आवरणपूजाविधानम् / The Procedure of Āvaraṇa (Enclosure) Worship

Verse 1

उपमन्युरुवाच । अनुक्तं चात्र पूजायाः कमलोपभयादिव । यत्तदन्यत्प्रवक्ष्यामि समासान्न तु विस्तरात्

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ໃນນີ້ ລາຍລະອຽດບາງຢ່າງຂອງພິທີບູຊາ ເຊັ່ນ ການຖວາຍດອກບົວ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ຍັງບໍ່ໄດ້ກ່າວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ແບບຫຍໍ້ ບໍ່ໃຫ້ຍາວ»។

Verse 2

हविर्निवेदनात्पूर्वं दीपदानादनन्तरम् । कुर्यादावरणाभ्यर्चां प्राप्ते नीराजने ऽथ वा

ກ່ອນຖວາຍນາໄວດະຍະ (ອາຫານບູຊາ) ແລະ ທັນທີຫຼັງຈາກຖວາຍປະທີບ (ໂຄມໄຟ) ຄວນເຮັດອາວະຣະນະ-ອັຣຈະນາ ບູຊາເທວະດາຮອບຂ້າງ; ຫຼືຈະເຮັດເມື່ອເຖິງເວລານີຣາຈະນະ (ໂບກໄຟ) ກໍໄດ້.

Verse 3

तत्रेशानादिसद्यांतं रुद्राद्यस्त्रांतमेव च । शिवस्य वा शिवायाश्च प्रथमावरणे जपेत्

ໃນພິທີບູຊາວົງອ້ອມຊັ້ນທຳອິດ (ອາວະຣະນະ) ນັ້ນ ຄວນສວດຈະປະ (japa) ເລີ່ມຈາກ ອີສານະ (Īśāna) ຈົນເຖິງ ສັດໂຍຈາຕະ (Sadyojāta); ແລະອີກຊຸດໜຶ່ງ ເລີ່ມຈາກ ຣຸດຣະ (Rudra) ຈົນເຖິງ ອັສຕຣະ (Astra) ມົນປົກປ້ອງ—ຈະເພື່ອພຣະສິວະ ຫຼື ເພື່ອພຣະນາງສິວາ ກໍໄດ້.

Verse 4

ऐशान्यां पूर्वभागे च दक्षिणे चोत्तरे तथा । पश्चिमे च तथाग्नेय्यामैशान्यां नैरृते तथा

ໃນທິດອີສານະ (ຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ), ໃນພາກຕາເວັນອອກ, ແລະທັງທາງໃຕ້ ແລະ ທາງເໜືອ; ໃນທາງຕາເວັນຕົກດ້ວຍ; ແລະຍັງໃນທິດອັກເນຍ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້), ອີສານະ, ແລະ ໄນຣຶຕະ (ຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້)—ພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ຈັດວາງຕາມທິດເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ.

Verse 5

वायव्यां पुनरैशान्यां चतुर्दिक्षु ततः परम् । गर्भावरणमाख्यातं मन्त्रसंघातमेव वा

ຕໍ່ມາ ໃນທິດຕາເວັນຕົກເໜືອ ແລະອີກຄັ້ງໃນທິດຕາເວັນອອກເໜືອ—ແລ້ວຕໍ່ໄປທັງສີ່ທິດ—ໄດ້ປະກາດ “ອາວະຣະນະແຫ່ງຄັນຖານ (garbha)” ຄືການຈັດວາງ ແລະການຮວບຮວມມົນຕຣາເພື່ອຄຸ້ມຄອງ ແລະຕິດຕັ້ງບູຊາອັນສັກສິດ।

Verse 6

हृदयाद्यस्त्रपर्यंतमथवापि समर्चयेत् । तद्बहिः पूर्वतः शक्रं यमं दक्षिणतो यजेत्

ຄວນບູຊາພຣະເທວະຕາແຫ່ງມົນຕຣາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ເລີ່ມຈາກ “ຫຣະດະຍະ (hṛdaya—ດວງໃຈ)” ໄປຈົນເຖິງ “ອັສຕຣະ (astra—ອາວຸດ)” ຫຼືບູຊາຕາມລໍາດັບຄົບຖ້ວນນັ້ນ. ນອກຈາກວົງໃນ ຄວນບູຊາ Śakra (Indra) ທິດຕາເວັນອອກ ແລະ Yama ທິດໃຕ້.

Verse 7

वरुणं वारुणे भागे धनदं चोत्तरे बुधः । ईशमैशे ऽनलं स्वीये नैरृते निरृतिं यजेत्

ຜູ້ຮູ້ທັນບູຊາ Varuṇa ໃນທິດຕາເວັນຕົກ ແລະ Dhanada (Kubera) ໃນທິດເໜືອ. ໃນທິດຕາເວັນອອກເໜືອ ບູຊາ Īśa (Śiva)；ໃນທິດຂອງຕົນ ບູຊາ Anala (Agni)；ແລະໃນທິດໃຕ້ຕາເວັນຕົກ (Nairṛta) ບູຊາ Nirṛti.

Verse 8

मारुते मारुतं विष्णुं नैरृते विधिमैश्वरे । बहिःपद्मस्य वज्राद्यान्यब्जांतान्यायुधान्यपि

ໃນທິດລົມ (ຕາເວັນຕົກເໜືອ) ມີ Vāyu; ໃນທິດຂອງ Nirṛti (ໃຕ້ຕາເວັນຕົກ) ມີ Viṣṇu; ແລະໃນທິດອະທິປະໄຕ (ຕາເວັນອອກເໜືອ) ມີ Brahmā. ອີກທັງໃນດອກບົວຊັ້ນນອກ ຍັງມີອາວຸດທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ Vajra (ສາຍຟ້າ) ແລະອາວຸດອື່ນໆອັນເກີດແຕ່ດອກບົວດ້ວຍ.

Verse 9

प्रसिद्धरूपाण्याशासु लोकेशानां क्रमाद्यजेत् । देवं देवीं च संप्रेक्ष्य सर्वावरणदेवताः

ໃນທິດທັງຫຼາຍ ຄວນບູຊາຕາມລໍາດັບ ຮູບອັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດີຂອງບັນດາ Lokēśa (ເຈົ້າແຫ່ງໂລກ). ແລະໂດຍມອງໄປຫາພຣະເທວະ ແລະ ເທວີ (Śiva ແລະ Devī) ຄວນບູຊາເທວະຕາທັງປວງຜູ້ເປັນອາວະຣະນະ (āvaraṇa) ອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງທັງສອງ.

Verse 10

बद्धांजलिपुटा ध्येयाः समासीना यथासुखम् । सर्वावरणदेवानां स्वाभिधानैर्नमोयुतैः

ນັ່ງໃຫ້ສະດວກ ພ້ອມປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ (añjali) ແລ້ວເຮັດທະຍານ. ຈົ່ງຖວາຍນະໂມ ພ້ອມເອີ້ນພຣະນາມຂອງເທວະທັງປວງໃນອາວະຣະນະ (āvaraṇa) ທຸກຊັ້ນ.

Verse 11

पुष्पैः संपूजनं कुर्यान्नत्वा सर्वान्यथाक्रमम् । गर्भावरणमेवापि यजेत्स्वावरणेन वा

ເມື່ອກ້ອມກາບທຸກພຣະອົງຕາມລໍາດັບແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍດອກໄມ້. ອີກທັງຈົ່ງບູຊາພຣະຄັນທະກາງ (garbha) ແລະວົງອາວະຣະນະທີ່ຫ້ອມລ້ອມ ຈະບູຊາພ້ອມພຣະບໍລິວານຂອງແຕ່ລະອາວະຣະນະ ຫຼືຕາມລະບຽບທີ່ຕົນກໍານົດກໍໄດ້.

Verse 12

योगे ध्याने जपे होमे वाह्ये वाभ्यंतरे ऽपि वा । हविश्च षड्विधं देयं शुद्धं मुद्गान्नमेव च

ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃນໂຍຄະ, ທະຍານ, ຈະປະ (ສວດມົນ), ຫຼືໂຮມະ (ບູຊາໄຟ) ຈະເປັນການບູຊາພາຍນອກຫຼືພາຍໃນກໍຕາມ, ຄວນຖວາຍຮະວິດ (havis) ຫົກປະເພດຕາມທີ່ກໍານົດ. ແລະຄວນຖວາຍອາຫານບໍລິສຸດດ້ວຍ, ໂດຍສະເພາະອາຫານຖົ່ວມຸດກາ (mung) ທີ່ສະອາດ.

Verse 13

पायसं दधिसंमिश्रं गौडं च मधुनाप्लुतम् । एतेष्वेकमनेकं वा नानाव्यंजनसंयुतम्

ຂ້າວນົມຫວານ (pāyasa), ອາຫານທີ່ປົນນົມສົ້ມ (dadhi), ແລະຂອງຫວານຈາກນ້ໍາຕານອ້ອຍ/ກອດ (jaggery) ທີ່ລາດນ້ໍາເຜິ້ງ—ໃນບັນດານີ້ ຈະຖວາຍຢ່າງໜຶ່ງ ຫຼືຫຼາຍຢ່າງກໍໄດ້ ພ້ອມກັບເຄື່ອງຄຽງຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 14

गुडखंडन्वितं दद्यान्मथितं दधि चोत्तमम् । भक्ष्याण्यपूपमुख्यानि स्वादुमंति फलानि च

ຄວນຖວາຍນົມສົ້ມທີ່ຄົນປົນນ້ຳຕານອ້ອຍແຂງ (jaggery) ແລະນ້ຳຕານ ພ້ອມທັງນົມສົ້ມຊັ້ນດີ; ອີກທັງຖວາຍອາຫານບູຊາ—ໂດຍສະເພາະເຄັກຫວານ—ແລະໝາກໄມ້ທີ່ຫວານຫອມນ່າຊິມ.

Verse 15

रक्तचन्दनपुष्पाढ्यं पानीयं चातिशीतलम् । मृदु एलारसाक्तं च खण्डं पूगफलस्य च

ຄວນຖວາຍນ້ໍາດື່ມທີ່ເຢັນຈັດ ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ແລະຈັນທະນາແດງ; ແລະຈັດໃຫ້ນ້ໍາຕານກ້ອນນຸ່ມທີ່ຫອມກະວານ ພ້ອມທັງຊິ້ນໝາກພູກ (areca) ດ້ວຍ.

Verse 16

शैलमेव सितं चूर्णं नातिरूक्षं न दूषितम् । कर्पूरं चाथ कंकोलं जात्यादि च नवं शुभम्

ຄວນເອົາແຕ່ຜົງແຮ່ສີຂາວທີ່ສະອາດ ບໍ່ແຫ້ງເກີນໄປ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ຄວນໃຊ້ການບູນ (camphor) ແລະ ກັງໂກລາ (kankola) ພ້ອມທັງດອກມະລິໃໝ່ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຂອງຫອມອື່ນໆທີ່ຄ້າຍກັນ.

Verse 17

आलेपनं चन्दनं स्यान्मूलकाष्ठंरजोमयम् । कस्तूरिका कुंकुमं च रसो मृगमदात्मकः

ສໍາລັບອາເລປະນະ (ālepana) ໃນການບູຊາພຣະສິວະ ໄມ້ຈັນທະນາແມ່ນຖືກກໍານົດ—ເຮັດເປັນຄຣີມຈາກຜົງຂອງຮາກແລະໄມ້ແກ່ນ. ອາດໃຊ້ກະສຕູຣີກາ (musk) ແລະກຸງກຸມ (saffron) ໄດ້; ແລະກິ່ນຫອມອັນລະອຽດນັ້ນ ກ່າວວ່າມີສະພາບເປັນມຶກມະດະ (ກິ່ນຫອມຈາກກວາງ)។

Verse 18

पुष्पाणि सुरभीण्येव पवित्राणि शुभानि च । निर्गंधान्युग्रगंधानि दूषितान्युषितानि च

ດອກໄມ້ອາດຈະຫອມຫວານ ບໍລິສຸດ ແລະເປັນມົງຄຸນ; ຫຼືອາດຈະບໍ່ມີກິ່ນ, ມີກິ່ນແຮງຫຍາບ, ເປື້ອນເປັນມົນທິນ, ຫຼືເກົ່າຊ້ໍາ—ທັງໝົດນີ້ຖືກກ່າວເຖິງໃນບົດບາດຂອງການບູຊາ।

Verse 19

स्वयमेव विशीर्णानि न देयानि शिवार्चने । वासांसि च मृदून्येव तपनीयमयानि च

ໃນການບູຊາພຣະສິວະ ບໍ່ຄວນນໍາເສື້ອຜ້າທີ່ຂາດຮຸດ ຫຼືເກົ່າຊໍາຮຸດໂດຍຕົນເອງໄປຖວາຍ. ຄວນຖວາຍແຕ່ຜ້ານຸ່ມລະອຽດດີເທົ່ານັ້ນ ແລະຖວາຍຂອງທີ່ເຮັດດ້ວຍຄໍາບໍລິສຸດດ້ວຍ।

Verse 20

विद्युद्वलयकल्पानि भूषणानि विशेषतः । सर्वाण्येतानि कर्पूरनिर्यासागुरुचन्दनैः

ໂດຍພິເສດ ເຄື່ອງປະດັບຖືກປັ້ນເປັນວົງຄ້າຍສາຍຟ້າຜ່າ; ແລະທັງໝົດຖືກຫອມດ້ວຍກາມຟໍ, ຢາງຫອມ, ອາກາຣຸ (ໄມ້ອາໂລສ) ແລະໄມ້ຈັນທະນາ।

Verse 21

आधूपितानि पुष्पौघैर्वासितानि समंततः । चन्दनागुरुकर्पूरकाष्ठगुग्गुलुचूर्णिकैः

ພວກນັ້ນຖືກອົບຄວັນ ແລະຫອມຟຸ້ງທົ່ວທິດດ້ວຍກອງດອກໄມ້; ພ້ອມດ້ວຍຜົງໄມ້ຈັນທະນາ, ອາກາຣຸ, ໄມ້ກາມຟໍ ແລະຜົງກຸກກຸລຸ—ເປັນເຄື່ອງຫອມຄວນແກ່ການບູຊາພຣະອົງສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ।

Verse 22

घृतेन मधुना चैव सिद्धो धूपः प्रशस्यते । कपिलासम्भवेनैव घृतेनातिसुगन्धिना

ທູບທີ່ປຸງດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ແລະນ້ຳເຜິ້ງ ຖືກກ່າວວ່າເປັນທີ່ນ່າສັນລະເສີນຢ່າງຍິ່ງ—ໂດຍພິເສດເມື່ອເຮັດດ້ວຍ ghee ທີ່ຫອມຫຼາຍ ຈາກງົວສີນ້ຳຕານ (kapilā).

Verse 23

नित्यं प्रदीपिता दीपाः शस्ताः कर्पूरसंयुताः । पञ्चगव्यं च मधुरं पयो दधि घृतं तथा

ຄວນຈຸດໂຄມໄຟໃຫ້ສະຫວ່າງຢູ່ເປັນນິດທຸກມື້—ດີຍິ່ງ—ແລະໃຫ້ຫອມດ້ວຍກາມຟໍ. ອີກທັງຄວນຖວາຍ pañcagavya ອັນຫວານ ພ້ອມນົມ, ນົມສົ້ມ (curd) ແລະ ghee ດ້ວຍ।

Verse 24

कपिलासम्भवं शम्भोरिष्टं स्नाने च पानके । आसनानि च भद्राणि गजदंतमयानि च

ສຳລັບພຣະສັມພູ (Śambhu) ສິ່ງທີ່ເກີດຈາກງົວກະປິລາ (ງົວສີນ້ຳຕານ) ເປັນຂອງທີ່ພຣະອົງຊົມຊອບ—ທັງໃນພິທີອາບນ້ຳ ແລະໃນການຈິບນ້ຳສັກສິດ. ຄວນຖວາຍອາສນະອັນມົງຄຸນ ແມ່ນແຕ່ອາສນະທີ່ເຮັດຈາກງາຊ້າງກໍຄວນ.

Verse 25

सुवर्णरत्नयुक्तानि चित्राण्यास्तरणानि च । मृदूपधानयुक्तानि सूक्ष्मतूलमयानि च

ຍັງມີຜ້າປູ ແລະຜ້າຄຸມທີ່ຕົກແຕ່ງຢ່າງວິຈິດ ປະດັບດ້ວຍຄຳ ແລະແກ້ວຮັດນະ—ນຸ່ມນວນ ມີໝອນຮອງ ແລະເຮັດຈາກຝ້າຍລະອຽດດີ.

Verse 26

उच्चावचानि रम्याणि शयनानि सुखानि च । नद्यस्समुद्रगामिन्या नटाद्वाम्भः समाहृतम्

ມີຕຽງນອນສູງຕ່ຳຫຼາກຫຼາຍ ງາມນ່າຊົມ ແລະສະດວກສະບາຍ ພ້ອມທັງຕຽງພັກຜ່ອນອັນຜ່ອນຄາຍ. ແລະນ້ຳຖືກນຳມາຈາກແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼລົງສູ່ທະເລ ໂດຍຫາບມາໃນໝໍ້.

Verse 27

शीतञ्च वस्त्रपूतं तद्विशिष्टं स्नानपानयोः । छत्रं शशिनिभं चारु मुक्तादामविराजितम्

ຄວນຖວາຍນ້ຳເຢັນທີ່ກັ່ນກອງຜ່ານຜ້າ—ເໝາະພິເສດສຳລັບການອາບນ້ຳ ແລະການດື່ມ—ແລະຖວາຍຮົ່ມອັນງາມ ຂາວດັ່ງແສງຈັນ ປະດັບດ້ວຍສາຍໄຂ່ມຸກອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 28

नवरत्नचितं दिव्यं हेमदण्डमनोहरम् । चामरे च सिते सूक्ष्मे चामीकरपरिष्कृते

[ພວກເຂົາໄດ້ນໍາມາ] ຈາມະຣະອັນທິບພະ ຝັງນະວະຣັດນະ ງາມດ້ວຍດ້າມຄໍາອັນນ່າຊົມ; ແລະຈາມະຣະສີຂາວສອງອັນ ລະອຽດອ່ອນ ປະດັບດ້ວຍຄໍາ।

Verse 29

राजहंसद्वयाकारे रत्नदंडोपशोभिते । दर्पणं चापि सुस्निग्धं दिव्यगन्धानुलेपनम्

ມີກະຈົກອັນງາມສະຫງ່າ ມີດ້າມຈັບປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ຮູບດັ່ງຫົງຫຼວງຄູ່ໜຶ່ງ. ມັນເນີຍນວນມັນງາມ ແລະຖືກທາດ້ວຍນ້ໍາຫອມທິບອັນຫອມກະຈາຍ.

Verse 30

समंताद्रत्नसञ्छन्नं स्रग्वैरैश्चापि भूषितम् । गम्भीरनिनदः शंखो हंसकुंदेन्दुसन्निभः

ສັງຂ໌ນັ້ນຖືກປົກຄຸມຮອບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາ. ສຽງຂອງມັນລຶກໜັກ ແລະຂາວສະຫວ່າງດັ່ງຫົງ, ດອກມະລິ, ແລະດວງຈັນ.

Verse 31

आस्वपृष्ठादिदेशेषु रत्नचामीकराचितः । काहलानि च रम्याणि नानानादकराणि च

ໃນບ່ອນຫຼັງແລະສ່ວນອື່ນໆຂອງພາຫະນະ ມີເຄື່ອງປະດັບຝັງແກ້ວມະນີແລະຄໍາ. ຍັງມີຄາຫະລາ ແລະແຕຣມອັນງາມ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆທີ່ໃຫ້ສຽງຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 32

सुवर्णनिर्मितान्येव मौक्तिकालंकृतानि च । भेरीमृदंगमुरजतिमिच्छपटहादयः

ຍັງມີເຄື່ອງດົນຕີທີ່ສ້າງດ້ວຍຄຳ ແລະປະດັບດ້ວຍໄຂ່ມຸກ—ເຊັ່ນ ກອງໃຫຍ່ (ເພຣີ), ມຣິດັງກະ, ມຸຣະຈະ, ກອງປະສົມ, ປະຖະ ແລະອື່ນໆ।

Verse 33

समुद्रकल्पसन्नादाः कल्पनीयाः प्रयत्नतः । भांडान्यपि च रम्याणि पत्राण्यपि च कृत्स्नशः

ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຄວນຈັດໃຫ້ມີສຽງກັງວານດັ່ງຄືຄື້ນທະເລຮ້ອງຄຳຮາມ; ແລະຄວນຕຽມພາຊະນະອັນງາມ ພ້ອມທັງໃບໄມ້ທີ່ຈຳເປັນທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 34

तदाधाराणि १ सर्वाणि सौवर्णान्येव साधयेत् । आलयं च महेशस्य शिवस्य परमात्मनः

ຄວນສ້າງຖານຮອງຮັບທັງໝົດຂອງມັນດ້ວຍຄຳບໍລິສຸດ, ແລະ ກຽມສະຖານທີ່ສັກສິດ—ເຊິ່ງເປັນທີ່ປະທັບຂອງພຣະມະເຫສະ, ພຣະສິວະ, ພຣະປໍຣະມາດມັນ.

Verse 35

राजावसथवत्कल्प्यं शिल्पशास्त्रोक्तलक्षणम् । उच्चप्राकारसंभिन्नं भूधराकारगोपुरम्

ມັນຄວນຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນຄືກັບພຣະຣາຊະວັງ, ໂດຍມີລັກສະນະຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນຄຳພີສິລະປະສາດ; ອ້ອມຮອບດ້ວຍກຳແພງສູງ, ແລະ ມີປະຕູໂຂງທີ່ມີຮູບຮ່າງຄືກັບພູເຂົາ—ເຊິ່ງເໝາະສົມກັບທີ່ປະທັບອັນສັກສິດສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 36

अनेकरत्नसंच्छन्नं हेमद्वारकपाटकम् । तप्तजांबूनदमयं रत्नस्तम्भशतावृतम्

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາຍຊະນິດ, ມີບານປະຕູທີ່ເຮັດດ້ວຍຄຳ; ສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍຄຳຈາມພູນະທະທີ່ຜ່ານການຫຼອມລະລາຍ, ແລະ ອ້ອມຮອບດ້ວຍເສົາທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາຍຮ້ອຍຕົ້ນ.

Verse 37

मुक्तादामवितानाढ्यं विद्रुमद्वारतोरणम् । चामीकरमयैर्दिव्यैर्मुकुटैः कुम्भलक्षणैः

ມັນຖືກປະດັບຢ່າງອຸດົມດ້ວຍວິຕານຜ້າກາງທີ່ຫ້ອມດ້ວຍພວງມຸກ ແລະ ຊ່ອງປະຕູມີໂທຣະນະທຳດ້ວຍປະກາລັງ. ຍັງຖືກເສີມດ້ວຍຍອດຄຳທິບຮູບດັ່ງມົກຸດ ມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນແຫ່ງກຸມພະ.

Verse 38

अलंकृतशिरोभागमस्त्र २ आजेन चिह्नितम् । राजन्यार्हनिवासैश्च राजवीथ्यादिशोभितैः

ສ່ວນຍອດຂອງມັນຖືກປະດັບຢ່າງງາມ ແລະ ມີອາວຸດສອງຢ່າງ ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍເປັນແບ້. ຍັງງາມດ້ວຍເຮືອນພັກອັນຄວນແກ່ຊົນຊັ້ນສູງ ແລະ ຖະໜົນຫຼວງຮາຊະ ກັບທາງສາຍງາມອື່ນໆ.

Verse 39

प्रोच्छ्रितप्रांशुशिखरैः प्रासादैश्च समंततः । आस्थानस्थानवर्यैश्च स्थितैर्दिक्षु विदिक्षु च

ຮອບດ້ານທັງປວງ ມີປະສາດສູງສົງ ມີຍອດສິຂະຣະພຸ້ງສູງ; ແລະໃນທຸກທິດ ແລະທິດກາງ ມີຫໍປະຊຸມອັນປະເສີດ ແລະສະຖານທີ່ຊຸມນຸມອັນເລືອກສັນ ຕັ້ງຢູ່.

Verse 40

अत्यन्तालंकृतप्रांतमंतरावरणैरिव । उत्तमस्त्रीसहस्रैश्च नृत्यगेयविशारदैः

ຂອບເຂດພາຍໃນຂອງມັນ ປະດັບປະດາຢ່າງຍິ່ງ ດັ່ງຖືກລ້ອມດ້ວຍຈໍກັ້ນພາຍໃນ; ແລະເຕັມໄປດ້ວຍນາງຜູ້ສູງສົງນັບພັນ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການຟ້ອນລຳ ແລະຂັບຮ້ອງ.

Verse 41

वेणुवीणाविदग्धैश्च पुरुषैर्बहुभिर्युतम् । रक्षितं रक्षिभिर्वीरैर्गजवाजिरथान्वितैः

ມີຊາຍຫຼາຍຄົນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການເປົ່າຂຸ່ຍໄມ້ໄຜ່ ແລະດີດວີນາ ຢູ່ຄຽງຄູ່; ແລະຖືກພິທັກຮັກສາໂດຍຜູ້ພິທັກກ້າຫານ ນັກຮົບມີຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ.

Verse 42

अनेकपुष्पवाटीभिरनेकैश्च सरोवरैः । दीर्घिकाभिरनेकाभिर्दिग्विदिक्षु विराजितम्

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງງາມໃນທຸກທິດ ແລະທິດກາງ ດ້ວຍການປະດັບປະດາດ້ວຍສວນດອກໄມ້ຫຼາຍແຫ່ງ ທະເລສາບຫຼາຍແຫ່ງ ແລະສະໜອງຍາວໆຈຳນວນຫຼາຍ.

Verse 43

वेदवेदांततत्त्वज्ञैश्शिवशास्त्रपरायणैः । शिवाश्रमरतैर्भक्तैः शिवशास्त्रोक्तलक्षणैः

ໂດຍບັນດາຜູ້ອຸທິດຕົນ (ພັກຕະ) ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງແກ່ນທີ່ແທ້ຂອງເວດ ແລະເວດານຕະ, ຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນຄຳພີຂອງພຣະສິວະ, ຜູ້ຊື່ນຊົມໃນວິໄນແຫ່ງໄສວະ (ອາສຣະມະ), ແລະຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍຕາມທີ່ຄຳພີພຣະສິວະກ່າວໄວ້.

Verse 44

शांतैः स्मितमुखैः स्फीतैः सदाचारपरायणैः । शैवैर्माहेश्वरैश्चैव श्रीमद्भिस्सेवितद्विजैः

ສະຖານນັ້ນມີຜູ້ບູຊາຜູ້ສະຫງົບ ໃບໜ້າຍິ້ມແຍ້ມ ມັ່ງຄັ່ງ ແລະຍຶດໝັ້ນໃນຄວາມປະພຶດດີ; ມີທັງຊາຍວະ ແລະມາເຮສະວະ, ພ້ອມດ້ວຍພຣາຫມະນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຜູ້ຖືກຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນບໍລິການແລະຍົກຍ້ອງ.

Verse 45

एवमंतर्बहिर्वाथयथाशक्तिविनिर्मितैः । स्थाने शिलामये दांते दारवे चेष्टकामये

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ວ່າຈະບູຊາພາຍໃນຫຼືພາຍນອກ ຄວນກະທຳຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ໂດຍຕັ້ງ (ລິງຄະ/ນິມິດແຫ່ງພຣະສິວະ) ໃນສະຖານທີ່ອັນເໝາະສົມ ຈະເປັນຫີນ ງາຊ້າງ ຫຼືໄມ້ ກໍຕາມ ຕາມຄວາມປາຖະໜາ ແລະເປົ້າໝາຍແຫ່ງສັດທາຂອງຕົນ.

Verse 46

केवलं मृन्मये वापि पुण्यारण्ये ऽथ वा गिरौ । नद्यां देवालये ऽन्यत्र देशे वाथ गृहे शुभे

ຈະເຮັດພຽງແຕ່ດ້ວຍດິນປັ້ນງ່າຍໆ ຫຼືໃນປ່າອັນສັກສິດ ຫຼືເທິງພູ; ຫຼືທີ່ຝັ່ງນ້ຳ ໃນເທວາລັຍ ຫຼືບ່ອນອື່ນໃດກໍຕາມ—ແມ່ນແຕ່ໃນເຮືອນອັນເປັນມົງຄຸນ—ກໍຄວນບູຊາພຣະສິວະຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 47

आढ्यो वाथ दरिद्रो वा स्वकां शक्तिमवंचयन् । द्रव्यैर्न्यायार्जितैरेव भक्त्या देवं समर्चयेत्

ຈະຮັ່ງມີຫຼືຍາກຈົນ ຢ່າຫັກຫຼືຫຼົບຫຼີກຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນນະມັດສະການພຣະເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍໃຊ້ແຕ່ຂອງບູຊາທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳ।

Verse 48

अथान्यायार्जितैश्चापि भक्त्या चेच्छिवमर्चयेत् । न तस्य प्रत्यवायो ऽस्ति भाववश्यो यतः प्रभुः

ແມ່ນແຕ່ຈະໄດ້ຊັບມາດ້ວຍທາງບໍ່ຖືກທຳ ຖ້າບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິ ກໍບໍ່ມີຜົນກຳທີ່ທຳໃຫ້ພິນາດຈາກການບູຊານັ້ນ ເພາະພຣະອົງຖືກຊັກນຳໂດຍ “ພາວະ” ຄວາມຮູ້ສຶກພາຍໃນຂອງຜູ້ພັກຕິ।

Verse 49

न्यायार्जितैरपि द्रव्यैरभक्त्या पूजयेद्यदि । न तत्फलमवाप्नोति भक्तिरेवात्र कारणम्

ແມ່ນແຕ່ຈະນຳຊັບສິນທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳມາບູຊາພຣະສິວະ ຖ້າບໍ່ມີພັກຕິ (ຄວາມເລື່ອມໃສ) ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນ; ເພາະໃນນີ້ ພັກຕິເທົ່ານັ້ນແມ່ນເຫດທີ່ແທ້.

Verse 50

भक्त्या वित्तानुसारेण शिवमुद्दिश्य यत्कृतम् । अल्पे महति वा तुल्यं फलमाढ्यदरिद्रयोः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດເພື່ອພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິ ຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ—ຈະນ້ອຍຫຼືຫຼາຍ—ໃຫ້ຜົນທາງວິນຍານເທົ່າກັນ ທັງຄົນຮັ່ງມີແລະຄົນທຸກຍາກ.

Verse 51

भक्त्या प्रचोदितः कुर्यादल्पवित्तोपि मानवः । महाविभवसारोपि न कुर्याद्भक्तिवर्जितः

ເມື່ອຖືກກະຕຸ້ນໂດຍພັກຕິ ມະນຸດແມ່ນແຕ່ມີຊັບນ້ອຍກໍຄວນບຳເນີນການບູຊາພຣະສິວະ; ແຕ່ຜູ້ມີຄວາມຮັ່ງມີຫຼາຍ ຖ້າຂາດພັກຕິ ບໍ່ຄວນເຮັດ.

Verse 52

सर्वस्वमपि यो दद्याच्छिवे भक्तिविवर्जितः । न तेन फलभाक्स स्याद्भक्तिरेवात्र कारणम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະຖວາຍທຸກຢ່າງທັງໝົດ ແຕ່ຖ້າຖວາຍແດ່ພຣະສິວະໂດຍຂາດພັກຕິ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແທ້; ທີ່ນີ້ ພັກຕິເທົ່ານັ້ນແມ່ນເຫດປັດສິນ.

Verse 53

न तत्तपोभिरत्युग्रैर्न च सर्वैर्महामखैः । गच्छेच्छिवपुरं दिव्यं मुक्त्वा भक्तिं शिवात्मकम्

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຕະປະອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ຫຼືດ້ວຍມະຫາຍັກທັງປວງ ຈຶ່ງຈະເຖິງນະຄອນທິບຂອງພຣະສິວະ; ຖ້າລະທິ້ງພັກຕິອັນມີພຣະສິວະເປັນດວງວິນຍານ.

Verse 54

गुह्याद्गुह्यतरं कृष्ण सर्वत्र परमेश्वरे । शिवे भक्तिर्न संदेहस्तया भक्तो विमुच्यते

ໂອ ກຣິດສະນະ, ສິ່ງທີ່ລັບຍິ່ງກວ່າຄວາມລັບທັງປວງຄືນີ້: ພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ໂດຍພັກຕິນັ້ນ ຜູ້ບູຊາຈຶ່ງພົ້ນທຸກ.

Verse 55

शिवमंत्रजपो ध्यानं होमो यज्ञस्तपःश्रुतम् । दानमध्ययनं सर्वे भावार्थं नात्र संशयः

ການສວດຈົບມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະ, ການພິຈາລະນາສະມາທິ, ການບູຊາໄຟ (ໂຮມ), ພິທີຍັດຍະ, ຕະປະ, ການຟັງແລະສຶກສາຄໍາສັກສິດ, ທານ, ແລະການຮຽນຮູ້ຄຳພີ—ທັງໝົດນີ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ສໍາເລັດຄວາມໝາຍແທ້ໃນ «ພາວະ» ຄືຈິດໃຈທີ່ມຸ່ງຫາພຣະສິວະ.

Verse 56

भावहीनो नरस्सर्वं कृत्वापि न विमुच्यते । भावयुक्तः पुनस्सर्वमकृत्वापि विमुच्यते

ຜູ້ຄົນທີ່ຂາດ «ພາວະ» ຄືຈິດໃຈອັນຖືກຕ້ອງ ແມ່ນເຮັດທຸກຢ່າງແລ້ວກໍບໍ່ພົ້ນ. ແຕ່ຜູ້ມີພາວະແທ້ ແມ່ນບໍ່ໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງກໍພົ້ນໄດ້.

Verse 57

चांद्रायणसहस्रैश्च प्राजापत्यशतैस्तथा । मासोपवासैश्चान्यैश्च शिवभक्तस्य किं पुनः

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍວຣະຕະຈັນດຣາຍະນະພັນຄັ້ງ, ດ້ວຍການປະພຶດພຣາຊາປັດຍະຮ້ອຍຄັ້ງ, ແລະດ້ວຍການອົດອາຫານຕະຫຼອດເດືອນອື່ນໆ—ຈະກ່າວອັນໃດເພີ່ມອີກເຖິງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຜູ້ພັກຕິພຣະສິວະ?

Verse 58

अभक्ता मानवाश्चास्मिंल्लोके गिरिगुहासु च । तपंति चाल्पभोगार्थं भक्तो भावेन मुच्यते

ໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ຄົນບໍ່ມີສັດທາກໍຍັງປະພຶດຕະປະສະ ຢູ່ເທິງພູ ແລະໃນຖໍ້າ ເພື່ອຫາຄວາມສຸກນ້ອຍໆ. ແຕ່ຜູ້ມີພັກຕິ ພົ້ນທຸກໄດ້ດ້ວຍບາວະຈາກໃຈ ຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 59

सात्त्विकं मुक्तिदं कर्म सत्त्वे वै योगिनः स्थिताः । राजसं सिद्धिदं कुर्युः कर्मिणो रजसावृताः

ຍອກຄີຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຕະວະ ຍ່ອມກະທຳກຳສາດຕະວິກ ອັນໃຫ້ມຸກຕິ. ແຕ່ຜູ້ເປັນແຕ່ຜູ້ກະທຳ ຖືກຣະຊະສະປົກຄຸມ ຍ່ອມເຮັດກຳຣາຊະສະ ອັນໃຫ້ແຕ່ສິດທິ ແລະຄວາມສຳເລັດໃນໂລກ.

Verse 60

असुरा राक्षसाश्चैव तमोगुणसमन्विताः । ऐहिकार्थं यजन्तीशं नराश्चान्ये ऽपि तादृशाः

ອະສຸຣະ ແລະ ຣາກຊະສະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຕະມະຄຸນ ບູຊາພຣະອີສະເພື່ອປະໂຫຍດໃນໂລກນີ້; ແລະມະນຸດອື່ນໆທີ່ມີນິໄສຄ້າຍກັນ ກໍບູຊາພຣະອົງດ້ວຍເປົ້າໝາຍນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 61

तामसं राजसं वापि सात्त्विकं भावमेव च । आश्रित्य भक्त्या पूजाद्यं कुर्वन्भद्रं समश्नुते

ຈະເປັນນິໄສຕາມະສະ ຫຼື ຣາຊະສະ ຫຼື ສາດຕະວິກ ກໍຕາມ, ຜູ້ໃດອາໄສພັກຕິເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລ້ວກະທຳການບູຊາ ແລະພິທີປະພຶດອື່ນໆ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສິຣິມົງຄຸນແລະຄວາມດີງາມ.

Verse 62

यतः पापार्णवात्त्रातुं भक्तिर्नौरिव निर्मिता । तस्माद्भक्त्युपपन्नस्य रजसा तमसा च किम्

ເພາະພັກຕິ (bhakti) ຖືກສ້າງຂຶ້ນເຫມືອນເຮືອ ເພື່ອຊ່ວຍຂ້າມທະເລແຫ່ງບາບ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີພັກຕິແລ້ວ ຣະຈັສ ແລະ ຕະມັສ ຈະມີອຳນາດອັນໃດ?

Verse 63

अन्त्यजो वाधमो वापि मूर्खो वा पतितो ऽपि वा । शिवं प्रपन्नश्चेत्कृष्ण पूज्यस्सर्वसुरासुरैः

ໂອ ກຣິສນາ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດຕ່ຳສຸດ ຫຼືຕົກຕ່ຳ ຫຼືໂງ່ຂົນ ຫຼືຜູ້ຕົກບາບ—ຖ້າໄດ້ພຶ່ງພາພຣະສິວະເປັນທີ່ພັກພິງ ກໍຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາໂດຍເທວະ ແລະ ອະສຸຣະທັງປວງ.

Verse 64

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्यैव शिवमर्चयेत् । अभुक्तानां क्वचिदपि फलं नास्ति यतस्ततः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ ຄວນບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນ; ຜູ້ບໍ່ເຂົ້າຮ່ວມພັກຕິແລະການບູຊານັ້ນ ບໍ່ມີຜົນຢູ່ໃສເລີຍ।

Verse 65

वक्ष्याम्यतिरहस्यं ते शृणु कृष्ण वचो मम । वेदैश्शास्त्रैर्वेदविद्भिर्विचार्य सुविनिश्चितम्

ຂ້ອຍຈະກ່າວຄວາມຈິງອັນລຶກລັບຢ່າງຍິ່ງໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ກຣິສນະ, ຄໍາຂອງຂ້ອຍ. ມັນໄດ້ຖືກພິຈາລະນາດ້ວຍພຣະເວດແລະສາດສະຕຣາ ໂດຍຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ ແລະຈຶ່ງຖືກຢືນຢັນແນ່ນອນ।