Adhyaya 118

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । इन्द्रतीर्थेतिविख्यातं नर्मदादक्षिणे तटे

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາທິຣາດ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນຄວນໄປຫາຕີຣະຖະອັນງາມສະຫງ່າຍິ່ງ, ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ອິນທຣະຕີຣະຖະ’, ຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ।”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले इन्द्रतीर्थं कथं भवेत् । श्रोतुमिच्छामि विप्रेन्द्र ह्यादिमध्यान्तविस्तरैः

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ອິນທຣະຕີຣະຖະ ເກີດຂຶ້ນຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງໂດຍລະອຽດ ຈາກຕົ້ນ ກາງ ຫາທ້າຍ।”

Verse 3

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं धर्मपुत्रस्य धीमतः । कथयामास तद्वत्तमितिहासं पुरातनम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນມີປັນຍາຂອງບຸດແຫ່ງທຳມະນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງເລົ່າອິຕິຫາສະເກົ່າແກ່ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງທຸກປະການ

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । विश्वासयित्वा सुचिरं धर्मशत्रुं महाबलम् । वृत्रं जित्वाथ हत्वा तु गच्छमानं शचीपतिम्

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ວຣິຕຣະ ສັດຕູຜູ້ມີພະລັງຫນັກແຫ່ງເທວະ ໄວ້ໃຈຢູ່ດົນນານ ແລ້ວຈຶ່ງປະຫານຊະນະແລະສັງຫານເຂົາ; ຈາກນັ້ນ ອິນທຣະ ຜູ້ເປັນສາມີຂອງສະຈີ ກໍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປ”

Verse 5

निष्क्राममाणं मार्गेण ब्रह्महत्या दुरासदा । अहोरात्रमविश्रान्ता जगाम भुवनत्रयम्

ເມື່ອພຣະອົງອອກເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງ ບາບອັນນ່າຢ້ານແລະຫຼີກບໍ່ພົ້ນ ຄື ‘ພຣາຫມະນະຫັດຕະຍາ’ (ບຣະຫມະຫັດຕະຍາ) ກໍໄດ້ໄລ່ຕາມພຣະອົງ ທັງກາງວັນກາງຄືນບໍ່ຢຸດພັກ ຜ່ານໄປທົ່ວສາມໂລກ

Verse 6

यतोयतो ब्रह्महणं याति यानेन शोभनम् । दिशो भागं सुरैः सार्द्धं ततो हत्या न मुञ्चति

ບ່ອນໃດກໍຕາມ ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ໄປດ້ວຍລົດອັນງາມ ແມ່ນແຕ່ໄປກັບເທວະທັງຫຼາຍສູ່ທິດທັງປວງ ບາບ «ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ» ກໍບໍ່ຍອມປ່ອຍເຂົາເລີຍ।

Verse 7

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वगनागमः । पातकानां गतिर्दृष्टा न तु विश्वासघातिनाम्

ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາ, ການດື່ມເຫຼົ້າ, ການລັກ, ແລະການລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ—ຍັງມີທາງແກ້ບາບທີ່ຮູ້ກັນ; ແຕ່ຜູ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ບໍ່ປາກົດທາງໃດເລີຍ।

Verse 8

पापकर्ममुखं दृष्ट्वा स्नानदानैर्विशुध्यति । नारी वा पुरुषो वापि नैव विश्वासघातिनः

ເມື່ອເຫັນ “ໜ້າ” ຫຼືຮູບປາກົດຂອງກຳຊົ່ວ ຄົນຍ່ອມບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍການອາບນ້ຳແລະການໃຫ້ທານ; ແຕ່ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍ ຜູ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ບໍ່ບໍລິສຸດດ້ວຍນັ້ນເລີຍ।

Verse 9

एवमादीनि चान्यानि श्रुत्वा वाक्यानि देवराट् । वचनं तद्विधैरुक्तं विषादमगमत्परम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງໃນທຳນອງນີ້ ເທວະຣາຊາ—ຫຼັງຈາກຖືກກ່າວທູນໂດຍຜູ້ທີ່ເວົ້າແບບນັ້ນ—ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໂສກຢ່າງລຶກຊຶ້ງ।

Verse 10

त्यक्त्वा राज्यं सुरैः सार्धं जगाम तप उत्तमम् । पुत्रदारगृहं राज्यं वसूनि विविधानि च

ເຂົາໄດ້ລະທິ້ງອານາຈັກພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ແລ້ວໄປປະພຶດຕະບະອັນສູງສຸດ ປະຖິ້ມລູກ ເມຍ ເຮືອນ ອຳນາດຣາຊະ ແລະຊັບສິນນານາໄວ້ຂ້າງຫຼັງ।

Verse 11

फलान्येतानि धर्मस्य शोभयन्ति जनेश्वरम् । फलं धर्मस्य भुञ्जेति सुहृत्स्वजनबान्धवाः

ນີ້ແມ່ນຜົນອັນເຫັນໄດ້ຂອງທັມມະ ທີ່ປະດັບກະສັດໃນຫມູ່ມະນຸດ; ແລະຜູ້ຄົນກ່າວວ່າ “ທ່ານໄດ້ເສວຍຜົນແຫ່ງທັມມະ” —ມິດສະຫາຍ ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະບັນດາຍາດສາຍເລືອດກ່າວສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ।

Verse 12

पश्यतां सर्वमेतेषां पापमेकेन भुज्यते । परं हि सुखमुत्सृज्य कर्शयन्वै कलेवरम्

ແມ່ນແຕ່ທຸກຄົນກໍກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ບາບນັ້ນກໍຕົກໃຫ້ຜູ້ດຽວແບກຮັບ; ເພາະລະທິ້ງສຸກອັນສູງສຸດແລ້ວ ລາວຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ກາຍນີ້ຊອກຊ້ຳລົງພາຍໃຕ້ພາລະແຫ່ງທຸກຂ໌ແທ້ໆ।

Verse 13

देवराजो जगामासौ तीर्थान्यायतनानि च । गङ्गातीर्थेषु सर्वेषु यामुनेषु तथैव च

ເທວະຣາຊາ ອິນທຣາ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາທິຣຖະ ແລະສະຖານສັກສິດ; ພຣະອົງໄດ້ໄປຢ້ຽມທິຣຖະທັງປວງແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະທັງທິຣຖະແຫ່ງຍະມຸນາດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 14

सारस्वतेषु सर्वेषु सामुद्रेषु पृथक्पृथक् । नदीषु देवखातेषु तडागेषु सरःसु च

ພຣະອົງໄດ້ໄປຫາທິຣຖະແຫ່ງສະຣັສວະຕີທັງປວງ ແລະໄປຫາສະຖານສັກສິດແຫ່ງທະເລໃຫຍ່ແຕ່ລະແຫ່ງ; ໄປຫາແມ່ນ້ຳ ຄອງຂຸດແຫ່ງເທວະ ແລະອ່າງນ້ຳ, ທັງສະລະ ແລະທະເລສາບດ້ວຍ।

Verse 15

पापं न मुञ्चते सर्वे पश्चाद्देवसमागमे । रेवाप्रभवतीर्थेषु कूलयोरुभयोरपि

ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ມີທິຣຖະໃດໃນນັ້ນປົດປ່ອຍພຣະອົງຈາກບາບໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຫຼັງການຊຸມນຸມຂອງເທວະ; ຈົນກວ່າຈະໄປຮອດທິຣຖະທີ່ເກີດຈາກແມ່ນ້ຳເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ຢູ່ທັງສອງຝັ່ງຂອງນາງ।

Verse 16

पूजयन्वै महादेवं स्कन्दतीर्थं समासदत् । तव स्थित्वोपवासैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

ເມື່ອບູຊາພຣະມະຫາເທວະແລ້ວ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ສະກັນທະ-ຕີຣຖະ; ແລະພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງຖືອຸປະວາສ ແລະປະພຶດຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ ເຊັ່ນ ກຣິຈຊຣະ ແລະ ຈັນທຣາຍະນະ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 17

कर्शयन्वै स्वकं देहं न लेभे शर्म वै क्वचित् । ग्रीष्मे पञ्चाग्निमध्यस्थो वर्षासु स्थण्डिलेशयः

ລາວທຳໃຫ້ກາຍຂອງຕົນຊູບຜອມດ້ວຍການທົນທຸກ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຄວາມສະບາຍເລີຍ; ລະດູຮ້ອນຢູ່ກາງໄຟຫ້າກອງ ແລະລະດູຝົນນອນເທິງດິນໂລ່ງ

Verse 18

आर्द्रवासास्तु हेमन्ते चचार विपुलं तपः । एवं तु तपतस्तस्य इन्द्रस्य विदितात्मनः

ແລະໃນລະດູໜາວ ລາວນຸ່ງຜ້າຊຸ່ມຊື້ນແລ້ວບຳເນົາຕະປະຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອິນທຣະ—ຜູ້ຮູ້ອາດຕະ—ຍັງຄົງບຳເນົາຢູ່,

Verse 19

वत्सराणां सहस्राणि गतानि दश भारत । ततस्त्वेकादशे प्राप्ते वर्षे तु नृपसत्तम

ໂອ ພາຣະຕະ ສິບພັນປີໄດ້ຜ່ານໄປ. ແລ້ວເມື່ອປີທີ່ສິບເອັດມາຮອດ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ,

Verse 20

सहसा भगवान्देवस्तु तुतोष परमेश्वरः । तथा ब्रह्मर्षयः सिद्धा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः

ທັນໃດນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະປະຣະເມສະວອນ ກໍພໍພຣະໄທ. ແລະພວກພຣະພຣະຫມະຣິສີ ແລະສິດທະ—ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສະນຸນຳໜ້າ—ກໍປິຕິຍິນດີ ແລະມາຊຸມນຸມ

Verse 21

तत्राजग्मुः सुराः सर्वे यत्र देवः शतक्रतुः । दृष्ट्वा समागतान् देवानृषींश्चैव महामतिः

ໃນທີ່ນັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງໄດ້ມາຮອດບ່ອນທີ່ເທວະສະຕະກຣະຕຸ (ພຣະອິນທຣາ) ປະທັບຢູ່। ເມື່ອເຫັນເທວະແລະລຶສີທັງຫຼາຍມາຊຸມນຸມ ພຣະອິນທຣາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງກໍ (ຄິດພິຈາລະນາ)

Verse 22

उवाच प्रणतो भूत्वा सर्वदेवपुरोहितः । विदितं सर्वमेतेषां यथा वृत्रवधः कृतः

ແລ້ວ ປຸໂຣຫິດແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ກົ້ມນົບນ້ອມແລ້ວກ່າວວ່າ: “ເລື່ອງນີ້ທັງໝົດ ພວກເຂົາຮູ້ກັນແລ້ວ—ວ່າການປະຫານວຶຕຣະ ໄດ້ກະທຳຢ່າງໃດ”

Verse 23

युष्माकं चाज्ञया पूर्वं ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । तथाप्येवं ब्रह्महणं मत्वा पापस्य कारिणम्

“ແມ່ນແທ້ ກ່ອນນີ້ໄດ້ກະທຳຕາມພຣະບັນຊາຂອງພວກທ່ານ ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະມະເຫສວຣ; ແຕ່ໂລກຍັງຖືວ່າເຂົາເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ—ເປັນຜູ້ກໍ່ບາບ”

Verse 24

भ्रमन्तं सर्वतीर्थेषु ब्रह्महत्या न मुञ्चति । न नन्दति जगत्सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

“ແມ່ນແທ້ ເຂົາຈະພະເນຈອນໄປທົ່ວທຸກຕີຣຖະ ແຕ່ບາບບຣະຫມະຫັດຍາ ກໍບໍ່ຍອມປ່ອຍເຂົາ; ແລະໂລກທັງໝົດ—ໄຕໂລກພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ກໍບໍ່ມີຄວາມຍິນດີໃນເຂົາ”

Verse 25

यथा विहीनचन्द्रार्कं तथा राज्यमनायकम् । तस्मात्सर्वे सुरश्रेष्ठा विज्ञाप्यं मम सम्प्रति

“ດັ່ງໂລກທີ່ຂາດຈັນທຣາແລະສຸຣິຍາ ຉັນໃດ ອານາຈັກທີ່ຂາດຜູ້ນຳກໍຉັນນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານຮັບຟັງຄຳວິນຍາປະນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 26

कुर्वन्तु शक्रं निर्दोषं तथा सर्वे महर्षयः । बृहस्पतिमुखोद्गीर्णं श्रुत्वा तद्वचनं शुभम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນທີ່ອອກຈາກປາກພຣະພຶຫັດສະປະຕິ ບັນດາມະຫາລິສີທັງປວງຈຶ່ງຕັ້ງໃຈວ່າ “ຂໍໃຫ້ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ພົ້ນຈາກຄຳຕຳນິ”

Verse 27

ततः प्रोवाच भगवान्ब्रह्मा लोकपितामहः । एतत्पापं महाघोरं ब्रह्महत्यासमुद्भवम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ ໄດ້ກ່າວວ່າ “ບາບນີ້ນ່າຢ້ານຢິ່ງ ເກີດຈາກບາບພຣະພຣົມຫັດຍາ (brahmahatyā)”

Verse 28

दैवतेभ्योऽथ भूतेभ्यश्चतुर्भागं क्षिपाम्यहम् । एवं मुक्त्वा क्षिपच्चैनो जलोपरि महामतिः

“ເຮົາຈະໂຍນພາລະນີ້ໜຶ່ງໃນສີ່ໃຫ້ແກ່ເທວະ ແລະສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ນັ້ນກໍໂຍນບາບລົງເທິງນ້ຳ

Verse 29

अवगाह्य ततः पेया आपो वै नान्यथा बुधैः । धरायामक्षिपद्भागं द्वितीयं पद्मसंभवः

ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາຈຶ່ງກ່າວວ່າ ນ້ຳຄວນແກ່ການລົງອາບ ແລະຄວນແກ່ການດື່ມ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວໄດ້ໂຍນສ່ວນທີສອງລົງສູ່ແຜ່ນດິນ

Verse 30

अभक्ष्या तेन संजाता सदाकालं वसुंधरा । तदार्धमर्द्धं नारीणां द्वितीयेऽह्नि युधिष्ठिर

ດ້ວຍສ່ວນນັ້ນ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນບໍລິໂພກໄດ້ທັງໝົດ (ໃນຜົນຜະລິດຂອງນາງ) ຕະຫຼອດການ. ແລະຄື່ງໜຶ່ງຂອງສ່ວນນັ້ນໄດ້ຕົກແກ່ສະຕຣີໃນວັນທີສອງ ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ

Verse 31

निक्षिप्य भगवान्देवः पुनरन्यज्जगाद ह । असंग्राह्या त्वसंग्राह्या तेन जाता रजस्वला

ເມື່ອວາງລົງແລ້ວ ພຣະພະຄະວານເທວະຈຶ່ງກ່າວອີກວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນນາງເປັນອະສັງຄຣາຫຍາ—ບໍ່ຄວນຈັບຕ້ອງ ບໍ່ຄວນເຂົ້າໃກ້—ເພາະເປັນຣະຊັສວະລາ (ມີປະຈໍາເດືອນ)。”

Verse 32

चतुर्दिनानि सा प्राज्ञैः पापस्य महतो महात् । चतुर्थं तु ततो भागं विभज्य परमेश्वरः

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ນາງແບກຮັບສ່ວນອັນໃຫຍ່ຂອງບາບມະຫາບາບນັ້ນຕະຫຼອດສີ່ມື້; ຕໍ່ມາ ພຣະປະຣະເມສວະຣະໄດ້ແບ່ງແລະກໍານົດສ່ວນທີ່ສີ່ອີກດ້ວຍ।

Verse 33

कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यैः शूद्रसेवाकरे द्विजे । ततोऽभिनन्दयामासुः सर्वे देवा महर्षयः

ເມື່ອດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຄົນໜຶ່ງໄດ້ປະກອບກະສິກໍາ ການຄຸ້ມຄອງໂຄ ແລະການຄ້າ ພ້ອມທັງຮັບໃຊ້ຊູດຣະ ແລ້ວ ເທວະທັງປວງແລະມະຫາຣິຊີທັງຫຼາຍກໍພາກັນຊື່ນຊົມອະນຸໂມທະນາ।

Verse 34

देवेन्द्रं वाग्भिरिष्टाभिर्नर्मदाजलसंस्थितम् । वरेण छन्दयामास ततस्तुष्टो महेश्वरः

ພຣະອິນທຣະຜູ້ຢືນຢູ່ທ່າມກາງນ້ໍານະຣະມະດາ ໄດ້ຮັບຄວາມຊື່ນບານດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາສັນລະເສີນອັນເປັນທີ່ຮັກ; ແລ້ວພຣະມະເຫສວະຣະເມື່ອພໍພຣະໄທ ກໍປະທານພອນແກ່ທ່ານ।

Verse 35

वरं दास्यामि देवेश वरं वृणु यथेप्सितम्

“ໂອ ເທເວສະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ) ຂ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ; ຈົ່ງເລືອກພອນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.”

Verse 36

इन्द्र उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । अत्र संस्थापयिष्यामि सदा संनिहितो भव

ພຣະອິນທຣາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະຈະປະທານພອນແກ່ຂ້າ, ຂ້າຈະສະຖາປະນາພຣະອົງໄວ້ທີ່ນີ້; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ ດ້ວຍການສະຖິດຢ່າງບໍ່ຂາດ”

Verse 37

एवमस्त्विति चोक्त्वा तं ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । जग्मुराकाशमाविश्य स्तूयमाना महर्षिभिः

ເມື່ອກ່າວກັບເຂົາວ່າ “ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສວະຣາ ເຂົ້າສູ່ອາກາດ ແລ້ວເດີນທາງໄປ; ບັນດາມະຫາຣິສີຍັງສັນລະເສີນສະດຸດີພຣະອົງທັງສາມຢູ່ເລື້ອຍໆ

Verse 38

गतेषु देवदेवेषु देवराजः शतक्रतुः । स्थापयित्वा महादेवं जगाम त्रिदशालयम्

ເມື່ອເທວະເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ພຣະອິນທຣາ—ກະສັດແຫ່ງເທວະ ຜູ້ປະກອບຍັດຍະຫນຶ່ງຮ້ອຍ—ໄດ້ສະຖາປະນາພຣະມະຫາເທວະໄວ້ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວໄປສູ່ວິຫານຂອງໄຕຣທະສະ

Verse 39

इन्द्रतीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । महापातकयुक्तोऽपि मुच्यते सर्वपातकैः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ອິນທຣະຕີຣຖະ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣະ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ຈະຖືກພັນດ້ວຍມະຫາບາບ ກໍຍັງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 40

इन्द्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । सोऽश्वमेधस्य यज्ञस्य पुष्कलं फलमश्नुते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ອິນທຣະຕີຣຖະ ແລ້ວນະມັດສະການບູຊາ ພຣະປະຣະເມສະວະຣາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບບຸນອັນອຸດົມ—ເປັນຜົນສົມບູນແຫ່ງອັສວເມທະຍັດຍະ

Verse 41

एतत्ते कथितं सर्वं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । श्रुतमात्रेण येनैव मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ດັ່ງນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງຕີຣຖະນີ້ໃຫ້ເຈົ້າຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ; ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.