Adhyaya 139
ບົດນີ້ ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວແນະນຳແບບເສັ້ນທາງໃຫ້ໄປຫາ ໂສມະຕີຣຖ (Somatīrtha) ອັນເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດສູງສຸດ ທີ່ໂສມະ (Soma) ເຄີຍບຳເພັນຕະປັດ (tapas) ແລະໄດ້ບັນລຸເສັ້ນທາງນັກສັດຕະຣາໃນສະຫວັນ. ທ່ານກຳນົດຂັ້ນຕອນພິທີ: ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖ, ຕາມດ້ວຍ ອາຈະມະນະ (ācamana) ແລະ ຈະປະ (japa), ສຸດທ້າຍເຮັດສະມາທິພິຈາລະນາ ຣະວິ (Ravi) ພຣະອາທິດ. ຈາກນັ້ນ ບົດກ່າວເຖິງຜົນບຸນແບບປຽບທຽບ: ການປະຕິບັດທີ່ນີ້ເທົ່າກັບຜົນຈາກການສະດຸດສະດອງ/ສະຫຼອງການສະຫຼຸບວິທີສະດຸດວິດທັງສາມ (Ṛg, Yajur, Sāma) ແລະ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī). ມີການເນັ້ນການຕ້ອນຮັບຕາມທຳ: ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮຽນຮູ້ເຉົ້າທາງ (Bahvṛca, Adhvaryu, Chāndoga ແລະຜູ້ສຳເລັດການສຶກສາ) ພ້ອມທັງຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ນຳ: ເກີບ, ເກີບສານດານ, ຮົ່ມ, ເສື້ອຜ້າ, ຜ້າຫົ່ມ, ແລະມ້າ ໂດຍໃຊ້ພາສາຜົນບຸນລະດັບ “ໂກຕິ”. ທ້າຍສຸດ ບົດຍົກຫຼັກຈັນຍາຂອງນັກບວດ: ບ່ອນໃດທີ່ມຸນີຄວບຄຸມອິນທຣີ ບ່ອນນັ້ນເທົ່າກັບ ກຸຣຸເກສຕຣະ, ໄນມິສະ, ແລະ ປຸສກະຣະ. ຈຶ່ງເນັ້ນໃຫ້ເຄົາລົບຍົກຍ້ອງຍົກຍ້ອງໂຍຄີໃນເວລາຄຣາສ, ສັງກຣານຕິ, ແລະ ວະຍະຕີປາຕ. ຜູ້ໃດຮັບການສະລະໂລກ (renunciation) ທີ່ຕີຣຖນີ້ ຈະໄດ້ໄປສະຫວັນໂດຍວິມານ ແລະເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງໂສມະ ຮ່ວມຮັບຄວາມສຸກສະຫວັນຂອງທ່ານ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सोमतीर्थमनुत्तमम् । यत्र सोमस्तपस्तप्त्वा नक्षत्रपथमास्थितः
ພຣະມາຣກັນເຑຍກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ພຶງໄປຍັງໂສມະຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ—ບ່ອນທີ່ໂສມະ (ພຣະຈັນ) ບຳເນັດຕະປະແລ້ວ ໄດ້ສະຖິດໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງດາວນັກສັດ.”
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नायादाचम्य विधिपूर्वकम् । कृतजाप्यो रविं ध्यायेत्तस्य पुण्यफलं शृणु
ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວເຮັດອາຈະມະນະຕາມພິທີ ເມື່ອຈົບຊະປະແລ້ວ ພຶງເພ່ງພິຈາລະນາຮະວິ (ພຣະອາທິດ) ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນ.
Verse 3
ऋग्वेदयजुर्वेदाभ्यां सामवेदेन भारत । जपतो यत्फलं प्रोक्तं गायत्र्या चात्र तत्फलम्
ໂອ ພາຣະຕະ ຜົນທີ່ກ່າວໄວ້ສຳລັບຜູ້ສວດຣິກເວດ ຍະຊຸຣເວດ ແລະ ສາມະເວດ—ທີ່ນີ້ ການສວດຄາຍະຕຣີກໍໄດ້ຜົນດຽວກັນນັ້ນເຊັ່ນກັນ.
Verse 4
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या ब्राह्मणान् भोजयेच्छुचिः । तेन सम्यग्विधानेन कोटिर्भवति भोजिता
ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດບໍລິສຸດ ແລະມີພັກຕິ ຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ດ້ວຍພິທີຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບໄດ້ເລີ້ຍງອາຫານແກ່ຄົນໜຶ່ງໂກຕິ (ສິບລ້ານ)
Verse 5
पादुकोपानहौ छत्रं वस्त्रकम्बलवाजिनः । यो दत्ते विप्रमुख्याय तस्य तत्कोटिसंमितम्
ຜູ້ໃດຖວາຍປາດຸກາຫຼືເກີບ, ຮົ່ມ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ຜ້າຫົ່ມ ຫຼືມ້າ ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຖືກນັບເປັນໂກຕິໆ
Verse 6
सहस्रं तु सहस्राणामनृचां यस्तु भोजयेत् । एकस्य मन्त्रयुक्तस्य कलां नार्हति षोडशीम्
ແມ່ນແຕ່ຈະເລີ້ຍງພຣາຫມັນນັບພັນໆ ຜູ້ບໍ່ມີການສວດຣິກເວດ ກໍຍັງບໍ່ເທົ່າແມ່ນແຕ່ 1/16 ຂອງບຸນຈາກການເລີ້ຍງຜູ້ດຽວຜູ້ມີມັນຕຣະ
Verse 7
एवं तु भोजयेत्तत्र बह्वृचं वेदपारगम् । शाखान्तर्गमथाध्वर्युं छन्दोगं वा समाप्तिगम्
ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນັ້ນພຶງເລີ້ຍງ “ບະຫວຶຈ” ຜູ້ຊໍານານຣິກເວດ ຜູ້ຂ້າມຝັ່ງແຫ່ງເວດແລ້ວ; ແລະພຶງເລີ້ຍງ “ອັດວະຣະຍຸ” ແຫ່ງສາຂາທີ່ຮັບຮອງ ຫຼື “ຈານໂດກ” (ສາມເວດິນ) ຜູ້ສໍາເລັດການຮຽນ
Verse 8
अग्निहोत्रसहस्रस्य यत्फलं प्राप्यते बुधैः । समं तद्वेदविदुषा तीर्थे सोमस्य तत्फलम्
ຜົນທີ່ນັກປັນຍາໄດ້ຮັບຈາກການປະກອບອັກນິໂຫຕຣະພັນຄັ້ງ ຜົນນັ້ນເທົ່າກັນກັບຜົນທີ່ຜູ້ຮູ້ເວດໄດ້ຮັບ ທີ່ຕີຣະຖະແຫ່ງໂສມະ; ນີ້ແມ່ນບຸນຂອງສະຖານທີ່ນັ້ນ
Verse 9
भोजयेद्यः शतं तेषां सहस्रं लभते नरः । एकस्य योगयुक्तस्य तत्फलं कवयो विदुः
ຜູ້ໃດໃຫ້ອາຫານແກ່ພວກເຂົາໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບໃຫ້ອາຫານແກ່ໜຶ່ງພັນຄົນ; ແຕ່ນັກບຸນຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ການຖວາຍອາຫານແກ່ຜູ້ດຽວທີ່ປະກອບດ້ວຍໂຍຄະ ມີຜົນສູງກວ່ານັ້ນ
Verse 10
संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्रयत्र वसेन्मुनिः । तत्रतत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च
ບ່ອນໃດໆທີ່ມຸນີຜູ້ຂັບຄຸມຫມູ່ອິນທຣີຍະພັກອາໄສ ບ່ອນນັ້ນໆກໍເປັນກຸຣຸເກສຕຣະ, ໄນມິສະ ແລະ ປຸສກະຣະ ຄືຕີຣຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ
Verse 11
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः । संक्रान्तौ च व्यतीपाते योगी भोज्यो विशेषतः
ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນພະຍາຍາມທຸກປະການ—ໂດຍສະເພາະໃນຄາວຈັນທຣະຄາດ ແລະ ສຸຣິຍະຄາດ, ໃນການສັງກຣານຕິຂອງພະອາທິດ, ແລະໃນວັນວະຍະຕີປາຕະໂຍຄະ—ໃຫ້ອາຫານແກ່ໂຍຄີເປັນກຸສົນພິເສດ
Verse 12
संन्यासं कुरुते यस्तु तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । विमानेन महाभागाः स याति त्रिदिवं नरः
ແຕ່ຜູ້ໃດຮັບສັນຍາສະນະຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ, ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ຜູ້ນັ້ນຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຈະໄປສູ່ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ) ໂດຍຂຶ້ນວິມານທິບ
Verse 13
सोमस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते
ເມື່ອເປັນຜູ້ຕິດຕາມຮັບໃຊ້ໂສມະ (ພະຈັນ) ແລ້ວ ລາວຍ່ອມຊື່ນບານຮ່ວມກັບພະອົງນັ້ນ
Verse 139
। अध्याय
“ອັດຍາຍ” (ໝາຍເຄື່ອງໃນຕົ້ນສະບັບ ບອກຫົວຂໍ້ ຫຼື ສິ້ນສຸດບົດ)