्वचनं श्रुत्वा जहर्ष प्रियया सह

“ໂອ ພີສະມະກ, ນາງກຸມາຣີນີ້ ຄວນຖວາຍໃຫ້ແຕ່ງງານແກ່ພຣະຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດໃນໂລກນີ້.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພຣະຣາຊາກໍປິຕິຍິນດີພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 11

ब्राह्मणैः सह विद्वद्भिः प्रविष्टः सूतिकागृहम् । स्वस्तिकं वाचयित्वास्याश्चक्रे नामेति रुक्मिणी

ພຣະອົງເຂົ້າໄປຍັງຫ້ອງຢູ່ໄຟພ້ອມກັບພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັນ ແລ້ວໃຫ້ສວດຄໍາມົງຄຸນ “ສະວັສຕິກະ” ແລະປະທານນາມນາງວ່າ “ຣຸກມິນີ”.

Verse 12

यतः सुवर्णतिलको जन्मना सह भारत । ततः सा रुक्मिणीनाम ब्राह्मणैः कीर्तिता तदा

ໂອ ພາຣະຕະ ເນື່ອງຈາກນາງມີຕິລະກະສີຄໍາຢູ່ກາງໜ້າຜາກຕັ້ງແຕ່ເກີດ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຈຶ່ງປະກາດນາມນາງໃນການນັ້ນວ່າ “ຣຸກມິນີ”.

Verse 13

ततः सा कालपर्यायादष्टवर्षा व्यजायत । पूर्वोक्तं चैव तद्वाक्यमशरीरिण्युदीरितम्

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ນາງເຕີບໃຫຍ່ຈົນອາຍຸແປດປີ ແລະຖ້ອຍຄໍາທີ່ສຽງບໍ່ມີຮ່າງເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນ ກໍຖືກປະກາດອີກຄັ້ງ.

Verse 14

स्मृत्वा स्मृत्वाथ नृपतिश्चिन्तयामास भूपतिः । कस्मै देया मया बाला भविता कश्चतुर्भुजः

ເມື່ອລະລຶກຖຶງຖ້ອຍຄໍານັ້ນຊໍ້າໆ ພຣະຣາຊາຈຶ່ງຄິດໃນພຣະໄທວ່າ: “ເຮົາຄວນມອບກຸມາຣີນ້ອຍນີ້ໃຫ້ແກ່ໃຜ? ແລະຜູ້ມີສີ່ແຂນ (ຈະຕຸຣະພຸຊ) ຜູ້ຖືກກໍານົດໄວ້ເພື່ອນາງ ແມ່ນໃຜ?”

Verse 15

एतस्मिन्नन्तरे तावद्रैवतात्पर्वतोत्तमात् । मुख्यश्चेदिपतिस्तत्र दमघोषः समागतः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຈາກພູໄຣວະຕະອັນປະເສີດ ພຣະຣາຊາດະມະໂຄສະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເຈດີຜູ້ສໍາຄັນທີ່ສຸດ ໄດ້ເດີນທາງມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 16

प्रविष्टो राजसदनं यत्र राजा स भीष्मकः । तं दृष्ट्वा चागतं गेहे पूजयामास भूपतिः

ລາວເຂົ້າໄປຍັງພະລາຊະວັງ ທີ່ພະຣາຊາ ພີສະມະກະ ປະທັບຢູ່. ເມື່ອພະຣາຊາເຫັນລາວມາຮອດເຮືອນ ກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສົມຄວນ.

Verse 17

आसनं विपुलं दत्त्वा सभां गत्वा निवेशितः । कुशलं तव राजेन्द्र दमघोष श्रियायुत

ເມື່ອຖວາຍອາສນະກວ້າງໃຫຍ່ ແລະນຳໄປນັ່ງໃນຫໍສະພາ ພະຣາຊາຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ຣາເຈນທຣະ, ດະມະໂຄສະ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍສິຣີ—ທ່ານສະບາຍດີບໍ?”

Verse 18

पुण्याहमद्य संजातमहं त्वद्दर्शनोत्सुकः । कन्या मदीया राजेन्द्र ह्यष्टवर्षा व्यजायत

“ມື້ນີ້ເປັນວັນມີບຸນມີມົງຄຸນ; ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນທ່ານມານານ. ໂອ ຣາເຈນທຣະ, ທິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າບັດນີ້ອາຍຸຄົບແປດປີແລ້ວ”

Verse 19

चतुर्भुजाय दातव्या वागुवाचाशरीरिणी । भीष्मकस्य वचः श्रुत्वा दमघोषोऽब्रवीदिदम्

“ນາງຄວນຖວາຍໃຫ້ຜູ້ມີສີ່ກອນ” ດັ່ງນີ້ແມ່ນສຽງອະສາຣີຣິນີ (ສຽງໄຮ້ກາຍ) ໄດ້ກ່າວ. ເມື່ອດະມະໂຄສະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພີສະມະກະ ຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້:

Verse 20

चतुर्भुजो मम सुतस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः । तस्येयं दीयतां कन्या शिशुपालस्य भीष्मक

“ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີສີ່ກອນ ແລະໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພີສະມະກະ, ຂໍໃຫ້ມອບກັນຍານີ້ໃຫ້ເຂົາ—ແດ່ ສິຊຸພາລະ”

Verse 21

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दमघोषस्य भूमिप । भीष्मकेन ततो दत्ता शिशुपालाय रुक्मिणी

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ດະມະໂຆສະ ແລ້ວ ພີສະມະກະ ຈຶ່ງມອບ ຣຸກມິນີ ໃຫ້ແຕ່ງງານກັບ ຊິຊຸປາລະ.

Verse 22

प्रारब्धं मङ्गलं तत्र भीष्मकेण युधिष्ठिर । दिक्षु देशान्तरेष्वेव ये वसन्ति स्वगोत्रजाः

ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ພີສະມະກະ ໄດ້ເລີ່ມພິທີມົງຄຸນແຫ່ງການແຕ່ງງານ ແລະສົ່ງຄໍາເຊີນໄປຫາຍາດຮ່ວມໂຄດທີ່ອາໄສຢູ່ຕາມທິດ ແລະແດນໄກ.

Verse 23

निमन्त्रितास्तु ते सर्वे समाजग्मुर्यथाक्रमम् । ततो यादववंशस्य तिलकौ बलकेशवौ

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຖືກເຊີນທັງປວງກໍມາຮອດຕາມລໍາດັບ. ແລ້ວຈຶ່ງມີສອງອັນປະດັບແຫ່ງວົງສາຢາດະວະ—ພະບະລະຣາມ ແລະ ພະເກສະວະ (ກຣິສນະ)—ເສດັດມາ.

Verse 24

निमन्त्रितौ समायातौ कुण्डिनं भीष्मकस्य तु । भीष्मकेण यथान्यायं पूजितौ तौ यदूत्तमौ

ເມື່ອຖືກເຊີນ ທັງສອງກໍມາຮອດນະຄອນ ກຸນດິນ ຂອງ ພີສະມະກະ. ພີສະມະກະ ໄດ້ບູຊາ ແລະຕ້ອນຮັບຢ່າງສົມຄວນຕາມທໍານຽມ ຕໍ່ຍະດູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງສອງນັ້ນ.

Verse 25

ततः प्रदोषसमये रुक्मिणी काममोहिनी । सखीभिः सहिता याता पूर्बहिश्चाम्बिकार्चने

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມສົນທະຍາປຣະໂດສະ, ນາງ ຣຸກມິນີ ຜູ້ຊັກນໍາໃຈໃຫ້ເຄລີ້ມດ້ວຍຄວາມຮັກ ໄດ້ໄປພ້ອມສະຫາຍສາວ ອອກໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ເພື່ອບູຊາ ພຣະແມ່ອັມບິກາ.

Verse 26

सापश्यत्तत्र देवेशं गोपवेषधरं हरिम् । तं दृष्ट्वा मोहमापन्ना कामेन कलुषीकृता

ນາງໄດ້ເຫັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຣະຫຣິ ຈອມເທວະ ຢູ່ໃນຮູບກາຍຄົນລ້ຽງງົວ. ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ນາງກໍຕົກໃນຄວາມຫຼົງ ໃຈຖືກກາມແລະຄວາມປາຖະໜາຮັກເຮັດໃຫ້ຂຸ່ນມົວ.

Verse 27

केशवोऽपि च तां दृष्ट्वा संकर्षणमुवाच ह । स्त्रीरत्नप्रवरं तात हर्तव्यमिति मे मतिः

ເກສະວະກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນນາງ ກໍກ່າວກັບສັງກະຣະຊະນະວ່າ: “ອ້າຍເອີຍ ຕາມຄວາມເຫັນຂອງຂ້າ ນາງນີ້ເປັນແກ້ວອັນສູງສຸດໃນຫມູ່ສະຕຣີ ຄວນນຳໄປ.”

Verse 28

केशवस्य वचः श्रुत्वा संकर्षण उवाच ह । गच्छ कृष्ण महाबाहो स्त्रीरत्नं चाशु गृह्यताम्

ເມື່ອສັງກະຣະຊະນະໄດ້ຟັງຄຳຂອງເກສະວະ ກໍຕອບວ່າ: “ໄປເຖີດ ກຣິດສະນະຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ຈົ່ງຮັບເອົາແກ້ວສະຕຣີນັ້ນໂດຍໄວ.”

Verse 29

अहं च तव मार्गेण ह्यागमिष्यामि पृष्ठतः । दानवानां च सर्वेषां कुर्वंश्च कदनं महत्

“ແລະຂ້າກໍຈະຕາມໄປຂ້າງຫຼັງຕາມເສັ້ນທາງຂອງເຈົ້າ ພ້ອມທັງກະທຳການປະຫານອັນໃຫຍ່ຕໍ່ດານະວະທັງປວງ.”

Verse 30

संकर्षणमतं प्राप्य केशवः केशिसूदनः । ययौ कन्यां गृहीत्वा तु रथमारोप्य सत्वरम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມເຫັນຊອບຂອງສັງກະຣະຊະນະ ເກສະວະ—ຜູ້ປະຫານເກສີ—ກໍຈັບເອົານາງກັນຍາ ຍົກຂຶ້ນໃສ່ລົດສົງຄາມ ແລ້ວອອກເດີນທາງໂດຍວ່ອງໄວ.

Verse 31

निर्गतः सहसा राजन्वेगेनैवानिलो यथा । हाहाकारस्तदा जातो भीष्मकस्य पुरे महान्

ໂອ ພະຣາຊາ! ລາວໄດ້ອອກໄປທັນທີ ໄວດັ່ງລົມ. ແລ້ວໃນນະຄອນຂອງ ພີສະມະກະ ກໍເກີດສຽງຮ້ອງຕື່ນຕະໜົກຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 32

निर्गता दानवाः क्रुद्धा वेला इव महोदधेः । गर्जन्तः सायुधाः सर्वे धावन्तो रथवर्त्मनि

ດານະວະຜູ້ໂກດແຄ້ນພຸ່ງອອກມາດັ່ງຄື້ນຂອງມະຫາສະມຸດ. ພວກເຂົາຮ້ອງຄໍາຮາມ ຖືອາວຸດຄົບມື ແລະວິ່ງຕາມທາງລົດຮົບເພື່ອໄລ່ຕາມ.

Verse 33

बलदेवं ततः प्राप्ता रथमार्गानुगामिनम् । तेषां युद्धं बलस्यासीत्सर्वलोकक्षयंकरम्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ພົບພະບະລະເທວະ ຜູ້ກໍາລັງຕາມຮອຍທາງລົດຮົບ. ສົງຄາມທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບພະບະລະນັ້ນນ່າຢ້ານຢິ່ງ ດັ່ງຈະທໍາລາຍໂລກທັງປວງໄດ້.

Verse 34

यथा तारामये पूर्वं सङ्ग्रामे लोकविश्रुते । गदाहस्तो महाबाहुस्त्रैलोक्येऽप्रतिमो बलः

ເຊັ່ນໃນການຮົບຕາຣາມະຍະໃນອະດີດ ອັນໂດ່ງດັງໄປທົ່ວໂລກ, ພະບະລະຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ ຖືຄະທາໄວ້ ເປັນຜູ້ຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້ໃນໄຕໂລກ.

Verse 35

हलेनाकृष्य सहसा गदापातैरपातयत् । अशक्यो दानवैर्हन्तुं बलभद्रो महाबलः

ດ້ວຍຄັນໄຖ ພະອົງດຶງພວກເຂົາມາທັນທີ ແລ້ວຟາດໃຫ້ລົ້ມດ້ວຍຄະທາ. ພະບະລະພັດຣະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງນັ້ນ ດານະວະທັງຫຼາຍບໍ່ອາດສັງຫານໄດ້.

Verse 36

बभञ्ज दानवान्सर्वांस्तस्थौ गिरिरिवाचलः । तं दृष्ट्वा च बलं क्रुद्धं दुर्धर्षं त्रिदशैरपि

ພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍດານະວະທັງປວງ ແລະຢືນໝັ້ນຄົງດຸຈພູເຂົາອັນບໍ່ໄຫວ. ເມື່ອເຫັນບະລະຜູ້ໂກດກ້າ ຜູ້ຍາກຈະປະຫານແມ່ນແຕ່ເທວະ—

Verse 37

भीष्मपुत्रो महातेजा रुक्मीनां महयशाः । नराणामतिशूराणामक्षौहिण्या समन्वितः

ແລ້ວບຸດຂອງພີສະມະ ຜູ້ມີເດຊາອັນໃຫຍ່ ແລະມີກຽດຍົດໃນໝູ່ຣຸກມິນ ໄດ້ມາພ້ອມກອງທັບອັກສໂສຫິນີ ຂອງບຸລຸດຜູ້ກ້າຫານຢ່າງຍິ່ງ

Verse 38

बलभद्रमतिक्रम्य ततो युद्धे निराकरोत् । तद्युद्धं वञ्चयित्वा तु रथमार्गेण सत्वरम्

ເຂົາໄດ້ຂ້າມຜ່ານບະລະພັດຣະ ແລ້ວຫັນອອກຈາກສົງຄາມ. ຫຼີກເວັ້ນການຮົບນັ້ນ ເຂົາຮີບໄປຕາມທາງລົດສົງຄາມຢ່າງໄວ

Verse 39

केशवोऽपि तदा देवो रुक्मिण्या सहितो ययौ । विन्ध्यं तु लङ्घयित्वाग्रे त्रैलोक्यगुरुरव्ययः

ໃນເວລານັ້ນ ເກສະວະເທວະກໍໄດ້ເດີນທາງໄປພ້ອມກັບຣຸກມິນີ. ຂ້າມເທືອກເຂົາວິນທະຍະແລ້ວ ຄຸຣຸຜູ້ອະມະຕະແຫ່ງໄຕໂລກກໍກ້າວນຳໜ້າໄປ

Verse 40

नर्मदातटमापेदे यत्र सिद्धः पुरा पुनः । अजेयो येन संजातस्तीर्थस्यास्य प्रभावतः

ພຣະອົງໄດ້ເຖິງຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ບ່ອນທີ່ໃນອະດີດພຣະອົງເຄີຍບັນລຸສິດທິຊ້ຳໆ. ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຕີຣະຖະນີ້ ພຣະອົງຈຶ່ງເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຊະນະໄດ້

Verse 41

एतस्मात्कारणात्तात योधनीपुरमुच्यते । रुक्मोऽपि दानवेन्द्रोऽसौ प्राप्तः

ດ້ວຍເຫດນີ້ແຫຼະ ໂອ້ລູກເອີຍ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ໂຢທະນີປຸຣະ” ແລະ ຣຸກມະ ຈອມແຫ່ງພວກດານະວະ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍ

Verse 42

प्रत्युवाचाच्युतं क्रुद्धस्तिष्ठ तिष्ठेति मा व्रज । अद्य त्वां निशितैर्बाणैर्नेष्यामि यमसादनम्

ດ້ວຍຄວາມໂກດ ລາວຕະໂກນຕອບອະຈະຍຸຕະວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ! ຢ່າໄປ! ມື້ນີ້ ຂ້າຈະສົ່ງເຈົ້າດ້ວຍລູກສອນຄົມໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງຍະມະ”

Verse 43

एवं परस्परं वीरौ जगर्जतुरुभावपि । तयोर्युद्धमभूद्घोरं तारकाग्निजसन्निभम्

ດັ່ງນັ້ນ ວີຣະທັງສອງຈຶ່ງຄຳຮາມທ້າທາຍກັນແລະກັນ ແລ້ວການຮົບຂອງທັງຄູ່ກໍກາຍເປັນອັນນ່າຢ້ານ—ລຸກໂຊນດັ່ງໄຟຂອງສະກັນທະ ບຸດແຫ່ງຕາຣະກາ

Verse 44

चिक्षेप शरजालानि केशवं प्रति दानवः । नानुचिन्त्य शरांस्तस्य केशवः केशिसूदनः

ດານະວະໄດ້ຂວ້າງຝົນລູກສອນເປັນດັ່ງຕາຂ່າຍໃສ່ເກສະວະ ແຕ່ເກສະວະ—ຜູ້ປາບເກສິນ—ບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນເລີຍ

Verse 45

ततो विष्णुः स्वयं क्रुद्धश्चक्रं गृह्य सुदर्शनम् । सम्प्रहरत्यमुं यावद्रुक्मिण्यात्र निवारितः

ແລ້ວພຣະວິດສະນຸເອງກໍໂກດຂຶ້ນ ຈັບຈັກຣະສຸດັຣຊະນະ ແລະກຳລັງຈະຟັນໃສ່ເຂົາ—ແຕ່ໃນທີ່ນັ້ນເອງ ຣຸກມິນີໄດ້ຫ້າມພຣະອົງໄວ້

Verse 46

त्वां न जानाति देवेशं चतुर्बाहुं जनार्दनम् । दर्शयस्व स्वकं रूपं दयां कृत्वा ममोपरि

ເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງວ່າເປັນຈອມເທວະ—ຈະນາຣະດະນຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດ. ຂໍພຣະອົງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະສຳແດງສະວະຣູບແທ້ຂອງພຣະອົງ.

Verse 47

एवमुक्तस्तु रुक्मिण्या दर्शयामास भारत । देवा दृष्ट्वापि तद्रूपं स्तुवन्त्याकाशसंस्थिताः । दिव्यं चक्षुस्तदा देवो ददौ रुक्मस्य भारत

ເມື່ອຣຸກມິນີທູນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພາຣະຕະ ພຣະອົງກໍສຳແດງສະວະຣູບ. ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຢູ່ໃນນະພາໄດ້ເຫັນແລ້ວສັນລະເສີນ. ຈາກນັ້ນພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານທິບະຈັກສຸໃຫ້ຣຸກມະ ໂອ ພາຣະຕະ.

Verse 48

रुक्म उवाच । यन्मया पापनिष्ठेन मन्दभाग्येन केशव । सायकैराहतं वक्षस्तत्सर्वं क्षन्तुमर्हसि

ຣຸກມະກ່າວວ່າ: ໂອ ເກສະວະ ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ເອົາໃຈໄປຫາບາບ ແລະມີຊະຕາອັບອາຍ ໄດ້ຍິງລູກສອນທຳຮ້າຍພຣະອຸຣະຂອງພຣະອົງ. ຂໍພຣະອົງໂປດອະໄພທັງໝົດນັ້ນ.

Verse 49

पूर्वं दत्ता स्वयं देव जानकी जनकेन वै । मया प्रदत्ता देवेश रुक्मिणी तव केशव

ໃນກ່ອນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະຊະນະກະໄດ້ມອບຊານະກີດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ຈອມເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບຣຸກມິນີໃຫ້ແດ່ພຣະອົງ ໂອ ເກສະວະ.

Verse 50

उद्वाहय यथान्यायं विधिदृष्टेन कर्मणा । रुक्मस्य वचनं श्रुत्वा ततस्तुष्टो जगद्गुरुः

“ຈົ່ງອະພິເສກຕາມທຳນຽມອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍພິທີກຳທີ່ວິທີກຳນົດໄວ້.” ເມື່ອພຣະອາຈານແຫ່ງໂລກໄດ້ຍິນຄຳຂອງຣຸກມະ ກໍຊົມຊື່ນພໍໃຈ.

Verse 51

बभाषे देवदेवेशो रुक्मिणं भीष्मकात्मजम् । गच्छ स्वकं पुरं मा भैः कुरु राज्यमकण्टकम्

ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ (ເທວເທວເອດ) ຕັດກັບ ຣຸກມະ ບຸດຂອງ ພີສະມະກະ ວ່າ: “ຈົ່ງໄປຫານະຄອນຂອງເຈົ້າ; ຢ່າຢ້ານ. ຈົ່ງປົກຄອງອານາຈັກໃຫ້ໄຮ້ໜາມ—ປາສະຈາກທຸກຂ໌.”

Verse 52

केशवस्य वचः श्रुत्वा रुक्मो दानवपुंगवः । तं प्रणम्य जगन्नाथं जगाम भवनं पितुः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ເກສະວະ ແລ້ວ, ຣຸກມະ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ດານະວະ—ໄດ້ກາບນົບນ້ອມພຣະຈະກັນນາຖ ແລ້ວໄປຫາເຮືອນຂອງບິດາ.

Verse 53

गते रुक्मे तदा कृष्णः समामन्त्र्य द्विजोत्तमान् । मरीचिमत्र्यङ्गिरसं पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम्

ເມື່ອ ຣຸກມະ ໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ, ພຣະກຣິດສະນະ ຈຶ່ງເຊີນດ້ວຍພິທີການ ບັນດາທະວິຊະຜູ້ສູງສຸດ: ມະຣີຈິ, ອະຕຣິ, ອັງກິຣະສ, ປຸລັດສະຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ແລະ ກຣະຕຸ.

Verse 54

वसिष्ठं च महाभागमित्येते सप्त मानसाः । इत्येते ब्राह्मणाः सप्त पुराणे निश्चयं गताः

ແລະ ວະສິດຖະ ຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຣິສີເຈັດອົງຜູ້ເກີດຈາກມະໂນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມະນະເຈັດທ່ານນີ້ ຈຶ່ງຖືກຢືນຢັນແນ່ນອນໃນປຸຣານະ.

Verse 55

क्षमावन्तः प्रजावन्तो महर्षिभिरलंकृताः । इत्येवं ब्रह्मपुत्राश्च सत्यवन्तो महामते

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ບຸດຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ເຫຼົ່ານີ້ ມີຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມເມດຕາ, ອຸດົມດ້ວຍລູກຫຼານແລະສິດ, ປະດັບດ້ວຍສະຖານະມະຫາຣິສີ, ແລະ ມີສັດຈະເປັນທໍາມະຊາດ.

Verse 56

नर्मदातटमाश्रित्य निवसन्ति जितेन्द्रियाः । तपःस्वाध्यायनिरता जपहोमपरायणाः

ອາໄສຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ພວກເຂົາພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍຊະນະອິນທຣີຍະ; ມຸ່ງໝັ້ນໃນຕະປະແລະສະວາທະຍາຍ, ອຸທິດຕົນໃຫ້ແກ່ຊະປະແລະໂຫມະ (ບູຊາໄຟ)។

Verse 57

निमन्त्रितास्तु राजेन्द्र केशवेन महात्मना । श्राद्धं कृत्वा यथान्यायं ब्रह्मोक्तविधिना ततः

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ຮັບການນິມົນຈາກເກສະວະຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ພວກເຂົາຈຶ່ງປະກອບພິທີສຣາດທະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມວິທີທີ່ພຣະພຣະຫມາສອນໄວ້

Verse 58

हरिस्तान्पूजयामास सप्तब्रह्मर्षिपुंगवान् । प्रददौ द्वादश ग्रामांस्तेभ्यस्तत्र जनार्दनः

ພຣະຫຣິໄດ້ບູຊາບັນດາພຣະຣິສີພຣະພຣະຫມາຜູ້ປະເສີດທັງເຈັດ; ແລະທີ່ນັ້ນ ພຣະຊະນາຣະດະນະໄດ້ປະທານບ້ານສິບສອງແຫ່ງເປັນທານແກ່ພວກເຂົາ

Verse 59

यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठति मेदिनी । तावद्दानं मया दत्तं परिपन्थी न कश्चन

ຕາບໃດທີ່ຈັນທຣາແລະສຸຣິຍະຍັງດຳຣົງຢູ່, ຕາບໃດທີ່ແຜ່ນດິນຍັງຕັ້ງມັ່ນ—ທານທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານນີ້ຈະຄົງຢູ່; ຂໍຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ຂັດຂວາງ

Verse 60

मद्दत्तं पालयिष्यन्ते ये नृपा गतकल्मषाः । तेभ्यः स्वस्ति करिष्यामि दास्यामि परमां गतिम्

ບັນດາພະຣາຊາຜູ້ພົ້ນຈາກບາບ ຜູ້ຈະປົກປ້ອງທານທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານ—ແກ່ພວກເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ສະຫວັດດີມົງຄຸນ ແລະປະທານຄະຕິອັນສູງສຸດ

Verse 61

यावद्धि यान्ति लोकेषु महाभूतानि पञ्च च । तावत्ते दिवि मोदन्ते मद्दत्तपरिपालकाः

ຕາບໃດທີ່ມະຫາພູດທັງຫ້າຍັງເຄື່ອນໄຫວໃນໂລກທັງຫຼາຍ ຕາບນັ້ນຜູ້ປົກປ້ອງທານທີ່ຂ້າໄດ້ປະທານ ຍ່ອມຊື່ນບານໃນສະຫວັນ

Verse 62

यस्तु लोपयते मूढो दत्तं वः पृथिवीतले । नरके तस्य वासः स्याद्यावदाभूतसम्प्लवम्

ແຕ່ຜູ້ຫຼົງໂງ່ຜູ້ທຳລາຍ ຫຼືລົບລ້າງທານທີ່ໄດ້ມອບໃຫ້ພວກເຈົ້າໃນແຜ່ນດິນ ທີ່ຢູ່ຂອງເຂົາຈະເປັນນະລົກ ຈົນຮອດການປຣະລະຍະແຫ່ງສັດທັງປວງ

Verse 63

स्वदत्ता परदत्ता वा पालनीया वसुंधरा । यस्य यस्य यदा भूमिस्तस्य तस्य तदा फलम्

ຈະເປັນດິນທີ່ຕົນໃຫ້ ຫຼືຜູ້ອື່ນໃຫ້ກໍຕາມ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ພຶງຖືກປົກປ້ອງແລະທຳນຸບຳລຸງ ຜູ້ໃດຄອບຄອງດິນໃນເວລາໃດ ໃນເວລານັ້ນຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການອຸປະຖຳ

Verse 64

स्वदत्तां परदत्तां वा यो हरेत वसुंधराम् । स विष्ठायां कृमिर्भूत्वा पितृभिः सह मज्जति

ຜູ້ໃດຍຶດຊິງວະສຸນທະຣາ ຈະເປັນດິນທີ່ຕົນໃຫ້ຫຼືຜູ້ອື່ນໃຫ້ກໍຕາມ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນໜອນໃນອາຈົມ ແລະຈົມຢູ່ນັ້ນພ້ອມກັບປິຕຣະທັງຫຼາຍ

Verse 65

अन्यायेन हृता भूमिरन्यायेन च हारिता । हर्ता हारयिता चैव विष्ठायां जायते कृमिः

ດິນທີ່ຖືກຍຶດໄປດ້ວຍອະທຳ ຫຼືຖືກຊັກຊວນໃຫ້ຍຶດໄປດ້ວຍອະທຳ ທັງຜູ້ຍຶດແລະຜູ້ຍຸຍົງ ຈະເກີດເປັນໜອນໃນອາຈົມ

Verse 66

षष्टिवर्षसहस्राणि स्वर्गे तिष्ठति भूमिदः । आच्छेत्ता चानुमन्ता च तान्येव नरके वसेत्

ຜູ້ຖວາຍດິນຈະສະຖິດຢູ່ໃນສະຫວັນເປັນເວລາຫົກໝື່ນປີ; ແຕ່ຜູ້ຍຶດຄືນ—ແລະຜູ້ອະນຸມັດ—ຈະຢູ່ນະລົກເທົ່າເວລານັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 67

यानीह दत्तानि पुरा नरेन्द्रैर्दानानि धर्मार्थयशस्कराणि । निर्माल्यरूपप्रतिमानि तानि को नाम साधुः पुनराददाति

ທານທີ່ກະສັດໃນການກ່ອນໄດ້ຖວາຍໄວ້ໃນໂລກນີ້—ທານອັນເກີດທັງທັມມະ ຄວາມຮັ່ງມີ ແລະກຽດສັກ—ດຸດດັ່ງ “ນິຣມາລະຍະ” ເຄື່ອງບູຊາທີ່ຖວາຍແລ້ວ; ຜູ້ດີຄົນໃດຈະກ້າເອົາຄືນອີກ?

Verse 68

एवं तान्पूजयित्वा तु सम्यङ्न्यायेन पाण्डव । रुक्मिण्या विधिवत्पाणिं जग्राह मधुसूदनः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາເຄົາລົບພວກເຂົາຢ່າງຖືກພິທີແລ້ວ, ໂອ ປານດະວະ, ມະທຸສູດະນະໄດ້ຈັບມືຂອງຣຸກມິນີຕາມຂະບວນທຳນຽມອັນຖືກຕ້ອງ ເພື່ອພິທີມົງຄຸນສົມຣົດ.

Verse 69

मुशली च ततः सर्वाञ्जित्वा दानवपुंगवान् । स्वस्थानमगमत्तत्र कृत्वा कार्यं सुशोभनम्

ຕໍ່ມາ ມຸຊະລີ (ພະບະລະຣາມ) ໄດ້ຊະນະດານະວະຜູ້ເລີດທັງປວງ ແລ້ວກໍກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ຫຼັງຈາກໄດ້ສຳເລັດກິດອັນງາມສະຫງ່າມຢູ່ນັ້ນ.

Verse 70

प्रयातौ द्वारवत्यां तौ कृष्णसंकर्षणावुभौ । गच्छमानं तु तं दृष्ट्वा केशवं क्लेशनाशनम्

ຕໍ່ມາ ພະກຣິດສະນະ ແລະ ສັງກັຣສະນະ ທັງສອງ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປສູ່ດວາຣະວະຕີ. ເມື່ອເຫັນເກສະວະ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຍາກ—ກຳລັງເດີນທາງອອກໄປ…

Verse 71

ब्राह्मणाः सत्यवन्तश्च निर्गताः शंसितव्रताः । आगच्छमानांस्तौ वीक्ष्य रथमार्गेण ब्राह्मणान्

ພຣາຫມັນຜູ້ສັດຈິງ ແລະມີພຣະວຣະຕະອັນໂດດເດັ່ນ ໄດ້ອອກມາ; ແລະເມື່ອເຫັນພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນກຳລັງມາຕາມທາງລົດສຶກ…

Verse 72

मुहूर्तं तत्र विश्रम्य केशवो वाक्यमब्रवीत् । किमागमनकार्यं वो ब्रूत सर्वं द्विजोत्तमाः

ເມື່ອພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຊົ່ວຄາວ ເກສະວະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ການມາຂອງພວກທ່ານເພື່ອກິດອັນໃດ? ຈົ່ງບອກທັງໝົດ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ”

Verse 73

कुर्वाणाः स्वीयकर्माणि मम कृत्यं तु तिष्ठते । देवस्य वचनं श्रुत्वा मुनयो वाक्यमब्रुवन्

“ພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນກຳລັງເຮັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ແຕ່ກິດອັນສັກສິດຂອງທ່ານຍັງຄ້າງຢູ່” ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະເທວະ ບັນດາມຸນີຈຶ່ງກ່າວຕອບ

Verse 74

कल्पकोटिसहस्रेण सत्यभावात्तु वन्दितः । दुष्प्राप्योऽसि मनुष्याणां प्राप्तः किं त्यजसे हि नः

ດ້ວຍຄວາມມັ່ນຄົງໃນສັດຈະ ທ່ານຖືກນະມັດສະການຕະຫຼອດກັລປະນັບໂກຕິພັນໂກຕິ; ສຳລັບມະນຸດ ທ່ານເປັນຜູ້ຍາກຈະເຂົ້າເຖິງຢ່າງຍິ່ງ. ບັດນີ້ເມື່ອທ່ານມາຮອດພວກເຮົາແລ້ວ ເປັນໄດ້ຢ່າງໃດຈຶ່ງຈະລະທິ້ງພວກເຮົາ?

Verse 75

ब्राह्मणानां वचः श्रुत्वा भगवानिदमब्रवीत् । मथुरायां द्वारवत्यां योधनीपुर एव च

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ພຣະພະຄະວານໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໃນມະຖຸຣາ ໃນທວາຣະວະຕີ ແລະໃນໂຢທະນີປຸຣະດ້ວຍ…”

Verse 76

त्रिकालमागमिष्यामि सत्यं सत्यं पुनः पुनः । एवं ते ब्राह्मणाः श्रुत्वा योधनीपुरमागताः

“ໃນສາມການ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາ—ຈິງແທ້ ຈິງແທ້ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।” ເມື່ອພຣາຫມັນໄດ້ຍິນ ກໍໄປຮອດໂຢທະນີປຸຣະ

Verse 77

अवतीर्णस्त्रिभागेन प्रादुर्भावे तु माथुरे । एतत्ते कथितं सर्वं तीर्थस्योत्पत्तिकारणम्

ໃນເວລາທີ່ພຣະອົງປາກົດທີ່ມະຖຸຣາ ພຣະອົງໄດ້ອະວະຕານດ້ວຍສ່ວນສາມປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ເຫດແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນຂອງຕີຣຖະນີ້ ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ

Verse 78

भूतं भव्यं भविष्यच्च वर्तमानं तथापरम् । यं श्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະສິ່ງທີ່ຈະມາ; ປັດຈຸບັນ ແລະສິ່ງທີ່ຢູ່ເຫນືອກວ່ານັ້ນດ້ວຍ—ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 79

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्बलकेशवौ । तेन देवो जगद्धाता पूजितस्त्रिगुणात्मवान्

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວບູຊາພຣະບາລະ ແລະພຣະເກສະວະ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບູຊາພຣະເທວະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ຜູ້ມີສະພາວະແຫ່ງສາມຄຸນ ຢ່າງແທ້ຈິງ

Verse 80

उपवासी नरो भूत्वा यस्तु कुर्यात्प्रदक्षिणम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा

ເປັນຜູ້ຖືອົບວາສ (ອົບວາສີ) ແລ້ວຜູ້ໃດກະທຳປະທັກສິນາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືໂຕ້ຖຽງ

Verse 81

तत्र तीर्थे तु ये वृक्षास्तान्पश्यन्त्यपि ये नराः । तेऽपि पापैः प्रमुच्यन्ते भ्रूणहत्यासमैरपि

ໃນທີ່ທິຣະຖະນັ້ນ ມີຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍ; ຜູ້ໃດແຕ່ພຽງເຫັນດ້ວຍຕາ ຜູ້ນັ້ນກໍພົ້ນຈາກບາບ ແມ່ນແຕ່ບາບໜັກເທົ່າກັບການຂ້າທາຣົກໃນຄັນກໍຕາມ।

Verse 82

प्रातरुत्थाय ये केचित्पश्यन्ति बलकेशवौ । तेन ते सदृशाः स्युर्वै देवदेवेन चक्रिणा

ຜູ້ໃດຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວໄດ້ເຫັນບະລະ ແລະ ເກສະວະ ດ້ວຍກຳນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນດັ່ງເທວະເທວາ ຜູ້ຖືຈັກຣາ

Verse 83

ते पूज्यास्ते नमस्कार्यास्तेषां जन्म सुजीवितम् । ये नमन्ति जगन्नाथं देवं नारायणं हरिम्

ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ຄວນບູຊາ ແລະຄວນນົບນ້ອມ; ການເກີດຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນມົງຄຸນ ແລະຊີວິດກໍດີງາມ—ຜູ້ທີ່ກ້ມກາບພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຄື ນາຣາຍະນະ ພຣະຫຣິ

Verse 84

तत्र तीर्थे तु यद्दानं स्नानं देवार्चनं नृप । तत्सर्वमक्षयं तस्य इत्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ໂອ ພຣະຣາຊາ ທານ ການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະການບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ ທີ່ກະທຳໃນທີ່ທິຣະຖະນັ້ນ ທັງໝົດຈະເປັນບຸນອັກສະຍະ ບໍ່ຫມົດສິ້ນແກ່ຜູ້ກະທຳ—ດັ່ງທີ່ພຣະສັງກະຣະໄດ້ກ່າວ

Verse 85

प्रविश्याग्नौ मृतानां च यत्फलं समुदाहृतम् । तच्छृणुष्व नृपश्रेष्ठ प्रोच्यमानमशेषतः

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖິງຜົນທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕາຍໂດຍເຂົ້າໄປໃນໄຟ; ບັດນີ້ຈະອະທິບາຍໂດຍບໍ່ເຫຼືອສ່ວນໃດ

Verse 86

विमानेनार्कवर्णेन किंकिणीजालमालिना । आग्नेये भवते तत्र मोदते कालमीप्सितम्

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງພຣະອັກນີ ໂດຍເດີນທາງໃນວິມານສີດັ່ງຕາເວັນ ປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍກະດິ່ງກັງວານ ແລະຊື່ນບານຕາມເວລາທີ່ປາດຖະນາ।

Verse 87

जले चैवा मृतानां तु योधनीपुरमध्यतः । वसन्ति वारुणे लोके यावदाभूतसम्प्लवम्

ແລະຜູ້ທີ່ຕາຍໃນນ້ຳ ຈະພຳນັກຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະວຣຸນ ກາງເມືອງໂຢທະນີປຸຣະ ຈົນເຖິງມະຫາປຣະລະຍະ।

Verse 88

अनाशके मृतानां तु तत्र तीर्थे नराधिप । अनिवर्तिका गतिर्नृणां नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ພຣະຣາຊາແຫ່ງມະນຸດ, ຜູ້ໃດສິ້ນຊີວິດທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນໃນຄາວອະນາຊະກະ (ອົດອາຫານ) ຈະໄດ້ຄະຕິອັນບໍ່ຫວນຄືນ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືພິຈາລະນາອີກ।

Verse 89

तत्र तीर्थे तु यो दद्यात्कपिलादानमुत्तमम् । विधानेन तु संयुक्तं शृणु तस्यापि यत्फलम्

ໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດຖວາຍທານກະປິລາ-ດານອັນປະເສີດ (ບໍລິຈາກງົວສີນ້ຳຕານທອງ) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຈົ່ງຟັງຜົນແຫ່ງກຳນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 90

यावन्ति तस्या रोमाणि तत्प्रसूतेश्च भारत । तावन्ति दिवि मोदन्ते सर्वकामैः सुपूजिताः

ໂອ ພາຣະຕະ, ຈໍານວນຂົນຂອງງົວນັ້ນມີເທົ່າໃດ ແລະຂົນຂອງລູກຫຼານມັນກໍເທົ່າໃດ, ເທົ່ານັ້ນ (ເປັນປີ) ພວກເຂົາຈະຊື່ນບານໃນສະຫວັນ ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງດີ ແລະອິ່ມເອມດ້ວຍຄວາມປາດຖະນາທຸກປະການ।

Verse 91

यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वास्तावन्ति वर्षाणि महीयते सः । स्वर्गाच्च्युतश्चापि ततस्त्रिलोक्यां कुले समुत्पत्स्यति गोमतां सः

ຈໍານວນຂົນໃນງົວມີເທົ່າໃດ ຜູ້ນັ້ນຖືກສັນລະເສີນໃນສະຫວັນເທົ່ານັ້ນປີ। ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຈຸດຈາກສະຫວັນແລ້ວ ໃນໄຕໂລກກໍເກີດໃນຕະກູນທີ່ມີງົວຊັບອຸດົມ।

Verse 92

तत्र तीर्थे तु यो दद्याद्रूप्यं काञ्चनमेव वा । काञ्चनेन विमानेन विष्णुलोके महीयते

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດຖວາຍເງິນ ຫຼືແມ່ນທອງຄໍາ ຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບໃນວິສນຸໂລກ ໂດຍຖືກພາໄປດ້ວຍວິມານທອງຄໍາ।

Verse 93

तस्मिंस्तीर्थे तु यो दद्यात्पादुके वस्त्रमेव च । दानस्यास्य प्रभावेन लभते स्वर्गमीप्सितम्

ຜູ້ໃດໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຖວາຍປາດຸກາ (ເກີບ) ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງທານນັ້ນ ຈະໄດ້ສະຫວັນຕາມປາດຖະນາ।

Verse 94

ऋग्यजुःसामवेदानां पठनाद्यत्फलं भवेत् । तत्र तीर्थे तु राजेन्द्र गायत्र्या तत्फलं लभेत्

ໂອ ພຣະຣາຊາເອກ! ຜົນທີ່ເກີດຈາກການສວດອ່ານ ຣິກ ຍະຊຸຣ ແລະ ສາມເວດ ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນດຽວກັນດ້ວຍການຈັບພະຄາຍະຕຣີ।

Verse 95

प्रयागे यद्भवेत्पुण्यं गयायां च त्रिपुष्करे । कुरुक्षेत्रे तु राजेन्द्र राहुग्रस्ते दिवाकरे

ໂອ ພຣະຣາຊາເອກ! ບຸນກຸສົນທີ່ມີໃນປຣະຍາກ ໃນຄະຍາ ແລະໃນຕຣິປຸສກະຣ—ແລະບຸນໃນກຸຣຸເກສຕຣ ເມື່ອຣາຫູກືນດວງອາທິດ (ຄາວສຸຣິຍະຄຣາສ)…

Verse 96

सोमेश्वरे च यत्पुण्यं सोमस्य ग्रहणे तथा । तत्फलं लभते तत्र स्नानमात्रान्न संशयः

ບຸນໃດທີ່ມີຢູ່ທີ່ ໂສເມສະວະຣະ ແລະບຸນໃດໃນຄາວຈັນທຣະຄາດ—ຜົນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ທີ່ນັ້ນດ້ວຍການອາບນ້ຳສັກສິດເທົ່ານັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 97

द्वादश्यां तु नरः स्नात्वा नमस्कृत्य जनार्दनम् । उद्धृताः पितरस्तेन अवाप्तं जन्मनः फलम्

ໃນວັນ ທວາດະສີ ຜູ້ຄົນອາບນ້ຳຊຳລະ ແລ້ວນ້ອມນະມັດສະການພຣະຈະນາຣະດະນະ—ດ້ວຍກຳນັ້ນ ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະໄດ້ຮັບຜົນແທ້ແຫ່ງການເກີດ.

Verse 98

संक्रान्तौ च व्यतीपाते द्वादश्यां च विशेषतः । ब्राह्मणं भोजयेदेकं कोटिर्भवति भोजिता

ໃນຄາວສັງກຣານຕິ ໃນວັນວະຕີປາຕະ ແລະໂດຍພິເສດໃນວັນທວາດະສີ—ຖ້າເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ ກໍເທົ່າກັບເລີ້ຍງໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 99

पृथिव्यां यानि तीर्थानि ह्यासमुद्राणि पाण्डव । तानि सर्वाणि तत्रैव द्वादश्यां पाण्डुनन्दन

ໂອ ປານຑະວະ! ຕີຣຖະທັງຫມົດໃນໂລກ—ຮວມທັງຕີຣຖະທີ່ຢູ່ຂ້າງທະເລ—ລ້ວນມາປະກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງໃນວັນທວາດະສີ, ໂອ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ.

Verse 100

क्षयं यान्ति च दानानि यज्ञहोमबलिक्रियाः । न क्षीयते महाराज तत्र तीर्थे तु यत्कृतम्

ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊ ທານ ຍັດຍະ ໂຫມະ ແລະພິທີບະລິ ອາດມີຜົນຫຼຸດລົງ; ແຕ່ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃນຕີຣຖະນັ້ນ ບໍ່ເຄີຍຫຼຸດລົງເລີຍ.

Verse 101

यद्भूतं यद्भविष्यच्च तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । कथितं ते मया सर्वं पृथग्भावेन भारत

ໂອ ພາຣະຕະ, ມະຫິມາອັນສູງສຸດແຫ່ງຕີຣະຖະ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄີຍເກີດ ແລະ ສິ່ງທີ່ຈະເກີດ—ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຄົບຖ້ວນ ແຍກແຈ້ງແລ້ວ.

Verse 142

। अध्याय

ສິ້ນສຸດອັດທະຍາຍ—ໝາຍເຖິງການປິດບົດ