स्कन्दसरः (Skandasara) — तीर्थवर्णनम् / Description of the Skandasara Sacred Lake

Verse 1

सूत उवाच । तत्र स्कंदसरो नाम सरस्सागरसन्निभम् । अमृतस्वादुशिशिरस्वच्छा गाधलघूदकम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ທີ່ນັ້ນມີສະຣະໜຶ່ງຊື່ ສະກັນດະ-ສະຣະ (Skanda-saras) ກວ້າງໃຫຍ່ດັ່ງທະເລ—ນ້ຳຂອງມັນຫວານດັ່ງອະມຣິຕະ ເຢັນສະບາຍ ໃສສະອາດ ເລິກ ແຕ່ໄຫຼອ່ອນນຸ່ມເບົາບາງ.”

Verse 2

समंततः संघटितं स्फटिको पलसंचयैः । सर्वर्तुकुसुमैः फुल्लैश्छादिताखिलदिङ्मुखम्

ທຸກທິດທາງມັນຖືກປະກອບຂຶ້ນຢ່າງໜາແນ່ນ ດ້ວຍກອງກຸ່ມພະລາຊະຄ້າຍຄຣິສຕັນ ແລະທິດທັງປວງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກໄມ້ບານເຕັມທີ່ຂອງທຸກລະດູການ។

Verse 3

शैवलैरुत्पलैः पद्मैः कुमुदैस्तारकोपमैः । तरंगैरभ्रसंकाशैराकाशमिव भूमिगम्

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍສາຫຼ່າຍ, ອຸດປະລະ (ບົວຟ້າ), ປັດມະ (ບົວ) ແລະກຸມຸດ (ບົວຂາວ) ສ່ອງປານດາວ; ພ້ອມຄື້ນຄວາມສະຫວ່າງດັ່ງເມກ ຈົນເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນຄ້າຍຟ້າ.

Verse 4

सुखावतरणारोहैः स्थलैर्नीलशिलामयैः । सोपानमार्गौ रुचिरैश्शोभमानाष्टदिङ्मुखम्

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລານພັກອັນຮື່ນຮົມ ສຳລັບການລົງແລະຂຶ້ນໄດ້ສະດວກ ສ້າງດ້ວຍຫີນສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ; ແລະມີເສັ້ນທາງຂັ້ນບັນໄດອັນງາມ ສະຫງ່າງາມ ຫັນໜ້າໄປຫາທິດທັງແປດ।

Verse 5

तत्रावतीर्णैश्च यथा तत्रोत्तीर्णश्च भूयसा । स्नातैः सितोपवीतैश्च शुक्लाकौपीनवल्कलैः

ທີ່ນັ້ນມີຜູ້ຄົນຫຼາຍລົງໄປໃນນ້ຳ ແລ້ວຂຶ້ນມາອີກຕາມລຳດັບ; ພວກເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະນຸ່ງສາຍຍັດໂຍປະວີຕະສີຂາວ ພ້ອມດ້ວຍຜ້າຄາວພີນ ແລະຜ້າເປືອກໄມ້ສີຂາວອັນບໍລິສຸດ।

Verse 6

जटाशिखायनैर्मुंडैस्त्रिपुंड्रकृतमंडनैः । विरागविवशस्मेरमुखैर्मुनिकुमारकैः

ທີ່ນັ້ນມີລູກສິດມຸນີຫນຸ່ມ—ບາງຄົນມີຜົມຈະຕາຮວບເປັນມວຍຢູ່ຍອດຫົວ ບາງຄົນໂກນຫົວ—ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂີ້ເຖົ່າສາມເສັ້ນ (ຕຣິປຸນຑຣະ). ໃບໜ້າຂອງເຂົາມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆເກີດຈາກຄວາມຄາຍກຳໜັດ ແລະເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈອງໃນການສະຫຼະລະວາງ।

Verse 7

घटैः कमलिनीपत्रपुटैश्च कलशैः शिवैः । कमण्डलुभिरन्यैश्च तादृशैः करकादिभिः

ດ້ວຍໝໍ້ນ້ຳ ດ້ວຍຝາພາຊະນະທຳດ້ວຍໃບບົວ ດ້ວຍຄະລະຊະອັນເປັນມົງຄຸນອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ ແລະດ້ວຍກະມັນດະລຸ ພ້ອມພາຊະນະອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ ເຊັ່ນ ກະຣະກະ ແລະອື່ນໆ—ການບູຊາຖືກຈັດຕຽມໄວ້।

Verse 8

आत्मार्थं च परार्थं च देवतार्थं विशेषतः । आनीयमानसलिलमात्तपुष्पं च नित्यशः

ນ້ຳທີ່ນຳມາເພື່ອບູຊາ ແລະ ດອກໄມ້ທີ່ເກັບມາ ຄວນຖວາຍທຸກມື້—ເພື່ອປະໂຫຍດທາງວິນຍານຂອງຕົນ, ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຜູ້ອື່ນ, ແລະໂດຍພິເສດເພື່ອພຣະເທວະ ພຣະສິວະ.

Verse 9

अंतर्जलशिलारूढैर्नीचानां स्पर्शशंकया । आचारवद्भिर्मुनिभिः कृतभस्मांगधूसरैः

ເນື່ອງຈາກຢ້ານການສຳຜັດກັບຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດ ບັນດາມຸນີຜູ້ມີວິໄນ—ກາຍຖືກປົກຄຸມດ້ວຍບັສມະອັນສັກສິດຈົນເປັນສີເທົາ—ໄດ້ນັ່ງເທິງຫີນໃນນ້ຳ ຮັກສາອາຈານະທຳໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 10

इतस्ततो ऽप्सु मज्जद्भिरिष्टशिष्टैः शिलागतैः । तिलैश्च साक्षतैः पुष्पैस्त्यक्तदर्भपवित्रकैः

ບ່ອນນັ້ນບ່ອນນີ້ ບັນດາຜູ້ບູຊາຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ແລະ ມີວິໄນ—ຈົມຕົວໃນນ້ຳ—ໄດ້ບູຊາໂດຍໃຊ້ຫີນທີ່ເອົາມາຈາກແມ່ນ້ຳ, ເມັດງາ, ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ສາກຊະຕະ) ແລະ ດອກໄມ້, ໂດຍວາງທິ້ງວົງດರ್ಭະອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 11

देवाद्यमृषिमध्यं च निर्वर्त्य पितृतर्पणम् । निवेदयेदभिज्ञेभ्यो नित्यस्नानगतान् द्विजान्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບຕັຣປະນະຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຖວາຍແດ່ເທວະກ່ອນ, ແລ້ວໃນທ່າມກາງພຣະຣິສີ, ແລະ ຖວາຍແດ່ພິຕຣຶ—ແລ້ວຈຶ່ງແຈ້ງໃຫ້ດວິຊະຜູ້ຮູ້ທີ່ອາບນ້ຳປະຈຳວັນແລ້ວ ເພື່ອເຊີນເຂົ້າພິທີ.

Verse 12

स्थानेस्थाने कृतानेकबलिपुष्पसमीरणैः । सौरार्घ्यपूर्वं कुर्वद्भिःस्थंडलेभ्यर्चनादिकम्

ຕາມບ່ອນຕ່າງໆ ເມື່ອຈັດຕຽມເຄື່ອງບູຊາຫຼາຍຢ່າງ—ບະລິ ແລະ ດອກໄມ້ ພ້ອມກັບການພັດລົມເປັນການຮັບໃຊ້—ຄວນຖວາຍອາຣະຄະຍະແດ່ພຣະອາທິດກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງຈາກຈຸດທີ່ຖືກປະພິທີແລ້ວນັ້ນ ປະກອບອັຣຈະນາ ແລະ ພິທີອື່ນໆ.

Verse 13

क्वचिन्निमज्जदुन्मज्जत्प्रस्रस्तगजयूथपम् । क्वचिच्च तृषयायातमृगीमृगतुरंगमम्

ບ່ອນໜຶ່ງ ຫົວໜ້າຝູງຊ້າງຖືກເຫັນຈົມລົງແລ້ວຜຸດຂຶ້ນ ແຖວພວກມັນແຕກກະຈາຍ; ອີກບ່ອນໜຶ່ງ ເພາະຄວາມຫິວນ້ຳ ແມ່ກວາງ ແລະກວາງ ກັບມ້າໄວ ພາກັນຮຸກເຂົ້າມາຂ້າງໜ້າ।

Verse 14

क्वचित्पीतजनोत्तीर्णमयूरवरवारणम् । क्वचित्कृततटाघातवृषप्रतिवृषोज्ज्वलम्

ບາງແຫ່ງມັນປາກົດເປັນຊ້າງອັນປະເສີດ ມີຜູ້ຕິດຕາມນຸ່ງສີເຫຼືອງຂຶ້ນຂີ່; ບາງແຫ່ງມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງງົວຜູ້ກ້າແຂງຊົນຕະຫຼິ່ງນ້ຳ ລຸກໂຊດດ້ວຍພະລັງດັ່ງງົວປະທະງົວ।

Verse 15

क्वचित्कारंडवरवैः क्वचित्सारसकूजितैः । क्वचिच्च कोकनिनदैः क्वचिद्भ्रमरगीतिभिः

ບາງແຫ່ງກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງນົກກາຣັນດະວະ; ບາງແຫ່ງດ້ວຍສຽງກູ້ຂອງນົກສາຣະສະ; ບາງແຫ່ງດ້ວຍສຽງເອີ້ນຂອງນົກໂກກິລາ; ແລະບາງແຫ່ງດ້ວຍບົດຮ້ອງຂອງເຜິ້ງຫຶມຫຶມ।

Verse 16

स्नानपानादिकरणैः स्वसंपद्द्रुमजीविभिः । प्रणयात्प्राणिभिस्तैस्तैर्भाषमाणमिवासकृत्

ໂດຍສັດມີຊີວິດເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມອຸດົມສົມບູນຂອງຕົນ ດັ່ງຕົ້ນກັລປະຕະຣຸຜູ້ບັນດານພອນ—ຜູ້ກຳລັງກະທຳກິດເຊັ່ນ ອາບນ້ຳ ດື່ມນ້ຳ ແລະການຮັບໃຊ້ອື່ນໆ ໄດ້ເອີ້ນທ່ານດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່ ຊ້ຳໆ ດັ່ງກຳລັງເວົ້າຈາຢ່າງສະໜິດສະໜົມຢູ່ເລື້ອຍໆ।

Verse 17

कूलशाखिशिखालीनकोकिलाकुलकूजितैः । आतपोपहतान्सर्वान्नामंत्रयदिवानिशम्

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງປະສານຂອງຝູງນົກໂກກິລາ ທີ່ເກາະຢູ່ຕາມກິ່ງໄມ້ຂ້າງຝັ່ງນ້ຳ ແລະຕາມຍອດ, ພົງໄພນັ້ນກ້ອງກັງວານເປັນບົດເພງ, ດັ່ງກຳລັງເອີ້ນຊື່ສັດທັງປວງຜູ້ເມື່ອຍລ້າຈາກແດດຮ້ອນ ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ।

Verse 18

उत्तरे तस्य सरसस्तीरे कल्पतरोरधः । वेद्यां वज्रशिलामय्यां मृदुले मृगचर्मणि

ທາງເໜືອຂອງຝັ່ງສະຣະນັ້ນ, ໃຕ້ຕົ້ນກັລປະຕະຣຸຜູ້ບັນດານພອນ, ເທິງແທ່ນບູຊາທີ່ເຮັດດ້ວຍຫີນແຂງດັ່ງວັຊຣະ, ແລະເທິງໜັງກວາງອ່ອນນຸ່ມ—(ພຶງນັ່ງ/ພຶງໃຫ້ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ).

Verse 19

सनत्कुमारमासीनं शश्वद्बालवपुर्धरम् । तत्कालमात्रोपरतं समाधेरचलात्मनः

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນສະນັດກຸມາຣະນັ່ງຢູ່—ຜູ້ຖືຮູບກາຍເປັນເດັກນ້ອຍຢູ່ເສມອ—ໃນຂະນະນັ້ນພຽງຊົ່ວຄາວທີ່ຖອນອອກຈາກສະມາທິ; ຈິດໃນຂອງທ່ານແນ່ນອນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 20

उपास्यमानं मुनिभिर्योगींद्रैरपि पूजितम् । ददृशुर्नैमिषेयास्ते प्रणताश्चोपतस्थिरे

ບັນດາລະສີແຫ່ງໄນມິສາຣັນຍະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ—ຜູ້ຖືກມຸນີທັງຫຼາຍບຳເນົາພິຈາລະນາຢູ່ເສມອ ແລະຖືກບູຊາແມ່ນແຕ່ໂດຍຈອມໂຍຄີ. ພວກເຂົາກໍ່ກົດກາບ ແລະຢືນໃກ້ໆ ເພື່ອຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກດີ।

Verse 21

यावत्पृष्टवते तस्मै प्रोचुः स्वागतकारणम् । तुमुलः शुश्रुवे तावद्दिवि दुंदुभिनिस्वनः

ເມື່ອພວກເຂົາເລີ່ມອະທິບາຍແກ່ທ່ານຜູ້ໄດ້ຖາມ ເຖິງເຫດຜົນແຫ່ງການຕ້ອນຮັບ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍ່ໄດ້ຍິນສຽງດັງກັງວານຂອງກອງກະທົບສະຫວັນ (dundubhi) ໃນຟ້າ।

Verse 22

ददृशे तत्क्षणे तस्मिन्विमानं भानुसन्निभम् । गणेश्वरैरसंख्येयैः संवृतं च समंततः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໄດ້ປາກົດວິມານສະຫວັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານໂດຍພວກ Gaṇeśvara ນັບບໍ່ຖ້ວນ—ກອງບໍລິວານຂອງພຣະສິວະ।

Verse 23

अप्सरोगणसंकीर्णं रुद्रकन्याभिरावृतम् । मृदंगमुरजोद्घुष्टं वेणुवीणारवान्वितम्

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຝູງອັບສະຣາ ແລະຖືກລ້ອມຮອບໂດຍບຸດສາວຂອງຣຸດຣະ; ສຽງກອງມຣິດັງກະ ແລະມຸຣະຈະກັງວານ ພ້ອມດ້ວຍທຳນອງຂຸ່ຍ ແລະວີນາ।

Verse 24

चित्ररत्नवितानाढ्यं मुक्तादामविराजितम् । मुनिभिस्सिद्धगंधर्वैर्यक्षचारणकिन्नरैः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍວິຕານອັນວິຈິດງາມ ຝັງດ້ວຍແກ້ວຮັດຕະນະປະຫລາດ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພວງມຸກ; ມີມຸນີ, ສິດທະ, ຄັນທະວະ, ຢັກສະ, ຈາຣະນະ ແລະ ກິນນະຣະ ລ້ອມຮອບຮັບໃຊ້.

Verse 25

नृत्यद्भिश्चैव गायद्भिर्वादयद्भिश्च संवृतम् । वीरगोवृषचिह्नेन विद्रमद्रुमयष्टिना

ມັນຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຜູ້ຟ້ອນລຳ, ຜູ້ຮ້ອງເພງ ແລະຜູ້ບັນເລງດົນຕີ; ພ້ອມທັງມີເຄື່ອງໝາຍຮູບງົວຜູ້ກ້າຫານ (ວຶຣະ-ໂຄວຶຣະ) ຕິດຢູ່ເທິງຄັນທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ສີແດງດັ່ງປະກາລັງ.

Verse 26

कृतगोपुरसत्कारं केतुना मान्यहेतुना । तस्य मध्ये विमानस्य चामरद्वितयांतरे

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍການນັບຖືແກ່ປະຕູໂກປຸຣະຂອງວິມານຢ່າງສົມຄວນ, ໂດຍມີທຸງເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການຄາລະວະ, ໃນກາງວິມານລອຍຟ້ານັ້ນ—ລະຫວ່າງຈາມະຣະຄູ່—(ທ່ານໄດ້ເຫັນ/ຖືກປະດິດໄວ້ທີ່ນັ້ນ).

Verse 27

छत्त्रस्य मणिदंडस्य चंद्रस्येव शुचेरधः । दिव्यसिंहासनारूढं देव्या सुयशया सह

ພາຍໃຕ້ຮົ່ມສະອາດບໍລິສຸດ ທີ່ມີດ້າມປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ ພຣະອົງຖືກເຫັນປະທັບເທິງສິງຫາສະນະທິບ ພ້ອມກັບເທວີຜູ້ມີຊື່ສຽງດີ ສຸຍະຊາ (Suyaśā)។

Verse 28

श्रिया च वपुषा चैव त्रिभिश्चापि विलोचनैः । प्राकारैरभिकृत्यानां प्रत्यभिज्ञापकं प्रभोः

ດ້ວຍສະຫງ່າງາມແຫ່ງຣັດສະຫມີ ແລະດ້ວຍພຣະວິກາຍ ພ້ອມທັງດ້ວຍດວງຕາສາມ ພຣະເຈົ້າຖືກຮູ້ຈັກ—ເຄື່ອງໝາຍເຫຼົ່ານີ້ເປັນທາງໃຫ້ຜູ້ເຫັນຈຳແນກພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍ.

Verse 29

अविलंघ्य जगत्कर्तुराज्ञापनमिवागतम् । सर्वानुग्रहणं शंभोः साक्षादिव पुरःस्थितम्

ມັນໄດ້ມາຮອດດັ່ງຄໍາສັ່ງອັນບໍ່ອາດລະເມີດໄດ້ຂອງຜູ້ສ້າງໂລກ. ມັນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ປານກັບປະຈັກຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂດຍກົງ—ເປັນທາງແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສັມພູ (ສິວະ) ຕໍ່ສັດທັງປວງ।

Verse 30

शिलादतनयं साक्षाच्छ्रीमच्छूलवरायुधम् । विश्वेश्वरगणाध्यक्षं विश्वेश्वरमिवापरम्

ລາວໄດ້ເຫັນບຸດຂອງສິລາດະ ປະຈັກຕໍ່ໜ້າ—ສົດໃສສະຫງ່າງາມ ຖືຕຣິສູນເປັນອາວຸດອັນສູງສຸດ. ເປັນຈອມນາຍແຫ່ງຄະນະຂອງວິສເວສະວະຣະ ປານກັບເປັນວິສເວສະວະຣະ (ສິວະ) ອີກອົງໜຶ່ງເອງ।

Verse 31

विश्वस्यापि विधात्ःणां निग्रहानुग्रहक्षमम् । चतुर्बाहुमुदारांगं चन्द्ररेखाविभूषितम्

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທີ່ ແມ່ນແຕ່ເໜືອກວ່າຜູ້ສ້າງຈັກກະວານທັງຫຼາຍ ກໍຍັງສາມາດທັງຂັດຂວາງແລະໂປດປະທານ—ທັງລົງໂທດແລະອວຍພອນໄດ້. ມີສີ່ແຂນ ຮ່າງກາຍສົງ່າງາມສະຫວ່າງໄສ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍພຣະຈັນເສີ້ຍ।

Verse 32

कंठे नागेन मौलौ च शशांकेनाप्यलंकृतम् । सविग्रहमिवैश्वर्यं सामर्थ्यमिव सक्रियम्

ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍງູຢູ່ທີ່ຄໍ ແລະດ້ວຍດວງຈັນຢູ່ເທິງມົງກຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ອຳນາດແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າຂອງພຣະອົງ ປານກັບມີຮ່າງກາຍໃຫ້ເຫັນ ແລະພະລັງອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ປານກັບກຳລັງກະທຳຢູ່ຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ।

Verse 33

समाप्तमिव निर्वाणं सर्वज्ञमिव संगतम् । दृष्ट्वा प्रहृष्टवदनो ब्रह्मपुत्रः सहर्षिभिः

ເມື່ອເຫັນສະພາບນັ້ນ ດຸດດັ່ງການສຳເລັດແຫ່ງນິຣວານາເອງ ແລະດຸດດັ່ງປັນຍາຮູ້ທົ່ວຖືກຮວບຮວມເປັນອົງດຽວ ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ພ້ອມດ້ວຍພວກຣິສີ ກໍເກີດຄວາມປິຕິສະຫວ່າງໄສ।

Verse 34

तस्थौ प्राञ्जलिरुत्थाय तस्यात्मानमिवार्पयन् । अथ तत्रांतरे तस्मिन्विमाने चावनिं गते

ເຂົາລຸກຂຶ້ນ ຢືນດ້ວຍມືປະນົມ ດັ່ງກັບຖວາຍຕົນເອງແດ່ພຣະອົງ. ແລ້ວໃນຊ່ວງນັ້ນ ເມື່ອວິມານທິບພະນັ້ນລົງສູ່ພື້ນດິນ,

Verse 35

आगता ब्रह्मणादिष्टाः पूर्वमेवाभिकांक्षया । श्रुत्वा वाक्यं ब्रह्मपुत्रस्य नंदीछित्त्वा पाशान्दृष्टिपातेन सद्यः

ພວກເຂົາມາກ່ອນແລ້ວ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຄອຍຄາດ ແລະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະພຣົມ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງບຸດແຫ່ງພຣະພຣົມ ນັນທີໄດ້ຕັດຂາດບ່ວງມັດ (pāśa) ໃນທັນທີ ດ້ວຍພຽງແຕ່ສາຍຕາຫນຶ່ງ.

Verse 36

शैवं धर्मं चैश्वरं ज्ञानयोगं दत्त्वा भूयो देवपार्श्वं जगाम । सनत्कुमारेण च तत्समस्तं व्यासाय साक्षाद्गुरवे ममोक्तम्

ເມື່ອໄດ້ປະທານ ທຳມະແຫ່ງໄສວະ ແລະມາກແຫ່ງຍານະ-ໂຍກະອັນເທວະສະຫງ່າ ແລ້ວ ທ່ານກໍກັບໄປຢູ່ຂ້າງພຣະອົງອີກຄັ້ງ. ແລະທັງໝົດນັ້ນ ສນັດກຸມາຣະໄດ້ກ່າວແກ່ວຍາສະ—ຄູອາຈານໂດຍກົງຂອງຂ້າ—ຕາມຄວາມເປັນຈິງທຸກປະການ.

Verse 37

व्यासेन चोक्तं महितेन मह्यं मया च तद्वः कथितं समासात् । नावेदविद्भ्यः कथनीयमेतत्पुराणरत्नं पुरशासनस्य

ພຣະວະຍາສະຜູ້ນ່າເຄົາລົບໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງໂດຍຫຍໍ້. ພຸຣານະອັນເປັນເພັດນີ້ ຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ປົກຄອງນະຄອນ ບໍ່ຄວນອະທິບາຍໃຫ້ຜູ້ບໍ່ຮູ້ເວດາ।

Verse 38

नाभक्तशिष्याय च नास्तिकेभ्यो दत्तं हि मोहान्निरयं ददाति । मार्गेण सेवानुगतेन यैस्तद्दत्तं गृहीतं पठितं श्रुतं वा

ບໍ່ຄວນຖ່າຍທອດຄຳສອນນີ້ໃຫ້ແກ່ສິດທີ່ບໍ່ມີພັກດີ ຫຼືແກ່ຜູ້ປະຕິເສດສັດທາ; ເພາະຖ້າໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ຍ່ອມນຳໄປສູ່ນະລົກ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຕາມທາງອັນຖືກ ແລະຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກດີ ຮັບເອົາມັນ—ຈະຮັບ, ອ່ານ, ຫຼືຟັງກໍຕາມ—ລ້ວນເໝາະສົມຮັບຜົນບຸນ.

Verse 39

तेभ्यः सुखं धर्ममुखं त्रिवर्गं निर्वाणमंते नियतं ददाति । परस्परस्योपकृतं भवद्भिर्मया च पौराणिकमार्गयोगात्

ແກ່ຜູ້ມີພັກດີເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະອົງຍ່ອມປະທານຄວາມສຸກ, ຕຣິວັກຄະອັນເລີ່ມດ້ວຍທັມມະ, ແລະໃນບັ້ນປາຍ ປະທານຄວາມສະຫງົບແຫ່ງນິຣວານອັນແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍທາງແຫ່ງປູຣານະ ແລະວິໄນໂຍຄະນີ້ ຈຶ່ງເກີດປະໂຫຍດຮ່ວມກັນ ທັງແກ່ພວກເຈົ້າ ແລະແກ່ຂ້ອຍ.

Verse 40

अतो गमिष्ये ऽहमवाप्तकामः समस्तमेवास्तु शिवं सदा नः । सूते कृताशिषि गते मुनयः सुवृत्ता यागे च पर्यवसिते महति प्रयोगे

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະຈາກໄປ ເມື່ອຄວາມປາດຖະໜາສຳເລັດແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ທຸກສິ່ງເປັນສິວະມົງຄຸນ—ຂໍໃຫ້ພຣະສິວະປະທານພອນຢູ່ກັບພວກເຮົາຕະຫຼອດໄປ»។ ເມື່ອສູຕະໄດ້ອວຍພອນແລ້ວຈາກໄປ ແລະພິທີຍັກຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສຳເລັດລົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະພຶດດີກໍແຍກຢ້າຍໄປຕາມທາງຂອງຕົນ.

Verse 41

काले कलौ च विषयैः कलुषायमाणे वाराणसीपरिसरे वसतिं विनेतुः । अथ च ते पशुपाशमुमुक्षयाखिलतया कृतपाशुपतव्रताः

ເມື່ອກາລະແຫ່ງກະລິຍຸກມາເຖິງ ແລະສັດທັງຫຼາຍຖືກເຮັດໃຫ້ເປື້ອນມົນໂດຍອາຣົມວັດຖຸ, ພວກເຂົາເລືອກພຳນັກຢູ່ໃນບໍລິເວນວາຣານາສີ. ຕໍ່ມາ ເພື່ອມຸ່ງຫາການຫຼຸດພົ້ນຢ່າງສົມບູນຈາກພາຊະຜູກມັດຂອງປະຊຸ (ວິນຍານປະຈຳຕົນ), ພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດພາສຸປະຕະວຣະຕະໃຫ້ຄົບຖ້ວນທຸກປະການ.

Verse 42

अधिकृताखिलबोधसमाधयः परमनिर्वृतिमापुरनिंदिताः । व्यास उवाच । एतच्छिवपुराणं हि समाप्तं हितमादरात्

ຜູ້ທີ່ໄດ້ບັນລຸສະມາທິແຫ່ງປັນຍາຮູ້ທົ່ວທັງ ໄດ້ເຖິງຄວາມສະຫງົບສູງສຸດ—ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ວະຍາສະກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນີ້ ສິວະປຸຣານະນີ້ ອັນເປັນປະໂຫຍດແທ້ ໄດ້ສຳເລັດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ»।

Verse 43

पठितव्यं प्रयत्नेन श्रोतव्यं च तथैव हि । नास्तिकाय न वक्तव्यमश्रद्धाय शठाय च

ຄວນອ່ານສຶກສາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະຄວນຟັງດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈເຊັ່ນດຽວກັນ. ແຕ່ບໍ່ຄວນສອນໃຫ້ຄົນບໍ່ເຊື່ອ, ຄົນຂາດສັດທາ, ຫຼືຄົນຫລອກລວງ.

Verse 44

अभक्ताय महेशस्य तथा धर्मध्वजाय च । एतच्छ्रुत्या ह्येकवारं भवेत्पापं हि भस्मसात्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະມະເຫສະ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ຖືທຸງແຫ່ງທຳ ເມື່ອໄດ້ຟັງນີ້ພຽງຄັ້ງດຽວ ບາບກໍຖືກເຜົາເປັນຂີ້ເທົ່າແທ້ໆ.

Verse 45

अभक्तो भक्तिमाप्नोति भक्तो भक्तिसमृद्धिभाक् । पुनः श्रुते च सद्भक्तिर्मुक्तिस्स्याच्च श्रुतेः पुनः

ຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິກໍໄດ້ຮັບພັກຕິ; ຜູ້ມີພັກຕິຢູ່ແລ້ວກໍມີພັກຕິອຸດົມສົມບູນ ແລະຕັ້ງມັ່ນ. ເມື່ອຟັງອີກ ພັກຕິອັນແທ້ຈະໝັ້ນຄົງ; ແລະເມື່ອຟັງຊໍ້າໆ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ກໍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 46

तस्मात्पुनःपुनश्चैव श्रोतव्यं हि मुमुक्षुभिः । पञ्चावृत्तिः प्रकर्तव्या पुराणस्यास्य सद्धिया

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມຫຼຸດພົ້ນຄວນຟັງມັນຊໍ້າໆ. ດ້ວຍປັນຍາອັນດີ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຖືກທຳ ຄວນກະທໍາການສວດ/ຟັງພູຣານະນີ້ໃຫ້ຄົບຫ້າຮອບ.

Verse 47

परं फलं समुद्दिश्य तत्प्राप्नोति न संशयः । पुरातनाश्च राजानो विप्रा वैश्याश्च सत्तमाः

ເມື່ອມຸ່ງໝາຍຫາຜົນອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໃນການເກົ່າກ່ອນ ກະສັດ, ພຣາຫມັນ ແລະ ວິໄສຍະຜູ້ດີ ກໍເຄີຍເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 48

सप्तकृत्वस्तदावृत्त्यालभन्त शिवदर्शनम् । श्रोष्यत्यथापि यश्चेदं मानवो भक्तितत्परः

ຜູ້ໃດທ່ອງທວນເລື່ອງສັກສິດນັ້ນເຖິງເຈັດເທື່ອ ຈະໄດ້ຮັບການເຫັນພຣະສິວະໂດຍກົງ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ພຽງແຕ່ຟັງຂໍ້ນີ້ດ້ວຍຄວາມສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ ກໍໄດ້ຮັບພຣະພອນແລະຄວາມເຕັມເຕັມທາງວິນຍານ.

Verse 49

इह भुक्त्वाखिलान्भोगानंते मुक्तिं लभेच्च सः । एतच्छिवपुराणं हि शिवस्यातिप्रियं परम्

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເສວຍສຸກທຸກປະການ ແລ້ວໃນທ້າຍສຸດກໍໄດ້ຮັບໂມກະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ເພາະວ່າ ຊິວະປຸຣານະນີ້ ແມ່ນຄຳພີອັນສູງສຸດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະສິວະ.

Verse 50

भुक्तिमुक्तिप्रदं ब्रह्मसंमितं भक्तिवर्धनम् । एतच्छिवपुराणस्य वक्तुः श्रोतुश्च सर्वदा

ຊິວະປຸຣານນີ້ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມົກສະ; ມີອຳນາດເທົ່າວີດາ ແລະ ເພີ່ມພັກຕິ. ສຳລັບຜູ້ກ່າວ ແລະ ຜູ້ຟັງຊິວະປຸຣານນີ້ ຜົນນີ້ເກີດຂຶ້ນເສມອ.

Verse 51

सगणस्ससुतस्सांबश्शं करोतु स शंकरः

ຂໍໃຫ້ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ພ້ອມດ້ວຍ ຄະນະ (Gaṇa) ພຣະບຸດ ແລະ ອຳບາ (Ambā) ປະທານຄວາມມົງຄຸນແກ່ພວກເຮົາ.