Adhyaya 132

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र उत्तरे नर्मदातटे । सर्वपापहरं तीर्थं वाराहं नाम नामतः

ພຣະມາຣກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄປຍັງຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ; ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະນາມ “ວາຣາຫະ” ຜູ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ.

Verse 2

तत्र देवो जगद्धाता वाराहं रूपमास्थितः । स्थितो लोकहितार्थाय संसारार्णवतारकः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວະຜູ້ເປັນຜູ້ສ້າງແລະຄ້ຳຈຸນໂລກ ປະທັບຢູ່ໂດຍຮັບຮູບ “ວາຣາຫະ”; ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ເປັນຜູ້ນຳຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्धरणीधरम् । गन्धमाल्यविशेषैश्च जयशब्दादिमङ्गलैः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະທຣະນີທຣ (ວາຣາຫະ) ດ້ວຍເຄື່ອງຫອມແລະພວງມາລາອັນປະນີດ ພ້ອມທັງເປົ່າສຽງມົງຄຸນເລີ່ມດ້ວຍ “ໄຊ!”—

Verse 4

उपवासपरो भूत्वा द्वादश्यां नृपसत्तम । वृषलाः पापकर्माणस्तथैवान्धपिशाचिनः

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ໃນວັນທວາທະສີ ຈົ່ງຕັ້ງໃຈຖືອຸປະວາສ; ແລະພຶງຫຼີກເວັ້ນຄົນບໍ່ບໍລິສຸດ ຜູ້ກະທຳບາບ ພ້ອມທັງສັງຄົມປິສາດຜູ້ ‘ມືດບອດ’ ອັນເປັນຕະມັສສິກ.

Verse 5

आलापाद्गात्रसंपर्कान्निःश्वासात्सहभोजनात् । पापं संक्रमते यस्मात्तस्मात्तान् परिवर्जयेत्

ດ້ວຍການສົນທະນາ ການສຳຜັດກາຍ ແມ່ນແຕ່ລົມຫາຍໃຈຮ່ວມ ແລະການກິນຮ່ວມ ບາບຖືກກ່າວວ່າຈະແຜ່ຕິດ; ດັ່ງນັ້ນຄວນຫຼີກເວັ້ນຄົນເຊັ່ນນັ້ນ

Verse 6

ब्राह्मणान् पूजयेद्भक्त्या यथाशक्त्या यथाविधि । रात्रौ जागरणं कार्यं कथायां तत्र भारत

ຄວນບູຊາພຣາຫມັນດ້ວຍສັດທາພັກຕິ ຕາມກຳລັງ ແລະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ໂອ ພາຣະຕະ ຍາມຄ່ຳຄືນຄວນຕື່ນເຝົ້າ ຢູ່ໃນກະຖາອັນສັກສິດ

Verse 7

प्रभाते विमले स्नात्वा तत्र तीर्थे जगद्गुरुम् । ये पश्यन्ति जितक्रोधास्ते मुक्ताः सर्वपातकैः

ໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະອັນໄຮ້ມົນທິນນັ້ນ ຜູ້ຊະນະໂທສະໄດ້ເຫັນຈະກັດຄຸຣຸຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບແລະຄວາມຕົກຕ່ຳທັງປວງ

Verse 8

यथा तु दृष्ट्वा भुजगाः सुपर्णं नश्यन्ति मुक्त्वा विषमुग्रतेजः । नश्यन्ति पापानि तथैव शीघ्रं दृष्ट्वा मुखं शूकररूपिणस्तु

ເຫມືອນງູທັງຫຼາຍເຫັນຄຣຸດແລ້ວພິນາດ ປ່ອຍວາງພິດອັນນ່າຢ້ານ ແລະເດດອັນດຸຮ້າຍ ສັນໃດ ບາບທັງຫຼາຍກໍພິນາດໄວສັນນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງພຣະຜູ້ຊົງຮັບຮູບວະຣາຫະ

Verse 9

नभोगतं नश्यति चान्धकारं दृष्ट्वा रविं देववरं तथैव । नश्यन्ति पापानि सुदुस्तराणि दृष्ट्वा मुखं पार्थ धराधरस्य

ເຫມືອນຄວາມມືດໃນນະພາຫາຍໄປເມື່ອເຫັນພຣະອາທິດ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ ສັນໃດ ໂອ ປາຣຖະ ບາບອັນຂ້າມຍາກຍິ່ງກໍຫາຍສິ້ນສັນນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະພັກຂອງທະຣາທະຣະ (ວິສນຸ)

Verse 10

किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैर्भक्तिर्यस्य जनार्दने । नमो नारायणायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः

ຜູ້ໃດມີພັກຕິຕໍ່ ຈະນາຣະດະນະ ຈະຕ້ອງການມັນຕຣາຫຼາຍໆໄປເພື່ອຫຍັງ? ມັນຕຣາ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍະ” ເປັນຜູ້ສຳເລັດທຸກຈຸດປະສົງ.

Verse 11

एकोऽपि कृष्णस्य कृतः प्रणामो दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः । दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म कृष्णप्रणामी न पुनर्भवाय

ແມ່ນແຕ່ການກ້ອມກາບພຣະກຣິດສະນະ ເພີງຄັ້ງດຽວ ກໍເທົ່າກັບການອາບນ້ຳປິດພິທີ (ອະວະພຣຶຖະ) ຂອງອັດສະວະເມທະ 10 ຄັ້ງ. ຜູ້ທຳອັດສະວະເມທະ 10 ຄັ້ງ ຍັງກັບມາເກີດອີກ, ແຕ່ຜູ້ກ້ອມກາບພຣະກຣິດສະນະ ບໍ່ຫວນສູ່ການເກີດໃໝ່.

Verse 12

ध्यायमाना महात्मानो रूपं नारायणं हरेः । ये त्यजन्ति स्वकं देहं तत्र तीर्थे जितेन्द्रियाः

ບັນດາມະຫາຕະມະ ຜູ້ຊະນະອິນທຣີ ຜູ້ເພ່ງພິຈາລະນາຮູບນາຣາຍະນະຂອງພຣະຫຣິ ແລະລະທິ້ງກາຍຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ,

Verse 13

ते गच्छन्त्यमलं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् । क्षराक्षरविनिर्मुक्तं तद्विष्णोः परमं पदम्

ເຂົາທັງຫຼາຍຈະໄປຮອດຖິ່ນພັກອັນບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ ຊຶ່ງແມ່ນແຕ່ເທວະກໍຍາກຈະໄດ້; ພົ້ນຈາກທັງຄະຊະຣະແລະອະຄະຊະຣະ—ນັ້ນແມ່ນປະທະສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 132

अध्याय

“ອັດຍາຍ”: ເຄື່ອງໝາຍຫົວຂໍ້ “ບົດ/ຕອນ” ໃນຄຳພີ.