Praṇava-Māhātmya and the Twofold Mantra (Sūkṣma–Sthūla) in Śaiva Sādhanā

Verse 1

ऋषय ऊचुः । प्रणवस्य च माहात्म्यं षड्लिंगस्य महामुने । शिवभक्तस्य पूजां च क्रमशो ब्रूहि नःप्रभो

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຂໍທ່ານຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຕາມລຳດັບ ກ່ຽວກັບມະຫິມາຂອງປຣະນະວະ (Oṃ), ຄຳສອນເລື່ອງລິງຄະຫົກປະການ, ແລະວິທີບູຊາຂອງຜູ້ພັກຕິພຣະສິວະ ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ»។

Verse 2

सूत उवाच । तपोधनैर्भवद्भिश्च सम्यक्प्रश्नस्त्वयं कृतः । अस्योत्तरं महादेवो जानाति स्म न चापरः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີຊັບແຫ່ງຕະປະ ພວກເຈົ້າໄດ້ຖາມຄຳຖາມນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະດ້ວຍໃຈອັນຄວນ. ຄຳຕອບທີ່ແທ້ຈິງນີ້ ມະຫາເທວະເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້—ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ»។

Verse 3

अथापि वक्ष्ये तमहं शिवस्य कृपयैव हि । शिवोऽस्माकं च युष्माकं रक्षां गृह्णातु भूरिशः

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງມັນ—ແທ້ຈິງແລ້ວໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະຊິວະເທົ່ານັ້ນ. ຂໍໃຫ້ພຣະຊິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອຳນາດອັນຫຼາຍ ຮັບເອົາແລະປົກປ້ອງທັງພວກເຮົາແລະພວກເຈົ້າ.

Verse 4

प्रो हि प्रकृतिजातस्य संसारस्य महोदधेः । नवं नावांतरमिति प्रणवं वै विदुर्बुधाः

ເພື່ອຂ້າມພົ້ນມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສານ ອັນເກີດຈາກປຣະກຣິຕິ ບັນດາບຸນຍາຊົນຮູ້ວ່າ «ປຣະນະວະ» (ໂອມ) ແມ່ນເຮືອໃໝ່ຢູ່ເສມອ ແລະເປັນວິທີຂ້າມພົ້ນອັນສູງສຸດ.

Verse 5

प्रः प्रपंचो न नास्तिवो युष्माकं प्रणवं विदुः । प्रकर्षेण नयेद्यस्मान्मोक्षं वः प्रणवं विदुः

ເຂົາເຈົ້າຮູ້ຈັກ «ປຣະນະວະ» ຂອງພຣະອົງ ຄື ໂອມ ພະຍາງສັກສິດ ທີ່ບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດຈັກກະວານທີ່ປາກົດ ແຕ່ໃຫ້ເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະເນື່ອງຈາກມັນນໍາໄປສູ່ໂມກສະຢ່າງແຮງ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ວ່າ ປຣະນະວະນັ້ນແມ່ນທາງໄປສູ່ໂມກສະຂອງພຣະອົງເອງ។

Verse 6

स्वजापकानां योगिनां स्वमंत्रपूजकस्य च । सर्वकर्मक्षयं कृत्वा दिव्यज्ञानं तु नूतनम्

ສໍາລັບໂຍຄີຜູ້ທີ່ເຮັດຈະປະມັນຕຣະຂອງຕົນຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ ແລະສໍາລັບຜູ້ສັດທາທີ່ບູຊາມັນຕຣະທີ່ຕົນເລືອກ ກຳທັງປວງຖືກເຮັດໃຫ້ສິ້ນສຸດ; ແລ້ວຈຶ່ງມີປັນຍາທິບໃໝ່ໆ ເກີດຂຶ້ນພາຍໃນຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 7

तमेव मायारहितं नूतनं परिचक्षते । प्रकर्षेण महात्मानं नवं शुद्धस्वरूपकम्

ເຂົາເຈົ້າພາກັນກ່າວວ່າ ພຣະອົງນັ້ນພຽງອົງດຽວ ປາດສະຈາກມາຍາ (māyā) ແລະເປັນຜູ້ໃໝ່ສົດຢູ່ເສມອ. ໃນຄວາມໝາຍສູງສຸດ ພຣະອົງແມ່ນມະຫາອັດຕາ—ໃໝ່ຢູ່ນິດ ແລະມີສະພາບແທ້ອັນບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ.

Verse 8

नूतनं वै करोतीति प्रणवं तं विदुर्बुधाः । प्रणवं द्विविधं प्रोक्तं सूक्ष्मस्थूलविभेदतः

ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ປຣະນະວະ’ (Praṇava) ເພາະມັນເຮັດໃຫ້ຜູ້ສະແຫວງຫາໃໝ່ສົດຢູ່ເສມອ. ປຣະນະວະຖືກສອນວ່າມີສອງປະເພດ ແຍກເປັນ ລະອຽດ (ສູກສະມ) ແລະ ຫຍາບ/ໜາ (ສະຖູນ).

Verse 9

सूक्ष्ममेकाक्षरं विद्यात्स्थूलं पंचाक्षरं विदुः । सूक्ष्ममव्यक्तपंचार्णं सुव्यक्तार्णं तथेतरत्

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ສ່ວນລະອຽດ (ສູກສະມ) ແມ່ນອັກສອນດຽວ ‘Oṁ’, ແລະສ່ວນຫຍາບ/ໜາ (ສະຖູນ) ແມ່ນມະນະຕຣາຫ້າອັກສອນ. ສ່ວນລະອຽດແມ່ນຄວາມເປັນຫ້າອັກສອນທີ່ບໍ່ປາກົດ, ແຕ່ອີກຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນຮູບອັກສອນທີ່ປາກົດຊັດ ເພື່ອການບູຊາ.

Verse 10

जीवन्मुक्तस्य सूक्ष्मं हि सर्वसारं हि तस्य हि । मंत्रेणार्थानुसंधानं स्वदेहविलयावधि

ສໍາລັບຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ (jīvanmukta) ຄວາມຮູ້ອັນລະອຽດນີ້ແມ່ນແກ່ນສານຂອງລາວ ແມ່ນສານະສໍາຄັນທັງປວງ. ໂດຍມັນຕຣາ ລາວພິຈາລະນາອະທິບາຍຄວາມໝາຍ ສືບຕໍ່ໄປຈົນກວ່າກາຍຂອງຕົນຈະລະລາຍສິ້ນໄປ.

Verse 11

स्वदेहेगलिते पूर्णं शिवं प्राप्नोति निश्चयः । केवलं मंत्रजापी तु योगं प्राप्नोति निश्चयः

ເມື່ອຄວາມຍຶດຕິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນກາຍຂ້ອຍ” ລະລາຍໄປ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸພຣະສິວະອັນສົມບູນແນ່ນອນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ເປັນແຕ່ຜູ້ສວດມັນຕຣາຢ່າງດຽວ ຍ່ອມໄດ້ພຽງສະພາບໂຍຄະ ບໍ່ແມ່ນຄວາມເຕັມພ້ອມແຫ່ງການຮູ້ພຣະສິວະ.

Verse 12

षट्त्रिंशत्कोटिजापी तु निश्चयं योगमाप्नुयात् । सूक्ष्मं च द्विविधं ज्ञेयं ह्रस्वदीर्घविभेदतः

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດຈະປະ (japa) ຈົນຄົບຈຳນວນ ສາມສິບຫົກ ໂກຕິ ຈະບັນລຸໂຍຄະໄດ້ແນ່ນອນ. ແລະສິ່ງອັນລະອຽດ (ສູກສະມະ) ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າມີສອງຢ່າງ ແຍກຕາມຄວາມສັ້ນ ແລະ ຄວາມຍາວ.

Verse 13

अकारश्च उकारश्च मकारश्च ततः परम् । बिंदुनादयुतं तद्धि शब्दकालकलान्वितम्

“ອະ” “ອຸ” ແລະ “ມະ”—ແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ—ພຣານະວະ (Oṃ) ນັ້ນ ປະກອບດ້ວຍ ບິນດຸ ແລະ ນາດະ ແລະມີ ສຽງ, ເວລາ, ແລະ ກະລາ (ພະລັງລະອຽດແຫ່ງການປະກົດ) ຄົບຖ້ວນ.

Verse 14

दीर्घप्रणवमेवं हि योगिनामेव हृद्गतम् । मकारं तंत्रितत्त्वं हि ह्रस्वप्रणव उच्यते

ດັ່ງນັ້ນ ພຣານະວະອັນຍາວ (Oṃ) ຖືກກ່າວວ່າ ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງໂຍຄີ. ແລະພະຍາງ “ມະ” ອັນເປັນຫົວໃຈແຫ່ງຕັນຕຣະ ຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣານະວະສັ້ນ.

Verse 15

शिवः शक्तिस्तयोरैक्यं मकारं तु त्रिकात्मकम् । ह्रस्वमेवं हि जाप्यं स्यात्सर्वपापक्षयैषिणाम्

ພຣະສິວະ, ພຣະສັກຕິ, ແລະຄວາມເປັນໜຶ່ງຂອງທັງສອງ—ທັງໝົດນີ້ຖືກສະແດງໂດຍພະຍາງ “ມະ” ອັນມີສະພາບສາມປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ ຄວນຈະຈາປະ (japa) ມັນໃນຮູບສັ້ນ.

Verse 16

भूवायुकनकार्णोद्योःशब्दाद्याश्च तथा दश । आशान्वयेदशपुनः प्रवृत्ता इति कथ्यते

ດິນ, ລົມ, ອັກນິ (ໄຟ/ຄຳ), ນ້ຳ, ແລະ ແສງ (ອາກາດ/ຫ້ອງວ່າງ) ພ້ອມກັບສິບປະການທີ່ເລີ່ມດ້ວຍສຽງ—ຖືກກ່າວວ່າເປັນສິບ. ອີກຄັ້ງ ອີກສິບປະການເກີດຂຶ້ນໂດຍອາໄສທິດທາງ (āśā) ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງຖືກປະກາດ.

Verse 17

इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां सप्तदशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ່ສິບເຈັດ ໃນ ວິດເຢສະວະຣະສັມຫິຕາ ແຫ່ງ ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ ອັນນ່າເຄົາລົບ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 18

वेदादौ च प्रयोज्यं स्याद्वंदने संध्ययोरपि । नवकौटिजपाञ्जप्त्वा संशुद्धः पुरुषो भवेत्

ຄວນນໍາໃຊ້ໃນຕອນເລີ່ມການສະດຸດວິເທດ ແລະໃນພິທີວັນທະນາທີ່ສັນທະຍາສອງເວລາ (ເຊົ້າ–ແລງ) ດ້ວຍ. ເມື່ອສວດຈະປະຈໍານວນ 9 ໂກຕິ ບຸກຄົນຈະບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ।

Verse 19

पुनश्च नवकोट्या तु पृथिवीजयमाप्नुयात् । पुनश्च नवकोट्या तु ह्यपांजयमवाप्नुयात्

ແລ້ວອີກ ໂດຍບຸນຜົນແຫ່ງ 9 ໂກຕິ ຈະໄດ້ຊະນະເໜືອແຜ່ນດິນ; ແລ້ວອີກ ໂດຍ 9 ໂກຕິ ຈະໄດ້ໄຊຊະນະເໜືອນໍ້າແທ້ໆ।

Verse 20

पुनश्च नवकोट्या तु तेजसांजयमाप्नुयात् । पुनश्च नवकोट्या तु वायोर्जयमवाप्नुयात् । आकाशजयमाप्नोति नवकोटिजपेन वै

ອີກຄັ້ງ ໂດຍ 9 ໂກຕິ ຈະໄດ້ໄຊຊະນະເໜືອໄຟ; ອີກຄັ້ງ ໂດຍ 9 ໂກຕິ ຈະໄດ້ອໍານາດເໜືອລົມ; ແລະໂດຍການສວດຈະປະ 9 ໂກຕິ ຈະໄດ້ອໍານາດເໜືອອາກາດ (ākāśa) ແທ້ໆ।

Verse 21

गंधादीनांक्रमेणैवनवकोटिजपेणवै । अहंकारस्य च पुनर्नव कोटिजपेन वै

ສໍາລັບຕັດຕະວະລະອຽດເລີ່ມຈາກກິ່ນ ແລະອື່ນໆ ຕາມລໍາດັບ ຄວນເຮັດຈະປະ (japa) ຈໍານວນ 9 ໂກຕິ; ແລະສໍາລັບອະຫັງກາຣ (ahaṅkāra) ກໍຄວນເຮັດຈະປະ 9 ໂກຕິເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 22

सहस्रमंत्रजप्तेन नित्यशुद्धो भवेत्पुमान् । ततः परं स्वसिद्ध्यर्थं जपो भवति हि द्विजाः

ດ້ວຍການຈະປະມັນຕຣາ 1,000 ເທື່ອ ບຸກຄົນຈະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດຢູ່ເສມອ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ທະວິຊາ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຈະປະຖືກເຮັດເພື່ອຄວາມສໍາເລັດທາງຈິດວິນຍານ (siddhi) ຂອງຕົນ।

Verse 23

एवमष्टोत्तरशतकोटिजप्तेन वै पुनः । प्रणवेन प्रबुद्धस्तु शुद्धयोगमवाप्नुयात्

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການຈະປະພຣະນະວະ (Oṁ) ອີກຄັ້ງໃຫ້ຄົບ 108 ໂກຣ (ໂກຕິ) ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ຖືກປຣະນະວະນັ້ນປຸກໃຫ້ຕື່ນຮູ້ຢ່າງເຕັມທີ່ ຈະບັນລຸສະພາບໂຢກະບໍລິສຸດ (śuddha-yoga)។

Verse 24

शुद्धयोगेन संयुक्तो जीवन्मुक्तो न संशयः । सदा जपन्सदाध्यायञ्छिवं प्रणवरूपिणम्

ຜູ້ທີ່ປະສານກັບໂຢກະບໍລິສຸດ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຮ່າງ (jīvanmukta) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ລາວຈະຈະປະຢູ່ເສມອ ແລະສຶກສາພຣະຄໍາພີຢູ່ເສມອ ພ້ອມທັງພິຈາລະນາພຣະສິວະ ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະນະວະ (Oṁ)។

Verse 25

समाधिस्थो महायोगीशिव एव न संशयः । ऋषिच्छंदोदेवतादि न्यस्य देहेपुनर्जपेत्

ມະຫາໂຢກີຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນພຣະສິວະ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອໄດ້ເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ຂອງຣິຊິ (ṛṣi) ຉັນທະສ (chandas) ເທວະຕາ (devatā) ແລະອື່ນໆ ລົງໃນຮ່າງກາຍແລ້ວ ລາວຄວນຈະປະອີກຄັ້ງ।

Verse 26

प्रणवं मातृकायुक्तं देहे न्यस्य ऋषिर्भवेत् । दशमातृषडध्वादि सर्वं न्यासफलं लभेत्

ເມື່ອນໍານະຍາສະ ວາງພຣະນະວະ (ໂອມ) ພ້ອມດ້ວຍອັກສອນມາຕຣິກາ ລົງໃນກາຍຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບັນລຸສະພາບເປັນຣິສິ. ຈາກ «ແມ່ສິບ» ແລະ «ຫົກເສັ້ນທາງ» ແລະອື່ນໆ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນະຍາສະທັງໝົດ ໃນການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 27

प्रवृत्तानां च मिश्राणां स्थूलप्रणवमिष्यते । क्रियातपोजपैर्युक्तास्त्रिविधाः शिवयोगिनः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເຄື່ອນໄຫວພາຍນອກ ແລະຜູ້ທີ່ປະພຶດແບບປົນກັນ ຖືກກໍານົດໃຫ້ໃຊ້ «ພຣະນະວະຮູບຫຍາບ» (ໂອມ). ຊິວະໂຍກິນມີສາມປະເພດ—ຜູ້ອຸທິດໃຫ້ກິລິຍາ, ຜູ້ອຸທິດໃຫ້ຕະປະ, ແລະຜູ້ອຸທິດໃຫ້ຈະປະ (ສວດມັນຕຣາ).

Verse 28

धनादिविभवैश्चैव कराद्यंगैर्नमादिभिः । क्रियया पूजया युक्तः क्रियायोगीति कथ्यते

ຜູ້ໃດທີ່ປະກອບການບູຊາດ້ວຍກິລິຍາ—ໃຊ້ເຄື່ອງຖວາຍເຊັ່ນ ຊັບສິນ ແລະທຶນທຣັບອື່ນໆ, ໃຊ້ອະວະຍະວະເລີ່ມຈາກມື, ແລະເຮັດການນົບນ້ອມເຊັ່ນການກົ້ມກາບ—ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຜູ້ປະຕິບັດ «ກິລິຍາ-ໂຍກະ».

Verse 29

पूजायुक्तश्च मितभुग्बाह्येंद्रि यजयान्वितः । परद्रो हादिरहितस्तपोयोगीति कथ्यते

ຜູ້ທີ່ໝັ້ນຄົງໃນການບູຊາ ກິນອາຫານພອດປານກາງ ຊະນະເຫນືອອິນທຣີຍະທີ່ໄຫຼອອກນອກ ແລະປາສຈາກຄວາມປອງຮ້າຍຕໍ່ຜູ້ອື່ນ—ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ຕະໂປ-ໂຢກີ» ໂຢກີແຫ່ງຕະປະ।

Verse 30

एतैर्युक्तः सदा क्रुद्धः सर्वकामादिवर्जितः । सदा जपपरः शांतोजपयोगीति तं विदुः

ຜູ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍວິໄນເຫຼົ່ານີ້ ໝັ້ນແຂງແລະເຂັ້ມຂັນເສມອ ປາສຈາກຄວາມຢາກທັງປວງ ອຸທິດໃຈໃຫ້ການຈະປະ (japa) ຢູ່ເສມອ ແລະສະຫງົບພາຍໃນ—ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ຈະປະ-ໂຢກິນ»।

Verse 31

उपचारैः षोडशभिः पूजया शिवयोगिनाम् । सालोक्यादिक्रमेणैव शुद्धो मुक्तिं लभेन्नरः

ໂດຍບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍອຸປະຈາຣະ 16 ປະການ (ṣoḍaśopacāra) ຕາມວິທີທີ່ສິວະໂຍຄີສອນ, ມະນຸດຍ່ອມບໍລິສຸດ ແລະ ໂດຍລຳດັບຈາກ sālokya ແລະຂັ້ນອື່ນໆ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 32

जपयोगमथो वक्ष्ये गदतः शृणुत द्विजाः । तपःकर्तुर्जपः प्रोक्तो यज्जपन्परिमार्जते

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວິນັຍແຫ່ງ japa-yoga; ຂໍໃຫ້ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່. ສຳລັບຜູ້ປະກອບຕະປະ, japa ຖືກກ່າວວ່າເປັນການປະຕິບັດຫຼັກ; ເມື່ອສວດຊ້ຳໆ ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຖ້ວນໜ້າ.

Verse 33

शिवनाम नमःपूर्वं चतुर्थ्यां पंचतत्त्वकम् । स्थूलप्रणवरूपं हि शिवपंचाक्षरं द्विजाः

ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ມັນຕຣາຫ້າພະຍາງຂອງພຣະສິວະ ຈັດໃຫ້ “namaḥ” ຢູ່ຂ້າງໜ້າ ແລະໃຫ້ “śiva” ເປັນພະຍາງທີ່ສີ່; ມັນປະກອບດ້ວຍຕັດຕະວະ 5 ແລະເປັນຮູບປາກົດ (ສະຖູລ) ຂອງປຣະນະວະ (Oṁ) ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 34

पंचाक्षरजपेनैव सर्वसिद्धिं लभेन्नरः । प्रणवेनादिसंयुक्तं सदा पंचाक्षरं जपेत्

ດ້ວຍການຈະປະ (japa) ມະນະຕຣາຫ້າພະຍາງຄ໌ແຕ່ຢ່າງດຽວ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບສິດທິທາງຈິດວິນຍານທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນຄວນຈະປະມະນະຕຣາຫ້າພະຍາງຄ໌ເສມອ ໂດຍມີພຣະນະວະ «ໂອມ» ນຳໜ້າ.

Verse 35

गुरूपदेशं संगम्य सुखवासे सुभूतले । पूर्वपक्षे समारभ्य कृष्णभूतावधि द्विजाः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກຄູບາ (Guru) ແລ້ວ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຄວນພັກອາໄສໃນທີ່ຢູ່ອັນສຸກສະບາຍເທິງດິນມົງຄຸນ ແລະເລີ່ມພິທີປະຕິບັດໃນຂ້າງເດືອນສວ່າງ ສືບຕໍ່ໄປຈົນເຖິງວັນຈັນໃໝ່ (ອະມາວາສະຍາ).

Verse 36

माघं भाद्रं विशिष्टं तु सर्वकालोत्तमोत्तमम् । एकवारं मिताशीतु वाग्यतो नियतेंद्रि यः

ໃນບັນດາເວລາທັງປວງ ເດືອນມາຄະ ແລະ ພາດຣະປະດະ ໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດ—ເປັນຍອດເວລາໃນທຸກລະດູ. ຜູ້ໃດໃນຊ່ວງນີ້ ກິນພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້ຢ່າງພອດປານກາງ ສຳລວມວາຈາ ແລະຝຶກອິນທຣີຍໃຫ້ມີວິໄນ ຍ່ອມເໝາະສົມສຳລັບຜົນສູງຂອງການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 37

स्वस्य राजपितृणां च शुश्रूषणं च नित्यशः । सहस्रजपमात्रेण भवेच्छुद्धोऽन्यथा ऋणी

ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ເປັນນິດແກ່ກະສັດຂອງຕົນ (ອຳນາດອັນຊອບທຳ) ແລະແກ່ບັນພະບຸລຸດ ບຸກຄົນຍ່ອມບໍລິສຸດໄດ້ ໂດຍພຽງແຕ່ຈະປະພັນຄັ້ງພັນເທົ່າ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີໜີ້—ຖືກຜູກມັດດ້ວຍພັນທະ ແລະມົນທິນ.

Verse 38

पंचाक्षरं पंचलक्षं जपेच्छिवमनुस्मरन् । पद्मासनस्थं शिवदं गंगाचंद्र कलान्वितम्

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ຄວນຈະປະມະນະຕຣາຫ້າພະຍາງຄ໌ໃຫ້ຄົບຫ້າແສນ (500,000) ເທື່ອ. ແລະຄວນເພ່ງສະມາທິເຖິງພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານພອນ ປະທັບນັ່ງໃນປັດມາສະນະ (ທ່າດອກບົວ) ປະດັບດ້ວຍແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະເສັ້ນຈັນທຣາເສັ້ນນ້ອຍ.

Verse 39

वामोरुस्थितशक्त्या च विराजं तं महागणैः । मृगटंकधरं देवं वरदाभयपाणिकम्

ພຣະເທວະນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ກາງຫມູ່ມະຫາຄະນະຂອງພຣະສິວະ ໂດຍມີພຣະສັກຕິປະທັບນັ່ງເທິງຕັກຊ້າຍ—ຖືກວາງແລະຂວານ ແລະຍົກພຣະຫັດເປັນມຸດຣາປະທານພອນ ແລະອະໄພຍະ.

Verse 40

सदानुग्रहकर्त्तारं सदा शिवमनुस्मरन् । संपूज्य मनसा पूर्वं हृदिवासूर्यमंडले

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະສະດາສິວະ—ຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາຢູ່ເສມອ—ຄວນບູຊາດ້ວຍໃຈກ່ອນ ໂດຍພິຈາລະນາວ່າພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນວົງຕາເວັນພາຍໃນຫົວໃຈ.

Verse 41

जपेत्पंचाक्षरीं विद्यां प्राण्मुखः शुद्धकर्मकृत् । प्रातः कृष्णचतुर्दश्यां नित्यकर्मसमाप्य च

ຜູ້ທີ່ຊໍາລະການປະພຶດແລະກຳງານໃຫ້ບໍລິສຸດ ຄວນຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະສວດຈະປະວິທະຍາມັນຕຣະຫ້າພະຍາງ. ໃນເຊົ້າວັນຈະຕຸຣທັດສີແຫ່ງກຣິສນະປັກສະ ຫຼັງຈາກສໍາເລັດນິຕະຍະກຳແລ້ວ ຄວນເຮັດຈະປະນີ້.

Verse 42

मनोरमे शुचौ देशे नियतः शुद्धमानसः । पंचाक्षरस्य मंत्रस्य सहस्रं द्वादशं जपेत्

ໃນສະຖານທີ່ງາມແລະບໍລິສຸດ ດ້ວຍຄວາມມີວິໄນ ແລະໃຈບໍລິສຸດ ຄວນຈະປະມັນຕຣະປັນຈາກສະຣະ ໃຫ້ຄົບສິບສອງພັນເທື່ອ.

Verse 43

वरयेच्च सपत्नीकाञ्छैवान्वै ब्राह्मणोत्तमान् । एकं गुरुवरं शिष्टं वरयेत्सांबमूर्तिकम्

ຄວນເຊີນພຣາຫມັນສາຍວະຜູ້ສູງສຸດ ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາ. ແລະຄວນເຊີນເປັນພິເສດຄູອາຈານຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີວິໄນແລະເປັນແບບຢ່າງ—ຜູ້ທີ່ສະຖິດໃນຮູບພຣະສິວະຮ່ວມກັບອຸມາ (ສາມບະ).

Verse 44

ईशानं चाथ पुरुषमघोरं वाममेव च । सद्योजातं च पंचैव शिवभक्तान्द्विजोत्तमान्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ພັນລະນາຫ້າພາກ—ອີສານ (Īśāna), ຕັດປຸຣຸສະ (Tatpuruṣa), ອະໂຄຣະ (Aghora), ວາມະ (Vāma), ແລະ ສັດໂຍຊາຕະ (Sadyojāta)—ວ່າເປັນພຣາຫມັນຜູ້ບູຊາພຣະສິວະອັນສູງສຸດ।

Verse 45

पूजाद्र व्याणि संपाद्य शिवपूजां समारभेत् । शिवपूजां च विधिवत्कृत्वा होमं समारभेत्

ເມື່ອຈັດຫາເຄື່ອງບູຊາທີ່ຈໍາເປັນແລ້ວ ຄວນເລີ່ມພິທີບູຊາພຣະສິວະ. ແລະເມື່ອບູຊາພຣະສິວະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມຮໍມະ (ບູຊາໄຟ).

Verse 46

मुखांतं च स्वसूत्रेण कृत्वा होमं समारभेत् । दशैकं वा शतैकं वा सहस्रैकमथापि वा

ເມື່ອຈັດພິທີຕາມສູດຣະ (sūtra) ຂອງຕົນ ຈົນຮອດຕອນສຸດທ້າຍແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມຮໍມະ. ການຖວາຍອາຫຸຕິອາດເຮັດ 11 ເທື່ອ, ຫຼື 101 ເທື່ອ, ຫຼືແມ່ນ 1001 ເທື່ອກໍໄດ້.

Verse 47

कापिलेन घृतेनैव जुहुयात्स्वयमेव हि । कारयेच्छिवभक्तैर्वाप्यष्टोत्तरशतं बुधः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຄວນບູຊາໄຟດ້ວຍຕົນເອງ ໂດຍໃຊ້ແຕ່ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ຈາກງົວສີນ້ໍາຕານອ່ອນ (kapila) ເທົ່ານັ້ນ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາອາດໃຫ້ບັນດາຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ຖວາຍອາຫຸຕິ 108 ເທື່ອ.

Verse 48

होमान्ते दक्षिणा देया गुरोर्गोमिथुनं तथा । ईशानादिस्वरूपांस्तान्गुरुं सांबं विभाव्य च

ໃນຕອນຈົບຂອງຮໍມະ ຄວນຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມທີ່ກໍານົດແກ່ຄູບາອາຈານ (Guru) ແລະຖວາຍງົວເປັນຄູ່ດ້ວຍ. ພ້ອມທັງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິວ່າ ຄູບາອາຈານນັ້ນເປັນຮູບພາບແຫ່ງອີສານາເປັນຕົ້ນ ແລະເປັນພຣະສິວະພ້ອມອຳບາ (Ambā).

Verse 49

तेषां पत्सिक्ततोयेन स्वशिरः स्नानमाचरेत् । षट्त्रिंशत्कोटितीर्थेषु सद्यः स्नानफलं लभेत्

ໃຫ້ນໍ້າທີ່ໄດ້ລ້າງຕີນຂອງທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ມາອາບສະຫຼອງລົງເທິງສະຫຼອງຫົວຂອງຕົນ. ເຮັດແບບນີ້ຈະໄດ້ຜົນບຸນການອາບນໍ້າໃນຕີຣຖະສັກສິດ 36 ໂກຕິ ທັນທີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຜູ້ບໍລິສຸດແຫ່ງພຣະສິວະ।

Verse 50

दशांगमन्नं तेषां वै दद्याद्वैभक्तिपूर्वकम् । पराबुद्ध्या गुरोः पत्नीमीशानादिक्रमेण तु

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຄວນຖວາຍອາຫານທີ່ຈັດເຕັມສິບປະການໃຫ້ແກ່ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ. ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ ຄວນນົບນ້ອມບູຊາພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານດ້ວຍ ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ ເລີ່ມຈາກ Īśāna।

Verse 51

परमान्नेन संपूज्य यथाविभवविस्तरम् । रुद्रा क्षवस्त्रपूर्वं च वटकापूपकैर्युतम्

ຈົ່ງບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຂ້າວສຸກອັນປະເສີດ ແລະ ຂະຫຍາຍການຮັບໃຊ້ຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ. ໃຫ້ເລີ່ມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນຖືກຕ້ອງ ແລະ ລູກປັດຣຸດຣາກະຊະ (Rudrākṣa) ແລ້ວຖວາຍຄຽງກັນກັບວະດາ (vada) ແລະ ເຂົ້າໜົມຫວານອາປູປະ (apūpa).

Verse 52

बलिदानं ततः कृत्वा भूरिभोजनमाचरेत् । ततः संप्रार्थ्य देवेशं जपं तावत्समापयेत्

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖວາຍບະລິ (bali) ຕາມພິທີ ແລະ ຈັດໃຫ້ມີການເລີ້ຍງອາຫານຢ່າງອຸດົມ (ແກ່ຜູ້ສັດທາ ແລະ ຜູ້ຂັດສົນ). ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ອ້ອນວອນອະທິຖານດ້ວຍໃຈຈິງຕໍ່ພຣະເທວະເອກ—ພຣະສິວະ—ແລ້ວຈຶ່ງສິ້ນສຸດການຈະປະ (japa) ສຳລັບເວລານັ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 53

पुरश्चरणमेवं तु कृत्वा मन्त्रीभवेन्नरः । पुनश्च पंचलक्षेण सर्वपापक्षयो भवेत्

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດ «ປຸຣະສະຈະຣະນະ» ຕາມພິທີແລ້ວ ບຸກຄົນຈະສຳເລັດໃນມັນຕຣາ. ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເມື່ອຈັບພະຈະປະ 5 ແສນ ບາບທັງປວງຈະຖືກທຳລາຍ.

Verse 54

अतलादि समारभ्य सत्यलोकावधिक्रमात् । पंचलक्षजपात्तत्तल्लोकैश्वर्यमवाप्नुयात्

ເລີ່ມຈາກ ອະຕະລາ ແລ້ວໄລ່ຂຶ້ນຕາມລຳດັບຈົນເຖິງ ສັດຍະໂລກ ໂດຍການຈັບພະຈະປະ 5 ແສນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະອຳນາດເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກແຕ່ລະຊັ້ນ.

Verse 55

मध्ये मृतश्चेद्भोगांते भूमौ तज्जापको भवेत् । पुनश्च पंचलक्षेण ब्रह्मसामीप्यमाप्नुयात्

ຖ້າຜູ້ນັ້ນຕາຍກາງຄັນ (ກ່ອນຈະສຳເລັດພິທີ) ເມື່ອໄດ້ເສບສົມຜົນແຫ່ງກຳມະຈົນສິ້ນ ຈະເກີດໃໝ່ໃນໂລກມະນຸດເປັນຜູ້ປະຕິບັດຈັບພະຈະປະນັ້ນເອງ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂດຍຈັບພະຈະປະເພີ່ມອີກ 5 ແສນ ຈະໄດ້ບັນລຸຄວາມໃກ້ຊິດກັບ ພຣະພຣະຫມັນ—ຄືການເຂົ້າໃກ້ອົງພຣະເຈົ້າສູງສຸດຢ່າງສະໜິດ.

Verse 56

पुनश्च पंचलक्षेण सारूप्यैश्वर्यमाप्नुयात् । आहत्य शतलक्षेण साक्षाद्ब्रह्मसमो भवेत्

ແລະຍັງຕໍ່ໄປ ໂດຍການສວດຊ້ຳຫ້າລ້ານຄັ້ງ (ຫ້າແສນ) ຈະໄດ້ຮັບສິຣິອຳນາດແຫ່ງຄວາມຄ້າຍຄື (ສາຣູປະຍະ) ກັບພຣະສິວະ. ໂດຍສະຫຼຸບ ເມື່ອຄົບຮ້ອຍລ້ານຄັ້ງ (ສິບລ້ານ) ຈະເປັນດັ່ງພຣະພຣະຫມັນໂດຍກົງ।

Verse 57

कार्यब्रह्मण एवं हि सायुज्यं प्रतिपद्य वै । यथेष्टं भोगमाप्नोति तद्ब्रह्मप्रलयावधि

ດັ່ງນັ້ນແທ້ໆ ເມື່ອໄດ້ບັນລຸສາຍຸຊະ (ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ) ກັບພຣະພຣະຫມັນທີ່ປາກົດແລ້ວ, ຜູ້ນັ້ນຈະເສບສຸກຕາມປາຖະໜາ ຈົນຮອດເວລາພຣະພຣະຫມາດັບສະລາຍ (ປຣະລະຍະ).

Verse 58

पुनः कल्पांतरे वृत्ते ब्रह्मपुत्रः सजायते । पुनश्च तपसा दीप्तः क्रमान्मुक्तो भविष्यति

ເມື່ອກະລະປະອື່ນໜຶ່ງຜ່ານໄປ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດອີກເທື່ອເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ. ແລະອີກຄັ້ງ ເມື່ອສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພະລັງຕະປະສະຍາ, ຈະບັນລຸມຸກຕິທີລະຂັ້ນຕາມລຳດັບ।

Verse 59

पृथ्व्यादिकार्यभूतेभ्यो लोका वै निर्मिताः क्रमात् । पातालादि च सत्यांतं ब्रह्मलोकाश्चतुर्दश

ຈາກອົງປະກອບທີ່ຖືກສ້າງ ເລີ່ມຈາກທາດດິນເປັນຕົ້ນ ໂລກທັງຫຼາຍຖືກປັ້ນສ້າງຕາມລໍາດັບ—ມີທັງໝົດ 14—ຈາກປາຕາລາຂ້າງລຸ່ມ ຈົນເຖິງສັດຍາ ພ້ອມທັງພຣະພຣະຫມະໂລກາດ້ວຍ.

Verse 60

सत्यादूर्ध्वं क्षमांतं वैविष्णुलोकाश्चतुर्दश । क्षमलोके कार्यविष्णुर्वैकुंठे वरपत्तने

ຈາກສັດຍາ (ສັດຍາໂລກ) ຂຶ້ນໄປຈົນເຖິງ ກະສະມາ ມີດິນແດນຂອງພຣະວິສະນຸ 14 ພູມ. ໃນກະສະມາໂລກ ພຣະວິສະນຸປະທັບເປັນອົງຜູ້ປະກອບກິດແຫ່ງຈັກກະວານ; ແລະໃນໄວກຸນຖະ ໃນນະຄອນອັນສູງສຸດ ພຣະອົງປະທັບເປັນຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 61

कार्यलक्ष्म्या महाभोगिरक्षां कृत्वाऽधितिष्ठति । तदूर्ध्वगाश्च शुच्यंतां लोकाष्टाविंशतिः स्थिताः

ໂດຍຈັດຕັ້ງການປົກປ້ອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ເສບສຸກອັນມະຫາ ດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນເປັນລະບຽບຂອງກຳທີ່ກຳນົດໄວ້ ພຣະອົງປະທັບເປັນອະທິປະໄຕຢູ່ນັ້ນ. ເທິງຂຶ້ນໄປອີກ ມີໂລກ 28 ຊັ້ນ ທີ່ໄລ່ຂຶ້ນສູງ ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 62

शुचौ लोके तु कैलासे रुद्रो वै भूतहृत्स्थितः । षडुत्तराश्च पंचाशदहिंसांतास्तदूर्ध्वगाः

ໃນໂລກອັນບໍລິສຸດ ຄື ໄກລາສາ ພຣະຣຸດຣະແທ້ໆ ປະທັບຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງ. ເທິງຂຶ້ນໄປອີກ ມີ 56 ຊັ້ນສູງ ທີ່ສິ້ນສຸດດ້ວຍ ອະຫິງສາ (ບໍ່ເຮັດຮ້າຍ) ແລະຍັງໄລ່ຂຶ້ນເກີນນັ້ນ.

Verse 63

अहिंसालोकमास्थाय ज्ञानकैलासके पुरे । कार्येश्वरस्तिरोभावं सर्वान्कृत्वाधितिष्ठति

ພຣະກາຣເຢສະວະຣະ ປະທັບຢູ່ໃນໂລກອະຫິງສາ ໃນນະຄອນ ຍານ-ໄກລາສາ ແລະປົກຄອງຢູ່—ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການປິດບັງ (ຕິໂຣພາວະ) ທີ່ປົກຄຸມສັດທັງປວງ.

Verse 64

तदंते कालचक्रं हि कालातीतस्ततः परम् । शिवेनाधिष्ठितस्तत्र कालश्चक्रेश्वराह्वयः

ໃນທ້າຍນັ້ນ ມີວົງລໍ້ແຫ່ງເວລາ (ກາລະຈັກຣະ) ຢ່າງແທ້ຈິງ; ແລະເທິງການເວລາຍັງມີພຣະສະພາວະສູງສຸດຜູ້ເກີນເວລາ. ທີ່ນັ້ນ ເວລາປະທັບຢູ່ພາຍໃຕ້ການອະທິປະໄຕຂອງພຣະສິວະ ແລະເອີ້ນວ່າ ຈັກເຣສະວະຣະ—ເຈົ້າແຫ່ງວົງລໍ້.

Verse 65

माहिषं धर्ममास्थाय सर्वान्कालेन युंजति । असत्यश्चाशुचिश्चैव हिंसा चैवाथ निर्घृणा

ເມື່ອອາໄສທຳມະອັນຫຍາບຄາຍດັ່ງຄວາຍ ພວກເຂົານຳທຸກຄົນໄປຜູກມັດດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງເວລາ. ພວກເຂົາຫັນໄປຫາຄວາມເທັດ ແລະຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມຮຸນແຮງ ໂດຍບໍ່ມີເມດຕາກະລຸນາ.

Verse 66

असत्यादिचतुष्पादः सर्वांशः कामरूपधृक् । नास्तिक्यलक्ष्मीर्दुःसंगो वेदबाह्यध्वनिः सदा

ເຂົາຢືນຢູ່ເທິງຂາສີ່ປະການ ເລີ່ມຈາກຄວາມບໍ່ຈິງ; ເຂົາເປັນສ່ວນທັງໝົດຂອງອະທັມ ແປງຮູບຕາມທີ່ກາມປາຖະໜາ. ເຂົາມີ «ຄວາມຮັ່ງມີ» ແຫ່ງຄວາມບໍ່ເຊື່ອ ຄົບຄົນຊົ່ວ ແລະເວົ້າຢູ່ເສມອອກນອກອໍານາດແຫ່ງເວດາ।

Verse 67

क्रोधसंगः कृष्णवर्णो महामहिषवेषवान् । तावन्महेश्वरः प्रोक्तस्तिरोधास्तावदेव हि

ເມື່ອຜູກພັນກັບຄວາມໂກດ ມີສີດໍາ ແລະສວມຮູບເປັນຄວາຍໃຫຍ່—ຕາມທີ່ມີຢູ່ເທົ່ານັ້ນ ມະເຫສະວະຣະຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ຕິໂຣທາ» (ອໍານາດແຫ່ງການປິດບັງ); ແທ້ຈິງກໍມີເທົ່າທີ່ການບັງກັ້ນເຮັດວຽກເທົ່ານັ້ນ।

Verse 68

तदर्वाक्कर्मभोगो हि तदूर्ध्वं ज्ञानभोगकम् । तदर्वाक्कर्ममाया हि ज्ञानमाया तदूर्ध्वकम्

ຕໍ່າກວ່າລະດັບນັ້ນ ປະສົບການແມ່ນການຮັບຜົນຂອງກຳ (ທັງສຸກແລະທຸກ); ສູງກວ່ານັ້ນ ປະສົບການເປັນການຊື່ນຊົມທີ່ເກີດຈາກຍານ. ຕໍ່າກວ່ານັ້ນ ມາຍາທີ່ຜູກມັດດ້ວຍກຳເຮັດວຽກ; ສູງກວ່ານັ້ນ ມາຍາທີ່ເຮັດວຽກດ້ວຍຍານເຮັດວຽກ।

Verse 69

मा लक्ष्मीः कर्मभोगो वै याति मायेति कथ्यते । मा लक्ष्मीर्ज्ञानभोगो वै याति मायेति कथ्यते

ໄດ້ປະກາດວ່າ ແມ່ນແຕ່ພຣະລັກສະມີ—ເມື່ອຖືກສະແຫວງຫາເປັນຄວາມເພີດເພີນຜ່ານກຳ (karma)—ກໍນຳໃຫ້ຕົກໃນມາຍາ. ແລະຍັງປະກາດອີກວ່າ ແມ່ນແຕ່ພຣະລັກສະມີ—ເມື່ອຖືກສະແຫວງຫາເປັນຄວາມເພີດເພີນຜ່ານຍານ (jñāna)—ກໍນຳໃຫ້ຕົກໃນມາຍາເຊັ່ນກັນ।

Verse 70

तदूर्ध्वं नित्यभोगो हि तदर्वाण्नश्वरं विदुः । तदर्वाक्च तिरोधानं तदूर्ध्वं न तिरोधनम्

ເທິງກວ່າສະພາບນັ້ນ ມີປະສົບການອັນນິລັນດອນແທ້. ຕ່ຳກວ່ານັ້ນ ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າທຸກສິ່ງເປັນຂອງເສື່ອມສະລາຍ. ແລະການປິດບັງ (tirodhāna) ມີອຳນາດຢູ່ແຕ່ຂ້າງລຸ່ມ; ເທິງກວ່ານັ້ນ ບໍ່ມີການປິດບັງເລີຍ।

Verse 71

तदर्वाक्पाशबंधो हि तदूर्ध्वं न हि बंधनम् । तदर्वाक्परिवर्तंते काम्यकर्मानुसारिणः

ຕໍ່າກວ່າສະພາວະນັ້ນ ຍ່ອມມີການຜູກມັດດ້ວຍບ່ວງພັນແທ້; ສູງກວ່ານັ້ນ ບໍ່ມີການຜູກມັດເລີຍ. ຜູ້ທີ່ດໍາເນີນຕາມກຳກັບພິທີແລະກຳທີ່ເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາ ຍ່ອມຫມຸນວຽນຢູ່ແຕ່ຂ້າງລຸ່ມນັ້ນ.

Verse 72

निष्कामकर्मभोगस्तु तदूर्ध्वं परिकीर्तितः । तदर्वाक्परिवर्तंते बिंदुपूजापरायणाः

ສູງກວ່ານີ້ ໄດ້ປະກາດໄວ້ວ່າເປັນສະພາວະແຫ່ງການສຳຜັດຜົນຂອງກຳໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ. ແຕ່ຕໍ່າກວ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນການບູຊາບິນດຸ ຍ່ອມຫມຸນວຽນຢູ່ໃນວົງຈອນແຫ່ງການກັບຄືນ.

Verse 73

तदूर्ध्वं हि व्रजंत्येव निष्कामा लिंगपूजकाः । तदर्वाक्परिवर्तंते शिवान्यसुरपूजकाः

ແທ້ຈິງ ຜູ້ບູຊາລິງຄະພຣະສິວະດ້ວຍໃຈບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຈະຂຶ້ນໄປສູ່ສະພາບອັນສູງ. ແຕ່ຜູ້ບູຊາເທວະອື່ນໆ ແລະອາສຸຣະ ຈະຫັນກັບລົງສູ່ທາງຕ່ຳອີກ.

Verse 74

शिवैकनिरता ये च तदूर्ध्वं संप्रयांति ते । तदर्वाग्जीवकोटिः स्यात्तदूर्ध्वं परकोटिकाः

ຜູ້ທີ່ຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະແຕ່ພຣະອົງດຽວ ຈະໄປຮອດສະພາບອັນສູງ. ຕ່ຳກວ່ານັ້ນແມ່ນພວກຈີວະທີ່ຖືກຜູກມັດ; ສູງກວ່ານັ້ນແມ່ນຈຳພວກອັນສູງສຸດ (ຜູ້ພົ້ນ).

Verse 75

सांसारिकास्तदर्वाक्च मुक्ताः खलु तदूर्ध्वगाः । तदर्वाक्परिवर्तंते प्राकृतद्र व्यपूजकाः

ຜູ້ທີ່ຍັງຕິດຢູ່ໃນສັງສາຣະ ຢູ່ຕ່ຳກວ່າ; ຜູ້ພົ້ນແທ້ໆ ຂຶ້ນໄປຂ້າງເທິງ. ແຕ່ຜູ້ບູຊາດ້ວຍວັດຖຸດິບພຽງຢ່າງດຽວ ຈະຫັນກັບລົງສູ່ທາງຕ່ຳອີກຄັ້ງ.

Verse 76

तदूर्ध्वं हि व्रजंत्येते पौरुषद्र व्यपूजकाः । तदर्वाक्छक्तिलिंगं तु शिवलिंगं तदूर्ध्वकम्

ແທ້ຈິງ ຜູ້ທີ່ບູຊາຫຼັກພຸຣຸສະ (ພະລັງຊາຍ) ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທາງວັດຖຸ ຍ່ອມຂຶ້ນໄປເທິງ ເກີນກວ່ານັ້ນ. ຕ່ຳກວ່ານັ້ນແມ່ນ ສັກຕິ-ລິງຄະ; ສູງກວ່ານັ້ນແມ່ນ ສິວະ-ລິງຄະ ຕັ້ງຢູ່.

Verse 77

तदर्वागावृतं लिंगं तदूर्ध्वं हि निरावृति । तदर्वाक्कल्पितं लिंगं तदूर्ध्वं वै न कल्पितम्

ສ່ວນທີ່ຢູ່ຕ່ຳ ລິງຄະຄວນຖືກປົກຄຸມ; ສ່ວນທີ່ຢູ່ສູງ ຄວນຢູ່ໂດຍບໍ່ປົກຄຸມ. ສ່ວນຕ່ຳນັ້ນແມ່ນລິງຄະທີ່ຖືກກໍ່ຮູບກຳນົດ; ແຕ່ສ່ວນສູງນັ້ນແມ່ນບໍ່ຖືກກໍ່ຮູບແທ້—ເກີນກວ່າການປັ້ນແຕ່ງຂອງມະນຸດ.

Verse 78

तदर्वाग्बाह्यलिंगं स्यादंतरंगं तदूर्ध्वकम् । तदर्वाक्छक्तिलोका हि शतं वै द्वादशाधिकम्

ຕ່ຳກວ່ານັ້ນແມ່ນ ລິງຄະພາຍນອກ; ສູງກວ່ານັ້ນແມ່ນ ໂລກພາຍໃນ (ອັນລະອຽດ). ແລະ ຕ່ຳກວ່າໂລກພາຍໃນນັ້ນ ມີໂລກຂອງສັກຕິ ຈຳນວນ 112 ໂລກ.

Verse 79

तदर्वाग्बिंदुरूपं हि नादरूपं तदुत्तरम् । तदर्वाक्कर्मलोकस्तु तदूर्ध्वं ज्ञानलोककः

ຂ້າງລຸ່ມນັ້ນແທ້ໆແມ່ນໂລກຮູບແບບບິນດຸ (Bindu) ແລະຂ້າງເທິງນັ້ນແມ່ນໂລກຮູບແບບນາດ (Nāda)។ ຂ້າງລຸ່ມນັ້ນແມ່ນໂລກກຳ (karma-loka) ແລະຂ້າງເທິງນັ້ນແມ່ນໂລກຍານ (jñāna-loka)។

Verse 80

नमस्कारस्तदूर्ध्वं हि मदाहंकारनाशनः । जनिजं वै तिरोधानं नानिषिद्ध्यातते इति

ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ການນົບນ້ອມກົ່ມກາບ (namaskāra) ແທ້ໆທຳລາຍຄວາມທະນົງຕົນ ແລະອະຫັງກາຣາ. ມັນກຳຈັດການປິດບັງ (tirodhāna) ທີ່ເກີດຈາກການເກີດເປັນກາຍ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ແສວງຫາບໍ່ຖືກຂັດຂວາງໃນທາງບູຊາແລະການຮູ້ແຈ້ງ।

Verse 81

ज्ञानशब्दार्थ एवं हि तिरोधाननिवारणात् । तदर्वाक्परिवर्तंते ह्याधिभौतिकपूजकाः

ເນື່ອງຈາກຄວາມໝາຍຂອງຄໍາວ່າ “ປັນຍາ/ຄວາມຮູ້” ແທ້ໆ ແມ່ນການກໍາຈັດການປິດບັງ (ຕິໂຣທານ) ຜູ້ທີ່ບູຊາແຕ່ລະດັບພາຍນອກອັນເປັນວັດຖຸ ຈຶ່ງຫັນກັບ ແລະຢູ່ຕໍ່າກວ່າຄວາມບັນລຸທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນ।

Verse 82

आध्यात्मिकार्चका एव तदूर्ध्वं संप्रयांतिवै । तावद्वै वेदिभागं तन्महालोकात्मलिंगके

ມີແຕ່ຜູ້ບູຊາທີ່ກະທໍາອາຣະຈະນາພາຍໃນ ຢ່າງວິນຍານເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຂຶ້ນສູງເກີນກວ່ານັ້ນໄດ້ແທ້. ຄົນອື່ນໆ ໄປໄດ້ພຽງແຕ່ສ່ວນຂອງແທ່ນບູຊາ. ນີ້ແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສອນໄວ້ ກ່ຽວກັບລິງຄະນັ້ນ ຜູ້ມີສະພາບເປັນ “ມະຫາໂລກ” ອັນສູງສຸດ।

Verse 83

प्रकृत्याद्यष्टबंधोपि वेद्यंते संप्रतिष्ठतः । एवमेतादृशं ज्ञेयं सर्वं लौकिकवैदिकम्

ເລີ່ມຈາກປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ແລະອື່ນໆ ແມ່ນແຕ່ພັນທະແປດປະການກໍຖືກເຂົ້າໃຈໄດ້ ໂດຍການສະຖາປະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຮູ້ວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ ທັງທາງໂລກ ແລະທາງເວດ ລ້ວນມີລັກສະນະແບບດຽວກັນນີ້।

Verse 84

अधर्ममहिषारूढं कालचक्रं तरंति ते । सत्यादिधर्मयुक्ता ये शिवपूजापराश्च ये

ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນທີ່ຂ້າມພົ້ນວົງລໍ້ແຫ່ງເວລາ ທີ່ຂີ່ຢູ່ເທິງຄວາຍແຫ່ງອະທັມ—ຄືຜູ້ທີ່ມີຄຸນທໍາເລີ່ມຈາກຄວາມສັດຈິງ ແລະຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 85

तदूर्ध्वं वृषभो धर्मो ब्रह्मचर्यस्वरूपधृक् । सत्यादिपादयुक्तस्तु शिवलोकाग्रतः स्थितः

ເທິງຂຶ້ນໄປນັ້ນ ທຳມະຢືນຢູ່ໃນຮູບວົງວົງຂອງວົງວົງ (ວຶສະພະ) ເປັນສະພາບຂອງພຣະຫມະຈັນຍາ—ວິໄນອັນບໍລິສຸດ. ມີຂາທຳມະເລີ່ມດ້ວຍສັດຕະຍະ ແລະຄຸນທຳອື່ນໆ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂລກພຣະສິວະ.

Verse 86

क्षमाशृङ्गः शमश्रोत्रो वेदध्वनिविभूषितः । आस्तिक्यचक्षुर्निश्वासगुरुबुद्धिमना वृषः

ວົງວົງວົງຂອງທຳມະ (ວຶຣະ) ມີເຂົາເປັນຄວາມອົດທົນ ແລະຫູເປັນຄວາມສະງົບ. ຖືກປະດັບດ້ວຍສຽງກັງວານແຫ່ງເວດ. ດວງຕາຂອງລາວແມ່ນສັດທາ; ແລະລົມຫາຍໃຈຂອງລາວແມ່ນຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄູບາ (Guru). ໃຈຂອງລາວໝັ້ນຄົງ ເຕັມໄປດ້ວຍປັນຍາອັນສູງສົ່ງ।

Verse 87

क्रियादिवृषभा ज्ञेयाः कारणादिषु सर्वदा । तं क्रियावृषभं धर्मं कालातीतोधितिष्ठति

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ “ວົງ” ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ກຣິຍາ (Kriyā—ການປະຕິບັດອັນສັກສິດ) ມີຢູ່ເສມອໃນຫຼັກການເຫດປັດໃຈ ແລະອື່ນໆ. ທຳມະນັ້ນ—ທີ່ມີກຣິຍາເປັນພະລັງ—ຖືກພຣະສິວະ (Śiva) ຜູ້ຢູ່ເຫນືອເວລາ ຊູງຊູ້ ແລະຍົກໃຫ້ລຳເນີນພົ້ນໄປ।

Verse 88

ब्रह्मविष्णुमहेशानां स्वस्वायुर्दिनमुच्यते । तदूर्ध्वं न दिनं रात्रिर्न जन्ममरणादिकम्

ສຳລັບພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະມະເຫສະ (Maheśa) ອາຍຸຂອງແຕ່ລະພຣະອົງຖືກເວົ້າເປັນ “ວັນ” ຂອງຕົນ. ແຕ່ເທິງກວ່າສະພາບສູງສຸດນັ້ນ ບໍ່ມີວັນ ຫຼື ຄືນ, ບໍ່ມີການເກີດ ການຕາຍ ແລະອື່ນໆເລີຍ।

Verse 89

पुनः कारणसत्यांताः कारणब्रह्मणस्तथा । गंधादिभ्यस्तु भूतेभ्यस्तदूर्ध्वं निर्मिताः सदा

ອີກຄັ້ງ ຕັດຕະວະທີ່ເລີ່ມຈາກ «ຄວາມຈິງແຫ່ງເຫດ» ເກີດຈາກ ພຣະພຣະຫມັນແຫ່ງເຫດ. ເຫນືອຂຶ້ນໄປນັ້ນ ຈາກທາດຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ດິນທີ່ມີຄຸນສົມບັດແຫ່ງກິ່ນ ລຳດັບຊັ້ນຕໍ່ໄປຖືກປັ້ນແຕ່ງຢູ່ເສມອຕາມລຳດັບ.

Verse 90

सूक्ष्मगंधस्वरूपा हि स्थिता लोकाश्चतुर्दश । पुनः कारणविष्णोर्वै स्थिता लोकाश्चतुर्दश

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂລກທັງສິບສີ່ ດຳລົງຢູ່ໃນຮູບແຫ່ງກິ່ນອັນລະອຽດ; ແລະອີກຄັ້ງ ໂລກທັງສິບສີ່ ດຳລົງຢູ່ໃນ ວິສນຸແຫ່ງເຫດ (ຜູ້ເປັນມູນເຫດ).

Verse 91

पुनःकारणरुद्र स्य लोकाष्टाविंशका मताः । पुनश्च कारणेशस्य षट्पंचाशत्तदूर्ध्वगाः

ອີກຄັ້ງ ຖືກສອນວ່າ ກາຣະນະ-ຣຸດຣະ ມີໂລກ 28 ປະການ. ແລະເທິງຂຶ້ນໄປອີກ ມີໂລກ 56 ປະການ ຂອງ ກາຣະເນສະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເຫດປັດໃຈ).

Verse 92

ततः परं ब्रह्मचर्यलोकाख्यं शिवसंमतम् । तत्रैव ज्ञानकैलासे पंचावरणसंयुते

ຍັງເທິງຂຶ້ນໄປອີກ ມີດິນແດນທີ່ເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມະຈັຣຍະ-ໂລກ (Brahmacarya-loka) ອັນພຣະສິວະຊົງຮັບຮອງ. ທີ່ນັ້ນເອງມີ ຍານ-ໄກລາສ (Jñāna-Kailāsa) ພ້ອມດ້ວຍອາວະຣະນະ 5 (pañcāvaraṇa).

Verse 93

पंचमंडलसंयुक्तं पंचब्रह्मकलान्वितम् । आदिशक्तिसमायुक्तमादिलिंगं तु तत्र वै

ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ມີ ອາດິ-ລິງຄະ (Ādi-liṅga) ຮ່ວມກັບມົນດົນສັກສິດ 5 ແລະປະດັບດ້ວຍກະລາ (ອົງປະກອບ) ຂອງ ປັນຈະບຣະຫມະ (Five Brahmans); ພ້ອມທັງຮ່ວມກັບ ອາດິ-ສັກຕິ (Ādi-Śakti) ດ້ວຍ.

Verse 94

शिवालयमिदं प्रोक्तं शिवस्य परमात्मनः । परशक्त्यासमायुक्तस्तत्रैव परमेश्वरः

ນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນພຣະວິຫານ ຫຼື ທີ່ປະທັບຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ. ທີ່ນັ້ນເອງ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (Parameśvara) ປະທັບຢູ່ ຮ່ວມກັບພຣະພະລັງອັນສູງສຸດ (Parāśakti) ຂອງພຣະອົງ.

Verse 95

सृष्टिः स्थितिश्च संहारस्तिरोभावोप्यनुग्रहः । पंचकृत्यप्रवीणोऽसौ सच्चिदानंदविग्रहः

ການສ້າງ, ການຄົງຢູ່, ການທໍາລາຍ, ການປິດບັງ, ແລະ ພຣະກະຣຸນາອະນຸຄຣະຫະ—ນີ້ແມ່ນກິດທິພຣະເຈົ້າ 5 ປະການຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊໍານານຢ່າງສົມບູນໃນກິດ 5 ນີ້; ພຣະອົງແມ່ນພຣະສິວະ ຜູ້ມີຮູບພຣະອົງເປັນ ສັດ-ຈິດ-ອານັນດະ (ການມີຢູ່, ຈິດຮູ້, ຄວາມປິຕິ).

Verse 96

ध्यानधर्मः सदा यस्य सदानुग्रहतत्परः । समाध्यासनमासीनः स्वात्मारामो विराजते

ຜູ້ໃດທີ່ມີທຳມະຊາດເປັນການພິຈາລະນາຢູ່ເສມອ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການປະທານພຣະກະລຸນາຢູ່ເສມອ, ທ່ານນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງ—ນັ່ງໃນອາສນະແຫ່ງສະມາທິ ເພີດເພີນໃນອານັນດະແຫ່ງອາດຕະຂອງຕົນ.

Verse 97

तस्य संदर्शनं सांध्यं कर्मध्यानादिभिः क्रमात् । नित्यादिकर्मयजनाच्छिवकर्ममतिर्भवेत्

ໂດຍການໄດ້ເຫັນພຣະອົງ (ດາຣະຊັນ) ຢ່າງສະໝໍ້າເສມອໃນເວລາສັນທະຍາ, ແລະດໍາເນີນໄປຕາມລໍາດັບດ້ວຍກິດວັດປະຈໍາ, ການພິຈາລະນາ ແລະວິໄນອື່ນໆ, ພ້ອມທັງປະກອບພິທີປະຈໍາວັນແລະການບູຊາ, ປັນຍາແລະເຈດຈໍານົງຈະຫັນໄປສູ່ກິດອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ (ການບູຊາພຣະສິວະ) ໃຫ້ໃຈເຂົ້າຫາພຣະສິວະ.

Verse 98

क्रियादिशिवकर्मभ्यः शिवज्ञानं प्रसाधयेत् । तद्दर्शनगताः सर्वे मुक्ता एव न संशयः

ໂດຍການປະຕິບັດແນວໄສວະ ເລີ່ມຈາກພິທີກຳ ແລະກິລິຍາກຳ ຄວນບຳເນົາໃຫ້ເກີດປັນຍາແຫ່ງພຣະສິວະຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ໃດເຂົ້າສູ່ທັດສະນະຕົງນັ້ນ ລ້ວນເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນແທ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 99

मुक्तिरात्मस्वरूपेण स्वात्मारामत्वमेव हि । क्रियातपोजपज्ञानध्यानधर्मेषु सुस्थितः

ຄວາມຫຼຸດພົ້ນແທ້ໆ ແມ່ນການຢູ່ສະຖິດໃນສະພາບແທ້ຂອງຕົນ ແລະຊື່ນບານໃນອາດຕະມາພຽງຢ່າງດຽວ. ຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນການປະພຶດຖືກ, ຕະປະ, ການຈະປະມັນຕຣາ, ປັນຍາສັກສິດ, ສະມາທິ ແລະທຳມະ ຍ່ອມເໝາະສົມຕໍ່ສະພາບນັ້ນ.

Verse 100

शिवस्य दर्शनं लब्धा स्वात्मारामत्वमेव हि । यथा रविः स्वकिरणादशुद्धिमपनेष्यति

ເມື່ອໄດ້ຮັບທັດສະນະຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງອາດຕະມາຂອງຕົນ. ເຫມືອນດວງອາທິດທີ່ໃຊ້ລຳແສງຂອງຕົນ ກຳຈັດຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດ.

Verse 101

कृपाविचक्षणः शंभुरज्ञानमपनेष्यति । अज्ञानविनिवृत्तौ तु शिवज्ञानं प्रवर्तते

ພຣະສັມພູ ຜູ້ມີກະຣຸນາອັນຮອບຄອບ ແລະມີຜົນສຳເລັດ ຈະກຳຈັດອະວິຊາ (ຄວາມບໍ່ຮູ້) ໃຫ້ຫາຍໄປ. ເມື່ອອະວິຊາຖືກລົບລ້າງ ຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະ ຈະເກີດຂຶ້ນໂດຍທຳມະຊາດ ແລະເລີ່ມເຮັດວຽກໃນຜູ້ແສວງຫາ।

Verse 102

शिवज्ञानात्स्वस्वरूपमात्मारामत्वमेष्यति । आत्मारामत्वसंसिद्धौ कृतकृत्यो भवेन्नरः

ດ້ວຍຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະ ຜູ້ປະຕິບັດຈະເຂົ້າເຖິງສະພາບແທ້ຂອງຕົນ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນອາດມາຣາມ—ຜູ້ຍິນດີໃນອາດມາ. ເມື່ອອາດມາຣາມັດວະສຳເລັດສົມບູນ ຄົນນັ້ນເປັນກຣິຕະກຣິຕຍະ—ຜູ້ບັນລຸພາລະກິດແຫ່ງຊີວິດແລ້ວ.

Verse 103

पुनश्च शतलक्षेण ब्रह्मणः पदमाप्नुयात् । पुनश्च शतलक्षेण विष्णोः पदमवाप्नुयात्

ແລະອີກຄັ້ງ ໂດຍປະຕິບັດແບບດຽວກັນໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນ (100,000) ຄັ້ງ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະຂອງພຣະພຣະຫມາ. ແລະອີກຄັ້ງ ໂດຍໜຶ່ງແສນຄັ້ງ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 104

पुनश्च शतलक्षेण रुद्र स्य पदमाप्नुयात् । पुनश्च शतलक्षेण ऐश्वर्यं पदमाप्नुयात्

ແລະອີກຄັ້ງ ເມື່ອເຮັດໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນ (100,000) ຄັ້ງ ຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະຂອງຣຸດຣະ. ແລະອີກຄັ້ງ ໂດຍໜຶ່ງແສນຄັ້ງ ຈະໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງອັນເປັນອຳນາດເຈົ້າພຣະ (aiśvarya).

Verse 105

पुनश्चैवंविधेनैव जपेन सुसमाहितः । शिवलोकादिभूतं हि कालचक्रमवाप्नुयात्

ອີກຄັ້ງ ເມື່ອຈິດຕັ້ງໝັ້ນດີ ແລະເຮັດຈະປະ (japa) ຕາມວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸ “ວົງລໍ້ແຫ່ງເວລາ” (kālacakra) ອັນມີຮາກຖານຈາກໂລກຂອງພຣະສິວະ ແລະໂລກສູງກວ່າ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ຈຶ່ງກ້າວພົ້ນເວລາໂລກີ.

Verse 106

कालचक्रं पंचचक्रमेकैकेन क्रमोत्तरे । सृष्टिमोहौ ब्रह्मचक्रं भोगमोहौ तु वैष्णवम्

ວົງລໍ້ແຫ່ງການເວລາແມ່ນວົງລໍ້ 5 ຊັ້ນ ແຕ່ລະຊັ້ນສືບຕໍ່ກັນຂຶ້ນສູງທີລະຂັ້ນ. ຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຈາກການສ້າງ ເປັນຂອງວົງລໍ້ພຣະພຣະຫມາ; ຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຈາກການເສບສຸກ ເປັນຂອງວົງລໍ້ພຣະວິສະນຸ.

Verse 107

कोपमोहौ रौद्र चक्रं भ्रमणं चैश्वरं विदुः । शिवचक्रं ज्ञानमोहौ पंचचक्रं विदुर्बुधाः

ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ຄວາມໂກດ ແລະ ຄວາມຫຼົງ ແມ່ນ ‘ວົງລໍ້ຣາວດຣະ’; ການພະເນຈອນບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ແມ່ນ ‘ວົງລໍ້ອີສະວະຣະ’; ແລະ ຄວາມຮູ້ຄູ່ກັບຄວາມຫຼົງ ແມ່ນ ‘ວົງລໍ້ຊິວະ’. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍຈຶ່ງປະກາດວ່າ ນີ້ແມ່ນວົງລໍ້ 5 (ປັນຈະ-ຈັກຣະ).

Verse 108

पुनश्च दशकोट्या हि कारणब्रह्मणः पदम् । पुनश्च दशकोट्या हि तत्पदैश्वर्यमाप्नुयात्

ແລ້ວອີກ ໂດຍສິບໂກດິອີກ ຜູ້ນັ້ນບັນລຸສະຖານະຂອງ «ພຣະພຣະຫມັນເຫດປັດໃຈ»; ແລ້ວອີກ ໂດຍສິບໂກດິອີກ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິຣິອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າແຫ່ງສະຖານະນັ້ນເອງ.

Verse 109

एवं क्रमेण विष्ण्वादेः पदं लब्ध्वा महौजसः । क्रमेण तत्पदैश्वर्यं लब्ध्वा चैव महात्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມລຳດັບຂັ້ນຕອນ ມະຫາອາດສະຫງ່າງາມ ແລະ ມະຫາອາດຕະມາ ໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງຂອງ ວິສະນຸ ແລະ ສະຖານະເທວະອື່ນໆ; ແລະຕາມລຳດັບນັ້ນ ຍັງໄດ້ຮັບອຳນາດເປັນເຈົ້າທີ່ສັງກັດກັບຕຳແໜ່ງອັນສູງສົ່ງເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ.

Verse 110

शतकोटिमनुं जप्त्वा पंचोत्तरमतंद्रि तः । शिवलोकमवाप्नोति पंचमावरणाद्बहिः

ເມື່ອສວດມັນຕຣາຢ່າງພາກພຽນ ຄົບຮ້ອຍລ້ານຄັ້ງ ແລະຕໍ່ອີກ 105 ຄັ້ງ ໂດຍບໍ່ເກີດຄວາມເກັດຄ້ານ ຍ່ອມບັນລຸ «ສິວະໂລກ»—ຢູ່ນອກກຳແພງຫຸ້ມຫ້າຊັ້ນ.

Verse 111

राजसं मंडपं तत्र नंदीसंस्थानमुत्तमम् । तपोरूपश्च वृषभस्तत्रैव परिदृश्यते

ທີ່ນັ້ນ ປາກົດເຫັນມັນດະປະອັນຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍຣາຈະສະ (ພະລັງງານແຫ່ງການກະທຳ) ແລະທີ່ນັ້ນເອງມີສະຖານພັກອັນປະເສີດຂອງນັນດີ. ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຍັງເຫັນວົວຜູ້ສົມບູນ—ນັນດີ—ຜູ້ມີຮູບເປັນຕະປະ (ການບຳເພັນພະຍາຍາມ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 112

सद्योजातस्य तत्स्थानं पंचमावरणं परम् । वामदेवस्य च स्थानं चतुर्थावरणं पुनः

ສະຖານະຂອງ ສັດໂຍຊາຕະ ແມ່ນອາວະຣະນະທີ 5 ອັນສູງສຸດ. ແລະສະຖານະຂອງ ວາມະເທວະ ແມ່ນອາວະຣະນະທີ 4.

Verse 113

अघोरनिलयं पश्चात्तृतीयावरणं परम् । पुरुषस्यैव सांबस्य द्वितीयावरणं शुभम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາວະຣະນະທີ 3 ອັນສູງສຸດ ແມ່ນທີ່ພຳນັກຂອງ ອະໂຄຣະ. ແລະອາວະຣະນະທີ 2 ອັນເປັນມົງຄຸນ ເປັນຂອງ ປຸຣຸສະ ແຫ່ງພຣະສິວະໃນຮູບ ສາມບາ (ສິວະຮ່ວມກັບ ສັກຕິ).

Verse 114

ईशानस्य परस्यैव प्रथमावरणं ततः । ध्यानधर्मस्य च स्थानं पंचमं मंडपं ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາວະຣະນະທີ 1 ເປັນຂອງ ອີຊານະ ຜູ້ສູງສຸດ. ຕາມດ້ວຍນັ້ນ ແມ່ນບ່ອນນັ່ງແຫ່ງ ທະຍານະ-ທັມມະ (ວິໄນແຫ່ງການພິຈາລະນາ). ແລ້ວຈຶ່ງເຖິງ ມັນດະປະ ທີ 5 ອັນສັກສິດ.

Verse 115

बलिनाथस्य संस्थानं तत्र पूर्णामृतप्रदम् । चतुर्थं मंडपं पश्चाच्चंद्र शेखरमूर्तिमत्

ທີ່ນັ້ນມີບ່ອນປະທັບອັນສັກສິດຂອງ ບະລິນາຖະ ຜູ້ປະທານອະມຣິຕະອັນເຕັມປຽມ (ພຣະກະລຸນາອະມະຕະ). ພົ້ນໄປອີກແມ່ນ ມັນດະປະທີ 4 ມີພຣະຮູບ ຈັນທຣະເສກະຣະ—ພຣະສິວະຜູ້ຊູພຣະຈັນໄວ້ເທິງມົກກຸດ.

Verse 116

सोमस्कंदस्य च स्थानं तृतीयं मंडपं परम् । द्वितीयं मंडपं नृत्यमंडपं प्राहुरास्तिकाः

ມັນດະປະທີ່ສາມ ອັນສູງສຸດ ຖືກປະກາດວ່າເປັນສະຖານອັນສັກສິດຂອງ ໂສມາສະກັນດະ (Somāskanda)। ຜູ້ມີສັດທາຍັງກ່າວວ່າ ມັນດະປະທີ່ສອງ ແມ່ນ ນຣິຕະຍະ-ມັນດະປະ (Nṛtya-maṇḍapa) ຄື “ມັນດະປະແຫ່ງການຟ້ອນລຳ”。

Verse 117

प्रथमं मूलमायायाः स्थानं तत्रैव शोभनम् । ततः परं गर्भगृहं लिंगस्थानं परं शुभम्

ກ່ອນອື່ນ ຄວນສ້າງຕັ້ງບ່ອນນັ່ງອັນງາມຂອງ ມູລະ-ມາຍາ (Mūla-Māyā) ໃນທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເກີນອອກໄປ ຄວນສ້າງ ຄັນທະຄຣຶຫະ (garbhagṛha) ເປັນສະຖານອັນມົງຄຸນສູງສຸດສຳລັບ ລິງຄະ (Liṅga)។

Verse 118

नंदिसंस्थानतः पश्चान्न विदुः शिववैभवम् । नंदीश्वरो बहिस्तिष्ठन्पंचाक्षरमुपासते

ຜູ້ໃດຢູ່ນອກສະຖານຂອງ ນັນດິ (Nandin) ຍ່ອມບໍ່ຮູ້ຈັກສິຣິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ພຣະຊິວະ (Śiva) ຢ່າງແທ້ຈິງ. ເພາະສະນັ້ນ ນັນດີອີຊະວະຣະ (Nandīśvara) ຢືນຢູ່ພາຍນອກ ແລະນະມັດສະການພຣະອົງດ້ວຍມັນຕຣະ ປັນຈາກຊະຣະ (Pañcākṣara)។

Verse 119

एवं गुरुक्रमाल्लब्धं नंदीशाच्च मया पुनः । ततः परं स्वसंवेद्यं शिवे नैवानुभावितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບມາຕາມລໍາດັບສາຍຄູອາຈານ ແລະອີກຄັ້ງຈາກ ນັນດີຊະ. ເກີນກວ່ານີ້ ສິ່ງທີ່ຕ້ອງຮູ້ໂດຍກົງໃນຕົນ ບໍ່ອາດນໍາມາເລົ່າໄດ້—ແມ່ນແຕ່ເລື່ອງພຣະສິວະກໍຕາມ.

Verse 120

शिवस्य कृपया साक्षाच्छिव लोकस्य वैभवम् । विज्ञातुं शक्यते सर्वैर्नान्यथेत्याहुरास्तिकाः

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງ ສິວະໂລກ ຈຶ່ງຮູ້ໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງໂດຍທຸກຄົນ; ຜູ້ມີສັດທາກ່າວວ່າ ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ດ້ວຍວິທີອື່ນ.

Verse 121

एवंक्रमेणमुक्ताः स्युर्ब्राह्मणा वै जितेंद्रि यः । अन्येषां च क्रमं वक्ष्ये गदतः शृणुतादरात्

ຕາມລໍາດັບນີ້, ພຣາມທີ່ຄວບຄຸມຕົນເອງໄດ້ຍ່ອມບັນລຸການຫຼຸດພົ້ນ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍລໍາດັບສໍາລັບຜູ້ນື່ນໆ, ຈົ່ງຕັ້ງໃຈຟັງ.

Verse 122

गुरूपदेशाज्जाप्यं वै ब्राह्मणानां नमोऽतकम् । पंचाक्षरं पंचलक्षमायुष्यं प्रजपेद्विधिः

ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບຄໍາສອນຈາກຄູ, ພຣາມຄວນຈະສວດມົນ 'ນະໂມ'. ຕາມກົດລະບຽບ, ລາວຄວນສວດມົນຫ້າພະຍາງ (ປັນຈະກຊະຣະ) ຫ້າແສນຄັ້ງ ເພື່ອໃຫ້ມີອາຍຸຍືນ.

Verse 123

स्त्रीत्वापनयनार्थं तु पंचलक्षं जपेत्पुनः । मंत्रेण पुरुषो भूत्वा क्रमान्मुक्तो भवेद्बुधः

ເພື່ອລົບລ້າງສະພາວະຂອງຄວາມເປັນຍິງ, ບຸກຄົນຄວນສວດມົນຫ້າແສນຄັ້ງອີກ. ດ້ວຍອໍານາດຂອງມົນນັ້ນ, ເມື່ອກາຍເປັນບຸລຸດ (ທີ່ເໝາະສົມ), ຜູ້ມີປັນຍາຈະຄ່ອຍໆຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 124

क्षत्रियः पंचलक्षेण क्षत्त्रत्वमपनेष्यति । पुनश्च पंचलक्षेण क्षत्त्रियो ब्राह्मणो भवेत्

ດ້ວຍການສວດຫ້າແສນຄັ້ງ, ກະສັດຈະລະຖິ້ມຄວາມເປັນກະສັດ; ແລະ ອີກຫ້າແສນຄັ້ງ, ກະສັດຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນພຣາມ. ດັ່ງນັ້ນ, ຄໍາພີປຸຣານະຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງການຂັດເກົາພາຍໃນໂດຍຜ່ານລະບຽບວິໄນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 125

मंत्रसिद्धिर्जपाच्चैव क्रमान्मुक्तो भवैन्नरः । वैश्यस्तु पंचलक्षेण वैश्यत्वमपनेष्यति

ໂດຍຜ່ານການສວດມົນທີ່ມີລະບຽບວິໄນ, ມົນສິດທິຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງແນ່ນອນ; ແລະ ຕາມລໍາດັບ, ບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບການຫຼຸດພົ້ນ. ໄວສະຍະ, ໂດຍການສວດຫ້າແສນຄັ້ງ, ຈະລະຖິ້ມສະພາວະຂອງ 'ໄວສະຍະ'.

Verse 126

पुनश्च पंचलक्षेण मंत्रक्षत्त्रिय उच्यते । पुनश्च पंचलक्षेण क्षत्त्रत्वमपनेष्यति

ອີກຄັ້ງ ເມື່ອຈົບການຈະປະ 5 ແສນ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ມັນຕຣະ-ກະສັດຕຣິຍະ” ເປັນນັກຮົບທາງຈິດວິນຍານທີ່ມີພະລັງດ້ວຍມັນຕຣະ. ແລ້ວອີກ 5 ແສນ ກໍລະທິ້ງສະຖານະນັ້ນ ເມື່ອຜູ້ປະຕິບັດກ້າວພົ້ນອັດຕະຕົນດ້ວຍຄວາມສຸກງອມໃນມັນຕຣະ.

Verse 127

पुनश्च पंचलक्षेण मंत्रब्राह्मण उच्यते । शूद्र श्चैव नमओंतेन पंचविंशतिलक्षतः

ຕໍ່ໄປ ເມື່ອຈົບຈະປະ 5 ແສນ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ມັນຕຣະ-ພຣາຫມະນະ” ຄືຜູ້ບໍລິສຸດແລະຕັ້ງມັ່ນໃນວິໄນຂອງມັນຕຣະ. ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະ ດ້ວຍການຈະປະ “ນະມະ–ໂອມ” 25 ແສນ ກໍບັນລຸສະຖານະນັ້ນໄດ້.

Verse 128

मंत्रविप्रत्वमापद्य पश्चाच्छुद्धो भवेद्द्विजः । नारीवाथ नरो वाथ ब्राह्मणो वान्य एव वा

ເມື່ອໄດ້ຮັບສະຖານະ “ພຣາຫມະນະເກີດຈາກມັນຕຣະ” ດ້ວຍການປະສິດທິມັນຕຣະ (ດິກຊາ) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດຕໍ່ມາ. ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍ—ຈະເປັນພຣາຫມະນະຫຼືຜູ້ອື່ນຕາມກຳເນີດໂລກ—ກໍເໝາະສົມດ້ວຍມັນຕຣະ ສຳລັບເສັ້ນທາງຄວາມບໍລິສຸດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 129

नमोन्तं वा नमःपूर्वमातुरः सर्वदा जपेत् । ततः स्त्रीणां तथैवोह्यगुरुर्निर्दर्शयेत्क्रमात्

ຜູ້ທີ່ທຸກທ້ອນ ຫຼືຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກ ຄວນຈະປະມັນຕຣະຢູ່ເສມອ ບໍ່ວ່າຈະເປັນມັນຕຣະທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “ນະມະຫ໌” ຫຼືເລີ່ມດ້ວຍ “ນະມະຫ໌”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຄວນຊີ້ນຳສອນແມ່ຍິງດ້ວຍ ໂດຍສະແດງລຳດັບທີ່ຖືກຕ້ອງແບບຂັ້ນຕອນ.

Verse 130

साधकः पंचलक्षान्ते शिवप्रीत्यर्थमेव हि । महाभिषेक नैवेद्यं कृत्वा भक्तांश्च पूजयेत्

ເມື່ອຜູ້ປະຕິບັດບັນລຸການຈະປະມັນຕຣາຄົບຫ້າແສນ ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ ຄວນເຮັດມະຫາອະພິເສກ ແລະຖວາຍນະໄວເດຍ ພ້ອມທັງນັບຖືບູຊາຜູ້ສັດທາຂອງພຣະສິວະດ້ວຍ.

Verse 131

पूजया शिवभक्तस्य शिवः प्रीततरो भवेत् । शिवस्य शिवभक्तस्य भेदो नास्ति शिवो हि सः

ດ້ວຍການບູຊາຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ພຣະສິວະຍິ່ງປິຕິຍິນດີກວ່າເກົ່າ. ລະຫວ່າງພຣະສິວະແລະຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ ເພາະຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນພຣະສິວະ।

Verse 132

शिवस्वरूपमंत्रस्य धारणाच्छिव एव हि । शिवभक्तशरीरे हि शिवे तत्परमो भवेत्

ດ້ວຍການຖືຮັກສາໄວ້ໃນຕົນ ມະນະຕຣາທີ່ເປັນສະພາບແທ້ຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນພຣະສິວະແທ້. ແລະໃນກາຍຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ຈິດຍ່ອມອຸທິດສູງສຸດ ແລະມຸ່ງແຕ່ພຣະສິວະພຽງອົງດຽວ।

Verse 133

शिवभक्ताः क्रियाः सर्वा वेदसर्वक्रियां विदुः । यावद्यावच्छिवं मंत्रं येन जप्तं भवेत्क्रमात्

ກິດຈະກຳແລະວິທີປະພຶດທັງປວງຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນການຮວບຮວມພິທີກຳແຫ່ງເວດທັງມວນ. ເພາະຕາມລຳດັບ ຜູ້ໃດສວດຈັບມະນະຕຣາຂອງພຣະສິວະໄດ້ເທົ່າໃດ ຜົນແຫ່ງກິດສັກສິດທັງປວງກໍສຳເລັດເທົ່ານັ້ນ।

Verse 134

तावद्वै शिवसान्निध्यं तस्मिन्देहे न संशयः । देवीलिंगं भवेद्रू पं शिवभक्तस्त्रियास्तथा

ຕາບໃດທີ່ສະພາບນັ້ນຍັງດຳລົງຢູ່ ໃນກາຍນັ້ນຍ່ອມມີການປະທັບຢູ່ຢ່າງໃກ້ຊິດຂອງພຣະສິວະ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຮູບກາຍຂອງຍິງຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ຍ່ອມຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງເທວີ (ເທວີ-ລິງຄະ) ເຊັ່ນກັນ।

Verse 135

यावन्मंत्रं जपेद्देव्यास्तावत्सान्निध्यमस्ति हि । शिवं संपूजयेद्धीमान्स्वयं वै शब्दरूपभाक्

ຕາມທີ່ຜູ້ໃດສວດມັນຕຣາຂອງເທວີຢູ່ ການປະທັບຢູ່ໃກ້ຊິດຂອງນາງກໍມີຢູ່ເທົ່ານັ້ນແທ້. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ ເພາະຕົນເອງກໍເຂົ້າຮ່ວມໃນຮູບແຫ່ງສຽງສັກສິດ (ມັນຕຣາ)។

Verse 136

स्वयं चैव शिवो भूत्वा परां शक्तिं प्रपूजयेत् । शक्तिं बेरं च लिंगं च ह्यालेख्या मायया यजेत्

ເມື່ອຮູ້ຕົນໃນໃຈວ່າເປັນພຣະສິວະເອງ ຄວນບູຊາພຣະສັກຕິສູງສຸດ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການນຶກພາບອັນສັກສິດ ຄວນບູຊາສັກຕິ ຮູບເບຣາ ແລະ ລິງຄະ ໂດຍວາດໃນໃຈແລ້ວຖວາຍນະມັດສະການ.

Verse 137

शिवलिंगं शिवं मत्वा स्वात्मानं शक्तिरूपकम् । शक्तिलिंगं च देवीं च मत्वा स्वं शिवरूपकम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າລິງຄະຂອງພຣະສິວະແມ່ນພຣະສິວະເອງ ຄວນພິຈາລະນາອາຕະມາຂອງຕົນໃຫ້ເປັນຮູບຂອງສັກຕິ. ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າລິງຄະຂອງສັກຕິ ແລະ ເທວີ ແມ່ນສັກຕິ ຄວນພິຈາລະນາຕົນໃຫ້ເປັນຮູບຂອງພຣະສິວະ.

Verse 138

शिवलिंगं नादरूपं बिंदुरूपं तु शक्तिकम् । उपप्रधानभावेन अन्योन्यासक्तलिंगकम्

ລິງຄະຂອງພຣະສິວະເປັນສະພາບແຫ່ງນາດ (ສຽງດັ່ງເດີມໃນໃຈ) ແລະ ສັກຕິເປັນສະພາບແຫ່ງບິນດຸ (ຈຸດເມັດ). ໃນພາວະຫຼັກແລະຮອງ ທັງສອງຜູກພັນກັນບໍ່ອາດແຍກ—ດັ່ງນັ້ນລິງຄະຈຶ່ງຮ່ວມກັບສັກຕິຢູ່ເທື່ອ.

Verse 139

पूजयेच्च शिवं शक्तिं स शिवो मूलभावनात् । शिवभक्ताञ्छिवमंत्ररूपकाञ्छिवरूपकान्

ຄວນບູຊາພຣະສິວະຄຽງຄູ່ກັບສັກຕິ; ເພາະດ້ວຍການພິຈາລະນາຮາກແກ່ນແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ ຜູ້ບູຊານັ້ນຈະເປັນດັ່ງພຣະສິວະ. ຄວນນະມັດສະການຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະດ້ວຍ—ເພາະເຂົາເປັນຮ່າງແຫ່ງມັນຕຣາພຣະສິວະ ແລະເປັນຮູບພຣະສິວະແທ້.

Verse 140

षोडशैरुपचारैश्च पूजयेदिष्टमाप्नुयात् । येन शुश्रूषणाद्यैश्च शिवभक्तस्य लिंगिनः

ດ້ວຍການບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣະສິບຫົກ (ṣoḍaśopacāra) ຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມປາດຖະໜາ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ເລີ່ມຈາກການເຂົ້າໄປຢູ່ໃກ້ແລະຮັບຟັງດ້ວຍໃຈ ແກ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ຖືລິງຄະສັກສິດ ກໍໄດ້ຜົນມົງຄຸນດຽວກັນ.

Verse 141

आनंदं जनयेद्विद्वाञ्छिवः प्रीततरो भवेत् । शिवभक्तान्सपत्नीकान्पत्न्या सह सदैव तत्

ຜູ້ຮູ້ຄວນກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີ; ແລ້ວພຣະສິວະຈະພໍໃຈຍິ່ງຂຶ້ນເປັນນິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຢູ່ກັບພັນລະຍາເສມອ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ພັກຕິພຣະສິວະມີຄວາມສຸກ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ມາພ້ອມພັນລະຍາຂອງຕົນ.

Verse 142

पूजयेद्भोजनाद्यैश्च पंच वा दश वा शतम् । धने देहे च मंत्रे च भावनायामवंचकः

ໃຫ້ບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍເຊັ່ນອາຫານ—ຈະເປັນຫ້າ ສິບ ຫຼືແມ່ນຮ້ອຍກໍຕາມ. ໃນຊັບສິນ ໃນການປະພຶດກາຍ ໃນການຝຶກມັນຕຣາ ແລະໃນການພິຈາລະນາພາຍໃນ ຄວນບໍ່ມີການຫລອກລວງ.

Verse 143

शिवशक्तिस्वरूपेण न पुनर्जायते भुवि । नाभेरधो ब्रह्मभागमाकंठं विष्णुभागकम्

ຜູ້ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນສະພາບແທ້ຂອງພຣະສິວະຜະສານກັບພຣະສັກຕິ ຈະບໍ່ເກີດອີກໃນໂລກນີ້. ຕ່ຳກວ່າສະດືແມ່ນສ່ວນຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະຈົນເຖິງຄໍແມ່ນສ່ວນຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 144

मुखं लिंगमिति प्रोक्तं शिवभक्तशरीरकम् । मृतान्दाहादियुक्तान्वा दाहादिरहितान्मृतान्

ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ກາຍຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະນັ້ນ ເປັນລິງຄະໂດຍຕົນເອງ ແລະໃບໜ້າແມ່ນລິງຄະ (ສ່ວນທີ່ສັກສິດທີ່ສຸດ). ຄຳສອນນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບຜູ້ຕາຍ ຈະໄດ້ປະກອບພິທີເຜົາສົບ ຫຼືບໍ່ໄດ້ປະກອບພິທີກໍຕາມ.

Verse 145

उद्दिश्य पूजयेदादिपितरं शिवमेव हि । पूजां कृत्वादिमातुश्च शिवभक्तांश्च पूजयेत्

ດ້ວຍເຈດຕະນາອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພໍ່ດັ້ງເດີມ—ບໍ່ແມ່ນໃຜອື່ນ ແຕ່ແມ່ນພຣະສິວະ. ເມື່ອບູຊາແມ່ດັ້ງເດີມແລ້ວ ກໍຄວນເຄົາລົບ ແລະບູຊາບັນດາຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະດ້ວຍ.

Verse 146

पितृलोकं समासाद्यक्रमान्मुक्तो भवेन्मृतः । क्रियायुक्तदशभ्यश्च तपोयुक्तो विशिष्यते

ເມື່ອຜູ້ຕາຍໄດ້ເຖິງປິຕຣິໂລກ (ໂລກແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນຕາມລໍາດັບເວລາ. ແລະໃນບັນດາສິບຄົນຜູ້ອຸທິດຕົນໃນພິທີກຳ ຜູ້ທີ່ມີຕະໂປ (ຄວາມພາກເພຍ/ການບໍາເພັນພະຕະ) ຖືກນັບວ່າເລີດກວ່າ.

Verse 147

तपोयुक्तशतेभ्यश्च जपयुक्तो विशिष्यते । जपयुक्तसहस्रेभ्यः शिवज्ञानी विशिष्यते

ໃນບັນດາຜູ້ປະພຶດຕະປະສະ (tapas) ນັບຮ້ອຍ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການສວດຈະປະມັນຕຣາ (japa) ຍິ່ງປະເສີດ; ແລະໃນບັນດາຜູ້ຈະປະນັບພັນ ຜູ້ຮູ້ຈັກພຣະສິວະ ຍິ່ງປະເສີດກວ່າ.

Verse 148

शिवज्ञानिषु लक्षेषु ध्यानयुक्तो विशिष्यते । ध्यानयुक्तेषु कोटिभ्यः समाधिस्थो विशिष्यते

ໃນບັນດາຜູ້ມີຄວາມຮູ້ເຖິງພຣະສິວະນັບແສນ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທະຍານ (dhyāna) ຍິ່ງປະເສີດ; ແລະໃນບັນດາຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທະຍານນັບລ້ານ ຜູ້ສະຖິດມັ່ນໃນສະມາທິ (samādhi) ຍິ່ງປະເສີດກວ່າ.

Verse 149

उत्तरोत्तर वै शिष्ट्यात्पूजायामुत्तरोत्तरम् । फलं वैशिष्ट्यरूपं च दुर्विज्ञेयं मनीषिभिः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ເມື່ອການບູຊາມີຄວາມປະນີດ ແລະຖືກຕ້ອງຍິ່ງຂຶ້ນເທົ່າໃດ ຜົນຂອງການບູຊານັ້ນກໍຍິ່ງສູງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ຄວາມແຕກຕ່າງເປັນຂັ້ນໆຂອງຜົນນັ້ນ ຍາກຈະຮູ້ແຈ້ງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮອບຮູ້.

Verse 150

तस्माद्वै शिवभक्तस्य माहात्म्यं वेत्ति को नरः । शिवशक्त्योः पूजनं च शिवभक्तस्य पूजनम्

ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ໃດຈະຮູ້ໄດ້ແທ້ຈິງເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ? ການບູຊາພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ (Śakti) ນັ້ນເອງ ແມ່ນການບູຊາຜູ້ພັກດີຂອງພຣະສິວະ.

Verse 151

कुरुते यो नरो भक्त्या स शिवः शिवमेधते । य इमं पठतेऽध्यायमर्थवद्वेदसंमतम्

ຜູ້ໃດກະທຳສິ່ງນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນເປັນດັ່ງພຣະສິວະ ແລະເຈີຣິນໃນພຣະສິວະ; ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ. ແລະຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້—ມີຄວາມໝາຍ ແລະສອດຄ່ອງກັບເຈດນາແຫ່ງເວດ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບອານຸສົງສັກສິດນັ້ນ.

Verse 152

शिवज्ञानी भवेद्विप्रः शिवेन सह मोदते । श्रावयेच्छिवभक्तांश्च विशेषज्ञो मनीश्वराः

ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ຈັກພຣະສິວະຢ່າງແທ້ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະສິວະ; ແລະຍິນດີຊື່ນບານໃນການຮ່ວມສະຫມັກກັບພຣະສິວະ. ເປັນອາຈານຜູ້ຮອບຄອບ ແລະມີປັນຍາ ຄວນອ່ານຖ່າຍທອດ ແລະສອນສິ່ງນີ້ແກ່ຜູ້ພັກຕິພຣະສິວະດ້ວຍ.

Verse 153

शिवप्रसादशिद्धिः स्याच्छिवस्य कृपया बुधाः

ໂອ ທ່ານຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍ, ຄວາມສຳເລັດທີ່ເກີດຈາກພຣະພອນຂອງພຣະສິວະ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນໄດ້ດ້ວຍພຣະເມດຕາກະລຸນາຂອງພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ.