अग्निकार्य-होमविधिः (Agnikārya and Homa Procedure)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । अथाग्निकार्यं वक्ष्यामि कुण्डे वा स्थंडिले ऽपि वा । वेद्यां वा ह्यायसे पात्रे मृन्मये वा नवे शुभे

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍພິທີອັກນິກາຣະຍະ (ພິທີໄຟສັກສິດ) ຈະເຮັດໃນຄຸນດະ ຫຼືໃນສະຖັນດິລະທີ່ຈັດໄວ້ກໍໄດ້; ຫຼືເທິງເວທີ, ຫຼືໃນພາຊະນະເຫຼັກ, ຫຼືໃນໝໍ້ດິນໃໝ່ອັນເປັນມົງຄຸນ»।

Verse 2

आधायाग्निं विधानेन संस्कृत्य च ततः परम् । तत्राराध्य महादेवं होमकर्म समाचरेत्

ເມື່ອຈຸດໄຟສັກສິດຕາມພິທີ ແລະຊຳລະສັງສະກາຣະໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະມະຫາເທວະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະປະກອບກຳມະໂຫມະ (ຖວາຍບູຊາໃນໄຟ)।

Verse 3

कुण्डं द्विहस्तमानं वा हस्तमात्रमथापि वा । वृत्तं वा चतुरस्रं वा कुर्याद्वेदिं च मण्डलम्

ຄວນເຮັດຄຸນດະ (ຫຼຸມໄຟ) ໃຫ້ມີຂະໜາດສອງຮັດ ຫຼືແມ່ນພຽງໜຶ່ງຮັດກໍໄດ້; ຈະເປັນຮູບກົມ ຫຼືຮູບສີ່ຫຼ່ຽມກໍໄດ້; ແລະຄວນຈັດເຮັດເວທີ ແລະມັນດະລະ (ແຜນພິທີ) ດ້ວຍ।

Verse 4

कुण्डं विस्तारवन्निम्नं तन्मध्ये ऽष्टदलाम्बुजम् । चतुरंगुलमुत्सेधं तस्य द्व्यंगुलमेव वा

ຄຸນດະຄວນກວ້າງພໍຄວນ ແລະຍຸບລົງຢ່າງອ່ອນນ້ອມ; ກາງນັ້ນໃຫ້ມີດອກບົວແປດກີບ. ສ່ວນທີ່ຍົກຂຶ້ນຄວນສູງ 4 ນິ້ວມື ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ 2 ນິ້ວມືເທົ່ານັ້ນ।

Verse 5

वितस्तिद्विगुणोन्नत्या नाभिमन्तः प्रचक्षते । मध्यं च मध्यमांगुल्या मध्यमोत्तमपर्वणोः

ທ່ານທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ບໍລິເວນຮອບສະດື ສູງຂຶ້ນເຖິງສອງເທົ່າຂອງວິຕັສຕິ (ຊ່ວງມື)។ ແລະ “ກາງ” ກ່າວວ່າຢູ່ທີ່ນິ້ວກາງ ຕອນຈຸດຕໍ່ລະຫວ່າງຂໍ້ກາງກັບຂໍ້ເທິງຂອງນິ້ວນັ້ນ।

Verse 6

अंगुलैः कथ्यते सद्भिश्चतुर्विंशतिभिः करः । मेखलानां त्रयं वापि द्वयमेकमथापि वा

ບັນດາຜູ້ດີກ່າວວ່າ “ມື” (ກະຣະ) ວັດໄດ້ເທົ່າ 24 ອັງກຸລາ (ຄວາມກວ້າງນິ້ວ). ສໍາລັບເມຄະລາ (ສາຍຄາດສັກສິດ) ຈະນຸ່ງສາມສາຍ ຫຼືສອງສາຍ ຫຼືແມ່ນແຕ່ສາຍດຽວກໍໄດ້।

Verse 7

यथाशोभं प्रकुर्वीत श्लक्ष्णमिष्टं मृदा स्थिरम् । अश्वत्थपत्रवद्योनिं गजाधारवदेव वा

ຄວນປັ້ນໃຫ້ງາມ—ເນີຍນວນ ໜ້າພໍໃຈ ແລະໝັ້ນຄົງ—ໂດຍໃຊ້ດິນເຜົາທີ່ຕົກຕະກອນດີ. ແລະຄວນຈັດຖານ (ໂຢນີ-ປີຖ) ໃຫ້ຄ້າຍໃບອັສວັດຖະ ຫຼືຄ້າຍຖານຮອງຊ້າງ.

Verse 8

मेखलामध्यतः कुर्यात्पश्चिमे दक्षिणे ऽपि वा । शोभनामग्नितः किंचिन्निम्नामुन्मीलिकां शनैः

ຈາກກາງເມຂະລາ (ເສັ້ນຂອບລ້ອມແທ່ນບູຊາ) ຄວນຈັດເຮັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກ ຫຼື ດ້ານໃຕ້ກໍໄດ້. ຈາກກອງໄຟ ຄວນເຮັດຊ່ອງເປີດອັນງາມ ໃຫ້ຕ່ຳລົງນ້ອຍໆ ແລະ ເຮັດຢ່າງຊ້າໆ ເພື່ອເປັນທາງລະບາຍ.

Verse 9

अग्रेण कुण्डाभिमुखीं किंचिदुत्सृज्य मेखलाम् । नोत्सेधनियमो वेद्याः सा मार्दी वाथ सैकती

ໃຫ້ວາງເມຄະລາ (ສາຍຄາດແອວ) ໄປຂ້າງໜ້ານ້ອຍໜຶ່ງ ໃຫ້ຫັນໜ້າເຂົ້າຫາຄຸນດະ (ຫຼຸມໄຟບູຊາ) ແລະເຫຼືອຊ່ອງວ່າງນ້ອຍໆຢູ່ດ້ານໜ້າ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ບໍ່ມີກົດຕາຍຕົວເລື່ອງຄວາມສູງ; ອາດເຮັດດ້ວຍດິນ ຫຼື ດ້ວຍຊາຍກໍໄດ້.

Verse 10

मंडलं गोशकृत्तोयैर्मानं पात्रस्य नोदितम् । कुण्डं च मृन्मयं वेदिमालिपेद्गोमयांबुना

ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳທີ່ປົນຂີ້ງົວ ເພື່ອຂີດກຳນົດມັນດະລະ (maṇḍala) ພິທີ. ຂະໜາດຂອງພາຊະນະ (ພາດ) ບໍ່ໄດ້ກຳນົດແຍກໄວ້ໃນນີ້. ອີກທັງໃຫ້ຈັດເຮັດຄຸນດະດ້ວຍດິນ ແລະທາເວທີ (ແທ່ນບູຊາ) ດ້ວຍນ້ຳຂີ້ງົວ.

Verse 11

प्रक्षाल्य तापयेत्पात्रं प्रोक्षयेदन्यदंभसा । स्वसूत्रोक्तप्रकारेण कुण्डादौ विल्लिखेत्ततः

ເມື່ອລ້າງພາຊະນະພິທີແລ້ວ ໃຫ້ອົບໃຫ້ຮ້ອນ ແລະຈາກນັ້ນພອຍນ້ຳອື່ນທີ່ເປັນນ້ຳຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສູດຣະພິທີຂອງຕົນ ໃຫ້ຂີດກຳນົດເສັ້ນ/ແບບໃນຄຸນດະ ແລະບ່ອນພິທີອື່ນໆ.

Verse 12

संप्रोक्ष्य कल्पयेद्दर्भैः पुष्पैर्वा वह्निविष्टरम् । अर्चनार्थं च होमार्थं सर्वद्रव्याणि साधयेत्

ເມື່ອພອຍນ້ຳສັກສິດເພື່ອຊຳລະບ່ອນແລະວັດຖຸທັງປວງແລ້ວ ໃຫ້ຈັດວາງວັຫນິວິສຕະຣະ (ທີ່ນັ່ງໄຟ) ດ້ວຍຫຍ້າດັຣພະ ຫຼື ດອກໄມ້. ເພື່ອການອັຣຈະນາ (ບູຊາ) ແລະເພື່ອການໂຮມະ (ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟ) ໃຫ້ຕຽມສິ່ງຂອງທັງໝົດໃຫ້ພ້ອມຕາມພິທີ.

Verse 13

प्रक्षाल्यक्षालनीयानि प्रोक्षण्या प्रोक्ष्य शोधयेत् । मणिजं काष्ठजं वाथ श्रोत्रियागारसम्भवम्

ສິ່ງທີ່ຄວນລ້າງ ຕ້ອງໄດ້ຮັບການລ້າງ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄວນຊຳລະດ້ວຍການປະພົມນ້ຳ ຕ້ອງໄດ້ຮັບການຊຳລະດ້ວຍນ້ຳມົນ ບໍ່ວ່າຈະເຮັດດ້ວຍແກ້ວ ຫຼື ໄມ້ ກໍຕາມ.

Verse 14

अन्यं वाभ्यर्हितं वह्निं ततः साधारमानयेत् । त्रिः प्रदक्षिणमावृत्य कुण्डादेरुपरि क्रमात्

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຄວນນໍາໄຟສັກສິດອື່ນທີ່ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເຂົ້າສູ່ໄຟຮ່ວມໃນພິທີ. ເມື່ອວຽນປະທັກສິນາ 3 ຮອບຕາມທິດຂວາອັນເປັນມົງຄຸນແລ້ວ ຈຶ່ງກ້າວໄປທີລະຂັ້ນເທິງບ່ອນເທິງຫຼຸມໄຟ (ກຸນດ) ແລະພື້ນພິທີທີ່ຕິດກັນ.

Verse 15

वह्निबीजं समुच्चार्य त्वादधीताग्निमासने । योनिमार्गेण वा तद्वदात्मनः संमुखेन वा

ເມື່ອອອກສຽງມັນຕຣາເມັດພັນແຫ່ງໄຟ (bīja) ຢ່າງຊັດເຈນແລ້ວ ຄວນວາງມັນໄວ້ໃນ «ບ່ອນນັ່ງຂອງອັກນິ» ພາຍໃນຕົນ—ຈະຜ່ານທາງໂຍນີ (ຊ່ອງກໍ່ກຳເນີດ) ຫຼືວາງຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕົນເອງ ໂດຍຫັນໃຈເຂົ້າຂ້າງໃນກໍໄດ້. ດ້ວຍວິທີນີ້ ສາທະກະຈຸດໄຟຊໍາລະຂອງມັນຕຣາ ເພື່ອຕັດພາສະ (pāśa) ແລະນໍາວິນຍານຜູ້ຖືກຜູກ (paśu) ໃຫ້ຫັນໄປຫາພຣະປະຕິ (Pati) ພຣະສິວະ.

Verse 16

नियोगः प्रदेश सर्वं कुंडं कुर्याद्विचक्षणः । स्वनाभ्यंतःस्थितं वह्निं तद्रंध्राद्विस्फुलिंगवद्

ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ມີປັນຍາ ຄວນຈັດເຮັດກຸນດ (ຫຼຸມໄຟ) ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໃນບ່ອນທີ່ກໍານົດໄວ້. ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາໄຟພາຍໃນທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນສະດືຂອງຕົນ ແລະຈຸດໃຫ້ອອກມາທາງຮູນັ້ນ ດັ່ງປະກາຍໄຟທີ່ກະໂດດອອກ.

Verse 17

निर्गम्य पावके बाह्ये लीनं बिंबाकृति स्मरेत् । आज्यसंस्कारपर्यंतमन्वाधानपुरस्सरम्

ເມື່ອນໍາສະຕິອອກໄປສູ່ໄຟສັກສິດພາຍນອກແລ້ວ ຄວນພິຈາລະນາຮູບອັນລະອຽດດັ່ງຕາຣາ/ສັນຍາລັກ ທີ່ຫຼວມຢູ່ໃນໄຟນັ້ນ. ໃຫ້ເລີ່ມຈາກພິທີ anvādhāna ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງ ājya-saṃskāra ຄືການປະສິດທິກີ (ghee).

Verse 18

स्वसूत्रोक्तक्रमात्कुर्यान्मूलमन्त्रेण मन्त्रवित् । शिवमूर्तिं समभ्यर्च्य ततो दक्षिणपार्श्वतः

ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ຄວນປະຕິບັດຕາມລຳດັບທີ່ກ່າວໄວ້ໃນ ສູຕຣາພິທີຂອງຕົນ ໂດຍໃຊ້ ມູລະມັນຕຣາ ໃນການບູຊາ. ເມື່ອບູຊາພຣະມູຣຕິແຫ່ງ ພຣະສິວະ ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈຶ່ງໄປຍັງດ້ານຂວາ (ຂອງເທວະ/ແທ່ນບູຊາ) ຕໍ່ໄປ.

Verse 19

न्यस्य मन्त्रं घृते मुद्रां दर्शयेद्धेनुसंज्ञिताम् । स्रुक्स्रुवौ तैजसौ ग्राह्यौ न कांस्यायससैसकौ

ເມື່ອວາງ (ເຊີນ) ມັນຕຣາ ລົງໃນ ກີ (ghṛta) ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງສະແດງ ມຸດຣາ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເທນຸມຸດຣາ». ສຳລັບ ສຣຸກ ແລະ ສຣຸວ (ທັບພີບູຊາ) ຄວນໃຊ້ພາຊະນະໂລຫະທີ່ສົ່ງປະກາຍ; ບໍ່ຄວນໃຊ້ໂລຫະກະດິ່ງ, ເຫຼັກ, ຫຼື ຕະກົ່ວ.

Verse 20

यज्ञदारुमयौ वापि स्मार्तौ वा शिल्पसम्मतौ । पर्णे वा ब्रह्मवृक्षादेरच्छिद्रे मध्य उत्थिते

ບໍ່ວ່າຈະເຮັດດ້ວຍໄມ້ຍັດຍະ, ຫຼືຕາມທີ່ສະມຣິຕິກໍານົດ, ຫຼືຕາມຫຼັກຊ່າງສັກສິດ; ຫຼືແມ່ນວາງເທິງໃບທີ່ບໍ່ຂາດຂອງຕົ້ນພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ຕັ້ງຂຶ້ນກາງ—ການຈັດພິທີບູຊາລິງຄະພຣະສິວະພຶງຈັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມນັ້ນ।

Verse 21

संसृज्य दर्भैस्तौ वह्नौ संताप्य प्रोक्षयेत्पुनः । पारार्षर्च्यस्वसूत्रोक्तक्रमेण शिवपूर्वकैः

ເມື່ອຈັດວາງໄຟສັກສິດສອງກອງດ້ວຍຫຍ້າດັຣພະ ແລ້ວຈຸດໃຫ້ລຸກໂຊນແລະໃຫ້ຮ້ອນດີ, ຈຶ່ງພອຍພຣົມນ້ຳສັກສິດອີກຄັ້ງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລໍາດັບທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສູດພິທີຂອງຕົນ, ພຶງບູຊາສາຍພຣະ຤ິສີ (pārārṣa) ໂດຍເລີ່ມຈາກພຣະສິວະ.

Verse 22

जुहुयादष्टभिर्बीजैरग्निसंस्कारसिद्धये । भ्रुंस्तुंब्रुश्रुं क्रमेणैव पुंड्रंद्रमित्यतः परम्

ເພື່ອໃຫ້ການສັງສະການໄຟສັກສິດສໍາເລັດສົມບູນ, ພຶງຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍບີຊະມັນຕຣາ 8 ປະການ. ຕາມລໍາດັບ ອອກສຽງ “bhruṃ, stuṃ, bru, śruṃ” ແລ້ວຕໍ່ດ້ວຍ “puṃḍraṃ, dram” ເປັນພະຍາງຕໍ່ໄປ ແລະດໍາເນີນຕາມນັ້ນ.

Verse 23

बीजानि सप्त सप्तानां जिह्वानामनुपूर्वशः । त्रिशिखा मध्यमा जिह्वा बहुरूपसमाह्वया

ບີຈະ (bīja) ທັງເຈັດ ຂອງລີ້ນໄຟທັງເຈັດ ຄວນຮູ້ຕາມລຳດັບ. ລີ້ນກາງເອີ້ນວ່າ ຕຣິສິຄາ (Triśikhā) ເປັນຜູ້ຖືກອັນເຊີນໃນນາມຜູ້ມີຮູບຫຼາຍປະການ.

Verse 24

रक्ताग्नेयी नैरृती च कृष्णान्या सुप्रभा मता । अतिरिक्ता मरुज्जिह्वा स्वनामानुगुणप्रभा

ຣັກຕາກເນຍີ (Raktāgneyī) ແລະ ໄນຣຶຕີ (Nairṛtī) ພ້ອມທັງອີກພະລັງງານໜຶ່ງຊື່ ກຣິສນາ (Kṛṣṇā) ຖືກນັບວ່າເປັນ ສຸປຣະພາ (Suprabhā). ເຊັ່ນດຽວກັນ ອະຕິຣິກຕາ (Atiriktā) ແລະ ມະຣຸຈິຫວາ (Marujjihvā) ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີທີ່ສອດຄ່ອງກັບນາມຂອງຕົນ.

Verse 25

स्वबीजानन्तरं वाच्या स्वाहांतञ्च यथाक्रमम् । जिह्वामंत्रैस्तु तैर्हुत्वाज्यं जिह्वास्त्वेकैकश क्रमात्

ແລ້ວຫຼັງຈາກເວົ້າພະຍາງຄໍາເມັດ (bīja) ແຕ່ລະອັນ ຈຶ່ງຄວນອອກສຽງມົນທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «svāhā» ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ. ໂດຍໃຊ້ «ມົນລີ້ນ (jihvā)» ເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຖວາຍນ້ໍາມັນເນີຍໃສ (ghee) ລົງໃນໄຟ—ເຊີນລີ້ນທິບຂອງອັກນິ ທີລະອັນຕາມລໍາດັບ.

Verse 26

रं वह्नयेति स्वाहेति मध्ये हुत्वाहुतित्रयम् । सर्पिषा वा समिद्भिर्वा परिषेचनमाचरेत्

ເມື່ອຖວາຍອາຮຸຕິສາມຄັ້ງລົງໃນໄຟ ໂດຍອອກສຽງ «raṁ», «vahnaye (ແດ່ອັກນິ)», ແລະ «svāhā» ຕາມລໍາດັບແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດພິທີ parisechana (ພອຍ/ລ້ອມຮອບການຖວາຍ) ໂດຍໃຊ້ ghee ຫຼື ໄມ້ເຊື້ອໄຟສັກສິດ (samidh).

Verse 27

दीपान्तं परिषिच्याथ समिद्धोमं समाचरेत् । ताः पालाश्यः परा वापि याज्ञिया द्वादशांगुलाः

ແລ້ວຈຶ່ງພອຍນ້ໍາຮອບປາຍຕະກຽງ ແລະປະກອບພິທີໂຮມ (ບູຊາໄຟ) ດ້ວຍໄມ້ຟືນທີ່ຈຸດໄຟໃຫ້ລຸກ. ໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນເຮັດຈາກໄມ້ປາລາຊະ (Palāśa) ຫຼືຈາກໄມ້ບູຊາອື່ນທີ່ກໍານົດໄວ້ ແລະຄວນຍາວຕາມມາດຕາພິທີ 12 ນິ້ວມື।

Verse 28

अवक्रा न स्वयं शुष्कास्सत्वचो निर्व्रणाः समाः । दशांगुला वा विहिताः कनिष्ठांगुलिसंमिताः

ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຄວນໂຄ້ງ ແລະບໍ່ຄວນແຫ້ງໂດຍທໍາມະຊາດ; ຜິວຕ້ອງຄົບຖ້ວນ ບໍ່ມີບາດແຜ ແລະສະເໝີກັນ. ຂະໜາດທີ່ກໍານົດແມ່ນ 10 ຄວາມກວ້າງນິ້ວ ນັບຕາມຄວາມກວ້າງນິ້ວກ້ອຍ.

Verse 29

प्रादेशमात्रा वालाभे होतव्याः सकला अपि । दूर्वापत्रसमाकारां चतुरंगुलमायताम्

ທັງໝົດຄວນຖວາຍບູຊາຕາມຂະໜາດໜຶ່ງຊ່ວງມື; ມີຮູບຮ່າງຄ້າຍໃບຫຍ້າດູຣວາ ແລະຍາວ 4 ຄວາມກວ້າງນິ້ວ.

Verse 30

दद्यादाज्याहुतिं पश्चादन्नमक्षप्रमाणतः । लाजांस्तथा सर्षपांश्च यवांश्चैव तिलांस्तथा

ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍອາຮຸຕິດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee); ຕໍ່ມາຈຶ່ງຖວາຍເຂົ້າສຸກຕາມປະລິມານ “ອັກສະ” (akṣa) ແລະຖວາຍເຂົ້າຄົ້ວ (lājā), ເມັດມັດສະຕາດ, ເມັດບາເລ, ແລະເມັດງາ—ເພື່ອໃຫ້ລໍາດັບການບູຊາໃນພິທີຂອງພຣະສິວະສົມບູນ.

Verse 31

सर्पिषाक्तानि भक्ष्याणि लेह्यचोष्याणि सम्भवे । दशैवाहुतयस्तत्र पञ्च वा त्रितयं च वा

ໃນພິທີນັ້ນ ຄວນຈັດເຕັມເຄື່ອງບູຊາທີ່ກິນໄດ້—ທັງທີ່ກິນ, ທີ່ເລຍ, ຫຼືທີ່ດູດ—ໂດຍຄົນກັບ ghee. ທີ່ນັ້ນ ຄວນຖວາຍອາຮຸຕິ 10 ເທື່ອ ຫຼື 5 ເທື່ອ ຫຼື 3 ເທື່ອກໍໄດ້.

Verse 32

होतव्याः शक्तितो दद्यादेकमेवाथ वाहुतिम् । श्रुवेणाज्यं समित्याद्यास्रुचाशेषात्करेण वा

ຕາມກຳລັງທີ່ມີ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິໃນພິທີໂຮມ; ແມ່ນແຕ່ຖວາຍພຽງອາຫຸຕິດຽວກໍໄດ້. ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ຖວາຍໄດ້ດ້ວຍທັບ; ຖ້າບໍ່ມີທັບ ກໍຖວາຍໄດ້ໂດຍໃຊ້ໄມ້ເຊື້ອໄຟ ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍຊ້ອນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ດ້ວຍມື.

Verse 33

तत्र दिव्येन होतव्यं तीर्थेनार्षेण वा तथा । द्रव्येणैकेन वा ऽलाभे जुहुयाच्छ्रद्धया पुनः

ໃນພິທີນັ້ນ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍຂອງບູຊາອັນສັກສິດ ຫຼືດ້ວຍນ້ຳທີ່ຊຳລະຈາກຕີຣຖະ (tīrtha) ຫຼືດ້ວຍຂອງບູຊາຕາມພຣະເວດທີ່຤ິສີຮັບຮອງ. ຖ້າຫາກບໍ່ມີ ກໍຈົ່ງຖວາຍພຽງສິ່ງດຽວທີ່ຫາໄດ້ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງອີກຄັ້ງ.

Verse 34

प्रायश्चित्ताय जुहुयान्मंत्रयित्वाहुतित्रयम् । ततो होमविशिष्टेन घृतेनापूर्य वै स्रुचम्

ເພື່ອການຊົດໃຊ້ບາບ (ປຣາຍັດຈິດ) ຄວນຖວາຍອາຮຸຕິ 3 ຄັ້ງລົງໃນໄຟບູຊາ ໂດຍສະຫງວນດ້ວຍມັນຕຣາກ່ອນ. ແລ້ວເຕີມສຣຸຈ (ທັບບູຊາ) ດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ ghee ທີ່ຜ່ານຮົມາອັນສັກສິດ ແລະດຳເນີນພິທີຕໍ່ໄປ.

Verse 35

निधाय पुष्पं तस्याग्रे श्रुवेणाधोमुखेन ताम् । सदर्भेन समाच्छाद्य मूलेनांजलिनोत्थितः

ວາງດອກໄມ້ໜຶ່ງດອກໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວວາງສຣຸວ (śruva) ໃຫ້ຫົວຄວ່ຳລົງ. ຈາກນັ້ນປົກຄຸມດ້ວຍຫຍ້າດັຣພະ (darbha) ແລະລຸກຂຶ້ນ ໂດຍຍົກມືປະນົມຈາກຖານຂອງອາສນະ/ແທ່ນບູຊາ.

Verse 36

वौषडंतेन जुहुयाद्धारां तु यवसंमिताम् । इत्थं पूर्णाहुतिं कृत्वा परिषिंचेच्च पूर्ववत्

ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «vauṣaṭ» ຄວນຖວາຍອາຮຸຕິເປັນສາຍຕໍ່ເນື່ອງລົງໃນໄຟ ໂດຍກຳນົດປະມານເທົ່າເມັດບາເລ. ເມື່ອເຮັດປູຣະນາຮຸຕິ (ອາຮຸຕິສົມບູນ) ແລ້ວ ຈຶ່ງພອຍນ້ຳສັກສິດອີກຄັ້ງ ດັ່ງທີ່ກຳນົດໄວ້ກ່ອນ.

Verse 37

तत उद्वास्य देवेशं गोपयेत्तु हुताशनम् । तमप्युद्वास्य वा नाभौ यजेत्संधाय नित्यशः

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຖວາຍການອຳລາພຣະເທວະເອກ (ພຣະສິວະ) ອອກຈາກພິທີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ພຶງຮັກສາໄຟບູຊາໃຫ້ດີ. ຫຼືຈະອຳລາໄຟນັ້ນດ້ວຍ, ແລ້ວບູຊາປະຈໍາວັນໂດຍສະຖາປະນາຈິດໄວ້ທີ່ສູນກາງສະດື (ນາບິ) ດ້ວຍສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 38

अथवा वह्निमानीय शिवशास्त्रोक्तवर्त्मना । वागीशीगर्भसंभूतं संस्कृत्य विधिवद्यजेत्

ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ, ນໍາໄຟສັກສິດມາ ແລ້ວຕາມແນວທາງທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຄໍາສອນຂອງພຣະສິວະ, ພຶງປະກອບສັງສະການຢ່າງຖືກພິທີແກ່ສິ່ງທີ່ເກີດຈາກຄັນຂອງວາກີຊີ (Vāgīśī), ແລ້ວບູຊາຕາມພິທີ.

Verse 39

अन्वाधानं पुनः कृत्वा परिधीन् परिधाय च । पात्राणि द्वन्द्वरूपेण निक्षिप्येष्ट्वा शिवं ततः

ເມື່ອໄດ້ກະທຳພິທີອັນວາທານະອີກຄັ້ງ ແລະວາງໄມ້ລ້ອມໄຟ (ປະຣິທິ) ຮອບໄຟບູຊາ ແລ້ວຈັດວາງພາຊະນະພິທີເປັນຄູ່ຕາມລຳດັບ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະຕາມພິທີອັນຄວນ.

Verse 40

संशोध्य प्रोक्षणीपात्रं प्रोक्ष्यतानि तदंभसा । प्रणीतापात्रमैशान्यां विन्यस्या पूरितं जलैः

ໃຫ້ຊຳລະພາຊະນະສຳລັບພຣົກຊະນີ (ພາຊະນະສຳລັບພອຍນ້ຳ) ໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວໃຊ້ນ້ຳນັ້ນພອຍຊຳລະສິ່ງຂອງພິທີ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວາງພາຊະນະປຣະນີຕາໄວ້ທິດອີສານ (ຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ) ໃຫ້ເຕັມນ້ຳ.

Verse 41

आज्यसंस्कारपर्यंतं कृत्वा संशोध्य स्रक्स्रुवौ । गर्भाधानं पुंसवनं सीमन्तोन्नयनं ततः

ເມື່ອໄດ້ກະທຳພິທີຕໍ່ເນື່ອງຈົນເຖິງອາຊະຍະສັງສະກາຣະ (ການປະພອງເນີຍໃສ) ແລະຊຳລະພວງມາລາກັບທັບພີບູຊາໃຫ້ບໍລິສຸດ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງດຳເນີນພິທີສັງສະກາຣະ: ຄັນທະກຳເນີດ (garbhādhāna), ພຸງສະວະນະ (puṃsavana) ແລະ ສີມັນໂຕນນະຍະນະ (sīmantonnayana).

Verse 42

कृत्वा पृथक्पृथग्घुत्वा जातमग्निं विचिन्तयेत् । त्रिपादं सप्तहस्तं च चतुःशृंगं द्विशीर्षकम्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຮຸຕິແຍກແຕ່ລະຢ່າງຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນເພ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງໄຟສັກສິດທີ່ພຶ່ງຈຸດຂຶ້ນ—ມີສາມຕີນ, ເຈັດມື, ສີ່ເຂົາ, ແລະສອງຫົວ.

Verse 43

मधुपिंगं त्रिनयनं सकपर्देन्दुशेखरम् । रक्तं रक्ताम्बरालेपं माल्यभूषणभूषितम्

ພຣະອົງມີສີທອງດັ່ງນ້ໍາເຜິ້ງ, ມີສາມຕາ, ແລະມີຜົມມັດ (jaṭā) ທີ່ປະດັບດ້ວຍພຣະຈັນເສີ້ຍເປັນມົງກຸດ. ພຣະອົງປາກົດເປັນຮູບສີແດງ, ນຸ່ງຜ້າແດງ ແລະທາເຄື່ອງຫອມສີແດງ, ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນງາມ.

Verse 44

सर्वलक्षणसंपन्नं सोपवीतं त्रिमेखलम् । शक्तिमन्तं स्रुक्स्रुवौ च दधानं दक्षिणे करे

ພຣະອົງສົມບູນດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ, ນຸ່ງສາຍສັກສິດ (upavīta) ແລະຄາດເຂັມຂັດສາມຊັ້ນ. ພຣະອົງມີພະລັງອໍານາດທາງຈິດວິນຍານ, ແລະຖື srūk ກັບ srūva (ຊ້ອນບູຊາໃຫຍ່-ນ້ອຍ) ໄວ້ໃນມືຂວາ.

Verse 45

तोमरं तालवृंतं च घृतपात्रं तथेतरैः । जातं ध्यात्वैवमाकारं जातकर्म समाचरेत्

ໃຫ້ພິຈາລະນາເຫັນທາຣົກເກີດໃໝ່ໃນຮູບດັ່ງວ່າມີຫອກ, ກ້ານຕົ້ນຕານ, ພາຊະນະໃສ່ນ້ຳມັນເຄື່ອງບູຊາ (ກຣີຕ) ແລະຂອງມົງຄຸນອື່ນໆ; ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີ “ຊາຕະກັມມະ” ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມທຳນຽມ।

Verse 46

नालापनयनं कृत्वा ततः संशोध्य सूतकम् । शिवाग्निरुचिनामास्य कृत्वाहुतिपुरस्सरम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີ “ນາລາປະນະຍະນະ” (nālāpanayana) ເພື່ອຖອນຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດແລ້ວ, ຈຶ່ງຊຳລະຕົນໃຫ້ພົ້ນຈາກສະພາບ “ສູຕະກະ” (sūtaka); ແລ້ວຕັ້ງໄຟສັກສິດນາມ “Śivāgniruci” ແລະເລີ່ມດ້ວຍການຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟນັ້ນ।

Verse 47

पित्रोर्विसर्जनं कृत्वा चौलोपनयनादिकम् । अप्तोर्यामावसानान्तं कृत्वा संस्कारमस्य तु

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສົ່ງສຸດທ້າຍແກ່ພໍ່ແມ່ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ແລະໄດ້ປະກອບສັງສະກາຣະ ເລີ່ມຈາກພິທີໂກນຜົມ (chauḷa) ແລະພິທີອຸປະນະຍະນະ (ສາຍສັກສິດ) ເປັນຕົ້ນ ແລະໄດ້ສຳເລັດພິທີຈົນເຖິງອັບໂຕຣຍາມະອັນເປັນທ້າຍ ຈຶ່ງຄວນປະກອບສັງສະກາຣະຂອງເຂົາຕໍ່ໄປຕາມລຳດັບອັນຄວນ.

Verse 48

आज्यधारादिहोमं च कृत्वा स्विष्टकृतं ततः । रमित्यनेन बीजेन परिषिंचेत्ततः परम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບໂຮມະເລີ່ມຈາກ ອາຊະຍະທາຣາ (ການຖວາຍກີເປັນສາຍ) ແລະຕໍ່ມາໄດ້ປະກອບພິທີສິ້ນສຸດທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະວິດສະຕະກຣິດ (sviṣṭakṛt) ແລ້ວ, ຈາກນັ້ນຄວນພອຍພຣົມ (ສານທີ່ຖືກຊຳລະ) ດ້ວຍບີຊະມັນຕຣະ “ram” ເປັນຂັ້ນຕໍ່ໄປ.

Verse 49

ब्रह्मविष्णुशिवेशानां लोकेशानां तथैव च । तदस्त्राणां च परितः कृत्वा पूजां यथाक्रमम्

ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບອັນຄວນ ຄວນປະກອບການບູຊາແດ່ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະສິວະ ແລະ ອີຊານະ; ບູຊາແດ່ໂລກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ດ້ວຍ; ແລະບູຊາອາວຸດທິພະຂອງພວກທ່ານ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຮອບດ້ານຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 50

धूपदीपादिसिद्ध्यर्थं वह्निमुद्धृत्य कृत्यवित् । साधयित्वाज्यपूर्वाणि द्रव्याणि पुनरेव च

ເພື່ອໃຫ້ການຈັດທຳທູບ ປະທີບ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ສຳເລັດຜົນ ຜູ້ຊຳນານພິທີຄວນກໍ່ໄຟສັກສິດ; ແລ້ວເມື່ອຈັດກຽມວັດຖຸບູຊາ ໂດຍເລີ່ມຈາກເນີຍໃສ (ghee) ແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນພິທີຕໍ່ໄປອີກຄັ້ງ।

Verse 51

कल्पयित्वासनं वह्नौ तत्रावाह्य यथापुरा । संपूज्य देवं देवीं च ततः पूर्णांतमाचरेत्

ເມື່ອຈັດອາສນະໃນໄຟສັກສິດແລ້ວ ຈຶ່ງເຊີນ (ພຣະສິວະ) ລົງສະຖິດຢູ່ນັ້ນ ດັ່ງທີ່ເຄີຍປະຕິບັດມາກ່ອນ. ເມື່ອບູຊາພຣະເຈົ້າແລະເທວີຮ່ວມກັນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງປະຕິບັດພິທີປິດທ້າຍ «ປູຣະນາຫຸຕິ» ໃຫ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ।

Verse 52

अथ वा स्वाश्रमोक्तं तु वह्निकर्म शिवार्पणम् । बुद्ध्वा शिवाश्रमी कुर्यान्न च तत्रापरो विधिः

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເມື່ອເຂົ້າໃຈວ່າ ພິທີກຳໄຟຕາມອາສຣະມະ (ຂັ້ນຊີວິດ) ຂອງຕົນ ແມ່ນຕ້ອງຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ປະພຶດຕາມວິໄນຂອງພຣະສິວະ ຄວນປະຕິບັດຕາມນັ້ນ; ໃນເລື່ອງນີ້ ບໍ່ມີກົດອື່ນແຍກຕ່າງຫາກ.

Verse 53

शिवाग्नेर्भस्मसंग्राह्यमग्निहोत्रोद्भवं तु वा । वैवाहोग्निभवं वापि पक्वं शुचि सुगंधि च

ຄວນເກັບຮວບບະສະມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ຈາກໄຟທີ່ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ; ຫຼືຈາກຂີ້ເຖົ່າທີ່ເກີດຈາກອັກນິໂຫຕຣະ; ຫຼືແມ່ນແຕ່ຈາກໄຟພິທີແຕ່ງງານ. ມັນຄວນເຜົາສຸກດີ ບໍລິສຸດ ແລະມີກິ່ນຫອມດີ.

Verse 54

कपिलायाः शकृच्छस्तं गृहीतं गगने पतत् । न क्लिन्नं नातिकठिनं न दुर्गन्धं न शोषितम्

ໄດ້ເອົາຂີ້ງົວຈາກງົວສີນ້ໍາຕານ (ກະປິລາ) ເປັນກໍາມືໜຶ່ງ. ເມື່ອມັນຕົກລົງຜ່ານທ້ອງຟ້າ ມັນບໍ່ຊຸ່ມ ບໍ່ແຂງເກີນໄປ ບໍ່ມີກິ່ນເໝັນ ແລະບໍ່ແຫ້ງກອບ—ເປັນເຄື່ອງຊີ້ເຖິງຄວາມອັດສະຈັນແລະຄວາມບໍລິສຸດຂອງມັນ.

Verse 55

उपर्यधः परित्यज्य गृह्णीयात्पतितं यदि । पिंडीकृत्य शिवाग्न्यादौ तत्क्षिपेन्मूलमंत्रतः

ຖ້າມີສິ່ງໃດຕົກລົງແລ້ວເປື້ອນ ຈົ່ງຫຼີກລ້ຽງບໍ່ໃຫ້ແຕະຈາກເທິງຫຼືຈາກລຸ່ມ. ເກັບຮວບມັນໃຫ້ເປັນກ້ອນ ແລ້ວໂຍນເຂົ້າໃນໄຟພຣະສິວະ (ໄຟພິທີ) ພ້ອມກັບການສວດມູລະມັນຕຣາ ເພື່ອຄືນຄວາມບໍລິສຸດພິທີກຳ.

Verse 56

अपक्वमतिपाक्वं च संत्यज्य भसितं सितम् । आदाय वा समालोड्य भस्माधारे विनिक्षिपेत्

ຈົ່ງຖິ້ມຂີ້ເທົ່າທີ່ເຜົາບໍ່ສຸກ ຫຼືເຜົາເກີນໄປ ແລ້ວເອົາຂີ້ເທົ່າຂາວບໍລິສຸດ. ຈາກນັ້ນຮວບຮວມແລະຮ່ອນໃຫ້ດີ ແລ້ວວາງໄວ້ໃນພາຊະນະສຳລັບບັສມະໂດຍຖືກຕ້ອງ.

Verse 57

तैजसं दारवं वापि मृन्मयं शैलमेव च । अन्यद्वा शोभनं शुद्धं भस्माधारं प्रकल्पयेत्

ຄວນຈັດເຮັດພາຊະນະສຳລັບບັສມະ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ໃຫ້ເໝາະສົມ—ເຮັດຈາກໂລຫະ ຫຼືໄມ້ ຫຼືດິນເຜົາ ຫຼືຫີນ; ຫຼືພາຊະນະອື່ນໃດທີ່ສະອາດ ແລະງາມ ເພື່ອເກັບຮັກສາບັສມະໃນການບູຊາ.

Verse 58

समे देशे शुभे शुद्धे धनवद्भस्म निक्षिपेत् । न चायुक्तकरे दद्यान्नैवाशुचितले क्षिपेत्

ຄວນວາງບັສມະ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ໃນບ່ອນຮາບພຽງ ເປັນມົງຄຸນ ແລະບໍລິສຸດ ເຫມືອນຮັກສາຊັບອັນມີຄ່າ. ບໍ່ຄວນມອບໃຫ້ມືທີ່ບໍ່ເໝາະ ແລະບໍ່ຄວນໂຍນລົງພື້ນທີ່ບໍ່ສະອາດ.

Verse 59

न संस्पृशेच्च नीचांगैर्नोपेक्षेत न लंघयेत् । तस्माद्भसितमादाय विनियुंजीत मन्त्रतः

ບໍ່ຄວນໃຫ້ບັສມະຖືກແຕະດ້ວຍອະວະທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ ບໍ່ຄວນລະເລີຍ ແລະບໍ່ຄວນລ່ວງລະເມີດຄວາມສັກສິດຂອງມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຍົກບັສມະຂຶ້ນ ຈົ່ງນຳໃຊ້ແລະທາຕາມມັນຕຣາຢ່າງເຄົາລົບ.

Verse 60

कालेषूक्तेषु नान्यत्र नायोग्येभ्यः प्रदापयेत् । भस्मसंग्रहणं कुर्याद्देवे ऽनुद्वासिते सति

ຄວນມອບໃຫ້ແຕ່ໃນເວລາທີ່ກຳນົດໄວ້ເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ໃນເວລາອື່ນ ແລະບໍ່ຄວນມອບໃຫ້ຜູ້ບໍ່ເໝາະສົມ. ຄວນເກັບຮວບພະຖ່ານສັກສິດ (bhasma) ເມື່ອພະເທວະຍັງບໍ່ທັນຖືກສົ່ງກັບຈາກພິທີ.

Verse 61

उद्वासने कृते यस्माच्चण्डभस्म प्रजापते । अग्निकार्ये कृते पश्चाच्छिवशास्त्रोक्तमार्गतः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສົ່ງກັບ (udvāsana) ແລ້ວ ໂອ ປຣະຈາປະຕິ ຫຼັງຈາກສຳເລັດພິທີໄຟ ຈຶ່ງຄວນດຳເນີນຕໍ່ຕາມທາງທີ່ຄຳພີສິວະສາດສອນ ແລະທາບພະຖ່ານສັກສິດ (bhasma) ຕາມຂໍ້ກຳນົດນັ້ນ.

Verse 62

स्वसूत्रोक्तप्रकाराद्वा बलिकर्म समाचरेत् । अथ विद्यासनं न्यस्य सुप्रलिप्ते तु मण्डले

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຄວນປະຕິບັດພິທີບາລິກັມ (balikarma) ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສູດຣະພິທີຂອງຕົນ. ແລ້ວໃນມັນດະລະທີ່ທາໄວ້ດີ ແລະຈັດກຽມຖືກຕ້ອງ ຈຶ່ງວາງອາສນະແຫ່ງວິທະຍາ (vidyāsana).

Verse 63

विद्याकोशं प्रतिष्ठाप्य यजेत्पुष्पादिभिः क्रमात् । विद्यायाः पुरतः कृत्वा गुरोरपि च मण्डलम्

ເມື່ອສະຖາປະນາ «ວິທະຍາໂກສະ» (vidyākośa) ອັນເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມຮູ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາຕາມລຳດັບດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ. ໂດຍວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້າວິທະຍາ ຄວນຈັດມັນດະລະສຳລັບຄູບາ (Guru) ດ້ວຍ (ແລະບູຊາຕາມຄວນ).

Verse 64

तत्रासनवरं कृत्वा पुष्पाद्यै गुरुमर्चयेत् । ततोनुपूजयेत्पूज्यान् भोजयेच्च बुभुक्षितान्

ໃນທີ່ນັ້ນ ເມື່ອຈັດອາສນະອັນປະເສີດແລ້ວ ຄວນບູຊາຄູບາ (Guru) ດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ. ຈາກນັ້ນ ຄວນເຄົາລົບຜູ້ທີ່ຄວນເຄົາລົບຕາມລຳດັບ ແລະຄວນໃຫ້ອາຫານແກ່ຜູ້ຫິວໂຫຍດດ້ວຍ.

Verse 65

ततस्स्वयं च भुंजीत शुद्धमन्नं यथासुखम् । निवेदितं च वा देवे तच्छेषं चात्मशुद्धये

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນກິນອາຫານບໍລິສຸດດ້ວຍຕົນເອງ ຢ່າງສະບາຍໃຈ ບໍ່ມີຄວາມອຶດອັດ. ຫຼືຈະກິນສ່ວນທີ່ເຫຼືອຈາກອາຫານທີ່ໄດ້ຖວາຍແດ່ພຣະເທວະແລ້ວ—ເພາະ «ປຣະສາດ» ນັ້ນຊໍາລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 66

श्रद्दधानो न लोभेन न चण्डाय समर्पितम् । गन्धमाल्यादि यच्चान्यत्तत्राप्येष समो विधिः

ດ້ວຍສັດທາ—ບໍ່ໃຫ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມໂລບ ແລະບໍ່ຖວາຍໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ດຸຮ້າຍບໍ່ບໍລິສຸດ. ສ່ວນການຖວາຍອື່ນໆ ເຊັ່ນ ນ້ໍາຫອມ ພວງມາລາ ແລະອື່ນໆ ກໍມີວິທີປະຕິບັດອັນຖືກຕ້ອງເຫມືອນກັນນີ້.

Verse 67

न तु तत्र शिवोस्मीति बुद्धिं कुर्याद्विचक्षणः । भुक्त्वाचम्य शिवं ध्यात्वा हृदये मूलमुच्चरेत्

ແຕ່ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງບໍ່ພຶງຄິດວ່າ “ຂ້ອຍແມ່ນພຣະສິວະ” ໃນກໍລະນີນັ້ນ. ຫຼັງຈາກກິນແລ້ວ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ຈົບ ພຶງພິຈາລະນາພຣະສິວະ ແລະສະດຸດມົນມູນ (root-mantra) ໃນດວງໃຈ.

Verse 68

कालशेषं नयेद्योग्यैः शिवशास्त्रकथादिभिः । रात्रौ व्यतीते पूर्वांशे कृत्वा पूजां मनोहराम्

ພຶງໃຊ້ເວລາທີ່ເຫຼືອໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດ ໂດຍວິທີອັນຄວນ ເຊັ່ນ ການສະດຸດອ່ານ ແລະສົນທະນາຄຳສອນໃນຄຳພີຂອງພຣະສິວະ. ເມື່ອຊ່ວງຕົ້ນຂອງຄືນຜ່ານໄປ ແລ້ວໄດ້ກະທຳພິທີບູຊາອັນງາມສະງ່າມນ່າຊື່ນໃຈ…

Verse 69

शिवयोः शयनं त्वेकं कल्पयेदतिशोभनम् । भक्ष्यभोज्यांबरालेपपुष्पमालादिकं तथा

ຄວນຈັດຕຽງດຽວທີ່ງາມສະຫງ່າງາມຢ່າງຍິ່ງ ເພື່ອພຣະສິວະ ແລະ ພຣະເທວີຢູ່ຮ່ວມກັນ ແລະຖວາຍຂອງບູຊາເຊັ່ນ ອາຫານອັນໂອຊາ ອາຫານປຸງສຸກ ເຄື່ອງນຸ່ງ ນ້ຳຫອມທາ ພວງດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ເພື່ອນົບນ້ອມບູຊາຄູ່ເທວະດ້ວຍຄວາມຮັກເຄົາລົບ.

Verse 70

मनसा कर्मणा वापि कृत्वा सर्वं मनोहरम् । ततो देवस्य देव्याश्च पादमूले शुचिस्स्वपेत्

ເມື່ອໄດ້ຈັດທຸກສິ່ງໃຫ້ນ່າຊື່ນຊົມ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ ບໍ່ວ່າດ້ວຍໃຈ ຫຼື ດ້ວຍການກະທຳ ແລ້ວຈຶ່ງຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະນອນຢູ່ທີ່ປາຍພຣະບາດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະເທວີ ໃນການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກດີ.

Verse 71

गृहस्थो भार्यया सार्धं तदन्ये ऽपि तु केवलाः । प्रत्यूषसमयं बुद्ध्वा मात्रामाद्यामुदीरयेत्

ຄົນຄອບຄົວພ້ອມພັນລະຍາ ແລະຜູ້ອື່ນໆກໍເຊັ່ນກັນ ແຕ່ລະຄົນຕາມລຳພັງ ເມື່ອຮູ້ເວລາຮຸ່ງອາລຸນ ຄວນເອີ້ນອອກ “ມາດຣາ” ທຳອິດ ຄືສຽງສັກສິດ “ໂອມ (Oṃ)” ເປັນການເລີ່ມບູຊາ.

Verse 72

प्रणम्य मनसां देवं सांबं सगणमव्ययम् । देशकालोचितं कृत्वा शौचाद्यमपि शक्तितः

ໄຫວ້ນົບດ້ວຍໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໃຈທັງປວງ—ພຣະສິວະຜູ້ມີອຸມາຄຽງຂ້າງ ມີຄະນະ (gaṇa) ເປັນບໍລິວານ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດການຊໍາລະລ້າງ ແລະພິທີເບື້ອງຕົ້ນອື່ນໆ ຕາມຄວາມເໝາະສົມແຫ່ງສະຖານທີ່ແລະເວລາ ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ.

Verse 73

शंखादिनिनदैर्दिव्यैर्देवं देवीं च बोधयेत् । ततस्तत्समयोन्निद्रैः पुष्पैरतिसुगंधिभिः

ດ້ວຍສຽງທິບອັນມົງຄຸນ ເຊັ່ນ ສຽງສັງຂ໌ (śaṅkha) ແລະເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆ ຄວນປຸກພຣະເຈົ້າແລະພຣະເທວີ. ແລ້ວໃນເວລາອັນຄວນ ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ບານເຕັມທີ່ ມີກິ່ນຫອມຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 74

निर्वर्त्य शिवयोः पूजां प्रारभेत पुरोदितम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສັກຕິ ສຳເລັດດີແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມພິທີທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ກ່ອນໜ້າ।