अन्तराय-उपसर्ग-विवेचनम् / Analysis of Yogic Obstacles (Antarāyas) and Upasargas

Verse 1

उपमन्युरुवाच । आलस्यं व्याधयस्तीव्राः प्रमादः स्थानसंशयः । अनवस्थितचित्तत्वमश्रद्धा भ्रांतिदर्शनम्

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: ຄວາມຂີ້ຄ້ານ, ໂລກໄຂ້ຮ້າຍແຮງ, ຄວາມປະມາດ, ຄວາມສົງໄສໃນສະຖານທີ່ແລະວິທີທີ່ຖືກ, ຈິດໃຈບໍ່ໝັ້ນຄົງ, ຂາດສັດທາ, ແລະການເຫັນຜິດຫຼົງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອຸປະສັກທີ່ຂັດຂວາງຜູ້ປະຕິບັດໃນການບູຊາພຣະສິວະ ແລະ ໂຍຄະ।

Verse 2

दुःखानि दौर्मनस्यं च विषयेषु च लोलता । दशैते युञ्जतां पुंसामन्तरायाः प्रकीर्तिताः

ຄວາມທຸກ, ຄວາມເສົ້າໝອງໃນໃຈ, ແລະຄວາມກະສັບກະສ່າຍຕໍ່ອາລົມວັດຖຸ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆທຳນອງດຽວກັນ ຮວມເປັນສິບ ຖືກປະກາດວ່າເປັນອຸປະສັກສຳລັບຜູ້ທີ່ຝຶກໂຍຄະ।

Verse 3

आलस्यमलसत्त्वं तु योगिनां देहचेतनोः । धातुवैषम्यजा दोषा व्याधयः कर्मदोषजाः

ສຳລັບໂຍຄີ ສະພາບຂອງກາຍແລະໃຈ ຖືກກະທົບໂດຍຄວາມຂີ້ຄ້ານ ແລະຄວາມທຶບທື່ນບໍ່ບໍລິສຸດ. ຄວາມຜິດປົກກະຕິໃນກາຍເກີດຈາກຄວາມບໍ່ສົມດຸນຂອງທາດໃນກາຍ, ແລະໂລກໄຂ້ເກີດຈາກຄວາມບົກພ່ອງທີ່ກຳເນີດຈາກກຳ (karma) ໃນອະດີດ।

Verse 4

प्रमादो नाम योगस्य साधना नाम भावना । इदं वेत्युभयाक्रान्तं विज्ञानं स्थानसंशयः

ໃນໂຍຄະ ຄວາມປະມາດຖືກເອີ້ນວ່າຄວາມຜິດພາດອັນໃຫຍ່; ສ່ວນການພິຈາລະນາຢ່າງມີວິໄນ (ພາວະນາ) ແມ່ນຖືກເອີ້ນວ່າເຄື່ອງມືທີ່ແທ້. ແຕ່ຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກຄວາມຄິດທັງສອງ—“ນີ້” ແລະ “ນັ້ນ”—ຄອບງຳ ຍັງເປັນຄວາມຮູ້ອັນຄາງໃຈ ບໍ່ແນ່ນອນໃນຖານທີ່ແທ້ຂອງມັນ.

Verse 5

अप्रतिष्ठा हि मनसस्त्वनवस्थितिरुच्यते । अश्रद्धा भावरहिता वृत्तिर्वै योगवर्त्मनि

“ການບໍ່ມີຖານຕັ້ງ” ແມ່ນຖືກກ່າວວ່າເປັນຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງຂອງໃຈ. ໃນທາງໂຍຄະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງໃຈທີ່ຂາດສັດທາ ແລະຂາດພາວະບູຊາພາຍໃນ ກໍແມ່ນຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 6

विपर्यस्ता मतिर्या सा भ्रांतिरित्यभिधीयते । दुःखमज्ञानजं पुंसां चित्तस्याध्यात्मिकं विदुः

ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ກັບຕາລະປັດ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ຄວາມຫຼົງ” (bhrānti). ນັກປັນຍາຮູ້ວ່າ ຄວາມທຸກຂອງມະນຸດ ອັນເກີດຈາກອະວິຊາ ແມ່ນໄພພິບັດພາຍໃນ (ādhyātmika) ອັນເປັນຂອງໃຈ.

Verse 7

आधिभौतिकमंगोत्थं यच्च दुःखं पुरा कृतैः । आधिदैविकमाख्यातमशन्यस्त्रविषादिकम्

ຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກຮ່າງກາຍ ແລະສະພາບວັດຖຸ—ອັນເກີດເນື່ອງຈາກກຳທີ່ເຮັດໄວ້ໃນອະດີດ—ເອີ້ນວ່າ ādhibhautika. ສ່ວນທີ່ເອີ້ນວ່າ ādhi-daivika ແມ່ນໄພທີ່ເກີດຈາກອຳນາດເທວະ ແລະພະລັງຈັກກະວານ ເຊັ່ນ ຟ້າຜ່າ, ອາວຸດ, ພິດ ແລະອື່ນໆ.

Verse 8

इच्छाविघातजं मोक्षं दौर्मनस्यं प्रचक्षते । विषयेषु विचित्रेषु विभ्रमस्तत्र लोलता

ເຂົາເຈົ້າອະທິບາຍວ່າ “ຄວາມຫຼຸດພົ້ນທີ່ເກີດຈາກການຖືກຂັດຂວາງຄວາມປາຖະໜາ” ແທ້ຈິງແມ່ນຄວາມຫົວໃຈຫມອງຫມົດ. ເພາະໃນອາລົມວັດຖຸອັນຫຼາກຫຼາຍ ຄວາມຫຼົງເກີດຂຶ້ນ ແລະທີ່ນັ້ນໃຈກໍກາຍເປັນຄວາມຫວັ່ນໄຫວ ແລະບໍ່ໝັ້ນຄົງ.

Verse 9

शान्तेष्वेतेषु विघ्नेषु योगासक्तस्य योगिनः । उपसर्गाः प्रवर्तंते दिव्यास्ते सिद्धिसूचकाः

ເມື່ອອຸປະສັກເຫຼົ່ານີ້ຖືກສະງົບລົງ ສໍາລັບຜູ້ປະຕິບັດໂຍຄະຜູ້ຈົ່ງຈອງໃນໂຍຄະ ນິມິດອັນທິບພະຍາດຈະເລີ່ມປາກົດ; ມັນເປັນເຄື່ອງຊີ້ວ່າສິດທິທາງວິນຍານກໍາລັງເຂົ້າໃກ້.

Verse 10

प्रतिभा श्रवणं वार्ता दर्शनास्वादवेदनाः । उपसर्गाः षडित्येते व्यये योगस्य सिद्धयः

ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງພາຍໃນ (ປະຕິພາ), ການໄດ້ຍິນທິບ, ຮູ້ຂ່າວສານທີ່ໄກ, ການເຫັນນິມິດ, ລົດຊາດອັນພິເສດ, ແລະຄວາມຮູ້ສຶກສຳຜັດລະອຽດ—ຫົກປະການນີ້ເອີ້ນວ່າ ອຸປະສັກ (ອຸປະສັກຣະ) ເປັນສິດທິຮອງ; ເມື່ອມັນເກີດຂຶ້ນ ຊີ້ວ່າໂຍຄະແທ້ກໍາລັງອ່ອນລົງ ເພາະອາດຫັນໃຈຜູ້ປະຕິບັດອອກຈາກການຮ່ວມສະຫມັກກັບພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນປະຕິສູງສຸດ.

Verse 11

सूक्ष्मे व्यवहिते ऽतीते विप्रकृष्टे त्वनागते । प्रतिभा कथ्यते यो ऽर्थे प्रतिभासो यथातथम्

ເມື່ອວັດຖຸເປັນສິ່ງລະອຽດ, ຖືກປິດບັງ, ເປັນອະດີດ, ຢູ່ໄກ, ຫຼືຍັງບໍ່ມາເຖິງ, ຄວາມຮູ້ທີ່ຈັບຮູ້ມັນໄດ້ ເອີ້ນວ່າ «ປະຕິພາ» (ປັນຍາພາຍໃນ); ແລະການປາກົດຂອງວັດຖຸນັ້ນໃນຈິດ ເອີ້ນວ່າ «ປະຕິພາສະ»—ຕາມຄວາມເປັນຈິງຂອງມັນຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 12

श्रवणं सर्वशब्दानां श्रवणे चाप्रयत्नतः । वार्त्ता वार्त्तासु विज्ञानं सर्वेषामेव देहिनाम्

ສັດທີ່ມີກາຍທັງຫມົດ ມີອໍານາດໄດ້ຍິນສຽງທຸກຢ່າງໂດຍທໍາມະຊາດ ແລະໄດ້ຍິນໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ພວກເຂົາໄດ້ຄວາມເຂົ້າໃຈທົ່ວໄປຈາກຂ່າວສານ ແລະການສົນທະນາປະຈໍາວັນ.

Verse 13

दर्शनं नाम दिव्यानां दर्शनं चाप्रयत्नतः । तथास्वादश्च दिव्येषु रसेष्वास्वाद उच्यते

«ການເຫັນ» ແມ່ນການເຫັນບັນດາທິບພະຍາດໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ «ລົດຊາດ» ແມ່ນການຊິມຊອບລົດຊາດແຫ່ງສານະທິບ (rasa) ອັນສັກສິດ.

Verse 14

स्पर्शनाधिगमस्तद्वद्वेदना नाम विश्रुता । गन्धादीनां च दिव्यानामाब्रह्मभुवनाधिपाः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ການຮູ້ຈັກດ້ວຍການສຳຜັດ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ເວທະນາ” (ຄວາມຮູ້ສຶກ). ແລະສິ່ງທິບທີ່ເລີ່ມຈາກກິ່ນເປັນຕົ້ນ ຖືກປະສົບໂດຍຜູ້ປົກຄອງໂລກທັງຫຼາຍ ຈົນເຖິງອົງເຈົ້າແຫ່ງໂລກພຣະພຣະຫມາ.

Verse 15

संतिष्ठन्ते च रत्नानि प्रयच्छंति बहूनि च । स्वच्छन्दमधुरा वाणी विविधास्यात्प्रवर्तते

ທີ່ນັ້ນ ເພັດນິລະມະນີທັງຫຼາຍຕັ້ງຢູ່ບໍ່ຂາດ ແລະຖືກປະທານຢ່າງອຸດົມ. ອີກທັງວາຈາ—ໄຫຼລື່ນເສຣີ ແລະຫວານຊື່ນ—ເກີດຂຶ້ນໃນຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 16

रसायनानि सर्वाणि दिव्याश्चौषधयस्तथा । सिध्यंति प्रणिपत्यैनं दिशंति सुरयोषितः

ຣະສາຍະນະທັງປວງ ແລະຢາທິບທັງຫຼາຍກໍສໍາເລັດສົມບູນເມື່ອກົ້ມກາບພຣະອົງ. ແລະນາງຟ້າຜູ້ເປັນພັນລະຍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ກໍຊີ້ທາງໄປຫາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ດ້ວຍນີ້ ປຸຣານະບອກໃຫ້ຮູ້ວ່າ ຄວາມສໍາເລັດອັນເປັນມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອເຂົ້າໃກ້ພຣະເຈົ້າດ້ວຍການຍອມຈໍານົນ ແລະພັກຕິ.

Verse 17

योगसिद्ध्यैकदेशे ऽपि दृष्टे मोक्षे भवेन्मतिः । दृष्टमेतन्मया यद्वत्तद्वन्मोक्षो भवेदिति

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນພຽງບາງສ່ວນຂອງຄວາມສຳເລັດໃນໂຍຄະ ກໍເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມໝັ້ນໃຈໃນໂມກະ: «ດັ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງ ໂມກະກໍຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ»।

Verse 18

कृशता स्थूलता बाल्यं वार्धक्यं चैव यौवनम् । नानाचातिस्वरूपं च चतुर्णां देहधारणम्

ຄວາມຜອມ, ຄວາມອ້ວນ, ວັຍເດັກ, ວັຍເຖົ້າ, ແລະວັຍໜຸ່ມ—ພ້ອມທັງສະພາບອື່ນໆອັນຫຼາກຫຼາຍ—ເປັນຮູບແບບທີ່ສະພາບມີກາຍສີ່ປະການ ຮັບເອົາຮ່າງກາຍ।

Verse 19

पार्थिवांशं विना नित्यं सुरभिर्गन्धसंग्रहः । एवमष्टगुणं प्राहुः पैशाचं पार्थिवं पदम्

ນອກເຫນືອຈາກສ່ວນທີ່ເປັນດິນ ກິ່ນຫອມມີຢູ່ເປັນນິດ ເປັນການຮວບຮວມຂອງກິ່ນທັງຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກ຤ິສີກ່າວວ່າ “ສະພາບແຫ່ງດິນ” ໃນແນວປິສາຈາ (ຫຍາບ ແລະຕາມັສ) ມີຄຸນລັກສະນະ 8 ປະການ.

Verse 20

जले निवसनं चैव भूम्यामेवं विनिर्गमः । इच्छेच्छक्तः स्वयं पातुं समुद्रमपि नातुरः

ທ່ານສາມາດພັກອາໄສໃນນ້ຳໄດ້ ແລະກໍອອກປາກົດຢູ່ເທິງພື້ນດິນໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຈິດປາດຖະໜາ ທ່ານບໍ່ຖືກທຸກທໍລະມານ—ແມ່ນແຕ່ທະເລກໍດື່ມໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 21

यत्रेच्छति जगत्यस्मिंस्तत्रैव जलदर्शनम् । विना कुम्भादिकं पाणौ जलसञ्चयधारणम्

ໃນໂລກນີ້ ທີ່ໃດທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ ທີ່ນັ້ນນ້ຳກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ແລະໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີໝໍ້ຫຼືພາຊະນະໃດໆ ທ່ານສາມາດຮວບຮວມ ແລະຖືຮັກສານ້ຳໄວ້ໃນຝາມືຂອງຕົນ.

Verse 22

यद्वस्तु विरसञ्चापि भोक्तुमिच्छति तत्क्षणात् । रसादिकं भवेच्चान्यत्त्रयाणां देहधारणम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໂດຍຕົນມັນຈືດຊືດ ຖ້າຜູ້ໃດປາດຖະໜາຈະຊິມຊອບ ໃນຂະນະນັ້ນທັນທີ ມັນຈະເກີດມີລົດຊາດ ແລະຄຸນລັກສະນະອື່ນໆ. ແລະຈາກນັ້ນຍັງເກີດອີກຢ່າງໜຶ່ງ: ການຄ້ຳຈຸນຮ່າງກາຍດ້ວຍສາມທາດ (ຕຣິໂດສະ).

Verse 23

निर्व्रणत्वं शरीरस्य पार्थिवैश्च समन्वितम् । तदिदं षोडशगुणमाप्यमैश्वर्यमद्भुतम्

ຮ່າງກາຍຈະປອດຈາກບາດແຜ ແລະໂລກໄພ ພ້ອມທັງປະກອບດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນດີທີ່ເກີດຈາກທາດດິນ. ນີ້ແມ່ນອິດທິອຳນາດແຫ່ງຄວາມເປັນເຈົ້າອັນນ່າອັດສະຈັນ ທີ່ບັນລຸໄດ້ເຖິງສິບຫົກປະການ.

Verse 24

शरीरादग्निनिर्माणं तत्तापभयवर्जनम् । शक्तिर्जगदिदं दग्धुं यदीच्छेदप्रयत्नतः

ຈາກກາຍຂອງທ່ານ ສາມາດກໍ່ເກີດໄຟໄດ້ ແຕ່ທ່ານບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຮ້ອນນັ້ນ. ແທ້ຈິງ ຖ້າທ່ານປາດຖະໜາ ແລະພາກພຽນ ທ່ານມີອຳນາດຈະເຜົາໂລກນີ້ທັງໝົດໃຫ້ມອດໄດ້.

Verse 25

द्वाभ्यां देहविनिर्माणमाप्यैश्वर्यसमन्वितम् । एतच्चतुर्विंशतिधा तैजसं परिचक्षते

ຈາກຫຼັກການສອງປະການ ເກີດເປັນການກໍ່ຮ່າງກາຍ ອັນປະກອບດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງນ້ຳ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ “ໄຕຊະສະ” ຫຼັກການແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ ທີ່ກ່າວວ່າປາກົດເປັນ 24 ປະການ.

Verse 26

मनोजवत्वं भूतानां क्षणादन्तःप्रवेशनम् । पर्वतादिमहाभारधारणञ्चाप्रयत्नतः

ສຳລັບສັດທັງຫຼາຍ ມີຄວາມໄວດັ່ງຄວາມຄິດ, ເຂົ້າໄປພາຍໃນໄດ້ໃນພຽງຊົ່ວຂະນະ, ແລະສາມາດຮັບນ້ຳໜັກອັນມະຫາສານ ເຊັ່ນ ພູເຂົາ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງພາກພຽນ.

Verse 27

गुरुत्वञ्च लघुत्वञ्च पाणावनिलधारणम् । अंगुल्यग्रनिपाताद्यैर्भूमेरपि च कम्पनम्

ພຣະອົງປາກົດທັງຄວາມໜັກ ແລະ ຄວາມເບົາ; ພຣະອົງສາມາດຖື ແລະ ຄວບຄຸມລົມຊີວິດ (ປຣານ) ໃນຝາມື. ແມ່ນແຕ່ການຕົກ ຫຼື ການກະທົບຂອງປາຍນິ້ວ ກໍເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນໄຫວໄດ້។

Verse 28

एकेन देहनिष्पत्तिर्युक्तं भोगैश्च तैजसैः । द्वात्रिंशद्गुणमैश्वर्यं मारुतं कवयो विदुः

ໂດຍມາດຕາດຽວຂອງວິໄນນີ້ ການກໍ່ຮ່າງກາຍຈະສໍາເລັດ ແລະຍັງໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສົມບູນແຫ່ງການເສບສົມອັນສະຫວ່າງໄສ (ລະອຽດ) ອີກດ້ວຍ. ບັນດາລະດັບປັນຍາຮູ້ວ່າ ອໍານາດ «ມາຣຸຕະ» (māruta) ແມ່ນຄວາມເປັນເຈົ້າອັນເພີ່ມຂຶ້ນສາມສິບສອງເທົ່າ.

Verse 29

छायाहीनविनिष्पत्तिरिन्द्रियाणामदर्शनम् । खेचरत्वं यथाकाममिन्द्रियार्थसमन्वयः

ຜູ້ນັ້ນບັນລຸສະພາບທີ່ເງົາຂອງກາຍບໍ່ປາກົດອີກ; ອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ອາດເຫັນ; ໄດ້ອໍານາດເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າຕາມໃຈປາຖະໜາ; ແລະຄວາມສາມາດຂອງອິນທຣີຍະຖືກຄອບຄອງຢ່າງສົມບູນ ພ້ອມການປະສານກັບອາຣົມຂອງມັນ—ນີ້ແມ່ນສິດທິຍະໂຍກະທີ່ເກີດຈາກວິໄນໃນວາຍຸສໍາຫິຕາ ແຕ່ຄວນນໍາໄປຢູ່ໃຕ້ພະກະຕິຕໍ່ປະຕິ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 30

आकाशलंघनं चैव स्वदेहे तन्निवेशनम् । आकाशपिण्डीकरणमशरीरत्वमेव च

ເຂົາບັນລຸອໍານາດຍະໂຍກະໃນການຂ້າມຟ້າ, ໃນການໃຫ້ທາດນັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງຕົນ, ໃນການອັດທາດອາກາດໃຫ້ເປັນກ້ອນທີ່ຈັບຕ້ອງໄດ້, ແລະແມ່ນກະທັ້ງການເປັນຜູ້ບໍ່ມີຮ່າງ. ການບັນລຸເຫຼົ່ານີ້ເກີດເປັນຜົນຮອງໃນເສັ້ນທາງສິວະ-ຍະໂຍກະ, ແຕ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນໄດ້ມາໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງອົງພຣະເຈົ້າ ແລະໂດຍປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 31

अनिलैश्वर्यसंयुक्तं चत्वारिंशद्गुणं महत् । ऐन्द्रमैश्वर्यमाख्यातमाम्बरं तत्प्रचक्षते

ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ປະກອບດ້ວຍພະລັງອັນເປັນເຈົ້າແຫ່ງລົມ ມີຄຸນຄ່າດີເລີດສີ່ສິບເທົ່າ. ນີ້ເອີ້ນວ່າມະຫິມາຂອງພະອິນ ແລະຖືກກ່າວວ່າເປັນຂອງໂລກອາກາດສະຫວັນ.

Verse 32

यथाकामोपलब्धिश्च यथाकामविनिर्गमः । सर्वस्याभिभवश्चैव सर्वगुह्यार्थदर्शनम्

ພຣະອົງປະທານການໄດ້ຮັບຕາມປາຖະໜາ ແລະການອອກໄປຫຼືຫຼຸດພົ້ນຕາມປາຖະໜາ. ພຣະອົງຊະນະທຸກສິ່ງ ແລະເປີດເຜີຍທັດສະນະແຫ່ງຄວາມລັບລຶກທີ່ສຸດຂອງສັບພະສິ່ງ.

Verse 33

कर्मानुरूपनिर्माणं वशित्वं प्रियदर्शनम् । संसारदर्शनं चैव भोगैरैन्द्रैस्समन्वितम्

ຕາມກຳຂອງຕົນ ກາຍຮູບທີ່ສອດຄ່ອງກໍເກີດຂຶ້ນ; ພ້ອມກັນນັ້ນມີອຳນາດຄອບຄອງ ແລະຮູບລັກທີ່ນ່າຊົມ. ຍັງໄດ້ປະສົບພາບກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງສັງສານ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສຳລານດັ່ງພະອິນ.

Verse 34

एतच्चांद्रमसैश्वर्यं मानसं गुणतो ऽधिकम् । छेदनं ताडनं चैव बंधनं मोचनं तथा

ອຳນາດແຫ່ງຈັນທຣານີ້ ເປັນທາງໃຈ ແລະຍອດເຢັ້ນກວ່າໃນຄຸນຄ່າ. ມັນປະກອບດ້ວຍພະລັງໃນການຕັດ, ການຕີ, ການມັດຜູກ, ແລະການປ່ອຍໃຫ້ພົ້ນ.

Verse 35

ग्रहणं सर्वभूतानां संसारवशवर्तिनाम् । प्रसादश्चापि सर्वेषां मृत्युकालजयस्तथा

ພຣະອົງນຳສັດທັງປວງ ຜູ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງສັງສານ ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ການປົກຄອງຂອງພຣະອົງ; ແລະພຣະອົງປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ທຸກຜູ້. ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຍັງເປັນຜູ້ຊະນະເວລາແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 36

आभिमानिकमैश्वर्यं प्राजापत्यं प्रचक्षते । एतच्चान्द्रमसैर्भोगैः षट्पञ्चाशद्गुणं महत्

ເຂົາທັງຫຼາຍປະກາດວ່າ ອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອາພິມານິກ» ແມ່ນອຳນາດລະດັບປຣະຊາປະຕິ (Prajāpati) ແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ສູງກວ່າຄວາມສຸກໃນໂລກຈັນ (Chāndramasa) 56 ເທົ່າ।

Verse 37

सर्गः संकल्पमात्रेण त्राणं संहरणं तथा । स्वाधिकारश्च सर्वेषां भूतचित्तप्रवर्तनम्

ການສ້າງສັນເກີດຂຶ້ນດ້ວຍພຣະປະສົງພຽງຢ່າງດຽວ; ການປົກປ້ອງ ແລະການທຳລາຍກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ພຣະອົງເປັນອຳນາດພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ ຊັກນຳໃຫ້ຈິດຂອງສັດເຄື່ອນໄຫວຕາມສະພາບ—ເປີດເຜີຍພຣະປະຕິ (Pati) ເປັນເຫດອັນເປັນເຈົ້າໃນການປາກົດ, ການຮັກສາ, ແລະການຖອນຄືນ।

Verse 38

असादृश्यं च सर्वस्य निर्माणं जगतः पृथक् । शुभाशुभस्य करणं प्राजापत्यैश्च संयुतम्

ພຣະອົງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຫຼາກຫຼາຍແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະປັ້ນແຕ່ງຈັກກະວານໃຫ້ແຕກຕ່າງເປັນຮູບຮ່າງຫຼາຍປະການ. ພຣະອົງຍັງເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຜົນທັງມົງຄຸນແລະອັບມົງຄຸນ ໂດຍຮ່ວມກັບພະລັງອຳນາດຂອງປຣາຊາປະຕິ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງການສ້າງ.

Verse 39

चतुष्षष्ठिगुणं ब्राह्ममैश्वर्यं च प्रचक्षते । बौद्धादस्मात्परं गौणमैश्वर्यं प्राकृतं विदुः

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ ອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າ (ໄອສະວະຣະຍະ) ຂອງພຣະພຣະຫມາ ມີ 64 ປະການ. ເຫນືອກວ່າພະລັງບຸດທິ (ພະລັງແຫ່ງປັນຍາ) ອີກ, ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈອຳນາດອັນສູງນີ້ອັນເປັນອຳນາດຮອງວ່າ ‘ປຣາກຣິຕະ’—ເກີດຈາກປຣະກຣິຕິ (ຫຼັກວັດຖຸ).

Verse 40

वैष्णवं तत्समाख्यातं तस्यैव भुवनस्थितिः । ब्रह्मणा तत्पदं सर्वं वक्तुमन्यैर्न शक्यते

ນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ໄວສະນະວະ’. ໂລກທັງປວງດຳລົງຢູ່ໃນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ສະພາບນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາກໍສາມາດກ່າວອະທິບາຍໄດ້ຄົບຖ້ວນ; ແຕ່ຜູ້ອື່ນໆ ບໍ່ອາດຈະກ່າວເຖິງໄດ້.

Verse 41

तत्पौरुषं च गौणं च गणेशं पदमैश्वरम् । विष्णुना तत्पदं किंचिज्ज्ञातुमन्यैर्न शक्यते

ສະຖານະອັນເປັນເຈົ້ານັ້ນ—ທັງໃນນັຍສຳຄັນແທ້ ແລະນັຍຮອງ—ເປັນຂອງພຣະຄະເນຊາ (Gaṇeśa) ຜູ້ເປັນຫຼັກອົງອິດສະວະຣະ. ແມ່ນແຕ່ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ກໍຮູ້ໄດ້ພຽງບາງສ່ວນ; ຜູ້ອື່ນບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ເລີຍ।

Verse 42

विज्ञानसिद्धयश्चैव सर्वा एवौपसर्गिकाः । निरोद्धव्या प्रयत्नेन वर्राग्येण परेण तु

ສິດທິທັງຫມົດທີ່ເກີດຈາກວິຊາຍະໂຍກ (ປັນຍາແຫ່ງໂຍກະ) ແທ້ຈິງແມ່ນແຕ່ອຸປະສັກ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນກັ້ນໄວ້ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ—ໂດຍສະເພາະດ້ວຍໄວຣາກະ (vairāgya) ອັນສູງສຸດ—ເພື່ອໃຫ້ຢືນມັ່ນໃນທາງທີ່ນຳໄປສູ່ພຣະກະຣຸນາປົດປ່ອຍຂອງພຣະສິວະ (Śiva).

Verse 43

प्रतिभासेष्वशुद्धेषु गुणेष्वासक्तचेतसः । न सिध्येत्परमैश्वर्यमभयं सार्वकामिकम्

ຜູ້ທີ່ໃຈຕິດຢູ່ກັບຄຸນະທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະພຽງແຕ່ຮູບປາກົດ ຈະບໍ່ບັນລຸອຳນາດອັນສູງສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະບໍ່ໄດ້ສະພາບບໍ່ຢ້ານກົວທີ່ສຳເລັດທຸກປະສົງ।

Verse 44

तस्माद्गुणांश्च भोगांश्च देवासुरमहीभृताम् । तृणवद्यस्त्यजेत्तस्य योगसिद्धिः परा भवेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ປະຖິ້ມຄຸນະ ແລະຄວາມເພີດເພີນທາງໂລກ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນຍັງໄຂ່ຄວ້າ ເຫມືອນຫຍ້າຟາງ—ສຳລັບໂຢກີນັ້ນ ສິດທິໂຢກະອັນສູງສຸດຈະເກີດຂຶ້ນ।

Verse 45

अथवानुग्रहेच्छायां जगतो विचरेन्मुनिः । यथाकामंगुणान्भोगान्भुक्त्वा मुक्तिं प्रयास्यति

ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ໂດຍຄວາມປາດຖະໜາແຫ່ງພຣະອະນຸຄຣະຫະຂອງພຣະສິວະ ມຸນີອາດຈະດຳເນີນຢູ່ໃນໂລກ; ໄດ້ເສບສົມປະສົບການທີ່ເກີດຈາກຄຸນະຕາມປາດຖະໜາ ໂດຍບໍ່ຖືກຜູກມັດ ແລ້ວສຸດທ້າຍບັນລຸໂມກະ (ຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 46

विजने जंतुरहिते निःशब्दे बाधवर्जिते । सुप्रलिप्ते स्थले सौम्ये गन्धधूपादिवासिते

ໃນສະຖານທີ່ສະຫງົບສະງັດ ປາສະຈາກສັດມີຊີວິດ ບໍ່ມີສຽງ ແລະບໍ່ມີການລົບກວນ—ເທິງພື້ນທີ່ສະອາດ ຈັດແຕ່ງດີ ອ່ອນໂຍນ ແລະຫອມດ້ວຍກິ່ນຫອມ ທູບ ແລະອື່ນໆ—ຄວນປະກອບພິທີບູຊາ ແລະພິຈາລະນາພຣະສິວະ।

Verse 47

मुक्तपुष्पसमाकीर्णे वितानादि विचित्रिते । कुशपुष्पसमित्तोयफलमूलसमन्विते

ສະຖານທີ່ນັ້ນຖືກໂຮຍດ້ວຍດອກໄມ້ດັ່ງໄຂ່ມຸກ ແລະປະດັບປະດາຢ່າງງາມດ້ວຍວິຕານ ແລະສິ່ງອື່ນໆ; ມີຫຍ້າກຸສະ, ດອກໄມ້, ໄມ້ສະມິດ (ໄມ້ບູຊາ), ນ້ຳ, ໝາກໄມ້ ແລະຮາກໄມ້ ພ້ອມສັບພະສິ່ງ—ຈັດຕຽມຄົບຖ້ວນເພື່ອການບູຊາແລະພິທີກຳ।

Verse 48

नाग्न्यभ्याशे जलाभ्याशे शुष्कपर्णचये ऽपि वा । न दंशमशकाकीर्णे सर्पश्वापदसंकुले

ບໍ່ຄວນນັ່ງ ຫຼືປະກອບການບູຊາ/ສະມາທິ ໃກ້ໄຟ, ໃກ້ນ້ຳ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ເທິງກອງໃບໄມ້ແຫ້ງ; ແລະບໍ່ຄວນຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍແມງກັດແລະຍຸງ, ຫຼືບ່ອນທີ່ມີງູແລະສັດປ່າຊຸກຊຸມ।

Verse 49

न च दुष्टमृगाकीर्णे न भये दुर्जनावृते । श्मशाने चैत्यवल्मीके जीर्णागारे चतुष्पथे

ແມ່ນແຕ່ໃນບ່ອນທີ່ມີສັດດຸຮ້າຍຊຸກຊຸມ, ແມ່ນແຕ່ທ່າມກາງຄວາມຢ້ານກົວ ແລະຖືກຄົນຊົ່ວຫ້ອມລ້ອມ—ບໍ່ວ່າໃນປ່າຊ້າ, ໃກ້ສະຖູປ/ສານອະນຸສອນ, ໃກ້ຈອມປວກ, ໃນເຮືອນເກົ່າຊຳຮຸດ, ຫຼືທີ່ສີ່ແຍກ—ກໍບໍ່ຄວນຫວັ່ນໄຫວ. ສຳລັບຜູ້ພັກຕະທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະສິວະ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ປະຕິ) ແມ່ນທີ່ພຶ່ງພາພາຍໃນ ຜູ້ຕັດສາຍພັນແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 50

नदीनदसमुद्राणां तीरे रथ्यांतरे ऽपि वा । न जीर्णोद्यानगोष्ठादौ नानिष्टे न च निंदिते

ບໍ່ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະບູຊາພຣະສິວະ ຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ລຳທານ ຫຼືທະເລ ຫຼືກາງຖະໜົນ. ບໍ່ຄວນເຮັດໃນສວນທີ່ຊຳຮຸດ ໂຮງງົວ ແລະສະຖານທີ່ທຳນອງນັ້ນ; ບໍ່ຄວນໃນບ່ອນອັບມົງຄຸນ ຫຼືບ່ອນຖືກຕຳນິ. ບ່ອນບູຊາພຣະສິວະຄວນບໍລິສຸດ ເໝາະສົມ ແລະບໍ່ມີຄຳຕິຕຽນ.

Verse 51

नाजीर्णाम्लरसोद्गारे न च विण्मूत्रदूषिते । नच्छर्द्यामातिसारे वा नातिभुक्तौ श्रमान्विते

ບໍ່ຄວນເລີ່ມວຣະຕະສາຍວະ ເມື່ອຍ່ອຍອາຫານບໍ່ດີແລ້ວເກີດການເຮັດເອື້ອກົດສົ້ມ; ບໍ່ຄວນເມື່ອຮ່າງກາຍຖືກປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍອຸຈາລະ ຫຼືປັດສະວະ. ບໍ່ຄວນໃນເວລາອາເມັນ ຫຼືທ້ອງເສຍ; ບໍ່ຄວນຫຼັງກິນຫຼາຍເກີນ ຫຼືເມື່ອເມື່ອຍລ້າຈາກການເຮັດງານ.

Verse 52

न चातिचिंताकुलितो न चातिक्षुत्पिपासितः । नापि स्वगुरुकर्मादौ प्रसक्तो योगमाचरेत्

ບໍ່ຄວນປະຕິບັດໂຍຄະ ໃນເວລາທີ່ຈິດຖືກກວນດ້ວຍການຄິດຫຼາຍເກີນໄປ, ຫຼືເມື່ອຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍຢ່າງຮຸນແຮງ. ທັງບໍ່ຄວນເຮັດໂຍຄະ ເມື່ອຫມົດໃຈຈົນເກີນໄປກັບໜ້າທີ່ໜັກໆ ແລະການງານຂອງຕົນ. ໂຍຄະຄວນປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະຄວາມສົມດຸນຂອງກາຍໃຈ.

Verse 53

युक्ताहारविहारश्च युक्तचेष्टश्च कर्मसु । युक्तनिद्राप्रबोधश्च सर्वायासविवर्जितः

ຜູ້ປະຕິບັດມີຄວາມພອດດີໃນອາຫານແລະການພັກຜ່ອນ ພອດດີໃນຄວາມພາກພຽນໃນໜ້າທີ່ ແລະພອດດີໃນການນອນແລະຕື່ນ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງພົ້ນຈາກຄວາມເມື່ອຍລ້າແລະຄວາມກະວົນກະວາຍທັງປວງ।

Verse 54

आसनं मृदुलं रम्यं विपुलं सुसमं शुचि । पद्मकस्वस्तिकादीनामभ्यसेदासनेषु च

ຄວນຈັດຕຽມອາສນະໃຫ້ນຸ່ມ ງາມນ່າຊົມ ກວ້າງຂວາງ ເທົ່າກັນ ແລະບໍລິສຸດ; ແລ້ວໃນອາສນະນັ້ນ ຈຶ່ງຝຶກທ່າອາສນະເຊັ່ນ ປັດມະກະ (ດອກບົວ) ແລະ ສະວັດສະຕິກະ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 55

अभिवंद्य स्वगुर्वंतानभिवाद्याननुक्रमात् । ऋजुग्रीवशिरोवक्षा नातिष्ठेच्छिष्टलोचनः

ເມື່ອໄດ້ກາບນົບຄູບາອາຈານຂອງຕົນ ແລະຖວາຍຄວາມເຄົາລົບແກ່ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ອັນຄວນບູຊາຕາມລຳດັບແລ້ວ ຄວນຢືນໃຫ້ຄໍ ຫົວ ແລະອົກຕັ້ງຕົງ ພ້ອມທັງຄຸ້ມຄອງສາຍຕາໃຫ້ສຸພາບແລະມີວິໄນ।

Verse 56

किंचिदुन्नामितशिरा दंतैर्दंतान्न संस्पृशेत् । दंताग्रसंस्थिता जिह्वामचलां सन्निवेश्य च

ໃຫ້ຍົກຫົວຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ ແລະຢ່າໃຫ້ແຂ້ວກະທົບກັນ; ວາງລີ້ນໃຫ້ຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງທີ່ປາຍແຂ້ວ ແລະຮັກສາໃຫ້ນິ່ງບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 57

पार्ष्णिभ्यां वृषणौ रक्षंस्तथा प्रजननं पुनः । ऊर्वोरुपरि संस्थाप्य बाहू तिर्यगयत्नतः

«ໃຊ້ສົ້ນຕີນທັງສອງປົກປ້ອງອັນທະ ແລະອະວະກຳເນີດ; ແລ້ວວາງທ່ອນແຂນໃຫ້ຂ້າມກັນໂດຍບໍ່ຝືນ ເທິງຕົ້ນຂາ; ແລະເຮັດໃຫ້ກາຍນິ່ງມັ່ນ—ເພື່ອຕຽມໃຈເຂົ້າສູ່ສະມາທິພາຍໃນອັນຫັນໄປຫາພຣະສິວະ»។

Verse 58

दक्षिणं करपृष्ठं तु न्यस्य वामतलोपरि । उन्नाम्य शनकैः पृष्ठमुरो विष्टभ्य चाग्रतः

ວາງຫຼັງຝາມືຂວາໄວ້ເທິງຝາມືຊ້າຍ ແລ້ວຍົກຫຼັງກາຍຂຶ້ນຢ່າງຊ້າໆ ໂດຍຄ້ຳອົກໃຫ້ໝັ້ນຄົງຢູ່ດ້ານໜ້າ។

Verse 59

संप्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन् । संभृतप्राणसंचारः पाषाण इव निश्चलः

ຈ້ອງເບິ່ງປາຍດັງຂອງຕົນ ບໍ່ເບິ່ງໄປທາງໃດເລີຍ ແລະຄວບຄຸມການເຄື່ອນໄຫວຂອງລົມຫາຍໃຈໃຫ້ສະຫງົບ ຈຶ່ງນິ່ງດັ່ງຫີນ.

Verse 60

स्वदेहायतनस्यांतर्विचिंत्य शिवमंबया । हृत्पद्मपीठिकामध्ये ध्यानयज्ञेन पूजयेत्

ພິຈາລະນາພາຍໃນອາໄສແຫ່ງກາຍຂອງຕົນ ເຫັນພຣະສິວະພ້ອມກັບອຳບາ (ແມ່ເທວີ) ແລ້ວບູຊາພຣະອົງໃນກາງບັນລັງແຫ່ງດອກບົວໃນຫົວໃຈ ໂດຍຍັດຍາແຫ່ງສະມາທິ.

Verse 61

मूले नासाग्रतो नाभौ कंठे वा तालुरंध्रयोः । भ्रूमध्ये द्वारदेशे वा ललाटे मूर्ध्नि वा स्मरेत्

ຄວນລະລຶກ (ພຣະສິວະ) ທີ່ຮາກຖານ, ຫຼືທີ່ປາຍດັງ, ຫຼືທີ່ສະດື; ຫຼືທີ່ຄໍ, ຫຼືທີ່ຮູເປີດແຫ່ງເພດານປາກ; ຫຼືທີ່ກາງຄິ້ວ, ຫຼືບ່ອນດັ່ງປະຕູ; ຫຼືທີ່ໜ້າຜາກ, ຫຼືທີ່ຍອດສະໝອງ.

Verse 62

परिकल्प्य यथान्यायं शिवयोः परमासनम् । तत्र सावरणं वापि निरावरणमेव वा

ເມື່ອຈັດຕຽມຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ອາສນະອັນສູງສຸດສຳລັບພຣະສິວະ ແລະພຣະເທວີ ແລ້ວຕັ້ງໄວ້ທີ່ນັ້ນ ຈະຈັດໃຫ້ມີຂອບເຂດຫຼືອາວະຣະນະລ້ອມຮອບ (ແບບມີຮູບມີຄຸນ) ຫຼືຈະຕັ້ງແບບບໍ່ມີອາວະຣະນະເລີຍ (ແບບໂລ່ງແຈ້ງງ່າຍໆ) ກໍໄດ້।

Verse 63

द्विदलेषोडशारे वा द्वादशारे यथाविधि । दशारे वा षडस्रे वा चतुरस्रे शिवं स्मरेत्

ໃນດອກບົວສອງກີບມີກ້ານສິບຫົກ, ຫຼືດອກບົວສິບສອງກ້ານຕາມພິທີ—ຫຼືສິບກ້ານ, ຫຼືຮູບຫົກຫຼ່ຽມ, ຫຼືຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ—ພຶງພິຈາລະນາພຣະສິວະເຈົ້າໃນສະມາທິ.

Verse 64

भ्रुवोरंतरतः पद्मं द्विदलं तडिदुज्ज्वलम् । भ्रूमध्यस्थारविन्दस्य क्रमाद्वै दक्षिणोत्तरे

ໃນຊ່ອງວ່າງລະຫວ່າງຄິ້ວທັງສອງ ມີດອກບົວສອງກີບ ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ. ໃນດອກບົວທີ່ຕັ້ງຢູ່ກາງຄິ້ວ ນັ້ນຖືກຈັດຕາມລຳດັບເປັນຂວາແລະຊ້າຍ—ຄືໃຕ້ແລະເໜືອແທ້ໆ.

Verse 65

विद्युत्समानवर्णे च पर्णे वर्णावसानके । षोडशारस्य पत्राणि स्वराः षोडश तानि वै

ໃນກີບທີ່ມີສີດັ່ງຟ້າຜ່າ ແລະມີອັກສອນວາງໄວ້ຕາມລຳດັບອັນຄວນ, ກີບທັງສິບຫົກຂອງຮູບສິບຫົກກ້ານນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນສະຫຼະສິບຫົກປະການ.

Verse 66

पूर्वादीनि क्रमादेतत्पद्मं कन्दस्य मूलतः । ककारादिटकारांता वर्णाः पर्णान्यनुक्रमात्

ນັບແຕ່ຖານຮາກຂອງກັນດະ (kanda) ດອກບົວນີ້ຖືກຈັດຕາມລຳດັບເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກແລະອື່ນໆ; ແລະກີບຂອງມັນຕາມລຳດັບແມ່ນອັກສອນເລີ່ມຈາກ “ka” ຈົນເຖິງ “ṭa”.

Verse 67

भानुवर्णस्य पद्मस्य ध्येयं तद्१ हृदयान्तरे । गोक्षीरधवलस्योक्ता डादिफान्ता यथाक्रमम्

ໃນພື້ນທີ່ແຫ່ງຫົວໃຈ ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງດອກບົວນັ້ນ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ. ທ່ານສອນວ່າມັນຂາວດັ່ງນ້ຳນົມງົວ ແລະ (ອັກສອນ/ລັກສະນະ) ດຳເນີນຕາມລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ “ḍa” ຈົນເຖິງ “pha”.

Verse 68

अधो दलस्याम्बुजस्य एतस्य २ च दलानि षट् । विधूमांगारवर्णस्य वर्णा वाद्याश्च लान्तिमाः

ຂ້າງລຸ່ມ ໃນດອກບົວຊັ້ນລຸ່ມນີ້ ມີກີບ 6 ກີບ ເພີ່ມຈາກສອງກີບນີ້. ສີຂອງມັນຄ້າຍຖ່ານໄຟທີ່ບໍ່ມີຄວັນ ແລະສຽງ/ຄວາມສັ່ນທີ່ສອດຄ່ອງກໍຖືກພັນລະນາຕາມນັ້ນ.

Verse 69

मूलाधारारविंदस्य हेमाभस्य यथाक्रमम् । वकारादिसकारान्ता वर्णाः पर्णमयाः स्थिताः

ໃນດອກບົວຂອງມູລາທາຣາ ທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ ອັກສອນທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ “va” ແລະສິ້ນສຸດທີ່ “sa” ຖືກຈັດວາງຕາມລຳດັບ ສະຖິດຢູ່ເທິງກີບດອກ.

Verse 70

एतेष्वथारविंदेषु यत्रैवाभिरतं मनः । तत्रैव देवं देवीं च चिंतयेद्धीरया धिया

ໃນບັນດາດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ ບ່ອນໃດທີ່ໃຈໄດ້ຊຶມຊາບແທ້ ແລະຕິດແນ່ ຢູ່ບ່ອນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ໝັ້ນຄົງຄວນພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ) ແລະເທວີ (ສັກຕິ) ດ້ວຍປັນຍາອັນສະຫງົບ ແລະຮູ້ແຈ້ງ.

Verse 71

अंगुष्ठमात्रममलं दीप्यमानं समंततः । शुद्धदीपशिखाकारं स्वशक्त्या पूर्णमण्डितम्

ມັນບໍ່ມີມົນທິນ ມີຂະໜາດພຽງເທົ່ານິ້ວໂປ້ ແຜ່ປະກາຍສະຫວ່າງຮອບດ້ານ—ມີຮູບດັ່ງປາຍໄຟອັນບໍລິສຸດຂອງຕະກຽງ ແລະຖືກປະດັບເຕັມດ້ວຍສັກຕິອັນເກີດແຕ່ຕົນເອງ.

Verse 72

इन्दुरेखासमाकारं तारारूपमथापि वा । नीवारशूकस्सदृशं बिससुत्राभमेव वा

ມັນອາດປາກົດເປັນເສັ້ນຮູບຈັນທຣາຄຶ່ງດວງ ຫຼື ເປັນຮູບດາວກໍໄດ້; ອາດຄ້າຍກັບຫາງເຂົ້າປ່າ ຫຼື ຄ້າຍເສັ້ນໃຍບົວອ່ອນ.

Verse 73

कदम्बगोलकाकारं तुषारकणिकोपमम् । क्षित्यादितत्त्वविजयं ध्याता यद्यपि वाञ्छति

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ພາວະນາປາຖະໜາຈະຊະນະ ແລະ ກ້າວພົ້ນຈາກຫຼັກການທາດຕ່າງໆ ເລີ່ມຈາກດິນ ກໍຄວນພິຈາລະນາຄວາມເປັນຈິງນັ້ນ ໃຫ້ເປັນຮູບກົມດັ່ງຜົນກະດຳບະ ແລະ ຄ້າຍອະນຸພາກນ້ຳຄ້າງນ້ອຍໆ—ລະອຽດ ສ່ອງແສງ ເກີນການຈັບຕ້ອງດ້ວຍຄວາມຫຍາບ.

Verse 74

तत्तत्तत्त्वाधिपामेव मूर्तिं स्थूलां विचिंतयेत् । सदाशिवांता ब्रह्माद्यभवाद्याश्चाष्टमूर्तयः

ຄວນພາວະນາເຖິງຮູບອັນຫຍາບ (ສະຄຸນ) ຂອງຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕເຫນືອແຕ່ລະຕັດຕະວະ. ນີ້ແມ່ນຮູບປາກົດ 8 ປະການ—ເລີ່ມຈາກ ສະດາຊິວະ ໄປຮອດ ພຣະພຣະຫມາ, ແລະອີກທັງເລີ່ມຈາກ ພະວະ—ທີ່ຜ່ານຮູບກາຍນີ້ ພຣະເຈົ້າຖືກພາວະນາ.

Verse 75

शिवस्य मूर्तयः स्थूलाः शिवशास्त्रे विनिश्चिताः । घोरा मिश्रा प्रशान्ताश्च मूर्तयस्ता मुनीश्वरैः

ໃນຄຳສອນແຫ່ງ ສິວະ-ສາດສະຕຣະ ຮູບປາກົດ (ຫຍາບ) ຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ຮູບເຫຼົ່ານັ້ນມີ 3 ປະເພດ: ດຸຮ້າຍ, ປົນປົວ, ແລະ ສະງົບ.

Verse 76

फलाभिलाषरहितैश्चिन्त्याश्चिन्ताविशारदैः । घोराश्चेच्चिंतिताः कुर्युः पापरोगपरिक्षयम्

ເມື່ອຜູ້ສະແຫວງຫາທີ່ບໍ່ຫາວັງຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ ແລະຊໍານານໃນການພິຈາລະນາພາຍໃນ ໄດ້ພິຈາລະນາຮູບອັນນ່າຢ້ານກົວ ຫຼືມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະ ບາບ ແລະໂລກທີ່ເກີດຈາກບາບ ຈະຫຼຸດຫາຍໄປຢ່າງສິ້ນເຊີງ។

Verse 77

चिरेण मिश्रे सौम्ये तु न सद्यो न चिरादपि । सौम्ये मुक्तिर्विशेषेण शांतिः प्रज्ञा प्रसिध्यति

ໃນເສັ້ນທາງທີ່ປົນປະສົມ ແລະໃນເສັ້ນທາງສົມຍະ (saumya—ອ່ອນໂຍນ), ຜົນບໍ່ໄດ້ຮັບທັນທີ ແລະກໍບໍ່ໄດ້ຮັບໄວນັກ. ແຕ່ໃນເສັ້ນທາງສົມຍະໂດຍພິເສດ, ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ຈະຕັ້ງມັ່ນ, ແລະຄວາມສະຫງົບພ້ອມປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ (prajñā) ຈະເຈີຣິນງອກງາມ.

Verse 78

सिध्यंति सिद्धयश्चात्र क्रमशो नात्र संशयः

ໃນທີ່ນີ້ ສິດທິທາງວິນຍານທັງຫມົດ ສໍາເລັດເປັນຂັ້ນໆ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।