Adhyaya 122

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल कोहनस्वेति विश्रुतम् । सर्वपापहरं पुण्यं तीर्थं मृत्युविनाशनम्

ພະມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: 'ດູກ່ອນພະລາຊາ, ຈາກນັ້ນຄວນໄປຍັງສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ມີຊື່ສຽງວ່າ ໂກຫະນັດສະວະ ເຊິ່ງບໍລິສຸດ, ລົບລ້າງບາບທັງປວງ ແລະ ເປັນຕີຣະຖະທີ່ທຳລາຍຄວາມຕາຍ.'

Verse 2

पुरा तत्र द्विजः कश्चिद्वेदवेदाङ्गपारगः । पत्नीपुत्रसुहृद्वर्गैः स्वकर्मनिरतोऽवसत्

ໃນສະໄໝກ່ອນ ມີພາມຜູ້ໜຶ່ງອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນພະເວດ ແລະ ເວດາງຄະ, ອາໄສຢູ່ກັບພັນລະຍາ, ລູກ ແລະ ໝູ່ເພື່ອນ, ຕັ້ງໃຈປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ.

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । ब्राह्मणस्य तु यत्कर्म उत्पत्तिः क्षत्रियस्य तु । वैश्यस्यापि च शूद्रस्य तत्सर्वं कथयस्व मे

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ໂດຍຄົບຖ້ວນ—ໜ້າທີ່ຂອງພຣາຫມັນ, ກຳເນີດ(ແລະທຳ)ຂອງກະສັດຕຣິຍ, ແລະຂອງໄວສະຍະກັບຊູດຣະດ້ວຍ.”

Verse 4

धर्मस्यार्हस्य कामस्य मोक्षस्य च परं विधिम् । निखिलं ज्ञातुमिच्छामि नान्यो वेत्ता मतिर्मम

“ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຮູ້ໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖິງວິທີອັນສູງສຸດກ່ຽວກັບ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະ ໂມກສະ; ໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ມີຜູ້ຮູ້ອື່ນໃດທີ່ເໝາະຈະສອນ.”

Verse 5

मार्कण्डेय उवाच । उत्पत्तिकारणं ब्रह्मा देवदेवः प्रकीर्तितः । प्रथमं सर्वभूतानां चराचरजगद्गुरुः

ມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ພຣະພຣົມ (ບຣະຫມາ) ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນວ່າເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງສັນ ເປັນເທວະເໜືອເທວະ—ເປັນຄູອາຈານປະຖົມຂອງສັດທັງປວງໃນໂລກທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວນີ້.”

Verse 6

द्विजातयो मुखाज्जाताः क्षत्रिया बाहुयन्त्रतः । ऊरुप्रदेशाद्वैश्यास्तु शूद्राः पादेष्वथाभवन्

ພວກທະວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ເກີດຈາກປາກ; ກະສັດຕຣິຍເກີດຈາກແຂນ; ໄວສະຍະເກີດຈາກບ່ອນຕົ້ນຂາ; ແລະ ຊູດຣະ ຈຶ່ງເກີດຈາກຕີນ.

Verse 7

ततस्त्वन्ये पृथग्वर्णाः पृथग्धर्मान् समाचरन् । पर्यायेण समुत्पन्ना ह्यनुलोमविलोमतः

ຕໍ່ມາ ວັນນະອື່ນໆທີ່ແຕກຕ່າງກັນກໍເກີດຂຶ້ນ ແລະປະພຶດທັມຂອງຕົນໆ; ພວກເຂົາເກີດຂຶ້ນຕາມລຳດັບ ດ້ວຍການສົມພັນທີ່ນັບເປັນອະນຸໂລມ ແລະ ວິໂລມ (ຕາມລຳດັບແລະກັບລຳດັບ).

Verse 8

तेषां धर्मं प्रवक्ष्यामि श्रुतिस्मृत्यर्थचोदितम् । येन सम्यक्कृतेनैव सर्वे यान्ति परां गतिम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດທຳຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ ຕາມນັຍະແຫ່ງ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ; ດ້ວຍການປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທຸກຄົນຍ່ອມບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 9

गतिर्ध्यानं विना भक्तैर्ब्राह्मणैः प्राप्यते नृप । अध्यापयन्यतो वेदान्वेदं वापि यथाविधि

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ພຣາຫມັນຜູ້ມີພັກຕິ ບໍ່ອາດບັນລຸເປົ້າໝາຍອັນສູງໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການພາວະນາ; ໂດຍການສອນເວດ ຫຼື ສຶກສາເວດຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຈຶ່ງບັນລຸໄດ້.

Verse 10

कुलजां रूपसम्पन्नां सर्वलक्षणलक्षिताम् । उद्वाहयेत्ततः पत्नीं गुरुणानुमते तदा

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍການອະນຸຍາດຂອງຄູບາອາຈານ ເຂົາພຶງແຕ່ງງານຮັບສະຕຣີຜູ້ເກີດໃນຕະກູນດີ ງາມພ້ອມ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນເປັນພັນລະຍາ.

Verse 11

ततः स्मार्तं विवाहाग्निं श्रौतं वा पूजयेत्क्रमात् । प्रतिग्रहधनो भूत्वा दम्भलोभविवर्जितः

ຕໍ່ມາ ເຂົາພຶງບູຊາໄຟແຫ່ງພິທີແຕ່ງງານຕາມຈາລີດສມາຣຕະ ຫຼື ໄຟສຣາວຕະດ້ວຍ ຕາມລຳດັບໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍທານທີ່ໄດ້ຮັບ ແຕ່ປາສຈາກຄວາມເສແສ້ງແລະຄວາມໂລບ.

Verse 12

पञ्चयज्ञविधानानि कारयेद्वै यथाविधि । वनं गच्छेत्ततः पश्चाद्द्वितीयाश्रमसेवनात्

ເຂົາພຶງປະຕິບັດພິທີຂອງມະຫາຍັດ 5 ປະການ ຕາມກົດເກນ; ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຮັບໃຊ້ອາສຣົມທີສອງຈົນຄົບ ຈຶ່ງເດີນທາງເຂົ້າປ່າ.

Verse 13

पुत्रेषु भार्यां निक्षिप्य सर्वसङ्गविवर्जितः । इष्टांल्लोकानवाप्नोति न चेह जायते पुनः

ເມື່ອມອບໝາຍພັນລະຍາໃຫ້ແກ່ລູກຊາຍທັງຫຼາຍ ແລະລະທິ້ງຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບັນລຸໂລກອັນປາດຖະນາ ແລະບໍ່ກັບມາເກີດທີ່ນີ້ອີກ।

Verse 14

क्षत्रियस्तु स्थितो राज्ये पालयित्वा वसुंधराम् । शश्वद्धर्ममनाश्चैव प्राप्नोति परमां गतिम्

ແຕ່ກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນລາຊະອານາຈັກ ປົກປ້ອງຮັກສາແຜ່ນດິນ ແລະຕັ້ງໃຈໃນທຳມະເປັນນິດ ຍ່ອມບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 15

वैश्यधर्मो न सन्देहः कृषिगोरक्षणे रतः । सत्यशौचसमोपेतो गच्छते स्वर्गमुत्तमम्

ທຳມະຂອງໄວສະຍະ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ແມ່ນຂະຫຍັນໃນກະສິກຳ ແລະການປົກປ້ອງງົວ; ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສັດຈິງແລະຄວາມບໍລິສຸດ ຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນອັນສູງສຸດ।

Verse 16

न शूद्रस्य पृथग्धर्मो विहितः परमेष्ठिना । न मन्त्रो न च संस्कारो न विद्यापरिसेवनम्

ສຳລັບຊູດຣະ ພຣະປະຣະເມດຖິນບໍ່ໄດ້ບັນຍັດທຳມະແຍກຕ່າງໄວ້; ບໍ່ມີການສວດມັນຕຣາເວດ, ບໍ່ມີສັງສະກາຣ, ແລະບໍ່ມີການສຶກສາວິຊາສັກສິດຢ່າງເປັນພິທີ।

Verse 17

न शब्दविद्यासमयो देवताभ्यर्चनानि च । यथा जातेन सततं वर्तितव्यमहर्निशम्

ບໍ່ມີໂອກາດໃນການຝຶກວິນັຍແຫ່ງວິຊາຖ້ອຍຄຳສັກສິດ ແລະບໍ່ມີການບູຊາເທວະຕາຕາມແນວເວດ; ແຕ່ຄວນປະພຶດຕົນເປັນນິດ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບສະຖານະທີ່ເກີດມາ។

Verse 18

स धर्मः सर्ववर्णानां पुरा सृष्टः स्वयम्भुवा । मन्त्रसंस्कारसम्पन्नास्त्रयो वर्णा द्विजातयः

ທຳມະນັ້ນສຳລັບວັນນະທັງປວງ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາແຕ່ກ່ອນໂດຍສະວະຍັມພູ (ຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ) ວັນນະສາມທີ່ພ້ອມດ້ວຍມົນຕຣາ ແລະ ສັງສະກາຣ ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ດວິຊະ’ (ເກີດສອງຄັ້ງ)

Verse 19

तेषां मतमनादृत्य यदि वर्तेत कामतः । स मृतो जायते श्वा वै गतिरूर्ध्वा न विद्यते

ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ເຄົາລົບຄຳສອນທີ່ກຳນົດໄວ້ ແລ້ວປະພຶດຕາມຕັນຫາແຕ່ຢ່າງດຽວ ຫຼັງຕາຍແລ້ວຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນໝາແນ່ນອນ; ບໍ່ມີທາງຂຶ້ນສູ່ພູມສູງສຳລັບເຂົາ

Verse 20

न तेषां प्रेषणं नित्यं तेषां मतमनुस्मरन् । यशोभागी स्वधर्मस्थः स्वर्गभागी स जायते

ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ເຂົາສັ່ງຢູ່ເທື່ອລະເທື່ອ; ຜູ້ໃດລະລຶກຄຳສອນຂອງເຂົາ ແລະ ຕັ້ງມັ່ນໃນສະວະທຳມະຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງກຽດຍົດ ແລະ ສ່ວນແຫ່ງສະຫວັນ (ສະວັກຄະ)

Verse 21

एवं गुणगणाकीर्णोऽवसद्विप्रः स भारत । हनस्वेति हनस्वेति शृणोति वाक्यमीदृशम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພາຣະຕະ ພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນ—ຈິດຖືກຫຸ້ມຫໍ້ດ້ວຍກຸ່ມຄຸນ/ອາການຮົ່ມຮ້ອນຫຼາຍປະການ—ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ໄດ້ຍິນຄຳສັ່ງວ່າ “ຕີ! ຕີ!”

Verse 22

ततो निरीक्षते चोर्ध्वमधश्चैव दिशो दश । वेपमानः स भीतश्च प्रस्खलंश्च पदे पदे

ແລ້ວຜູ້ນັ້ນມອງຂຶ້ນເທິງ ແລະ ມອງລົງລຸ່ມ ພ້ອມທັງຫັນໄປທົ່ວສິບທິດ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຈົນສັ່ນ ລາວສະດຸດທຸກກ້າວຍ່າງ

Verse 23

शृङ्खलायुधहस्तैश्च पाशैश्चैव सुदारुणैः । वेष्टितं महिषारूढं नरं पश्यति मन्मुखम्

ລາວເຫັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຂີ່ຄວາຍ ຖືກລ້ອມຮອບໂດຍຜູ້ຕິດຕາມທີ່ຖືໂຊ່ແລະອາວຸດ ພ້ອມບ່ວງບາດອັນດຸຮ້າຍ ແລະຫັນໜ້າຕົງມາຫາລາວຢ່າງອັບມົງຄົນ।

Verse 24

कृष्णांजनचयप्रख्यं कृष्णाम्बरविभूषितम् । रक्ताक्षमायतभुजं सर्वलक्षणलक्षितम्

ລາວດຳດັ່ງກອງຂີ້ຕາດຳ ແຕ່ງກາຍດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງດຳ; ຕາແດງ ແຂນຍາວ ແລະມີໝາຍລັກອັນນ່າຢ້ານຄົບຖ້ວນ।

Verse 25

दृष्ट्वा तं तु समायान्तं निरीक्ष्यात्मानमात्मना । जपञ्जाप्यं च परमं शतरुद्रीयसंस्तवम्

ເມື່ອເຫັນລາວກຳລັງເຂົ້າມາ ພຣາຫມັນໄດ້ພິຈາລະນາຕົນໃນໃຈ ແລ້ວເລີ່ມຈະປະມັນຕຣາອັນສູງສຸດ—ບົດສັນລະເສີນ “ສະຕະຣຸທຣີຍະ” ແດ່ພຣະຣຸທຣະ।

Verse 26

ततः प्रोवाच भगवान्यमः संयमनो महान् । शृणु वाक्यमतो ब्रह्मन्यमोऽहं सर्वजन्तुषु

ແລ້ວພຣະຍະມະ ຜູ້ເປັນມະຫາສັງຍະມະນະ (ເຈົ້າແຫ່ງການສຳຮວມ) ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ ຈົ່ງຟັງຄຳຂອງເຮົາ; ໃນຫມູ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ ເຮົານີ້ແຫຼະແມ່ນຍະມະ—ຜູ້ກຳກັບຕາມກົດກຳນົດ।”

Verse 27

संहरस्व महाभाग रुद्रजाप्यं सुदुर्भिदम् । येनाहं कालपाशैस्त्वां संयमामि गतव्यथः

“ໂອ ຜູ້ມີສິຣິ ຈົ່ງຢຸດຣຸທຣະ-ຊະປະ ອັນຍາກຈະຝ່າຝືນນັ້ນ; ເພາະດ້ວຍມັນ ເຈົ້າພົ້ນຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານ ແລະເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງຄວບຄຸມເຈົ້າດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງກາລະ (ເວລາ).”

Verse 28

तच्छ्रुत्वा निष्ठुरं वाक्यं यमस्य मुखनिर्गतम् । महाभयसमोपेतो ब्राह्मणः प्रपलायितः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນແຂງກະດ້າງທີ່ອອກຈາກປາກພະຍົມ ພຣາຫມັນນັ້ນຖືກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງໍາ ແລ້ວຫນີໄປ

Verse 29

तस्य मार्गे गताः सर्वे यमेन सह किंकराः । तिष्ठ तिष्ठेति तं विप्रमूचुस्ते सोऽप्यधावत

ບັນດາຄົນຮັບໃຊ້ຂອງພະຍົມທັງໝົດ ພ້ອມທັງພະຍົມເອງ ໄດ້ຕາມໄລ່ເຂົາໄປຕາມທາງ ແລະຮ້ອງຫາພຣາຫມັນວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!” ແຕ່ເຂົາກໍຍັງແລ່ນຕໍ່ໄປ

Verse 30

त्वरमाणः परिश्रान्तो हा हतोऽहं दुरात्मभिः । रक्ष रक्ष महादेव शरणागतवत्सल

ເຂົາຮີບຮ້ອນຈົນເຫນື່ອຍລ້າ ແລ້ວຮ້ອງວ່າ “ໂອ້! ຂ້າຖືກຄົນຊົ່ວຮ້າຍຂ້າ! ຂໍຄຸ້ມຄອງ ຂໍຄຸ້ມຄອງ ໂອ້ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເມດຕາຜູ້ມາພຶ່ງພາ!”

Verse 31

एवमुक्त्वापतद्भूमौ लिङ्गमालिङ्ग्य भारत । गतसत्त्वः स विप्रेन्द्रः समाश्रित्य सुरेश्वरम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ້ ພາຣະຕະ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນລົ້ມລົງກັບພື້ນ ແລະກອດລິງຄະໄວ້ ເມື່ອກໍາລັງຫມົດໄປ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ

Verse 32

तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ देवदेवो महेश्वरः । को हनिष्यति माभैस्त्वं हुङ्कारमकरोत्तदा

ເມື່ອເຫັນເຂົາລົ້ມຢູ່ເທິງພື້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ເທວະເຫນືອເທວະ ກ່າວວ່າ “ໃຜຈະທໍາຮ້າຍເຈົ້າໄດ້? ຢ່າຢ້ານ” ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນພຣະອົງໄດ້ເປົ່າສຽງ “ຫຸງກາຣະ” ດັງກຶກກ້ອງ

Verse 33

तेन ते किंकराः सर्वे यमेन सह भारत । हुङ्कारेण गताः सर्वे मेघा वातहता यथा

ດ້ວຍສຽງ «ຮຸງກາຣ» ນັ້ນ, ໂອ ພາຣະຕະ, ບໍລິວານທັງປວງພ້ອມກັບຍະມະ ຖືກຂັບໄລ່ໄປ ເຫມືອນເມກຖືກລົມພັດແຕກກະຈາຍ.

Verse 34

तदाप्रभृति तत्तीर्थं कोहनस्वेति विश्रुतम् । सर्वपापहरं पुण्यं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम्

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ຕີຣຖະນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ «ໂກຫະນັສເວ»; ເປັນອັນບໍລິສຸດ ກຳຈັດບາບທັງປວງ ແລະຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນບັນດາຕີຣຖະທັງຫມົດ.

Verse 35

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोत्यनुत्तमम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບບຸນອັນສູງສຸດ ເທົ່າກັບຜົນແຫ່ງຍັດຍະ «ອັກນິສະໂຕມ».

Verse 36

तत्र तीर्थे तु राजेन्द्र प्राणत्यागं करोति यः । न पश्यति यमं देवमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ໂອ ກະສັດເຫນືອກະສັດ, ຜູ້ໃດສະລະຊີວິດຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະຍະມະເທວະ—ດັ່ງນີ້ພຣະສັງກະຣະໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 37

अग्निप्रवेशं यः कुर्याज्जले वा नृपसत्तम । अग्निलोके वसेत्तावद्यावत्कल्पशतत्रयम्

ໂອ ນຣິປະສັດຕະມະ, ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປໃນໄຟ ຫຼືໂດດລົງນ້ຳ ຈະພັກອາໄສໃນອັກນິໂລກ ນານເທົ່າກັບສາມຮ້ອຍກັລປະ.

Verse 38

एवं वरुणलोकेऽपि वसित्वा कालमीप्सितम् । इह लोकमनुप्राप्तो महाधनपतिर्भवेत्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະວຣຸນະຕາມເວລາທີ່ປາດຖະນາ ແລ້ວເມື່ອກັບມາສູ່ໂລກນີ້ ຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນອັນມະຫາສານ

Verse 122

। अध्याय

ທີ່ນີ້ແມ່ນຈົບອະທະຍາຍ (ໝາຍຄໍໂລຟອນ)