Adhyaya 121

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल चन्द्रहासमतः परम् । यत्र सिद्धिं परां प्राप्तः सोमराजः सुरोत्तमः

ພຣະມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ ຈົ່ງໄປຕໍ່ຈາກ ຈັນທຣະຫາສະ-ມະຕະ ໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ ໂສມະຣາຊາ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कथं सिद्धिं परां प्राप्तः सोमनाथो जगत्पतिः । तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व ममानघ

ພຣະຍຸທິສະຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂສມະນາຖ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດອັນສູງສຸດແນວໃດ? ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຟັງທັງໝົດ—ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ”

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । पुरा शप्तो मुनीन्द्रेण दक्षेण किल भारत । असेवनाद्धि दाराणां क्षयरोगी भविष्यसि

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ໂອ ພາຣະຕະ ລາວໄດ້ຖືກມະຫາມຸນີ ທັກສະ ສາບແທ້ໆວ່າ ‘ເນື່ອງຈາກເຈົ້າລະເລີຍການຢູ່ຮ່ວມແລະການປະພຶດຕໍ່ພັນລະຍາອັນຊອບທຳ ເຈົ້າຈະເປັນໂຣກຊູບຊອມ (ຂະຍະໂຣກ)’”

Verse 4

उद्वाहितानां पत्नीनां ये न कुर्वन्ति सेवनम् । या निष्ठा जायते नृणां तां शृणुष्व नराधिप

“ບຸລຸດຜູ້ໃດບໍ່ປະພຶດທຳແຫ່ງຄູ່ຄອງຢ່າງສົມຄວນຕໍ່ພັນລະຍາທີ່ແຕ່ງງານແລ້ວ ໂອ ນະຣາທິບ ຈົ່ງຟັງຜົນອັນແນ່ນອນ (ນິດຖາ) ທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ບຸລຸດເຊັ່ນນັ້ນ”

Verse 5

ऋतावृतौ हि नारीणां सेवनाज्जायते सुतः । सुतात्स्वर्गश्च मोक्षश्च इत्येवं श्रुतिभाषितम्

ໃນລະດູອຸດົມສົມບູນ ເມື່ອຮ່ວມສັງວາດກັບຍິງ ຍ່ອມເກີດບຸດ; ແລະຈາກບຸດ ຍ່ອມໄດ້ສະຫວັນ ແມ່ນກະທັ້ງໂມກສະ—ດັ່ງທີ່ສຣຸຕິກ່າວໄວ້.

Verse 6

तत्कालोचितधर्मेण वेष्टितो रौरवे पतेत् । तस्यास्तद्रुधिरं पापः पिबते कालमीप्सितम्

ຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍອະທັມ ເນື່ອງຈາກລະເລີຍທຳອັນຄວນເຮັດຕາມກາລ ຍ່ອມຕົກສູ່ນະລົກຣາວຣະ; ທີ່ນັ້ນຄົນບາບດື່ມເລືອດຂອງນາງຕາມເວລາທີ່ຊະຕາກຳກຳນົດ.

Verse 7

ततोऽवतीर्णः कालेन यां यां योनिं प्रयास्यति । तस्यां तस्यां स दुष्टात्मा दुर्भगो जायते सदा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອກາລນຳໃຫ້ຕົກລົງມາອີກ ລາວເຂົ້າສູ່ຄັນໃດໆ ໃນຊາດນັ້ນໆ ຜູ້ມີຈິດຊົ່ວນັ້ນຍ່ອມເກີດມາອັບໂຊກຢູ່ເສມອ.

Verse 8

नारीणां तु सदा कामोऽभ्यधिकाः परिवर्तते । विशेषेण ऋतौ काले पीड्यते कामसायकैः

ໃນຍິງ ຄວາມປາຖະໜາກາມມີພະລັງແຮງ ແລະເກີດຊ້ຳໆ; ໂດຍສະເພາະໃນລະດູອຸດົມສົມບູນ ນາງຖືກຮົບກວນດ້ວຍລູກສອນແຫ່ງກາມະເທວະ.

Verse 9

परिभूता हिता भर्त्रा ध्यायन्तेऽन्यं पतिं स्त्रियः । ततः पुत्रः समुत्पन्नो ह्यटते कुलमुत्तमम्

ເມື່ອຍິງຖືກຜົວດູໝິ່ນ ແລະບໍ່ໃສ່ໃຈຄວາມດີງາມ ນາງອາດຄິດເຖິງຊາຍອື່ນເປັນຜົວ; ແລ້ວບຸດທີ່ເກີດມານັ້ນຈະພະເນຈອນ ນຳຄວາມອັບອາຍມາສູ່ຕະກູນອັນສູງສົ່ງໃຫ້ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 10

स्वर्गस्थास्तेन पितरः पूर्वजास्ते पितामहाः । पतन्ति जातमात्रेण कुलटस्तेन चोच्यते

ເນື່ອງຈາກເຂົາ ບັນພະບຸລຸດ—ພໍ່ ປູ່ຍ່າຕາຍາຍ ແລະ ປິຕາມະຫະ—ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ ຕົກລົງທັນທີເມື່ອເຂົາເກີດ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ກຸລະຕະ’ ຜູ້ທອດທິ້ງວົງສານຸກົມ

Verse 11

तेन कर्मविपाकेन क्षयरोग्यभवच्छशी । त्यक्त्वा लोकं सुरेन्द्राणां मर्त्यलोकमुपागतः

ດ້ວຍຜົນສຸກງອກຂອງກຳນັ້ນ ພຣະຈັນ (ສະສີ) ຖືກໂລກຊູບຜອມຄອບງຳ; ລະທິ້ງໂລກແຫ່ງເທວະ ແລ້ວລົງມາສູ່ໂລກມະນຸດ

Verse 12

ततस्तीर्थान्यनेकानि पुण्यान्यायतनानि च । भ्रमन्वै नर्मदां प्राप्तः सर्वपापप्रणाशनीम्

ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ພະເດີນຈາລິກໄປຫາທີຣະຖະຫຼາຍແຫ່ງ ແລະ ສະຖານທີ່ບຸນອັນສັກສິດ ຈົນໄດ້ຮອດນ້ຳນະຣະມະດາ—ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ

Verse 13

उपवासं च दानानि व्रतानि नियमांस्तथा । चचार द्वादशाब्दानि ततो मुक्तः स किल्बिषैः

ເຂົາໄດ້ປະພຶດອຸປະວາສ ການທານ ວຣະຕະ ແລະ ວິໄນຕ່າງໆ ຕະຫຼອດສິບສອງປີ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບມົນທິນ

Verse 14

स्नापयित्वा महादेवं सर्वपातकनाशनम् । जगाम प्रभया पूर्णः स च लोकमनुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ສົງນ້ຳບູຊາພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບທັງປວງ—ເຂົາກໍອອກເດີນທາງ ເຕັມໄປດ້ວຍລັດສະໝີ ສູ່ໂລກອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້

Verse 15

येनैव स्थापितो देवः पूज्यते वर्षसंख्यया । तावद्वर्षसहस्राणि रुद्रलोके स पूज्यते

ຜູ້ໃດໄດ້ສະຖາປະນາເທວະໄວ້ ແລ້ວບູຊາຕາມຈໍານວນປີເທົ່າໃດ ເທວະນັ້ນຈະຖືກສັກກາລະໃນຣຸດຣະໂລກເປັນຈໍານວນພັນປີເທົ່ານັ້ນເທົ່າກັນ.

Verse 16

तेन देवान्विधानोक्तान्स्थापयन्ति नरा भुवि । अक्षयं चाव्ययं यस्मात्कालं भुञ्जन्ति मानवाः

ດັ່ງນັ້ນມະນຸດໃນໂລກຈຶ່ງສະຖາປະນາເທວະຕາມຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງຄໍາພີ ເພາະດ້ວຍການນັ້ນມະນຸດຈຶ່ງໄດ້ເສວຍການແຫ່ງບຸນອັນບໍ່ສິ້ນ ແລະບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 17

सोमतीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । स भ्राजते नरो लोके सोमवत्प्रियदर्शनः

ທີ່ໂສມະຕີຣະຖະ ເມື່ອອາບນ້ໍາຊໍາລະແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ; ຜູ້ນັ້ນຈະສ່ອງສະຫວ່າງໃນໂລກ ນ່າເບິ່ງດັ່ງດວງຈັນ.

Verse 18

चन्द्रहासे तु यो गत्वा ग्रहणे चन्द्रसूर्ययोः । स्नानं समाचरेद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ຜູ້ໃດໄປຍັງຈັນທຣະຫາສະ ແລ້ວໃນເວລາຈັນທຣະຄາດ ຫຼື ສຸຣິຍະຄາດ ອາບນ້ໍາດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ່ນພັກດີ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 19

तत्र स्नानं च दानं च चन्द्रहासे शुभाशुभम् । कृतं नृपवरश्रेष्ठ सर्वं भवति चाक्षयम्

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ! ທີ່ຈັນທຣະຫາສະນັ້ນ ທັງການອາບນ້ໍາ ແລະການໃຫ້ທານ ບໍ່ວ່າເຮັດເພາະເຫດມົງຄຸນ ຫຼື ອະມົງຄຸນ ທັງໝົດຈະກາຍເປັນບຸນຜົນອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 20

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । चन्द्रहासे तु ये स्नात्वा पश्यन्ति ग्रहणं नराः

ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ການເກີດຂອງເຂົາເຈົ້າສຳເລັດແທ້—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ຈັນທຣະຫາສາ ແລ້ວໄດ້ເບິ່ງຄຣາສ

Verse 21

वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुराकृतम् । स्नानमात्रेण राजेन्द्र तत्र तीर्थे प्रणश्यति

ບາບທາງວາຈາ ບາບທາງໃຈ ແລະບາບທີ່ເກີດຈາກກຳທີ່ເຄີຍເຮັດມາ—ໂອ ພະຣາຊາເຫນືອພະຣາຊາ ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ພຽງອາບນ້ຳກໍດັບສິ້ນ

Verse 22

बहवस्तं न जानन्ति महामोहसमन्विताः । देहस्थमिव सर्वेषां परमानन्दरूपिणम्

ຫຼາຍຄົນຖືກມະຫາໂມຫະປົກຄຸມ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງປະຣະມານັນທະ—ແມ່ນແຕ່ດັ່ງວ່າສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງສັດທັງປວງ

Verse 23

पश्चिमे सागरे गत्वा सोमतीर्थे तु यत्फलम् । तत्समग्रमवाप्नोति चन्द्रहासे न संशयः

ບຸນຜົນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການໄປຫາທະເລທາງຕາເວັນຕົກ ແລະອາບນ້ຳທີ່ໂສມະຕີຣຖະ—ຜົນນັ້ນທັງໝົດໄດ້ທີ່ຈັນທຣະຫາສາ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 24

संक्रान्तौ च व्यतीपाते अयने विषुवे तथा । चन्द्रहासे नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໃນວັນສັງກຣານຕິ ໃນຄາວວະຕີປາຕະ ໃນອາຍະນະ ແລະໃນວັນວິສຸວະດ້ວຍ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຈັນທຣະຫາສາ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 25

ते मूढास्ते दुराचारास्तेषां जन्म निरर्थकम् । चन्द्रहासं न जानन्ति ये रेवायां व्यवस्थितम्

ພວກເຂົາຫຼົງຜິດ, ພວກເຂົາມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວ, ການເກີດຂອງພວກເຂົາບໍ່ມີປະໂຫຍດ ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກ ຈັນທະຣະຫາດ ເທິງແມ່ນ້ຳ ເຣວາ.

Verse 26

चन्द्रहासे तु यः कश्चित्संन्यासं कुरुते द्विजः । अनिवर्तिका गतिस्तस्य सोमलोकान्न संशयः

ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຜູ້ໃດທີ່ບຳເພັນພຽນຢູ່ ຈັນທະຣະຫາດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບເສັ້ນທາງທີ່ບໍ່ຫວນກັບ ຄືການໄປເຖິງໂລກແຫ່ງພະຈັນ ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ.

Verse 121

। अध्याय

ບົດ (ຈົບອັດທະຍາຍ)