Adhyaya 127

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र अग्नितीर्थमनुत्तमम् । तत्र स्नात्वा तु पक्षादौ मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຣາເຈນດຣະ ຈົ່ງໄປຫາ ອັກນິຕີຣຖະ ອັນສູງສຸດບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າ. ເມື່ອອາບນ້ຳບູຊາທີ່ນັ້ນໃນຕົ້ນປັກສະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.”

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः कन्यां दद्यात्स्वयमलंकृताम् । तस्य यत्फलमुद्दिष्टं तच्छृणुष्व नरोत्तम

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມອບກຸມາຣີເປັນທານໃນພິທີແຕ່ງງານ ໂດຍປະດັບຕົວນາງດ້ວຍຕົນເອງ—ໂອ ນະໂຣຕະມະ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນທີ່ຖືກກ່າວໄວ້ສໍາລັບເຂົາ.

Verse 3

अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां शतं शतगुणीकृतम् । प्राप्नोति पुरुषो दत्त्वा यथाशक्त्या ह्यलंकृताम्

ເມື່ອມອບ (ນາງກຸມາຣີ) ທີ່ປະດັບຕາມກໍາລັງ ບຸລຸດຈະໄດ້ຜົນບຸນທະວີຄູນຮ້ອຍເທົ່າເທິງຮ້ອຍເທົ່າ ເກີນກວ່າບຸນແຫ່ງຍັດຍະ ອັກນິສໂຕມະ ແລະ ອະຕິຣາຕຣະ.

Verse 4

तस्याः पुत्रप्रपौत्राणां या भवेद्रोमसंगतिः । स याति तेन मानेन शिवलोके परां गतिम्

ຈໍານວນລູກ ແລະ ຫຼານເຫຼນຂອງນາງຈະມີເທົ່າໃດ—ດັ່ງຂົນຕາມກາຍອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ—ຕາມມາດຕະນັ້ນເຂົາຍ່ອມໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດໃນ ສິວະໂລກ.

Verse 127

। अध्याय

ສິ້ນສຸດອັດທະຍາຍ (ໝາຍສິ້ນບົດ)