Adhyaya 140

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नन्दाह्रदमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ພຶງໄປຫາຫຼົ່ມນ້ຳນັນດາອັນສູງສຸດ; ທີ່ນັ້ນ ເທວີນັນດາຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ປະທານພອນ ສະຖິດຢູ່.

Verse 2

महिषासुरे महाकाये पुरा देवभयंकरे । शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे

ໃນກາລກ່ອນ ມະຫິສາສຸຣະຜູ້ມີກາຍໃຫຍ່ ນ່າຢ້ານຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ; ເມື່ອຖືກເທວີຜູ້ຖືຕຣິສູນແທງ ອະວະຍະວະຖືກຕຣິສູນສັບຂາດ ແລະອະສຸຣະຜູ້ເປັນເລີດນັ້ນຖືກປາບລົງ.

Verse 3

येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः । वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຄອບງຳ ຣຸດຣະທັງສິບເອັດ, ອາທິຕະຍະພ້ອມຫມູ່ມະຣຸດ, ວະສຸພ້ອມວາຍຸ, ແມ່ນກະທັ້ງຈັນທຣາ ແລະ ສຸຣິຍາ—ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະ—ກໍຖືກປະລາຍໄປ.

Verse 4

बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयंकरे

ດ້ວຍພະລັງຂອງຜູ້ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ກໍພ່າຍແພ້ ໃນສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເທວະຫວາດຫວັນ.

Verse 5

कृत्वा तत्कदनं घोरं नन्दा देवी सुरेश्वरी । यस्मात्स्नाता विशालाक्षी तेन नन्दाह्रदः स्मृतः

ເມື່ອໄດ້ກະທຳການທຳລາຍອັນນ່າຢ້ານກົວນັ້ນແລ້ວ ພຣະນາງນັນດາເທວີ ຜູ້ເປັນອະທິສະວະຣີເຫນືອເທວະທັງປວງ ໄດ້ລົງອາບນ້ຳບໍລິສຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ເນື່ອງຈາກເທວີຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງໄດ້ອາບຢູ່ບ່ອນນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ນັນດາຫຣະດ” (ສະຫຼອງນັນດາ)

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत । ददाति दानं विप्रेभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ໂອ ພາຣະຕະ! ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ແລ້ວອຸທິດແດ່ນາງນັນດາເທວີ ແລະໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມະນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມທະຍັກ

Verse 7

भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम् । नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात्पञ्चमं भुवि दुर्लभम्

ໄພຣະວະ, ເກດາຣະ, ຣຸດຣະ ແລະ ມະຫາລະຍະ ຖືກກ່າວວ່າເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດອັນສູງສຸດ; ສ່ວນ “ນັນດາຫຣະດ” ເປັນລຳດັບທີສີ່ ແລະລຳດັບທີຫ້ານັ້ນຫາໄດ້ຍາກໃນໂລກ

Verse 8

बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः । नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

ຄົນຫຼາຍຜູ້ຖືກກາມແລະຄວາມຍຶດຕິດຄອບງຳ ບໍ່ຮູ້ຈັກມັນ. ສະຫຼອງອັນມີບຸນຂອງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດານີ້ ບໍລິສຸດ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत् । किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊານາງນັນດາເທວີຢ່າງຖືກພິທີ ຜູ້ນັ້ນຈະຈຳເປັນອັນໃດອີກທີ່ຕ້ອງເດີນທາງເຂົ້າໄປກາງຫິມາລະຍະ

Verse 10

परमार्थमविज्ञाय पर्यटन्ति तमोवृताः । तेषां समागमे पार्थ श्रम एव हि केवलम्

ເມື່ອບໍ່ຮູ້ແຈ້ງປະມາດທະອັນສູງສຸດ ຜູ້ຖືກຄວາມມືດປົກຄຸມຍ່ອມພະເນຈອນໄປມາ. ໂອ ປາຣຖະ, ຄົບຫາຄົນເຊັ່ນນັ້ນມີແຕ່ຄວາມເມື່ອຍລ້າເທົ່ານັ້ນ.

Verse 11

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्नात्वा नन्दाह्रदे नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບຸນຜົນໃດທີ່ໄດ້ມາໃນແຜ່ນດິນທັງປວງອັນມີທະເລລ້ອມ ດ້ວຍການອາບນ້ຳສັກສິດແລະການໃຫ້ທານ—ຜູ້ອາບໃນນັນດາຫຣະດ ຍ່ອມໄດ້ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 140

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ—ໝາຍເຖິງບົດ/ຕອນ (ຄໍລະໂຟນ).