Adhyaya 109

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल चक्रतीर्थमनुत्तमम् । सेनापुरमितिख्यातं सर्वपापक्षयंकरम्

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ຄວນໄປຍັງ ຈັກຣະ-ຕີຣະຖະ ອັນສູງສຸດ—ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ເສນາປຸຣະ—ອັນທຳໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ.

Verse 2

सैनापत्याभिषेकाय देवदेवेन चक्रिणा । आनीतश्च महासेनो देवैः सेन्द्रपुरोगमैः

ເພື່ອພິທີອະພິເສກແຕ່ງຕັ້ງເປັນເສນາປະຕິແຫ່ງເທວະ, ມະຫາເສນາ ຖືກນຳມາໂດຍ ເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຈັກຣະ, ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ເທວະມີອິນທຣະເປັນປະມຸກ.

Verse 3

दानवानां वधार्थाय जयाय च दिवौकसाम् । भूमिदानेन विप्रेन्द्रांस्तर्पयित्वा यथाविधि

ເພື່ອປະຫານພວກດານະວະ ແລະເພື່ອໄຊຊະນະຂອງຜູ້ຢູ່ສະຫວັນ, ໄດ້ປະຕິບັດຕາມພິທີ ໂດຍຖວາຍທານເປັນທີ່ດິນ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດພໍໃຈຕາມຫຼັກ.

Verse 4

शङ्खभेरीनिनादैश्च पटहानां च निस्वनैः । वीणावेणुमृदङ्गैश्च झल्लरीस्वरमङ्गलैः

ດ້ວຍສຽງກັງວານຂອງສັງຂ໌ແລະເພຣີ, ດ້ວຍສຽງກອງສົງຄາມອັນກຶກກ້ອງ, ແລະດ້ວຍທຳນອງມົງຄຸນຈາກ ວີນາ, ຂຸ່ຍ, ມຣິທັງຄະ, ແລະສຽງສິມບັນກັງວານ—

Verse 5

ततः कृत्वा स्वनं घोरं दानवो बलदर्पितः । रुरुर्नाम विघातार्थमभिषेकस्य चागतः

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍສຽງຮ້ອງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ, ດານະວະ ຜູ້​ມີ​ຊື່​ວ່າ ລຸລຸ ຜູ້​ຈອງ​ຫອງ​ໃນ​ພະລັງ​ຂອງ​ຕົນ ໄດ້​ມາ​ຮອດ​ເພື່ອ​ຂັດຂວາງ​ພິທີ​ອະພິເສກ.

Verse 6

हस्त्यश्वरथपत्त्योघैः पूरयन्वै दिशो दश । तत्र तेन महद्युद्धं प्रवृत्तं किल भारत

ດ້ວຍ​ກອງ​ທັບ​ຊ້າງ, ມ້າ, ລົດ​ເສິກ ແລະ ທະຫານ​ລາບ ທີ່​ເຕັມ​ທິດ​ທັງ​ສິບ, ໂອ ພາລະຕະ, ສົງຄາມ​ອັນ​ຍິ່ງ​ໃຫຍ່​ໄດ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ​ຍ້ອນ​ລາວ.

Verse 7

शक्त्यृष्टिपाशमुशलैः खड्गैस्तोमरटङ्कनैः । भल्लैः कर्णिकनाराचैः कबन्धपटसंकुलैः

ດ້ວຍ​ຫອກ, ດາບ, ເຊືອກ, ກະບອງ, ແລະ ຂວານ​ເສິກ; ດ້ວຍ​ລູກ​ທະນູ​ທີ່​ແຫຼມ​ຄົມ—ສະຖານ​ທີ່​ນັ້ນ​ເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍ​ຮ່າງ​ກາຍ​ທີ່​ບໍ່​ມີ​ຫົວ ແລະ ແຂນ​ຂາ​ທີ່​ຖືກ​ຕັດ.

Verse 8

ततस्तु तां शत्रुबलस्य सेनां क्षणेन चापन्च्युतबाणघातैः । विध्वस्तहस्त्यश्वरथान्महात्मा जग्राह चक्रं रिपुसङ्घनाशनः

ຈາກນັ້ນ, ໃນ​ທັນໃດ, ດ້ວຍ​ລູກ​ທະນູ​ຈາກ​ຄັນ​ທະນູ​ຂອງ​ພະອົງ, ພະ​ມະຫາ​ຕະ​ມະ ໄດ້​ທຳລາຍ​ກອງ​ທັບ​ສັດຕູ—ຊ້າງ, ມ້າ, ແລະ ລົດ​ເສິກ ຖືກ​ທຳລາຍ; ແລະ ຜູ້​ທຳລາຍ​ສັດຕູ​ນັ້ນ​ໄດ້​ຍົກ​ກົງ​ຈັກ​ຂຶ້ນ.

Verse 9

ज्वलच्च चक्रं निशितं भयंकरं सुरासुराणां च सुदर्शनं रणे । चकर्त दैत्यस्य शिरस्तदानीं करात्प्रमुक्तं मधुघातिनश्च तत्

ກົງ​ຈັກ​ສຸ​ດັດ​ສະ​ນະ ທີ່​ຮຸ່ງ​ເຮືອງ, ແຫຼມ​ຄົມ, ແລະ ໜ້າ​ຢ້ານ​ກົວ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ທີ່​ຢ້ານ​ກົວ​ຂອງ​ເທວະ​ດາ ແລະ ອະ​ສູນ, ເມື່ອ​ຖືກ​ປ່ອຍ​ອອກ​ຈາກ​ມື​ຂອງ​ພະ​ມະ​ທຸ​ສູ​ທະ​ນະ, ກໍ​ໄດ້​ຕັດ​ຫົວ​ຂອງ​ຍັກ​ນັ້ນ​ໃນ​ທັນ​ທີ.

Verse 10

तं दृष्ट्वा सहसा विघ्नमभिषेके षडाननः । त्यक्त्वा तु तत्र संस्थानं चचार विपुलं तपः

ເມື່ອເຫັນອຸປະສັກກະທັນຫັນໃນພິທີອະພິເສກ ພຣະຜູ້ມີຫົກພັກ (Ṣaḍānana) ຈຶ່ງລະຖິ່ນນັ້ນ ແລະບໍາເນີນຕະປະອັນໄພສານ

Verse 11

मुक्तं चक्रं विनाशाय हरिणा लोकधारिणा । द्विदलं दानवं कृत्वा पपात विमले जले

ຈັກຣະທີ່ພຣະຫຣິ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ປ່ອຍອອກເພື່ອທໍາລາຍ ໄດ້ຜ່າດານະວະເປັນສອງສ່ວນ ແລ້ວມັນກໍຕົກລົງໃນນ້ໍາອັນບໍລິສຸດ

Verse 12

तदा प्रभृति तत्तीर्थं चक्रतीर्थमिति श्रुतम् । सर्वपापविनाशाय निर्मितं विश्वमूर्तिना

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣະທີ່ສັກສິດນັ້ນໄດ້ຮັບຮູ້ຈັກວ່າ “ຈັກຣະຕີຣະ” ອັນພຣະຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ ສ້າງໄວ້ເພື່ອທໍາລາຍບາບທັງປວງ

Verse 13

चक्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमच्युतम् । पुण्डरीकस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति मानवः

ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ຈັກຣະຕີຣະ ແລ້ວບູຊາພຣະອະຈະຍຸຕະ ຜູ້ບໍ່ເຄີຍຄລາດຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຍັດຍະຂອງປຸນຑະຣີກະ

Verse 14

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान् । शान्तदान्तजितक्रोधान्स लभेत्कोटिजं फलम्

ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ຕີຣະນັ້ນ ແລ້ວນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມັນຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ຜູ້ສະງົບ ສໍາລວມ ແລະຊະນະໂທສະ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເພີ່ມພູນເຖິງໂກຕິ

Verse 15

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या त्यजते देहमात्मनः । विष्णुलोकं मृतो याति जयशब्दादिमङ्गलैः

ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ສະລະກາຍຂອງຕົນຢູ່ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ເມື່ອຕາຍແລ້ວຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະວິສນຸ ໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບດ້ວຍສຽງໄຊຊະນະ ແລະຖ້ອຍຄໍາມົງຄຸນ.

Verse 16

क्रीडयित्वा यथाकामं देवगन्धर्वपूजितः । इहागत्य च भूयोऽपि जायते विपुले कुले

ເມື່ອໄດ້ເພີດເພີນຕາມປາຖະໜາ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກເທວະດາກັບຄັນທັຣພະ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະກັບມາທີ່ນີ້ອີກ ແລະເກີດໃໝ່ໃນຕະກູນອັນຮັ່ງມີກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 17

एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःखप्रणाशनम् । कथितं ते महाभाग भूयश्चान्यच्छृणुष्व मे

ເລື່ອງກະຖາອັນບຸນຍະນີ້—ໃຫ້ບຸນ ທໍາລາຍບາບ ເປັນມົງຄຸນ ແລະດັບທຸກຂ໌—ໄດ້ກ່າວໃຫ້ທ່ານຜູ້ມີວາສນາແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງອື່ນໆຈາກຂ້ອຍອີກ.

Verse 109

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ — ໝາຍເຖິງບົດ/ຕອນ (ຄໍາປິດບົດ).