Adhyaya 104
ມາຣະກັນເດຍ ໄດ້ຊີ້ນຳກະສັດໃຫ້ໄປຍັງຕີຣຖະອັນສູງສົ່ງຊື່ ສໍວັນນະສິລາ (Sauvarṇaśilā) ຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳ ເຣວາ (Revā) ອັນລືຊື່ວ່າຊຳລະບາບໄດ້ທັງປວງ. ສະຖານທີ່ນີ້ຢູ່ໃກ້ຈຸດສັງກະມະ (saṅgama) ແລະເຄີຍຖືກສ້າງຕັ້ງພິທີໂດຍຫມູ່ລະສີຫຼາຍກຸ່ມ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ຫາໄດ້ຍາກ” (durlabha) ແມ່ນແມ່ນພື້ນທີ່ນ້ອຍແຕ່ເປັນນາບຸນອັນມີພະລັງ. ລຳດັບການປະຕິບັດແມ່ນ: ອາບນ້ຳທີ່ສໍວັນນະສິລາ; ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara); ກົ້ມນົບພຣະພາສະກະຣະ (Bhāskara) ພຣະອາທິດ; ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟສັກສິດ ໂດຍໃຊ້ບິລວະ (bilva) ປົນນ້ຳມັນເຄື່ອງ (ghee) ຫຼືໃບບິລວະ. ມີຄຳອະທິຖານສັ້ນໆ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍພຣະໄທ ແລະໃຫ້ໂຣຄາພະຍາດສິ້ນໄປ. ຕໍ່ມາເວົ້າເຖິງທານ: ການຖວາຍຄຳແກ່ພຣາຫມັນ (Brahmin) ຜູ້ຄວນຮັບ ເທົ່າກັບຜົນສູງສຸດຂອງການໃຫ້ຄຳຈຳນວນຫຼາຍ ແລະຍັດຍະຍາກະຣະ (ພິທີບູຊາໃຫຍ່). ຜູ້ໃຫ້ທານຈະໄດ້ຂຶ້ນສະຫວັນຫຼັງຄວາມຕາຍ ຢູ່ຮ່ວມກັບ ຣຸດຣະ (Rudra) ດົນນານ ແລ້ວກັບມາເກີດໃໝ່ໃນຕະກູນບໍລິສຸດມັ່ງຄັ່ງ ພ້ອມຄວາມລະນຶກເຖິງນ້ຳສັກສິດນັ້ນຢູ່ເສມອ.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपालं सौवर्णशिलमुत्तमम् । प्रख्यातमुत्तरे कूले सर्वपापक्षयंकरम्
ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ, ພຶງໄປຫາ ສໍາວັນນະສິລາ ອັນປະເສີດ ອັນໂດ່ງດັງຢູ່ຝັ່ງເໜືອ ແລະເປັນທີ່ທຳໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ.
Verse 2
समन्ताच्छतपातेन मुनिसङ्घैः पुरा कृतम् । रेवायां दुर्लभं स्थानं सङ्गमस्य समीपतः
ໃນການກ່ອນ ຝູງມຸນີໄດ້ທຳໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ບໍລິສຸດຮອບດ້ານ ໂດຍການເວັນປະທັກສິນາ ແລະບູຊາຊ້ຳໆຈົນຄົບຮ້ອຍຄັ້ງ. ທີ່ແມ່ນ້ຳເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ນີ້ເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ຫາຍາກ ຢູ່ໃກ້ສັງກະມະ.
Verse 3
विभक्तं हस्तमात्रं च पुण्यक्षेत्रं नराधिप । सुवर्णशिलके स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम्
ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ພື້ນທີ່ບຸນນີ້ຖືກແຍກກຳນົດໄວ້ ມີຂະໜາດພຽງແຕ່ໜຶ່ງຝາມື. ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ສຸວັນນະສິລາ ແລະບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ)…
Verse 4
नत्वा तु भास्करं देवं होतव्यं च हुताशने । बिल्वेनाज्यविमिश्रेण बिल्वपत्रैरथापि वा
ເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ແລ້ວ ພຶງຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟບູຊາ (ຫຸຕາຊະນະ) ໂດຍໃຊ້ຜົນບິລວະປົນເນີຍໃສ ຫຼືບໍ່ກໍໃຊ້ໃບບິລວະກໍໄດ້.
Verse 5
प्रीयतां मे जगन्नाथो व्याधिर्नश्यतु मे ध्रुवम् । द्विजाय काञ्चने दत्ते यत्फलं तच्छृणुष्व मे
ຂໍໃຫ້ພຣະຈັກກະນາຖ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ພໍພຣະໄທໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ໂລກໄພຂອງຂ້າພະເຈົ້າສູນສິ້ນແນ່ນອນ. ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍຄຳເປັນທານແກ່ທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ)
Verse 6
बहुस्वर्णस्य यत्प्रोक्तं यागस्य फलमुत्तमम् । तथासौ लभते सर्वं काञ्चनं यः प्रयच्छति
ຜົນອັນສູງສຸດທີ່ກ່າວໄວ້ສໍາລັບຍັດຍະທີ່ປະກອບດ້ວຍຄຳຫຼາຍເທົ່າໃດ ຜູ້ທີ່ໃຫ້ຄຳເປັນທານກໍໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນທັງໝົດເຕັມທີ່
Verse 7
तेन दानेन पूतात्मा मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । रुद्रस्यानुचरस्तावद्यावदिन्द्राश्चतुर्दश
ດ້ວຍທານນັ້ນ ຈິດວິນຍານຂອງເຂົາຍ່ອມບໍລິສຸດ; ແລະເມື່ອຕາຍແລ້ວ ຍ່ອມໄດ້ເຖິງສະຫວັນ. ທີ່ນັ້ນເຂົາເປັນຜູ້ຕິດຕາມພຣະຣຸທຣະ ຕາມການດໍາລົງຢູ່ຂອງອິນທຣະທັງສິບສີ່
Verse 8
ततः स्वर्गावतीर्णस्तु जायते विशदे कुले । धनधान्यसमोपेतः पुनः स्मरति तज्जलम्
ຕໍ່ມາເມື່ອລົງຈາກສະຫວັນ ເຂົາຍ່ອມເກີດໃໝ່ໃນຕະກູນອັນບໍລິສຸດແລະມີກຽດ. ພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ ແລ້ວຍັງລະລຶກເຖິງນ້ຳອັນສັກສິດນັ້ນອີກຄັ້ງ
Verse 104
। अध्याय
ສິ້ນສຸດອັດທະຍາຍ.