द्वितीयतृतीयावरणपूजाक्रमः | The Sequence of the Second and Third Enclosure Worship (Āvaraṇa-pūjā)

Verse 1

तत्रादौ शिवयोः पार्श्वे दक्षिणे वामतः क्रमात् । गंधाद्यैरर्चयेत्पूर्वं देवौ हेरंबषण्मुखौ

ໃນນັ້ນ ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ຂ້າງພຣະສິວະແລະພຣະເທວີ ຕາມລຳດັບ—ຂ້າງຂວາກ່ອນ ແລ້ວຂ້າງຊ້າຍ—ຄວນເລີ່ມບູຊາດ້ວຍຈັນທະນະແລະເຄື່ອງຖວາຍອື່ນໆ ແກ່ເທວະສອງອົງ: ເຮຣັມບະ (ຄະເນຊະ) ແລະ ສັນມຸຂະ (ສະກັນດະ).

Verse 2

ततो ब्रह्माणि परित ईशानादि यथाक्रमम् । सशक्तिकानि सद्यांतं प्रथमावरणे यजेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາເທວະຜູ້ປະກາດພຣະພຣະຫມາ ຢູ່ຮອບດ້ານທັງປວງ ຕາມລຳດັບທີ່ຖືກຕ້ອງ ເລີ່ມຈາກ ອີສານະ; ແລະໃນອາວະຣະນະທຳອິດ (ວົງລ້ອມທຳອິດຂອງມັນດະລະ) ຄວນບູຊາພວກທ່ານພ້ອມດ້ວຍສັກຕິຂອງແຕ່ລະອົງ ຈາກ ສັດຍະ (Sadya) ໄປຈົນສິ້ນສຸດ।

Verse 3

षडंगान्यपि तत्रैव हृदयादीन्यनुक्रमात् । शिवस्य च शिवायाश्च वाह्नेयादि समर्चयेत्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ພຶງບູຊາອົງປະກອບຊ່ວຍຫົກປະການ ໂດຍລຽນລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ «ຫົວໃຈ» ແລະພຶງນົບນ້ອມບູຊາພຣະສິວະ ແລະພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ດ້ວຍພິທີເລີ່ມຈາກການຖວາຍໄຟ ແລະອື່ນໆ.

Verse 4

तत्र वामादिकान्रुद्रानष्टौ वामादिशक्तिभिः । अर्चयेद्वा न वा पश्चात्पूर्वादिपरितः क्रमात्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພຶງບູຊາຣຸດຣະທັງແປດ ເລີ່ມຈາກ «ວາມະ» ພ້ອມດ້ວຍສັກຕິທີ່ເລີ່ມຈາກ «ວາມາ»; ຈະບູຊາກໍໄດ້ ຫຼືບໍ່ບູຊາກໍໄດ້—ແລ້ວຈຶ່ງດຳເນີນຕາມລຳດັບ ໂດຍວຽນຮອບມັນດະລາ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະທິດອື່ນໆ.

Verse 5

प्रथमावरणं प्रोक्तं मया ते यदुनंदन । द्वितीयावरणं प्रीत्या प्रोच्यते श्रद्धया शृणु

ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງວົງຍາດຸ, ຂ້າໄດ້ກ່າວອະທິບາຍ «ອາວະຣະນະ» ຊັ້ນທຳອິດໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ. ບັດນີ້ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂ້າຈະພັນນາອາວະຣະນະຊັ້ນທີສອງ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍສັດທາ.

Verse 6

अनंतं पूर्वादिक्पत्रे तच्छक्तिं तस्य वामतः । सूक्ष्मं दक्षिणदिक्पत्रे सह शक्त्या समर्चयेत्

ໃນກີບດອກໄມ້ທາງທິດຕາເວັນອອກ ພຶງບູຊາອະນັນຕະ ແລະທາງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ພຶງບູຊາສັກຕິຂອງພຣະອົງ. ໃນກີບດອກໄມ້ທາງທິດໃຕ້ ພຶງບູຊາສູກສະມະ ພ້ອມດ້ວຍສັກຕິ ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ.

Verse 7

ततः पश्चिमदिक्पत्रे सह शक्त्या शिवोत्तमम् । तथैवोत्तरदिक्पत्रे चैकनेत्रं समर्चयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນກີບດອກໄມ້ທາງທິດຕາເວັນຕົກ ພຶງບູຊາພຣະສິວະຜູ້ສູງສຸດ ພ້ອມດ້ວຍສັກຕິ. ແລະໃນກີບດອກໄມ້ທາງທິດເໜືອ ພຶງບູຊາພຣະອົງຜູ້ມີຕາດຽວ ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມສົມຄວນ.

Verse 8

एकरुद्रं च तच्छक्तिं पश्चादीशदले ऽर्चयेत् । त्रिमूर्तिं तस्य शक्तिं च पूजयेदग्निदिग्दले

ໃນກີບດອກດ້ານຕາເວັນຕົກ ອັນສຳພັນກັບ ອີສະ (Īśa) ພຶງບູຊາ ເອກະຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍ ສັກຕິ ຂອງພຣະອົງ. ໃນກີບດອກແຫ່ງທິດໄຟ ພຶງບູຊາ ຕຣິມູຣຕິ ພ້ອມດ້ວຍ ສັກຕິ ທີ່ສອດຄ່ອງ.

Verse 9

श्रीकण्ठं नैरृते पत्रे तच्छक्तिं तस्य वामतः । तथैव मारुते पत्रे शिखंडीशं समर्चयेत्

ໃນກີບດອກປະຈຳທິດນາຍຣິຕະ (ຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້) ພຶງບູຊາ ສຣີກັນຖະ (Śrīkaṇṭha); ແລະທາງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ພຶງບູຊາ ສັກຕິ ຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງດຽວກັນ ໃນກີບດອກປະຈຳທິດລົມ (ມາຣຸຕະ) ພຶງບູຊາ ສິຂັນຑີອີສະ (Śikhaṇḍīśa) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 10

द्वितीयावरणे चेज्यास्सर्वर्तश्चक्रवर्तिनः । तृतीयावरणे पूज्याः शक्तिभिश्चाष्टमूर्तयः

ໃນອາວະຣະນະຊັ້ນທີສອງ ພຶງບູຊາ ຈັກກະວັດຕິທັງຫຼາຍ ຜູ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງທຸກປະການ. ໃນອາວະຣະນະຊັ້ນທີສາມ ພຶງນະມັດສະການ ອັດຖະມູຣຕິ ຂອງພຣະສິວະ ພ້ອມດ້ວຍ ສັກຕິ ຂອງພວກພຣະອົງ.

Verse 11

अष्टसु क्रमशो दिक्षु पूर्वादिपरितः क्रमात् । भवः शर्वस्तथेशानो रुद्रः पशुपतिस्ततः

ໃນທິດທັງແປດ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວວຽນໄປຕາມລຳດັບຮອບດ້ານ ພຣະສິວະຖືກເອີ້ນຕາມລຳດັບວ່າ ພະວະ, ສະຣະວະ, ອີສານະ, ຣຸດຣະ ແລະຕໍ່ມາ ປະຊຸປະຕິ.

Verse 12

उग्रो भीमो महादेव इत्यष्टौ मूर्तयः क्रमात् । अनंतरं ततश्चैव महादेवादयः क्रमात्

ຕາມລຳດັບ ຮູບປາກົດທັງແປດ ຖືກເອີ້ນວ່າ “ອຸກຣະ”, “ພີມະ”, “ມະຫາເທວະ” ແລະອື່ນໆ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກໍມີການລຽງຊື່ອີກຄັ້ງຕາມລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ “ມະຫາເທວະ” ເປັນຕົ້ນ.

Verse 13

ईशानो विजयो भीमो देवदेवो भवोद्भवः । कपर्दीशश्च कथ्यंते तथैकादशशक्तयः

ເຂົາເວົ້າເຖິງ (ພຣະສິວະ) ວ່າເປັນ Īśāna, Vijaya, Bhīma, Devadeva, Bhavodbhava ແລະ Kapardīśa; ແລະຍັງປະກາດເຖິງ ສັກຕິ 11 ປະການ ອີກດ້ວຍ.

Verse 14

तत्राष्टौ प्रथमं पूज्याः वाह्नेयादि यथाक्रमम् । देवदेवः पूर्वपत्रे ईशानं चाग्निगोचरे

ທີ່ນັ້ນ ຄວນບູຊາທັງແປດກ່ອນ ເລີ່ມຈາກທິດອາຄະເນ ແລະດໍາເນີນຕາມລໍາດັບ. ກີບດອກທາງຕາເວັນອອກແມ່ນພຣະເທວະເທວະ (ສິວະ) ແລະໃນຂອບເຂດຂອງອັກນິ ແມ່ນ Īśāna.

Verse 15

भवोद्भवस्तयोर्मध्ये कपालीशस्ततः परम् । तस्मिन्नावरणे भूयो वृषेन्द्रं पुरतो यजेत्

ລະຫວ່າງ Bhava ແລະ Udbhava ແລະຍັງເກີນໄປຈາກພວກນັ້ນ ແມ່ນ Kapālīśa (ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງກະໂຫຼກ). ໃນອາວະຣະນະນັ້ນເອງ ຄວນບູຊາອີກຄັ້ງແກ່ ວຣິເສນທຣະ—ນັນດິນ—ຜູ້ຖືກຈັດໄວ້ທາງໜ້າ (ພຣະອົງ).

Verse 16

नंदिनं दक्षिणे तस्य महाकालं तथोत्तरे । शास्तारं वह्निदिक्पत्रे मात्ःर्दक्षिणदिग्दले

ທາງໃຕ້ຂອງພຣະອົງແມ່ນ Nandin; ທາງເໜືອແມ່ນ Mahākāla. ກີບດອກທີ່ຫັນໄປທາງທິດໄຟແມ່ນ Śāstā, ແລະກີບດອກທາງດ້ານໃຕ້ແມ່ນບັນດາພຣະແມ່ (Mātṛ).

Verse 17

गजास्यं नैरृते पत्रे षण्मुखं वारुणे पुनः । ज्येष्ठां वायुदले गौरीमुत्तरे चंडमैश्वरे

ໃນກີບດອກທາງທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ (ໄນຣຶຕ) ພຶງວາງຈິດບູຊາ ກະຈາສະຍະ (ພຣະຄະເນຊາ)؛ ແລະໃນກີບຂອງ ວະຣຸນ (ທິດຕາເວັນຕົກ) ພຶງບູຊາ ສັນມຸຂ (ກາຣຕຕິເກຍ)। ໃນກີບຂອງ ວາຍຸ (ທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງເໜືອ) ພຶງບູຊາ ເຈຍສຖາ; ໃນກີບທາງເໜືອ ພຶງບູຊາ ເກົາຣີ; ແລະໃນກີບ ອີສານ (ທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ) ພຶງບູຊາ ຈັນຑະມະເຫສວະຣ—ຮູບດຸຮ້າຍຂອງ ມະເຫສວະຣ।

Verse 18

शास्तृनन्दीशयोर्मध्ये मुनीन्द्रं वृषभं यजेत् । महाकालस्योत्तरतः पिंगलं तु समर्चयेत्

ລະຫວ່າງ ຊາສຕຣຶ (Śāstṛ) ແລະ ນັນດີອີຊະ (Nandīśa) ພຶງບູຊາ ວຣຶສະພະ—ໂຄອັນບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລິດທິນັບຖື. ແລະທາງເໜືອຂອງ ມະຫາກາລ ພຶງສັກກາລະບູຊາ ປິງກະລະ (Piṅgala) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 19

शास्तृमातृसमूहस्य मध्ये भृंगीश्वरं ततः । मातृविघ्नेशमध्ये तु वीरभद्रं समर्चयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນກາງຫມູ່ຊຸມນຸມຂອງ ຊາສຕາ (Śāstā) ແລະ ບັນດາແມ່ພຣະ (ມາຕຣຶກາ) ພຶງບູຊາ ພຣຶງກີອີສະວະຣ (Bhṛṅgīśvara). ແລະໃນຊ່ອງລະຫວ່າງ ບັນດາແມ່ພຣະ ແລະ ວິຄເນຊະ (Vighneśa/ຄະເນຊາ) ພຶງບູຊາ ວີຣະພັດຣະ (Vīrabhadra) ຢ່າງຖືກພິທີ.

Verse 20

स्कन्दविघ्नेशयोर्मध्ये यजेद्देवीं सरस्वतीम् । ज्येष्ठाकुमारयोर्मध्ये श्रियं शिवपदार्चिताम्

ລະຫວ່າງ ສະກັນດະ (Skanda) ແລະ ວິຄເນຊະ (Vighneśa) ພຶງບູຊາ ເທວີ ສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī). ແລະລະຫວ່າງ ຜູ້ໃຫຍ່ ແລະ ຜູ້ນ້ອຍ (ບຸດ) ພຶງບູຊາ ສຣີ (Śrī/ລັກສະມີ) ຜູ້ທີ່ພຣະສິວະບູຊາພຣະບາດຂອງນາງ.

Verse 21

ज्येष्ठागणाम्बयोर्मध्ये महामोटीं समर्चयेत् । गणाम्बाचण्डयोर्मध्ये देवीं दुर्गां प्रपूजयेत्

ລະຫວ່າງ ເຈຍສຖາ (Jyeṣṭhā) ແລະ ຄະນາມບາ (Gaṇāmbā) ພຶງບູຊາ ມະຫາໂມຕີ (Mahāmoṭī) ຢ່າງຖືກພິທີ. ແລະລະຫວ່າງ ຄະນາມບາ ແລະ ຈັນຑາ (Caṇḍā) ພຶງບູຊາ ເທວີ ດຸຣຄາ (Durgā) ເປັນພິເສດ.

Verse 22

अत्रैवावरणे भूयः शिवानुचरसंहतिम् । रुद्रप्रथमभूताख्यां विविधां च सशक्तिकाम्

ໃນຂອບເຂດນີ້ເອງ ທ່ານໄດ້ເຫັນອີກຄັ້ງ ກອງຫມູ່ໃຫຍ່ຂອງຜູ້ຕິດຕາມພຣະສິວະ—ເປັນສັດມູນດັ້ງເດີມທີ່ຣຸດຣະໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນກ່ອນ—ມີຮູບຮ່າງຫຼາກຫຼາຍ ແລະແຕ່ລະຕົນມີພະລັງສັກຕິຂອງຕົນເອງ.

Verse 23

शिवायाश्च सखीवर्गं जपेद्ध्यात्वा समाहितः । एवं तृतीयावरणे वितते पूजिते सति

ດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມແນ່ນອນ ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ຄວນສວດຈະປະ (ຊື່/ມັນຕຣາ) ຂອງວົງເພື່ອນສະຫາຍຂອງພຣະນາງສິວາ (ປາຣະວະຕີ). ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອາວະຣະນະທີສາມຂອງການບູຊາຖືກຈັດວາງແລະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພິທີຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປຕາມນີ້.

Verse 24

चतुर्थावरणं ध्यात्वा बहिस्तस्य समर्चयेत् । भानुः पूर्वदले पूज्यो दक्षिणे चतुराननः

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງອາວະຣະນະທີສີ່ຂອງມັນດະລະອັນສັກສິດ ກໍຄວນບູຊາມັນພາຍນອກໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ທີ່ກີບດອກທາງຕາເວັນອອກ ຄວນບູຊາພຣະພານຸ (ພຣະອາທິດ) ແລະທີ່ກີບທາງໃຕ້ ຄວນບູຊາຈະຕຸຣານະນະ (ພຣະພຣະຫມາສີ່ໜ້າ).

Verse 25

रुद्रो वरुणदिक्पत्रे विष्णुरुत्तरदिग्दले । चतुर्णामपि देवानां पृथगावरणान्यथ

ຣຸດຣະຖືກຈັດໄວ້ໃນກີບດອກທິດຂອງວະຣຸນະ (ທິດຕາເວັນຕົກ) ແລະ ວິສນຸ ຢູ່ໃນກີບດອກທິດເໜືອ. ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບເທວະທັງສີ່ ຄວນຈັດອາວະຣະນະ (ວົງປົກປ້ອງ) ແຍກກັນເປັນລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 26

तस्यांगानि षडेवादौ दीप्ताद्याभिश्च शक्तिभिः । दीप्ता सूक्ष्मा जया भद्रा विभूतिर्विमला क्रमात्

ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ອະວະຍະຂອງພຣະອົງຖືກກ່າວວ່າມີຫົກປະການ ແລະປະດັບດ້ວຍສັກຕິທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ດີປຕາ—ຄື ດີປຕາ, ສູກສະມາ, ຊະຍາ, ພັດຣາ, ວິພູຕິ, ແລະ ວິມະລາ—ຕາມລຳດັບ.

Verse 27

अमोघा विद्युता चैव पूर्वादि परितः स्थिताः । द्वितीयावरणे पूज्याश्चतस्रो मूर्तयः क्रमात्

ໃນອາວະຣະນະຊັ້ນທີສອງ ພຶງບູຊາຕາມລຳດັບ ຮູບທິບສີ່ປະການ—ອະໂມຄາ ແລະ ວິດຍຸຕາ—ຕັ້ງຢູ່ຮອບດ້ານ ເລີ່ມແຕ່ທິດຕາເວັນອອກ.

Verse 28

पूर्वाद्युत्तरपर्यंताः शक्तयश्च ततः परम् । आदित्यो भास्करो भानू रविश्चेत्यनुपूर्वशः

ເລີ່ມແຕ່ທິດຕາເວັນອອກ ຈົນເຖິງທິດເໜືອ ບັນດາສັກຕິຖືກລຽງນາມ; ແລະຖັດໄປຕາມລຳດັບ ພຣະອາທິດຖືກເອີ້ນວ່າ ອາທິຕຍະ, ພາສະກະຣະ, ພານຸ, ແລະ ຣະວິ.

Verse 29

अर्को ब्रह्मा तथा रुद्रो विष्णुश्चैते विवस्वतः । विस्तारा पूर्वदिग्भागे सुतरां दक्षिणे स्थिताः

ຈາກ ວິວັສວັດ (ພຣະອາທິດ) ເກີດຂຶ້ນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້—ອະຣກະ, ພຣະພຣະຫມາ, ຣຸດຣະ, ແລະ ວິສນຸ. ການແຜ່ຂະຫຍາຍຂອງພວກທ່ານ ຕັ້ງຢູ່ໃນສ່ວນທິດຕາເວັນອອກ ແລະໂດຍພິເສດຢູ່ທິດໃຕ້.

Verse 30

बोधनी पश्चिमे भागे आप्यायिन्युत्तरे पुनः । उषां प्रभां तथा प्राज्ञां सन्ध्यामपि ततः परम्

ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ມີພະລັງງານຊື່ «ໂບທະນີ»; ແລະໃນທິດເໜືອ ມີ «ອາພະຍາຍິນີ». ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ «ອຸສາ», «ປະພາ», «ປຣາຊະຍາ»; ແລະເກີນໄປອີກ ມີ «ສັນທະຍາ» ດ້ວຍ.

Verse 31

ऐशानादिषु विन्यस्य द्वितीयावरणे यजेत् । सोममंगारकं चैव बुधं बुद्धिमतां वरम्

ເມື່ອໄດ້ຈັດວາງພວກນັ້ນໃນທິດທັງຫຼາຍ ໂດຍເລີ່ມຈາກ «ອີຊານະ», ຄວນບູຊາໃນວົງລ້ອມຊັ້ນທີສອງດ້ວຍ—«ໂສມະ» (ດວງຈັນ), «ມັງກາຣະກະ» (ດາວອັງຄານ), ແລະ «ບຸດະ» (ດາວພຸດ), ຜູ້ເລີດໃນບັນດາຜູ້ມີປັນຍາ—ເປັນຜູ້ອາລັກຂາຂອງມັນດະລາສັກສິດແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 32

बृहस्पतिं बृहद्बुद्धिं भार्गवं तेजसां निधिम् । शनैश्चरं तथा राहुं केतुं धूम्रं भयंकरम्

ຜູ້ບູຊາຄວນພິຈາລະນາແລະເຊີນ ພຣະບຣິຫັສປະຕິ (ດາວພະຫັດ) ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່; ພຣະພາຣຄະວະ (ສຸກຣະ/ດາວສຸກ) ຄັງແຫ່ງຮັດສະມີ; ແລະພຣະຊະໄນຊະຣະ (ດາວເສົາ) ພ້ອມດ້ວຍ ຣາຫູ ແລະ ເກຕຸ—ດູມຣະ ຜູ້ນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 33

समंततो यजेदेतांस्तृतीयावरणे क्रमात् । अथवा द्वादशादित्या द्वितीयावरणे यजेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາເທວະດາເຫຼົ່ານີ້ໂດຍຮອບດ້ານ ຕາມລຳດັບ ໃນວົງລ້ອມຊັ້ນທີສາມ. ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ຈົ່ງບູຊາອາທິຕະ 12 ອົງ ໃນວົງລ້ອມຊັ້ນທີສອງ.

Verse 34

तृतीयावरणे चैव राशीन्द्वादश पूजयेत् । सप्तसप्त गणांश्चैव बहिस्तस्य समंततः

ໃນວົງລ້ອມຊັ້ນທີສາມ ຄວນບູຊາຣາສີ 12 ປະການ. ແລະພາຍນອກຈາກນັ້ນ ໂດຍຮອບດ້ານ ຄວນນົບນ້ອມບູຊາຫມູ່ຄະນະຂອງຄະນະ (Gaṇa) ເປັນ 7 ຊຸດໆ ຊຸດລະ 7.

Verse 35

ऋषीन्देवांश्च गंधर्वान्पन्नगानप्सरोगणान् । ग्रामण्यश्च तथा यक्षान्यातुधानांस्तथा हयान्

ພຣະອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຮວບຮວມແລະນຳມາພ້ອມກັນ ບັນດາຣິສີ (Ṛṣi) ແລະເທວະ (Deva), ຄັນທັຣວະ (Gandharva), ນາຄະ (Nāga) ແລະຫມູ່ອັບສະຣາ (Apsaras); ພ້ອມທັງຫົວໜ້າຊຸມຊົນ, ຢັກສະ (Yakṣa), ຢາຕຸທານ (Yātudhāna) ຜູ້ດຸຮ້າຍຍາມຄ່ຳຄືນ, ແມ່ນແຕ່ມ້າ—ເພື່ອໃຫ້ສັດທັງປວງຢືນຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງອຳນາດອັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 36

सप्तच्छंदोमयांश्चैव वालखिल्यांश्च पूजयेत् । एवं तृतीयावरणे समभ्यर्च्य दिवाकरम्

ຄວນບູຊາອີກດ້ວຍ ກຸ່ມ 7 ກຸ່ມທີ່ເປັນຮູບແຫ່ງສັນທະ (ສຳນວນສະຫຼັບ/ຈັງຫວະ) ຂອງເວດ ແລະບັນດາຣິສີ ວາລະຄິລະຍະ (Vālakhilya). ດັ່ງນັ້ນ ໃນວົງລ້ອມຊັ້ນທີສາມ ເມື່ອບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາ ທິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ເປັນອະໄວຍະວະອັນສັກສິດແຫ່ງລະບຽບຈັກກະວານ ທີ່ພຣະສິວະຊົງຄ້ຳຈຸນ.

Verse 37

ब्रह्माणमर्चयेत्पश्चात्त्रिभिरावरणैः सहः । हिरण्यगर्भं पूर्वस्यां विराजं दक्षिणे ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍອາວະຣະນະ 3 ຊັ້ນ ພຶງບູຊາພຣະພຣະຫມາ. ທິດຕາເວັນອອກ ບູຊາຮິຣັນຍະຄັຣພະ ແລ້ວທິດໃຕ້ ບູຊາວິຣາດ.

Verse 38

कालं पश्चिमदिग्भागे पुरुषं चोत्तरे यजेत् । हिरण्यगर्भः प्रथमो ब्रह्मा कमलसन्निभः

ພຶງບູຊາກາລະ ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ແລະບູຊາປຸຣຸສະ ໃນທິດເໜືອ. ຮິຣັນຍະຄັຣພະ—ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເກີດກ່ອນ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດອກບົວ.

Verse 39

कालो जात्यंजनप्रख्यः पुरुषः स्फटिकोपमः । त्रिगुणो राजसश्चैव तामसः सात्त्विकस्तथा

ກາລະ ຖືກພັນນາວ່າຄ້າຍຄວາມດຳຂອງອັນຈະນະ (ຄອລລີຣຽມ) ແລະ ປຸຣຸສະ ຄ້າຍຜົນຶກໃສ. ທ່ານຍັງຖືກກ່າວວ່າເປັນສາມປະການຕາມຄຸນະ—ຣາຈັສ, ຕາມັສ, ແລະ ສັດຕະວະ.

Verse 40

चत्वार एते क्रमशः प्रथमावरणे स्थिताः । द्वितीयावरणे पूज्याः पूर्वादिपरितः क्रमात्

ທັງສີ່ພຣະອົງນີ້ ຕັ້ງຢູ່ຕາມລຳດັບ ໃນອາວະຣະນະຊັ້ນທຳອິດ. ໃນອາວະຣະນະຊັ້ນທີສອງ ພຶງບູຊາຕາມລຳດັບ ຈັດລ້ອມຮອບ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ.

Verse 41

सनत्कुमारः सनकः सनंदश्च सनातनः । तृतीयावरणे पश्चादर्चयेच्च प्रजापतीन्

ຕໍ່ມາ ໃນອາວະຣະນະຊັ້ນທີສາມ ພຶງບູຊາ ສະນັດກຸມາຣະ, ສະນະກະ, ສະນັນດະ, ແລະ ສະນາຕະນະ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາພຣະປຣະຊາປະຕິທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 42

अष्टौ पूर्वांश्च पूर्वादौ त्रीन्प्राक्पश्चादनुक्रमात् । दक्षो रुचिर्भृगुश्चैव मरीचिश्च तथांगिराः

ກ່ອນອື່ນແມ່ນມີອົງ 8 ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ກ່ອນ»; ຕໍ່ມາຕາມລໍາດັບ ມີອົງ 3 ທີ່ຢູ່ກ່ອນແລະຫຼັງ. ຄື ດັກສະ, ຣຸຈິ, ພຣຶກຸ, ມະຣີຈິ ແລະ ອັງກິຣະສ।

Verse 43

पुलस्त्यः पुलहश्चैव क्रतुरत्रिश्च कश्यपः । वसिष्ठश्चेति विख्याताः प्रजानां पतयस्त्विमे

ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ກຣະຕຸ, ອະຕຣິ, ກັດຍະປະ, ແລະ ວະສິດຖະ—ອົງເຫຼົ່ານີ້ໂດງດັງວ່າເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຊາສັດ (ຜູ້ກໍ່ກໍາເນີດ). ໃນທັດສະນະໄສວະ ພວກເຂົາດໍາເນີນຢູ່ໃນລະບຽບຈັກກະວານຂອງພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອຄ້ຳຈຸນສາຍພັນແລະທັມມະ.

Verse 44

तेषां भार्याश्च तैस्सार्धं पूजनीया यथाक्रमम् । प्रसूतिश्च तथाकूतिः ख्यातिः सम्भूतिरेव च

ພ້ອມກັບພວກທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ພັນລະຍາຂອງພວກທ່ານກໍຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຕາມລໍາດັບ. ຄື ປຣະສູຕິ, ອາກູຕິ, ຄະຍາຕິ, ແລະ ສັມພູຕິ ດ້ວຍ.

Verse 45

धृतिः स्मृतिः क्षमा चैव सन्नतिश्चानसूयका । देवमातारुन्धती च सर्वाः खलु पतिव्रताः

ທຣິຕິ (ຄວາມໝັ້ນຄົງ), ສະມຣິຕິ (ການລະລຶກທີ່ຖືກຕ້ອງ), ກະສະມາ (ຄວາມອົດທົນອະໄພ), ແລະ ສັນນະຕິ (ຄວາມນອບນ້ອມຄາລະວະ) ກັບ ອະນະສູຍາ (ບໍ່ອິດສາ), ພ້ອມດ້ວຍ ເທວະມາຕາ ແລະ ອະຣຸນທະຕີ—ທັງໝົດນີ້ແທ້ໆໂດງດັງວ່າເປັນພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ ມັ່ນຄົງໃນພຣະວຣະຕະຕໍ່ສາມີ.

Verse 46

शिवार्चनरतो नित्यं श्रीमत्यः प्रियदर्शनाः । प्रथमावरणे वेदांश्चतुरो वा प्रपूजयेत्

ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈບູຊາພຣະສິວະທຸກວັນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ສະຫງ່າງາມອັນເປັນມົງຄຸນ. ໃນອາວະຣະນະທຳອິດ (ວົງລ້ອມທຳອິດຂອງມັນດະລະບູຊາ) ຄວນບູຊາພຣະເວດ 4 ປະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 47

इतिहासपुराणानि द्वितीयावरणे पुनः । तृतीयावरणे पश्चाद्धर्मशास्त्रपुरस्सराः

ອີກຄັ້ງ ໃນວົງອ້ອມຊັ້ນທີ 2 ມີ ອິຕິຫາສະ ແລະ ປຸຣານະ; ຕໍ່ມາ ໃນວົງອ້ອມຊັ້ນທີ 3 ມີ ທັມມະສາດ ແລະ ຄຳພີອຳນາດອື່ນໆທີ່ນຳໜ້າ.

Verse 48

वैदिक्यो निखिला विद्याः पूज्या एव समंततः । पूर्वादिपुरतो वेदास्तदन्ये तु यथारुचि

ວິຊາວິເດດທັງປວງ ຄວນແກ່ການນະມັດສະການບູຊາທຸກດ້ານ. ຄວນວາງພຣະເວດໄວ້ດ້ານໜ້າ ເລີ່ມແຕ່ທິດຕາເວັນອອກ; ວິຊາສັກສິດອື່ນໆ ຈັດຕາມຄວາມພໍໃຈໄດ້.

Verse 49

अष्टधा वा चतुर्धा वा कृत्वा पूजां समंततः । एवं ब्रह्माणमभ्यर्च्य त्रिभिरावरणैर्युतम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຮອບດ້ານ ຈະແບ່ງເປັນ 8 ສ່ວນ ຫຼື 4 ສ່ວນກໍຕາມ, ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຖືກເຫັນວ່າມີວົງອ້ອມ 3 ຊັ້ນປະກົບຕິດຕາມ.

Verse 50

दक्षिणे पश्चिमे पश्चाद्रुद्रं सावरणं यजेत् । तस्य ब्रह्मषडंगानि प्रथमावरणं स्मृतम्

ທາງທິດໃຕ້ ທິດຕາເວັນຕົກ ແລະ ດ້ານຫຼັງ ຄວນບູຊາພຣະຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍເທວະຜູ້ປະກອບເປັນວົງອ້ອມ. ສຳລັບພຣະຣຸດຣະນັ້ນ ອົງປະກອບ 6 ຂອງພຣະພຣະຫມາ (ṣaḍ-aṅga) ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນວົງອ້ອມຊັ້ນທຳອິດໃນການບູຊາ.

Verse 51

द्वितीयावरणे चैव विद्येश्वरमयं तथा । तृतीयावरणे भेदो विद्यते स तु कथ्यते

ໃນວົງອ້ອມຊັ້ນທີ 2 ນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນສະພາບຂອງວິດເຍສະວະຣະ. ແຕ່ໃນວົງອ້ອມຊັ້ນທີ 3 ມີຄວາມແຕກຕ່າງປາກົດ—ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ກຳລັງຖືກອະທິບາຍ.

Verse 52

चतस्रो मूर्तयस्तस्य पूज्याः पूर्वादितः क्रमात् । त्रिगुणास्सकलो देवः पुरस्ताच्छिवसंज्ञकः

ຮູບພະອົງມີ 4 ປາງ ຄວນບູຊາຕາມລຳດັບ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ. ທາງດ້ານໜ້າ (ທິດຕາເວັນອອກ) ແມ່ນພຣະເຈົ້າຜູ້ຄົບຖ້ວນ ປະກອບດ້ວຍສາມຄຸນ (ຕຣິຄຸນ) ເປັນເທວະຜູ້ປາກົດ ຊື່ວ່າ «ສິວະ».

Verse 53

राजसो दक्षिणे ब्रह्मा सृष्टिकृत्पूज्यते भवः । तामसः पश्चिमे चाग्निः पूज्यस्संहारको हरः

ທິດໃຕ້ ຄຸນຣາຊະສະ (ພະລັງສ້າງ) ຖືກນັບຖືເປັນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ກໍ່ກຳເນີດສັບພະສິ່ງ—ພະພະວະ (Bhava) ຄວນບູຊາ. ທິດຕາເວັນຕົກ ຄຸນຕາມະສະ (ພະລັງລະລາຍ) ຖືກນັບຖືເປັນອັກນິ; ພຣະຫະຣະ (Hara) ຜູ້ນຳການທຳລາຍ ຄວນບູຊາ.

Verse 54

सात्त्विकस्सुखकृत्सौम्ये विष्णुर्विश्वपतिर्मृडः । एवं पश्चिमदिग्भागे शम्भोः षड्विंशकं शिवम्

ໃນປາງສາດຕະວິກອັນອ່ອນໂຍນ ຜູ້ໃຫ້ຄວາມສຸກ ພຣະສິວະຖືກກ່າວເຖິງວ່າເປັນ ວິສນຸ, ເປັນ ວິສະວະປະຕິ (ເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ) ແລະເປັນ ມຣິດະ (ຜູ້ເມດຕາປະທານພອນ). ດັ່ງນັ້ນ ໃນພາກທິດຕາເວັນຕົກ ນີ້ຖືກນັບເປັນນາມປາງສັກສິດອັນທີ 26 ຂອງພຣະສຳພູ ພຣະສິວະຜູ້ມົງຄຸນ.

Verse 55

समभ्यर्च्योत्तरे पार्श्वे ततो वैकुंठमर्चयेत् । वासुदेवं पुरस्कृत्वा प्रथमावरणे यजेत्

ເມື່ອບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງທາງທິດເໜືອແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາໄວກຸນຖະຕໍ່ໄປ. ຈັດວາສຸເທວະໄວ້ເປັນປະທານ ແລ້ວປະກອບພິທີບູຊາໃນອາວະຣະນະທຳອິດ.

Verse 56

अनिरुद्धं दक्षिणतः प्रद्युम्नं पश्चिमे ततः । सौम्ये संकर्षणं पश्चाद्व्यत्यस्तौ वा यजेदिमौ

ຄວນບູຊາອະນິຣຸດທະທາງທິດໃຕ້ ແລ້ວບູຊາປຣະດຸມນະທາງທິດຕາເວັນຕົກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທາງທິດເໜືອອັນເປັນມົງຄຸນ ບູຊາສັງກະຣະສະນະ; ຫຼືຈະບູຊາສອງອົງນີ້ສະຫຼັບລຳດັບກໍໄດ້.

Verse 57

प्रथमावरणं प्रोक्तं द्वितीयावरणं शुभम् । मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोथ वामनः

ວົງລ້ອມຊັ້ນທຳອິດໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ; ວົງລ້ອມຊັ້ນທີສອງເປັນມົງຄຸນ. ໃນວົງຊັ້ນທີສອງນັ້ນ ມີຮູບພຣະ: ມັດສະຍະ, ກູຣະມະ, ວະຣາຫະ, ນະຣະສິງຫະ, ແລະ ວາມະນະ.

Verse 58

रामश्चान्यतमः कृष्णो भवानश्वमुखोपि च । तृतीयावरणे चक्रुः पूर्वभागे समर्चयेत्

ໃນວົງລ້ອມຊັ້ນທີສາມຂອງມັນດາລາພິທີ ຄວນບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແກ່ ຣາມະ, ກຣິດສະນະຜູ້ປະເສີດ, ພະວານະ, ແລະ ອັດສະວະມຸຂະ ໂດຍຈັດໄວ້ໃນທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວຖວາຍການນະມັດສະການທີ່ນັ້ນ.

Verse 59

नारायणाख्यां याम्येस्त्रं क्वचिदव्याहतं यजेत् । पश्चिमे पांचजन्यं च शार्ङ्गंधनुरथोत्तरे

ທາງທິດໃຕ້ ໃນເວລາມົງຄຸນ ຄວນບູຊາອາວຸດທີ່ບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ ຊື່ວ່າ «ນາຣາຍະນະ». ທິດຕາເວັນຕົກ ບູຊາສັງຂ໌ «ປາຍຈະຈັນຍະ» ແລະທິດເໜືອ ບູຊາຄັນທະນູ «ຊາຣັງກະ».

Verse 60

एवं त्र्यावरणैः साक्षाद्विश्वाख्यां परमं हरिम् । महाविष्णुं सदाविष्णुं मूर्तीकृत्य समर्चयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອາວະຣະນະສາມຊັ້ນ ຄວນປັ້ນໃຫ້ເປັນຮູບປະຈັກ ແລະບູຊາຢ່າງຖືກພິທີ ແດ່ພຣະຫຣິຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ປະຈັກຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າ «ຈັກກະວານ» ເປັນມະຫາວິດສະນຸ ແລະວິດສະນຸນິລັນດອນ.

Verse 61

इत्थं विष्णोश्चतुर्व्यूहक्रमान्मूर्तिचतुष्टयम् । पूजयित्वा च तच्छक्तीश्चतस्रः पुजयेत्क्रमात्

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມລຳດັບຈະຕຸຣະວິວະ (Caturvyūha) ຂອງພຣະວິດສະນຸ ເມື່ອບູຊາຮູບສີ່ປະການແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນບູຊາສັກຕິສີ່ປະການທີ່ຄູ່ກັນ ຕາມລຳດັບ.

Verse 62

प्रभामाग्नेयदिग्भागे नैरृते तु सरस्वतीम् । गणांबिका च वायव्ये लक्ष्मीं रौद्रे समर्चयेत्

ໃນທິດອາຄເນ ພຶງບູຊາ ພຣະນາງປຣະພາ; ໃນທິດໄນຣຶຕ (ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້) ພຶງບູຊາ ສະຣັສວະຕີ. ໃນທິດວາຍະວະ (ຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ) ພຶງບູຊາ ຄະນາມບິກາ; ແລະໃນທິດອີສານ (ຮຸດຣະ) ພຶງບູຊາ ລັກສະມີ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 63

एवं भान्वादिमूर्तीनां तच्छक्तीनामनंतरम् । पूजां विधाय लोकेशांस्तत्रैवावरणे यजेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກບູຊາມູຣຕິທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກພຣະອາທິດ ແລະບູຊາສັກຕິ (ພະລັງ) ຂອງພວກທ່ານຕາມລຳດັບແລ້ວ ພຶງບູຊາເທວະລົກປາລະ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ໃນອາວະຣະນະ (ວົງລ້ອມ) ນັ້ນເອງ.

Verse 64

इन्द्रमग्निं यमं चैव निरृतिं वरुणं तथा । वायुं सोमं कुबेरं च पश्चादीशानमर्चयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາ ອິນທຣະ, ອັກນິ, ຍະມະ, ນິຣຶຕິ ແລະ ວະຣຸນະ; ອີກທັງ ວາຍຸ, ໂສມະ, ກຸເບຣະ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ພຶງບູຊາ ອີສານ—ພາກອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 65

एवं चतुर्थावरणं पूजयित्वा विधानतः । आयुधानि महेशस्य पश्चाद्बांह्यं समर्चयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອບູຊາອາວະຣະນະຊັ້ນທີສີ່ຕາມພິທີກຳນົດແລ້ວ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາອາວຸດທິບຂອງພຣະມະເຫສະ (Maheśa) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພ້ອມທັງສ່ວນພາຍນອກທີ່ລ້ອມຮອບ ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 66

श्रीमन्त्रिशूलमैशाने वज्रं माहेन्द्रदिङ्मुखे । परशुं वह्निदिग्भागे याम्ये सायकमर्चयेत्

ໃນທິດອີສານ ພຶງບູຊາຕຣິສູນອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ມີອຳນາດດ້ວຍມັນຕຣະ. ໃນທິດຕາເວັນອອກ ອັນມີອິນທຣະເປັນປະທານ ພຶງບູຊາວັຊຣະ (ສາຍຟ້າ). ໃນທິດອາຄເນ ພຶງບູຊາປະຣະຊຸ (ຂວານ); ແລະໃນທິດຢາມະ (ໃຕ້) ພຶງບູຊາສາຍະກະ (ລູກສອນ).

Verse 67

नैरृते तु यजेत्खड्गं पाशं वारुणगोचरे । अंकुशं मारुते भागे पिनाकं चोत्तरे यजेत्

ໃນທິດນິຣຣະຕິ (ທິດຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້) ຄວນນະມັດສະການດາບ; ໃນເຂດທີ່ພຣະວະຣຸນະຄຸ້ມຄອງ ຄວນນະມັດສະການບ່ວງ (ປາຊະ). ໃນທິດຂອງວາຍຸ ຄວນນະມັດສະການອັງກຸສ; ແລະໃນທິດເໜືອ ຄວນນະມັດສະການປິນາກ (ຄັນທະນູຂອງພຣະສິວະ).

Verse 68

पश्चिमाभिमुखं रौद्रं क्षेत्रपालं समर्चयेत् । पञ्चमावरणं चैव सम्पूज्यानन्तरं बहिः

ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກ ແລ້ວນະມັດສະການກະເສດຣະປາລະ (ຜູ້ພິທັກເຂດສັກສິດ) ຜູ້ດຸຮ້າຍດັ່ງຣຸດຣະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອບູຊາອາວະຣະນະຊັ້ນທີ່ຫ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈຶ່ງໄປສູ່ບ່ອນພາຍນອກ.

Verse 69

सर्वावरणदेवानां बहिर्वा पञ्चमे ऽथवा । पञ्चमे मातृभिस्सार्धं महोक्ष पुरतो यजेत्

ຄວນນະມັດສະການເທວະທັງປວງໃນອາວະຣະນະປົກປ້ອງ ຈະຢູ່ພາຍນອກກໍດີ ຫຼືຢູ່ໃນອາວະຣະນະຊັ້ນທີ່ຫ້າກໍດີ. ໃນອາວະຣະນະຊັ້ນທີ່ຫ້ານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະແມ່ມາຕຣິກາ ຄວນບູຊາໂດຍວາງມະໂຫກສະ (ງົວໃຫຍ່) ໄວ້ຂ້າງໜ້າ—ເພື່ອເຄົາລົບບໍລິວານຂອງພຣະອົງຕາມລຳດັບ ກ່ອນເຂົ້າໃກ້ພຣະສິວະສູງສຸດ.

Verse 70

ततः समंततः पूज्यास्सर्वा वै देवयोनयः । खेचरा ऋषयस्सिद्धा दैत्या यक्षाश्च राक्षसाः

ຈາກນັ້ນ ທຸກທິດທາງ ບັນດາຜູ້ເກີດຈາກທິບ (ເທວະໂຍນີ) ທັງປວງ ກໍເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການ—ພ້ອມທັງພວກເຄຈະຣະຜູ້ທ່ອງຟ້າ, ພວກຣິສີ ແລະ ສິດທະ, ຕະຫຼອດຈົນເຖິງ ໄດຕະຍະ, ຢັກສະ ແລະ ຣາກສະສະ.

Verse 71

अनंताद्याश्च नागेंद्रा नागैस्तत्तत्कुलोद्भवैः । डाकिनीभूतवेतालप्रेतभैरवनायकाः

ບັນດາພະຍານາກເຈົ້າ ເລີ່ມຈາກ ອະນັນຕະ ພ້ອມດ້ວຍນາກທີ່ເກີດຈາກຕະກູນຂອງຕົນໆ ແລະຫົວໜ້າແຫ່ງ ḍākinī, ພູຕ, ເວຕາລ, ເປຣຕ ແລະຝູງພະໄພຣະວະອັນດຸຮ້າຍ ກໍໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ.

Verse 72

पातालवासिनश्चान्ये नानायोनिसमुद्भवाः । नद्यस्समुद्रा गिरयः काननानि सरांसि च

ອື່ນໆອີກ—ຜູ້ອາໄສໃນພາຕາລະ (Pātāla) ເກີດຈາກຄັນກຳເນີດຫຼາຍປະເພດ—ພ້ອມທັງແມ່ນ້ຳ, ມະຫາສະໝຸດ, ພູເຂົາ, ປ່າດົງ, ແລະຫນອງນ້ຳ; ທັງໝົດນີ້ລ້ວນຖືກຮວມໃນລະບຽບອັນຄອບຄຸມທົ່ວໄປນັ້ນ.

Verse 73

पशवः पक्षिणो वृक्षाः कीटाद्याः क्षुद्रयोनयः । नराश्च विविधाकारा मृगाश्च क्षुद्रयोनयः

ສັດ, ນົກ, ຕົ້ນໄມ້, ແມງໄມ້ ແລະອື່ນໆ—ເຫຼົ່ານີ້ເອີ້ນວ່າ ‘ກຳເນີດຕ່ຳ’ (ການເກີດອັນນ້ອຍ). ມະນຸດກໍມີຮູບຮ່າງຫຼາຍຫຼັກ ແລະສັດປ່າ (ເຊັ່ນ ກວາງ ແລະອື່ນໆ) ກໍຖືກນັບຮວມໃນກຳເນີດຕ່ຳນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 74

भुवनान्यन्तरण्डस्य ततो ब्रह्माण्डकोटयः । बहिरंडान्यसंख्यानि भुवनानि सहाधिपैः

ໃນໄຂ່ຈັກກະວານ (ອັນດະ) ແຕ່ລະໃບ ມີໂລກຫຼາຍຊັ້ນ; ຈາກນັ້ນເກີດຂຶ້ນເປັນບຣະຫມານດະ (brahmāṇḍa) ນັບເປັນໂກດິ. ແລະພາຍນອກຍັງມີໄຂ່ອື່ນໆອີກບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ—ໂລກນັບບໍ່ຖ້ວນ ແຕ່ລະໂລກມີຜູ້ປົກຄອງປະຈຳຂອງຕົນ.

Verse 75

ब्रह्मांडाधारका रुद्रा दशदिक्षु व्यवस्थिताः । यद्गौड यच्च मामेयं यद्वा शाक्तं ततः परम्

ຣຸດຣາຜູ້ຄ້ຳຈຸນໄຂ່ຈັກກະວານ (ພຣະຫມັນດ) ປະຈຳຢູ່ໃນທິດທັງສິບ. ສິ່ງໃດທີ່ເອີ້ນວ່າ ກໍດ, ສິ່ງໃດທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ມາເມຍ, ແລະສິ່ງໃດທີ່ເອີ້ນວ່າ ຊາກຕະ—ເຫນືອກວ່າທັງໝົດນັ້ນ ມີພຣະຣຸດຣາສູງສຸດ.

Verse 76

यत्किञ्चिदस्ति शब्दस्य वाच्यं चिदचिदात्मकम् । तत्सर्वं शिवयोः पार्श्वे बुद्ध्वा सामान्यतो यजेत्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຄຳເວົ້າສາມາດຊີ້ບອກໄດ້—ຈະເປັນທາດຮູ້ (ຈິດ) ຫຼືທາດບໍ່ຮູ້ (ອະຈິດ)—ຈົ່ງເຂົ້າໃຈວ່າທັງໝົດນັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນພຣະສິວະ-ພຣະສັກຕິ (ຄູ່ເທວະ) ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາແບບທົ່ວໄປ ແລະຄອບຄຸມທຸກຢ່າງ.

Verse 77

कृतांजलिपुटाः सर्वे ऽचिंत्याः स्मितमुखास्तथा । प्रीत्या संप्रेक्षमाणाश्च देवं देवीं च सर्वदा

ທຸກຄົນພາກັນປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນອັນສະຫງົບ ໃບໜ້າມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງພັກຕິ ພວກເຂົາເຈົ້າເຝົ້າມອງພຣະເຈົ້າ ແລະພຣະເທວີ ຢູ່ເສມອ।

Verse 78

इत्थमावरणाभ्यर्चां कृत्वाविक्षेपशांतये । पुनरभ्यर्च्य देवेशं पक्त्वाक्षरमुदीरयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ບູຊາອາວະຣະນະ (āvaraṇa-pūjā) ເພື່ອສະງົບຄວາມຟຸ້ງຊ່ານໃນໃຈ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະເທວະເອສະອີກຄັ້ງ ຕັ້ງອັກສອນສັກສິດໃຫ້ໝັ້ນໃນໃຈ ແລ້ວຂັບຂານອັກສອນມັນຕຣາໃນການສວດທ່ອງ।

Verse 79

निवेदयेत्ततः पश्चाच्छिवयोरमृतोपमम् । सुव्यञ्जनसमायुक्तं शुद्धं चारु महाचरुम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນນໍາເຄື່ອງບູຊາອາຫານສຸກອັນໃຫຍ່ ງາມ ບໍລິສຸດ ປຸງດ້ວຍເຄື່ອງປຸງອັນດີ ແລະຫວານດັ່ງນ້ໍາອະມຣິຕ ໄປຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ (ແລະພຣະຊາຍາ) ໃນການບູຊາ.

Verse 80

द्वात्रिंशदाढकैर्मुख्यमधमं त्वाढकावरम् । साधयित्वा यथासंपच्छ्रद्धया विनिवेदयेत्

ເມື່ອຈັດເຮັດເຄື່ອງຖວາຍຫຼັກໃຫ້ໄດ້ 32 ອາດະກະ (āḍhaka) ແລະເຄື່ອງຖວາຍນ້ອຍໃຫ້ມີຢ່າງນ້ອຍ 1 ອາດະກະ ກໍຄວນຈັດຕາມກໍາລັງຊັບຂອງຕົນ ແລະຖວາຍດ້ວຍສັດທາຕາມພິທີ.

Verse 81

ततो निवेद्य पानीयं तांबूलं चोपदंशकैः । नीराजनादिकं कृत्वा पूजाशेषं समापयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍນ້ໍາດື່ມ ແລະຖວາຍຕໍາບູນ (tāmbūla: ໃບໝາກ) ພ້ອມຂອງຄຽງທີ່ເໝາະສົມ. ເມື່ອໄດ້ເຮັດນີຣາຈະນາ (ārati) ແລະພິທີປິດທ້າຍອື່ນໆ ແລ້ວ ຈຶ່ງສໍາເລັດກິດບູຊາທີ່ເຫຼືອ.

Verse 82

भोगोपयोग्यद्रव्याणि विशिष्टान्येव साधयेत् । वित्तशाठ्यं न कुर्वीत भक्तिमान्विभवे सति

ເມື່ອມີກຳລັງຊັບ ຜູ້ບູຊາຜູ້ມີພັກຕິ ຄວນຈັດຫາແຕ່ຂອງດີ ແລະ ສົມຄວນ ສຳລັບການບູຊາອັນສັກສິດ; ຢ່າໂກງ ຫຼື ຕະໜີ່ກັບຊັບສິນເລີຍ।

Verse 83

शठस्योपेक्षकस्यापि व्यंग्यं चैवानुतिष्ठतः । न फलंत्येव कर्माणि काम्यानीति सतां कथा

ບັນດາຄົນດີກ່າວວ່າ: ສຳລັບຄົນຫຼອກລວງ—ຈະເປັນຜູ້ເຉີຍເມີຍ ຫຼື ປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມເສີຍຫຍອກ ແລະ ການເຢາະເຍີ້ຍ—ພິທີກຳທີ່ເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາ ບໍ່ໃຫ້ຜົນແທ້ເລີຍ।

Verse 84

तस्मात्सम्यगुपेक्षां च त्यक्त्वा सर्वांगयोगतः । कुर्यात्काम्यानि कर्माणि फलसिद्धिं यदीच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມເຉີຍເມີຍ ແລະ ປະຕິບັດພິທີກຳທີ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງຖືກຕ້ອງຂອງອະວະທັງປວງ; ຖ້າປາດຖະໜາຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຜົນ ກໍຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຖືກທາງ।

Verse 85

इत्थं पूजां समाप्याथ देवं देवीं प्रणम्य च । भक्त्या मनस्समाधाय पश्चात्स्तोत्रमुदीरयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອສຳເລັດການບູຊາແລ້ວ ຈົ່ງກົ້ມກາບພຣະເທວະ (ອົງພຣະເຈົ້າ) ແລະ ເທວີ (ພຣະແມ່); ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕັ້ງໃຈໃຫ້ສະຫງົບດ້ວຍພັກຕິ ແລະ ຂັບຮ້ອງສະໂຕຕຣະແຫ່ງການສັນລະເສີນ।

Verse 86

ततः स्तोत्रमुपास्यान्ते त्वष्टोत्तरशतावराम् । जपेत्पञ्चाक्षरीं विद्यां सहस्रोत्तरमुत्सुकः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງການບູຊາ ພຶງສະດຸດສະດີສັນລະເສີນອັນປະເສີດ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ 108 ເທື່ອ; ແລ້ວດ້ວຍບັກຕິອັນຮ້ອນແຮງ ພຶງຈະປະມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ 1008 ເທື່ອ។

Verse 87

विद्यापूजां गुरोः पूजां कृत्वा पश्चाद्यथाक्रमम् । यथोदयं यथाश्राद्धं सदस्यानपि पूजयेत्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາວິທະຍາ (ຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດ) ແລະບູຊາຄູບາອາຈານກ່ອນ ຕາມລຳດັບແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນໃຫ້ກຽດບູຊາຜູ້ຮ່ວມຊຸມນຸມທັງຫຼາຍດ້ວຍ ຕາມຖານະຂອງແຕ່ລະຄົນ ແລະໃຫ້ເໝາະສົມດັ່ງພິທີ śrāddha.

Verse 88

ततः उद्वास्य देवेशं सर्वैरावरणैः सह । मण्डलं गुरवे दद्याद्यागोपकरणैस्सह

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ອຸດວາສະ (ສົ່ງຄືນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍອາວະຣະນະທັງປວງແລ້ວ ຄວນມອບມັນດະລະອັນຖືກປະພິທີໃຫ້ແກ່ຄູບາອາຈານ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງອຸປະກອນທີ່ໃຊ້ໃນພິທີບູຊາ.

Verse 89

शिवाश्रितेभ्यो वा दद्यात्सर्वमेवानुपूर्वशः । अथवा तच्छिवायैव शिवक्षेत्रे समर्पयेत्

ຜູ້ໃດຈະຖວາຍທັງໝົດຕາມລຳດັບແກ່ຜູ້ທີ່ພຶງພາພຣະສິວະກໍໄດ້; ຫຼືຈະອຸທິດແດ່ພຣະສິວະພຽງອົງດຽວ ແລ້ວນຳໄປຖວາຍໃນສິວະເຂດສັກສິດ (Śiva-kṣetra) ກໍໄດ້.

Verse 90

शिवाग्नौ वा यजेद्देवं होमद्रव्यैश्च सप्तभिः । समभ्यर्च्य यथान्यायं सर्वावरणदेवताः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃນໄຟສັກສິດຂອງພຣະສິວະ (Śivāgni) ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າດ້ວຍການໂຮມ ໂດຍໃຊ້ວັດຖຸໂຮມ 7 ຢ່າງຕາມທີ່ກຳນົດ; ແລະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນນົບນ້ອມບູຊາເທວະດາແຫ່ງອາວະຣະນະ (āvaraṇa-devatā) ທັງໝົດຮອບພຣະອົງ.

Verse 91

एष योगेश्वरो नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतः । न तस्मादधिकः कश्चिद्यागो ऽस्ति भुवने क्वचित्

ພຣະອົງນີ້ (ພຣະສິວະ) ໂດງດັງໃນສາມໂລກວ່າ «ໂຍເກສະວະຣະ» ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ. ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີຍາກະ (yāga) ໃດຈະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າການບູຊາແລະການຮູ້ຈັກພຣະອົງນັ້ນເລີຍ.

Verse 92

न तदस्ति जगत्यस्मिन्नसध्यं यदनेन तु । ऐहिकं वा फलं किंचिदामुष्मिकफलं तु वा

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບັນລຸບໍ່ໄດ້ດ້ວຍວິທີອັນສັກສິດແຫ່ງໄສວະນີ້। ຈະປາດຖະໜາຜົນໃນໂລກນີ້ ຫຼືຜົນໃນປະໂລກ ກໍສາມາດສຳເລັດໄດ້ແທ້।

Verse 93

इदमस्य फलं नेदमिति नैव नियम्यते । श्रेयोरूपस्य कृत्स्नस्य तदिदं श्रेष्टसाधनम्

ຜົນຂອງມັນບໍ່ຖືກຈຳກັດວ່າ “ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜົນ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ” ເລີຍ। ສຳລັບຄວາມດີສູງສຸດອັນຄົບຖ້ວນ ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງມືບັນລຸທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 94

इदं न शक्यते वक्तुं पुरुषेण यदर्च्यते । चिंतामणेरिवैतस्मात्तत्तेन प्राप्यते फलम्

ບໍ່ມີມະນຸດໃດຈະກ່າວໄດ້ຄົບຖ້ວນວ່າ ການບູຊາພຣະສິວະນັ້ນ ບັນລຸຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ສູງສຸດແນວໃດ. ດັ່ງແກ້ວຈິນຕາມະນີທີ່ສົມປາດຖະໜາ, ຜົນອັນຄວນໄດ້ກໍເກີດຈາກການບູຊານັ້ນເອງ.

Verse 95

तथापि क्षुद्रमुद्दिश्य फलं नैतत्प्रयोजयेत् । लघ्वर्थी महतो यस्मात्स्वयं लघुतरो भवेत्

ແມ່ນແທ້ກໍຕາມ ບໍ່ຄວນນໍາວິນັຍອັນສັກສິດນີ້ໄປໃຊ້ເພື່ອຫວັງຜົນນ້ອຍໆ. ເພາະຜູ້ຫາກໍາໄລຈິວໆ ຫັນຫນີຈາກຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ແລ້ວຕົນເອງກໍຍິ່ງນ້ອຍລົງ.

Verse 96

महद्वा फलमल्पं वा कृतं चेत्कर्म सिध्यति । महादेवं समुद्दिश्य कृतं कर्म प्रयुज्यताम्

ຜົນຈະໃຫຍ່ຫຼືນ້ອຍ ຖ້າໄດ້ກະທໍາກໍຍ່ອມສຳເລັດຜົນຕາມຄວນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ການກະທໍາທຸກຢ່າງເຮັດໂດຍມີພຣະມະຫາເທວະເປັນເປົ້າໝາຍ—ຖວາຍແດ່ພຣະອົງ—ເພື່ອໃຫ້ກຳກະທໍາບໍລິສຸດ ແລະນໍາໄປສູ່ຄວາມມົງຄຸນ.

Verse 97

तस्मादनन्यलभ्येषु शत्रुमृत्युंजयादिषु । फलेषु दृष्टादृष्टेषु कुर्यादेतद्विचक्षणः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ແສວງຫາຜູ້ມີປັນຍາ ຄວນປະຕິບັດພິທີບູຊາ/ວິນັຍແຫ່ງພຣະສິວະນີ້ແນ່ນອນ; ເພາະມັນໃຫ້ຜົນທີ່ຫາຍາກຈາກທາງອື່ນ ເຊັ່ນ ຊະນະສັດຕູ ແລະ ຊະນະຄວາມຕາຍ, ພ້ອມທັງຜົນທີ່ເຫັນໄດ້ໃນຊີວິດນີ້ ແລະຜົນທີ່ບໍ່ເຫັນ (ບຸນກຸສົນນຳໄປສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 98

महत्स्वपि च पातेषु महारागभयादिषु । दुर्भिक्षादिषु शांत्यर्थं शांतिं कुर्यादनेन तु

ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມວິບັດໃຫຍ່—ທັງການຕົກຕໍ່າຮ້າຍແຮງ, ຄວາມທຸກທ້ອນຈາກຣາກະແລະຄວາມຢ້ານ, ແລະໄພພິບັດເຊັ່ນທຸກຂິກ—ຄວນປະກອບພິທີສັນຕິດ້ວຍວິທີໄສວະນີ້ ເພື່ອການສະງົບລົງ ແລະຕັ້ງສັນຕິໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 99

बहुना किं प्रलापेन महाव्यापन्निवारकम् । आत्मीयमस्त्रं शैवानामिदमाह महेश्वरः

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຄໍາສອນນີ້ແມ່ນຢາອັນຍິ່ງ ທີ່ຂັບໄລ່ວິບັດຮ້າຍແຮງ. ພຣະມະເຫສະວະຣະຕັດວ່າ: ນີ້ແມ່ນອາວຸດທາງວິນຍານຂອງພຣະອົງເອງ ສໍາລັບຜູ້ນັບຖືໄສວະ.

Verse 100

तस्मादितः परं नास्ति परित्राणमिहात्मनः । इति मत्वा प्रयुंजानः कर्मेदं शुभमश्नुते

ດັ່ງນັ້ນ ເກີນກວ່ານີ້ໄປ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອັນສູງກວ່ານີ້ສໍາລັບວິນຍານໃນໂລກນີ້. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ທີ່ນໍາໃຊ້ການປະຕິບັດອັນສັກສິດນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມມົງຄຸນ.

Verse 101

स्तोत्रमात्रं शुचिर्भूत्वा यः पठेत्सुसमाहितः । सोप्यभीष्टतमादर्थादष्टांशफलमाप्नुयात्

ຜູ້ໃດທີ່ຊໍາລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະມີໃຈຕັ້ງມັ່ນດີ ອ່ານພຽງແຕ່ບົດສັນລະເສີນນີ້ ຜູ້ນັ້ນກໍຍັງໄດ້ຮັບຜົນໜຶ່ງໃນແປດ ຈາກຜົນຂອງການບັນລຸສິ່ງທີ່ປາຖະໜາຍິ່ງ—ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 102

अर्थं तस्यानुसन्धाय पर्वण्यनशनः पठेत् । अष्टाभ्यां वा चतुर्दश्यां फलमर्धं समाप्नुयात्

ເມື່ອພິຈາລະນາຄວາມໝາຍຂອງມັນແລ້ວ ຄວນສວດບົດນີ້ໃນວັນປະຕິບັດທາງຈັນທະປະຕິທິນອັນສັກສິດ ໂດຍຖືອົບອາຫານ. ຫຼືສວດໃນວັນທີ 8 (ອັດຖະມີ) ຫຼືວັນທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະຊີ) ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄື່ງໜຶ່ງຕາມທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 103

यस्त्वर्थमनुसंधाय पर्वादिषु तथा व्रती । मासमेकं जपेत्स्तोत्रं स कृत्स्नं फलमाप्नुयात्

ແຕ່ຜູ້ຖືວິນັຍຜູ້ປະຕິບັດວຣະຕະ ຜູ້ຮັກສາຄວາມໝາຍໄວ້ໃນໃຈ ແລະສວດສະໂຕຣະນີ້ໃນວັນປະຕິບັດແລະວັນບຸນຕ່າງໆ ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນ.