शिवशक्त्यैक्य-तत्त्वविचारः / Inquiry into the Unity of Śiva and Śakti (Para–Apara Ontology)

Verse 1

कृष्ण उवाच । भगवन्परमेशस्य शर्वस्यामिततेजसः । मूर्तिभिर्विश्वमेवेदं यथा व्याप्तं तथा श्रुतम्

ພຣະກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີພຣະຄຸນ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າ ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ ຖືກພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ພຣະປະເມສະວອນ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້ ຊຶມຊາບປົກຄຸມດ້ວຍມູຣຕິຫຼາກຫຼາຍ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້»។

Verse 2

अथैतज्ज्ञातुमिच्छामि याथात्म्यं पमेशयोः । स्त्रीपुंभावात्मकं चेदं ताभ्यां कथमधिष्ठितम्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຮູ້ຄວາມເປັນຈິງແທ້ ຂອງພຣະປະເມສະວອນ ແລະ ພຣະເທວີສູງສຸດ. ຖ້າຈັກກະວານນີ້ປະກອບດ້ວຍຫຼັກຍິງ–ຊາຍ ແລ້ວ ທັງສອງນັ້ນຄອບຄອງ ແລະ ຄ້ຳຈຸນມັນແນວໃດ?

Verse 3

उपमन्युरुवाच । श्रीमद्विभूतिं शिवयोर्याथात्म्यं च समासतः । वक्ष्ये तद्विस्तराद्वक्तुं भवेनापि न शक्यते

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ເຖິງສິຣິອັນມົງຄຸນ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງແທ້ ຂອງພຣະສິວະ ແລະ ພຣະເທວີຄູ່ຄອງ. ຈະກ່າວໃຫ້ລະອຽດທັງໝົດນັ້ນ ບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ເອງ»។

Verse 4

शक्तिः साक्षान्महादेवी महादेवश्च शक्तिमान् । तयोर्विभूतिलेशो वै सर्वमेतच्चराचरम्

ພຣະສັກຕິແມ່ນພຣະມະຫາເທວີໂດຍຕົງ ແລະ ພຣະມະຫາເທວະແມ່ນຜູ້ມີພຣະສັກຕິ. ຈັກກະວານທັງໝົດ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແມ່ນແຕ່ເສດນ້ອຍໜຶ່ງຂອງວິພູຕິ (ສະຫງ່າລາສີ) ຂອງຄູ່ເທວະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 5

वस्तु किंचिदचिद्रूपं किंचिद्वस्तु चिदात्मकम् । द्वयं शुद्धमशुद्धं च परं चापरमेव च

ສິ່ງບາງຢ່າງມີສະພາບເປັນອະຈິດ (ບໍ່ຮູ້ສຶກ) ແລະ ບາງຢ່າງມີສະພາບເປັນຈິດ (ສະຕິຮູ້). ດັ່ງນັ້ນ ການແບ່ງເປັນສອງນີ້ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ບໍລິສຸດ ແລະ ບໍ່ບໍລິສຸດ; ແລະອີກດ້ວຍວ່າ ປະຣະ (ສູງ) ແລະ ອະປະຣະ (ຕ່ຳ).

Verse 6

यत्संसरति चिच्चक्रमचिच्चक्रसमन्वितम् । तदेवाशुद्धमपरमितरं तु परं शुभम्

ສິ່ງທີ່ເວຽນວ່າຍໃນສັງສາຣາ ແມ່ນຫຼັກຮູ້ສຶກ (ຈິດ) ທີ່ຖືກຜູກຮ່ວມກັບວົງລໍ້ຂອງອະຈິດ. ນັ້ນແຫຼະເປັນສະພາບບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະຕໍ່າ. ແຕ່ອີກອັນໜຶ່ງ—ພຣະສູງສຸດ—ເປັນມົງຄຸນ ແລະເຫນືອກວ່າທັງປວງ.

Verse 7

अपरं च परं चैव द्वयं चिदचिदात्मकम् । शिवस्य च शिवायाश्च स्वाम्यं चैतत्स्वभावतः

ທັງສະພາບຕໍ່າ ແລະສູງ ເປັນຄວາມເປັນຈິງສອງປະການ ອັນປະກອບດ້ວຍຈິດ (ຈິດຮູ້) ແລະອະຈິດ. ທັງໝົດນີ້ເປັນອໍານາດແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າໂດຍທໍາມະຊາດ ຂອງພຣະສິວະ ແລະພຣະສິວາ (ເທວີ).

Verse 8

शिवयोर्वै वशे विश्वं न विश्वस्य वशे शिवौ । ईशितव्यमिदं यस्मात्तस्माद्विश्वेश्वरौ शिवौ

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈັກກະວານທັງໝົດຢູ່ໃນອໍານາດຂອງພຣະສິວະ ແລະພຣະສິວາ (ສັກຕິ); ພຣະສິວະບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນອໍານາດຂອງຈັກກະວານ. ເນື່ອງຈາກໂລກນີ້ຕ້ອງຖືກປົກຄອງແລະນໍາພາ ດັ່ງນັ້ນພຣະສິວະຈຶ່ງຖືກຮຽກວ່າ “ວິສເວສະວະຣະ” ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 9

यथा शिवस्तथा देवी यथा देवी तथा शिवः । नानयोरंतरं विद्याच्चंद्रचन्द्रिकयोरिव

ດັ່ງພຣະສິວະເປັນຢ່າງໃດ ເທວີກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ; ດັ່ງເທວີເປັນຢ່າງໃດ ພຣະສິວະກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ. ຢ່າໄດ້ຮູ້ສຶກວ່າມີຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງທັງສອງ—ເຫມືອນດວງຈັນ ແລະແສງຈັນ.

Verse 10

चंद्रो न खलु भात्येष यथा चंद्रिकया विना । न भाति विद्यमानो ऽपि तथा शक्त्या विना शिवः

ດັ່ງທີ່ດວງຈັນນີ້ບໍ່ໄດ້ສ່ອງແສງຢ່າງແທ້ຈິງຖ້າບໍ່ມີແສງຈັນ, ພຣະສິວະ—ເຖິງວ່າຈະມີຢູ່ຕະຫຼອດໄປ—ກໍ່ບໍ່ໄດ້ສ່ອງແສງອອກມາຖ້າບໍ່ມີສັກຕິ.

Verse 11

प्रभया हि विनायद्वद्भानुरेष न विद्यते । प्रभा च भानुना तेन सुतरां तदुपाश्रया

ເຫມືອນດັ່ງດວງອາທິດນີ້ ບໍ່ອາດມີໄດ້ໂດຍບໍ່ມີລັງສີ; ແລະລັງສີນັ້ນກໍມີຢູ່ໂດຍອາໄສດວງອາທິດຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ດັ່ງນັ້ນ ພະລັງທີ່ປາກົດ ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງພະລັງ ບໍ່ອາດແຍກອອກຈາກກັນ—ແຕ່ພະລັງນັ້ນຍ່ອມອາໄສພຣະເຈົ້າຂອງນາງເປັນທີ່ພຶ່ງພາເສມອ.

Verse 12

एवं परस्परापेक्षा शक्तिशक्तिमतोः स्थिता । न शिवेन विना शक्तिर्न शक्त्या च विना शिवः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມພຶ່ງພາກັນແລະກັນຂອງ ສັກຕິ ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງສັກຕິ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາແນ່ນອນ: ບໍ່ມີພຣະສິວະ ກໍບໍ່ມີສັກຕິ; ບໍ່ມີສັກຕິ ກໍບໍ່ມີພຣະສິວະ.

Verse 13

शक्तौयया शिवो नित्यं भक्तौ मुक्तौ च देहिनाम् । आद्या सैका परा शक्तिश्चिन्मयी शिवसंश्रया

ໂດຍພະລັງຂອງພຣະອົງເອງ (ສັກຕິ) ພຣະສິວະຍ່ອມສະຖິດຢູ່ເສມອໃນຄວາມພັກຕິ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ. ສັກຕິດັ່ງເດີມ ອັນເປັນໜຶ່ງ ແລະ ສູງສຸດ—ເປັນຈິດສະຫວ່າງບໍລິສຸດ—ສະຖິດໃນພຣະສິວະ ແລະ ມີພຣະສິວະເປັນທີ່ພຶ່ງພາພຽງອົງດຽວ.

Verse 14

यामाहुरखिलेशस्य तैस्तैरनुगुणैर्गुणैः । समानधर्मिणीमेव शिवस्य परमात्मनः

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ນາງແມ່ນຄູ່ຄຽງຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ ມີຄຸນລັກສະນະອັນເໝາະສົມຕ່າງໆ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ນາງມີທຳມະຊາດດຽວກັນກັບພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ.

Verse 15

सैका परा च चिद्रूपा शक्तिः प्रसवधर्मिणी । विभज्य बहुधा विश्वं विदधाति शिवेच्छया

ພະນາງຄືຫນຶ່ງດຽວ ສູງສົ່ງສຸດ ແລະມີທຳມະຊາດແຫ່ງຈິດວິນຍານອັນບໍລິສຸດ—ຄືພະລັງແຫ່ງການກຳເນີດ. ໂດຍການແບ່ງພະອົງອອກເປັນຫຼາຍຮູບແບບ ພະນາງຊົງສ້າງຈັກກະວານຕາມພະປະສົງຂອງພະສິວະ.

Verse 16

सा मूलप्रकृतिर्माया त्रिगुणा च त्रिधा स्मृता । शिवया च विपर्यस्तं यया ततमिदं जगत्

ພະລັງນັ້ນເອີ້ນວ່າ ມູນປຣະກຣິຕິ—ມາຍາ—ມີສາມກຸນະ ແລະຖືກເຂົ້າໃຈວ່າເປັນສາມປະການ. ໂດຍນາງນີ້ ພາຍໃຕ້ການກັບມຸມມອງອັນຖືກຄອບຄອງຕໍ່ພຣະສິວະ ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ຈຶ່ງແຜ່ອອກ ແລະປາກົດ.

Verse 17

एकधा च द्विधा चैव तथा शतसहस्रधा । शक्तयः खलु भिद्यंते बहुधा व्यवहारतः

ພຣະຊັກຕິທັງຫຼາຍ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຖືກກ່າວວ່າເປັນໜຶ່ງ ເປັນສອງ ແລະກະທັ້ງເປັນຮ້ອຍເປັນພັນ. ເນື່ອງຈາກໃນການໃຊ້ງານທັງໂລກີ ແລະຄຳສອນ ນາງຖືກແຍກແຍະໄດ້ຫຼາຍວິທີ.

Verse 18

शिवेच्छया पराशक्तिः शिवतत्त्वैकतां गता । ततः परिस्फुरत्यादौ सर्गे तैलं तिलादिव

ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະສິວະ ພຣະປາຣາຊັກຕິ (ພະລັງສູງສຸດ) ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວກັບຕັດຕະວະຂອງພຣະສິວະ. ແລ້ວໃນຕອນເລີ່ມສ້າງສັນ ນາງປາກົດແລະສັ່ນສະເທືອນອອກ—ເຫມືອນນ້ຳມັນຜຸດອອກຈາກເມັດງາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 19

ततः क्रियाख्यया शक्त्या शक्तौ शक्तिमदुत्थया । तस्यां विक्षोभ्यमाणायामादौ नादः समुद्बभौ

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍພະລັງງານທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກຣິຍາ» ເກີດຈາກຜູ້ຄອງສັກຕິ ແລະເຮັດວຽກຢູ່ໃນສັກຕິ—ເມື່ອສັກຕິນັ້ນຖືກກະຕຸ້ນເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ສຽງດັ່ງເດີມ «ນາດ» ກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 20

नादाद्विनिःसृतो बिंदुर्बिंदोदेवस्सदाशिवः । तस्मान्महेश्वरो जातः शुद्धविद्या महेश्वरात्

ຈາກ «ນາດ» (ສຽງດັ່ງເດີມ) ມີ «ບິນດຸ» (ຈຸດເມັດພັນ) ໄຫຼອອກມາ। ບິນດຸນັ້ນເອງແມ່ນເທວະ «ສະດາຊິວະ»। ຈາກພຣະອົງເກີດ «ມະເຫສະວະຣະ» ແລະຈາກມະເຫສະວະຣະ ເກີດ «ຊຸດທະ-ວິທະຍາ» ຄວາມຮູ້ບໍລິສຸດນໍາວິນຍານສູ່ການຫຼຸດພົ້ນ।

Verse 21

सा वाचामीश्वरी शक्तिर्वागीशाख्या हि शूलिनः । या सा वर्णस्वरूपेण मातृकेपि विजृम्भते

ພະລັງອຳນາດແຫ່ງພຣະວາຈາ—ທີ່ເອີ້ນວ່າ ວາກີຊາ—ເປັນສັກຕິຂອງພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ນາງຮັບຮູບເປັນອັກສອນ ແລະແຜ່ຂະຫຍາຍປາກົດເປັນ ມາຕຣິກາ (ແມ່ແຫ່ງສຽງ).

Verse 22

अथानंतसमावेशान्माया कालमवासृजत् । नियतिञ्च कलां विद्यां कलातोरागपूरुषौ

ຕໍ່ມາ ມາຍາເມື່ອເຂົ້າສູ່ອະນັນຕະ (ອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ) ກໍ່ສ້າງອອກມາເປັນ ກາລະ (ເວລາ) ແລະ ນິຍະຕິ, ກະລາ, ວິທະຍາ; ແລະຈາກກະລາ ກໍ່ເກີດ ຣາກະ (ຄວາມຕິດພັນ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ອັດຕາທີ່ຖືກຜູກມັດ).

Verse 23

मायातः पुनरेवाभूदव्यक्तं त्रिगुणात्मकम् । त्रिगुणाच्च ततो व्यक्ताद्विभक्ताः स्युस्त्रयो गुणाः

ຈາກມາຍາ ອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ) ທີ່ປະກອບດ້ວຍສາມກຸນະ ກໍ່ເກີດຂຶ້ນອີກ. ແລະຈາກຫຼັກການສາມກຸນະນັ້ນ ເມື່ອກາຍເປັນ ວະຍັກຕະ (ປາກົດ) ກຸນະທັງສາມ—ສັດຕະວະ, ຣະຈະສະ, ຕະມະສະ—ກໍ່ແຍກອອກຢ່າງຊັດເຈນ.

Verse 24

सत्त्वं रजस्तमश्चेति यैर्व्याप्तमखिलं जगत् । गुणेभ्यः क्षोभ्यमाणेभ्यो गुणेशाख्यास्त्रिमूर्तयः

ສັດຕະວະ, ຣະຈະສະ, ຕະມະສະ—ກຸນະເຫຼົ່ານີ້ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມຈັກກະວານທັງປວງ. ແລະເມື່ອກຸນະເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກະທົບໃຫ້ໄຫວ ກໍ່ເກີດຮູບສາມ (ຕຣິມູຣຕິ) ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງກຸນະ.

Verse 25

अधिष्ठितान्यनन्ताद्यैर्विद्येशैश्चक्रवर्तिभिः । शरीरांतरभेदेन शक्तेर्भेदाः प्रकीर्तिताः

ດ້ວຍການປົກຄອງຂອງວິດເຍສະວະຣະ—ອະນັນຕະ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ເປັນຈັກກະວັດແຫ່ງສາກົນ, ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງພຣະສັກຕິ ຖືກປະກາດຕາມຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງຮ່າງກາຍ ແລະຮູບແບບການປະຈຸບັນໃນຮ່າງ.

Verse 26

नानारूपास्तु विज्ञेयाः स्थूलसूक्ष्मविभेदतः । रुद्रस्य रौद्री सा शक्तिर्विष्णौर्वै वैष्णवी मता

ພຣະອຳນາດເຫຼົ່ານີ້ພຶງຮູ້ວ່າມີຮູບຫຼາຍ ແຍກຕ່າງກັນເປັນຫຍາບ ແລະລະອຽດ. ໃນພຣະຣຸດຣະ ອຳນາດນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ຣາວດຣີ»; ໃນພຣະວິສນຸ ຖືກນັບວ່າ «ໄວສນະວີ».

Verse 27

ब्रह्माणी ब्रह्मणः प्रोक्ता चेन्द्रस्यैंद्रीति कथ्यते । किमत्र बहुनोक्तेन यद्विश्वमिति कीर्तितम्

ພຣະສັກຕິຂອງພຣະພຣະຫມາ ເອີ້ນວ່າ «ພຣະຫມານີ» ແລະຂອງພຣະອິນທຣະ ເອີ້ນວ່າ «ໄອນດຣີ». ແຕ່ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ຈັກກະວານ» ນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະອຳນາດນັ້ນເອງ—ພຣະສັກຕິ—ປາກົດເປັນທຸກສິ່ງ.

Verse 28

शक्यात्मनैव तद्व्याप्तं यथा देहे ऽंतरात्मना । तस्माच्छक्तिमयं सर्वं जगत्स्थावरजंगमम्

ສິ່ງນັ້ນຖືກແຜ່ຊຶມດ້ວຍພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງ ເຫມືອນອາຕະມານພາຍໃນທີ່ແຜ່ຊຶມຢູ່ໃນຮ່າງກາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈັກກະວານທັງໝົດ ທັງສິ່ງຢືນນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ລ້ວນເປັນສັກຕິມະຍະ—ປະກອບດ້ວຍພຣະສັກຕິ.

Verse 29

कला या परमा शक्तिः कथिता परमात्मनः । एवमेषा परा शक्तिरीश्वरेच्छानुयायिनी

'Kalā' ນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນອຳນາດສູງສຸດຂອງພຣະອາຕະມັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ສັກຕິ (Śakti) ອັນສູງສຸດນີ້ຈຶ່ງປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະເໝີ, ໂດຍສອດຄ່ອງກັບເຈດຕະນາຂອງພຣະອິດສະວະຣະ.

Verse 30

स्थिरं चरं च यद्विश्वं सृजतीति विनिश्चयः । ज्ञानक्रिया चिकीर्षाभिस्तिसृभिस्स्वात्मशक्तिभिः

ໄດ້ຕັດສິນແນ່ນອນວ່າ ພຣະອົງຊົງສ້າງສັບພະຈັກກະວານທັງໝົດ—ທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ໂດຍພະລັງອັນເປັນຕົນຂອງພຣະອົງເອງ 3 ປະການ: ພະລັງແຫ່ງຄວາມຮູ້, ພະລັງແຫ່ງການກະທຳ, ແລະພະລັງແຫ່ງຈິດປາຖະໜາເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດ.

Verse 31

शक्तिमानीश्वरः शश्वद्विश्वं व्याप्याधितिष्ठति । इदमित्थमिदं नेत्थं भवेदित्येवमात्मिका

ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີພະລັງອຳນາດ ຊົງແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມຈັກກະວານຢູ່ເສມອ ແລະຊົງປົກຄອງຈາກພາຍໃນ. ສະພາບຂອງພຣະອົງປາກົດເປັນ: «ນີ້ເປັນຢ່າງນີ້; ນີ້ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນີ້; ມັນເກີດເປັນຢ່າງນີ້»—ເປັນຫຼັກທີ່ກຳນົດແລະຈັດລະບຽບໂລກທັງປວງ.

Verse 32

इच्छाशक्तिर्महेशस्य नित्या कार्यनियामिका । ज्ञानशक्तिस्तु तत्कार्यं करणं कारणं तथा

ອິດທິພົນແຫ່ງຈິດປາຖະໜາ (ອິຈຈາຊັກຕິ) ຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ ເປັນນິດທິຍະ ແລະເປັນຜູ້ກຳກັບຜົນທີ່ປາກົດທັງປວງ. ພະລັງແຫ່ງຄວາມຮູ້ຂອງພຣະອົງ ກໍເປັນຜົນນັ້ນເອງ ເປັນທັງເຄື່ອງມື ແລະເປັນມູນເຫດໃຫ້ການສຳເລັດ.

Verse 33

प्रयोजनं च तत्त्वेन बुद्धिरूपाध्यवस्यति । यथेप्सितं क्रियाशक्तिर्यथाध्यवसितं जगत्

ໂດຍຄວາມແທ້ ປັນຍາ—ທີ່ເປັນຮູບແຫ່ງການຕັດສິນແນ່ນອນ—ກຳນົດເປົ້າໝາຍທີ່ປາດຖະໜາ. ຕາມສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ ພະລັງການກະທຳເຄື່ອນໄຫວ; ແລະໂລກປາກົດຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ນັ້ນ.

Verse 34

कल्पयत्यखिलं कार्यं क्षणात्संकल्परूपिणी । यथा शक्तित्रयोत्थानं शक्तिप्रसवधर्मिणी

ນາງ—ຜູ້ມີສະພາບເປັນສັງກັນປະ (saṅkalpa) ຄືຈິດຕັ້ງໃຈ—ປັ້ນແຕ່ງຜົນທຸກຢ່າງໃນພິບຕາດຽວ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂດຍທຳມະຊາດແຫ່ງການໃຫ້ກຳເນີດພະລັງ ນາງເຮັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນຊັກຕິສາມປະການ.

Verse 35

शक्त्या परमया नुन्ना प्रसूते सकलं जगत् । एवं शक्तिसमायोगाच्छक्तिमानुच्यते शिवः

ດ້ວຍການຜັກດັນຈາກ ພຣະສັກຕິອັນສູງສຸດ ຈັກກະວານທັງປວງຈຶ່ງບັງເກີດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການຮ່ວມປະສານກັບສັກຕິ ພຣະສິວະຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ສັກຕິມານ” ຜູ້ຄອບຄອງພະລັງ.

Verse 36

शक्तिशक्तिमदुत्थं तु शाक्तं शैवमिदं जगत् । यथा न जायते पुत्रः पितरं मातरं विना

ຈັກກະວານນີ້ ເກີດຈາກ ສັກຕິ ແລະ ຜູ້ຄອບຄອງສັກຕິ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງເປັນທັງ “ຊາກຕະ” ແລະ “ຊາຍວະ” ພ້ອມກັນ. ເຫມືອນດັ່ງລູກຊາຍບໍ່ອາດເກີດໄດ້ ຫາກຂາດພໍ່ແລະແມ່.

Verse 37

तथा भवं भवानीं च विना नैतच्चराचरम् । स्त्रीपुंसप्रभवं विश्वं स्त्रीपुंसात्मकमेव च

ເຊັ່ນນັ້ນເຫມືອນກັນ ຖ້າບໍ່ມີ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ແລະ ພະພະວານີ (ພຣະສັກຕິ) ແລ້ວ ສັບພະສິ່ງທັງປວງ—ທັງເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຢຸດນິ່ງ—ບໍ່ອາດດໍາລົງຢູ່ໄດ້. ຈັກກະວານເກີດຈາກຍິງ-ຊາຍ ແລະມີສະພາບເປັນຍິງ-ຊາຍໂດຍແທ້.

Verse 38

स्त्रीपुंसयोर्विभूतिश्च स्त्रीपुंसाभ्यामधिष्ठितम् । परमात्मा शिवः प्रोक्तश्शिवा सा च प्रकीर्तिता

ພະລັງອໍານາດທີ່ປາກົດເປັນຍິງ ແລະ ຊາຍ ນັ້ນ ຖືກອະທິສະຖິດໂດຍທັງຍິງ ແລະ ຊາຍ. ພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ພຣະສິວະ ແລະ ພະລັງສູງສຸດນັ້ນ ຖືກສັນລະເສີນວ່າແມ່ນ ພຣະສິວາ (Śivā).

Verse 39

शिवस्सदाशिवः प्रोक्तः शिवा सा च मनोन्मनी । शिवो महेश्वरो ज्ञेयः शिवा मायेति कथ्यते

ພຣະສິວະ ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ສະດາສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງ ແມ່ນ ມະໂນນມະນີ ອັນສູງສຸດ—ເຫນືອກວ່າຈິດ. ພຣະສິວະ ຄວນຮູ້ວ່າແມ່ນ ມະເຫສະວະຣະ ແລະ ພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງ ຖືກເອີ້ນວ່າ ມາຍາ—ພະລັງທີ່ເຮັດໃຫ້ໂລກປາກົດ ແລະ ຜູກມັດວິນຍານ.

Verse 40

पुरुषः परमेशानः प्रकृतिः परमेश्वरी । रुद्रो महेश्वरस्साक्षाद्रुद्राणी रुद्रवल्लभा

ປຸຣຸສະແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສານ). ປຣະກຣິຕິແມ່ນເທວີສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣີ). ຣຸດຣະແມ່ນມະເຫສວະຣະ/ມະຫາເທວະ ໂດຍຕົວຈິງ, ແລະ ຣຸດຣານີແມ່ນຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຣຸດຣະ.

Verse 41

विष्णुर्विश्वेश्वरो देवो लक्ष्मीर्विश्वेश्वरप्रिया । ब्रह्मा शिवो यदा स्रष्टा ब्रह्माणी ब्रह्मणः प्रिया

ວິສນຸແມ່ນພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອົງຈອມໂລກ (ວິສເວສະວະຣະ), ແລະ ລັກສະມີແມ່ນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງອົງຈອມໂລກນັ້ນ. ເມື່ອພຣະສິວະປະຕິບັດໜ້າທີ່ເປັນພຣະບຣະຫມາ ຜູ້ສ້າງ, ໃນເວລານັ້ນ ບຣະຫມານີ (ສະຣັສວະຕີ) ແມ່ນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະບຣະຫມາ.

Verse 42

भास्करो भगवाञ्छंभुः प्रभा भगवती शिवा । महेंद्रो मन्मथारातिः शची शैलेन्द्रकन्यका

ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ແມ່ນພຣະພະຄະວານ ຊັມພູ; ປະກາຍສ່ອງຂອງພຣະອົງແມ່ນພຣະນາງຜູ້ສັກສິດ ສິວາ. ມະເຫນດຣະ (ອິນດຣະ) ແມ່ນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານມັນມະຖະຣາຕິ (ພຣະສິວະ), ແລະ ຊະຈີແມ່ນທິດາຂອງຈອມເຂົາ (ເທວີຜູ້ເກີດຈາກພູ).

Verse 43

जातवेदा महादेवः स्वाहा शर्वार्धदेहिनी । यमस्त्रियंबको देवस्तत्प्रिया गिरिकन्यका

ຈາຕະເວດາ ແມ່ນພຣະມະຫາເທວ; ສວາຫາ ແມ່ນນາງຜູ້ຖືກຄອງຄື່ງກາຍຂອງ ຊຣະວະ. ຍະມະ ແມ່ນພຣະເທວ ຕຣິຍັມບະກະ; ແລະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ ແມ່ນທິດາແຫ່ງພູ (ປາຣະວະຕີ).

Verse 44

निरृतिर्भगवानीशो नैरृती नगनंदनी । वरुणो भगवान्रुद्रो वारुणी भूधरात्मजा

ນິຣຶຕິ ແມ່ນພຣະອີຊະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ປະເສີດເອງ; ແລະ ໄນຣຶຕີ ແມ່ນທິດາແຫ່ງພູ. ວະຣຸນະ ແມ່ນພຣະຣຸທຣະຜູ້ປະເສີດ; ແລະ ວາຣຸນີ ແມ່ນທິດາຂອງ ພູທະຣະ (ຜູ້ທົນພູ).

Verse 45

बालेंदुशेखरो वायुः शिवा शिवमनोहरा । यक्षो यज्ञशिरोहर्ता ऋद्धिर्हिमगिरीन्द्रजा

ວາຍຸແມ່ນຜູ້ມີຈັນທຣາເສັ້ນນ້ອຍເປັນມົກກຸດ. ຊິວາແມ່ນນາງຜູ້ງາມຕ້ອງໃຈ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຊິວະ. ຢັກສະແມ່ນຜູ້ຖອນຫົວຂອງຍັດຍະ. ແລະ ຣິດທິແມ່ນທິດາຂອງຮິມະກິຣິ ຈອມເຂົາທັງປວງ.

Verse 46

चंद्रार्धशेखरश्चंद्रो रोहिणी रुद्रवल्लभा । ईशानः परमेशानस्तदार्या परमेश्वरी

ພຣະອົງແມ່ນຈັນທຣາອາຣດະເສກະຣະ ຈອມເຈົ້າຜູ້ປະດັບຈັນທຣາເສັ້ນເປັນຍອດ; ແລະພຣະອົງກໍແມ່ນຈັນທຣາເອງ. ໂຣຫິນີແມ່ນຜູ້ຮັກຂອງຣຸດຣະ. ພຣະອົງແມ່ນອີສານະ ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສານະ); ແລະຄູ່ຄອງອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະອົງແມ່ນພຣະເທວີສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣີ).

Verse 47

अनंतवलयो ऽनंतो ह्यनंतानंतवल्लभा । कालाग्निरुद्रः कालारिः काली कालांतकप्रिया

ພຣະອົງແມ່ນອະນັນຕະວະລະຍະ ຈອມເຈົ້າຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ—ແທ້ຈິງແມ່ນອະນັນຕະ. ນາງແມ່ນອະນັນຕາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນກາລາກນິຣຸດຣະ ຣຸດຣະຜູ້ເປັນໄຟແຫ່ງເວລາ ແລະເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານເວລາ. ນາງແມ່ນກາລີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ພິຊິດເວລາ—ດັ່ງນັ້ນຄູ່ສູງສຸດຖືກສັນລະເສີນວ່າ ເຫນືອກວ່າເວລາແລະຄວາມຕາຍ.

Verse 48

पुरुषाख्यो मनुश्शंभुः शतरूपा शिवप्रिया । दक्षस्साक्षान्महादेवः प्रसूतिः परमेश्वरी

ມະນຸ ຜູ້ມີນາມວ່າ ປຸຣຸສະ ແມ່ນ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ໂດຍແທ້; ສະຕະຣູປາ ແມ່ນຜູ້ຮັກຂອງພຣະສິວະ. ທັກສະ ແມ່ນ ມະຫາເທວະ ໂດຍຕົວຈິງ ແລະ ປຣະສູຕິ ແມ່ນ ພຣະເທວີສູງສຸດ (ປຣະເມສະວະຣີ).

Verse 49

रुचिर्भवो भवानी च बुधैराकूतिरुच्यते । भृगुर्भगाक्षिहा देवः ख्यातिस्त्रिनयनप्रिया

ນັກບຸນປັນຍາກ່າວວ່າ ຣຸຈິ ແມ່ນ ພະວະ (ພຣະສິວະ) ແລະ ພະວານີ ແມ່ນ ອາກູຕິ. ພຣຶກຸ ແມ່ນເທວະຜູ້ທີ່ຕີຖອນຕາຂອງ ພະຄະ ແລະ ຄະຍາຕິ ແມ່ນຜູ້ຮັກຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາ.

Verse 50

मरीचिभगवान्रुद्रः संभूतिश्शर्ववल्लभा । गंगाधरो ऽंगिरा ज्ञेयः स्मृतिः साक्षादुमा स्मृता

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພຣະມະຫາຣິຊິ ມະຣີຈິ ແມ່ນຣຸດຣະ; ແລະ ສັມພູຕິ ແມ່ນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຊັຣວະ (ພຣະສິວະ). ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ຄັງຄາທະຣະ (ຜູ້ທອງຄັງຄາ) ແມ່ນ ອັງຄິຣາ; ແລະ ສະມຣິຕິ ແມ່ນ ອຸມາ ໂດຍກົງ.

Verse 51

पुलस्त्यः शशभृन्मौलिः प्रीतिः कांता पिनाकिनः । पुलहस्त्रिपुरध्वंसी तत्प्रिया तु शिवप्रिया

ປຸລັສຕະຍະ ແມ່ນຜູ້ມີພຣະຈັນເປັນມົງກຸດ (ຈັນທຣະເມົາລິ) ພຶງຮູ້ໄວ້. ປຣີຕິ ແມ່ນຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງ ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກາ). ປຸລະຫະ ພົວພັນກັບຜູ້ທຳລາຍ ຕຣິປຸຣະ; ແລະຄົນຮັກຂອງລາວແທ້ໆ ແມ່ນຜູ້ຮັກພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 52

क्रतुध्वंसी क्रतुः प्रोक्तः संनतिर्दयिता विभोः । त्रिनेत्रो ऽत्रिरुमा साक्षादनसूया स्मृता बुधैः

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ກຣະຕຸ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ກຣະຕຸທວັງສີ” (ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຍຶດຕິດໃນພິທີກຳ). ສັນນະຕິ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ຮັກຂອງພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່. ອະຕຣິ ໃນທີ່ນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ຕຣິເນຕຣະ” (ຜູ້ມີສາມຕາ). ແລະ ອະນະສູຍາ ນັກ຤ິສິທັງຫຼາຍຮູ້ວ່າ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ ແຕ່ແມ່ນ ອຸມາ ໂດຍກົງ.

Verse 53

कश्यपः कालहा देवो देवमाता महेश्वरी । वसिष्ठो मन्मथारातिर्देवी साक्षादरुंधती

ກັດຊະຍະປະ ພຶງຮູ້ວ່າເປັນເທວະ “ກາລະຫາ”; ເທວະມາຕາ ແມ່ນມະເຫສະວະຣີ ໂດຍຕົງ. ວະສິດຖະ ແມ່ນຜູ້ປະຫານມັນມະຖະ (ພຣະສິວະ); ແລະ ເທວີ ແມ່ນອະຣຸນທະຕີ ໂດຍຕົງ.

Verse 54

शंकरः पुरुषास्सर्वे स्त्रियस्सर्वा महेश्वरी । सर्वे स्त्रीपुरुषास्तस्मात्तयोरेव विभूतयः

ຊາຍທັງປວງແມ່ນພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະ ຍິງທັງປວງແມ່ນມະເຫສະວະຣີ (ສັກຕິ). ດັ່ງນັ້ນ ສັດທັງປວງ—ຊາຍແລະຍິງ—ແມ່ນການປະກົດ (ວິພູຕິ) ຂອງທັງສອງນັ້ນແທ້.

Verse 55

विषयी भगवानीशो विषयः परमेश्वरी । श्राव्यं सर्वमुमारूपं श्रोता शूलवरायुधः

ຜູ້ຮັບຮູ້ຜູ້ເສບສົມປະສົບແມ່ນພຣະອີສະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີພຣະພອນ; ສິ່ງທີ່ຖືກປະສົບແມ່ນພຣະເທວີສູງສຸດ ປະຣະເມສະວະຣີ. ທຸກສິ່ງທີ່ຄວນໄດ້ຍິນ ລ້ວນເປັນຮູບພຣະອຸມາ; ແລະຜູ້ຟັງແມ່ນພຣະອົງຜູ້ມີອາວຸດອັນປະເສີດແມ່ນຕຣິສູນ.

Verse 56

प्रष्टव्यं वस्तुजातं तु धत्ते शंकरवल्लभा । प्रष्टा स एव विश्वात्मा बालचन्द्रावतंसकः

ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັງກະຣະ (ເທວີ) ບັນຈຸໄວ້ໃນຕົນເອງທັງມວນສິ່ງທີ່ຄວນຖາມ ແລະຄວນຮູ້. ແລະຜູ້ຖາມນັ້ນເອງ ແມ່ນພຣະອົງດຽວກັນ—ວິນຍານແຫ່ງສາກົນ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາເສັ້ນນ້ອຍເທິງມວຍຜົມຂອງພຣະອົງ.

Verse 57

द्रष्टव्यं वस्तुरूपं तु बिभर्ति वक्तवल्लभा । द्रष्टा विश्वेश्वरो देवः शशिखंडशिखामणिः

ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ກ່າວ (ສັກຕິ) ຮັບຮູບເປັນວັດຖຸທີ່ຄວນເຫັນ. ແຕ່ຜູ້ເຫັນທີ່ແທ້ຄື ພຣະວິສເວສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ມີດວງຈັນເປັນມະນີປະດັບຍອດສີສະ.

Verse 58

रसजातं महादेवी देवो रसयिता शिवः । प्रेयजातं च गिरिजा प्रेयांश्चैव गराशनः

ໂອ ມະຫາເທວີ, ສິ່ງທັງປວງທີ່ເກີດຈາກຣະສະ (ອັນເປັນສານະແຫ່ງລົດຊາດ) ຜູ້ຊິມແລະສຳຜັດຄື ພຣະຊິວະ. ແລະ ກິຣິຈາ ແມ່ນຜູ້ເກີດແຫ່ງຄວາມຮັກ; ສ່ວນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແທ້ໆ ຄື ກະຣາຊະນະ (ພຣະຊິວະ) ຜູ້ກິນພິດ.

Verse 59

मंतव्यवस्तुतां धत्ते सदा देवी महेश्वरी । मंता स एव विश्वात्मा महादेवो महेश्वरः

ເທວີມະເຫສະວະຣີ ຖືຮັກສາໄວ້ເສມອ ຄວາມເປັນຈິງຂອງວັດຖຸທີ່ຄວນພິຈາລະນາ. ຜູ້ພິຈາລະນານັ້ນມີພຽງພຣະອົງດຽວ—ມະຫາເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ວິນຍານແຫ່ງສາກົນ.

Verse 60

बोद्धव्यवस्तुरूपं तु बिभर्ति भववल्लभा । देवस्स एव भगवान्बोद्धा मुग्धेन्दुशेखरः

ພະນາງພະວະວັນລະພາ (ປາຣະວະຕີ) ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະວະ (ພຣະສິວະ) ແທ້ຈິງແລ້ວ ຊົງຖືຮູບແຫ່ງສະພາວະທີ່ຄວນຮູ້. ແລະເທວະນັ້ນເອງ—ພຣະພະຄະວານ ສິວະ ຜູ້ປະດັບຈັນທຣາເສກະ—ຊົງເປັນຜູ້ຮູ້ ແລະຜູ້ປຸກປັນຍາດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 61

प्राणः पिनाकी सर्वेषां प्राणिनां भगवान्प्रभुः । प्राणस्थितिस्तु सर्वेषामंबिका चांबुरूपिणी

ສໍາລັບສັດມີຊີວິດທັງປວງ ພຣະພິນາກີ (ພຣະສິວະ) ແມ່ນພຣານ—ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດທີ່ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ ແລະເປັນອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍ. ແລະຖານທີ່ຄໍ້າຈຸນພຣານນັ້ນຂອງທຸກສັດ ແມ່ນອັມບິກາ (ພາຣະວະຕີ) ຜູ້ມີຮູບເປັນນໍ້າ ບໍາລຸງ ແລະໃຫ້ຊີວິດ.

Verse 62

बिभर्ति क्षेत्रतां देवी त्रिपुरांतकवल्लभा । क्षेत्रज्ञत्वं तदा धत्ते भगवानंतकांतकः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເທວີ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ)—ຮັບສະຖານະເປັນ ‘ເຂດ/ພື້ນທີ່’ (kṣetra). ແລະພຣະພະຄະວານ ອັນຕະການຕະກະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມຕາຍ) ຮັບສະຖານະເປັນ ‘ຜູ້ຮູ້ເຂດ’ (kṣetrajña).

Verse 63

अहः शूलायुधो देवः शूलपाणिप्रिया निशा । आकाशः शंकरो देवः पृथिवी शंकरप्रिया

ກາງວັນແມ່ນພຣະເທວະຜູ້ຖືຕຣິສູນເປັນອາວຸດ; ກາງຄືນແມ່ນທີ່ຮັກຂອງອົງຜູ້ຖືຕຣິສູນ. ຟ້າອາກາດແມ່ນພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ອົງເທວະເຈົ້າ; ແຜ່ນດິນແມ່ນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັງກະຣະ.

Verse 64

समुद्रो भगवानीशो वेला शैलेन्द्रकन्यका । वृक्षो वृषध्वजो देवो लता विश्वेश्वरप्रिया

ມະຫາສະໝຸດແມ່ນພຣະພະຄະວານ ອີຊະ (ພຣະສິວະ); ຝັ່ງທະເລແມ່ນທິດາຂອງຈອມເຂົາ. ຕົ້ນໄມ້ແມ່ນພຣະເທວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ); ແລະເຄືອໄມ້ແມ່ນຜູ້ທີ່ວິສເວສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຮັກໃຄ່ (ພາຣະວະຕີ).

Verse 65

पुंल्लिंगमखिलं धत्ते भगवान्पुरशासनः । स्त्रिलिंगं चाखिलं धत्ते देवी देवमनोरमा

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ, ຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງປຸຣະທັງສາມ (ຕຣິປຸຣານຕະກະ), ຊົງຮັບໄວ້ທັງໝົດຊຶ່ງຫຼັກການເພດຊາຍ; ແລະ ພຣະເທວີ ຜູ້ເປັນທີ່ຊື່ນຊົມຂອງເທວະທັງຫຼາຍ, ຊົງຮັບໄວ້ທັງໝົດຊຶ່ງຫຼັກການເພດຍິງ.

Verse 66

शब्दजालमशेषं तु धत्ते सर्वस्य वल्लभा । अर्थस्वरूपमखिलं धत्ते मुग्धेन्दुशेखरः

ເທວີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສັບພະສັດ ຊົງຮັບຮອງເຄືອຂ່າຍແຫ່ງສຽງ/ວາຈາອັນບໍ່ມີຂອບເຂດທັງປວງ. ພຣະສິວະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົກກຸດ ຊົງຮັບຮອງຄວາມເປັນຈິງອັນຄົບຖ້ວນຂອງຄວາມໝາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ສຽງແລະຄວາມໝາຍ ດຳລົງຢູ່ໃນຄູ່ທິບພະເຈົ້າເປັນສະພາວະຂອງພວກພຣະອົງເອງ.

Verse 67

यस्य यस्य पदार्थस्य या या शक्तिरुदाहृता । सा सा विश्वेश्वरी देवी स स सर्वो महेश्वरः

ພະລັງອຳນາດໃດໆ ທີ່ຖືກກ່າວວ່າເປັນຂອງສິ່ງໃດໆ—ພະລັງນັ້ນໆ ຄື ເທວີວິສເວສະວະຣີ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ. ແລະສິ່ງນັ້ນເອງ ໃນຄວາມຄົບຖ້ວນທັງປວງ ຄື ພຣະມະຫາເທວ (ມະເຫສະວະຣະ) ພຣະອົງເອງ.

Verse 68

यत्परं यत्पवित्रं च यत्पुण्यं यच्च मंगलम् । तत्तदाह महाभागास्तयोस्तेजोविजृंभितम्

ສິ່ງໃດທີ່ສູງສຸດ, ສິ່ງໃດທີ່ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ສິ່ງໃດທີ່ເປັນບຸນ, ແລະສິ່ງໃດທີ່ເປັນມົງຄຸນ—ບັນດາລະສີຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວວ່າ ທັງໝົດນັ້ນແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ ທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍອອກຈາກທັງສອງພຣະອົງຮ່ວມກັນ.

Verse 69

यथा दीपस्य दीप्तस्य शिखा दीपयते गृहम् । तथा तेजस्तयोरेतद्व्याप्य दीपयते जगत्

ເຫມືອນດັ່ງໄຟຕະກຽງທີ່ລຸກໂຊດ ແປວໄຟຂອງມັນສ່ອງແສງໃຫ້ເຮືອນສະຫວ່າງ, ສັນນັ້ນແຫຼະ ຄວາມສະຫວ່າງອັນແຜ່ຊຶມຂອງທັງສອງ ກະຈາຍໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະສ່ອງໂລກທັງປວງໃຫ້ສະຫວ່າງໄສ.

Verse 70

तृणादिशिवमूर्त्यंतं विश्वख्यातिशयक्रमः । सन्निकर्षक्रमवशात्तयोरिति परा श्रुतिः

ແຕ່ໃບຫຍ້ານ້ອຍໆ ຈົນເຖິງຮູບພຣະສິວະເອງ ມີລຳດັບຄວາມເລີດລ້ຳໃນຊື່ສຽງໂລກຕາມຂັ້ນ; ແຕ່ຕາມພຣະສຸດທິສະຣຸຕິອັນສູງສຸດ ສຳລັບທັງສອງ (ຊີວະ ແລະ ພຣະສິວະ) ມີຄວາມເປັນ «ນີ້» ເນື່ອງຈາກຂັ້ນຂອງຄວາມໃກ້ຊິດ—ໃກ້ພຣະເຈົ້າຍິ່ງຂຶ້ນ ສະພາບນັ້ນຍິ່ງປາກົດ.

Verse 71

सर्वाकारात्मकावेतौ सर्वश्रेयोविधायिनौ । पूजनीयौ नमस्कार्यौ चिंतनीयौ च सर्वदा

ທັງສອງນີ້ເປັນອົງຮວມແຫ່ງຮູບທຸກຢ່າງ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມດີສູງສຸດທຸກປະການ। ຄວນແກ່ການບູຊາ ແລະນະມັດສະການ ແລະຄວນພິຈາລະນາເຖິງເຂົາທຸກເວລາ।

Verse 72

यथाप्रज्ञमिदं कृष्ण याथात्म्यं परमेशयोः । कथितं हि मया ते ऽद्य न तु तावदियत्तया

ໂອ ກຣິສນະ, ຕາມຂີດຄວາມສາມາດໃນການເຂົ້າໃຈຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າໃນມື້ນີ້ເຖິງສະພາບຄວາມເປັນຈິງ ແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ແຕ່ຍັງບໍ່ໄດ້ກ່າວໃນຂອບເຂດທັງໝົດຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 73

तत्कथं शक्यते वक्तुं याथात्म्यं परमेशयोः । महतामपि सर्वेषां मनसो ऽपि बहिर्गतम्

ຈະກ່າວເຖິງຄວາມເປັນຈິງອັນແທ້ຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ແນວໃດ? ມັນຢູ່ເຫນືອກວ່າແມ່ນແຕ່ຈິດໃຈຂອງມະຫາບຸລຸດທັງປວງ—ເກີນຂອບເຂດຂອງຄວາມຄິດເອງ.

Verse 74

अंतर्गतमनन्यानामीश्वरार्पितचेतसाम् । अन्येषां बुद्ध्यनारूढमारूढं च यथैव तत्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ການພິຈາລະນາຫັນເຂົ້າພາຍໃນ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະອຸທິດຈິດແດ່ພຣະອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຄວາມຈິງນີ້ຈະຕັ້ງມັ່ນໃນປັນຍາ. ແຕ່ສໍາລັບຄົນອື່ນ ມັນຍັງຄົງເປັນເຊັ່ນເກົ່າ: ບໍ່ທັນເຂົ້າເຖິງດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈ ຫຼືເຂົ້າໃຈໄດ້ພຽງບາງສ່ວນ.

Verse 75

येयमुक्ता विभूतिर्वै प्राकृती सा परा मता । अप्राकृतां परामन्यां गुह्यां गुह्यविदो विदुः

ວິພູຕິ (vibhūti) ທີ່ໄດ້ອະທິບາຍນີ້ ແທ້ຈິງເປັນຂອງປຣະກຣິຕິ (Prakṛti); ແຕ່ກໍຖືກນັບວ່າ “ສູງກວ່າ”. ແຕ່ຜູ້ຮູ້ຄຳສອນລັບ ຍ່ອມເຂົ້າໃຈວິພູຕິອື່ນອັນສູງສຸດ—ບໍ່ແມ່ນວັດຖຸ ເກີນປຣະກຣິຕິ ແລະລຶກລັບແທ້ຈິງ.

Verse 76

यतो वाचो निवर्तंते मनसा चेन्द्रियैस्सह । अप्राकृती परा चैषा विभूतिः पारमेश्वरी

ຄວາມຈິງນັ້ນ ທີ່ຖ້ອຍຄໍາຕ້ອງຖອນກັບ—ພ້ອມດ້ວຍໃຈ ແລະ ອິນທຣີຍ—ແມ່ນພະລັງວິພູຕິຂອງພຣະປຣະເມສະວຣະ: ເຫນືອປຣະກຣິຕິ ແລະ ສູງສຸດຢ່າງແທ້ (ປຣະເມສະວຣີ)។

Verse 77

सैवेह परमं धाम सैवेह परमा गतिः । सैवेह परमा काष्ठा विभूतिः परमेष्ठिनः

ໃນນີ້ເອງ ໃນພຣະສິວະພຽງອົງດຽວ ແມ່ນທີ່ພັກອັນສູງສຸດ; ໃນພຣະສິວະພຽງອົງດຽວ ແມ່ນເປົ້າໝາຍສູງສຸດ. ໃນພຣະສິວະພຽງອົງດຽວ ແມ່ນຈຸດສຸດທ້າຍ—ວິພູຕິອັນເຫນືອໂລກຂອງພຣະປຣະເມດຖິນ।

Verse 78

तां प्राप्तुं प्रयतंते ऽत्र जितश्वासा जितेंद्रियाः । गर्भकारा गृहद्वारं निश्छिद्रं घटितुं यथा

ໃນນີ້ ຜູ້ທີ່ຊະນະລົມຫາຍໃຈ ແລະ ຊະນະອິນທຣີຍ ພາກພຽນເພື່ອບັນລຸ «ນັ້ນ»—ຄວາມຈິງສູງສຸດແຫ່ງພຣະສິວະ. ເຫມືອນຊ່າງໝໍ້ຜູ້ຊໍານານ ປະກອບແລະອັດປະຕູເຮືອນໃຫ້ແນ່ນຫນາ ບໍ່ໃຫ້ມີຊ່ອງວ່າງ, ຢ່າງນັ້ນໂຍຄີກໍເຮັດທາງໃນໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຂາດຕອນ ເພື່ອເຖິງພຣະອົງ।

Verse 79

संसाराशीविषालीढमृतसंजीवनौषधम् । विभूतिं शिवयोर्विद्वान्न बिभेति कुतश्चन

ວິພູຕິອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ເປັນເຫມືອນຢາຟື້ນຊີວິດ ທີ່ຊຸກຊີວິດໄດ້ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຖືກພິດງູແຫ່ງສັງສາຣະກັດ. ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດ ຜູ້ພຶງພາວິພູຕິນັ້ນ ບໍ່ຢ້ານກົວຈາກທິດໃດເລີຍ।

Verse 80

यः परामपरां चैव विभूतिं वेत्ति तत्त्वतः । सो ऽपरो भूतिमुल्लंघ्य परां भूतिं समश्नुते

ຜູ້ໃດຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ ທັງວິພູຕິອັນສູງ ແລະ ວິພູຕິອັນຕ່ຳ ຂອງພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ນັ້ນຈະຂ້າມພົ້ນສະພາບຕ່ຳ ແລະ ເຖິງວິພູຕິສູງສຸດ ຄື ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ ເຫນືອພັນທະນາການ.

Verse 81

एतत्ते कथितं कृष्ण याथात्म्यं परमात्मनोः । रहस्यमपि योग्यो ऽसि भर्गभक्तो भवानिति

ໂອ ກຣິດສະນາ, ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ຖຶງສະພາບແທ້ຂອງພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ຄຳສອນອັນລຶກລັບນີ້ ເຈົ້າກໍສົມຄວນຮັບໄດ້, ເພາະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ພຣະພາຣະກະ (ພຣະສິວະ).

Verse 82

नाशिष्येभ्यो ऽप्यशैवेभ्यो नाभक्तेभ्यः कदाचन । व्याहरेदीशयोर्भूतिमिति वेदानुशासनम्

ບໍ່ຄວນເຜີຍແຜ່ເດັດຂາດ ມະຫິມາ ແລະ ພະລັງອັນສັກສິດ ຂອງພຣະເຈົ້າທັງສອງ (ສິວະ ແລະ ສັກຕິ) ໃຫ້ແກ່ຜູ້ບໍ່ແມ່ນສິດ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ສິດທີ່ບໍ່ມີພັກຕິຕໍ່ສິວະ. ການສຳຮອງຄວາມລັບນີ້ ແມ່ນຄຳສັ່ງຂອງເວດາ.

Verse 83

तस्मात्त्वमतिकल्याणपरेभ्यः कथयेन्न हि । त्वादृशेभ्यो ऽनुरूपेभ्यः कथयैतन्न चान्यथा

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າບໍ່ຄວນເລົ່າສອນນີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ອຸທິດຕົນຢ່າງໝົດໃຈຕໍ່ຄວາມດີສູງສຸດ. ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ແຕ່ຜູ້ຄ້າຍເຈົ້າ—ຜູ້ສົມຄວນ ແລະ ກົງກັບເສັ້ນທາງນີ້—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 84

विभूतिमेतां शिवयोर्योग्येभ्यो यः प्रदापयेत् । संसारसागरान्मुक्तः शिवसायुज्यमाप्नुयात्

ຜູ້ໃດມອບວິພູຕິອັນສັກສິດນີ້ຂອງພຣະສິວະ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ສົມຄວນ, ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສານ ແລະ ໄດ້ຮັບສາຍຸຊະ—ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງຢ່າງສົມບູນກັບພຣະສິວະ.

Verse 85

कीर्तनादस्य नश्यंति महान्त्यः पापकोटयः । त्रिश्चतुर्धासमभ्यस्तैर्विनश्यंति ततो ऽधिकाः

ດ້ວຍການຂັບຮ້ອງ–ສວດສັນລະເສີນ (kīrtana) ນີ້ ບາບນັບເປັນໂກດິອັນໃຫຍ່ຫຼາຍຖືກທໍາລາຍ. ເມື່ອຝຶກຊໍ້າໆ ສາມຫຼືສີ່ເທື່ອ ກອງບາບທີ່ໃຫຍ່ກວ່ານັ້ນກໍລະລາຍໝົດເກີນໄປອີກ.

Verse 86

नश्यंत्यनिष्टरिपवो वर्धन्ते सुहृदस्तथा । विद्या च वर्धते शैवी मतिस्सत्ये प्रवर्तते

ສັດຕູຮ້າຍທີ່ນໍາຄວາມພິນາດຈະຖືກທໍາລາຍ ແລະມິດດີຜູ້ຫວັງດີຈະເຈີຣິນ. ວິຊາແຫ່ງໄສວະ (Śaiva) ເພີ່ມພູນ ແລະປັນຍາກໍຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມຈິງ.

Verse 87

भक्तिः पराः शिवे साम्बे सानुगे सपरिच्छिदे । यद्यदिष्टतमं चान्यत्तत्तदाप्नोत्यसंशयम्

ຄວາມພັກດີອັນສູງສຸດຕໍ່ພຣະສິວະ—ພ້ອມດ້ວຍອຳບາ (ອຸມາ)—ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີບໍລິວານຕິດຕາມ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄຸນທິບພະຍາ ຍ່ອມປະທານໃຫ້ຜູ້ບູຊາໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາທີ່ສຸດ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 88

पुनः पुनः समभ्यस्येत्तस्य नास्तीह दुर्ल्लभम्

ເມື່ອຝຶກປະຕິບັດຊໍ້າໆ ອີກແລ້ວອີກ ສໍາລັບຜູ້ແສວງຫານັ້ນ ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຫາຍາກຈະໄດ້—ໂດຍພິເສດພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະທີ່ນໍາໃຫ້ພົ້ນຈາກພາຊະ (ພັນທະ).