न्यासत्रैविध्य-भूतशुद्धि-प्रक्रिया (Threefold Nyāsa and the Procedure of Elemental Purification)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । न्यासस्तु त्रिविधः प्रोक्तः स्थित्युत्पत्तिलयक्रमात् । स्थितिर्न्यासो गृहस्थानामुत्पत्तिर्ब्रह्मचारिणाम् । यतीनां संहृतिन्यासो वनस्थानां तथैव च । स एव भर्तृहीनायाः कुटुंबिन्याः स्थितिर्भवेत्

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ນະຍາສະ (nyāsa) ຖືກສອນວ່າມີ 3 ປະເພດ ຕາມລໍາດັບແຫ່ງ ການດໍາລົງຮັກສາ (sthiti), ການເກີດຂຶ້ນ (utpatti), ແລະ ການລະລາຍ/ການຖອນກັບ (saṃhṛti). ສໍາລັບຄົນຄອບຄົວ (gṛhastha) ນະຍາສະແມ່ນ sthiti; ສໍາລັບພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ (brahmacārin) ແມ່ນ utpatti; ສໍາລັບຍະຕີ (yati) ແມ່ນ saṃhṛti, ແລະສໍາລັບຜູ້ຢູ່ປ່າ (vānaprastha) ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ນະຍາສະແບບ sthiti ນັ້ນ ກໍເໝາະສົມສໍາລັບແມ່ຍິງຄົນຄອບຄົວຜູ້ບໍ່ມີສາມີດ້ວຍ»

Verse 3

कन्यायाः पुनरुत्पत्तिं वक्ष्ये न्यासस्य लक्षणम् । अंगुष्ठादिकनिष्ठांतं स्थितिन्यास उदाहृतः । दक्षिणांगुष्ठमारभ्य वामांगुष्ठान्तमेव च । उत्पत्तिन्यास आख्यातो विपरीतस्तु संहृतिः

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍລັກສະນະຂອງ ນະຍາສະ (nyāsa) ສຳລັບການປາກົດຄືນຂອງ ກັນຍາ (Śakti)। ການວາງທີ່ເລີ່ມຈາກນິ້ວໂປ້ ແລະ ສິ້ນສຸດທີ່ນິ້ວກ້ອຍ ເອີ້ນວ່າ ນະຍາສະແຫ່ງການດຳລົງ (sthiti)។ ເລີ່ມຈາກນິ້ວໂປ້ຂວາ ໄປຈົນເຖິງນິ້ວໂປ້ຊ້າຍ ເອີ້ນວ່າ ນະຍາສະແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນ (utpatti); ແລະ ລຳດັບກົງກັນຂ້າມແມ່ນ ນະຍາສະແຫ່ງການສະຫຼາຍ (saṃhṛti)។

Verse 5

सबिंदुकान्नकारादीन्वर्णान्न्यस्येदनुक्रमात् । अंगुलीषु शिवं न्यस्येत्तलयोरप्यनामयोः । अस्त्रन्यासं ततः कृत्वा दशदिक्ष्वस्त्रमंत्रतः । निवृत्त्यादिकलाः पञ्च पञ्चभूतस्वरूपिणीः

ພຶງວາງ (nyāsa) ພະຍາງທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ນ» (na) ພ້ອມບິນດຸ (bindu) ຕາມລຳດັບ. ແລ້ວພຶງວາງ ພຣະສິວະ (Śiva) ໃນນິ້ວມື ແລະ ໃນຝາມືທັງສອງ ເພື່ອຄວາມປອດໄພຈາກໂລກາ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຮັດ ອັສຕຣະ-ນະຍາສະ (astra-nyāsa) ແລະ ຂະຫຍາຍໄປສູ່ທິດທັງສິບ ດ້ວຍ ມັນຕຣະອັສຕຣະ (Astra-mantra). ກະລາ 5 ປະການ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ນິວຣຶດຕິ (Nivṛtti) ນັ້ນ ເປັນຮູບແຫ່ງມະຫາທາດ 5 (pañca-bhūta).

Verse 7

पञ्चभूताधिपैस्सार्धं ततच्चिह्नसमन्विताः । हृत्कण्टतालुभ्रूमध्यब्रह्मरन्ध्रसमाश्रयाः । तद्तद्बीजेन संग्रंथीस्तद्तद्बीजेषु भावयेत् । तासां विशोधनार्थाय विद्यां पञ्चाक्षरीं जपेत्

ພ້ອມກັບອົງປົກຄອງແຫ່ງທາດທັງຫ້າ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍຂອງຕົນ ພະລັງພາຍໃນເຫຼົ່ານັ້ນສະຖິດຢູ່ໃນຫົວໃຈ ຄໍ ເພດານປາກ ກາງຄິ້ວ ແລະຮູພຣະພຣະຫມະ (ທີ່ກະຫຼອດສີສະ). ຄວນພິຈາລະນາກຣັນຖີດ້ວຍພະຍາງຄໍາບີຈະຂອງແຕ່ລະອັນ ແລະພາວະນາໃນບີຈະນັ້ນ. ເພື່ອຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຄວນສະວດວິທະຍາຫ້າພະຍາງ «ນະມະ ສິວາຍ»។

Verse 9

निरुद्ध्वा प्राणवायुं च गुणसंख्यानुसारतः । भूतग्रंथिं ततश्छिद्यादस्त्रेणैवास्त्रमुद्रया । नाड्या सुषुम्नयात्मानं प्रेरितं प्राणवायुना । निर्गतं ब्रह्मरन्ध्रेण योजयेच्छिवतेजसा

ເມື່ອກັ້ນຫາຍໃຈຊີວິດ (ປຣານະວາຍຸ) ຕາມລໍາດັບທີ່ວັດໄດ້ຂອງຄຸນະ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດຂ້າມປົມແຫ່ງທາດ (ພູຕະ-ກຣັນຖີ) ດ້ວຍ «ອາວຸດ» ແຫ່ງໂຍຄະ ປະທັບດ້ວຍອາວຸດ-ມຸດຣາ. ອາຕະມັນທີ່ຖືກປຣານະຜັກດັນໄປຕາມສຸສຸມນາ-ນາດີ ແລະອອກທາງບຣະຫມະຣັນທຣະ ຄວນໃຫ້ປະສານກັບລັດສະມີແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 11

विशोष्य वायुना पश्चाद्देहं कालाग्निना दहेत् । ततश्चोपरिभावेन कलास्संहृत्य वायुना । देहं संहृत्य वै दग्धं कलास्स्पृष्ट्वा सहाब्धिना । प्लावयित्वामृतैर्देहं यथास्थानं निवेशयेत्

ຫຼັງຈາກໃຫ້ວາຍຸເຮັດໃຫ້ກາຍແຫ້ງແລ້ວ ຈຶ່ງເຜົາກາຍດ້ວຍໄຟແຫ່ງກາລະ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍການຊຶມຊັບພາຍໃນຂຶ້ນເທິງ ຮວບຮວມຄະລາ (ພະລັງຊີວິດ) ກັບຄືນດ້ວຍວາຍຸ ແລະຖອນກາຍ—ແມ່ນແຕ່ຖືກເຜົາ—ອອກ. ແລ້ວໃຫ້ແຕະຄະລາເຫຼົ່ານັ້ນພ້ອມຫຼັກການແຫ່ງມະຫາສະໝຸດ ທ່ວມກາຍດ້ວຍນ້ໍາອະມຣິຕະ ແລະນໍາໄປວາງຄືນໃນທີ່ຕັ້ງອັນຄວນຂອງມັນ.

Verse 13

अथ संहृत्य वै दग्धः कलासर्गं विनैव तु । अमृतप्लावनं कुर्याद्भस्मीभूतस्य वै ततः । ततो विद्यामये तस्मिन्देहे दीपशिखाकृतिम् । शिवान्निर्गतमात्मानं ब्रह्मरंध्रेण योजयेत्

ແລ້ວນັ້ນ ເມື່ອຖອນການກະທຳທັງປວງກັບຄືນ ແລະ ເຜົາຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ «ກາຍ-ຂ້ອຍ» ໂດຍບໍ່ສ້າງການແຜ່ອອກໃໝ່ຂອງກະລາ ພຶງກະທຳພິທີ «ຊຸກຊົມດ້ວຍອະມຣິຕະ» ເທິງສິ່ງທີ່ກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ. ຈາກນັ້ນ ໃນກາຍທີ່ເກີດຈາກວິທະຍາ ພຶງປະສານອາຕະມານທີ່ອອກໄປສູ່ພຣະສິວະ ມີຮູບດັ່ງແປວໄຟຕະກຽງ ໂດຍທາງ ພຣະຫມະຣັນທຣະ।

Verse 15

देहस्यान्तः प्रविष्टं तं ध्यात्वा हृदयपंकजे । पुनश्चामृतवर्षेण सिंचेद्विद्यामयं वपुः । ततः कुर्यात्करन्यासं करशोधनपूर्वकम् । देहन्यासं ततः पश्चान्महत्या मुद्रया चरेत्

ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ເຂົ້າສູ່ພາຍໃນກາຍ ຢູ່ໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ ຈົ່ງອາບກາຍທີ່ເກີດຈາກມັນຕຣາດ້ວຍຝົນອະມຣິຕະອີກຄັ້ງ. ແລ້ວຈຶ່ງຊໍາລະມືກ່ອນ ແລະເຮັດ ກະຣະ-ນຍາສ (ວາງມັນຕຣາທີ່ມື). ຕໍ່ຈາກນັ້ນເຮັດ ເທຫະ-ນຍາສ (ວາງມັນຕຣາທີ່ອະວັຍວະ) ແລະດໍາເນີນດ້ວຍ ມຸດຣາໃຫຍ່.

Verse 17

अंगन्यासं ततः कृत्वा शिवोक्तेन तु वर्त्मना । वर्णन्यासं ततः कुर्याद्धस्तपादादिसंधिषु । षडंगानि ततो न्यस्य जातिषट्कयुतानि च । दिग्बंधमाचरेत्पश्चादाग्नेयादि यथाक्रमम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມວິທີທີ່ພຣະສິວະສອນ ຈົ່ງເຮັດ ອັງກະ-ນຍາສ. ແລ້ວເຮັດ ວັນນະ-ນຍາສ ທີ່ຂໍ້ຕໍ່ຂອງມື ຕີນ ແລະອະວັຍວະອື່ນໆ. ຕໍ່ມາ ວາງ ຫົກອົງປະກອບ (ສັດອັງກະ) ພ້ອມກັບ ຫົກຈາຕິຂອງສຽງ ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດ ດິກ-ບັນທະ (ຜະນຶກທິດ) ເລີ່ມຈາກທິດອາກເນຍ ຕາມລໍາດັບ.

Verse 19

यद्वा मूर्धादिपञ्चांगं न्यासमेव समाचरेत् । तथा षडंगन्यासं च भूतशुद्ध्यादिकं विना । एवं समासरूपेण कृत्वा देहात्मशोधनम् । शिवभावमुपागम्य पूजयेत्परमेश्वरम्

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ອາດເຮັດພຽງ ນຍາສ 5 ສ່ວນ ເລີ່ມຈາກສີສະ ເທົ່ານັ້ນ; ແລະທໍານອງດຽວກັນ ອາດເຮັດ ສັດອັງກະ-ນຍາສ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີພິທີລະອຽດເຊັ່ນ ພູຕະ-ຊຸດທິ ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອຊໍາລະກາຍແລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດແບບຫຍໍ້ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ພາວະແຫ່ງສິວະ ຈົ່ງບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ.

Verse 21

अथ यस्यास्त्यवसरो नास्ति वा मतिविभ्रमः । स विस्तीर्णेन कल्पेन न्यासकर्म समाचरेत् । तत्राद्यो मातृकान्यासो ब्रह्मन्यासस्ततः परः । तृतीयः प्रणवन्यासो हंसन्यासस्तदुत्तरः

ບັດນີ້ ຖ້າຜູ້ໃດມີເວລາແລະໂອກາດ—ຫຼືຫາກຈິດໃຈມີຄວາມສັບສົນ—ຜູ້ນັ້ນຄວນເຮັດພິທີນຍາສຕາມວິທີຂະຫຍາຍ. ໃນວິທີນັ້ນ ອັນທຳອິດແມ່ນ ມາຕຣິກາ-ນຍາສ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ບຣະຫມະ-ນຍາສ. ອັນທີສາມແມ່ນ ປຣະນະວະ-ນຍາສ; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ຫັງສະ-ນຍາສ.

Verse 22

अध्याय

ນີ້ແມ່ນການຊີ້ບອກຄໍາວ່າ “ອັດຍາຍ” (adhyāya) ເປັນການແບ່ງບົດໃນຄຳພີ ເພື່ອຈັດຮຽງຄໍາສອນເຖິງພຣະສິວະໃຫ້ສຶກສາແລະພິຈາລະນາຢ່າງເປັນລະບຽບ।

Verse 23

पञ्चमः कथ्यते सद्भिर्न्यासः पञ्चाक्षरात्मकः । एतेष्वेकमनेकं वा कुर्यात्पूजादि कर्मसु । अकारं मूर्ध्नि विन्यस्य आकारं च ललाटके । इं ईं च नेत्रयोस्तद्वतुं ऊं श्रवणयोस्तथा

ວິທີທີ່ຫ້າ ທີ່ຜູ້ດີງາມສັນລະເສີນ ເອີ້ນວ່າ ນະຍາສະ (nyāsa) ອັນປະກອບດ້ວຍຫ້າພະຍາງ. ໃນກິດຈະກໍາບູຊາ ອາດຈະເຮັດຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ ຫຼືເຮັດຫຼາຍຢ່າງກໍໄດ້. ວາງ ‘a’ ໄວ້ທີ່ກະຫຼອມຫົວ ແລະ ‘ā’ ທີ່ໜ້າຜາກ; ວາງ ‘i’ ແລະ ‘ī’ ທີ່ຕາທັງສອງ; ແລະວາງ ‘u’ ແລະ ‘ū’ ທີ່ຫູທັງສອງ ດັ່ງດຽວກັນ।

Verse 25

ऋं ःं कपोलयोश्चैव ऌअं ॡं नासापुटद्वये । एमेमोष्ठद्वयोरोमौं दंतपंक्तिद्वयोः क्रमात् । अं जिह्वायामथो तालुन्यः प्रयोज्यो यथाक्रमम् । कवर्गं दक्षिणे हस्ते न्यसेत्पञ्चसु संधिषु

ໃຫ້ວາງພະຍາງເມັດ ‘ṛṃ’ ແລະ ‘ḥṃ’ ໄວ້ທີ່ແກ້ມທັງສອງ; ‘ḷaṃ’ ແລະ ‘ḹṃ’ ໄວ້ທີ່ຮູດັງທັງສອງ. ຕາມລໍາດັບ ໃຫ້ວາງ ‘e’ ແລະ ‘me’ ໄວ້ທີ່ຮິມຝີປາກທັງສອງ, ແລະວາງ ‘omauṃ’ ໄວ້ທີ່ແຖວຟັນທັງສອງ. ຕໍ່ມາ ວາງ ‘aṃ’ ໄວ້ທີ່ລີ້ນ ແລະວາງ ‘yaḥ’ ໄວ້ທີ່ເພດານປາກ ຕາມທີ່ກໍານົດ. ຕໍ່ໄປ ໃຫ້ຕິດຕັ້ງກຸ່ມອັກສອນ ‘ka’ ລົງໃນມືຂວາ ຕາມຂໍ້ຕໍ່ຫ້າຈຸດ।

Verse 27

चवर्गं च तथा वामहस्तसंधिषु विन्यसेत् । टवर्गं च तवर्गं च पादयोरुभयोरपि । पफौ तु पार्श्वयोः पृष्ठे नाभौ चापि बभौ ततः । न्यसेन्मकारं हृदये त्वगादिषु यथाक्रमम्

ໃຫ້ວາງອັກສອນກຸ່ມ ‘ca’ ໄວ້ທີ່ຂໍ້ຕໍ່ຂອງມືຊ້າຍ. ກຸ່ມ ‘ṭa’ ແລະກຸ່ມ ‘ta’ ໃຫ້ວາງໄວ້ທີ່ຕີນທັງສອງ. ອັກສອນ ‘pa’ ແລະ ‘pha’ ໃຫ້ວາງໄວ້ທີ່ຂ້າງກາຍທັງສອງ; ຕໍ່ມາ ‘ba’ ແລະ ‘bha’ ໃຫ້ວາງໄວ້ທີ່ຫຼັງ ແລະທີ່ສະດື. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ວາງ ‘ma’ ໃນຫົວໃຈ ແລະວາງຕໍ່ໄປທີ່ຜິວໜັງແລະອະວະອື່ນໆຕາມລໍາດັບ—ເພື່ອຊໍາລະກາຍດ້ວຍນະຍາສະ ສໍາລັບການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 29

यकरादिसकारांतान्न्यसेत्सप्तसु धातुषु । हंकारं हृदयस्यांतः क्षकारं भ्रूयुगांतरे । एवं वर्णान्प्रविन्यस्य पञ्चाशद्रुद्रवर्त्मना । अंगवक्त्रकलाभेदात्पञ्च ब्रह्माणि विन्यसेत्

ໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດວາງອັກສອນແຕ່ ‘ya’ ຫາ ‘sa’ ລົງໃນທາດຮ່າງກາຍທັງເຈັດ. ໃຫ້ວາງ ‘ha’ ໄວ້ພາຍໃນຫົວໃຈ ແລະວາງ ‘kṣa’ ໄວ້ລະຫວ່າງຄິ້ວທັງສອງ. ດັ່ງນີ້ ເມື່ອໄດ້ວາງອັກສອນທັງຫ້າສິບຕາມ “ເສັ້ນທາງຮຸດຣະ” ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງວາງ “ພຣະພຣະຫມາຫ້າ” ຕາມການແຍກໂດຍອະວະ, ໃບໜ້າ, ແລະກະລາ (kalā) ອັນເປັນພະລັງທິບ।

Verse 31

करन्यासाद्यमपि तैः कृत्वा वाथ न वा क्रमात् । शिरोवदनहृद्गुह्यपादेष्वेतानि कल्पयेत् । ततश्चोर्ध्वादिवक्त्राणि पश्चिमांतानि कल्पयेत् । ईशानस्य कलाः पञ्च पञ्चस्वेतेषु च क्रमात्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບການວາງມືມັນຕຣາ (kara-nyāsa) ແລະພິທີເບື້ອງຕົ້ນອື່ນໆ ດ້ວຍມັນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນ—ຈະເຮັດຕາມລຳດັບກໍໄດ້ ຫຼືບໍ່ຕາມລຳດັບກໍໄດ້—ພຶງກຳນົດວາງໄວ້ທີ່ສີສະ, ໃບໜ້າ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ, ແລະຝ່າຕີນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງພິຈາລະນາໃບໜ້າທັງຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກທິດເທິງ ແລະສິ້ນສຸດທີ່ທິດຕາເວັນຕົກ. ໃນສະຖານທີ່ທັງຫ້ານີ້ ພຶງວາງຕາມລຳດັບ ກະລາ 5 (ພະລັງ) ຂອງ ອີສານະ.

Verse 33

ततश्चतुर्षु वक्त्रेषु पुरुषस्य कला अपि । चतस्रः प्रणिधातव्याः पूर्वादिक्रमयोगतः । हृत्कंठांसेषु नाभौ च कुक्षौ पृष्ठे च वक्षसि । अघोरस्य कलाश्चाष्टौ पादयोरपि हस्तयोः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນໃບໜ້າທັງສີ່ ພຶງວາງກະລາທັງສີ່ຂອງພາກປຸຣຸສະ ດ້ວຍ, ຕາມລຳດັບເລີ່ມຈາກໃບໜ້າທາງທິດຕາເວັນອອກ. ພວກນັ້ນພຶງອະນຸສະຖາປະນາໃນຫົວໃຈ, ຄໍ, ບ່າ, ສະດື, ທ້ອງ, ຫຼັງ, ແລະອົກ. ອີກທັງ ກະລາ 8 ຂອງອະໂຄຣະ ພຶງວາງໄວ້ທີ່ຕີນທັງສອງ ແລະທີ່ມືທັງສອງດ້ວຍ.

Verse 35

पश्चात्त्रयोःदशकलाः पायुमेढ्रोरुजानुषु । जंघास्फिक्कटिपार्श्वेषु वामदेवस्य भावयेत् । घ्राणे शिरसि बाह्वोश्च कल्पयेत्कल्पवित्तमः । अष्टत्रिंशत्कलान्यासमेवं कृत्वानुपूर्वशः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຄວນພິຈາລະນາກະລາ 13 ປະການຕາມລໍາດັບ ວາງໄວ້ທີ່ຮູທະວານ, ອະວະກໍາເນີດ, ຕົ້ນຂາ ແລະ ຫົວເຂົ່າ. ທີ່ນ່ອງ, ກົ້ນ, ແອວ ແລະ ຂ້າງລໍາຕົວ ຄວນພິຈາລະນາພຣະວາມເທວ. ອີກທັງ ຈັດວາງກະລາໃສ່ດັ່ງ, ຫົວ ແລະ ແຂນ. ເມື່ອເຮັດນະຍາສະກະລາ 38 ປະການຕາມລໍາດັບແລ້ວ ຈຶ່ງດໍາເນີນໄປທີລະຂັ້ນ.

Verse 37

पश्चात्प्रणवविद्धीमान्प्रणवन्यासमाचरेत् । बाहुद्वये कूर्परयोस्तथा च मणिबन्धयोः । पार्श्वोदरोरुजंघेषु पादयोः पृष्ठतस्तथा । इत्थं प्रणवविन्यासं कृत्वा न्यासविचक्षणः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ສະຫລາດ ຜູ້ຮັບການຊີ້ນໍາດີໃນພຣະນະວະ (Praṇava) ຄວນປະກອບພຣະນະວະ-ນະຍາສະ. ໃຫ້ວາງມັນໃນແຂນທັງສອງ, ທີ່ສອກ ແລະ ທີ່ຂໍ້ມື; ທີ່ຂ້າງລໍາຕົວ ແລະ ທ້ອງ, ທີ່ຕົ້ນຂາ ແລະ ນ່ອງ, ທີ່ຕີນ ແລະ ທີ່ຫຼັງດ້ວຍ. ເມື່ອຈັດວາງພຣະນະວະ-ນະຍາສະແບບນີ້ແລ້ວ ຜູ້ຊໍານານນະຍາສະຈຶ່ງດໍາເນີນຕໍ່ໃນການບູຊາ/ພາວະນາ.

Verse 39

हंसन्यासं प्रकुर्वीत शिवशास्त्रे यथोदितम् । बीजं विभज्य हंसस्य नेत्रयोर्घ्राणयोरपि । विभज्य बाहुनेत्रास्यललाटे घ्राणयोरपि । कक्षयोः स्कन्धयोश्चैव पार्श्वयोस्तनयोस्तथा

ຄວນປະກອບຮັມສະ-ນະຍາສະ (Haṃsa-nyāsa) ຕາມທີ່ສອນໄວ້ໃນຄໍາພີໄສວະ. ແບ່ງພະຍາງຄໍາເມັດ (bīja) ຂອງ “Haṃsa” ແລ້ວວາງໄວ້ທີ່ດວງຕາ ແລະ ຮູດັ່ງ; ແລະກະຈາຍມັນໄປທີ່ແຂນ, ດວງຕາ, ປາກ, ໜ້າຜາກ ແລະ ຮູດັ່ງອີກດ້ວຍ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທີ່ຮັກແຮ້, ບ່າ, ຂ້າງລໍາຕົວ ແລະ ເຕົ້ານົມດ້ວຍ.

Verse 41

कठ्योः पाण्योर्गुल्फयोश्च यद्वा पञ्चांगवर्त्मना । हंसन्यासमिमं कृत्वा न्यसेत्पञ्चाक्षरीं ततः । यथा पूर्वोक्तमार्गेण शिवत्वं येन जायते । नाशिवः शिवमभ्यस्येन्नाशिवः शिवमर्चयेत्

ໃສ່ທີ່ສະໂພກ, ທີ່ຝາມື, ແລະທີ່ຂໍ້ຕີນ—ຫຼືດຳເນີນຕາມທາງຫ້າອົງ—ເມື່ອໄດ້ກະທຳ «ຫັງສະ-ນຍາສະ» ນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນວາງມັນຕຣາ «ປັນຈາກສະຣີ» ຕໍ່ໄປ. ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເປັນພຣະສິວະ: ຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນສິວະ ບໍ່ຄວນຝຶກສິວະ; ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເປັນສິວະ ບໍ່ຄວນບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 43

नाशिवस्तु शिवं ध्यायेन्नाशिवम्प्राप्नुयाच्छिवम् । तस्माच्छैवीं तनुं कृत्वा त्यक्त्वा च पशुभावनाम् । शिवो ऽहमिति संचिन्त्य शैवं कर्म समाचरेत् । कर्मयज्ञस्तपोयज्ञो जपयज्ञस्तदुत्तरः

ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຈິດໃຈເປັນພຣະສິວະ ບໍ່ຄວນເຮັດສະມາທິຕໍ່ພຣະສິວະ; ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ຫັນໄປຫາພຣະສິວະ ກໍບໍ່ອາດບັນລຸພຣະສິວະໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປັນໄສວະ ແລະລະທິ້ງຄວາມຄິດແບບປະສຸ-ພາວະ (paśu-bhāva) ຂອງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ. ຈົ່ງຄິດວ່າ «ຂ້ອຍເປັນຂອງພຣະສິວະ» ແລ້ວປະພຶດວິໄນໄສວະ. ໃນນັ້ນມີ ກັມມະ-ຍັດຍະ, ຕະໂປ-ຍັດຍະ, ແລະສູງກວ່ານັ້ນ ຊະປະ-ຍັດຍະ (ຍັດຍະແຫ່ງການສວດມັນຕຣາ) ຖືກສອນໄວ້.

Verse 44

ध्यानयज्ञो ज्ञानयज्ञः पञ्च यज्ञाः प्रकीर्तिताः । कर्मयज्ञरताः केचित्तपोयज्ञरताः परे । जपयज्ञरताश्चान्ये ध्यानयज्ञरतास्तथा

ຍັດຍະແຫ່ງສະມາທິ ແລະ ຍັດຍະແຫ່ງປັນຍາ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນຍັດຍະທັງຫ້າທີ່ຖືກປະກາດ. ບາງຄົນອຸທິດໃຈໃນກັມມະ-ຍັດຍະ, ບາງຄົນໃນຕະໂປ-ຍັດຍະ; ຄົນອື່ນໆອຸທິດໃຈໃນຊະປະ-ຍັດຍະ, ແລະດັ່ງກັນນັ້ນໃນທຽນ-ຍັດຍະ (ຍັດຍະແຫ່ງສະມາທິ) ດ້ວຍ.

Verse 46

ज्ञानयज्ञरताश्चान्ये विशिष्टाश्चोत्तरोत्तरम् । क्रमयज्ञो द्विधा प्रोक्तः कामाकामविभेदतः । कामान्कामी ततो भुक्त्वा कामासक्तः पुनर्भवेत् । अकामे रुद्रभवने भोगान्भुक्त्वा ततश्च्युतः

ຄົນອື່ນໆອຸທິດໃຈໃນຍັດຍະແຫ່ງປັນຍາ ແລະຍິ່ງຂຶ້ນຍິ່ງວິເສດຕາມລຳດັບ. ຍັດຍະຕາມຂັ້ນ (kramayajña) ກ່າວໄວ້ວ່າມີສອງຢ່າງ ແຍກເປັນມີຄວາມປາຖະໜາ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ. ຜູ້ມີກາມະ ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກຕາມທີ່ປາຖະໜາ ກໍຕິດພັນກັບຄວາມເພີດເພີນ ແລະເກີດອີກ. ແຕ່ໃນທາງອະກາມະ—ໄດ້ບັນລຸສະຖານພຳນັກຂອງຣຸດຣະ—ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດພົບພາບສຸກທິບຢູ່ນັ້ນ ກໍບໍ່ຕົກກັບຄືນສູ່ການເກີດໃໝ່.

Verse 48

तपोयज्ञरतो भूत्वा जायते नात्र संशयः । तपस्वी च पुनस्तस्मिन्भोगान् भुक्त्वा ततश्च्युतः । जपध्यानरतो भूत्वा जायते भुवि मानवः । जपध्यानरतो मर्त्यस्तद्वैशिष्ट्यवशादिह

ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນຕະໂປ-ຍັດຍະ ຍ່ອມເກີດເປັນຕະປະສະວີ (ນັກບຳເນັດຕະປະ) ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ຕະປະສະວີນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກຕາມພົບພາບຢູ່ນັ້ນ ກໍຕົກຈາກສະຖານະນັ້ນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນຊະປະ ແລະ ທຽນ ຍ່ອມເກີດໃນໂລກເປັນມະນຸດ; ແລະມະນຸດຜູ້ນັ້ນ ດ້ວຍອຳນາດພິເສດຂອງຊະປະແລະທຽນ ຍ່ອມໂດດເດັ່ນໃນໂລກນີ້ເອງ.

Verse 50

ज्ञानं लब्ध्वाचिरादेव शिवसायुज्यमाप्नुयात् । तस्मान्मुक्तो शिवाज्ञप्तः कर्मयज्ञो ऽपि देहिनाम् । अकामः कामसंयुक्तो बन्धायैव भविष्यति । तस्मात्पञ्चसु यज्ञेषु ध्यानज्ञानपरो भवेत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຍານອັນແທ້ ຜູ້ນັ້ນຈະເຂົ້າຮອດການຮ່ວມອັນເປັນເອກະກັບພຣະສິວະໄດ້ໄວ. ດັ່ງນັ້ນ ຍັດຍາກຳທີ່ພຣະສິວະຊົງບັນຊາໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີກາຍ ສໍາລັບຜູ້ພົ້ນແລ້ວ ບໍ່ເປັນພັນທະບັງຄັບອີກ. ແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຖ້າໄປຄົບຄູ່ກັບຄວາມປາຖະໜາ ຈະຕົກສູ່ພັນທະແນ່ນອນ. ເພາະສະນັ້ນ ໃນຍັດຍາທັງຫ້າ ຄວນເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນທຽນ (ສະມາທິ) ແລະ ຍານວິນຍານ.

Verse 52

ध्यानं ज्ञानं च यस्यास्ति तीर्णस्तेन भवार्णवः । हिंसादिदोषनिर्मुक्तो विशुद्धश्चित्तसाधनः । ध्यानयज्ञः परस्तस्मादपवर्गफलप्रदः । बहिः कर्मकरा यद्वन्नातीव फलभागिनः

ຜູ້ໃດມີທຽນ (ສະມາທິ) ແລະ ຍານອັນແທ້ ຜູ້ນັ້ນຂ້າມພົ້ນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສານ. ພົ້ນຈາກຄວາມຜິດເຊັ່ນການເບຍບາດ ແລະເປັນເຄື່ອງມືຈິດທີ່ບໍລິສຸດເພື່ອການຂັດເກົາຈິດ. ດັ່ງນັ້ນ ຍັດຍາແຫ່ງທຽນເປັນຍັດຍາສູງສຸດ ເພາະໃຫ້ຜົນແຫ່ງອະປະວັກ—ຄວາມພົ້ນ. ກຳພາຍນອກເປັນເພີຍຜູ້ຮັບໃຊ້ ບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນຜົນສູງສຸດຫຼາຍນັກ.

Verse 54

दृष्ट्वा नरेन्द्रभवने तद्वदत्रापि कर्मिणः । ध्यानिनां हि वपुः सूक्ष्मं भवेत्प्रत्यक्षमैश्वरम् । यथेह कर्मणां स्थूलं मृत्काष्ठाद्यैः प्रकल्पितम् । ध्यानयज्ञरतास्तस्माद्देवान्पाषाणमृण्मयान्

ເມື່ອເຫັນຫຼັກນີ້ໃນພະລາຊະວັງຂອງກະສັດ ທີ່ນີ້ກໍເຊັ່ນກັນ ຜູ້ປະກອບກຳພິທີກໍເຮັດຕາມນັ້ນ. ສໍາລັບຜູ້ເຮັດທຽນ ຮູບພາບ/ຮູບກາຍຈະລະອຽດອ່ອນ ແລະປາກົດໂດຍກົງເປັນອໍານາດເທວະ. ແຕ່ເຊັ່ນໃນໂລກນີ້ ຮູບຫນາໆສໍາລັບກຳພິທີ ຖືກປັ້ນຈາກດິນ ໄມ້ ແລະອື່ນໆ; ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຍິນດີໃນຍັດຍາແຫ່ງທຽນ ກໍໃຊ້ເທວະຮູບທີ່ເຮັດຈາກຫີນ ຫຼື ດິນເປັນທີ່ພຶ່ງໃນການບູຊາ.

Verse 56

नात्यंतं प्रतिपद्यंते शिवयाथात्म्यवेदनात् । आत्मस्थं यः शिवं त्यक्त्वा बहिरभ्यर्चयेन्नरः । हस्तस्थं फलमुत्सृज्य लिहेत्कूर्परमात्मनः । ज्ञानाद्ध्यानं भवेद्ध्यानाज्ज्ञानं भूयः प्रवर्तते

ເມື່ອບໍ່ຮູ້ແຈ້ງຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ຄົນບໍ່ອາດບັນລຸສູງສຸດໄດ້ຢ່າງເຕັມທີ. ຜູ້ໃດລະທິ້ງພຣະສິວະທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະມາ ແລ້ວໄປບູຊາແຕ່ພາຍນອກ ກໍເຫມືອນຜູ້ທີ່ປາລະຜົນໄມ້ຢູ່ໃນມື ແລ້ວໄປເລຍຂໍ້ສອກຂອງຕົນ. ຈາກຍານອັນຖືກຕ້ອງ ເກີດທຽນ; ແລະຈາກທຽນ ຍານກໍເຈີຣິນຂຶ້ນອີກຍິ່ງໆ.

Verse 58

तदुभाभ्यां भवेन्मुक्तिस्तस्माद्ध्यानरतो भवेत् । द्वादशान्ते तथा मूर्ध्नि ललाटे भ्रूयुगान्तरे । नासाग्रे वा तथास्ये वा कन्धरे हृदये तथा । नाभौ वा शाश्वतस्थाने श्रद्धाविद्धेन चेतसा

ຈາກທັງສອງນັ້ນ—ການປະຕິບັດ ແລະ ຍານ—ຄວາມພົ້ນຈຶ່ງເກີດ; ດັ່ງນັ້ນຄວນເປັນຜູ້ຮັກທຽນ. ດ້ວຍຈິດທີ່ຖືກສັດທາຈອກແທງ ຄວນຕັ້ງການພິຈາລະນາໄວ້ທີ່ປາຍດວາດະສານຕະ (dvādaśānta) ຫຼືທີ່ກະຫຼອດຫົວ, ທີ່ໜ້າຜາກ, ລະຫວ່າງຄິ້ວ, ທີ່ປາຍດັ່ງ, ຫຼືໃນປາກ, ທີ່ຄໍ, ທີ່ຫົວໃຈ, ຫຼືທີ່ສະດື—ໃນສະຖານອັນນິລັນດອນ.

Verse 60

बहिर्यागोपचारेण देवं देवीं च पूजयेत् । अथवा पूजयेन्नित्यं लिंगे वा कृतकेपि वा । वह्नौ वा स्थण्डिले वाथ भक्त्या वित्तानुसारतः । अथवांतर्बहिश्चैव पूजयेत्परमेश्वरम् । अंतर्यागरतः पूजां बहिः कुर्वीत वा न वा

ຄວນບູຊາພຣະເທວະ ແລະ ພຣະເທວີ ດ້ວຍພິທີພາຍນອກ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາ. ຫຼືຈະບູຊາທຸກວັນ ໃນລິງຄະ ຫຼື ໃນຮູບທີ່ປັ້ນຂຶ້ນກໍໄດ້; ຫຼືໃນໄຟສັກສິດ ຫຼືເທິງຖານບູຊາທີ່ປະກອບພິທີແລ້ວ—ຕາມກຳລັງຊັບ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ. ຫຼືຈະບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ. ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນອັນຕະຣະຍາກະ ຈະບູຊາພາຍນອກກໍໄດ້ ຫຼືຈະລະໄວ້ກໍໄດ້.