Kṣetra–Kāla–Phala-kramaḥ (Hierarchy of Sacred Place, Time, and Ritual Fruit)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । देशादीन्क्रमशो ब्रूहि सूत सर्वार्थवित्तम् । सूत उवाच । शुद्धं गृहं समफलं देवयज्ञादिकर्मसु

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ, ຜູ້ຮູ້ຄວາມໝາຍແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ຈົ່ງບອກເລື່ອງສະຖານທີ່ແລະລາຍລະອຽດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃຫ້ເປັນລໍາດັບ»។ ສູຕະຕອບວ່າ: «ໃນພິທີກຳເຊັ່ນ ເທວະຍັດຍະ ແລະກິດສັກສິດອື່ນໆ, ເຮືອນທີ່ບໍລິສຸດ (ແລະສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ) ຍ່ອມໃຫ້ຜົນທີ່ເໝາະສົມແລະເທົ່າທຽມ»។

Verse 2

ततो दशगुणं गोष्ठं जलतीरं ततो दश । ततो दशगुणं बिल्वतुलस्यश्वत्थमूलकम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ການບູຊາໃນຄອກງົວໄດ້ບຸນສິບເທົ່າ; ທີ່ຝັ່ງນ້ຳໄດ້ບຸນສິບເທົ່າຍິ່ງກວ່ານັ້ນ. ແລະອີກ ການບູຊາທີ່ໂຄນຕົ້ນບິລວາ, ຕົ້ນຕຸລະສີ ຫຼື ຕົ້ນອັສວັດຖະ (ໄມ້ໄຟກສັກສິດ) ໄດ້ບຸນສິບເທົ່າເຫນືອກວ່ານັ້ນອີກ.

Verse 3

ततो देवालयं विद्यात्तीर्थतीरं ततो दश । ततो दशगुणं नद्यास्तीर्थनद्यास्ततो दश

ຄວນຮູ້ວ່າ ວິຫານເທວະ (ເທວາລະຍະ) ມີຜົນບຸນຫຼາຍກວ່າ ຝັ່ງທີ່ສັກສິດທົ່ວໄປ ສິບເທົ່າ. ແມ່ນ້ໍາມີຜົນບຸນຫຼາຍກວ່ານັ້ນອີກສິບເທົ່າ; ແລະແມ່ນ້ໍາທີ່ເປັນຕີຣຖະໂດຍຕົນເອງ ຍິ່ງມີຜົນບຸນສິບເທົ່າອີກ.

Verse 4

सप्तगंगानदीतीरं तस्या दशगुणं भवेत् । गंगा गोदावरी चैव कावेरी ताम्रपर्णिका

ຄວາມສັກສິດຂອງຝັ່ງແມ່ນ້ໍາ ‘ຄົບເຈັດຄັ້ງຄືກັບຄົບເຈັດຄົນກັງກາ’ ນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະບຸນທີ່ໄດ້ຮັບທີ່ນັ້ນ ຈະເພີ່ມເປັນສິບເທົ່າ. (ໃນແມ່ນ້ໍາສັກສິດມີ) ຄັງກາ, ໂກດາວະຣີ, ຄາເວຣີ, ແລະ ຕາມຣະປັນນິກາ.

Verse 5

सिंधुश्च सरयू रेवा सप्तगंगाः प्रकीर्तिताः । ततोऽब्धितीरं दश च पर्वताग्रे ततो दश

ຍັງໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນອີກວ່າ ສິນທຸ, ສະຣະຍູ, ເຣວາ ແລະ ‘ຄົບເຈັດຄັ້ງຄືກັບຄົບເຈັດກັງກາ’. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດສິບແຫ່ງຢູ່ຊາຍຝັ່ງທະເລ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນອີກ ສິບແຫ່ງຢູ່ເທິງຍອດພູ.

Verse 6

सर्वस्मादधिकं ज्ञेयं यत्र वा रोचते मनः । कृते पूर्णफलं ज्ञेयं यज्ञदानादिकं तथा

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ສິ່ງທີ່ສູງສຸດເໜືອທຸກຢ່າງ ແມ່ນການປະຕິບັດໃດທີ່ໃຈແທ້ໆພໍໃຈ. ເມື່ອເຮັດດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າຈະໄດ້ຜົນເຕັມ ບໍ່ວ່າເປັນຍັດຍະ, ທານ ຫຼືພິທີກຳອື່ນໆ.

Verse 7

त्रेतायुगे त्रिपादं च द्वापरेऽर्धं सदा स्मृतम् । कलौ पादं तु विज्ञेयं तत्पादोनं ततोर्द्धके

ໃນຍຸກເຕຣຕາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີສາມສ່ວນ (ດຳລົງ). ໃນຍຸກດວາປະຣະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເຫຼືອເພີງຄື່ງໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ. ໃນຍຸກກະລິ ຈົ່ງຮູ້ວ່າເຫຼືອແຕ່ສ່ວນໜຶ່ງ—ແລະໃນຄື່ງຫຼັງຂອງກະລິນັ້ນ ຍັງນ້ອຍກວ່າສ່ວນໜຶ່ງອີກ.

Verse 8

शुद्धात्मनः शुद्धदिनं पुण्यं समफलं विदुः । तस्माद्दशगुणं ज्ञेयं रविसंक्रमणे बुधाः

ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ສໍາລັບຈິດວິນຍານທີ່ບໍລິສຸດ ວັນບໍລິສຸດ (ວັນບຸນ) ໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະອາທິດຍ້າຍເຂົ້າຮາສີໃໝ່ (ສັງກຣະມະນະ) ບຸນຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເພີ່ມເປັນສິບເທົ່າ.

Verse 9

विषुवे तद्दशगुणमयने तद्दश स्मृतम् । तद्दश मृगसंक्रांतौ तच्चंद्र ग्रहणे दश

ໃນວັນວິສຸວະ (ວັນກາງຄືນ-ກາງວັນເທົ່າກັນ) ບຸນເພີ່ມເປັນສິບເທົ່າ; ໃນອະຍະນະ (ວັນສະຫຼັບລະດູ) ກໍກ່າວວ່າສິບເທົ່າ. ອີກສິບເທົ່າໃນມະກະຣະສັງກຣານຕິ (ເຂົ້າມະກະຣະ) ແລະສິບເທົ່າໃນຄຣາສຈັນທຣາດ້ວຍ.

Verse 10

ततश्च सूर्यग्रहणे पूर्णकालोत्तमे विदुः । जगद्रूपस्य सूर्यस्य विषयोगाच्च रोगदम्

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ໃນເວລາສຸລິຍະຄຣາສ—ໂດຍສະເພາະໃນຂະນະທີ່ຄຣາສເຕັມທີ່ ແລະເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ—ເນື່ອງຈາກພຣະອາທິດຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຈັກກະວານ ໄດ້ປະສົມກັບອິດທິພົນອັນຮ້າຍ (ພິດ) ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ໃຫ້ໂລກໄພ.

Verse 11

अतस्तद्विषशांत्यर्थं स्नानदानजपांश्चरेत् । विषशांत्यर्थकालत्वात्स कालः पुण्यदः स्मृतः

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອສະງົບພິດນັ້ນ ຄວນປະພຶດການອາບນ້ໍາພິທີ, ການໃຫ້ທານ, ແລະການຈະປະມັນຕຣາ (japa). ເນື່ອງຈາກເວລານັ້ນເປັນເວລາເພື່ອປະລະພິດ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນເວລາໃຫ້ບຸນ (puṇya).

Verse 12

जन्मर्क्षे च व्रतांते च सूर्यरागोपमं विदुः । महतां संगकालश्च कोट्यर्कग्रहणं विदुः

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ການບູຊາໃນດາວເກີດ (janma-nakṣatra) ແລະໃນວາລະສິ້ນສຸດຂອງວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບສຸລິຍະຄຣາສ. ແລະເວລາທີ່ໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັບມະຫາບຸລຸດ (ສາທຸ) ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບຜົນຂອງສຸລິຍະຄຣາສສິບລ້ານເທື່ອ.

Verse 13

तपोनिष्ठा ज्ञाननिष्ठा योगिनो यतयस्तथा । पूजायाः पात्रमेते हि पापसंक्षयकारणम्

ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນການບຳເພັນຕະບະ, ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຮູ້ທີ່ແທ້ຈິງ, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໂຍຄີ ແລະ ຜູ້ສະລະກິເລດ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາ ແລະ ກຽດຕິຍົດ, ເພາະວ່າພວກເຂົາກາຍເປັນເຫດແຫ່ງການຫຼຸດຜ່ອນບາບ.

Verse 14

चतुर्विंशतिलक्षं वा गायत्र्या जपसंयुतः । ब्राह्मणस्तु भवेत्पात्रं संपूर्णफलभोगदम्

ພຣາມຜູ້ທີ່ໄດ້ສູວດມົນກາຍາຕຣີ—ບໍ່ວ່າຈະເຖິງຊາວສີ່ແສນເທື່ອ—ຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ຮັບທີ່ເໝາະສົມ, ສາມາດໄດ້ຮັບຜົນອັນເຕັມທີ່ຂອງພິທີກຳ ແລະ ທຳມະ.

Verse 15

इति श्रीशिवमहापुराणे विद्येश्वरसंहितायां पंचदशोध्यायः

ບົດທີສິບຫ້າໃນ ວິດເຍສະວະຣະ ສໍຫິຕາ ຂອງ ພຣະສິວະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນສັກສິດ ຈົບລົງພຽງເທົ່ານີ້.

Verse 16

गायकं त्रायते पाताद्गायत्रीत्युच्यते हि सा । यथाऽर्थहिनो लोकेऽस्मिन्परस्यार्थं न यच्छति

ນາງເອີ້ນວ່າ «ກາຍະຕຣີ» ແທ້ໆ ເພາະນາງປົກປ້ອງຜູ້ຂັບມົນຕຣາຈາກການຕົກຕໍ່າສູ່ຄວາມພິນາດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ທີ່ຂາດຄວາມໝາຍໃນໂລກນີ້ ບໍ່ອາດຖ່າຍທອດຄວາມໝາຍຂອງຜູ້ອື່ນ; ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວາຈາອັນສັກສິດຕ້ອງຖືກຮັກສາດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ແທ້ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຜົນແຫ່ງການປົດປ່ອຍໃນການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 17

अर्थवानिह यो लोके परस्यार्थं प्रयच्छति । स्वयं शुद्धो हि पूतात्मा नरान्संत्रातुमर्हति

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດມີຊັບສິນແລະໃຫ້ຊັບເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍລິສຸດໃນຕົນເອງ. ເມື່ອຈິດວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະຜ່ານການຊຳລະ ກໍສົມຄວນທີ່ຈະປົກປ້ອງ ແລະຍົກຍ້ອງຜູ້ຄົນ.

Verse 18

गायत्रीजपशुद्धो हि शुद्धब्राह्मण उच्यते । तस्माद्दाने जपे होमे पूजायां सर्वकर्मणि

ຜູ້ໃດທີ່ບໍລິສຸດໂດຍການຈັບະ (japa) ພຣະຄາຍະຕຣີ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ພຣາຫມະນະຜູ້ບໍລິສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນການໃຫ້ທານ, ໃນການຈັບະມົນຕຣາ, ໃນການໂຮມ (ບູຊາໄຟ), ໃນການບູຊາ ແລະໃນພິທີກຳທຸກຢ່າງ ຄວນຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດນີ້ເປັນຄຸນສົມບັດອັນຄວນ.

Verse 19

दानं कर्तुं तथा त्रातुं पात्रं तु ब्राह्मणोर्हति । अन्नस्य क्षुधितं पात्रं नारीनरमयात्मकम्

ສໍາລັບການໃຫ້ທານ ແລະການຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງ ຜູ້ຮັບທີ່ສົມຄວນແມ່ນພຣາຫມັນ. ແຕ່ສໍາລັບອາຫານ ຜູ້ຮັບທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນຜູ້ຫິວ ບໍ່ວ່າຍິງຫຼືຊາຍ ເພາະຄວາມຫິວເປັນສະພາບຮ່ວມຂອງສັດມີກາຍທັງປວງ.

Verse 20

ब्राह्मणं श्रेष्ठमाहूय यत्काले सुसमाहितम् । तदर्थं शब्दमर्थं वा सद्बोधकमभीष्टदम्

ໃນເວລາອັນສົມຄວນ ໃຫ້ເຊີນພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ. ຈາກທ່ານນັ້ນ ຄວນຂໍຄໍາສອນອັນແທ້—ຈະເປັນຄໍາທີ່ຖືກຕ້ອງ (ມັນຕຣາ/ຄໍາສອນ) ຫຼືອະທິບາຍຄວາມໝາຍທີ່ຖືກຕ້ອງ—ເພາະຄໍານໍານັ້ນດີງາມ ປຸກປັນຍາ ແລະໃຫ້ສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 21

इच्छावतः प्रदानं च संपूर्णफलदं विदुः । यत्प्रश्नानंतरं दत्तं तदर्धं फलदं विदुः

ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ທານທີ່ໃຫ້ດ້ວຍໃຈສະໝັກໃຈ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນຄົບຖ້ວນ. ແຕ່ທານທີ່ໃຫ້ຫຼັງຈາກຖືກຖາມຂໍ ຮູ້ກັນວ່າໃຫ້ຜົນໄດ້ແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງ.

Verse 22

यत्सेवकाय दत्तं स्यात्तत्पादफलदं विदुः । जातिमात्रस्य विप्रस्य दीनवृत्तेर्द्विजर्षभाः

ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດຮູ້ວ່າ ທານທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນຕາມຖານະຂອງເຂົາເທົ່ານັ້ນ. ແລະເມື່ອຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ມີແຕ່ຊາດກຳເນີດ ແລະດຳລົງຊີວິດຢ່າງຂັດສົນ, ຜົນກໍຖືກຈຳກັດໃນທຳນອງນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 23

दत्तमर्थं हि भोगाय भूर्लोकेदशवार्षिकम् । वेदयुक्तस्य विप्रस्य स्वर्गे हि दशवार्षिकम्

ຊັບທີ່ໃຫ້ທານເພື່ອຄວາມເພີດເພີນ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນບຸນຢູ່ໂລກມະນຸດໄດ້ສິບປີ; ແຕ່ຖ້າໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດາ ທານນັ້ນຍ່ອມໃຫ້ຜົນບຸນຢູ່ສະຫວັນໄດ້ສິບປີ.

Verse 24

गायत्रीजपयुक्तस्य सत्ये हि दशवार्षिकम् । विष्णुभक्तस्य विप्रस्य दत्तं वैकुंठदं विदुः

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ໃນສັດຕະຍຸກ ທານທີ່ຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະກອບຈະປະກາຍະຕຣີ ແລະເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຍ່ອມເປັນທາງໄປສູ່ໄວກຸນຖະ.

Verse 25

शिवभक्तस्य विप्रस्य दत्तं कैलासदं विदुः । तत्तल्लोकोपभोगार्थं सर्वेषां दानमिष्यते

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ທານທີ່ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນສາວົກແຫ່ງພຣະສິວະ ຍ່ອມເປັນທານທີ່ປະທານໄກລາສ. ແທ້ຈິງ ເພື່ອເສວຍຜົນໃນໂລກຂອງຕົນໆ ການໃຫ້ທານຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບທຸກຄົນ.

Verse 26

दशांगमन्नं विप्रस्य भानुवारे ददन्नरः । परजन्मनि चारोग्यं दशवर्षं समश्नुते

ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃຫ້ອາຫານສິບຢ່າງແກ່ພຣາຫມັນໃນວັນອາທິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມບໍ່ເຈັບໄຂ້ໃນຊາດໜ້າ ຕະຫຼອດສິບປີ.

Verse 27

बहुमानमथाह्वानमभ्यंगं पादसेवनम् । वासो गंधाद्यर्चनं च घृतापूपरसोत्तरम्

ຄວນນະມັດສະການພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ແລະເຊີນພຣະອົງ; ດ້ວຍການຊະໂລມນ້ຳມັນ (ອະພຽງ) ແລະຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະບາດ; ດ້ວຍການຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະອື່ນໆ; ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຂອງດີເລີດ ຄື ນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ແລະເຂົ້າໜົມຫວານ ພ້ອມທັງນ້ຳດື່ມອັນປານດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ।

Verse 28

षड्रसं व्यंजनं चैव तांबूलं दक्षिणोत्तरम् । नमश्चानुगमश्चैव स्वन्नदानं दशांगकम्

ຄວນຖວາຍອາຫານທີ່ຄົບຫົກລົດ ພ້ອມທັງກັບແກ້ມ ແລະຖວາຍຕາມບູລາ (ໃບໝາກ). ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດພິທີເດີນວຽນຂວາ (ໃຫ້ພຣະສິວະຢູ່ຂ້າງຂວາ) ແລະວຽນກັບ; ຖວາຍນະມັດສະການ ແລະຕິດຕາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ດັ່ງນີ້ ທານອາຫານທີ່ຈັດດີ ຈຶ່ງເປັນການບູຊາອັນມີສິບອົງປະກອບ।

Verse 29

दशांगमन्नं विप्रेभ्यो दशभ्यो वै ददन्नरः । अर्कवारे तथाऽऽरोग्यं शतवर्षं समश्नुते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນວັນອາທິດ (ອະຣະກະ-ວາຣະ) ຖວາຍອາຫານຄົບຊຸດມີສິບອົງປະກອບ ແກ່ພຣາຫມະນສິບຮູບ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປອດໄພຈາກໂລກໄພ ແລະຊື່ນຊົມອາຍຸຄົບຮ້ອຍປີ।

Verse 30

सोमवारादिवारेषु तत्तद्वारगुणं फलम् । अन्नदानस्य विज्ञेयं भूर्लोके परजन्मनि

ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ການຖວາຍອາຫານ (ອັນນະທານ) ໃຫ້ຜົນຕາມຄຸນຂອງແຕ່ລະວັນ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໃນຊາດໜ້າ។

Verse 31

सप्तस्वपि च वारेषु दशभ्यश्च दशांगकम् । अन्नं दत्त्वा शतं वर्षमारोग्यादिकमश्नुते

ເມື່ອຖວາຍອາຫານໃນທັງ 7 ວັນຂອງອາທິດ ແລະ ອີກທັງໃນໂອກາດສັກສິດ 10 ປະການ (ພິທີ «ສິບອົງປະກອບ»), ຜູ້ໃຫ້ອາຫານນັ້ນຈະໄດ້ອາຍຸ 100 ປີ ພ້ອມສຸຂະພາບ ແລະ ພອນອື່ນໆ.

Verse 32

एवं शतेभ्यो विप्रेभ्यो भानुवारे ददन्नरः । सहस्रवर्षमारोग्यं शर्वलोके समश्नुते

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມັນ 100 ຄົນໃນວັນອາທິດ ຈະໄດ້ຮັບສຸຂະພາບແຂງແຮງຕະຫຼອດ 1,000 ປີ ແລະເສວຍຜົນບຸນນັ້ນໃນໂລກຂອງສະຣະວະ (ພຣະສິວະ).

Verse 33

सहस्रेभ्यस्तथा दत्त्वाऽयुतवर्षं समश्नुते । एवं सोमादिवारेषु विज्ञेयं हि विपश्चिता

ໃນທຳນອງດຽວກັນ ເມື່ອໃຫ້ທານແກ່ 1,000 (ຜູ້ຄວນຮັບ) ຈະເສວຍຜົນຕະຫຼອດ 10,000 ປີ. ດັ່ງນັ້ນ ກ່ຽວກັບວັນຈັນ ແລະວັນອື່ນໆ ຜູ້ຮູ້ຄວນເຂົ້າໃຈຜົນທີ່ສອດຄ່ອງຕາມນັ້ນ.

Verse 34

भानुवारे सहस्राणां गायत्रीपूतचेतसाम् । अन्नं दत्त्वा सत्यलोके ह्यारोग्यादि समश्नुते

ໃນວັນອາທິດ ຜູ້ໃດທີ່ມີຈິດໃຈຖືກຊຳລະດ້ວຍຄາຖາກາຍະຕຣີ ແລະໃຫ້ທານອາຫານແກ່ 1,000 ຄົນ ຈະໄດ້ເສວຍຜົນໃນສັດຕະຍະໂລກ ເຊັ່ນ ຄວາມປອດໄພຈາກໂລກໄພ ແລະບຸນອື່ນໆ.

Verse 35

अयुतानां तथा दत्त्वा विष्णुलोके समश्नुते । अन्नं दत्त्वा तु लक्षाणां रुद्र लोके समश्नुते

ໃຫ້ທານຈຳນວນຫມື່ນໆຕາມຄວາມສົມຄວນ ຍ່ອມໄດ້ເສວຍສຸກໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ; ແຕ່ຖ້າໃຫ້ອາຫານເປັນແສນໆ ຍ່ອມໄດ້ເສວຍສຸກໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 36

बालानां ब्रह्मबुद्ध्या हि देयं विद्यार्थिभिर्नरैः । यूनां च विष्णुबुद्ध्या हि पुत्रकामार्थिभिर्नरैः

ຜູ້ປາຖະໜາວິຊາຄວນໃຫ້ທານແກ່ເດັກນ້ອຍ ໂດຍເຫັນພວກເຂົາເປັນພຣະພຣະຫມາ; ແລະຜູ້ປາຖະໜາບຸດຄວນໃຫ້ທານແກ່ຫນຸ່ມສາວ ໂດຍເຫັນພວກເຂົາເປັນພຣະວິສນຸ.

Verse 37

वृद्धानां रुद्र बुद्ध्या हि देयं ज्ञानार्थिभिर्नरैः । बालस्त्रीभारतीबुद्ध्या बुद्धिकामैर्नरोत्तमैः

ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມຮູ້ແທ້ ພຶງຖວາຍທານແກ່ຜູ້ເຖົ້າ ໂດຍເຫັນທ່ານເປັນພຣະຣຸດຣະເອງ. ແລະຜູ້ປາຖະໜາປັນຍາອັນລະອຽດ ພຶງໃຫ້ດ້ວຍໃຈທີ່ນັບຖືວ່າ ເດັກນ້ອຍ ແມ່ຍິງ ແລະນັກປາດ ເປັນຮ່າງແຫ່ງພຣະປັນຍາ ພາຣະຕີ.

Verse 38

लक्ष्मीबुद्ध्या युवस्त्रीषु भोगकामैर्नरोत्तमैः । वृद्धासु पार्वतीबुद्ध्या देयमात्मार्थिभिर्जनैः

ຜູ້ດີຜູ້ສູງທີ່ປາຖະໜາຄວາມເພີດເພີນ ພຶງເຫັນແມ່ຍິງວັຍໜຸ່ມດ້ວຍຈິດຮູ້ວ່າເປັນພຣະລັກສະມີ. ແລະຜູ້ປາຖະໜາປະໂຫຍດແຫ່ງອາດຕະມາ ພຶງໃຫ້ທານແລະຮັບໃຊ້ແກ່ແມ່ຍິງຊະລາ ໂດຍເຫັນເປັນພຣະປາຣະວະຕີ.

Verse 39

शिलवृत्त्योञ्छवृत्त्या च गुरुदक्षिणयार्जितम् । शुद्धद्रव्यमिति प्राहुस्तत्पूर्णफलदं विदुः

ສິ່ງທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍອາຊີບອັນແຂງກ້າດັ່ງຫີນ, ດ້ວຍການເກັບກ່ຽວເສດຫຼືອຫຼັງການກ່ຽວເກັບ, ຫຼືເປັນດັກຊິນາແກ່ຄູບາອາຈານ—ທ່ານທັງຫຼາຍເອີ້ນວ່າ “ຊັບອັນບໍລິສຸດ”. ນັກປາດຮູ້ວ່າ ການຖວາຍອັນບໍລິສຸດນັ້ນ ໃຫ້ຜົນເຕັມບໍລິບູນແຫ່ງການບູຊາ.

Verse 40

शुक्लप्रतिग्रहाद्दत्तं मध्यमं द्रव्यमुच्यते । कृषिवाणिज्यकोपेतमधमं द्रव्यमुच्यते

ທານທີ່ຖວາຍຈາກຊັບສິນທີ່ໄດ້ມາໂດຍການຮັບຢ່າງບໍລິສຸດ ແລະຊອບທຳ ເອີ້ນວ່າ “ວັດຖຸທານປານກາງ”。 ແຕ່ຊັບສິນທີ່ພົວພັນກັບກະສິກຳ ແລະການຄ້າ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ “ວັດຖຸທານຕ່ຳ”。

Verse 41

क्षत्रियाणां विशां चैव शौर्यवाणिज्यकार्जितम् । उत्तमं द्रव्यमित्याहुः शूद्राणां भृतकार्जितम्

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ຊັບທີ່ກະສັດຕະຣິຍະໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ ແລະຊັບທີ່ໄວຊະຍະໄດ້ມາດ້ວຍການຄ້າ ແມ່ນ “ຊັບອັນປະເສີດ”。 ສໍາລັບຊູດຣະ ຊັບທີ່ໄດ້ມາຈາກການຮັບໃຊ້ຢ່າງຖືກທຳ (ຄ່າແຮງງານ) ກໍຖືກເວົ້າວ່າປະເສີດເຊັ່ນກັນ。

Verse 42

स्त्रीणां धर्मार्थिनां द्रव्यं पैतृकं भर्तृकं तथा । गवादीनां द्वादशीनां चैत्रादिषु यथाक्रमम्

ສໍາລັບແມ່ຍິງຜູ້ແສວງຫາທຳມະ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນຊອບທຳ ຊັບສິນທີ່ຄວນນໍາໄປຖວາຍແມ່ນຊັບມໍລະດົກຈາກບິດາ ແລະຊັບທີ່ໄດ້ຈາກສາມີ. ສ່ວນວະຣະຕະ 12 ປະການ ເລີ່ມຈາກການຖວາຍງົວ ແລະອື່ນໆ ໃຫ້ດໍາເນີນຕາມເດືອນໄຈຕຣະ ແລະເດືອນຕໍ່ໆໄປຕາມລໍາດັບ.

Verse 43

संभूय वा पुण्यकाले दद्यादिष्टसमृद्धये । गोभूतिलहिरण्याज्यवासोधान्यगुडानि च

ຫຼືວ່າ ໃນເວລາມງຄົດ ໃຫ້ຊຸມນຸມກັນແລ້ວຖວາຍທານ ເພື່ອໃຫ້ເປົ້າໝາຍອັນຮັກຂອງຕົນສໍາເລັດ ແລະເຈີຣິນ—ງົວ, ທີ່ດິນ, ງາ, ຄໍາ, ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee), ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ເຂົ້າແລະທັນຍາຫານ, ນ້ໍາຕານອ້ອຍ (jaggery) ດ້ວຍ.

Verse 44

रौप्यं लवणकूष्मांडे कन्याद्वादशकं तथा । गोदानाद्दत्तगव्येन गोमयेनोपकारिणा

ຄວນຖວາຍເງິນ (ເງິນຂາວ), ເກືອ, ແລະ ໝາກຟັກຂີ້ເຖົ່າ (kuṣmāṇḍa) ດ້ວຍ; ພ້ອມທັງທານນາງສາວສິບສອງຄົນ. ດ້ວຍການທານໂຄ ຜູ້ໃຫ້ຈະເປັນຜູ້ອຸປະກາລະ ໂດຍສິ່ງທີ່ເກີດຈາກໂຄ—ນ້ຳນົມ ແລະຜະລິດຕະພັນ ກະທັ້ງຂີ້ໂຄ—ອັນຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນເຄື່ອງຊຳລະໃນພິທີກຳອັນສັກສິດ.

Verse 45

धनधान्याद्याश्रितानां दुरितानां निवारणम् । जलस्नेहाद्याश्रितानां दुरितानां तु गोजलैः

ບາບທີ່ເກາະຕິດເນື່ອງຈາກຊັບສິນ ເຂົ້າເກັບ ແລະຂອງຄອບຄອງອື່ນໆ ຖືກປ້ອງກັນໃຫ້ຫ່າງໄປ; ແລະບາບທີ່ເກີດຈາກນ້ຳ ນ້ຳມັນ ແລະອື່ນໆ ນັ້ນ ຖືກຊຳລະດ້ວຍນ້ຳໂຄ (go-jala).

Verse 46

कायिकादित्राणां तु क्षीरदध्याज्यकैस्तथा । तथा तेषां च पुष्टिश्च विज्ञेया हि विपश्चिता

ເພື່ອປົກປ້ອງກາຍ ແລະອຳນາດອື່ນໆ ຄວນໃຊ້ນ້ຳນົມ, ນົມສົ້ມ (curd), ແລະ ເນີຍໃສ (ghee) ເປັນເຄື່ອງຖວາຍອັນສັກສິດ. ດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ການຫຼ້ຽງດູ ແລະການເສີມແຮງຂອງມັນ ພຶງຮູ້ໄດ້—ດັ່ງທີ່ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້.

Verse 47

भूदानं तु प्रतिष्ठार्थमिह चाऽमुत्र च द्विजाः । तिलदानं बलार्थं हि सदा मृत्युजयं विदुः

ໂອ ທ່ານດວິຊາ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ການຖວາຍທານທີ່ດິນ ເຂົາກ່າວວ່າໃຫ້ກຽດສັກສີແລະຄວາມມັ່ນຄົງ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ. ການຖວາຍທານເມັດງາ ແມ່ນເພື່ອພະລັງກຳລັງ; ຕາມຈາຣີດ ເຂົາຮູ້ວ່າເປັນທາງຊ່ວຍໃຫ້ຊະນະຄວາມຕາຍ।

Verse 48

हिरण्यं जाठराग्नेस्तु वृद्धिदं वीर्यदं तथा । आज्यं पुष्टिकरं विद्याद्वस्त्रमायुष्करं विदुः

ຄຳ ຖືກກ່າວວ່າ ເພີ່ມໄຟຍ່ອຍອາຫານ ແລະເສີມພະລັງຊີວິດ. ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ຄວນຮູ້ວ່າ ເປັນຜູ້ບຳລຸງ, ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ໃຫ້ອາຍຸຍືນ.

Verse 49

धान्यमन्नं समृद्ध्यर्थं मधुराहारदं गुडम् । रौप्यं रेतोभिवृद्ध्यर्थं षड्रसार्थं तु लावणम्

ເພື່ອຄວາມຮັ່ງມີ ຄວນຖວາຍເຂົ້າເມັດ ແລະອາຫານສຸກ; ເພື່ອໃຫ້ອາຫານຫວານ ຖວາຍນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນ (jaggery). ເພື່ອເພີ່ມພະລັງຊາຍ ຖວາຍເງິນ; ແລະເພື່ອໄດ້ຄົບຫົກລົດ ຖວາຍເກືອແທ້.

Verse 50

सर्वं सर्वसमृद्ध्यर्थं कूष्मांडं पुष्टिदं विदुः । प्राप्तिदं सर्वभोगानामिह चाऽमुत्र च द्विजाः

ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ບັນດາຜູ້ຮູ້ກ່າວວ່າ ກູສະມານດະ (ash-gourd) ເປັນຜູ້ໃຫ້ການບຳລຸງ ແລະເຮັດໃຫ້ຄວາມຮັ່ງມີຄົບຖ້ວນທຸກດ້ານ. ມັນໃຫ້ການບັນລຸຄວາມສຸກທຸກຢ່າງ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໂລກໜ້າ.

Verse 51

यावज्जीवनमुक्तं हि कन्यादानं तु भोगदम् । पनसाम्रकपित्थानां वृक्षाणां फलमेव च

ແທ້ຈິງແລ້ວ ກັນຍາດານ (ການຖວາຍບຸດສາວໃນພິທີແຕ່ງງານ) ໃຫ້ຄວາມສຸກແລະຄວາມຢູ່ດີ ຈົນສິ້ນອາຍຸ. ເຫມືອນດັ່ງຕົ້ນໄມ້ເຊັ່ນ ແຈັກຟຣຸດ, ໝາກມ່ວງ, ແລະ wood-apple ທີ່ຜົນໄມ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ໄດ້ຮັບເປັນຜົນຕອບແທນ.

Verse 52

कदल्याद्यौषधीनां च फलं गुल्मोद्भवं तथा । माषादीनां च मुद्गानां फलं शाकादिकं तथा

ອີກທັງ ໝາກໄມ້ແລະຜົນຜະລິດທີ່ເກີດຈາກພືດຢາເຊັ່ນ ກ້ວຍ ແລະຈາກພືດພຸ່ມ; ພ້ອມທັງຜົນຜະລິດຈາກຖົ່ວຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ຖົ່ວດໍາ ແລະຖົ່ວຂຽວ, ຮວມທັງຜັກໃບ ແລະອາຫານຄ້າຍຄື—ທັງໝົດນີ້ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນເຄື່ອງບູຊາທີ່ຄວນຖວາຍໃນການນະມັດສະການພຣະສິວະ.

Verse 53

मरीचिसर्षपाद्यानां शाकोपकरणं तथा । यदृतौ यत्फलं सिद्धं तद्देयं हि विपश्चिता

ດັ່ງນັ້ນ ເຄື່ອງປຸງ ແລະ ການຈັດເຮັດຈາກພິກໄທ, ເມັດມັດສະຕາດ ແລະ ສິ່ງຄ້າຍຄື ຄວນນໍາໄປຖວາຍບູຊາ; ແລະ ໝາກໄມ້ໃດທີ່ສຸກຕາມລະດູ ແລະ ມີໃນເວລາອັນຄວນ ນັ້ນແຫຼະຄວນໃຫ້ໂດຍຜູ້ຮູ້ທັນ ເພື່ອຖວາຍພຣະສິວະ।

Verse 54

श्रोत्रादींद्रियतृप्तिश्च सदा देया विपश्चिता । शब्दादिदशभोगार्थं दिगादीनां च तुष्टिदा

ຜູ້ຮູ້ທັນຄວນໃຫ້ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ອິນຊີເລີ່ມຈາກການໄດ້ຍິນພໍໃຈຢູ່ເສມອ; ເພື່ອໃຫ້ຄວາມເພີດເພີນສິບປະການ ເຊັ່ນ ສຽງ ແລະ ອື່ນໆ ສົມບູນຖືກຕ້ອງ; ແລະ ດ້ວຍນັ້ນ ເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງທິດທັງຫຼາຍ ແລະ ອໍານາດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈ.

Verse 55

वेदशास्त्रं समादाय बुद्ध्वा गुरुमुखात्स्वयम् । कर्मणां फलमस्तीति बुद्धिरास्तिक्यमुच्यते

ເມື່ອໄດ້ຮັບເອົາພຣະເວດ ແລະ ຄໍາສອນແຫ່ງຊາສະຕຣະອັນເປັນອໍານາດ ແລະ ໄດ້ເຂົ້າໃຈດ້ວຍຕົນເອງຈາກປາກຄູບາອາຈານ; ຄວາມໝັ້ນໃຈວ່າ “ກຳມະທັງຫຼາຍມີຜົນ” ນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ ອາສຕິກຍະ (ຄວາມເຊື່ອມັ່ນໃນທຳ).

Verse 56

बंधुराजभयाद्बुद्धिश्रद्धा सा च कनीयसी । सर्वाभावे दरिद्र स्तु वाचा वा कर्मणा यजेत्

ເມື່ອຄວາມເຊື່ອແລະຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອ່ອນລົງເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຍາດພີ່ນ້ອງ ຫຼື ຕໍ່ກະສັດ, ພັກຕິນັ້ນກໍກາຍເປັນນ້ອຍນິດ. ແຕ່ເຖິງຈະຂາດແຄນທຸກຢ່າງ—ແມ່ນຄົນທຸກຍາກກໍຕາມ—ຄວນບູຊາພຣະສິວະ ຢ່າງນ້ອຍດ້ວຍຄໍາອະທິຖານ ຫຼື ດ້ວຍການກະທໍາທີ່ພໍເຮັດໄດ້.

Verse 57

वाचिकं यजनं विद्यान्मंत्रस्तोत्रजपादिकम् । तीर्थयात्राव्रताद्यं हि कायिकं यजनं विदुः

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ການບູຊາດ້ວຍວາຈາ (ວາຈິກ) ແມ່ນການສວດມັນຕຣາ, ສະໂຕຕຣະ, ຈະປະ (japa) ແລະອື່ນໆ. ການເດີນທາງໄປຕີຣຖະ (tīrtha), ການຖືວຣະຕະ (vrata) ແລະວິນັຍຄ້າຍກັນ ເປັນການບູຊາດ້ວຍກາຍ (ກາຍິກ).

Verse 58

येन केनाप्युपायेन ह्यल्पं वा यदि वा बहु । देवतार्पणबुद्ध्या च कृतं भोगाय कल्पते

ບໍ່ວ່າຈະໃຊ້ວິທີໃດ—ນ້ອຍຫຼືຫຼາຍ—ຖ້າເຮັດດ້ວຍໃຈວ່າ «ຂໍອຸທິດແດ່ພຣະເທວະ ພຣະສິວະ» ມັນຈະກາຍເປັນພຣະສາດາ (prasāda) ອັນບໍລິສຸດ ຄວນແກ່ການຮັບປະທານ ບໍ່ແມ່ນການເສບສຸກເພື່ອຕົນເອງ.

Verse 59

तपश्चर्या च दानं च कर्तव्यमुभयं सदा । प्रतिश्रयं प्रदातव्यं स्ववर्णगुणशोभितम्

ຄວນປະພຶດທັງຕະປະ (tapas) ແລະ ທານ (dāna) ຢູ່ເສມອ. ອີກທັງຄວນມອບທີ່ພັກພິງ ແລະການຕ້ອນຮັບແຂກ ໂດຍປະດັບດ້ວຍຄຸນທຳທີ່ເໝາະກັບຖານະ ແລະຄຸນລັກຂອງຕົນ.

Verse 60

देवानां तृप्तयेऽत्यर्थं सर्वभोगप्रदं बुधैः । इहाऽमुत्रोत्तमं जन्मसदाभोगं लभेद्बुधः । ईश्वरार्पणबुद्ध्या हि कृत्वा मोक्षफलं लभेत्

ຜູ້ຮູ້ທັນປັນຍາ ກະທຳການບູຊາ/ການກະທຳນີ້ດ້ວຍໃຈທັງໝົດ ເພື່ອໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈ, ເພາະນັກຮຽນຮູ້ກ່າວວ່າມັນໃຫ້ພອນແຫ່ງພົບພາບທຸກປະການ. ຜູ້ມີປັນຍາຈະໄດ້ຮັບຊີວິດອັນປະເສີດທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ພ້ອມຄວາມສຸກສະຫງົບອັນຍືນຍົງ. ແລະເມື່ອເຮັດດ້ວຍໃຈວ່າ «ຂໍຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າ (Īśvara)» ກໍຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງໂມກສະ (mokṣa).

Verse 61

य इमं पठतेऽध्यायं यः शृणोति सदा नरः । तस्य वैधर्मबुद्धिश्च ज्ञानसिद्धिः प्रजायते

ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ ຫຼືຟັງຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດປັນຍາແຍກແຍະທຳມະ ແລະຜົນສຳເລັດແຫ່ງຄວາມຮູ້ທາງວິນຍານຈະບັງເກີດໃນຕົນ।