Adhyaya 141

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल तापेश्वरमनुत्तमम् । यत्र सा हरिणी सिद्धा व्याधभीता नरेश्वर

ພຣະມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ຄວນໄປຫາ ຕາເປສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ—ທີ່ນັ້ນ ນາງກວາງໄດ້ບັນລຸສິດທິ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານນາຍພານ, ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 2

जले प्रक्षिप्य गात्राणि ह्यन्तरिक्षं गता तु सा । व्याधो विस्मितचित्तस्तु तां मृगीमवलोक्य च

ນາງໄດ້ໂຍນອະວະຍະວະຂອງນາງລົງໃນນ້ຳ ແລ້ວກໍຂຶ້ນໄປສູ່ອາກາດແທ້ໆ. ສ່ວນນາຍພານນັ້ນ ໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງ ໄດ້ແຕ່ຈ້ອງມອງນາງກວາງນັ້ນ.

Verse 3

विमुच्य सशरं चापं प्रारेभे तप उत्तमम् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु व्याधेनाचरितं तपः

ເຂົາປ່ອຍຄັນທະນູພ້ອມລູກສອນ ແລ້ວເລີ່ມບຳເນັດຕະປະອັນສູງສຸດ। ຕະຫຼອດພັນປີທິບ ນາຍພານໄດ້ປະພຶດຕະປະນັ້ນ।

Verse 4

अतीते तु ततः काले परितुष्टो महेश्वरः । वरं ब्रूहि महाव्याध यत्ते मनसि रोचते

ເມື່ອເວລານັ້ນຜ່ານໄປ ພຣະມະເຫສະວະຣະພໍໃຈ ແລ້ວຕັດວ່າ: “ໂອ ນາຍພານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົ່ງເວົ້າພອນທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາ”

Verse 5

व्याध उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । तव पार्श्वे महादेव वासो मे प्रतिदीयताम्

ນາຍພານກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ແລະຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ມະຫາເທວະ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢູ່ຄຽງຂ້າງພຣະອົງ”

Verse 6

ईश्वर उवाच । एवं भवतु ते व्याध यस्त्वया काङ्क्षितो वरः । दैवदेवो महादेव इत्युक्त्वान्तरधीयत । गते चादर्शनं देवे स्थापयित्वा महेश्वरम्

ພຣະອົງຕັດວ່າ: “ໂອ ນາຍພານ ພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ຈົ່ງເປັນໄປຕາມນັ້ນ” ແລ້ວຕັດວ່າ “ມະຫາເທວະແມ່ນເທວະເໜືອເທວະທັງປວງ” ຈາກນັ້ນກໍອັນຕະທານໄປ ເມື່ອພຣະເທວະຫາຍໄປ ນາຍພານໄດ້ສະຖາປະນາພຣະມະເຫສະວະຣະໄວ້ທີ່ນັ້ນ

Verse 7

पूजयित्वा विधानेन गतो व्याधस्ततो दिवम् । तदाप्रभृति तत्तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ນາຍພານກໍໄປສູ່ສະຫວັນ ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນກໍລືຊາໃນສາມໂລກ

Verse 8

व्याधानुतापसंजातं तापेश्वरमिति श्रुतम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा सम्पूजयति शङ्करम्

ເກີດຈາກຄວາມສຳນຶກຜິດຂອງນາຍພານ ສະຖານນີ້ໄດ້ຍິນກັນວ່າມີນາມ “ຕາເປສະວະຣະ”. ແລະໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດແລ້ວ ບູຊາພຣະສັງກະຣະຢ່າງຖືກພິທີ—

Verse 9

शिवलोकमवाप्नोति मामुवाच महेश्वरः । ये स्नाता नर्मदातोये तीर्थे तापेश्वरे नराः

“ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໂລກຂອງພຣະສິວະ” ມະເຫສະວະຣະໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ບຸກຄົນທີ່ໄດ້ອາບໃນນ້ຳນະຣະມະດາ ທີ່ຕີຣະຖະຕາເປສະວະຣະ—

Verse 10

तापत्रयविमुक्तास्ते नात्र कार्या विचारणा । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तृतीयायां विशेषतः

ເຂົາເຈົ້າພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ສາມປະການ—ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ. ໂດຍພິເສດໃນວັນອັດຖະມີ, ວັນຈະຕຸຣະທະສີ, ແລະວັນຕຣິຕີຍາ

Verse 11

स्नानं समाचरेन्नित्यं सर्वपातकशान्तये

ຄວນປະພຶດການອາບນ້ຳສັກສິດເປັນປະຈຳ ເພື່ອໃຫ້ບາບທັງປວງສົງບລົງ

Verse 141

। अध्याय

ທີ່ນີ້ແມ່ນສິ້ນສຸດອັດຍາຍ (ບົດ)