शिवज्ञान-प्रश्नः तथा सृष्टौ शिवस्य स्वयमाविर्भावः (Inquiry into Śiva-knowledge and Śiva’s self-manifestation in creation)

Verse 1

कृष्ण उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि शिवेन परिभाषितम् । वेदसारे शिवज्ञानं स्वाश्रितानां विमुक्तये

ກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະໄດ້ຟັງຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະ ທີ່ພຣະສິວະເອງໄດ້ກ່າວໄວ້; ມັນເປັນແກ່ນສານຂອງເວດາ ແລະໃຫ້ຄວາມຫຼຸດພົ້ນແກ່ຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາພຣະອົງ.”

Verse 2

अभक्तानामबुद्धीनामयुक्तानामगोचरम् । अर्थैर्दशर्धैः संयुक्तं गूढमप्राज्ञनिंदितम्

ຄຳສອນນີ້ ບໍ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ສຳລັບຜູ້ບໍ່ມີສັດທາ, ຜູ້ປັນຍາອ່ອນ, ຫຼືຜູ້ບໍ່ມີວິໄນ. ມັນປະກອບດ້ວຍຄວາມໝາຍລຶກຊຶ້ງສິບປະການ ຈຶ່ງຖືກປິດບັງ ແລະຍັງຖືກຜູ້ບໍ່ຮູ້ດູຖູກ.

Verse 3

वर्णाश्रमकृतैर्धर्मैर्विपरीतं क्वचित्समम् । वेदात्षडंगादुद्धृत्य सांख्याद्योगाच्च कृत्स्नशः

ໃນບາງດ້ານ ມັນຂັດກັບທຳທີ່ກຳນົດໄວ້ຕາມວັນນະ ແລະ ອາສຣົມ; ໃນບາງດ້ານ ມັນກໍສອດຄ່ອງກັນ. ມັນຖືກດຶງອອກມາຢ່າງຄົບຖ້ວນຈາກພຣະເວດພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບຫົກປະການ ແລະຈາກສາງຂະຍາ ແລະ ໂຍຄະດ້ວຍ.

Verse 4

शतकोटिप्रमाणेन विस्तीर्णं ग्रंथसंख्यया । कथितं परमेशेन तत्र पूजा कथं प्रभोः

ຄຳສອນນີ້ພຣະເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ປະກາດໄວ້ ແລະກວ້າງໃຫຍ່—ຕາມຈຳນວນພາກຖືກນັບເຖິງຮ້ອຍໂກດ. ໃນພຣະວິວະລະນະອັນມະຫານີ້ ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນນາຍ ການບູຊາພຣະອົງຄວນເຮັດແນວໃດ?

Verse 5

कस्याधिकारः पूजादौ ज्ञानयोगादयः कथम् । तत्सर्वं विस्तरादेव वक्तुमर्हसि सुव्रत

ໃຜເປັນຜູ້ມີສິດເຮັດການບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ? ແລ້ວເສັ້ນທາງແຫ່ງປັນຍາ ແລະໂຍຄະຈະປະຕິບັດແນວໃດ? ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ ຈົ່ງອະທິບາຍທັງໝົດນັ້ນໂດຍລະອຽດເຖີດ.

Verse 6

उपमन्युरुवाच । शैवं संक्षिप्य वेदोक्तं शिवेन परिभाषितम् । स्तुतिनिंदादिरहितं सद्यः प्रत्ययकारणम्

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ຄຳສອນແຫ່ງໄສວະນີ້ ໄດ້ຫຍໍ້ມາຈາກສິ່ງທີ່ວິເທດາກ່າວໄວ້ ແລະພຣະສິວະເອງໄດ້ອະທິບາຍ. ມັນປາສຈາກການສັນລະເສີນ ຫຼືການຕຳນິ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມໝັ້ນໃຈທາງຈິດວິນຍານຢ່າງທັນທີ (pratyaya)»

Verse 7

गुरुप्रसादजं दिव्यमनायासेन मुक्तिदम् । कथयिष्ये समासेन तस्य शक्यो न विस्तरः

ເກີດຈາກພຣະກະລຸນາຂອງຄູບາອາຈານ ຄຳສອນອັນທິບພະນີ້ໃຫ້ໂມກຂະໂດຍບໍ່ຕ້ອງຝືນພະຍາຍາມ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າແຕ່ພໍສັ້ນ ເພາະຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ຂອງມັນບໍ່ອາດຂະຫຍາຍໄດ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 8

सिसृक्षया पुराव्यक्ताच्छिवः स्थाणुर्महेश्वरः । सत्कार्यकारणोपेतस्स्वयमाविरभूत्प्रभुः

ເມື່ອປາຖະໜາຈະກໍ່ເກີດການສ້າງ ພຣະສິວະ—ອົງຜູ້ໝັ້ນຄົງ ມະເຫສະວະຣະ—ໄດ້ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງຈາກອະວິຍັກຕະດັ່ງເດີມ ເປັນຈອມອົງອະທິປະໄຕ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍສັດຈະແຫ່ງເຫດແລະຜົນ.

Verse 9

जनयामास च तदा ऋषिर्विश्वाधिकः प्रभुः । देवानां प्रथमं देवं ब्रह्माणं ब्रह्मणस्पतिम्

ແລ້ວໃນການນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເຫນືອກວ່າສາກົນທັງປວງ ໄດ້ກໍ່ເກີດພຣະພຣະຫມາ ເທວະອົງທໍາອິດໃນຫມູ່ເທວະ ແລະເປັນຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ (Brahmaṇaspati).

Verse 10

ब्रह्मापि पितरं देवं जायमानं न्यवैक्षत । तं जायमानं जनको देवः प्रापश्यदाज्ञया

ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາກໍໄດ້ເຫັນພຣະບິດາອັນເປັນເທວະ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງກໍາລັງປາກົດ. ພຣະບິດາອົງນັ້ນເມື່ອກໍາລັງປາກົດ ກໍຖືກເຫັນໂດຍເທວະຜູ້ເປັນປະຈັກກຳເນີດ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະອົງ.

Verse 11

दृष्टो रुद्रेण देवो ऽसावसृजद्विश्वमीश्वरः । वर्णाश्रमव्यवस्थां च चकार स पृथक्पृथक्

ເມື່ອຣຸດຣະໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າ—ອີສະວະຣະ—ກໍໄດ້ສ້າງສາກົນຂຶ້ນ. ແລະພຣະອົງຍັງໄດ້ຈັດຕັ້ງລະບຽບວັນນະ ແລະອາສຣະມະ ໃຫ້ແຕ່ລະຢ່າງແຍກກັນຕາມທີ່ຄວນເປັນ.

Verse 12

सोमं ससर्ज यज्ञार्थे सोमाद्द्यौस्समजायत । धरा च वह्निः सूर्यश्च यज्ञो विष्णुश्शचीपतिः

ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງຍັດຍະ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງໂຊມະ. ຈາກໂຊມະເກີດຂຶ້ນຟ້າສະຫວັນ; ແລະຍັງມີແຜ່ນດິນ, ໄຟ, ພຣະອາທິດ, ຍັດຍະເອງ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ສະຈີປະຕິ (ອິນທຣະ).

Verse 13

ते चान्ये च सुरा रुद्रं रुद्राध्यायेन तुष्टुवुः । प्रसन्नवदनस्तस्थौ देवानामग्रतः प्रभुः

ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະເທວະອື່ນໆ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຣຸດຣະ ດ້ວຍບົດ «ຣຸດຣາທະຍາຍະ». ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງຫຼາຍ ດ້ວຍພຣະພັກຜ່ອງໃສ ເປີດເຜີຍພຣະສະພາບມີຄຸນ (ສະກຸນ) ອັນເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິ.

Verse 14

अपहृत्य स्वलीलार्थं तेषां ज्ञानं महेश्वरः । तमपृच्छंस्ततो देवाः को भवानिति मोहिताः

ເພື່ອລີລາອັນເທວະຂອງພຣະອົງ ພຣະມະເຫສວະຣະໄດ້ຖອນຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາເຈົ້າອອກ. ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຫຼົງງົດ ໄດ້ຖາມພຣະອົງວ່າ: “ທ່ານແມ່ນໃຜ?”

Verse 15

सो ऽब्रवीद्भगवान्रुद्रो ह्यहमेकः पुरातनः । आसं प्रथममेवाहं वर्तामि १ च सुरोत्तमाः

ແລ້ວພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ເກົ່າແກ່ດັ້ງເດີມ. ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍມີຢູ່ກ່ອນທຸກສິ່ງ ແລະຍັງຄົງສະຖິດຢູ່ບໍ່ແປປ່ຽນ, ໂອ ເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍ.”

Verse 16

भविष्यामि च मत्तोन्यो व्यतिरिक्तो न कश्चन । अहमेव जगत्सर्वं तर्पयामि स्वतेजसा

ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວຈະດໍາລົງຢູ່; ນອກຈາກຂ້າ ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນ ຫຼືຜູ້ແຕກຕ່າງ. ຂ້າເອງແມ່ນຈັກກະວານທັງປວງ ແລະດ້ວຍລັດສະຫມີແຫ່ງຕົນ ຂ້າຫຼ້ຽງດູແລະເຮັດໃຫ້ອິ່ມເຕັມມັນ.

Verse 17

अपश्यंतस्तमीशानं स्तुवंतश्चैव सामभिः । व्रतं पाशुपतं कृत्वा त्वथर्वशिरसि स्थितम्

ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະອີສານະໂດຍກົງ ແຕ່ກໍສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສາມະ. ແລະເມື່ອໄດ້ປະພຶດວຣະຕະປາຊຸປະຕະແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຕັ້ງມັ່ນໃນອະຖັຣວະຊິຣະ—ພັກຢູ່ໃນຄຳສອນລັບທີ່ເຜີຍແຈ້ງພຣະປະຊຸປະຕິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ.

Verse 18

भस्मसंछन्नसर्वांगा बभूवुरमरास्तदा । अथ तेषां प्रसादार्थं पशूनां पतिरीश्वरः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ຖືກປົກຄຸມທົ່ວກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (ພະສະມະ). ຕໍ່ມາ ເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາ ພຣະອີສະວະຣະ—ພະປະຕິ ແຫ່ງປາຊຸ (ວິນຍານຜູ້ຖືກຜູກມັດ) ໄດ້ປະກົດພຣະອົງ.

Verse 20

सगणश्चोमया सार्धं सान्निध्यमकरोत्प्रभुः । यं विनिद्रा जितश्वासा योगिनो दग्धकिल्बिषाः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະອົງ ແລະມີພຣະອຸມາຢູ່ຄຽງຂ້າງ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນສານນິດທີ່ເປັນພຣະກະລຸນາ—ພຣະອົງຜູ້ທີ່ໂຍຄີຜູ້ບໍ່ຫຼັບ, ຊະນະລົມຫາຍໃຈ, ແລະບາບຖືກເຜົາໝົດ ພິຈາລະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 21

हृदि पश्यंति तं देवं ददृशुर्देवपुंगवाः । यामाहुः परमां शक्तिमीश्वरेच्छानुवर्तिनीम्

ເມື່ອເບິ່ງເຫັນພຣະເທວະນັ້ນໃນດວງໃຈ ບັນດາເທວະຜູ້ເລີດລ້ຳກໍໄດ້ເຫັນພຣະອົງ. ແລະພວກເຂົາຮູ້ຈັກນາງວ່າເປັນພຣະສັກຕິສູງສຸດ—ນາງຜູ້ຕິດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອີສະວະຣະຢ່າງບໍ່ຄາດເຄື່ອນ.

Verse 22

तामपश्यन्महेशस्य वामतो वामलोचनाम् । ये विनिर्धूतसंसाराः प्राप्ताः शैवं परं पदम्

ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນນາງ—ພະລັງອຳນາດຂ້າງຊ້າຍຂອງມະຫາເທວະ, ຜູ້ມີດວງຕາງາມ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງນາງ ຜູ້ທີ່ສັດສະຫຼຸດພັນທະໂລກະສານ ຈຶ່ງບັນລຸສະພາບໄສວະອັນສູງສຸດ ເປັນຖິ່ນພຳນັກສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ।

Verse 23

नित्यसिद्धाश्च ये वान्यं ते च दृष्टा गणेश्वराः । अथ तं तुष्टुवुर्देवा देव्या सह महेश्वरम्

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາຜູ້ສຳເລັດສົມບູນຕະຫຼອດການ ແລະຝູງເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (ຄະເນຊະວະຣະ) ກໍຖືກເຫັນຢູ່ນັ້ນ. ແລ້ວບັນດາເທວະ ພ້ອມດ້ວຍເທວີ ໄດ້ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນມະເຫສະວະຣະ (ມະຫາເທວະ) ດ້ວຍບົດສະໂຕດຣະ।

Verse 24

स्तोत्रैर्माहेश्वरैर्दिव्यैः श्रोतैः पौराणिकैरपि । देवो ऽपि देवानालोक्य घृणया वृषभध्वजः

ແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ເມື່ອເຫັນບັນດາເທວະ ກໍຖືກກະທົບໃຈດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສະໂຕດຣະມະເຫສະວະຣະອັນທິບ ແລະດ້ວຍບົດຂັບຂານປຸຣານິກອັນເຄົາລົບທີ່ສືບຟັງຕາມປະເພນີ।

Verse 25

अर्थमहत्तमं देवाः पप्रच्छुरिममादरात् । देवा ऊचुः । भगवन्केन मार्गेण पूजनीयो ऽसि भूतले

ເພື່ອຮູ້ອະທິບາຍອັນສູງສຸດ ບັນດາເທວະໄດ້ຖາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນ, ໂດຍທາງໃດ ແລະດ້ວຍວິທີໃດ ພຣະອົງຄວນຖືກບູຊາໃນໂລກມະນຸດ?”

Verse 26

कस्याधिकारः पूजायां वक्तुमर्हसि तत्त्वतः । ततः सस्मितमालोक्य देवीं देववरोहरः

«ໃຜແທ້ຈິງຈຶ່ງມີອະທິກາຣະ (adhikāra) ໃນການບູຊາ? ເຈົ້າຄວນອະທິບາຍຕາມຕັດຕະວະ (tattva) ອັນແທ້» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ເທວະ ເບິ່ງໄປຫາເທວີດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ។

Verse 27

स्वरूपं दर्शयामास घोरं सूर्यात्मकं परम् । सर्वैश्वर्यगुणोपेतं सर्वतेजोमयं परम्

ພຣະອົງໄດ້ສະແດງສະວະຣູປະ (svarūpa) ອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ—ນ່າຢ້ານເນື່ອງດ້ວຍມະຫິມາ, ມີສະພາບເປັນດວງອາທິດ (sūryātmaka) ແລະເຫນືອກວ່າທຸກສິ່ງ—ພ້ອມດ້ວຍຄຸນອຳນາດແຫ່ງອິດທິທັງປວງ ແລະເປັນອົງປະກອບແຫ່ງຮັດສະມີທິບພະອັນບໍ່ມີຂອບເຂດທັງມວນ।

Verse 28

शक्तिभिर्मूर्तिभिश्चांगैर्ग्रहैर्देवैश्च संवृतम् । अष्टबाहुं चतुर्वक्त्रमर्धनारीकमद्भुतम्

ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍພຣະພະລັງ (Śakti), ມູຣຕິ (mūrti) ອັນເປັນຮູບປະກົດ, ອົງປະກອບ, ດາວເຄາະ (graha) ແລະເທວະທັງປວງ—ເປັນພຣະເຈົ້າອັນນ່າອັດສະຈັນ ມີແຂນແປດ ແລະໃບໜ້າສີ່ ປາກົດໃນຮູບອັນພິສົດຂອງ ອັຣທະນາຣີອີສະວະຣະ (Ardhanārīśvara) —ຊາຍຄື່ງ ຍິງຄື່ງ।

Verse 29

दृष्ट्वैवमद्भुताकारं देवा विष्णुपुरोगमाः । बुद्ध्वा दिवाकरं देवं देवीं चैव निशाकरम्

ເມື່ອເຫັນຮູບອັນອັດສະຈັນນັ້ນ ເທວະທັງປວງທີ່ມີວິສະນຸນໍາໜ້າ ກໍຮູ້ແຈ້ງວ່າພຣະອົງແມ່ນພຣະເທວະແຫ່ງດວງອາທິດ (Divākara) ແລະເຂົ້າໃຈວ່າເທວີນັ້ນແມ່ນດວງຈັນ (Niśākara) ເຊັ່ນກັນ।

Verse 30

पञ्चभूतानि शेषाणि तन्मयं च चराचरम् । एवमुक्त्वा नमश्चक्रुस्तस्मै चार्घ्यं प्रदाय वै

ເຂົາໄດ້ປະກາດວ່າ «ທາດຫ້າທີ່ເຫຼືອ ແລະສັບພະສິ່ງທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ລ້ວນເປັນສະພາບຂອງພຣະອົງ» ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ກົ້ມກາບ ແລະຖວາຍອາຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ຕາມພິທີ.

Verse 32

सिंदूरवर्णाय सुमण्डलाय सुवर्णवर्णाभरणाय तुभ्यम् । पद्माभनेत्राय सपंकजाय ब्रह्मेन्द्रनारायणकारणाय

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ມີລັດສະໝີສີຊິນດູຣ (ແດງສົດ) ແລະຮູບອົງອັນມົງຄຸນສະຫງ່າງາມ; ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບສີຄຳ; ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ແລະສຳພັນກັບດອກບົວ; ເປັນພື້ນເຫດອັນເກີດຂຶ້ນຂອງພຣະພຣະຫມາ, ອິນດຣະ, ແລະນາຣາຍະນະ.

Verse 33

सुरत्नपूर्णं ससुवर्णतोयं सुकुंकुमाद्यं सकुशं सपुष्पम् । प्रदत्तमादाय सहेमपात्रं प्रशस्तमर्घ्यं भगवन्प्रसीद

ໂອ ພຣະພະຄະວານ, ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ. ຂໍພຣະອົງຮັບອາຣະຄະຍະ (arghya) ອັນປະເສີດນີ້—ເຕັມໄປດ້ວຍເພັດນິລະມະນີດີ, ປົນນ້ຳແລະຄຳ, ຫອມດ້ວຍກຸງກຸມ (saffron) ແລະອື່ນໆ, ມີຫຍ້າກຸສະ ແລະດອກໄມ້, ຖວາຍໃນພາຊະນະຄຳ.

Verse 34

नमश्शिवाय शांताय सगणायादिहेतवे । रुद्राय विष्णवे तुभ्यं ब्रह्मणे सूर्यमूर्तये

ນະໂມແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ສະງົບສຸກ ຜູ້ມີພຣະຄະນະເທວະລ້ອມຮອບ ເປັນເຫດປັດໃຈດັ່ງເດີມ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທັງຣຸດຣະ ວິສນຸ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ ແລະມີຮູບເປັນພຣະອາທິດສ່ອງແສງ.

Verse 35

यश्शिवं मण्डले सौरे संपूज्यैव समाहितः । प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने प्रदद्यादर्घ्यमुत्तमम्

ຜູ້ໃດທີ່ມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ບູຊາພຣະສິວະໃນສູຣະມັນດະລາ (ວົງພຣະອາທິດ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນຖວາຍອາຣະຄະຍະອັນປະເສີດ ໃນສາມຍາມສັກສິດ—ເຊົ້າ ທ່ຽງ ແລະ ແລງ.

Verse 36

प्रणमेद्वा पठेदेताञ्छ्लोकाञ्छ्रुतिमुखानिमान् । न तस्य दुर्ल्लभं किंचिद्भक्तश्चेन्मुच्यते दृढम्

ຖ້າຜູ້ໃດກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຫຼືສວດອ່ານບົດສະໂລກເຫຼົ່ານີ້ ອັນມີແກ່ນສານຢູ່ໃນພຣະເວດ, ສໍາລັບຜູ້ມີພັກຕິ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຍາກຈະໄດ້; ແລະຖ້າເປັນພັກຕິແທ້ ຍ່ອມພົ້ນຫຼຸດຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 37

तस्मादभ्यर्चयेनित्यं शिवमादित्यरूपिणम् । धर्मकामार्थमुक्त्यर्थं मनसा कर्मणा गिरा

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະທຸກມື້ ໃນຮູບແຫ່ງພຣະອາທິດ. ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບ ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ ແລະທ້າຍສຸດ ໂມກຂະ—ດ້ວຍໃຈ, ດ້ວຍການກະທຳ, ແລະດ້ວຍວາຈາ.

Verse 38

अथ देवान्समालोक्य मण्डलस्थो महेश्वरः । सर्वागमोत्तरं दत्त्वा शास्त्रमंतरधाद्धरः

ແລ້ວພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ໃນມັນດະລະອັນສັກສິດ ໄດ້ເບິ່ງໄປຫາເທວະທັງປວງ. ເມື່ອປະທານຄຳພີສູງສຸດ—ອັນເປັນແກ່ນແລະຈຸດສຸດທ້າຍຂອງອາຄະມະທັງປວງ—ແລ້ວ ພຣະສິວະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ກໍໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 39

तत्र पूजाधिकारो ऽयं ब्रह्मक्षत्रविशामिति । ज्ञात्वा प्रणम्य देवेशं देवा जग्मुर्यथागतम्

ທີ່ນັ້ນ ພວກເທວະດາໄດ້ຮູ້ວ່າ ສິດໃນການປະກອບພິທີບູຊານັ້ນ ເປັນຂອງພຣາຫມັນ ກະສັດຕຣິຍ ແລະ ໄວຊະຍະ; ແລ້ວກໍກາບນົບພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ແລະຈາກໄປຕາມທາງເກົ່າ.

Verse 40

अथ कालेन महता तस्मिञ्छास्त्रे तिरोहिते । भर्तारं परिपप्रच्छ तदंकस्था महेश्वरी

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ແລະຄໍາສອນອັນສັກສິດນັ້ນຖືກປິດບັງ, ມະເຫສວະຣີ (ປາຣະວະຕີ) ຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງຕັກຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຖາມພຣະສະມີ (ພຣະສິວະ) ອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 41

तया स चोदितो देवो देव्या चन्द्रविभूषणः । अवदत्करमुद्धृत्य शास्त्रं सर्वागमोत्तरम्

ເມື່ອຖືກເທວີກະຕຸ້ນ, ພຣະເທວະອົງນັ້ນ—ພຣະສິວະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາເສັ້ນ—ໄດ້ຍົກມືຂຶ້ນ ແລະປະກາດຄໍາສອນສູງສຸດ ເຫນືອອາຄະມະທັງປວງ.

Verse 42

प्रवर्तितं च तल्लोके नियोगात्परमेष्ठिनः । मयागस्त्येन गुरुणा दधीचेन महर्षिणा

ແລະຄຳສອນ/ວຣະຕະອັນສັກສິດນັ້ນ ໄດ້ຖືກເລີ່ມໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວໃນໂລກນັ້ນ ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງ ປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) — ໂດຍຂ້ອຍ, ໂດຍຄູອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ອະກັດສະຕະ, ແລະໂດຍມະຫາຣິສິ ດະທີຈິ।

Verse 43

स्वयमप्यवतीर्योर्व्यां युगावर्तेषु शूलधृक् । स्वाश्रितानां विमुक्त्यर्थं कुरुते ज्ञानसंततिम्

ແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຕຣິສູນ ພຣະສິວະ ກໍຍັງເສດັດລົງສູ່ໂລກດ້ວຍພຣະປະສົງ ໃນຍາມທີ່ຍຸກຫມຸນຜັນ; ເພື່ອປົດປ່ອຍຜູ້ພຶ່ງພາພຣະອົງ ພຣະອົງຈຶ່ງສ້າງສາຍສືບຕໍ່ແຫ່ງປັນຍາອັນຊ່ວຍກູ້ ໃຫ້ບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 44

ऋभुस्सत्यो भार्गवश्च ह्यंगिराः सविता द्विजाः । मृत्युः शतक्रतुर्धीमान्वसिष्ठो मुनिपुंगवः

ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກກ່າວເຖິງນີ້ ມີ Ṛbhu, Satya, Bhārgava, Aṅgiras; ມີ Savitā ຜູ້ເປັນທະວິຊະ; ມີ Mṛtyu; ມີ Śatakratu (ອິນທຣະ) ຜູ້ມີປັນຍາ; ແລະ Vasiṣṭha ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ.

Verse 45

सारस्वतस्त्रिधामा च त्रिवृतो मुनिपुंगवः । शततेजास्स्वयं धर्मो नारायण इति श्रुतः

ພຣະອົງຖືກຮູ້ຈັກວ່າ Sārasvata, ວ່າ Tridhāman, ແລະວ່າ Trivṛta—ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ. ພຣະອົງຍັງໂດງດັງວ່າ Śatatejas, ເປັນ Dharma ດ້ວຍພຣະອົງເອງ, ແລະຍັງໄດ້ຍິນວ່າເປັນ Nārāyaṇa ອີກດ້ວຍ.

Verse 46

स्वरक्षश्चारुणिर्धीमांस्तथा चैव कृतंजयः । कृतंजयो भरद्वाजो गौतमः कविरुत्तमः

ມີ Svarakṣa, Cāruṇi, Dhīmān ຜູ້ມີປັນຍາ, ແລະ Kṛtaṃjaya; ອີກທັງ Kṛtaṃjaya, Bharadvāja, Gautama, ແລະ Kavi ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຣິຊິຜູ້ນ່າເຄົາລົບທີ່ກໍາລັງຖືກລຽນນາມ.

Verse 47

वाचःस्रवा मुनिस्साक्षात्तथा सूक्ष्मायणिः शुचिः । तृणबिंदुर्मुनिः कृष्णः शक्तिः शाक्तेय उत्तरः

ວາຈະສຣະວາ ມຸນີຜູ້ເປັນຈິງ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ສູກສະມາຍະນິ ຜູ້ບໍລິສຸດ; ມຸນີ ຕຣິນະບິນດຸ; ກຣິສນະ; ສັກຕິ; ຊາກເຕຍ; ແລະ ອຸດຕະຣະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ຄວນບູຊາທີ່ກ່າວໄວ້ໃນນີ້।

Verse 48

जातूकर्ण्यो हरिस्साक्षात्कृष्णद्वैपायनो मुनिः । व्यासावताराञ्छृण्वंतु कल्पयोगेश्वरान्क्रमात्

ຈາຕູກັນຍະ; ຮະຣິ ຜູ້ເປັນພຣະອົງເອງ; ແລະ ມຸນີ ກຣິສນະ-ດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ) —ຈົ່ງຟັງຕາມລໍາດັບເຖິງອະວະຕານຕໍ່ເນື່ອງຂອງວະຍາສະ ຜູ້ເປັນຈອມໂຍຄະໃນແຕ່ລະກັລປະ।

Verse 49

लैंगे व्यासावतारा हि द्वापरां तेषु सुव्रताः । योगाचार्यावताराश्च तथा शिष्येषु शूलिनः

ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະດີ! ໃນຍຸກດວາປະຣະ ໃນຫມູ່ຜູ້ນົບນ້ອມລິງຄະ ຍ່ອມມີອະວະຕານຜູ້ປາກົດໃນບົດບາດຂອງວະຍາສະ. ແລະໃນຫມູ່ສິດທິສາວົກກໍດຽວກັນ ພຣະສູລິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຕຣິສູລ) ປາກົດເປັນອະວະຕານເປັນອາຈານໂຍຄະ।

Verse 50

तत्र तत्र विभोः शिष्याश्चत्वारः स्युर्महौजसः । शिष्यास्तेषां प्रशिष्याश्च शतशो ऽथ सहस्रशः

ທຸກໆສະຖານທີ່ ພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທັງປວງ ມີສິດທິສາວົກສີ່ຄົນ ຜູ້ມີພະລັງວິນຍານອັນກ້າແກ່. ແລະສິດທິສາວົກເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍມີສິດທິສາວົກຂອງຕົນ ແລະສິດທິສາວົກຊັ້ນຕໍ່ໆໄປ—ເປັນຮ້ອຍ ແລະຕໍ່ມາເປັນພັນ।

Verse 51

तेषां संभावनाल्लोके शैवाज्ञाकरणादिभिः । भाग्यवंतो विमुच्यंते भक्त्या चात्यंतभाविताः

ໃນໂລກນີ້ ໂດຍການໃຫ້ກຽດແກ່ຜູ້ມີພັກຕິເຊັ່ນນັ້ນ ແລະໂດຍການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະສິວະ (ພ້ອມວິໄນແຫ່ງໄສວະ) ຜູ້ມີບຸນວາສະນາຍ່ອມຖືກປົດປ່ອຍ. ໂດຍພັກຕິ ພວກເຂົາຖືກຫຼໍ່ຫຼອມຢ່າງສົມບູນໃນຈິດສໍານຶກແຫ່ງພຣະສິວະ।