पूजास्थानशुद्धिः पात्रशोधनं च — Purification of the Worship-Space and Preparation of Ritual Vessels

Verse 1

उपमन्युरुवाच । प्रोक्षयेन्मूलमंत्रेण पूजास्थानं विशुद्धये । गन्धचन्दनतोयेन पुष्पं तत्र विनिक्षिपेत्

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: “ເພື່ອຊຳລະສະຖານທີ່ບູຊາໃຫ້ບໍລິສຸດ ຄວນພອຍນ້ຳດ້ວຍມູນມັນຕຣະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຊ້ນ້ຳທີ່ຫອມດ້ວຍກິ່ນຫອມແລະຈັນທະນະ ວາງດອກໄມ້ໄວ້ທີ່ນັ້ນ.”

Verse 2

अस्त्रेणोत्सार्य वै विघ्नानवगुण्ठ्य च वर्मणा । अस्त्रं दिक्षु प्रविन्यस्य कल्पयेदर्चनाभुवम्

ໃຊ້ມົນຕຣາອາວຸດເພື່ອຂັບໄລ່ອຸປະສັກ ແລະປົກຄຸມພິທີດ້ວຍມົນຕຣາເກາະປ້ອງກັນ; ແລ້ວຈຶ່ງວາງອາວຸດນັ້ນໄວ້ຕາມທິດທັງຫມົດ ເພື່ອຈັດແຕ່ງພື້ນທີ່ບູຊາ.

Verse 3

तत्र दर्भान्परिस्तीर्य क्षालयेत्प्रोक्षणादिभिः । संशोध्य सर्वपात्राणि द्रव्यशुद्धिं समाचरेत्

ທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ປູຫຍ້າດາຣະພາ ແລະຊໍາລະດ້ວຍການພົ່ນນໍ້າສັກສິດ ແລະພິທີຊໍາລະອື່ນໆ. ເມື່ອຊໍາລະພາຊະນະທັງຫມົດແລ້ວ ຈຶ່ງປະຕິບັດການຊໍາລະສິ່ງຂອງບູຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ເພື່ອໃຫ້ການບູຊາພຣະສິວະດໍາເນີນດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 4

प्रोक्षणीमर्ध्यपात्रं च पाद्यपात्रमतः परम् । तथैवाचमनीयस्य पात्रं चेति चतुष्टयम्

ຜູ້ນັ້ນຄວນຈັດເຄື່ອງພາຊະນະພິທີ 4 ຢ່າງ: ທັບຕັກນ້ຳສຳລັບພອຍນ້ຳ, ພາຊະນະສຳລັບອາຣຄະຍະ (arghya), ຕໍ່ມາພາຊະນະລ້າງຕີນ (pādya), ແລະພາຊະນະສຳລັບອາຈະມະນີຍະ (ācamanīya) — ເປັນຊຸດ 4 ຢ່າງ.

Verse 5

प्रक्षाल्य प्रोक्ष्य वीक्ष्याथ क्षिपेत्तेषु जलं शिवम् । पुण्यद्रव्याणि सर्वाणि यथालाभं विनिक्षिपेत्

ເມື່ອລ້າງໃຫ້ສະອາດແລ້ວ ຈຶ່ງພອຍນ້ຳ ແລະເບິ່ງກວດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ຈາກນັ້ນໃຫ້ເທນ້ຳມົງຄຸນທີ່ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ (Śiva) ລົງໃນພາຊະນະເຫຼົ່ານັ້ນ. ຕໍ່ມາໃຫ້ວາງສານບຸນອັນສັກສິດທັງປວງຕາມກຳລັງແລະຕາມທີ່ຫາໄດ້.

Verse 6

रत्नानि रजतं हेम गन्धपुष्पाक्षतादयः । फलपल्लवदर्भांश्च पुण्यद्रव्याण्यनेकधा

ເພັດນິລະມິດ, ເງິນ, ຄຳ; ຂອງຫອມ, ດອກໄມ້, ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (akṣata) ແລະອື່ນໆ; ໝາກໄມ້, ໃບອ່ອນ, ແລະຫຍ້າດັບພະ (darbha)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສານມົງຄຸນສຳລັບການບູຊາຫຼາຍປະເພດ.

Verse 7

स्नानोदके सुगन्धादि पानीये च विशेषतः । शीतलानि मनोज्ञानी कुसुमादीनि निक्षिपेत्

ໃນນ້ຳສຳລັບອາບນ້ຳ—ແລະໂດຍພິເສດໃນນ້ຳດື່ມ—ຄວນໃສ່ຂອງຫອມ ແລະດອກໄມ້ທີ່ເຢັນສະບາຍ ງາມນ່າຊົມ ແລະອື່ນໆ.

Verse 8

उशीरं चन्दनं चैव पाद्ये तु परिकल्पयेत् । जातिकंकोलकर्पूरबहुमूलतमालकान्

ສຳລັບນ້ຳລ້າງຕີນ (pādya) ຄວນຈັດໃຫ້ມີ ອຸຊີຣະ (ຫຍ້າເວຕິເວີ) ແລະໄມ້ຈັນຫອມ; ພ້ອມດ້ວຍດອກມະລິ, ກັງໂກລາ, ກາມຟໍ, ຮາກຫອມຫຼາຍຊະນິດ ແລະໃບຕະມາລະກາ, ເພື່ອໃຫ້ການບໍລິການແດ່ພຣະສິວະ ລະອຽດປະນີດ ບໍລິສຸດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 9

क्षिपेदाचमनीये च चूर्णयित्वा विशेषतः । एलां पात्रेषु सर्वेषु कर्पूरं चन्दनं तथा

ເມື່ອບົດໃຫ້ລະອຽດເປັນພິເສດແລ້ວ ຈຶ່ງນໍາໄປໃສ່ພາຊະນະສໍາລັບອາຈະມະນະ (ācamana); ແລະໃນພາຊະນະພິທີທັງປວງ ຄວນໃສ່ກະວານ, ການພູນ (camphor) ແລະ ໄມ້ຈັນ (sandalwood) ດ້ວຍ.

Verse 10

कुशाग्राण्यक्षतांश्चैव यवव्रीहितिलानपि । आज्यसिद्धार्थपुष्पाणि भसितञ्चार्घ्यपात्रके

ໃນພາຊະນະອາຣະຄະຍະ (arghya) ຄວນໃສ່ປາຍຫຍ້າກຸສະ, ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (akṣata), ເຂົ້າບາເລ, ເຂົ້າ ແລະ ງາ; ພ້ອມທັງ ນ້ໍາມັນເນີຍ (ghee), ເມັດມັດສະຕາດຂາວ, ດອກໄມ້ ແລະ ພະສະມະ (bhasma) ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ ດ້ວຍ.

Verse 11

कुशपुष्पयवव्रीहिबहुमूलतमालकान् । प्रक्षिपेत्प्रोक्षणीपात्रे भसितं च यथाक्रमम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນພາຊະນະສໍາລັບພຣົກຊະນະ (prokṣaṇa) ຄວນໃສ່ດອກກຸສະ, ເຂົ້າບາເລ, ເຂົ້າ, ຫຍ້າສັກສິດທີ່ມີຮາກຫຼາຍ, ແລະ ຕະມາລະກະ (tamālaka); ພ້ອມທັງເພີ່ມພະສະມະ (bhasma) ຕາມລໍາດັບທີ່ກໍານົດໄວ້.

Verse 12

सर्वत्र मन्त्रं विन्यस्य वर्मणावेष्ट्य बाह्यतः । पश्चादस्त्रेण संरक्ष्य धेनुमुद्रां प्रदर्शयेत्

ເມື່ອວາງມັນຕຣາໄວ້ທົ່ວທິດທັງປວງ ແລ້ວໃຫ້ຫໍ່ຫຸ້ມຕົນພາຍນອກດ້ວຍວັຣມະ—ເກາະປ້ອງກັນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ປົກປ້ອງດ້ວຍອັສຕຣະມັນຕຣາ ແລະສະແດງທະເນຸມຸດຣາ ເພື່ອປິດພິທີດ້ວຍພະລັງປົກປ້ອງຂອງພຣະສິວະ.

Verse 13

पूजाद्रव्याणि सर्वाणि प्रोक्षणीपात्रवारिणा । सम्प्रोक्ष्य मूलमंत्रेण शोधयेद्विधिवत्ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ພອຍນ້ຳລົງໃສ່ເຄື່ອງບູຊາທັງປວງ ດ້ວຍນ້ຳໃນພາຊະນະສຳລັບການພອຍນ້ຳສັກສິດ. ແລ້ວໃຫ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມພິທີ ໂດຍສະດຸດມູລະມັນຕຣາ ເພື່ອໃຫ້ເໝາະສົມສຳລັບການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 14

पात्राणां प्रोक्षणीमेकामलाभे सर्वकर्मसु । साधयेदर्घ्यमद्भिस्तत्सामान्यं साधकोत्तमः

ຖ້າໃນພິທີໃດໆ ບໍ່ມີພາຊະນະພອຍນ້ຳແຍກຕ່າງຫາກສຳລັບພາຊະນະພິທີ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ດີເລີດພຶງກະທຳອັຣຄະຍະບູຊາດ້ວຍນ້ຳ; ນີ້ແມ່ນວິທີທົ່ວໄປທີ່ຍອມຮັບເປັນມາດຕະຖານ.

Verse 15

ततो विनायकं देवं भक्ष्यभोज्यादिभिः क्रमात् । पूजयित्वा विधानेन द्वारपार्श्वे ऽथ दक्षिणे

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ບູຊາພຣະວິນາຍະກະຕາມລຳດັບ ດ້ວຍຂອງຫວານ ອາຫານ ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອຖວາຍການນະມັດສະການຕາມພິທີແລ້ວ ໃຫ້ຈັດໄວ້ທາງຂວາຂອງປະຕູ.

Verse 16

अन्तःपुराधिपं साक्षान्नन्दिनं सम्यगर्चयेत् । चामीकराचलप्रख्यं सर्वाभरणभूषितम्

ໃຫ້ບູຊານັນດິນໂດຍຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພຣະວິຫານພາຍໃນຂອງພຣະສິວະໂດຍແທ້. ພຣະອົງສະຫວ່າງໄສດັ່ງພູເຂົາຄຳ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກປະການ.

Verse 17

बालेन्दुमुकुटं सौम्यं त्रिनेत्रं च चतुर्भुजम् । दीप्तशूलमृगीटंकतिग्मवेत्रधरं प्रभुम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ—ອ່ອນໂຍນ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ—ສວມມົງກຸດດ້ວຍເດືອນເສີ້ຍ, ມີສາມຕາ ແລະ ສີ່ແຂນ; ອົງຈອມອຳນາດຜູ້ຖືຕຣິສູນອັນລຸກໄຟ, ຕາເຄື່ອງໝາຍກວາງ, ແລະ ໄມ້ທອນອັນຄົມສະຫວ່າງ.

Verse 18

चन्द्रबिम्बाभवदनं हरिवक्त्रमथापि वा । उत्तरे द्वारपार्श्वस्य भार्यां च मरुतां सुताम्

ທາງດ້ານເໜືອຂອງຂ້າງປະຕູ ຄວນວາດ (ຫຼື ພິຈາລະນາ) ຄູ່ຄອງອົງໜຶ່ງ—ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງ ຫຼື ໃບໜ້າດັ່ງພຣະຫຣິ (ວິສນຸ)—ເປັນພຣະຍາຜູ້ເກີດເປັນທິດາຂອງມະຣຸດ.

Verse 19

सुयशां सुव्रतामम्बां पादमण्डनतत्पराम् । पूजयित्वा प्रविश्यान्तर्भवनं परमेष्ठिनः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຖວາຍກຽດແດ່ ອຳບາ—ຜູ້ມີຊື່ສຽງດີ ແລະ ຖືພຣະວິນັຍອັນໝັ້ນຄົງ, ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ເສມອໃນການປະດັບ ແລະ ຮັບໃຊ້ພຣະບາດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ແລ້ວລາວຈຶ່ງເຂົ້າໄປສູ່ເຮືອນຊັ້ນໃນຂອງ ປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 20

संपूज्य लिङ्गं तैर्द्रव्यैर्निर्माल्यमपनोदयेत् । प्रक्षाल्य पुष्पं शिरसि न्यसेत्तस्य विशुद्धये

ເມື່ອໄດ້ບູຊາ ພຣະສິວະ-ລິງຄະ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ຄວນເອົາດອກໄມ້ທີ່ໃຊ້ແລ້ວ ແລະ ນິຣມາລະຍະ ອອກໄປ. ຈາກນັ້ນລ້າງໃຫ້ສະອາດ ແລ້ວນໍາດອກໄມ້ນັ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 21

पुष्पहस्तो जपेच्छक्त्या मन्त्रं मन्त्रविशुद्धये । ऐशान्यां चण्दमाराध्य निर्माल्यं तस्य दापयेत्

ຖືດອກໄມ້ໄວ້ໃນມື ແລ້ວຈົ່ງສວດມັນຕຣາດ້ວຍພະລັງໃຈເຕັມທີ່ ເພື່ອໃຫ້ມັນຕຣາບໍລິສຸດແລະສົມບູນ. ຈາກນັ້ນ ໃນທິດອີສານ (ຕາເວັນອອກເໜືອ) ບູຊາ ຈັນດະ (Caṇḍa) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລ້ວຖວາຍນິຣມາລະຍະ ແກ່ທ່ານ.

Verse 22

कल्पयेदासनं पश्चादाधारादि यथाक्रमम् । आधारशक्तिं कल्याणीं श्यामां ध्यायेदधो भुवि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຈັດວາງອາສນະພິທີດ້ວຍໃຈ ແລະພຶງພິຈາລະນາບັນດາຖານຮອງ ເລີ່ມຈາກອາທາຣາ ຕາມລຳດັບ. ເທິງພື້ນດິນຂ້າງລຸ່ມ ພຶງເຮັດສະມາທິເຖິງ ອາທາຣາ-ຊັກຕິ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ສີຄ່ຳ ແລະເມດຕາ ເປັນພະລັງພື້ນຖານ.

Verse 23

तस्याः पुरस्तादुत्कंठमनंतं कुण्डलाकृतिम् । धवलं पञ्चफणिनं लेलिहानमिवाम्बरम्

ຕໍ່ໜ້ານາງ ອະນັນຕະ (ເສສະ) ປາກົດຂຶ້ນ ຊູຄໍໂຄ້ງສູງ ຂົມວົງເປັນກົງຄ້າຍຕຸ້ມຫູ. ມີສີຂາວ ຖືຫົວຫ້າພັນ ແລະດູປານກັບກຳລັງເລຍຟ້າດ້ວຍລີ້ນຂອງຕົນ.

Verse 24

तस्योपर्यासनं भद्रं कण्ठीरवचतुष्पदम् । धर्मो ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यञ्च पदानि वै

ເທິງຂຶ້ນໄປນັ້ນ ມີອາສນະອັນເປັນມົງຄຸນ ມີສີ່ຂາ ດຸດດັ່ງບັນລັງສິງ. ສິ່ງທີ່ຄ້ຳຈຸນມັນຄື ທັມມະ, ຍານະ, ໄວຣາກະ, ແລະ ໄອສະວະຣະຍະ—ອຳນາດທິບພະອັນສູງສຸດ.

Verse 25

आग्नेयादिश्वेतरक्तपीतश्यामानि वर्णतः । अधर्मादीनि पूर्वादीन्युत्तरांतान्यनुक्रमात्

ເລີ່ມຈາກທິດອາກເນຍ (ຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້) ສີຂອງພວກນັ້ນແມ່ນ ຂາວ, ແດງ, ເຫຼືອງ, ແລະ ດຳ ຕາມລຳດັບ. ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເລີ່ມຈາກ ອະທັມມະ ຢູ່ທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວດຳເນີນຕາມລຳດັບໄປຈົນຮອດທິດເໜືອ.

Verse 26

राजावर्तमणिप्रख्यान्न्यस्य गात्राणि भावयेत् । अस्योर्ध्वच्छादनं पद्ममासनं विमलं सितम्

ໃຫ້ວາງ (ໃນການພິຈາລະນາ) ອະວະຍະວະທີ່ສ່ອງປະກາຍດຸດດັ່ງແກ້ວຣາຊາວັດຕະ ແລ້ວພິຈາລະນາມັນ. ສໍາລັບພຣະອົງ ສິ່ງປົກຄຸມເທິງຄື ອາສນະດອກບົວຂາວອັນບໍລິສຸດ ໄຮ້ມົນທິນ ແລະ ສ່ອງສະຫວ່າງ.

Verse 27

अष्टपत्राणि तस्याहुरणिमादिगुणाष्टकम् । केसराणि च वामाद्या रुद्रावामादिशक्तिभिः

ເຂົາກ່າວວ່າ ກີບດອກທັງແປດຂອງມັນ ແມ່ນຄຸນສົມບັດແປດ ເລີ່ມຈາກ ອະນິມາ (ຄວາມລະອຽດລຶກ) ເປັນຕົ້ນ. ແລະເສັ້ນເກສອນຂອງມັນ ແມ່ນ ວາມາ ແລະອື່ນໆ—ຄື ພະລັງຊັກຕິ ເຊັ່ນ ຣຸດຣາ ແລະ ວາມາ—ໂດຍອາໄສພະລັງເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ.

Verse 28

बीजान्यपि च ता एव शक्तयोंतर्मनोन्मनीः । कर्णिकापरवैराग्यं नालं ज्ञानं शिवात्मकम्

ພະລັງທັງນັ້ນເອງ—ລະອຽດດັ່ງເມັດພັນ—ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ ເປັນ «ມະໂນນມະນີ» ຄວາມເກີນຈິດໃນຈິດ. ໃຈກາງດອກບົວແມ່ນໄວຣາກະອັນສູງສຸດ, ແລະກ້ານແມ່ນຍານະທີ່ມີສານແທ້ເປັນພຣະສິວະ.

Verse 29

कन्दश्च शिवधर्मात्मा कर्णिकान्ते त्रिमण्डले । त्रिमण्डलोपर्यात्मादि तत्त्वत्रितयमासनम्

ທີ່ຖານລຸ່ມມີ «ກັນດະ» ດັ່ງຫົວຫມາກ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາ ໂດຍມີສະພາບເປັນທຳຂອງພຣະສິວະ; ທີ່ປາຍໃຈກາງດອກບົວມີວົງສາມ. ເທິງວົງສາມນັ້ນ ມີອາສນະອັນເປັນຕຣິຕັດຕະວະ ເລີ່ມຈາກອັດຕາ—ເປັນພື້ນຖານໃນການພິຈາລະນາພຣະປະຕິ ຜູ້ເປັນອົງຈອມ.

Verse 30

सर्वासनोपरि सुखं विचित्रास्तरणास्तृतम् । आसनं कल्पयेद्दिव्यं शुद्धविद्यासमुज्ज्वलम्

ເທິງອາສນະທັງປວງ ຄວນຈັດອາສນະທີ່ສະບາຍ ແລະເປັນທິບ ປູດ້ວຍຜ້າປູລາຍງາມຫຼາກຫຼາຍ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍວິທະຍາອັນບໍລິສຸດ—ເພື່ອບູຊາ ແລະພິຈາລະນາພຣະສິວະ.

Verse 31

आवाहनं स्थापनं च सन्निरोधं निरीक्षणम् । नमस्कारं च कुर्वीत बध्वा मुद्राः पृथक्पृथक्

ເມື່ອຜູກມຸດຣາແຕ່ລະຢ່າງແຍກກັນແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີອາວາຫະນະ (ເຊີນອົງເທວະ), ສະຖາປະນະ (ສະຖາປະນາອົງ), ສັນນິໂຣທະ (ກັ້ນ/ຄວບຄຸມ), ນິຣີກສະນະ (ເບິ່ງຢ່າງມີສະຕິ), ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳນະມັດສະການ (ການກາບໄຫວ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ).

Verse 32

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं ततः परम् । धूपं दीपं च तांबूलं दत्त्वाथ स्वापयेच्छिवौ

ຄວນຖວາຍນ້ຳລ້າງຕີນ, ນ້ຳອາຈະມະນະ, ແລະອາຣະຄະຍະ; ຕໍ່ມາຖວາຍນ້ຳຫອມແລະດອກໄມ້; ຫຼັງຈາກນັ້ນຖວາຍທູບ, ໂຄມໄຟ, ແລະໝາກພູ (ຕາມບູນ); ແລ້ວສຸດທ້າຍໃຫ້ພຣະຊິວະບັນທົມ (ພັກຜ່ອນພິທີ).

Verse 33

अथवा परिकल्प्यैवमासनं मूर्तिमेव च । सकलीकृत्य मूलेन ब्रह्माभिश्चापरैस्तथा

ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ເມື່ອຈັດຕຽມອາສະນະ ແລະຮູບອົງອັນສັກສິດໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສົມບູນແລະປາກົດເຕັມທີ່ ໂດຍມູນມັນຕຣາ (root-mantra) ແລະໂດຍບຣະຫມະມັນຕຣາ ພ້ອມທັງສູດອື່ນໆປະກອບກັນ.

Verse 34

आवाहयेत्ततो देव्या शिवं परमकारणम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं देवं निश्चलमक्षरम्

ແລ້ວນາງເທວີຄວນເຊີນອັນເຊີນພຣະສິວະ—ເຫດປັດໃຈສູງສຸດ—ໂດຍພິຈາລະນາພຣະອົງໃຫ້ສະຫວ່າງດັ່ງຜົງແກ້ວສະຟະຕິກບໍລິສຸດ, ຜູ້ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 35

कारणं सर्वलोकानां सर्वलोकमयं परम् । अंतर्बहिःस्थितं व्याप्य ह्यणोरणु महत्तरम् २

ພຣະອົງແມ່ນເຫດປັດໃຈສູງສຸດຂອງທຸກໂລກ, ເປັນຄວາມຈິງອັນສູງສຸດທີ່ແຜ່ຊຶມແລະເປັນຕົວໂລກທັງປວງ. ພຣະອົງສະຖິດທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ, ລະຫວ່າງທຸກສິ່ງ—ລະອຽດກວ່າອະນຸທີ່ລະອຽດສຸດ ແຕ່ໃຫຍ່ກວ່າສິ່ງທີ່ໃຫຍ່ສຸດ.

Verse 36

भक्तानामप्रयत्नेन दृश्यमीश्वरमव्ययम् । ब्रह्मेंद्रविष्णुरुद्राद्यैरपि देवैरगोचरम्

ສໍາລັບຜູ້ມີພັກຕິ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍນັ້ນປາກົດໃຫ້ເຫັນໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມຫນັກ; ແຕ່ພຣະອົງຍັງເກີນຂອບເຂດການຮັບຮູ້ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ—ພຣະພຣະຫມາ, ອິນທຣະ, ວິສນຸ, ຣຸທຣະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 37

देवसारं च विद्वद्भिरगोचरमिति श्रुतम् । आदिमध्यान्तरहितं भेषजं भवरोगिणाम्

ນັກປັນຍາໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະອົງແມ່ນສານະສຳຄັນແຫ່ງເທວະທັງປວງ ເກີນກວ່າອາຍະຕະນະແລະໃຈຈະເຂົ້າເຖິງ. ບໍ່ມີຕົ້ນ, ບໍ່ມີກາງ, ບໍ່ມີທ້າຍ ພຣະອົງແມ່ນຢາຮັກສາສຳລັບຜູ້ປ່ວຍໂຣກແຫ່ງສັງສານ.

Verse 38

शिवतत्त्वमिति ख्यातं शिवार्थं जगति स्थिरम् । पञ्चोपचारवद्भक्त्या पूजयेल्लिंगमुत्तमम्

ສິ່ງທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ «ຕັດຕະວະແຫ່ງພຣະສິວະ» ນັ້ນ ຕັ້ງມັ່ນໃນໂລກ ເປັນຄວາມໝາຍແລະເປົ້າໝາຍຂອງພຣະສິວະ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍສັດທາບູຊາຕາມອຸປະຈາຣະຫ້າປະການ ຈຶ່ງຄວນບູຊາລິງຄະອັນສູງສຸດ.

Verse 39

लिंगमूर्तिर्महेशस्य शिवस्य परमात्मनः । स्नानकाले प्रकुर्वीत जयशब्दादिमंगलम्

ໃນເວລາອາບນ້ຳລິງຄະ—ອັນເປັນຮູບອົງຂອງມະເຫສະ, ພຣະສິວະ, ອາດຕະມັນສູງສຸດ—ຄວນປະກອບມົງຄຸນກິດ ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍສຽງ «ຊະນະ! (jaya)» ແລະຖວາຍພອນອັນສິຣິມົງຄຸນ.

Verse 40

पञ्चगव्यघृतक्षीरदधिमध्वादिपूर्वकैः । मूलैः फलानां सारैश्च तिलसर्षपसक्तुभिः

ດ້ວຍປັນຈະກະວະ (ຜະລິດຕະພັນຈາກງົວຫ້າຢ່າງ) ພ້ອມດ້ວຍເນີຍໃສ, ນົມ, ນົມສົ້ມ, ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະອື່ນໆ; ດ້ວຍຮາກ ແລະນ້ຳສະກັດຈາກໝາກໄມ້; ພ້ອມທັງງາ, ເມັດມັດສະຕາດ, ແລະແປ້ງເຂົ້າຄົ້ວ—ໃຫ້ປະກອບພິທີຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 41

बीजैर्यवादिभिश्शस्तैश्चूर्णैर्माषादिसंभवैः । संस्नाप्यालिप्य पिष्टाद्यैः स्नापयेदुष्णवारिभिः

ດ້ວຍເມັດພືດອັນເປັນມົງຄຸນ ເຊັ່ນ ເຂົ້າບາເລ ແລະເມັດອື່ນໆ; ດ້ວຍຜົງລະອຽດທີ່ເຮັດຈາກຖົ່ວດຳ ແລະຖົ່ວອື່ນໆ; ໃຫ້ອາບຊຳລະ (ອົງສັນຍາລັກ) ແລ້ວທາດ້ວຍເນື້ອພາສຕ໌ ແລະອື່ນໆ, ຈາກນັ້ນອາບດ້ວຍນ້ຳອຸ່ນ.

Verse 42

घर्षयेद्विल्वपत्राद्यैर्लेपगंधापनुत्तये । पुनः संस्नाप्य सलिलैश्चक्रवर्त्युपचारतः

ເພື່ອກຳຈັດກິ່ນຂອງນ້ຳມັນຫອມທີ່ທາໄວ້ ຄວນຖູຢ່າງອ່ອນໂຍນດ້ວຍໃບບິລວາ ແລະສິ່ງຄ້າຍກັນ; ແລ້ວອາບນ້ຳອີກຄັ້ງດ້ວຍນ້ຳສະອາດ ປະຕິບັດການບໍລິການຕາມລຳດັບພິທີອັນສົມບູນດັ່ງພິທີຂອງຈັກກະພັດ.

Verse 43

सुगंधामलकं दद्याद्धरिद्रां च यथाक्रमम् । ततः संशोध्य सलिलैर्लिंगं बेरमथापि वा

ຄວນຖວາຍອາມະລະກະທີ່ຫອມກ່ອນ ແລ້ວຖວາຍຂະໜົມຂີ້ໝິ້ນ (ຮະຣິດຣາ) ຕາມລຳດັບ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຊຳລະດ້ວຍນ້ຳ ແລະຊຳລະລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ຫຼືຮູບບູຊາ (ເບຣະ) ດ້ວຍ.

Verse 44

स्नापयेद्गंधतोयेन कुशपुष्पोदकेन च । हिरण्यरत्नतोयैश्च मंत्रसिद्धैर्यथाक्रमम्

ຄວນອາບລິງຄະດ້ວຍນ້ຳຫອມ ແລະດ້ວຍນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍຫຍ້າກຸສະ ແລະດອກໄມ້. ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ອາບດ້ວຍນ້ຳທີ່ມີອຳນາດແຫ່ງມັນຕຣະ ແລະປະສົມທອງກັບແກ້ວມະນີ.

Verse 45

असंभवे तु द्रव्याणां यथासंभवसंभृतैः । केवलैर्मंत्रतोयैर्वा स्नापयेच्छ्रद्धया शिवम्

ແຕ່ຖ້າຂາດເຄື່ອງບູຊາທີ່ຄວນມີ ກໍໃຫ້ໃຊ້ສິ່ງທີ່ພໍຫາໄດ້ຕາມກຳລັງ; ຫຼືແມ່ນແຕ່ນ້ຳທີ່ຖືກສັນຕິດໂດຍມັນຕຣະຢ່າງດຽວ ກໍຄວນອາບພຣະສິວະດ້ວຍສັດທາ.

Verse 46

कलशेनाथ शंखेन वर्धन्या पाणिना तथा । सकुशेन सपुष्पेण स्नापयेन्मंत्रपूर्वकम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ກະລະຊະ (ຄົວນ້ຳ), ຫອຍສັງຂະ, ແລະວັດທະນີ (ຊ້ອນພອຍນ້ຳ) ທີ່ຖືໃນມື; ພ້ອມດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ ແລະດອກໄມ້ ແລ້ວຈຶ່ງອາບ (ພຣະອົງ—ໂດຍສະເພາະລິງຄະ) ໂດຍມີມັນຕຣະນຳໜ້າ.

Verse 47

पवमानेन रुद्रेण नीलेन त्वरितेन च । लिंगसूक्तादिसूक्तैश्च शिरसाथर्वणेन च

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະຮຸດຣາ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ Pavamāna ແລະ Nīla, ພ້ອມທັງບົດ Tvarita ອັນໃຫ້ຜົນໄວ; ອີກທັງດ້ວຍ Liṅga-sūkta ແລະບົດສູກຕະແຫ່ງເວດອື່ນໆ, ພ້ອມດ້ວຍ Atharvaśiras (ອຸປະນິຊັດ) ດ້ວຍ.

Verse 48

ऋग्भिश्च सामभिः शैवैर्ब्रह्मभिश्चापि पञ्चभिः । स्नापयेद्देवदेवेशं शिवेन प्रणवेन च

ດ້ວຍບົດຮ້ອງສັນລະເສີນແຫ່ງ Ṛg ແລະ Sāma, ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແບບໄສວະ, ແລະດ້ວຍພຣະມັນຕຣາພຣະພຣະຫມາ 5 ບົດ—ຄວນສະນາປະຍະ (ອາບນ້ຳບູຊາ) ແດ່ພຣະເທວະເທວະເອດ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຄື ພຣະສິວະ, ພ້ອມກັບການສະດຸດີມັນຕຣາ “Śiva” ແລະ ພຣະປຣະນະວະ “Oṁ”.

Verse 49

यथा देवस्य देव्याश्च कुर्यात्स्नानादिकं तथा । न तु कश्चिद्विशेषो ऽस्ति तत्र तौ सदृशौ यतः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ເຮັດພິທີອາບນ້ຳບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ ແດ່ພຣະເຈົ້າ, ກໍຄວນເຮັດແດ່ພຣະເທວີດ້ວຍ. ເພາະໃນການບູຊານີ້ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງໃດໆ ລະຫວ່າງທັງສອງ, ເນື່ອງຈາກພຣະອົງທັງຄູ່ມີສະພາບເທົ່າກັນ.

Verse 50

प्रथमं देवमुद्दिश्य कृत्वा स्नानादिकाः क्रियाः । देव्यैः प्रश्चात्प्रकुर्वीत देवदेवस्य शासनात्

ກ່ອນອື່ນ ຄວນຕັ້ງໃຈແດ່ພຣະເຈົ້າ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວເຮັດພິທີຕ່າງໆ ເລີ່ມຈາກການອາບນ້ຳບູຊາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຄວນບູຊາພຣະເທວີ (Śakti/Devī) ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະເທວະເທວະເອດ.

Verse 51

अर्धनारीश्वरे पूज्ये पौर्वापर्यं न विद्यते । तत्र तत्रोपचाराणां लिंगे वान्यत्र वा क्वचित्

ໃນການບູຊາພຣະອັດທະນາຣີສະວະຣະຜູ້ຄວນນະມັດສະການ ບໍ່ມີກົດຕາຍຕົວວ່າ «ກ່ອນ» ຫຼື «ຫຼັງ». ການຖວາຍບໍລິການພິທີ (ອຸປະຈາຣະ) ຈະຖວາຍທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້ ທັງແກ່ລິງຄະ ຫຼືບາງຄັ້ງກໍຖວາຍທີ່ອື່ນໄດ້.

Verse 52

कृत्वा ऽभिषेकं लिंगस्य शुचिना च सुगंधिना । संमृज्य वाससा दद्यादंबरं चोपवीतकम्

ເມື່ອໄດ້ກະທຳອະພິເສກແກ່ສິວະລິງຄະ ດ້ວຍສິ່ງຂອງບໍລິສຸດແລະຫອມຫວນ ແລ້ວພຶງເຊັດດ້ວຍຜ້າສະອາດ ແລະຖວາຍອາພອນກັບສາຍອຸປະວີຕະ ເປັນການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ພຣະອົງ।

Verse 53

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं च भूषणम् । धूपं दीपं च नैवेद्यं पानीयं मुखशोधनम्

ພຶງຖວາຍນ້ຳລ້າງພະບາດ, ນ້ຳອາຈະມະນະ, ແລະອາຣະຄະຍະ; ກິ່ນຈັນທະນະ, ດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງປະດັບ; ທູບ ແລະປະທີບ; ໄນເວດຍະ, ນ້ຳດື່ມ ແລະນ້ຳຊຳລະປາກ—ເພື່ອໃຫ້ພິທີບູຊາສົມບູນຕາມລຳດັບແດ່ພຣະສິວະ।

Verse 54

पुनश्चाचमनीयं च मुखवासं ततः परम् । मुकुटं च शुभं भद्रं सर्वरत्नैरलंकृतम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຖວາຍນ້ຳອາຈະມະນະອີກຄັ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຜ້າປິດປາກ. ຕໍ່ໄປ ຖວາຍມົກຸດອັນງາມສະຫງ່າ ແລະເປັນມົງຄຸນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີທຸກຊະນິດ।

Verse 55

भूषणानि पवित्राणि माल्यानि विविधानि च । व्यजने चामरे छत्रं तालवृंतं च दर्पणम्

ເຄື່ອງປະດັບອັນບໍລິສຸດ, ພວງມາລາຫຼາຍຊະນິດ; ພັດ ແລະຈາມະຣະ (ພັດຫາງຈາມະຣະ); ຮົ່ມ; ດ້າມພັດໃບຕານ ແລະກະຈົກ—ເຫຼົ່ານີ້ພຶງຖວາຍ/ຈັດເປັນສິ່ງມົງຄຸນໃນການບູຊາ।

Verse 56

दत्त्वा नीराजनं कुर्यात्सर्वमंगलनिस्वनैः । गीतनृत्यादिभिश्चैव जयशब्दसमन्वितः

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍນີຣາຈະນະ (ອາຣະຕີ) ແລ້ວ ພຶງປະກອບພິທີນັ້ນທ່າມກາງສຽງມົງຄຸນທັງປວງ ມີການຮ້ອງເພງ ເຕັ້ນລໍາ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມສຽງຮ້ອງ «ໄຊ! ໄຊ!» ເພື່ອບູຊາພຣະສິວະໃນພຣະອົງຜູ້ປາກົດ (ສະກຸນ) ດ້ວຍຄວາມສັດທາ.

Verse 57

हैमे च राजते ताम्रे पात्रे वा मृन्मये शुभे । पद्मकैश्शोभितैः पुष्पैर्बीजैर्दध्यक्षतादिभिः

ໃນພາຊະນະອັນເປັນມົງຄຸນ—ຈະເປັນຄຳ, ເງິນ, ທອງແດງ ຫຼືພາຊະນະດິນເຜົາອັນບໍລິສຸດກໍຕາມ—ຄວນຖວາຍດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ປະດັບດ້ວຍດອກບົວ ພ້ອມທັງເມັດພືດ, ນົມສົ້ມ (ດະທິ), ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ) ແລະຂອງບູຊາບໍລິສຸດອື່ນໆ.

Verse 58

त्रिशूलशंखयुग्माब्जनन्द्यावर्तैः करीषजैः । श्रीवत्सस्वस्तिकादर्शवज्रैर्वह्न्यादिचिह्नितैः

ພວກນັ້ນຖືກໝາຍດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ ທີ່ປັ້ນຈາກຂີ້ງົວອັນບໍລິສຸດ—ເຊັ່ນ ຕຣິສູນ, ສັງຂະ, ຄູ່, ດອກບົວ, ນັນດະຍາວັດຕະ, Śrīvatsa, ສະວັສຕິກະ, ກະຈົກ, ວັດຊຣະ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍອື່ນໆເຊັ່ນໄຟ—ເປັນອິນຊິກາອັນສັກສິດໃນການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 59

अष्टौ प्रदीपान्परितो विधायैकं तु मध्यमे । तेषु वामादिकाश्चिन्त्याः पूज्याश्च नव शक्तयः

ໃຫ້ຈັດວາງດວງໄຟ 8 ດວງຮອບໆ ແລະອີກ 1 ດວງໃນກາງ; ແລ້ວໃຫ້ພິຈາລະນາພຣະສັກຕິ 9 ອົງ ເລີ່ມຈາກ Vāmā ແລະບູຊາພວກນາງເປັນພະລັງອັນທິບພະ.

Verse 60

कवचेन समाच्छाद्य संरक्ष्यास्त्रेण सर्वतः । धेनुमुद्रां च संदर्श्य पाणिभ्यां पात्रमुद्धरेत्

ເມື່ອຫຸ້ມຄຸ້ມດ້ວຍຄະວະຈະ (kavaca) ແລະປ້ອງກັນທຸກທິດດ້ວຍອັສຕຣະ-ມັນຕຣະ (Astra-mantra) ແລ້ວ, ໃຫ້ສະແດງທ່າ Dhenumudrā ແລະຍົກພາຊະນະພິທີຂຶ້ນດ້ວຍມືທັງສອງ.

Verse 61

अथवारोपयेत्पात्रे पञ्चदीपान्यथाक्रमम् । विदिक्ष्वपि च मध्ये च दीपमेकमथापि वा

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃຫ້ຈັດດວງໄຟ 5 ດວງໃນພາຊະນະຕາມລຳດັບ—ວາງໃນທິດກາງໆ ແລະໃນກາງດ້ວຍ; ຫຼືຖ້າປາຖະໜາ ຈະວາງພຽງດວງໄຟດຽວກໍໄດ້.

Verse 62

ततस्तत्पात्रमुद्धृत्य लिंगादेरुपरि क्रमात् । त्रिः प्रदक्षिणयोगेन भ्रामयेन्मूलविद्यया

ຈາກນັ້ນ ຍົກພາຊະນະນັ້ນຂຶ້ນ ແລ້ວເຄື່ອນມັນເຫນືອລິງຄະ (Liṅga) ແລະວັດຖຸສັກສິດອື່ນໆ ຕາມລຳດັບ. ດ້ວຍການປະດັກຊິນາ (ວຽນຂວາ) ຢ່າງມີວິໄນ ໃຫ້ຫມຸນມັນ 3 ຄັ້ງ ພ້ອມກັບການເອີ້ນມູລະມັນຕຣາ (mūla-vidyā) ເພື່ອອຸທິດພິທີດ້ວຍພະລັງມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 63

दद्यादर्घ्यं ततो मूर्ध्नि भसितं च सुगंधितम् । कृत्वा पुष्पांजलिं पश्चादुपहारान्निवेदयेत्

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖວາຍອາຣະຄະ (arghya) ເປັນນ້ຳບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ທາບະສະມະ (bhasma) ອັນຫອມກອບໄວ້ເທິງສະໝອງ. ແລ້ວຈຶ່ງປະນົມມືຖວາຍດອກໄມ້ (puṣpāñjali) ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ນຳເສີນອຸປະຫາຣະ ແລະເຄື່ອງບູຊາຕ່າງໆ.

Verse 64

पानीयं च ततो दद्याद्दत्त्वा वाचमनं पुनः । पञ्चसौगंधिकोपेतं ताम्बूलं च निवेदयेत्

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖວາຍນ້ຳດື່ມ; ແລ້ວຖວາຍນ້ຳອີກຄັ້ງເພື່ອອາຈະມະນີຍະ (ācamanīya) ສຳລັບບ້ວນປາກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ນຳເສີນຕາມບູລະ (tāmbūla) ໃບບີເທວ ທີ່ປະກອບດ້ວຍກິ່ນຫອມ 5 ປະການ ເພື່ອສຳເລັດອຸປະຈາຣະອັນບໍລິສຸດໃນການບູຊາພຣະສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 65

प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीयानि गाननाट्यानि कारयेत् । लिंगादौ शिवयोश्चिन्तां कृत्वा शक्त्यजपेच्छिवम्

ໃຫ້ພອຍນ້ຳສັກສິດໃສ່ສິ່ງທີ່ຄວນພອຍ (prokṣaṇa) ແລະໃຫ້ຈັດການຂັບຮ້ອງ ແລະການຟ້ອນລຳອັນສັກສິດ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຕັ້ງຈິດພິຈາລະນາພຣະສິວະພ້ອມພະສັກຕິ ໃນລິງຄະ ແລະຮູບສັກສິດອື່ນໆ; ແລ້ວຕາມກຳລັງ ໃຫ້ສວດຈະປະ (japa) ມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 66

प्रदक्षिणं प्रणामं च स्तवं चात्मसमर्पणम् । विज्ञापनं च कार्याणां कुर्याद्विनयपूर्वकम्

ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ຄວນເຮັດການວຽນຮອບ ແລະ ການກາບກົດ, ຖວາຍບົດສັນລະເສີນ, ມອບຕົນເອງທັງໝົດ ແລ້ວຈຶ່ງທູນຂໍເລື່ອງໜ້າທີ່ ແລະ ຄວາມຈໍາເປັນ ແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 67

अर्घ्यं पुष्पांजलिं दत्त्वा बद्ध्वा मुद्रां यथाविधि । पश्चात्क्षमापयेद्देवमुद्वास्यात्मनि चिंतयेत्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອັຣຄະຍະ ແລະຖວາຍດອກໄມ້ເປັນກໍາມື ພ້ອມທັງຜູກມຸດຣາຕາມພິທີແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນຂໍອະໄພຈາກພຣະເຈົ້າ. ຫຼັງນັ້ນ ເມື່ອຖອນການປະທັບເຊີນຂອງເທວະດາແລ້ວ ຈຶ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງໃນອາຕະມາຂອງຕົນ.

Verse 68

पाद्यादिमुखवासांतमर्घ्याद्यं चातिसंकटे । पुष्पविक्षेपमात्रं वा कुर्याद्भावपुरस्सरम्

ເລີ່ມຈາກການຖວາຍນ້ໍາລ້າງພຣະບາດ (ປາດຍະ) ໄປຈົນເຖິງການຖວາຍສໍາລັບພຣະໂອດ (ມຸຂະວາສະ) ແລະອັຣຄະຍະພ້ອມອື່ນໆ—ເມື່ອຢູ່ໃນຄວາມລໍາບາກຢ່າງຫນັກ ອາດຈະເຮັດພຽງແຕ່ການໂຍນດອກໄມ້ ໂດຍໃຫ້ຄວາມເລື່ອມໃສເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 69

तावतैव परो धर्मो भावने सुकृतो भवेत् । असंपूज्य न भुञ्जीत शिवमाप्राणसंचरात्

ຕາມເທົ່າທີ່ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຍັງເຄື່ອນໄຫວໃນກາຍ ທຳອັນສູງສຸດແມ່ນການບໍລິບູນຈິດໃຈດີ ແລະກຸສົນກຳ. ຢ່າບໍລິໂພກອາຫານໂດຍບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະກ່ອນ.

Verse 70

यदि पापस्तु भुंजीत स्वैरं तय्स न निष्कृतिः । प्रमादेन तु भुंक्ते चेत्तदुद्गीर्य प्रयत्नतः

ຖ້າຄົນມີບາບບໍລິໂພກຂອງຕ້ອງຫ້າມ/ບໍ່ບໍລິສຸດ ໂດຍເຈດຕະນາຕາມໃຈ ກໍບໍ່ມີການແກ້ບາບໃຫ້ເຂົາ. ແຕ່ຖ້າກິນເນື່ອງຈາກຄວາມປະມາດ ຈົ່ງພະຍາຍາມຂັບອອກໃຫ້ໄວ (ອາເມັນອອກ)។

Verse 71

स्नात्वा द्विगुणमभ्यर्च्य देवं देवीमुपोष्य च । शिवस्यायुतमभ्यस्येद्ब्रह्मचर्यपुरस्सरम्

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາພຣະເຈົ້າແລະເທວີດ້ວຍສັດທາເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ ແລະຖືອຸໂປສົດ (ອົບພະວາດ/ອົບອາຫານ). ຈາກນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະຫມະຈັນຍາ (ຄວາມສຳລວມ) ເປັນວິໄນອັນນຳ ແລ້ວຝຶກຈະປະ/ສະດຸດມົນຂອງພຣະສິວະໃຫ້ຄົບສິບພັນຄັ້ງ.

Verse 72

परेद्युश्शक्तितो दत्त्वा सुवर्णाद्यं शिवाय च । शिवभक्ताय वा कृत्वा महापूजां शुचिर्भवेत्

ໃນມື້ຖັດໄປ ຈົ່ງຖວາຍຕາມກຳລັງ ຄຳ ແລະຂອງຖວາຍອື່ນໆແດ່ພຣະສິວະ ຫຼືຖວາຍແກ່ຜູ້ເປັນພະສິວະພັກຕະ. ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບມະຫາປູຊາ (mahāpūjā) ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຊຳລະບໍລິສຸດ.