मन्त्रसिद्धिः, प्रतिबन्धनिरासः, श्रद्धा-नियमाः (Mantra Efficacy, Removal of Obstacles, and the Role of Faith/Discipline)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । एतत्ते कथितं कृष्ण कर्मेहामुत्र सिद्धिदम् । क्रियातपोजपध्यानसमुच्चयमयं परम्

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຣິສນະ, ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ວ່າວິໄນອັນສູງສຸດນັ້ນ—ອັນປະກອບດ້ວຍການປະຕິບັດພິທີກຳສັກສິດ, ຕະປະ, ການຈະປະມັນຕຣາ, ແລະການພິຈາລະນາສະມາທິ—ຊຶ່ງໃຫ້ຄວາມສຳເລັດທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ».

Verse 2

अथ वक्ष्यामि शैवानामिहैव फलदं नृणाम् । पूजाहोमजपध्यानतपोदानमयं महत्

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະປະກາດແກ່ຜູ້ນັບຖືຊິວະ ວ່າສິ່ງໃດໃຫ້ຜົນແທ້ໃນໂລກນີ້ແກ່ມະນຸດ: ວິໄນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອັນປະກອບດ້ວຍການບູຊາ, ໂຮມະ (ຖວາຍໄຟ), ຈະປະມັນຕຣາ, ທຽນສະມາທິ, ຕະປະ, ແລະທານອັນສັກສິດ.

Verse 3

तत्र संसाधयेत्पूर्वं मन्त्रं मन्त्रार्थवित्तमः । दृष्टसिद्धिकरं कर्म नान्यथा फलदं यतः

ໃນນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນຄວາມໝາຍແທ້ຂອງມັນຕຣາ ຄວນສຳເລັດມັນຕຣາໃຫ້ຖືກຕ້ອງເປັນອັນດັບທຳອິດ. ເພາະການກະທຳພິທີກຳຈະໃຫ້ຄວາມສຳເລັດທີ່ເຫັນໄດ້ ກໍ່ດ້ວຍເຫດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ບໍ່ຢ່າງນັ້ນຍ່ອມບໍ່ໃຫ້ຜົນ.

Verse 4

सिद्धमन्त्रो ऽप्यदृष्टेन प्रबलेन तु केनचित् । प्रतिबन्धफलं कर्म न कुर्यात्सहसा बुधः

ແມ່ນແຕ່ມົນຕຣາຈະສຳເລັດແລະມີ຤ິດທິແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາກໍບໍ່ຄວນເຮັດກຳຢ່າງຮີບຮ້ອນ ທີ່ໃຫ້ຜົນເປັນອຸປະສັກ ເພາະອາດມີພະລັງງານທີ່ບໍ່ເຫັນແຕ່ແຂງແຮງກຳລັງເຮັດວຽກຢູ່।

Verse 5

तस्य तु प्रतिबन्धस्य कर्तुं शक्येह निष्कृतिः । परीक्ष्य शकुनाद्यैस्तदादौ निष्कृतिमाचरेत्

ສຳລັບອຸປະສັກນັ້ນ ຢູ່ນີ້ຍ່ອມສາມາດເຮັດພິທີແກ້ກຳ/ຊຳລະ (ນິສກຣິຕິ) ໄດ້. ຄວນກວດເບິ່ງນິມິດ ແລະລາງບອກຕ່າງໆ ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມປະຕິບັດພິທີແກ້ກຳຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້ແຕ່ຕົ້ນ.

Verse 6

यो ऽन्यथा कुरुते मोहात्कर्मैहिकफलं नरः । न तेन फलभाक्स स्यात्प्राप्नुयाच्चोपहास्यताम्

ຖ້າຄົນໜຶ່ງເຮັດກຳຜິດທາງເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ເພື່ອຫາຜົນປະໂຫຍດໂລກີ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເປັນຜູ້ຮັບຜົນທີ່ແທ້ ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບແຕ່ການເຢາະເຍີ້ຍຫົວເຮາະ.

Verse 7

अबिस्रब्धो न कुर्वीत कर्म दृष्टफलं क्वचित् । स खल्वश्रद्धधानः स्यान्नाश्रद्धः फलमृच्छति

ບໍ່ຄວນເຮັດກຳໃດໆດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນກະວົນກະວາຍ ເພື່ອຫາຜົນທີ່ເຫັນໄດ້ທັນທີ. ຄົນແບບນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຂາດສັດທາ (śraddhā) ແລະຜູ້ຂາດສັດທາຍ່ອມບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນທີ່ແທ້.

Verse 8

नापराधोस्ति देवस्य कर्मण्यपि तु निष्फले । यथोक्तकारिणां पुंसामिहैव फलदर्शनात्

ໃນພຣະເຈົ້າ (ເທວະ) ບໍ່ມີຄວາມຜິດເລີຍ ແມ່ນແຕ່ກຳບາງຢ່າງຈະເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ໃຫ້ຜົນ. ເພາະຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້ຢ່າງເທັ່ງຕົງ ຍ່ອມເຫັນຜົນໄດ້ໃນນີ້ເອງ ໃນຊີວິດນີ້.

Verse 9

साधकः सिद्धमंत्रश्च निरस्तप्रतिबंधकः । विश्वस्तः श्रद्धधानश्च कुर्वन्नाप्नोति तत्फलम्

ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ຈິດສັດ—ມົນຕຣາສຳເລັດຜົນ ອຸປະສັກຖືກກຳຈັດ ມັ່ນຄົງແລະໄວ້ວາງໃຈ ມີສັດທາ—ເມື່ອປະຕິບັດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 10

अथवा तत्फलावाप्त्यै ब्रह्मचर्यरतो भवेत् । रात्रौ हविष्यमश्नीयात्पायसं वा फलानि वा

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເພື່ອໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ ຄວນອຸທິດຕົນໃນພຣະຫມະຈັຣຍາ (ຄວາມສຳລວມບໍລິສຸດ)। ຕອນກາງຄືນ ຄວນກິນແຕ່ຮະວິສ (ອາຫານບູຊາອັນບໍລິສຸດ) ຫຼື ເຂົ້ານົມ ຫຼື ໝາກໄມ້.

Verse 11

हिंसादि यन्निषिद्धं स्यान्न कुर्यान्मनसापि तत् । सदा भस्मानुलिप्तां गस्सुवेषश्च शुचिर्भवेत्

ສິ່ງໃດທີ່ຖືກຫ້າມ ເຊັ່ນ ການເຮັດຮ້າຍ (ຫິງສາ) ບໍ່ຄວນເຮັດ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈກໍບໍ່ຄວນ. ຄວນທາກາຍດ້ວຍບັສມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ຢູ່ເສມອ ແຕ່ງກາຍຕາມເຄື່ອງໝາຍວິໄນຂອງພຣະສິວະ ແລະດຳລົງຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 12

इत्थमाचारवान्भूत्वा स्वानुकूले शुभे ऽहनि । पूर्वोक्तलक्षणे देशे पुष्पदामाद्यलंकृते

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເປັນຜູ້ມີວິໄນໃນຈັນຍາບັນອັນຖືກຕ້ອງ ໃນວັນມົງຄຸນທີ່ເໝາະກັບຕົນ ໃນສະຖານທີ່ມີລັກສະນະດັ່ງກ່າວໄວ້ກ່ອນ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງດອກໄມ້ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ ຄວນດຳເນີນການບູຊາຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 13

आलिप्य शकृता १ भूमिं हस्तमानावरां यथा । विलिखेत्कमले भद्रे दीप्यमानं स्वतेजसा

ເມື່ອທາພື້ນດິນດ້ວຍຂີ້ງົວແລ້ວ ໂອ ກະມະລາຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຈົ່ງຂີດວາດດອກບົວໜຶ່ງດອກໃນນັ້ນ ໃຫ້ມີຂະໜາດເທົ່າຝາມື ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງຕົນເອງ.

Verse 14

तप्तजांबूनदमयमष्टपत्रं सकेसरम् । मध्ये कर्णिकया युक्तं सर्वरत्नैरलंकृतम्

ມັນຖືກປັ້ນຂຶ້ນດ້ວຍຄຳ Jāmbūnada ທີ່ຖືກເຜົາໃຫ້ຮ້ອນ, ເປັນດອກບົວແປດກີບມີເກສອນ; ກາງດອກມີກະໂປງດອກ ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີທຸກປະເພດ.

Verse 15

स्वाकारसदृशेनैव नालेन च समन्वितम् । तादृशे स्वर्णनिर्माणे कंदे सम्यग्विधानतः

ຄວນໃຫ້ມີກ້ານ (nāla) ທີ່ມີຮູບຮ່າງຄ້າຍກັບຮູບຂອງມັນເອງ; ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນ ຄວນສ້າງຫົວຫົວບົວ (kanda) ດ້ວຍຄຳ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 16

तत्राणिमादिकं सर्वं संकल्प्य मनसा पुनः । रत्नजं वाथ सौवर्णं स्फटिकं वा सलक्षणम्

ທີ່ນັ້ນອີກຄັ້ງ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນຕັ້ງຈິດກຳນົດດ້ວຍໃຈ ສິດທິໂຍຄະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກ «ອະນິມາ»; ແລ້ວຈຶ່ງສ້າງ ຫຼືນຶກຮູບ ເຄື່ອງໝາຍທີ່ມີລັກສະນະຄົບຖ້ວນ—ເຮັດຈາກແກ້ວມະນີ ຫຼືຈາກຄຳ ຫຼືຈາກສະຟະຕິກ (ຄຣິສຕັນ) ອັນບໍລິສຸດ.

Verse 17

तत्र माहेश्वरी कल्प्या मूर्तिर्मूर्तिमतः प्रभोः । चतुर्भुजा चतुर्वक्त्रा सर्वाभरणभूषिता

ທີ່ນັ້ນ ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງຮູບມະເຫສວຣີ—ເປັນພຣະມູຣຕິທີ່ປາກົດຂອງພຣະມະເຫສວຣະຜູ້ປາກົດ. ພຶງນຶກເຫັນນາງມີແຂນສີ່ ແລະໃບໜ້າສີ່ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກປະການ.

Verse 18

शार्दूलचर्मवसना किंचिद्विहसितानना । वरदाभयहस्ता च मृगटंकधरा तथा

ນາງນຸ່ງເຄື່ອງຫຸ້ມຜິວເສືອ ແລະໃບໜ້າມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ. ມືໜຶ່ງປະທານພອນ ອີກມືໜຶ່ງປະທານອະໄພ ແລະຖືເຄື່ອງໝາຍຂອງກວາງດ້ວຍ.

Verse 19

अथ वाष्टभुजा चिंत्या चिंतकस्य यथारुचि । तदा त्रिशूलपरशुखड्गवज्राणि दक्षिणे

ຕໍ່ມາ ຕາມຈິດປາຖະໜາແລະຄວາມພໍໃຈຂອງຜູ້ພິຈາລະນາ ພຶງພິຈາລະນານາງໃຫ້ມີແຂນແປດ. ທາງຂວານາງຖືຕຣິຊູນ, ຂວານ, ດາບ ແລະວັຊຣະ.

Verse 20

वामे पाशांकुशौ तद्वत्खेटं नागं च बिभ्रती । बालार्कसदृशप्रख्या प्रतिवक्त्रं त्रिलोचना

ທາງຊ້າຍນາງຖືບ່ວງເຊືອກ ແລະຕະຂໍ (ອັງກຸສ) ເຊັ່ນດຽວກັນ ຍັງຖືໂລ່ ແລະງູ. ນາງສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນ ມີສາມຕາ ແລະມີໃບໜ້າຫັນໄປທຸກທິດ—ເປັນຮູບສະກຸນອັນນ່າເກງຂາມ ເໝາະແກ່ການບູຊາດ້ວຍສະມາທິ.

Verse 21

तस्याः पूर्वमुखं सौम्यं स्वाकारसदृशप्रभम् । दक्षिणं नीलजीमूतसदृशं घोरदर्शनम्

ໃບໜ້າທາງຕາເວັນອອກຂອງນາງອ່ອນໂຍນ ແລະເປັນມົງຄຸນ ສ່ອງສະຫວ່າງສົມກັບພຣະສະພາບອັນເທວະຂອງນາງ; ແຕ່ໃບໜ້າທາງໃຕ້ຄ້າຍເມກຝົນສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ ນ່າຢ້ານເມື່ອເຫັນ.

Verse 22

उत्तरं विद्रुमप्रख्यं नीलालकविभूषितम् । पश्चिमं पूर्णचंद्राभं सौम्यमिंदुकलाधरम्

ພາກເໜືອສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງປະກາຍປະກາລັງ (ປະກາຍປະກາລັງປະກາຍປະກາລັງ) ຄ້າຍປະກາລັງປະກາລັງປະກາລັງຂອງປະກາລັງ (ປະກາຍປະກາລັງ) ແລະປະດັບດ້ວຍຜົມຫຍຸ້ງສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ. ພາກຕາເວັນຕົກອ່ອນໂຍນ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງ ແລະຊົງຈັນເສັ້ຽວໄວ້.

Verse 23

तदंकमंडलारूढा शक्तिर्माहेश्वरी परा । महालक्ष्मीरिति ख्याता श्यामा सर्वमनोहरा

ເທິງວົງຕັກຂອງພຣະອົງ ມີພຣະສັກຕິ ມາເຮສະວະຣີ ອັນສູງສຸດ ປະທັບຢູ່. ນາງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ມະຫາລັກສະມີ—ຜິວຄ່ຳ (śyāmā) ແລະງາມຈັບໃຈທຸກດວງໃຈ.

Verse 24

मूर्तिं कृत्वैवमाकारां सकलीकृत्य च क्रमात् । मूर्तिमंतमथावाह्य यजेत्परमकारणम्

ເມື່ອປັ້ນຮູບບູຊາໃຫ້ເປັນຮູບນັ້ນແລ້ວ ແລະຄ່ອຍໆ ປະກອບພິທີສະກະລີກະຣະນະ ໃຫ້ເປັນອົງສັກສິດສົມບູນ. ຈາກນັ້ນ ຄວນອາວາຫນາພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຮູບ ແລະບູຊາພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນເຫດສູງສຸດແຫ່ງທຸກສິ່ງ.

Verse 25

स्नानार्थे कल्पयेत्तत्र पञ्चगव्यं तु कापिलम् । पञ्चामृतं च पूर्णानि बीजानि च विशेषतः

ເພື່ອພິທີອາບນ້ຳບູຊາ (ອະພິເສກ) ຄວນຈັດເຕັມພັນຈະກະວະຍະ (pañcagavya) ຈາກນົວກະປິລາ (Kapilā) ສີນ້ຳຕານ. ແລະຈັດພັນຈາມຣິຕະ (pañcāmṛta) ພ້ອມທັງເມັດທັນຍາຫານທີ່ເຕັມດີບໍ່ແຕກ ແລະເມັດພືດໂດຍພິເສດ.

Verse 26

पुरस्तान्मण्डलं कृत्वा रत्नचूर्णाद्यलंकृतम् । कर्णिकायां प्रविन्यस्येदीशानकलशं पुनः

ທາງໜ້າບ່ອນປະທັບບູຊາ ຄວນສ້າງມັນດະລະອັນສັກສິດ ແລະປະດັບດ້ວຍຜົງແກ້ວມະນີ ແລະອື່ນໆ. ແລ້ວຈຶ່ງວາງ ອີສານະ-ກະລະສະ (Īśāna kalaśa) ໄວ້ເທິງກັນນິກາ (ຈຸດກາງ) ອີກຄັ້ງ.

Verse 27

सद्यादिकलशान्पश्चात्परितस्तस्य कल्पयेत् । ततो विद्येशकलशानष्टौ पूर्वादिवत्क्रमात्

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນຈັດວາງກະລະສະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ສັດຍາ (Sadyā) ໃຫ້ລ້ອມຮອບມັນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບອັນຄວນ—ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະດຳເນີນດັ່ງເກົ່າ—ຄວນຕັ້ງກະລະສະຂອງ ວິດເຍສະວະຣະ (Vidyeśvara) ຈຳນວນແປດ.

Verse 28

तीर्थाम्बुपूरितान्कृत्वा सूत्रेणावेष्ट्य पूर्ववत् । पुण्यद्रव्याणि निक्षिप्य समन्त्रं सविधानकम्

ເມື່ອເຕີມໃຫ້ເຕັມດ້ວຍນ້ຳຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລ້ວຜູກດ້ວຍດ້າຍຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຈຶ່ງວາງສານມົງຄຸນໄວ້ພາຍໃນ ພ້ອມການສວດມັນຕຣາ ແລະຕາມພິທີກຳອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 29

दुकूलाद्येन वस्त्रेण समाच्छाद्य समंततः । सर्वत्र मंत्रं विन्यस्य तत्तन्मंत्रपुरस्सरम्

ແລ້ວໃຊ້ຜ້າດີເຊັ່ນຜ້າໄໝ ປົກຄຸມໃຫ້ມິດທົ່ວທຸກດ້ານ; ຈາກນັ້ນຈັດວາງມັນຕຣາໃນທຸກບ່ອນ ໂດຍໃຫ້ແຕ່ລະການວາງນຳໜ້າດ້ວຍມັນຕຣາຂອງຕົນເອງ.

Verse 30

स्नानकाले तु संप्राप्ते सर्वमङ्गलनिस्वनैः । पञ्चगव्यादिभिश्चैव स्नापयेत्परमेश्वरम्

ເມື່ອເວລາອາບນ້ຳອັນສັກສິດມາຮອດ ຄວນອາບນ້ຳບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ທ່າມກາງສຽງອວຍພອນມົງຄຸນ ໂດຍໃຊ້ປັນຈະກະວະຍະ ແລະສານຊຳລະອື່ນໆ.

Verse 31

ततः कुशोदकाद्यानि स्वर्णरत्नोदकान्यपि । गंधपुष्पादिसिद्धानि मन्त्रसिद्धानि च क्रमात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບຄວນໃຊ້ນ້ຳເລີ່ມຈາກນ້ຳທີ່ແຊ່ຫຍ້າກຸສະ ແລະນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍຄຳ ແລະແກ້ວມະນີ; ພ້ອມທັງນ້ຳທີ່ມີ຤ິດດ້ວຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ແລະນ້ຳທີ່ສຳເລັດດ້ວຍມັນຕຣາ.

Verse 32

उद्धृत्योद्धृत्य मन्त्रेण तैस्तैस्स्नाप्य महेश्वरम् । गंधं पुष्पादिदीपांश्च पूजाकर्म समाचरेत्

ຍົກຂຶ້ນຊ້ຳໆດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ກຳນົດ ແລ້ວອາບນ້ຳບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ (ມະຫາເທວະ) ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍແຕ່ລະຢ່າງຕາມສ່ວນ; ຈາກນັ້ນຖວາຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະປະທີບ ແລ້ວປະກອບພິທີບູຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 33

पलावरः स्यादालेप एकादशपलोत्तरः । सुवर्णरत्नपुष्पाणि शुभानि सुरभीणि च

ໃຫ້ຢາຂີ້ເຜິ້ງສໍາລັບທາລິງຄະອັນສັກສິດ ມີປະລິມານເອີ້ນວ່າ ປະລາວະຣະ ແລະເພີ່ມອີກ 11 ປະລາ; ຈົ່ງຖວາຍຄໍາ ແກ້ວມະນີ ແລະດອກໄມ້ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຫອມຫວານດ້ວຍ.

Verse 34

नीलोत्पलाद्युत्पलानि बिल्वपत्राण्यनेकशः । कमलानि च रक्तानि श्वेतान्यपि च शंभवे

ຈົ່ງຖວາຍດອກບົວສີຟ້າ ແລະດອກບົວຊະນິດອື່ນໆ, ໃບບິລວະຫຼາຍໆ; ພ້ອມທັງດອກບົວສີແດງ ແລະສີຂາວ ກໍຄວນຖວາຍແດ່ພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 35

कृष्णागुरूद्भवो धूपः सकर्पूराज्यगुग्गुलः । कपिलाघृतसंसिद्धा दीपाः कर्पूरवर्तिजाः

ຈົ່ງຖວາຍທູບທີ່ປຸງຈາກໄມ້ອະກະຣຸສີເຂັ້ມ ປົນກັບກາມຟໍ ນ້ໍາມັນເນີຍ (ກີ) ແລະຢາງກຸກກຸລຸ; ແລະຈົ່ງຈຸດປະທີບທີ່ຕຽມດ້ວຍກີຈາກງົວສີນ້ໍາຕານອ່ອນ ມີໄສ້ປະທີບເຮັດຈາກກາມຟໍ ໃນການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 36

पञ्चब्रह्मषडंगानि पूज्यान्यावरणानि च । नैवेद्यः पयसा सिद्धः स गुडाज्यो महाचरुः

ຈົ່ງບູຊາອົງປະກອບຊ່ວຍເຫຼືອ 6 ປະການຂອງ ປັນຈະພຣະພຣະຫມັນ ພ້ອມທັງອາວະຣະນະ (ວົງລ້ອມອັນສັກສິດ) ດ້ວຍ. ສໍາລັບນາຍເວດຍະ ຈົ່ງຖວາຍມະຫາຈະຣຸ ທີ່ປຸງດ້ວຍນົມ ເພີ່ມນ້ໍາຕານອ້ອຍແຂງ (ຈັກເກີຣີ) ແລະກີ.

Verse 37

पाटलोत्पलपद्माद्यैः पानीयं च सुगन्धितम् । पञ्चसौगंधिकोपेतं तांबूलं च सुसंस्कृतम्

ເຂົາໄດ້ຖວາຍນ້ໍາດື່ມອັນຫອມຫວານ ປຸງກິ່ນດ້ວຍດອກປາຕະລະ ດອກບົວສີຟ້າ ແລະດອກບົວອື່ນໆ; ແລະຍັງຖວາຍຕໍາບູລະ (ໃບໝາກ) ທີ່ປຸງແຕ່ງດີ ພ້ອມດ້ວຍກິ່ນຫອມ 5 ປະການ.

Verse 38

सुवर्णरत्नसिद्धानि भूषणानि विशेषतः । वासांसि च विचित्राणि सूक्ष्माणि च नवानि च

ພວກເຂົາໄດ້ນຳຖວາຍໂດຍພິເສດ ເຄື່ອງປະດັບທີ່ສຳເລັດດ້ວຍຄຳ ແລະ ເພັດນິລະມະນີອັນລ້ຳຄ່າ; ພ້ອມທັງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທີ່ມີລາຍລະອຽດຫຼາກຫຼາຍ ເນື້ອຜ້າລະອຽດ ແລະ ໃໝ່ສົດ.

Verse 39

दर्शनीयानि देयानि गानवाद्यादिभिस्सह । जपश्च मूलमंत्रस्य लक्षः परमसंख्यया

ຄວນນໍາເຄື່ອງບູຊາອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຄວນເຫັນໄດ້ ຖວາຍພ້ອມກັບການຮ້ອງເພງ ແລະດົນຕີຕ່າງໆ. ແລະຄວນສວດຈັບມູລະມັນຕຣາໃຫ້ຄົບຈໍານວນສູງສຸດ ຄື หนຶ່ງລັກ (100,000) ຄັ້ງ.

Verse 40

एकावरा त्र्युत्तरा च पूजा फलवशादिह । दशसंख्यावरो होमः प्रतिद्रव्यं शतोत्तरः

ໃນນີ້ ຕາມຜົນທີ່ປາດຖະໜາ ພິທີບູຊາອາດເຮັດເທື່ອດຽວ ຫຼືເຮັດສາມເທື່ອໂດຍເພີ່ມອີກເທື່ອໜຶ່ງ. ພິທີໂຮມະ (homa) ກໍານົດໃຫ້ເປັນຈໍານວນຄູນຂອງສິບ; ແລະສໍາລັບວັດຖຸຖວາຍແຕ່ລະຢ່າງ ຕ້ອງເຮັດ 101 ຄັ້ງ.

Verse 41

घोररूपश्शिवश्चिंत्यो मारणोच्चाटनादिषु । शिवलिंगे शिवाग्नौ च ह्यन्यासु प्रतिमासु च

ໃນພິທີກຳອັນຮຸນແຮງ ເຊັ່ນ ການທໍາລາຍ ການຂັບໄລ່ ແລະອື່ນໆ ຄວນພິຈາລະນາພຣະສິວະໃນຮູບອັນນ່າຢ້ານ (ghora) ບໍ່ວ່າຈະໃນສິວະລິງຄະ, ໃນໄຟສິວະອັນສັກສິດ, ຫຼືໃນປະຕິມາທີ່ຖືກປະພິທີອື່ນໆກໍຕາມ.

Verse 42

चिंत्यस्सौम्यतनुश्शंभुः कार्ये शांतिकपौष्टिके । आयसौ स्रुक्स्रुवौ कार्यौ मारणादिषु कर्मसु

ສໍາລັບພິທີເພື່ອຄວາມສະຫງົບ (śānti) ແລະເພື່ອຄວາມເຈິດຈະເລີນ (pauṣṭika) ຄວນພິຈາລະນາພຣະສັມພູໃນຮູບອ່ອນໂຍນ ແລະເປັນມົງຄຸນ. ແຕ່ໃນກຳຮຸນແຮງເຊັ່ນ ການທໍາລາຍ ແລະອື່ນໆ ສຣຸກ-ສຣຸວ (ທັບພີ/ບ່ວງຖວາຍ) ຄວນເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ.

Verse 43

तदन्यत्र तु सौवर्णौ शांतिकाद्येषु कृत्स्नशः । दूर्वया घृतगोक्षीरमिश्रया मधुना तथा

ແຕ່ໃນພິທີອື່ນໆ ເຊັ່ນ ພິທີສັນຕິ (ພິທີສະງົບພິບັດ) ແລະພິທີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ຄວນໃຊ້ຊຸດຂອງທອງຄໍາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ໃຫ້ໃຊ້ຮ່ວມກັບຫຍ້າດູຣະວາ (dūrvā), ກີ (ghee) ແລະນໍ້ານົມງົວທີ່ປົນກັນ, ພ້ອມທັງນໍ້າເຜິ້ງດ້ວຍ.

Verse 44

चरुणा सघृतेनैव केवलं पयसापि वा । जुहुयान्मृत्युविजये तिलै रोगोपशांतये

ເພື່ອຊະນະເຫນືອຄວາມຕາຍ ຄວນຖວາຍຮອມໃນໄຟສັກສິດ ດ້ວຍເຂົ້າບູຊາທີ່ຫຸງຜະສົມກີ (ghee) ຫຼືດ້ວຍນົມລ້ວນໆກໍໄດ້. ເພື່ອບັນເທົາໂລກໄພ ຄວນຮອມດ້ວຍເມັດງາ (sesame).

Verse 45

घृतेन पयसा चैव कमलैर्वाथ केवलैः । समृद्धिकामो जुहुयान्महादारिद्र्यशांतये

ເພື່ອສະງົບຄວາມທຸກຍາກອັນໃຫຍ່ ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມຮັ່ງມີ ຄວນຖວາຍຮອມໃນໄຟສັກສິດດ້ວຍກີ (ghee) ແລະນົມ; ແລະອາດຖວາຍດອກບົວລ້ວນໆເປັນເຄື່ອງບູຊາກໍໄດ້.

Verse 46

जातीपुष्पेण वश्यार्थी जुहुयात्सघृतेन तु । घृतेन करवीरैश्च कुर्यादाकर्षणं द्विजः

ຜູ້ປາຖະໜາໃຫ້ຜູ້ອື່ນຢູ່ໃນອຳນາດ ຄວນຮອມດ້ວຍດອກມະລິ (jasmine) ພ້ອມກີ (ghee). ແລະດ້ວຍດອກກະຣະວີຣ (oleander) ຊຸບໃນກີ ຜູ້ເປັນທະວິຊະ (twice-born) ອາດປະກອບພິທີດຶງດູດໄດ້.

Verse 47

तैलेनोच्चाटनं कुर्यात्स्तंभनं मधुना पुनः । स्तंभनं सर्षपेणापि लशुनेन तु पातनम्

ດ້ວຍນ້ຳມັນ ອາດປະກອບພິທີຂັບໄລ່ (uccāṭana) ໄດ້; ດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ຈຶ່ງປະກອບພິທີສະກັດ/ຕຶງຢຸດ (stambhana) ໄດ້ອີກ. ການສະກັດກໍເຮັດໄດ້ດ້ວຍເມັດຜັກກາດ (mustard); ແລະດ້ວຍກະທຽມ ຈຶ່ງເຮັດພິທີກົດລົງ/ທຳໃຫ້ຕົກ (pātana) ໄດ້.

Verse 48

ताडनं रुधिरेण स्यात्खरस्योष्ट्रस्य चोभयोः । मारणोच्चाटने कुर्याद्रोहिबीजैस्तिलान्वितैः

ສໍາລັບພິທີຕາດນະ (ການຕີ) ຄວນໃຊ້ເລືອດລາ ຫຼື ເລືອດອູດ ຫຼື ທັງສອງຮ່ວມກັນ. ສໍາລັບມາຣະນະ ແລະ ອຸຈຈາຕະນະ ໃຫ້ໃຊ້ເມັດໂຣຫີປົນກັບງາ.

Verse 49

विद्वेषणं च तैलेन कुर्याल्लांगलकस्य तु । बंधनं रोहिबीजेन सेनास्तंभनमेव च

ດ້ວຍນ້ໍາມັນ (ທີ່ຈັດເຮັດເພື່ອພິທີ) ອາດກະທໍາວິດເວສະນະ (ໃຫ້ເກີດຄວາມບາດໝາງ). ດ້ວຍພິທີຂອງຜູ້ໄຖນາ ອາດເຮັດໃຫ້ເກີດການກັ້ນຂັງ/ຄວບຄຸມ. ດ້ວຍເມັດໂຣຫີ ອາດສໍາເລັດການຜູກມັດ ແລະ ການທໍາໃຫ້ກອງທັບຢຸດນິ່ງ (ເສນາສະຕັມພະນະ) ດ້ວຍ.

Verse 50

रक्तसर्षपसंमिश्रैर्होमद्रव्यैरशेषतः । हस्तयंत्रोद्भवैस्तैलैर्जुहुयादाभिचारिके

ໃນພິທີອາພິຈາຣິກະ (ພິທີຄວບຄຸມ/ມົນດໍາ) ຄວນກະທໍາຮົມໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍວັດຖຸບູຊາທີ່ປົນເມັດມັດສະຕາດແດງ ແລະ ຖວາຍນ້ໍາມັນທີ່ບີບອອກດ້ວຍເຄື່ອງກົດດ້ວຍມືລົງໃນໄຟ.

Verse 51

कटुकीतुषसंयुक्तैः कार्पासास्थिभिरेव च । सर्षपैस्तैलसंमिश्रैर्जुहुयादाभिचारिके

ໃນພິທີອາພິຈາຣະ (ພິທີມົນຕໍ່ຕ້ານ) ຄວນຖວາຍຮົມໃນໄຟ ດ້ວຍເປືອກ/ແກັບທີ່ເຜັດຮ້ອນ ຮ່ວມກັບເມັດຝ້າຍ ແລະ ເມັດມັດສະຕາດທີ່ປົນນ້ໍາມັນ.

Verse 52

ज्वरोपशांतिदं क्षीरं सौभाग्यफलदं तथा । सर्वसिद्धिकरो होमः क्षौद्राज्यदधिभिर्युतैः

ນົມກ່າວກັນວ່າ ໃຫ້ຜົນເປັນການສະງົບລົງຂອງໄຂ້ ແລະ ໃຫ້ຜົນແຫ່ງໂຊກດີດ້ວຍ. ຮົມທີ່ຖວາຍດ້ວຍນ້ໍາເຜິ້ງ, ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee) ແລະ ນົມສົ້ມ (curd) ທີ່ປົນກັນ ຈະເປັນພິທີທີ່ນໍາໄປສູ່ຄວາມສໍາເລັດທຸກປະການ.

Verse 53

क्षीरेण तंदुलैश्चैव चरुणा केवलेन वा । शांतिकं पौष्टिकं वापि सप्तभिः समिदादिभिः

ໃຊ້ນົມແລະເຂົ້າ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຈາຣຸ (caru) ທຳມະດາ ຄວນປະກອບພິທີໂຮມາເພື່ອຊານຕິ (ປັດເປົ່າອຸປະສັກ) ຫຼືເພື່ອໂປສະຕິ (ບຳລຸງເພີ່ມພູນ) ໂດຍໃຊ້ອຸປະກອນ 7 ປະການ ເລີ່ມດ້ວຍສະມິດ (ໄມ້ເຊື້ອໄຟບູຊາ) ເປັນຕົ້ນ។

Verse 54

द्रव्यैर्विशेषतो होमे वश्यमाकर्षणं तथा । वश्यमाकर्षणं चैव श्रीपदं च विशेषतः

ໃນການຖວາຍໄຟ (homa) ເມື່ອໃຊ້ວັດຖຸບູຊາທີ່ກຳນົດໄວ້ເປັນພິເສດ ຈະເກີດຜົນເປັນພິທີວັດຊະຍະ (ຄວບຄຸມ/ໃຫ້ເຊື່ອຟັງ) ແລະອາກັຣຊະນະ (ດຶງດູດ) ດັ່ງກ່າວ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ວັດຊະຍະ-ອາກັຣຊະນະນັ້ນ ຜູກພັນເປັນພິເສດກັບການບັນລຸ śrīpada ຄືຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະສິຣິມົງຄຸນ.

Verse 55

बिल्वपत्रैस्तु हवनं शत्रोर्विजयदं तथा । समिधः शांतिकार्येषु पालाशखदिरादिकाः

ການໂຮມາດ້ວຍໃບບິລະວະ (bilva) ໃຫ້ຜົນເປັນໄຊຊະນະເໜືອສັດຕູ. ແລະໃນພິທີຊານຕິ (śānti) ສະມິດ (ໄມ້ເຊື້ອໄຟບູຊາ) ທີ່ເໝາະສົມແມ່ນໄມ້ປາລາຊະ (palāśa) ໄມ້ຄະດິຣະ (khadira) ແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 56

करवीरार्कजाः क्रौर्ये कण्टकिन्यश्च विग्रहे । प्रशांतः शांतिकं कुर्यात्पौष्टिकं च विशेषतः

ເມື່ອຄວາມດຸຮ້າຍແລະຄວາມແຂງກະດ້າງເກີດຂຶ້ນ ຄວນໃຊ້ພິທີດ້ວຍກະຣະວີຣະ (karavīra) ແລະອາຣະກະ (arka). ເມື່ອເກີດການຂັດແຍ້ງແລະການປະທະ ມີການກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ມາດຕະການທີ່ເປັນໜາມ (ເພື່ອປົກປ້ອງ). ແຕ່ຜູ້ບູຊາຜູ້ສະງົບຄວນປະກອບຊານຕິ (śānti) ເປັນພິເສດ ແລະປະກອບພິທີໂປສະຕິ (pauṣṭika) ເພື່ອຄວາມຜາສຸກດ້ວຍ.

Verse 57

निर्घृणः क्रुद्धचित्तस्तु प्रकुर्यादाभिचारिकम् । अतीवदुरवस्थायां प्रतीकारांतरं न चेत्

ຜູ້ບໍ່ມີເມດຕາ ໃຈຖືກໄຟໂກດແຜດ ອາດຫັນໄປຫາອະພິຈາຣະ (abhicāra) ຄືຄາຖາອາຄາດຮ້າຍ; ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນສະພາບທຸກຍາກຢ່າງຫນັກ ແລະບໍ່ມີວິທີແກ້ໄຂອື່ນໃດ.

Verse 58

आततायिनमुद्दिश्य प्रकुर्यादाभिचारिकम् । स्वराष्ट्रपतिमुद्दिश्य न कुर्यादाभिचारिकम्

ພິທີອາບິຈາຣະ (abhicāra) ເພື່ອກໍ່ໂທດ ອາດເຮັດໄດ້ໂດຍມີຜູ້ຮຸກຮານ (ātatāyin) ເປັນເປົ້າໝາຍ; ແຕ່ບໍ່ຄວນເຮັດຕໍ່ເຈົ້າເມືອງ/ຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງອານາເຂດຂອງຕົນ.

Verse 59

यद्यास्तिकस्सुधर्मिष्ठो मान्यो वा यो ऽपि कोपि वा । तमुद्दिश्यापि नो कुर्यादाततायिनमप्युत

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເປັນຜູ້ເຊື່ອຖືທຳ (āstika) ແລະຊອບທຳຢ່າງຍິ່ງ ຄວນແກ່ການນັບຖື—ກໍບໍ່ຄວນເຮັດການກະທຳແບບຜູ້ຮຸກຮານຮຸນແຮງ (ātatāyin) ໂດຍມີເຂົາເປັນເປົ້າໝາຍ ແລະບໍ່ຄວນຍຸຍົງໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດນັ້ນ.

Verse 60

मनसा कर्मणा वाचा यो ऽपि कोपि शिवाश्रितः । स्वराष्ट्रपतिमुद्दिश्य शिवा श्रितमथापि वा

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ພຶ່ງພາພຣະສິວະ (Śiva) ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍກາຍ ແລະດ້ວຍວາຈາ—ໂດຍມີເຈດຕະນາມຸ່ງໄປຫາເຈົ້າເມືອງແຫ່ງອານາເຂດຂອງຕົນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າຢູ່ໃນຮົ່ມພຣະສິວະ.

Verse 61

कृत्वाभिचारिकं कर्म सद्यो विनिपतेन्नरः । स्वराष्ट्रपालकं तस्माच्छिवभक्तं च कञ्चन

ເມື່ອຜູ້ໃດເຮັດກຳອາບິຈາຣະ (abhicāra) ເພື່ອໃຫ້ເກີດໂທດ ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຕ່ຳລົງທັນທີ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໄດ້ໂຈມຕີດ້ວຍພິທີແບບນີ້ ຕໍ່ຜູ້ພິທັກອານາເຂດຂອງຕົນ ຫຼືຕໍ່ຜູ້ພັກດີແດ່ພຣະສິວະຜູ້ໃດເລີຍ.

Verse 62

न हिंस्यादभिचाराद्यैर्यदीच्छेत्सुखमात्मनः । अन्यं कमपि चोद्दिश्य कृत्वा वै मारणादिकम्

ຖ້າປາດຖະນາຄວາມສຸກແລະຄວາມດີແກ່ຕົນ ບໍ່ຄວນເຮັດຮ້າຍຜູ້ໃດດ້ວຍອາບິຈາຣະ ແລະພິທີອື່ນໆ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ຄວນເຮັດການຂ້າ ແລະການອື່ນໆ ໂດຍມຸ່ງເປົ້າໄປຫາຜູ້ອື່ນຜູ້ໃດເລີຍ.

Verse 63

पश्चात्तापेन संयुक्तः प्रायश्चित्तं समाचरेत् । बाणलिंगे ऽपि वा कुर्यान्निर्धनो धनवानपि

ດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດແທ້ ຄວນປະຕິບັດປຣາຍະຈິດຕະ (ພິທີຊຳລະບາບ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຈະຍາກຈົນຫຼືຮັ່ງມີກໍຕາມ ກໍອາດເຮັດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ໜ້າ ບານະ-ລິງຄະ (ລິງຄະພົກພາ) ເພາະພຣະສິວະເຂົ້າເຖິງໄດ້ຜ່ານການບູຊາທີ່ຖ່ອມຕົນ ແລະຖືກພິທີ.

Verse 64

स्वयंभूते ऽथ वा लिंगे आर्षके वैदिके ऽपि वा । अभावे हेमरत्नानामशक्तौ च तदर्जने

ບໍ່ວ່າລິງຄະຈະເປັນສະວັຍັມພູ (ປາກົດເອງ) ຫຼືຕັ້ງຕາມຈາຣະນະຂອງລະສີ ຫຼືຕາມຂໍ້ບັງຄັບແຫ່ງເວດ—ຖ້າຂາດຄຳແລະແກ້ວມະນີ ຫຼືບໍ່ມີກຳລັງຈະຫາມາໄດ້ ກໍຄວນບູຊາດ້ວຍສິ່ງທີ່ພໍເຮັດໄດ້.

Verse 65

मनसैवाचरेदेतद्द्रव्यैर्वा प्रतिरूपकैः । क्वचिदंशे तु यः शक्तस्त्वशक्तः क्वचिदंशके

ຄວນປະຕິບັດການບູຊານີ້ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍໃຈຢ່າງດຽວ ຫຼືດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຈິງ ຫຼືດ້ວຍສິ່ງທົດແທນທີ່ເໝາະສົມ. ເພາະບາງຄົນອາດມີກຳລັງໃນບາງສ່ວນ ແຕ່ອ່ອນແຮງໃນອີກບາງສ່ວນ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນເຮັດຕາມຄວາມສາມາດໃນແຕ່ລະດ້ານ.

Verse 66

सो ऽपि शक्त्यनुसारेण कुर्वंश्चेत्फलमृच्छति । कर्मण्यनुष्ठिते ऽप्यस्मिन्फलं यत्र न दृश्यते

ເຖິງແມ່ນຄົນນັ້ນເອງ ຖ້າເຮັດຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ກໍຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນ. ແຕ່ແມ່ນວ່າໄດ້ປະຕິບັດພິທີນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ບາງຄັ້ງຜົນກໍບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນທັນທີ.

Verse 67

द्विस्त्रिर्वावर्तयेत्तत्र सर्वथा दृश्यते फलम् । पूजोपयुक्तं यद्द्रव्यं हेमरत्नाद्यनुत्तमम्

ຖ້າໃນພິທີນັ້ນ ເຮັດຊ້ຳສອງຄັ້ງ ຫຼືສາມຄັ້ງ ຜົນຍ່ອມປາກົດແນ່ນອນ. ສິ່ງໃດທີ່ນຳໃຊ້ໃນການບູຊາ—ເຊັ່ນ ຄຳ ແລະແກ້ວມະນີອັນປະເສີດ—ຍ່ອມມີອານຸພາບສູງສຸດເມື່ອຖວາຍໃນພຣະສິວະປູຊາ.

Verse 68

तत्सर्वं गुरवे दद्याद्दक्षिणां च ततः पृथक् । स चेन्नेच्छति तत्सर्वं शिवाय विनिवेदयेत्

ຄວນນໍາທຸກຢ່າງນັ້ນໄປຖວາຍແດ່ພຣະຄູ (ກຸຣຸ) ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍດັກຊິນາແຍກຕ່າງຫາກ. ຖ້າທ່ານບໍ່ປາດຖະນາຮັບ ກໍໃຫ້ອຸທິດທັງໝົດແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 69

अथवा शिवभक्तेभ्यो नान्येभ्यस्तु प्रदीयते । यः स्वयं साधयेच्छक्त्या गुर्वादिनिरपेक्षया

ຫຼືອີກຢ່າງ ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນ. ແຕ່ຜູ້ໃດອາໄສແຕ່ກໍາລັງຕົນ ປະຕິບັດສາທະນາໂດຍບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ກຸຣຸ ແລະຜູ້ນໍາທາງອື່ນໆ ຍ່ອມບໍ່ຖືກທໍານຽມທໍາມະ.

Verse 70

सो ऽप्येवमाचरेदत्र न गृह्णीयात्स्वयं पुनः । स्वयं गृह्णाति यो लोभात्पूजांगद्रव्यमुत्तमम्

ຜູ້ນັ້ນກໍຄວນປະພຶດຕາມນີ້ໃນພິທີນີ້ ແລະບໍ່ຄວນເອົາສິ່ງໃດເຂົ້າຕົນອີກ. ຜູ້ໃດເພາະຄວາມໂລບ ເອົາເຄື່ອງບູຊາອັນປະເສີດທີ່ເປັນອຸປະກອນບູຊາອັນຖືກຕ້ອງໄປເປັນຂອງຕົນ ຍ່ອມຂັດກັບທໍາມະ.

Verse 71

कांक्षितं न लभेन्मूढो नात्र कार्या विचारणा । अर्चितं यत्तु तल्लिंगं गृह्णीयाद्वा नवा स्वयम्

ຄົນຫຼົງໂງ່ຍ່ອມບໍ່ໄດ້ສິ່ງທີ່ປາດຖະນາ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຮັບເອົາລິງຄະນັ້ນເອງທີ່ໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາລິງຄະໃໝ່ດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 72

गृह्णीयाद्यदि तन्नित्यं स्वयं वान्यो ऽपि वार्चयेत् । यथोक्तमेव कर्मैतदाचरेद्यो ऽनपायतः

ຖ້າຮັບເອົາວິນັຍນັ້ນແລ້ວຮັກສາໃຫ້ເປັນປະຈໍາທຸກມື້—ຈະບູຊາດ້ວຍຕົນເອງ ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນບູຊາກໍຕາມ—ຄວນປະຕິບັດພິທີນີ້ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແທ້ ໂດຍບໍ່ເບື້ອນບ່ຽງ.

Verse 73

फलं व्यभिचरेन्नैवमित्यतः किं प्ररोचकम् । तथाप्युद्देशतो वक्ष्ये कर्मणः सिद्धिमुत्तमम्

ຖ້າຜົນແຫ່ງກຳບໍ່ເບື້ອນບໍ່ຜັນແປເຊັ່ນນີ້ ຈະຕ້ອງຊັກຊວນອັນໃດອີກ? ແຕ່ກໍຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ເຖິງຄວາມສຳເລັດອັນສູງສຸດຂອງພິທີກຳ ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈແລະປະຕິບັດໃຫ້ສົມບູນ।

Verse 74

अपि शत्रुभिराक्रांतो व्याधिभिर्वाप्यनेकशः । मृत्योरास्यगतश्चापि मुच्यते निरपायतः

ແມ່ນແຕ່ຖືກສັດຕູຮຸກຮານ ຫຼືຖືກໂລກໄພຫຼາຍຢ່າງບີບຄັ້ນ ຫຼືເຖິງຂັ້ນເຂົ້າໄປໃນປາກແຫ່ງຄວາມຕາຍ ກໍຍັງພົ້ນໄດ້ແນ່ນອນ ແລະບໍ່ມີອັນຕະລາຍ ໂດຍພຣະກະລຸນາຊ່ວຍຊີວິດຂອງພຣະເຈົ້າ ເມື່ອໄດ້ພຶ່ງພາພຣະສິວະ।

Verse 75

पूजायते ऽतिकृपणो रिक्तो वैश्रवणायते । कामायते विरूपो ऽपि वृद्धो ऽपि तरुणायते

ໂດຍພຣະກະລຸນາຜ່ານການບູຊາພຣະສິວະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕະໜີ່ຢ່າງຍິ່ງກໍກາຍເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖື; ຜູ້ຂັດສົນກໍກາຍເປັນດັ່ງໄວສຣະວະນະ (ກຸເບຣ) ເຈົ້າແຫ່ງຊັບ. ຜູ້ບໍ່ງາມກໍກາຍເປັນນ່າປາດຖະໜາ; ຜູ້ເຖົ້າກໍດັ່ງຄືຫນຸ່ມ.

Verse 76

शत्रुर्मित्रायते सद्यो विरोधी किंकरायते । विषायते यदमृतं विषमप्यमृतायते

ໂດຍອຳນາດການປ່ຽນແປງຂອງປັນຍາແຫ່ງພຣະສິວະ ແລະຄວາມພັກດີ, ສັດຕູກໍກາຍເປັນມິດໃນທັນທີ ແລະຜູ້ຕໍ່ຕ້ານກໍກາຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້. ສິ່ງທີ່ເປັນອະມຣິຕະອາດກາຍເປັນພິດ ແລະແມ່ນແຕ່ພິດກໍອາດກາຍເປັນອະມຣິຕະ—ຕາມສະພາບຈິດ ແລະການຜູກມັດຫຼືການປົດປ່ອຍແຫ່ງກຳ.

Verse 77

स्थलायते समुद्रो ऽपि स्थलमप्यर्णवायते । महीधरायते श्वभ्रं स च श्वभ्रायते गिरिः

ແມ່ນແຕ່ທະເລກໍປານດັ່ງພື້ນດິນແຫ້ງ ແລະພື້ນດິນແຫ້ງກໍປານດັ່ງທະເລ. ຫຼຸມລຶກເບິ່ງຄືພູເຂົາ ແລະພູເຂົານັ້ນກໍເບິ່ງຄືຫຼຸມ—ນີ້ແມ່ນການກັບຕາລະຫຼອກລວງທີ່ມາຍາສ້າງຂຶ້ນເທິງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ (paśu).

Verse 78

पद्माकरायते वह्निः सरो वैश्वानरायते । वनायते यदुद्यानं तदुद्यानायते वनम्

ໃນສະພາບກັບຄືນທາງວິນຍານນັ້ນ ໄຟເຫັນຄືສະຫຼອງດອກບົວ; ສະຫຼອງນ້ຳເຫັນຄືໄຟລຸກ. ສວນດອກໄມ້ກາຍເປັນປ່າ; ປ່າກາຍເປັນສວນ.

Verse 79

सिंहायते मृगः क्षुद्रः सिंहः क्रीडामृगायते । स्त्रियो ऽभिसारिकायन्ते लक्ष्मीः सुचरितायते

ໃນຄວາມປັ່ນປ່ວນແຫ່ງຍຸກ ກວາງນ້ອຍກໍຫຼິ້ນບົດເປັນສິງ; ສິງກັບກາຍເປັນສັດຫຼິ້ນ. ຍິງສາວກາຍເປັນຜູ້ລັກລອບໄປຕາມກາມ; ແລະລັກສະມີ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ—ພັກຢູ່ແຕ່ໃນຄວາມປະພຶດດີ ແລະຈິດໃຈສູງສົ່ງ.

Verse 80

स्वैरप्रेष्यायते वाणी कीर्तिस्तु गणिकायते । स्वैराचारायते मेधा वज्रसूचीयते मनः

ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນຄວາມປະພຶດບໍ່ມີຂອບເຂດ ຄຳເວົ້າກາຍເປັນເຫມືອນຄົນຮັບໃຊ້ຈ້າງ; ຊື່ສຽງກາຍເປັນເຫມືອນນາງຄະນິກາ. ປັນຍາຫັນໄປຫາທາງສຳສ່ອນ; ແລະໃຈກາຍເປັນເຫມືອນເຂັມເພັດ—ແຂງ, ແຫຼມ, ແລະທະລຸ.

Verse 81

महावातायते शक्तिर्बलं मत्तगजायते । स्तम्भायते समुद्योगैः शत्रुपक्षे स्थिता क्रिया

ເມື່ອພະລັງກາຍເປັນລົມພາຍຸໃຫຍ່ ແລະກຳລັງກາຍເປັນຊ້າງເມົາ, ການກະທຳ—ເມື່ອໄປຢືນຢູ່ຝ່າຍສັດຕູ—ຖືກຫຸ້ມຂັງ ແລະຢຸດຊະງັກ ເນື່ອງຈາກການຝືນພະຍາຍາມເກີນກຳລັງ ແລະຄວາມຮ້ອນຮົນ.

Verse 82

शत्रुपक्षायते ऽरीणां सर्व एव सुहृज्जनः । शत्रवः कुणपायन्ते जीवन्तोपि सबांधवाः

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມອາຄາດຄອງຄຸມ ແມ່ນແຕ່ມິດສະຫາຍຜູ້ຫວັງດີທັງປວງກໍເຫັນຄືຢູ່ຝ່າຍສັດຕູ. ແລະສັດຕູ—ແມ່ນຈະຍັງມີຊີວິດພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ—ກໍຖືກເຫັນວ່າໄຮ້ຄ່າດັ່ງຊາກສົບ. ດັ່ງນີ້ ພັນທະແຫ່ງຄວາມຊັງບິດເບືອນປັນຍາ ແລະຜູກວິນຍານໃຫ້ຫ່າງຈາກພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 83

आपन्नो ऽपि गतारिष्टः स्वयं खल्वमृतायते । रसाय नायते नित्यमपथ्यमपि सेवितम्

ແມ່ນແຕ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ກໍພົ້ນຈາກອັນຕະລາຍ; ໂດຍຕົນເອງມັນກາຍເປັນນ້ຳອະມຣິຕ. ແຕ່ຂອງບໍ່ຄວນ ແມ່ນກິນປະຈຳ ກໍບໍ່ກາຍເປັນຣະສາຍນະຜູ້ໃຫ້ຊີວິດ.

Verse 84

अनिशं क्रियमाणापि रतिस्त्वभिनवायते । अनागतादिकं सर्वं करस्थामलकायते

ແມ່ນແຕ່ປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຄວາມຮັກແຫ່ງພັກຕິນັ້ນກໍຍັງສົດໃໝ່ຢູ່ເສມອ. ແລະທຸກສິ່ງ—ອະນາຄົດແລະອື່ນໆ—ປານດັ່ງໝາກອາມະລະກະຢູ່ໃນຝາມື ຮູ້ແຈ້ງຊັດ.

Verse 85

यादृच्छिकफलायन्ते सिद्धयो ऽप्यणिमादयः । बहुनात्र किमुक्तेन सर्वकामार्थसिद्धिषु

ແມ່ນແຕ່ສິດທິຍະໂຍກ ເຊັ່ນ ອະນິມາ ແລະອື່ນໆ ກໍເກີດຂຶ້ນເພີຍແຕ່ເປັນຜົນພົບພາໂດຍບັງເອີນ. ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ໃນການສຳເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ ມີແຕ່ພຣະກະລຸນາແລະການບູຊາພຣະສິວະເທົ່ານັ້ນທີ່ແນ່ນອນ.

Verse 86

अस्मिन्कर्मणि निर्वृत्ते त्वनवाप्यं न विद्यते

ເມື່ອການປະຕິບັດອັນສັກສິດນີ້ ສຳເລັດຖືກຕ້ອງແລ້ວ ສຳລັບເຈົ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້.