Adhyaya 115

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज तीर्थमङ्गारकं परम् । रूपदं सर्वलोकानां विश्रुतं नर्मदातटे

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ້ ມະຫາຣາຊາ ຄວນໄປຍັງ ຕີຣະຖະອັງກາຣະກະ ອັນສູງສຸດ ທີ່ໂດ່ງດັງຢູ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ ເພື່ອປະທານຄວາມງາມແລະຄຸນຄ່າແກ່ຊົນທັງປວງ.”

Verse 2

अङ्गारकेण राजेन्द्र पुरा तप्तं तपः किल । अर्बुदं च निखर्वं च प्रयुतं वर्षसंख्यया

ໂອ້ ຣາເຈນທຣະ ເຂົາເລົ່າກັນວ່າ ໃນການກ່ອນ ອັງກາຣະກະ ໄດ້ບຳເພັນຕະປະສະຍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນເວລາປີອັນຫາທີ່ສຸດຈະນັບ: ອັຣບຸດ, ນິຄັຣວະ ແລະ ປະຣະຍຸຕ ຕາມຈຳນວນ.

Verse 3

ततस्तुष्टो महादेवः परया कृपया नृप । प्रत्यक्षदर्शी भगवानुवाच क्षितिनन्दनम्

ແລ້ວນັ້ນ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ມະຫາເທວະ ພໍພຣະໄທດ້ວຍກະຣຸນາອັນສູງສຸດ; ພຣະພະຄະວານຜູ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ ໄດ້ກ່າວໂດຍກົງແກ່ບຸດແຫ່ງປະຖະພີ.

Verse 4

वरदोऽस्मि महाभाग दुर्लभं त्रिदशैरपि । वरं दास्याम्यहं वत्स ब्रूहि यत्ते विवक्षितम्

“ໂອ້ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ເຮົາແມ່ນຜູ້ປະທານພອນ—ພອນທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍັງໄດ້ຍາກ. ລູກເອີຍ ເຮົາຈະໃຫ້ພອນແກ່ເຈົ້າ; ຈົ່ງກ່າວສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.”

Verse 5

अङ्गारक उवाच । तव प्रसादाद्देवेश सर्वलोकमहेश्वर । ग्रहमध्यगतो नित्यं विचरामि नभस्तले

ອັງກາຣະກະ ກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ໂອ້ ເທເວສະ ໂອ້ ມະເຫສະວະຣະແຫ່ງສັບພະໂລກ ຂ້າພະອົງສະຖິດຢູ່ກາງໝູ່ດາວເຄາະ ແລະເຄື່ອນໄຫວໃນຫ້ວງຟ້າຢູ່ເປັນນິດ.”

Verse 6

यावद्धराधरो लोके यावच्चन्द्रदिवाकरौ । नद्यो नदाः समुद्राश्च वरो मे चाक्षयो भवेत्

ຕາບໃດທີ່ພູເຂົາຍັງຕັ້ງຢູ່ໃນໂລກ, ຕາບໃດທີ່ຈັນທຣາແລະສຸຣິຍາຍັງດຳລົງ, ແລະຕາບໃດທີ່ແມ່ນ້ຳ, ລຳທານ ແລະມະຫາສະມຸດຍັງມີ—ຂໍໃຫ້ພອນນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 7

एवमस्त्विति देवेशो दत्त्वा वरमनुत्तमम् । जगामाकाशमाविश्य वन्द्यमानः सुरासुरैः

ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ “ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວປະທານພອນອັນສູງສຸດ; ຈາກນັ້ນພຣະອົງເຂົ້າສູ່ອາກາດແລະເດີນທາງໄປ, ໂດຍຖືກເທວະແລະອະສຸຣານົບນ້ອມສັນລະເສີນ।

Verse 8

भूमिपुत्रस्ततस्तस्मिन्स्थापयामास शङ्करम् । गतः सुरालये लोके ग्रहभावे निवेशितः

ຕໍ່ມາ ບຸດແຫ່ງແຜ່ນດິນໄດ້ສະຖາປະນາພຣະສັງກະຣະໄວ້ໃນສະຖານນັ້ນເອງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນເຂົາໄປສູ່ສຸຣະໂລກ ແລະຖືກສະຖາປະນາໃນຖານະເທວະແຫ່ງດາວເຄາະ (ຄຣະຫະ)។

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । हुतहोमो जितक्रोधः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ, ຖວາຍອາຮຸຕິໃນໄຟ, ປະກອບໂຫມະ ແລະຊະນະຄວາມໂກດ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງອັສວເມທະຍັດຍະ।

Verse 10

चतुर्थ्यङ्गारके यस्तु स्नात्वा चाभ्यर्चयेद्ग्रहम् । अङ्गारकं विधानेन सप्तजन्मानि भारत

ແຕ່ໂອ ພາຣະຕະ, ຜູ້ໃດໃນວັນຈະຕຸຣຖີທີ່ຕົງກັບວັນອັງກາຣະກະ (ວັນອັງຄານ) ອາບນ້ຳ ແລ້ວບູຊາເທວະແຫ່ງດາວເຄາະອັງກາຣະກະຕາມພິທີ—ຈະໄດ້ຮັບຜົນມົງຄຸນຕະຫຼອດເຈັດຊາດ।

Verse 11

दशयोजनविस्तीर्णे मण्डले रूपवान् भवेत् । तत्रैव ता मृतो जन्तुः कामतोऽकामतोऽपि वा । रुद्रस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते

ໃນຂອບເຂດມົນດົນກວ້າງສິບໂຍຊະນາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມງາມແຫ່ງຮູບກາຍ. ແລະສັດໃດຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຈະຕັ້ງໃຈຫຼືບໍ່ຕັ້ງໃຈກໍຕາມ—ຈະເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະຣຸທຣະ ແລະຊື່ນບານຢູ່ກັບພຣະອົງນັ້ນເອງ.

Verse 115

। अध्याय

“ອັດທະຍາຍ” — ເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກບົດ/ຕອນ (colophon) ຕາມຕົ້ນສະບັບ