Adhyaya 111

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् । स्कन्देन निर्मितं पूर्वं तपः कृत्वा सुदारुणम्

ພຣະມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ມີຕີຣຖະອັນງາມສະຫງ່າຢ່າງຍິ່ງ; ກ່ອນໜ້ານີ້ ພຣະສກັນທະໄດ້ສ້າງໄວ້ ຫຼັງຈາກບຳເພັນຕະປະອັນເຂັ້ມຂັ້ນ।

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । स्कन्दस्य चरितं सर्वमाजन्म द्विजसत्तम । तीर्थस्य च विधिं पुण्यं कथयस्व यथार्थतः

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າປະຫວັດຂອງພຣະສກັນທະທັງໝົດ ຕັ້ງແຕ່ປະສູດ ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ; ແລະຂໍໃຫ້ບອກວິທີປະຕິບັດ (ວິທິ) ອັນເປັນບຸນຂອງຕີຣຖະນີ້ດ້ວຍ।

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । देवदेवेन वै तप्तं तपः पूर्वं युधिष्ठिर । विज्ञप्तेन सुरैः सर्वैरुमादेवी विवाहिता

ພຣະມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຢຸທິສຖິຣ, ໃນການກ່ອນ ພຣະເທວະເທວະໄດ້ບຳເພັນຕະປະ; ແລະຕາມຄຳວິນຍາບອນຂອງເທວະທັງປວງ ພຣະອຸມາເທວີໄດ້ອະພິເສກກັບພຣະອົງ।

Verse 4

नास्ति सेनापतिः कश्चिद्देवानां सुरसत्तम । नीयन्ते दानवैर्घोरैः सर्वे देवाः सवासवाः

ໂອ ສຸຣະຜູ້ປະເສີດ! ເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ມີແມ່ທັບ; ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງປວງ—ຮວມທັງພຣະອິນທຣະ—ຖືກດານະວະອັນນ່າຢ້ານກົວກົດຂີ່ ແລະຂັບໄລ່।

Verse 5

यथा निशा विना चन्द्रं दिवसो भास्करं विना । न शोभते मुहूर्तं वै तथा सेना विनायका

ເຊັ່ນຄື ຄືນທີ່ບໍ່ມີຈັນທຣາ ແລະ ກາງວັນທີ່ບໍ່ມີສຸຣິຍະ ບໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງແມ່ນແຕ່ຊົ່ວມູຮູດ; ດັ່ງນັ້ນ ກອງທັບທີ່ບໍ່ມີນາຍົກນຳ ກໍບໍ່ອາດຮຸ່ງເຮືອງໄດ້។

Verse 6

एवं ज्ञात्वा महादेव परया दयया विभो । सेनानीर्दीयतां कश्चित्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ ໂອ້ ມະຫາເທວະ ຜູ້ມີອານຸພາບ! ດ້ວຍພຣະເມດຕາອັນສູງສຸດ ຂໍໂປດປະທານແມ່ທັບຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ.

Verse 7

एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं देवानां परमेश्वरः । कामयान उमां देवीं सस्मार मनसा स्मरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະປະເມສວຣະ—ຜູ້ປາຖະໜານາງອຸມາເທວີ—ຈຶ່ງລະລຶກເຖິງ ສະມະຣະ (ກາມະເທວະ) ໃນພຣະຫົວໃຈ.

Verse 8

तेन मूर्छितसर्वाङ्गः कामरूपो जगद्गुरुः । कामयामास रुद्राणीं दिव्यं वर्षशतं किल

ດ້ວຍອິດທິພົນນັ້ນ ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກໄດ້ຮັບຮູບແຫ່ງກາມ; ປານດັ່ງມືດມົນທົ່ວອະວະຍະວະ ແລະປາຖະໜາພຣະຣຸທຣານີ ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີທິບ.

Verse 9

देवराजस्ततो ज्ञात्वा महामैथुनगं हरम् । संमन्त्र्य दैवतैः सार्द्धं प्रैषयज्जातवेदसम्

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະຮູ້ວ່າ ຮະຣະໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຮ່ວມສະຫະອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ຈຶ່ງປຶກສາກັບເທວະທັງຫຼາຍ ແລະສົ່ງ ຊາຕະເວທັສ (ອັກນີ) ໄປ.

Verse 10

तेन गत्वा महादेवः परमानन्दसंस्थितः । सहसा तेन दृष्टोऽसौ हाहेत्युक्त्वा समुत्थितः

ເມື່ອເຂົາ (ອັກນີ) ໄປຮອດ ກໍເຫັນພຣະມະຫາເທວະສະຖິດໃນຄວາມປິຕິສູງສຸດ; ພໍຖືກພຣະເນດທອດເຫັນຢ່າງກະທັນຫັນ ອັກນີຮ້ອງ “ຮາຮາ!” ແລ້ວລຸກຂຶ້ນໃນທັນທີ.

Verse 11

ततः क्रुद्धा महादेवी शापवाचमुवाच ह । वेपमाना महाराज शृणु यत्ते वदाम्यहम्

ແລ້ວມະຫາເທວີເກີດໂກດ ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳສາບແຊ່ງ; ນາງສັ່ນໄຫວແລ້ວກ່າວວ່າ ‘ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ຂ້າຈະກ່າວ’

Verse 12

अहं यस्मात्सुरैः सर्वैर्याचिता पुत्रजन्मनि । कृता रतिश्च विफला संप्रेष्य जातवेदसम्

ເນື່ອງຈາກເທວະທັງປວງໄດ້ອ້ອນວອນຂ້າເພື່ອການເກີດບຸດ; ແຕ່ເມື່ອສົ່ງ ຊາຕະເວດັສ (ອັກນີ) ໄປ ກິດແຫ່ງຣະຕິກໍຖືກເຮັດໃຫ້ໄຮ້ຜົນ

Verse 13

तस्मात्सर्वे पुत्रहीना भविष्यन्ति न संशयः । हरेणोक्तस्ततो वह्निरस्माकं बीजमावह

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງປວງຈະໄຮ້ບຸດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລ້ວຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ຫະຣະ (ສິວະ) ອັກນີໄດ້ນຳເອົາເຊື້ອພັນຂອງພວກເຮົາໄປ

Verse 14

यथा भवति लोकेषु तथा त्वं कर्तुमर्हसि । मम तेजस्त्वया शक्यं गृहीतुं सुरसत्तम । देवकार्यार्थसिद्ध्यर्थं नान्यः शक्तो जगत्त्रये

ດັ່ງທີ່ເປັນໄປໄດ້ໃນບັນດາໂລກ ເຈົ້າກໍຄວນກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນໝູ່ເທວະ, ເຈົ້າຜູ້ດຽວທີ່ສາມາດຮັບເອົາເຕຊະອັນເປັນໄຟຂອງຂ້າ; ເພື່ອໃຫ້ກິດຂອງເທວະສຳເລັດ ໃນໄຕໂລກບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດສາມາດ

Verse 15

अग्निरुवाच । तेजसस्तव मे देव का शक्तिर्धारणे विभो । करोति भस्मसात्सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ອັກນີກ່າວວ່າ ‘ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າມີພະລັງອັນໃດຈຶ່ງຈະຮັບຖືເຕຊະຂອງພຣະອົງໄດ້? ມັນເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກທັງສິ້ນ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ’

Verse 16

ईश्वर उवाच । उदरस्थेन बीजेन यदि ते जायते रुजा । तदा क्षिपस्व तत्तेजो गङ्गातोये हुताशन

ພຣະອີສະວອນຕັດວ່າ: ‘ຖ້າເມັດພັນທີ່ສະຖິດໃນທ້ອງຂອງເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຈັບປວດ, ໂອ້ ຫຸຕາຊະນ (ອັກນີ), ຈົ່ງໂຍນເດຊໄຟນັ້ນລົງໃນນ້ຳສັກສິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ.’

Verse 17

एवमुक्त्वा महादेवोऽमोघं बीजमुत्तमम् । हव्यवाहमुखे सर्वं प्रक्षिप्यान्तरधीयत

ເມື່ອຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະໄດ້ນໍາເມັດພັນອັນປະເສີດ ແລະບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ ທັງໝົດໃສ່ໃນປາກຂອງ ຫັວຍະວາຫະ (ອັກນີ) ແລ້ວກໍອັນຕະທານໄປ

Verse 18

गते चादर्शनं देवे दह्यमानो हुताशनः । गङ्गातोये विनिक्षिप्य जगाम स्वंनिवेशनम्

ເມື່ອເທວະ (ພຣະສິວະ) ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາແລ້ວ ອັກນີຜູ້ຍັງຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍເດຊອັນທົນບໍ່ໄດ້ ໄດ້ໂຍນມັນລົງໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລ້ວກັບໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ

Verse 19

असहन्ती तु तत्तेजो गङ्गापि सरितां वरा । शरस्तम्बे विनिक्षिप्य जगामाशु यथागतम्

ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ—ທົນຕໍ່ເດຊອັນແຜດເຜົານັ້ນບໍ່ໄດ້ ຈຶ່ງນໍາໄປວາງໄວ້ໃນກໍອໍ້ ແລ້ວຮີບກັບໄປຕາມທາງເກົ່າ

Verse 20

तत्र जातं तु तद्दृष्ट्वा सर्वे देवाः सवासवाः । कृत्तिकां प्रेषयामासुः स्तन्यं पाययितुं तदा

ເມື່ອເຫັນກຸມານເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ຈຶ່ງສົ່ງນາງກຣິດຕິກາໄປ ເພື່ອໃຫ້ນາງທັງຫຼາຍໃຫ້ນົມເລີ້ຍງດ້ວຍນ້ຳນົມ

Verse 21

दृष्ट्वा ता आगताः सर्वा गङ्गागर्भे महामतेः । षण्मुखैः षण्मुखो भूत्वा पिपासुरपिबत्स्तनम्

ເມື່ອເຫັນນາງທັງປວງມາຮອດໃນອ້ອມອຸ່ນດຸດຄັນຄອດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ມະຫາບຸລຸດນັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ມີຫົກໜ້າ ຫົກປາກ ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຫິວກະຫາຍ ໄດ້ດື່ມນ້ຳນົມຈາກອົງອົບຂອງນາງທັງຫຼາຍ

Verse 22

जातकर्मादिसंस्कारान्वेदोक्तान्पद्मसम्भवः । चकार सर्वान्दाजेन्द्र विधिदृष्टेन कर्मणा

ປັດມະສຳພະວະ (ພຣະພຣົມ) ໂອ ຣາເຈນດຣາ ໄດ້ປະກອບພິທີສັງສະການທັງປວງຕາມທີ່ພຣະເວດບັນຍັດ ເລີ່ມຈາກພິທີຊາຕະກັມ ດ້ວຍກົດລະບຽບແລະວິທີການອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 23

षण्मुखात्षण्मुखो नाम कार्त्तिकेयस्तु कृत्तिकात् । कुमारश्च कुमारत्वाद्गङ्गागर्भोऽग्निजोऽपरः

ເນື່ອງຈາກມີຫົກໜ້າ ຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ‘ສັນມຸຂ’; ເນື່ອງຈາກເຫຼົ່າກຣິຕຕິກາ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ກາຣຕຕິເກຍ’។ ເພາະຊົງເປັນໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ກຸມາຣ’; ແລະຍັງໂດງດັງວ່າ ‘ຄົງຄາຄັນຄອດ’ ແລະ ‘ອັກນິຊະ’ ຄື ‘ຜູ້ເກີດແຕ່ໄຟ’

Verse 24

एवं कुमारः सम्भूतो ह्यनधीत्य स वेदवित् । शास्त्राण्यनेकानि वेद चचार विपुलं तपः

ດັ່ງນັ້ນ ‘ກຸມາຣ’ ໄດ້ປະກົດຂຶ້ນ; ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮຽນຢ່າງເປັນພິທີ ກໍເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ. ພຣະອົງເຂົ້າໃຈສາດສະຕຣາຫຼາຍປະການ ແລະບຳເນັດຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ

Verse 25

देवारण्येषु सर्वेषु नदीषु च नदेषु च । पृथिव्यां यानि तीर्थानि समुद्राद्यानि भारत

ໃນປ່າອັນເປັນທິບຂອງເທວະທັງປວງ ໃນແມ່ນ້ຳແລະລຳທານ ແລະໃນທີ່ທິຣຖະທັງຫຼາຍເທິງພື້ນພິພົບ—ເລີ່ມແຕ່ທະເລ ໂອ ພາຣະຕະ—ພຣະອົງໄດ້ຈາລິກໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ

Verse 26

ततः पर्याययोगेन नर्मदातटमाश्रितः । नर्मदादक्षिणे कूले चचार विपुलं तपः

ຕໍ່ມາຕາມລຳດັບເວລາ ທ່ານໄດ້ໄປພຶງພາຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນຣະມະດາ ແລະທີ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງນາງ ທ່ານໄດ້ບຳເນົາຕະປະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 27

ऋग्यजुःसामविहितं जपञ्जाप्यमहर्निशम् । ध्यायमानो महादेवं शुचिर्धमनिसंततः

ທ່ານສວດຈະປະຕາມທີ່ຣິກ ຢະຊຸ ແລະ ສາມເວດ ບັນຍັດໄວ້ ທັງກາງວັນກາງຄືນ; ພ້ອມທັງພິຈາລະນາພຣະມະຫາເທວ—ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະສຳຮອງກະແສປຣານຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 28

ततो वर्षसहस्रान्ते पूर्णे देवो महेश्वरः । उमया सहितः काले तदा वचनमब्रवीत्

ຕໍ່ມາເມື່ອຄົບພັນປີຢ່າງສົມບູນ ໃນກາລອັນຄວນ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 29

ईश्वर उवाच । अहं ते वरदस्तात गौरी माता पिता ह्यहम् । वरं वृणीष्व यच्चेष्टं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ລູກເອີຍ ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ; ພຣະເກົາຣີເປັນແມ່ຂອງເຈົ້າ—ແລະແທ້ຈິງ ເຮົາເປັນພໍ່ຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກພອນຕາມທີ່ປາຖະໜາ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກໃນສາມໂລກກໍຕາມ.”

Verse 30

षण्मुख उवाच । यदि तुष्टो महादेव उमया सह शङ्कर । वृणोमि मातापितरौ नान्या गतिर्मतिर्मम

ສະນມຸຂກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ມະຫາເທວ—ໂອ ສັງກະຣະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ—ຂ້າພະອົງຂໍເລືອກພຣະອົງທັງສອງເປັນແມ່ແລະພໍ່; ຂ້າພະອົງບໍ່ມີທີ່ພຶງອື່ນ ແລະບໍ່ມີຈິດຕັ້ງໃຈອື່ນ.”

Verse 31

एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं पुत्रस्य वदनाच्च्युतम् । तथेत्युक्त्वा तु स्नेहेन प्रेम्णा तं परिषस्वजे

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນທີ່ອອກຈາກປາກຂອງບຸດ ລາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເມດຕາແລະຄວາມຮັກ ກໍກອດເຂົາໄວ້

Verse 32

ततस्तं मूर्ध्न्युपाघ्राय ह्युमयोवाच शङ्करः

ຕໍ່ມາ ພຣະສັງກະຣະໄດ້ດົມ (ຈູບ) ທີ່ກະຫມ່ອມຂອງເຂົາ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດຖ້ອຍຄຳ—ພ້ອມກັບພຣະອຸມາ

Verse 33

ईश्वर उवाच । अक्षयश्चाव्ययश्चैव सेनानीस्त्वं भविष्यसि

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: “ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ອະກະຊະຍະ ແລະອະວະຍະ—ບໍ່ສູນສິ້ນ ບໍ່ເສື່ອມ; ແລະເຈົ້າຈະເປັນເສນານີ ຈອມທັບແຫ່ງໝູ່ເທວະ”

Verse 34

शिखी च ते वाहनं दिव्यरूपो दत्तो मया शक्तिधरस्य संख्ये । सुरासुरादींश्च जयेति चोक्त्वा जगाम कैलासवरं महात्मा

“ແລະນົກຢູງຜູ້ມີຮູບທິບ ເຮົາໄດ້ປະທານໃຫ້ເຈົ້າເປັນພາຫະນະ ເພື່ອສົງຄາມຂອງຜູ້ຖືສັກຕິ (ຫອກ). ຄັ້ນຕັດວ່າ ‘ຈົ່ງຊະນະເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະອື່ນໆ’ ແລ້ວ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍເສດັດໄປສູ່ໄກລາສອັນປະເສີດ”

Verse 35

गते चादर्शनं देवे तदा स शिखिवाहनः । स्थापयित्वा महादेवं जगाम सुरसन्निधौ

ເມື່ອພຣະເທວະເສດັດໄປ ແລະລັບຫາຍຈາກສາຍຕາ ໃນຂະນະນັ້ນ ຜູ້ມີນົກຢູງເປັນພາຫະນະ ໄດ້ສະຖາປະນາພຣະມະຫາເທວະ ແລ້ວຈຶ່ງໄປສູ່ສຳນັກຂອງໝູ່ເທວະ

Verse 36

तदाप्रभृति तत्तीर्थं स्कन्दतीर्थमिति श्रुतम् । सर्वपापहरं पुण्यं मर्त्यानां भुवि दुर्लभम्

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນໄດ້ຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ສະກັນດະ-ຕີຣຖະ”। ເປັນທີ່ບໍລິສຸດ ລ້າງບາບທັງປວງ ແລະຫາຍາກທີ່ມະນຸດຈະໄດ້ພົບໃນໂລກນີ້।

Verse 37

तत्र तीर्थे तु यो राजन्भक्त्या स्नात्वार्चयेच्छिवम् । गन्धमाल्याभिषेकैश्च याज्ञिकं स लभेत्फलम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ແລ້ວບູຊາພຣະສິວະ ຖວາຍເຄື່ອງຫອມ ພວງມາລາ ແລະອະພິເສກ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການປະກອບຍັດຍາ (ຍະຊະ)

Verse 38

स्कन्दतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः । तिलमिश्रेण तोयेन तस्य पुण्यफलं शृणु

ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນສັກສິດ: ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ສະກັນດະ-ຕີຣຖະ ແລ້ວບູຊາເທວະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣຶ) ດ້ວຍນ້ຳຜະສົມງາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 39

पिण्डदानेन चैकेन विधियुक्तेन भारत । द्वादशाब्दानि तुष्यन्ति पितरो नात्र संशयः

ໂອ ພາຣະຕະ, ດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະ (piṇḍa) ພຽງຄັ້ງດຽວຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ບັນພະບຸລຸດຈະພໍໃຈຕະຫຼອດສິບສອງປີ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 40

तत्र तीर्थे तु राजेन्द्र शुभं वा यादि वाशुभम् । इह लोके परे चैव तत्सर्वं जायतेऽक्षयम्

ໂອ ຈອມກະສັດ, ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ—ຈະເຮັດກຳອັນມົງຄຸນ ຫຼືອັນອັບມົງຄຸນກໍຕາມ—ຜົນຂອງມັນທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ຈະຄົງຢູ່ບໍ່ເສື່ອມສູນ

Verse 41

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करिष्यति । शास्त्रयुक्तेन विधिना स गच्छेच्छिवमन्दिरम्

ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສະຫຼະກາຍຕາມວິທີທີ່ຄຳພີສາດສະຕຣາຮັບຮອງ ຈະໄປຮອດພະສິວະທຳມະສະຖານ।

Verse 42

कल्पमेकं वसित्वा तु देवगन्धर्वपूजितः । अत्र भारतवर्षे तु जायते विमले कुले

ເມື່ອຢູ່ອາໄສໜຶ່ງກັລປະ ໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະແລະຄັນທັຣວະ ແລ້ວຈຶ່ງເກີດໃນພາຣະຕະວັຣສະນີ້ ໃນຕະກູນບໍລິສຸດແລະສູງສົ່ງ।

Verse 43

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः सर्वव्याधिविवर्जितः । जीवेद्वर्षशतं साग्रं पुत्रपौत्रसमन्वितः

ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງແຫ່ງເວທະແລະເວທາງຄະ ປອດພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ ແລະມີອາຍຸເຕັມຮ້ອຍປີພ້ອມລູກແລະຫຼານ।

Verse 44

इदं ते कथितं राजन्स्कन्दतीर्थस्य सम्भवम् । धन्यं यशस्यमायुष्यं सर्वदुःखघ्नमुत्तमम् । सर्वपापहरं पुण्यं देवदेवेन भाषितम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າແລ້ວເຖິງກຳເນີດແລະມະຫິມາແຫ່ງສະກັນທະຕີຣະຖະ—ອັນສູງສຸດ ໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນ ຊື່ສຽງ ແລະອາຍຸຍືນ ທຳລາຍທຸກຂ໌ທັງປວງ; ເປັນບຸນອັນຊຳລະບາບທັງໝົດ ດັ່ງທີ່ເທວະເຫນືອເທວະໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 111

। अध्याय

ຈົບອັດທະຍາຍ — ໝາຍປິດທ້າຍບົດ