Adhyaya 110
ມາຣະກັນເດຍ ອະທິບາຍລໍາດັບການເດີນທາງຈາລະນະເພື່ອຊໍາລະບາບ ຈົນສິ້ນສຸດທີ່ຕີຣຖະວາຍສະນະວະ ໃກ້ຈັກຣາຕີຣຖະ ຊຶ່ງເວົ້າກັນວ່າ ພຣະວິສະນຸ (ຈະນາຣະດະນ) ສ້າງໄວ້ແຕ່ໂບຮານ. ເລື່ອງລາວອະທິບາຍອໍານາດຂອງສະຖານທີ່ດ້ວຍເຫດຜົນແນວຕໍານານ-ປະຫວັດສາດ: ຫຼັງຈາກພຣະວິສະນຸປະຫານດານະວະຜູ້ແຂງກ້າ ພຣະອົງຈຶ່ງສະຖາປະນາຕີຣຖະນີ້ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມຜິດທີ່ຫຼືອຄ້າງ ແລະຜົນກະທົບຈາກສົງຄາມທີ່ມີຕົ້ນກໍາເນີດຈາກດານະວະ. ບົດນີ້ຍົກຍ້ອງວິໄນຂອງນັກບໍາເພັນທີ່ສະຖານທີ່—ຊະນະຄວາມໂກດ (jitakrodha), ຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ແລະການຮັກສາຄວາມງຽບ (mauna)—ຊຶ່ງແມ່ນສິ່ງທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະອະເທວະກໍຍາກຈະທໍາຕາມ. ຕໍ່ມາມີຄໍາແນະນໍາພິທີ-ຈິດທໍາສັ້ນໆ: ອາບນໍ້າ (snāna), ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ (dāna ແກ່ dvijāti), ແລະສວດຈະປະ (japa) ຕາມວິທີ ເຊື່ອວ່າປ່ຽນແປງໄດ້ທັນທີ ປົດປ່ອຍແມ່ນແຕ່ບາບຫນັກ ແລະນໍາໄປສູ່ສະຖານະວາຍສະນະວະ (vaiṣṇava pada) ພ້ອມຄໍາຮັບຮອງເຖິງຜົນບຸນການຊໍາລະບາບ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । धौतपापं ततो गच्छेन्महापातकनाशनम् । समीपे चक्रतीर्थस्य विष्णुना निर्मितं पुरा
ພຣະສີມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຊໍາລະບາບແລ້ວ ພຶງໄປຫາຕີຣະຖະຜູ້ທໍາລາຍບາບໃຫຍ່ ອັນພຣະວິສນຸໄດ້ສ້າງໄວ້ແຕ່ໂບຮານ ໃກ້ຈັກຣະຕີຣະຖະ.
Verse 2
निहतैर्दानवैर्घोरैर्देवदेवो जनार्दनः । तत्पापस्य विनाशार्थं दानवान्तोद्भवस्य च
ເມື່ອດານະວະອັນນ່າຢ້ານຖືກປາບລົງແລ້ວ ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເທວະເໜືອເທວະທັງປວງ ໄດ້ກະທຳເພື່ອທຳລາຍບາບທີ່ເກີດຈາກກຳນັ້ນ ແລະເພື່ອລະງັບຄວາມທຸກພະຍົນຈາກດານະວະດ້ວຍ
Verse 3
तत्र तीर्थे जितक्रोधश्चचार विपुलं तपः । दुश्चरं मौनमास्थाय ह्यशक्यं देवदानवैः
ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊະນະຄວາມໂກດ ແລ້ວບຳເນັດຕະປະອັນໄພສານ; ຮັບຖືພຣົດມົນະ—ຄຳປະຕິຍານແຫ່ງຄວາມງຽບອັນເຂັ້ມງວດ ຊຶ່ງແມ່ນແຕ່ເທວະແລະດານະວະກໍຍັງຍາກຈະປະພຶດໄດ້
Verse 4
स्नात्वा दत्त्वा द्विजातिभ्यो दानानि विविधानि च । तत्क्षणात्सुपापस्तु गतस्तद्वैष्णवं पदम्
ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະຖວາຍທານນານາປະການແກ່ດວິຊະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບໜັກກໍບັນລຸໄວສະນະວະປະດ—ພຣະທຳສະຖານອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ—ໃນທັນທີ
Verse 5
एवं युक्तस्तु यस्तत्र पापं कृत्वा सुदारुणम् । स्नात्वा जप्त्वा विधानेन मुच्यते सर्वपातकैः
ດັ່ງນີ້ ເມື່ອຝຶກຕົນໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເຄີຍກະທຳບາບອັນໂຫດຮ້າຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍການອາບນ້ຳ ແລະເຮັດຈະປະຕາມຂໍ້ກຳນົດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມຕົກຕ່ຳແລະບາບທັງປວງ
Verse 110
। अध्याय
“ອັດທະຍາຍ” — ໝາຍເຖິງບົດ/ຕອນ (ສັນຍາຈົບຕອນ)