Adhyaya 126

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र परं तीर्थमयोनिजम् । स्नातमात्रो नरस्तत्र न पश्येद्योनिसङ्कटम्

ມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຕໍ່ຈາກນັ້ນພຶງໄປຫາທີຣະທະອັນສູງສຸດນາມ ‘ອະໂຢນິຊະ’। ຜູ້ໃດພຽງແຕ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະບໍ່ເຫັນຄວາມທຸກຄັບແຄ້ນແຫ່ງການເກີດຈາກຄັນອີກຕໍ່ໄປ”

Verse 2

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । अयोनिजो महादेव यथा त्वं परमेश्वर

ໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ເມື່ອບຸກຄົນອາບນ້ຳແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະອີສະວະຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ປະຣະເມສະວະຣະ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນ ອະໂຍນິຊະ (ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ) …”

Verse 3

तथा मोचय मां देव सम्भवाद्योनिसङ्कटात् । गन्धपुष्पादिधूपैश्च स मुच्येत्सर्वपातकैः

“…ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພຣະເທວະ ຂໍໃຫ້ປົດປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າຈາກອັນຕະລາຍແຫ່ງການເກີດຈາກຄັນ.” ດ້ວຍການຖວາຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະ ທູບ ເຂົາຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 4

तस्य देवस्य यो भक्त्या कुरुते लिङ्गपूरणम् । स वसेद्देवदेवस्य यावत्सिक्थस्य संख्यया

ຜູ້ໃດກະທຳດ້ວຍພັກຕິ ພິທີ ‘ເຕີມໃຫ້ສົມບູນ’ ແດ່ ສິວະລິງຄະ ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນໂລກຂອງເທວະເຫນືອເທວະ ເທົ່າຈຳນວນອະນຸພາກຂີ້ເຜີ້ງໃນເຄື່ອງບູຊານັ້ນ

Verse 5

अयोनिजे महादेवं स्नापयेद्गन्धवारिणा । मधुक्षीरेण दध्ना वा स लभेद्विपुलां श्रियम्

ຖ້າຜູ້ໃດສົງພຣະມະຫາເທວະຜູ້ເປັນອະໂຍນິຊະ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ ຫຼື ດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ນົມ ຫຼື ນົມສົ້ມ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິຣີອັນອຸດົມ ແລະ ຄວາມມົງຄຸນຫຼາຍ

Verse 6

अष्टभ्यां च सिते पक्षे असितां वा चतुर्दशीम् । पूजयित्वा महादेवं प्रीणयेद्गीतवाद्यकैः

ໃນວັນທີ 8 ຂອງປັກສ໌ສວ່າງ ຫຼື ໃນວັນທີ 14 ຂອງປັກສ໌ມືດ ເມື່ອບູຊາພຣະມະຫາເທວະແລ້ວ ພຶງເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຍິນດີດ້ວຍການຂັບຮ້ອງ ແລະ ດົນຕີ

Verse 7

वसेत्स च शिवे लोके ये कुर्वन्ति मनोहरम् । ते वसन्ति शिवे लोके यावदाभूतसम्प्लवम्

ຜູ້ໃດປະກອບການບູຊາອັນງາມນ່າຊື່ນໃຈ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພຳນັກໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ; ແລະຢູ່ໃນສິວະໂລກຈົນຮອດມະຫາປຣະລະຍະແຫ່ງສັດທັງປວງ។

Verse 8

तस्य देवस्य भक्त्या तु यः करोति प्रदक्षिणाम् । विज्ञापयंश्च सततं मन्त्रेणानेन भारत

ແຕ່ໂອ ພາຣະຕະ, ຜູ້ໃດດ້ວຍພັກຕິເຮັດປຣະທັກຊິນາເວັນຮອບພຣະອົງນັ້ນ ແລະທູນວິງວອນຢູ່ເນືອງນິດດ້ວຍມົນຕຣານີ້—

Verse 9

तस्य यत्फलमुद्दिष्टं पारम्पर्येण मानवैः । सकाशाद्देवदेवस्य तच्छृणुष्व समाधिना

ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງມັ່ນເປັນສະມາທິ ຖຶງຜົນແຫ່ງການປະຕິບັດນັ້ນ ຕາມທີ່ມະນຸດສືບທອດກັນມາ—ເປັນຜົນທີ່ໄດ້ຈາກພຣະພັກຕຣ໌ຂອງເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງເອງ।

Verse 10

अयोनिजो महादेव यथा त्वं परमेश्वर । तथा मोचय मां शर्व सम्भवाद्योनिसङ्कटात्

ໂອ ມະຫາເທວະຜູ້ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນປຣະເມສະວະຣ ຉັນໃດ, ໂອ ສັຣວະ ຂໍໃຫ້ປົດປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າຈາກຄວາມທຸກແຫ່ງການດຳລົງຢູ່ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄັນ ເລີ່ມແຕ່ການເກີດເອງ।

Verse 11

किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैः कंठशोषणतत्परैः । येनौंनमः शिवायेति प्रोक्तं देवस्य संनिधौ

ຈະຕ້ອງການມົນຕຣາຫຼາຍຢ່າງທີ່ເຮັດໃຫ້ຄໍແຫ້ງໄປເພື່ອຫຍັງ, ຖ້າເຂົາໄດ້ເວົ້າ ‘ໂອມ ນະມະຫ໌ ສິວາຍະ’ ຢູ່ເບື້ອງພຣະພັກຕຣ໌ຂອງພຣະອົງແລ້ວ?

Verse 12

तेनाधीतं श्रुतं तेन तेन सर्वमनुष्ठितम् । येनौंनमः शिवायेति मन्त्राभ्यासः स्थिरीकृतः

ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ການຮຽນຮູ້ທັງປວງໄດ້ສຳເລັດ, ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ຄຳສອນທີ່ຄວນຟັງກໍໄດ້ຟັງຄົບ, ແລະໂດຍຜູ້ນັ້ນ ອະນຸສະຖານທຸກຢ່າງໄດ້ປະຕິບັດຄົບ—ຜູ້ທີ່ສ້າງການພາວະນາມົນ ‘ໂອມ ນະມະຫະ ສິວາຍະ’ ໃຫ້ໝັ້ນຄົງແນ່ນອນ।

Verse 13

न तत्फलमवाप्नोति सर्वदेवेषु वै द्विजः । यत्फलं समवाप्नोति षडक्षर उदीरणात्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂອ ດວິຊະ, ໃນບັນດາເທວະທັງປວງກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບຜົນທີ່ໄດ້ຈາກການເປົ່າອອກມົນຫົກພະຍາງນັ້ນ।

Verse 14

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेच्छिवयोगिनम् । द्विजानामयुतं साग्रं स लभेत्फलमुत्तमम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນທີ່ທິຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາໂຢຄີຜູ້ເປັນສາຍພຣະສິວະ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນສູງສຸດ—ເທົ່າກັບບຸນແຫ່ງການນັບຖືບູຊາພຣາຫມະນະຫນຶ່ງໝື່ນ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ।

Verse 15

अथवा भक्तियुक्तस्तु तेषां दान्ते जितेन्द्रिये । संस्कृत्य ददते भिक्षां फलं तस्य ततोऽधिकम्

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຖ້າຜູ້ໃດມີພັກຕິ ແລ້ວຈັດຕຽມອາຫານທານຢ່າງດີ ຖວາຍແກ່ນັກບວດຜູ້ສຳລວມ ແລະຊະນະອິນທຣີ, ຜົນຂອງການກະທຳນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານັ້ນອີກ।

Verse 16

यतिहस्ते जलं दद्याद्भिक्षां दत्त्वा पुनर्जलम् । सा भिक्षा मेरुणा तुल्या तज्जलं सागरोपमम्

ຄວນວາງນ້ຳໃສ່ຝາມືຂອງຍະຕິ; ຫຼັງຈາກໃຫ້ທານອາຫານແລ້ວ ຄວນຖວາຍນ້ຳອີກຄັ້ງ. ທານນັ້ນກ່າວວ່າເທົ່າກັບພູເມຣຸ, ແລະນ້ຳນັ້ນປຽບດັ່ງມະຫາສະໝຸດ।

Verse 126

। अध्याय

॥ ສິ້ນສຸດອັດທະຍາຍ (ໝາຍສິ້ນບົດ) ॥