पञ्चाक्षरमाहात्म्यम् / The Greatness of the Pañcākṣarī (Five-Syllable) Mantra

Verse 1

उपमन्युरुवाच । ब्रह्मघ्नो वा सुरापो वा स्तेयीवा गुरुतल्पगः । मातृहा पितृहा वापि वीरहा भ्रूणहापि वा

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ, ຜູ້ດື່ມນ້ໍາເມົາ, ຂໂຈນ, ຫຼືຜູ້ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ; ບໍ່ວ່າຈະຂ້າແມ່ ຫຼືຂ້າພໍ່, ຂ້າວີຣະບຸລຸດ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ທໍາລາຍຕົວອ່ອນ—(ແມ່ນແຕ່ຄົນແບບນັ້ນກໍຖືກກ່າວເຖິງຢູ່ນີ້)»។

Verse 2

संपूज्यामन्त्रकं भक्त्या शिवं परमकारणम् । तैस्तैः पापैः प्रमुच्येत वर्षैर्द्वादशभिः क्रमात्

ເມື່ອບູຊາພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນເຫດສູງສຸດ—ດ້ວຍພັກຕິ ພ້ອມດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ກໍານົດໄວ້ ຜູ້ນັ້ນຈະຄ່ອຍໆພົ້ນຈາກບາບຫຼາຍປະເພດນັ້ນ ໃນໄລຍະສິບສອງປີ।

Verse 3

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पतितो ऽपि यजेच्छिवम् । भक्तश्चेन्नापरः कश्चिद्भिक्षाहारो जितेंद्रियः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕົກຕໍ່າໃນບາບກໍຄວນບູຊາພຣະສິວະ; ຖ້າເຂົາເປັນຜູ້ມີພັກຕິ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນ ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍບິນດະບາດ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະແລ້ວ।

Verse 4

कृत्वापि सुमहत्पापं भक्त्या पञ्चाक्षरेण तु । पूजयेद्यदि देवेशं तस्मात्पापात्प्रमुच्यते

ແມ່ນແຕ່ເຄີຍເຮັດບາບໃຫຍ່ຫຼາຍ ຖ້າບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ດ້ວຍສັດທາ ໂດຍອາໄສມົນຕຣາຫ້າພະຍາງ (ປັນຈາກສະຣະ) ກໍຈະພົ້ນຈາກບາບນັ້ນ.

Verse 5

अब्भक्षा वायुभक्षाश्च ये चान्ये व्रतकर्शिताः । तेषामेतैर्व्रतैर्नास्ति शिवलोकसमागमः

ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ, ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມຢ່າງດຽວ, ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ຜອມແຫ້ງເນື່ອງຈາກວຣະຕະອັນເຂັ້ມງວດ—ດ້ວຍວຣະຕະເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງດຽວ ບໍ່ມີການເຂົ້າຮ່ວມກັບໂລກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 6

भक्त्या पञ्चाक्षरेणैव यः शिवं सकृदर्चयेत् । सोपि गच्छेच्छिवस्थानं शिवमन्त्रस्य गौरवात्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ທີ່ບູຊາພຣະສິວະແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ດ້ວຍສັດທາ ໂດຍໃຊ້ມົນຕຣາຫ້າພະຍາງ—ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄປເຖິງສະຖານຂອງພຣະສິວະ ເນື່ອງຈາກຄວາມສົງ່າງາມແລະອານຸພາບຊຳລະຂອງມົນຕຣາພຣະສິວະ.

Verse 7

तस्मात्तपांसि यज्ञांश्च सर्वे सर्वस्वदक्षिणाः । शिवमूर्त्यर्चनस्यैते कोट्यंशेनापि नो समाः

ດັ່ງນັ້ນ ຕະປະສະ ແລະ ຍັດຍະທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ຖວາຍຊັບສິນທັງໝົດເປັນທັກຊິນາແກ່ພຣະປຸໂຣຫິດ—ກໍບໍ່ເທົ່າ ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງໃນລ້ານ ກັບການອາຣະຈະນາບູຊາພຣະມູຣຕິອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 8

बद्धो वाप्यथ मुक्तो वा पश्चात्पञ्चाक्षरेण चेत् । पूजयन्मुच्यते भक्तो नात्र कार्या विचारणा

ຈະເປັນຜູ້ຖືກຜູກມັດດ້ວຍປາຊະ ຫຼື ເປັນຜູ້ພົ້ນແລ້ວກໍຕາມ, ຖ້າພາຍຫຼັງໄດ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍມັນຕຣາປັນຈາກຊະຣີ, ຜູ້ສັດທານັ້ນຈະພົ້ນ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາອື່ນໃດ.

Verse 9

अरुद्रो वा सरुद्रो वा सूक्तेन शिवमर्चयेत् । यः सकृत्पतितो वापिमूढो वा मुच्यते नरः

ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີວິໄນຮຸດຣະ ຫຼືຜູ້ມີພະລັງຮຸດຣະກໍຕາມ ຄວນບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍສູກຕະນີ້; ເພາະແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ຕົກຕໍ່າພຽງຄັ້ງດຽວ ຫຼືຜູ້ຫຼົງຜິດ ກໍຍັງໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 10

षडक्षरेण वा देवं सूक्तमन्त्रेण पूजयेत् । शिवभक्तो जितक्रोधो ह्यलब्धो लब्ध एव च

ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າດ້ວຍມັນຕຣາຫົກພະຍາງ ຫຼືດ້ວຍສູກຕະ-ມັນຕຣາແຫ່ງເວດ. ຜູ້ເປັນສາວົກພຣະສິວະ ຜູ້ຊະນະຄວາມໂກດ ບໍ່ວ່າຈະບໍ່ໄດ້ສິ່ງໃດ ຫຼືໄດ້ຫຼາຍ ກໍຍັງຄົງຄວາມສະໝໍາເສມ ແລະພໍໃຈ.

Verse 11

अलब्धाल्लब्ध एवात्र विशिष्टो नात्र संशयः । स ब्रह्मांगेन वा तेन सहंसेन विमुच्यते

ໃນທີ່ນີ້ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບມາກ່ອນ ແມ່ນຜູ້ແສວຫາທີ່ປະເສີດກວ່າ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໂດຍການບັນລຸນັ້ນ ລາວພົ້ນທຸກ ຈະເປັນການຮ່ວມເປັນອັນດຽວກັບສະພາບຂອງພຣະພຣະຫມາ ຫຼືຮ່ວມກັບ ຫັມສະ (ອາດຕະພາຍໃນອັນສູງສຸດ).

Verse 12

तस्मान्नित्यं शिवं भक्त्या सूक्तमन्त्रेण पूजयेत् । एककालं द्विकालं वा त्रिकालं नित्यमेव वा

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະເຈົ້າທຸກມື້ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ໂດຍໃຊ້ບົດສັນລະເສີນ (ສູກຕະ) ແລະມັນຕຣະທີ່ກ່າວດີ. ຈະບູຊາມື້ລະເທື່ອ, ສອງເທື່ອ, ຫຼືສາມເທື່ອ—ຫຼືກະທັ່ງບູຊາເປັນນິດປະຈໍາວັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 13

ये ऽर्चयंति महादेवं विज्ञेयास्ते महेश्वराः । ज्ञानेनात्मसहायेन नार्चितो भगवाञ्छिवः

ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ຄວນຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນແມ່ນ ‘ມະເຫສະວະຣະ’ (ຜູ້ອຸທິດຕົນແທ້ແກ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່). ແຕ່ພຣະພະຄະວານ ສິວະ ບໍ່ໄດ້ຖືກບູຊາໄດ້ດ້ວຍຄວາມຮູ້ຢ່າງດຽວທີ່ອາໄສຕົນເອງເປັນຫຼັກ (ຄວາມຮູ້ທີ່ຂາດພັກດີແລະການປະພຶດຖືກຕ້ອງ).

Verse 14

स चिरं संसरत्यस्मिन्संसारे दुःखसागरे । दुर्ल्लभं प्राप्य मानुष्यं मूढो नार्चयते शिवम्

ລາວພະເນຈອນດົນນານໃນສັງສາຣະ ອັນເປັນທະເລແຫ່ງທຸກ. ໄດ້ເກີດເປັນມະນຸດອັນຫາຍາກແລ້ວ ແຕ່ຜູ້ຫຼົງກໍບໍ່ບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 15

निष्फलं तस्य तज्जन्म मोक्षाय न भवेद्यतः । दुर्ल्लभं प्राप्य मानुष्यं ये ऽर्चयन्ति पिनाकिनम्

ການເກີດຂອງຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນໄຮ້ຜົນ ເພາະບໍ່ເປັນເຫດໃຫ້ເຖິງໂມກສະ; ໄດ້ສະພາບມະນຸດອັນຫາຍາກແລ້ວ ແຕ່ຍັງບໍ່ບູຊາພິນາກິນ (ພຣະສິວະ).

Verse 16

तेषां हि सफलं जन्म कृतार्थास्ते नरोत्तमाः । भवभक्तिपरा ये च भवप्रणतचेतसः

ການເກີດຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນມີຜົນແທ້; ນະໂຣດຕະມະເຫຼົ່ານັ້ນສຳເລັດຄວາມໝາຍ—ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນພະພາວະ (ພຣະສິວະ) ແລະມີໃຈນອບນ້ອມຕໍ່ພະພາວະ.

Verse 17

भवसंस्मरणोद्युक्ता न ते दुःखस्य भागिनः । भवनानि मनोज्ञानि विभ्रमाभरणाः स्त्रियः

ຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນລະລຶກພະພາວະ (ພຣະສິວະ) ບໍ່ເປັນຜູ້ຮ່ວມທຸກ. ສຳລັບເຂົາເຈົ້າ ເຮືອນຊານກໍກາຍເປັນທີ່ຊື່ນໃຈ ແລະສະຕຣີຜູ້ປະດັບດ້ວຍສະເໝີສະໄຫມ ປານດັ່ງເຄື່ອງປະດັບມົງຄຸນແຫ່ງຊີວິດ.

Verse 18

धनं चातृप्तिपर्यन्तं शिवपूजाविधेः फलम् । ये वाञ्छन्ति महाभोगान्राज्यं च त्रिदशालये

ຜົນຂອງການປະຕິບັດພິທີບູຊາພຣະສິວະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແມ່ນຊັບສິນອຸດົມຈົນຄວາມຂາດແຄນສິ້ນໄປ. ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່ຫຼາຍ ຍັງໄດ້ຄອງອຳນາດໃນຖິ່ນພຳນັກຂອງເທວະສາມສິບ.

Verse 19

ते वाञ्छन्ति सदाकालं हरस्य चरणाम्बुजम् । सौभाग्यं कान्तिमद्रूपं सत्त्वं त्यागार्द्रभावता

ພວກເຂົາປາຖະໜາຢູ່ເທື່ອງໆ ຕໍ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ). ຈາກພຣະພັກຕິນັ້ນ ເກີດມີສິຣິມົງຄຸນ, ຮູບງາມສະຫວ່າງໄສ, ຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງສັດຕະວະ, ແລະດວງໃຈທີ່ອ່ອນນຸ່ມດ້ວຍຈິດໃຈແຫ່ງການສະຫຼະລະວາງ.

Verse 20

शौर्यं वै जगति ख्यातिश्शिवमर्चयतो भवेत् । तस्मात्सर्वं परित्यज्य शिवैकाहितमानसः

ແທ້ຈິງ ຄວາມກ້າຫານ ແລະ ຊື່ສຽງໃນໂລກ ເກີດແກ່ຜູ້ບູຊາພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງທຸກສິ່ງ ແລະ ຕັ້ງໃຈໄວ້ແຕ່ພຣະສິວະພຽງອົງດຽວ.

Verse 21

शिवपूजाविधिं कुर्याद्यदीच्छेच्छिवमात्मनः । त्वरितं जीवितं याति त्वरितं याति यौवनम्

ຖ້າຜູ້ໃດປາຖະໜາພຣະສິວະເພື່ອອາດຕະຂອງຕົນ—ຄືພຣະກະລຸນາຂອງພຣະຜູ້ເປັນປະຕິ—ກໍຄວນປະຕິບັດພິທີບູຊາພຣະສິວະຕາມຄຳສອນ. ເພາະຊີວິດຜ່ານໄປໄວ ແລະ ວັຍໜຸ່ມກໍຈາກໄປໄວເຊັ່ນກັນ.

Verse 22

त्वरितं व्याधिरभ्येति तस्मात्पूज्यः पिनाकधृक् । यावन्नायाति मरणं यावन्नाक्रमते जरा

ໂລກໄພມາຮອດຄົນໄວນັກ; ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະສິວະ «ພິນາກະທຶກ» ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ ໃນຂະນະທີ່ຄວາມຕາຍຍັງບໍ່ມາ ແລະ ຄວາມແກ່ຍັງບໍ່ຄອບງຳ.

Verse 23

यावन्नेन्द्रियवैकल्यं तावत्पूजय शंकरम् । न शिवार्चनतुल्यो ऽस्ति धर्मो ऽन्यो भुवनत्रये

ຕາບໃດທີ່ອິນຊີຍັງບໍ່ບົກພ່ອງ ຈົ່ງບູຊາພຣະສັງກະຣະ. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີທຳອື່ນໃດເທົ່າທຽມກັບການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 24

इति विज्ञाय यत्नेन पूजनीयस्सदाशिवः । द्वारयागं जवनिकां परिवारबलिक्रियाम्

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະສະດາຊິວະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ—ປະກອບພິທີບູຊາປະຕູ, ຈັດວາງຜ້າມ່ານ (ຈະວະນິກາ) ແລະຖວາຍບະລິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ຕາມພິທີແກ່ເທວະດາຜູ້ຕິດຕາມໃນພຣະບໍລິວານຂອງພຣະອົງ.

Verse 25

नित्योत्सवं च कुर्वीत प्रसादे यदि पूजयेत् । हविर्निवेदनादूर्ध्वं स्वयं चानुचरो ऽपि वा

ຖ້າບູຊາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ແລະຮັບພຣະປະສາດ (ພຣະອະນຸຄຣາະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກໍຄວນຈັດງານສະຫຼອງສັກສິດປະຈໍາວັນເພື່ອພຣະອົງ. ຫຼັງຈາກຖວາຍຮະວິສ (ເຄື່ອງບູຊາ) ແລ້ວ ຜູ້ບູຊາເອງ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງລາວ—ຄວນສືບຕໍ່ການຮັບໃຊ້ຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 26

प्रसादपरिवारेभ्यो बलिं दद्याद्यथाक्रमम् । निर्गम्य सह वादित्रैस्तदाशाभिमुखः स्थितः

ຕາມລຳດັບອັນຄວນ ພຶງຖວາຍບະລິ (bali) ແກ່ບໍລິວານຜູ້ຮັກສາເຄື່ອງບູຊາອັນສັກສິດ. ແລ້ວອອກໄປພ້ອມສຽງດົນຕີ ແລະຢືນຫັນໜ້າໄປທາງທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍວິໄນແລະມົງຄຸນ.

Verse 27

पुष्पं धूपं च दीपञ्च दद्यादन्नं जलैः सह । ततो दद्यान्महापीठे तिष्ठन्बलिमुदङ्मुखः

ພຶງຖວາຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະໂຄມໄຟ ພ້ອມທັງຖວາຍອາຫານກັບນ້ຳ. ຈາກນັ້ນ ຢືນຢູ່ເທິງມະຫາປີຖະ (mahāpīṭha) ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ແລະຖວາຍບະລິ.

Verse 28

ततो निवेदितं देवे यत्तदन्नादिकं पुरा । तत्सर्वं सावशेषं वा चण्डाय विनिवेदयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາຫານ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ທີ່ເຄີຍຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າກ່ອນໜ້າ—ຈະເປັນທັງໝົດ ຫຼືສ່ວນທີ່ເຫຼືອ—ພຶງນຳໄປຖວາຍແກ່ ຈັນຑາ (Caṇḍa) ອີກຄັ້ງ.

Verse 29

हुत्वा च विधिवत्पश्चात्पूजाशेषं समापयेत् । कृत्वा प्रयोगं विधिवद्यावन्मन्त्रं जपं ततः

ເມື່ອຖວາຍອາຮຸຕິຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງສໍາເລັດສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງການບູຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ຈາກນັ້ນ ປະຕິບັດຂັ້ນຕອນທີ່ກໍານົດໄວ້ຢ່າງຖືກຮູບແບບ ແລະຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ການສວດຈັບມັນຕຣາຕາມທີ່ຖືກບັນຊາ.

Verse 30

नित्योत्सवं प्रकुर्वीत यथोक्तं शिवशासने । विपुले तैजसे पात्रे रक्तपद्मोपशोभिते

ຄວນປະກອບພິທີບູຊາປະຈໍາວັນ ຕາມທີ່ພຣະສິວະບັນຍັດໄວ້. ຈັດເຄື່ອງບູຊາໃນພາຊະນະໃຫຍ່ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງ ປະດັບດ້ວຍດອກບົວແດງ.

Verse 31

अस्त्रं पाशुपतं दिव्यं तत्रावाह्य समर्चयेत् । शिवस्यारोप्यः तत्पात्रं द्विजस्यालंकृतस्य च

ທີ່ນັ້ນ ຄວນເຊີນອາວຸດປາສຸປະຕະອັນທິບພະເຂົ້າມາ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສົມຄວນ. ຈາກນັ້ນ ວາງພາຊະນະພິທີນັ້ນໃຫ້ເປັນຂອງພຣະສິວະ ແລະຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງປະດັບພ້ອມ.

Verse 32

न्यस्तास्त्रवपुषा तेन दीप्तयष्टिधरस्य च । प्रासादपरिवारेभ्यो बहिर्मंगलनिःस्वनैः

ຕໍ່ມາ ໂດຍຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ກາຍຖືອາວຸດ—ແລະໂດຍຜູ້ຖືໄມ້ທ່ອນອັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍ ບັນດາຂະບວນພາລະວັງໄດ້ເຄື່ອນອອກໄປພາຍນອກ ພ້ອມສຽງມົງຄຸນແຫ່ງການສະຫຼອງ.

Verse 33

नृत्यगेयादिभिश्चैव सह दीपध्वजादिभिः । प्रदक्षिणत्रयं कृत्वा न द्रुतं चाविलम्बितम्

ພ້ອມດ້ວຍການຟ້ອນລໍາ ການຂັບຮ້ອງ ແລະອື່ນໆ ຮ່ວມກັບໂຄມໄຟ ທຸງ ແລະເຄື່ອງມົງຄຸນອື່ນໆ ຄວນເຮັດປະທັກສິນາສາມຮອບ ບໍ່ໃຫ້ຮີບເກີນ ແລະບໍ່ໃຫ້ຊ້າເກີນ.

Verse 34

आदायाभ्यंतरं नीत्वा ह्यस्त्रमुद्वासयेत्ततः । प्रदक्षिणादिकं कृत्वा यथापूर्वोदितं क्रमात्

ເອົາເຄື່ອງບູຊາເຂົ້າໄປພາຍໃນ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດພິທີສົ່ງຄືນ/ປົດປ່ອຍພະລັງທິບທີ່ໄດ້ເຊີນມາ (astra) ຢ່າງເປັນທາງການ. ຈາກນັ້ນ ເຮັດປະທັກສິນາ (ວຽນຂວາ) ແລະພິທີສິ້ນສຸດອື່ນໆ ຕາມລໍາດັບທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 35

आदाय चाष्टपुष्पाणि पूजामथ समापयेत्

ເອົາດອກໄມ້ 8 ດອກ ແລ້ວຈຶ່ງສຳເລັດພິທີບູຊາ ໂດຍຖວາຍດ້ວຍສັດທາເປັນການປິດທ້າຍແດ່ພຣະສິວະ।