Adhyaya 120

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि कम्बुकेश्वरमुत्तमम् । हिरण्यकशिपुर्दैत्यो दानवो बलदर्पितः

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດ ກຳບຸເກສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ. ມີດານະວະອະສູນ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ ເມົາມົວດ້ວຍຄວາມຍິ່ງໃນພະລັງ.”

Verse 2

अवध्यः सर्वलोकानां त्रिषु लोकेषु विश्रुतः । तस्य पुत्रो महातेजाः प्रह्लादो नाम नामतः

ເຂົາໂດງດັງໃນສາມໂລກວ່າ ບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້ໂດຍສັດທັງປວງ. ບຸດຂອງເຂົາມີເຕຊະອັນໃຫຍ່ ມີນາມວ່າ ປຣະຫລາດ.

Verse 3

विष्णुप्रसादाद्भक्त्या च तस्य राज्ये प्रतिष्ठितः । विरोचनस्तस्य सुतस्तस्यापि बलिरेव च

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ວິສະນຸ ແລະດ້ວຍພັກຕິ ເຂົາຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນໃນອານາຈັກຂອງຕົນ. ບຸດຂອງເຂົາແມ່ນ ວິໂຣຈະນະ ແລະບຸດຂອງວິໂຣຈະນະແມ່ນ ບະລິ ແທ້ໆ.

Verse 4

बलिपुत्रोऽभवद्बाणस्तस्मादपि च शम्बरः । शम्बरस्यान्वये जातः कम्बुर्नाम महासुरः

ບຸດຂອງບະລິແມ່ນ ບານະ; ຈາກນັ້ນເກີດ ຊັມບະຣະ. ໃນສາຍວົງຂອງຊັມບະຣະ ໄດ້ກຳເນີດມະຫາອະສູນນາມວ່າ ກຳບຸ.

Verse 5

ज्ञात्वा विष्णुमयं घोरं महद्भयमुपस्थितम् । दानवानां विनाशाय नान्यो हेतुः कदाचन

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ ອັນນ່າສະພຶງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງ ວິສະນຸ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ, ເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ການພິນາດຂອງດານະວະ ບໍ່ເຄີຍມີເຫດອື່ນ ນອກຈາກພະລັງທິບນັ້ນ.

Verse 6

स त्यक्त्वा पुत्रदारांश्च सुहृद्बन्धुपरिग्रहान् । चचार मौनमास्थाय तपः कम्बुर्महामतिः

ລາວໄດ້ລະທິ້ງລູກແລະເມຍ ພ້ອມທັງຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ມິດສະຫາຍແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ; ກຳບູຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ໄດ້ຖືພຣະວຣະມຸນະ ແລະບຳເນົາຕະປະ.

Verse 7

अक्षसूत्रकरो भूत्वा दण्डी मुण्डी च मेखली । शाकयावकभक्षश्च वल्कलाजिनसंवृतः

ລາວຖືອັກສະສູດຣະ (ສາຍປະຄຳ) ໃນມື ເປັນດັນດີຖືໄມ້ທ່ອນ ໂກນສີສະ ແລະຄາດເມຂະລາ; ກິນຜັກແລະຂ້າວບາເລ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າເປືອກໄມ້ກັບໜັງກວາງ

Verse 8

स्नात्वा नित्यं धृतिपरो नर्मदाजलमाश्रितः । पूजयंस्तु महादेवमर्बुदं वर्षसंख्यया

ລາວອາບນ້ຳທຸກມື້ ມີຄວາມອົດທົນໝັ້ນຄົງ ແລະອາໄສນ້ຳນະຣະມະດາ; ຈຶ່ງບູຊາພຣະມະຫາເທວະຕໍ່ເນື່ອງຈົນຄົບ ‘ອັຣບຸດ’ ຈຳນວນປີອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ

Verse 9

ततस्तुतोष भगवान्देवदेवो महेश्वरः । उवाच दानवं काले मेघगम्भीरया गिरा

ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ ກໍພໍພຣະໄທ; ເມື່ອເຖິງການອັນຄວນ ພຣະອົງຕັດກັບດານະວະດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຄຳຮ້ອງ

Verse 10

भोभोः कम्बो महाभाग तुष्टोऽहं तव सुव्रत । इष्टं व्रतानां परमं मौनं सर्वार्थसाधनम्

“ໂຮ ໂຮ ກຳບູ ຜູ້ມີວາສະນາດີ! ເຮົາພໍພຣະໄທໃນສຸວຣະຕະຂອງເຈົ້າ. ໃນບັນດາວຣະຕະທັງປວງ ວຣະຕະທີ່ສູງສຸດຄື ມຸນະອັນປະເສີດ—ຜູ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງທຸກປະການ”

Verse 11

चरितं च त्वया लोके देवदानवदुश्चरम् । वरं वृणीष्व भद्रं ते यत्ते मनसि रोचते

ເຈົ້າໄດ້ກະທຳວິລະກຳໃນໂລກນີ້ ທີ່ຍາກແມ່ນແຕ່ພວກເທວະແລະດານະວະກໍຍັງທຳຍາກ. ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ເປັນມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ—ຕາມທີ່ໃຈປາຖະໜາ.

Verse 12

कम्बुरुवाच । यदि प्रसन्नो देवेश यदि देयो वरो मम । अक्षय्यश्चाव्ययश्चैव स्वेच्छया विचराम्यहम्

ກຳບູກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ້ ຈອມແຫ່ງເທວະ ແລະຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ, ຂໍໃຫ້ຂ້າເປັນຜູ້ບໍ່ເສື່ອມບໍ່ສູນສິ້ນ ແລະໃຫ້ຂ້າທ່ອງໄປໄດ້ຕາມໃຈປາຖະໜາຂອງຕົນ.”

Verse 13

दैत्यदानवसङ्घानां संयुगेष्वपलायिता । भयं चान्यन्न विद्येत मुक्त्वा देवं गदाधरम्

ໃນສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຝູງໄທຕະຍະແລະດານະວະ ຂໍໃຫ້ຂ້າບໍ່ເຄີຍຫນີ. ແລະຂໍໃຫ້ຂ້າບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມຢ້ານກົວອື່ນໃດ ນອກເສຍແຕ່ຕໍ່ເທວະຜູ້ຖືຄະທາ.

Verse 14

तस्याहं संयुगे साध्यो येनोपायेन शङ्कर । भवामि न सदा कालं तं वदस्व वरं मम

ໂອ້ ຊັງກະຣະ, ໂດຍວິທີໃດເຂົາຈຶ່ງຈະຊະນະຂ້າໃນສະໜາມຮົບ? ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າບໍ່ເປັນຜູ້ອ່ອນໄຫວຕໍ່ເຂົາຢູ່ທຸກເວລາ—ນີ້ແມ່ນພອນຂອງຂ້າ.

Verse 15

ईश्वर उवाच । मम संनिहितो यत्र त्वं भविष्यसि दानव । तत्र विष्णुभयं नास्ति वसात्र विगतज्वरः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ດານະວະ, ບ່ອນໃດທີ່ເຈົ້າຈະພັກອາໄສໂດຍມີຂ້າຢູ່ໃກ້ຊິດ ບ່ອນນັ້ນຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ວິສະນຸ. ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ປອດຈາກຄວາມທຸກຮ້ອນ.”

Verse 16

तस्य देवाधिदेवस्य वेदगर्भस्य संयुगे । शङ्खचक्रधरस्येशा नाहं सर्वे सुरासुराः

ໃນສົງຄາມກັບເທວະເຫນືອເທວະນັ້ນ—ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນຄັນທະພາບແຫ່ງເວດ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ແລະຈັກຣ—ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຫຼືເທວະແລະອະສຸຣທັງປວງຮ່ວມກັນ ກໍບໍ່ແມ່ນນາຍຂອງພຣະອົງ.

Verse 17

किं पुनर्यो द्विषत्येनं लोकालोकप्रभुं हरिम् । स सुखी वर्तते कालं न निमेषं मतं मम

ແລ້ວຜູ້ໃດທີ່ກຽດຊັງພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທີ່ປາກົດແລະບໍ່ປາກົດ? ຕາມຄວາມເຫັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ອາດຢູ່ຢ່າງສຸກໄດ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 18

तस्मात्त्वं परया भक्त्या सर्वभूतहिते रतः । वसिष्यसि चिरं कालमित्युक्त्वादर्शनं गतः

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງມີພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະມຸ່ງເຮັດປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ; ເຈົ້າຈະມີອາຍຸຍືນຍາວ.” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເທວະກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 19

गते चादर्शनं देवे तत्र तीर्थे महामतिः । स्थापयामास देवेशं शिवं शान्तमनामयम्

ເມື່ອເທວະຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ສະງົບແລະປອດພົ້ນຈາກໂລກາພາດ.

Verse 20

तस्मिंस्तीर्थे महादेवं स्थापयित्वा दिवं गतः । तदाप्रभृति तत्पार्थ कम्बुतीर्थमिति श्रुतम् । विख्यातं सर्वलोकेषु महापातकनाशनम्

ເມື່ອສະຖາປະນາພຣະມະຫາເທວະໄວ້ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍໄປສູ່ສະຫວັນ. ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ້ ປາຣຖະ ສະຖານທີ່ນັ້ນໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ກຳບຸ-ຕີຣະຖະ” ໂດງດັງໃນທຸກໂລກ ເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບທັງຫຼາຍ.

Verse 21

कम्बुतीर्थे नरः स्नात्वा विधिनाभ्यर्च्य भास्करम् । ऋग्यजुःसाममन्त्रैश्च स्तूयमानो नृपोत्तम

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ກັມບຸ-ຕີຣຖະ ແລ້ວບູຊາພຣະພາສະກະຣະ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍມັນຕຣາ ຣິກ ຢະຊຸສ ແລະ ສາມະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 22

तस्य पुण्यं समुद्दिष्टं ब्राह्मणैर्वेदपारगैः । तत्सर्वं तु शृणुष्वाद्य ममैव गदतो नृप

ບຸນນັ້ນ ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ ໄດ້ກ່າວບອກໄວ້ແລ້ວ. ໂອ ພະຣາຊາ, ມື້ນີ້ຈົ່ງຟັງທັງໝົດ ຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເອງ।

Verse 23

ऋग्यजुःसामगीतेषु साङ्गोपाङ्गेषु यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति गायत्रीमात्रमन्त्रवित्

ຜົນອັນໃດມີໃນການສວດຮ້ອງ ຣິກ ຢະຊຸສ ແລະ ສາມະ ພ້ອມທັງອົງປະກອບແລະອຸປະອົງ ຜົນນັ້ນເອງ ຜູ້ຮູ້ພຽງຄາຖາ ຄາຍະຕຣີ ເປັນມັນຕຣາ ກໍບັນລຸໄດ້।

Verse 24

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । पूजयेद्देवमीशानं सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣິ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງບູຊາພຣະອີສານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງຍັດຍາ ອັກນິສໂຕມະ।

Verse 25

अकामो वा सकामो वा तत्र तीर्थे कलेवरम् । यस्त्यजेन्नात्र सन्देहो रुद्रलोकं स गच्छति

ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືມີຄວາມປາຖະໜາກໍຕາມ ຜູ້ໃດລະທິ້ງກາຍທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ ຣຸທຣະໂລກ ແດນແຫ່ງພຣະຣຸທຣະ।

Verse 120

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ (ເປັນໝາຍສັກສິດບອກການສິ້ນສຸດ ຫຼື ການປ່ຽນຕອນຂອງບົດ)