Adhyaya 135

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यत्सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम्

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຖັດຈາກນັ້ນທັນທີ ຍັງມີສິດເທສະວະຣະອັນສູງສຸດອີກແຫ່ງ—ເປັນຕີຣຖະພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາໃນທຸກໂລກາ।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमारुद्रं प्रपूजयेत् । वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत्फलमुत्तमम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສະອາດໃນຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະອຸມາ ແລະພຣະຣຸທຣະຕາມພິທີ ຈະໄດ້ຜົນອັນສູງສຸດ ເທົ່າກັບບຸນຂອງຍັດຍະວາຊເປຍະ।

Verse 3

तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः

ດ້ວຍບຸນອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ເມື່ອຕາຍແລ້ວຈະໄດ້ເຖິງສະຫວັນ; ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງອັບສະຣາ ແລະຖືກຕ້ອນຮັບດ້ວຍສຽງມົງຄຸນເຊັ່ນ “ໄຊ!”

Verse 4

सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम् । धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते

ຢູ່ທີ່ນັ້ນສະໜຸກສະບາຍຕາມໃຈປາຖະໜາຕະຫຼອດພັນປີ ແລ້ວຕໍ່ມາຈຶ່ງເກີດໃນຕະກູນໃຫຍ່ ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງຫຼາຍ.

Verse 5

पूज्यमानो नरश्रेष्ठ वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

ເມື່ອຖືກບູຊາຍົກຍ້ອງເປັນນະຣະຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ນັ້ນຈະຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ; ພົ້ນຈາກໂລກແລະໂສກ ມີອາຍຸຍືນຮອດຮ້ອຍລະດູສາຣະດະ।

Verse 135

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ”—ເປັນໝາຍສິ້ນສຸດບົດ/ຕອນ।