शिवाश्रम-नित्यनैमित्तिककर्मविधिः / Śaiva Āśrama-Duties: Daily and Occasional Rites (Morning Purity & Bath Procedure)

Verse 1

कृष्ण उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि शिवाश्रमनिषेविणाम् । शिवशास्त्रोदितं कर्म नित्यनैमित्तिकं तथा

ພຣະກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງເຖິງຜູ້ທີ່ພຳນັກໃນວິນັຍອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ—ໜ້າທີ່ທີ່ສິວະ-ສາດສະຕຣາສອນໄວ້ ທັງວັດປະຈຳວັນ (ນິຕະຍະ) ແລະ ພິທີຕາມການ (ໄນມິຕຕິກະ)»។

Verse 2

उपमन्युरुवाच । प्रातरुत्थाय शयनाद्ध्यात्वा देवं सहाम्बया । विचार्य कार्यं निर्गच्छेद्गृहादभ्युदिते ऽरुणे

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຕື່ນຈາກທີ່ນອນໃນຍາມເຊົ້າ ໃຫ້ພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າພ້ອມກັບພຣະແມ່ (ອຳບາ) ແລະຄິດໄຕ່ຕອງໜ້າທີ່ທີ່ຈະເຮັດ; ແລ້ວຈຶ່ງອອກຈາກເຮືອນເມື່ອອະຣຸນສີກຸຫຼາບໄດ້ປາກົດ»។

Verse 3

अबाधे विजने देशे कुर्यादावश्यकं ततः । कृत्वा शौचं विधानेन दंतधावनमाचरेत्

ໃນບ່ອນສງົບ ແລະຫ່າງໄກຈາກການລົບກວນ ຄວນເຮັດກິດຈຳເປັນຂອງຮ່າງກາຍກ່ອນ. ແລ້ວຈຶ່ງຊຳລະກາຍຕາມວິທີ ແລະຂັດຟັນໃຫ້ສະອາດ.

Verse 4

अलाभे दंतकाष्ठानामष्टम्यादिदिनेषु च । अपां द्वादशगण्डूषैः कुर्यादास्यविशोधनम्

ເມື່ອບໍ່ມີໄມ້ຂັດຟັນ ແລະໃນວັນຖືສິນເຊັ່ນວັນທີ 8 (ອັດຖະມີ) ເປັນຕົ້ນ ຄວນຊຳລະປາກໂດຍການກວດປາກດ້ວຍນ້ຳ 12 ຄັ້ງ.

Verse 5

आचम्य विधिवत्पश्चाद्वारुणं स्नानमाचरेत् । नद्यां वा देवखाते वा ह्रदे वाथ गृहे ऽपि वा

ເມື່ອໄດ້ອາຈະມະນະຕາມພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດການອາບນ້ຳວາຣຸນະ (ພິທີຊຳລະດ້ວຍນ້ຳ). ຈະເຮັດໃນແມ່ນ້ຳ ຫຼືໃນຄອງນ້ຳສັກສິດ (ເທວະຄາຕະ) ຫຼືໃນໜອງບຶງ ຫຼືແມ່ນຢູ່ເຮືອນກໍໄດ້.

Verse 6

स्नानद्रव्याणि तत्तीरे स्थापयित्वा बहिर्मलम् । व्यापोह्य मृदमालिप्य स्नात्वा गोमयमालिपेत्

ນຳເຄື່ອງອາບນ້ຳໄປວາງໄວ້ທີ່ຝັ່ງນ້ຳອັນສັກສິດນັ້ນກ່ອນ; ແລ້ວກຳຈັດຄວາມເປື້ອນພາຍນອກ, ທາດິນຊຳລະກາຍ ແລ້ວອາບນ້ຳ; ອາບແລ້ວຈຶ່ງທາຂີ້ງົວເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 7

स्नात्वा पुनः पुनर्वस्त्रं त्यक्त्वावाथ विशोध्य च । सुस्नातो नृपवद्भूयः शुद्धं वासो वसीत च

ອາບນ້ຳຊ້ຳໆແລ້ວ ຈຶ່ງຖິ້ມເສື້ອຜ້າທີ່ເປື້ອນ ຫຼືບໍ່ກໍຊຳລະໃຫ້ສະອາດດີ. ເມື່ອບໍລິສຸດດີແລ້ວ ດັ່ງພະຣາຊາ ຈຶ່ງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສະອາດອີກຄັ້ງ.

Verse 8

मलस्नानं सुगंधाद्यैः स्नानं दन्तविशोधनम् । न कुर्याद्ब्रह्मचारी च तपस्वी विधवा तथा

ພຣະພົວພັນພຣະພຣະຈາຣິນ (ຜູ້ຖືພຣະພົວພັນ), ນັກຕະປະ ແລະແມ່ໝ້າຍ ບໍ່ຄວນເພີດເພີນກັບການອາບນ້ຳຫອມຫຼູຫລາ ຫຼືສິ່ງຫອມອື່ນໆ; ທັງບໍ່ຄວນເຮັດການຊຳລະຟັນແບບຕົກແຕ່ງຢ່າງພິຖີພິຖັນ.

Verse 9

सोपवीतश्शिखां बद्धा प्रविश्य च जलांतरम् । अवगाह्य समाचांतो जले न्यस्येत्त्रिमंडलम्

ໃສ່ສາຍສັກສິດ (ອຸປະວີຕະ) ແລະມັດຈຸກຜົມໃຫ້ແນ່ນອນ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນນ້ຳ. ເມື່ອຈົມອາບແລ້ວ ແລະໃຈສະຫງົບບໍລິສຸດ ຈຶ່ງວາງ “ວົງສັກສິດສາມວົງ” ໄວ້ໃນນ້ຳ ເພື່ອຕຽມຕົນເຂົ້າສູ່ການບູຊາພຣະສິວະຕາມລະບຽບພິທີ.

Verse 10

सौम्ये मग्नः पुनर्मंत्रं जपेच्छक्त्या शिवं स्मरेत् । उत्थायाचम्य तेनैव स्वात्मानमभिषेचयेत्

ເມື່ອຈົມຢູ່ໃນນ້ຳອັນເປັນມງຄົດ ຄວນສວດມັນຕຣາອີກຄັ້ງດ້ວຍກຳລັງເຕັມ ແລະລະລຶກພຣະສິວະ. ລຸກຂຶ້ນແລ້ວເຮັດອາຈະມະນະ ແລະໃຊ້ນ້ຳນັ້ນເອງອາບສະຫຼອງຕົນ ເພື່ອຊຳລະວິນຍານໃນກາຍດ້ວຍການລະລຶກພຣະສິວະ.

Verse 11

गोशृंगेण सदर्भेण पालाशेन दलेन वा । पाद्मेन वाथ पाणिभ्यां पञ्चकृत्वस्त्रिरेव वा

ໃຊ້ເຂົາງົວ, ດ້ວຍຫຍ້າດັຣພະອັນສັກສິດ, ດ້ວຍໃບພາລາຊະ, ຫຼືດ້ວຍດອກບົວ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ດ້ວຍມືຂອງຕົນ—ຄວນປະພອຍ/ປະພຣົມຊ້ຳໆ ຫ້າຄັ້ງ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍສາມຄັ້ງ.

Verse 12

उद्यानादौ गृहे चैव वर्धन्या कलशेन वा । अवगाहनकाले ऽद्भिर्मंत्रितैरभिषेचयेत्

ໃນສວນ ຫຼືໃນເຮືອນ ໃຊ້ພາຊະນະສຳລັບປະພຣົມ ຫຼືກະລະຊະ (ໝໍ້ນ້ຳ) ແລ້ວຈຶ່ງລາດນ້ຳທີ່ຖືກປະສິດທິດ້ວຍມັນຕຣາ ໃນເວລາລົງອາບນ້ຳພິທີ ເພື່ອຊຳລະກາຍໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດສຳລັບການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 13

अथ चेद्वारुणं कर्तुमशक्तः शुद्धवाससा । आर्द्रेण शोधयेद्देहमापादतलमस्तकम्

ຖ້າບໍ່ສາມາດເຮັດພິທີຊຳລະດ້ວຍນ້ຳ (ວາຣຸນະ) ໄດ້, ໃຫ້ນຸ່ງຜ້າສະອາດ ແລ້ວໃຊ້ຜ້າຊຸ່ມນ້ຳຊຳລະຮ່າງກາຍ ຈາກຝາຕີນເຖິງຍອດຫົວ.

Verse 14

आग्नेयं वाथ वा मांत्रं कुर्यात्स्नानं शिवेन वा । शिवचिंतापरं स्नानं युक्तस्यात्मीयमुच्यते

ຜູ້ໃດຈະປະຕິບັດການອາບນ້ຳດ້ວຍມັນຕຣາອາກເນຍ (ກ່ຽວກັບໄຟ) ຫຼືອາບນ້ຳດ້ວຍມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະກໍໄດ້. ແຕ່ການອາບນ້ຳທີ່ຈິດຕັ້ງໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ອາບນ້ຳພາຍໃນ» ອັນເປັນຂອງຕົນແທ້ ສຳລັບຜູ້ຝຶກຕົນມີວິໄນ.

Verse 15

स्वसूत्रोक्तविधानेन मंत्राचमनपूर्वकम् । आचरेद्ब्रह्मयज्ञांतं कृत्वा देवादितर्पणम्

ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຄຣິຫຍະສູຕຣະຂອງຕົນ ແລະເລີ່ມດ້ວຍອາຈະມະນະ—ຈິບນ້ຳພ້ອມມັນຕຣາ—ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີບຣະຫມະຍັດຍະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖວາຍຕັຣປະນະເພື່ອຄວາມພໍໃຈແກ່ເທວະດາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ເຊັ່ນ ຣິສີ ແລະບັນພະບຸລຸດ.

Verse 16

मंडलस्थं महादेवं ध्यात्वाभ्यर्च्य यथाविधि । दद्यादर्घ्यं ततस्तस्मै शिवायादित्यरूपिणे

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ສະຖິດໃນມະນຑະລະແຫ່ງດວງອາທິດ ແລະບູຊາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍອາຣະຄະຍະ ແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງພຣະອາທິດ.

Verse 17

अथ वैतत्स्वसूत्रोक्तं कृत्वा हस्तौ विशोधयेत् । करन्यासं ततः कृत्वा सकलीकृतविग्रहः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ໃນສູຕຣະພິທີຂອງຕົນແລ້ວ ຈົ່ງຊຳລະມືທັງສອງໃຫ້ບໍລິສຸດ; ຈາກນັ້ນເຮັດການນະຍາສະທີ່ມື, ແລະຜູ້ບູຊາຜູ້ມີກາຍຖືກເຮັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍມັນຕຣະແລະນະຍາສະ ຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 18

वामहस्तगतांभोभिर्गंधसिद्धार्थकान्वितैः । कुशपुंजेन वाभ्युक्ष्य मूलमंत्रसमन्वितैः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ນໍ້າທີ່ຖືຢູ່ໃນມືຊ້າຍ ຜະສົມກັບຂອງຫອມ ແລະເມັດມັດສະຕາດສີຂາວ ແລ້ວໃຊ້ກຸ່ມຫຍ້າກຸສະພອຍພອຍພົ່ນປະພອຍບ່ອນບູຊາ ຫຼືຖານອັນສັກສິດ ພ້ອມກັນນັ້ນ ພຶງສະດຸດຈິດດ້ວຍມູລະມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະ।

Verse 19

आपोहिष्ठादिभिर्मन्त्रैः शेषमाघ्राय वै जलम् । वामनासापुटेनैव देवं संभावयेत्सितम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “Āpo hi ṣṭhā…” ໃຫ້ສູດດົມນໍ້າທີ່ເຫຼືອຢ່າງອ່ອນໂຍນ; ແລະຜ່ານຮູດັງຊ້າຍພຽງຢ່າງດຽວ ໃຫ້ຕັ້ງຈິດພິຈາລະນາ ແລະເຊີນອົງພຣະສິວະຜູ້ມີສິຣິ ແລະສະຫວ່າງໄສຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 20

अर्घमादाय देहस्थं सव्यनासापुटेन च । कृष्णवर्णेन बाह्यस्थं भावयेच्च शिलागतम्

ເມື່ອຮັບເອົາອາຣະຄະຍະ (arghya) ທີ່ຢູ່ໃນກາຍຂອງຕົນ ແລ້ວສົ່ງອອກຜ່ານຮູດັງຊ້າຍ ຜູ້ປະຕິບັດພຶງພິຈາລະນາວ່າ ມັນປາກົດອອກພາຍນອກ—ມີສີດໍາ—ແລະເຂົ້າໄປສູ່ຫີນອັນສັກສິດ ຄື ສິວະລິງຄະ।

Verse 21

तर्पयेदथ देवेभ्य ऋषिभिश्च विशेषतः । भूतेभ्यश्च पितृभ्यश्च दद्यादर्घ्यं यथाविधि

ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ພຶງຖວາຍຕັຣປະນາເພື່ອໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະໂດຍພິເສດແກ່ພຣະຣິສີ ໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈ; ແລະພຶງຖວາຍອັຣຄະຍະຕາມຄວາມຄວນ ແກ່ສັດມີຊີວິດ ແລະແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ). ດ້ວຍວິທີນີ້ ຜູ້ບູຊາຍັງຄົງພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຕິ).

Verse 22

रक्तचंदनतोयेन हस्तमात्रेण मंडलम् । सुवृत्तं कल्पयेद्भूमौ रक्तचूर्णाद्यलंकृतम्

ໃຊ້ນ້ຳທີ່ປົນກັບຈັນທະນາແດງ ໃຫ້ຂີດມັນດະລະຮູບວົງມົນໃນພື້ນ ຂະໜາດເທົ່າຊ່ວງມື ໃຫ້ກົມງາມສົມບູນ ແລະປະດັບດ້ວຍຜົງແດງ ແລະອື່ນໆ.

Verse 23

तत्र संपूजयेद्भानुं स्वकीयावरणैः सह । स्वखोल्कायेति मंत्रेण सांगतस्सुखसिद्धये

ທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ບູຊາພຣະອາທິດ (ພານຸ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍບັນດາເທວະບໍລິວານຂອງພຣະອົງ. ໂດຍຮຽງລຳດັບພິທີໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໃຫ້ກະທຳດ້ວຍມັນຕຣາ “svakholkāya” ເພື່ອຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະຄວາມສຳເລັດສົມປາດຖະໜາ.

Verse 24

पुनश्च मंडलं कृत्वा तदंगैः परिपूज्य च । तत्र स्थाप्य हेमपात्रं मागधप्रस्थसंमितम्

ຕໍ່ມາ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໃຫ້ຂີດມັນດະລະອັນສັກສິດ ແລະບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍອົງປະກອບທີ່ກຳນົດ. ໃນນັ້ນ ໃຫ້ວາງພາຊະນະຄຳ ທີ່ມີຂະໜາດຕາມມາດຕະຖານ “ມາຄະທະ ປຣັສຖະ”.

Verse 25

पूरयेद्गंधतोयेन रक्तचंदनयोगिना । रक्तपुष्पैस्तिलैश्चैव कुशाक्षतसमन्वितैः

ໃຫ້ເຕີມ (ແລະຖວາຍ) ນ້ຳຫອມທີ່ປົນກັບຈັນທະນາແດງ ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ແດງ ແລະເມັດງາ ປະກອບກັບຫຍ້າກຸສະ ແລະເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ) ເພື່ອໃຫ້ການບູຊາພຣະສິວະສົມບູນຕາມພິທີ.

Verse 26

दूर्वापामार्गगव्यैश्च केवलेन जलेन वा । जानुभ्यां धरणीं गत्वा नत्वा देवं च मंडले

ໃຊ້ຫຍ້າດູຣວາ, ອະປາມາຣກະ ແລະ ຜະລິດຕະພັນຈາກງົວ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ນ້ຳບໍລິສຸດຢ່າງດຽວ—ຄວນຄຸກເຂົ່າທັງສອງລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະ ກົ້ມນົບຖວາຍພຣະເຈົ້າໃນມັນດະລະທີ່ຖືກປະກອບພິທີ.

Verse 27

कृत्वा शिरसि तत्पात्रं दद्यादर्घ्यं शिवाय तत् । अथवांजलिना तोयं सदर्भं मूलविद्यया

ນຳພາຊະນະນັ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຖວາຍອັຣຄະຍະນັ້ນແດ່ພຣະສິວະ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໃຊ້ຝາມືປະກົບເປັນອັນຈະລີ ຖວາຍນ້ຳພ້ອມຫຍ້າດັຣພະ ໂດຍຊຳລະມັນດ້ວຍມົນຕຣາຮາກ.

Verse 28

उत्क्षिपेदम्बरस्थाय शिवायादित्यमूर्तये । कृत्वा पुनः करन्यासं करशोधनपूर्वकम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກຊຳລະມືໃຫ້ບໍລິສຸດກ່ອນ ຄວນເຮັດການນະຍາສະທີ່ມືອີກຄັ້ງ ແລ້ວຍົກຖວາຍຂຶ້ນເທິງແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ສະຖິດໃນອາກາດ—ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະອາທິດ (ອາດິຕະຍະ).

Verse 29

बुद्ध्वेशानादिसद्यांतं पञ्चब्रह्ममयं शिवम् । गृहीत्वा भसितं मन्त्रैर्विमृज्याङ्गानि संस्पृशेत्

ເມື່ອເຂົ້າໃຈພຣະສິວະວ່າເປັນພຣະພຣະຫມັນຫ້າ (ປັນຈະພຣະຫມັນ) ເລີ່ມຈາກ ອີສານະ ຫາ ສັດໂຍຈາຕະ ແລ້ວ ຄວນເອົາພະສະມະ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ພ້ອມກັບການສະດຸດມົນຕຣາ ຖູທາໃຫ້ຊຶມ ແລະ ສຳຜັດອະວະຍະວະຂອງກາຍເພື່ອຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 30

या दिनांतैश्शिरोवक्त्रहृद्गुह्यचरणान्क्रमात् । ततो मूलेन सर्वांगमालभ्य वसनान्तरम्

ໃນຍາມສິ້ນວັນ ຄວນທາວິພູຕິ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ຕາມລໍາດັບໃສ່ ຫົວ, ໃບໜ້າ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ, ແລະ ຕີນ; ແລ້ວໃຊ້ມູລະມັນຕຣາ ສຳຜັດຊຳລະກາຍທັງໝົດ ແລະນຸ່ງເຄື່ອງໃໝ່។

Verse 31

परिधाय द्विराचम्य प्रोक्ष्यैकादशमन्त्रितैः । जलैराच्छाद्य वासो ऽयद्द्विराचम्य शिवं स्मरेत्

ເມື່ອນຸ່ງຜ້າແລ້ວ ພຶງເຮັດອາຈະມະນະ 2 ເທື່ອ; ຈາກນັ້ນ ພຶງພອຍນ້ຳທີ່ປະກອບດ້ວຍມົນຕຣາ 11 ບົດ ໃຫ້ທົ່ວ ແລະໃຊ້ນ້ຳນັ້ນຄຸ້ມຜ້າເພື່ອຊຳລະ; ແລ້ວເຮັດອາຈະມະນະອີກ 2 ເທື່ອ ແລະລະລຶກພຣະສິວະ.

Verse 32

पुनर्न्यस्तकरो मन्त्री त्रिपुंड्रं भस्मना लिखेत् । अवक्रमाय तं व्यक्तं ललाटे गन्धवारिणा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຜູ້ສັດທາຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ໄດ້ວາງມືຄືນຕາມລຳດັບພິທີ ຄວນຂີດຕຣິປຸນດຣາ (Tripuṇḍra) ດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ (bhasma)។ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນໃຊ້ນ້ຳຫອມທາທີ່ໜ້າຜາກ ໃຫ້ເຄື່ອງໝາຍນັ້ນແຈ້ງຊັດ ແລະງາມສົມຮູບ।

Verse 33

वृत्तं वा चतुरस्रं वा बिन्दुमर्धेन्दुमेव वा । ललाटे यादृशं पुण्ड्रं लिखितं भस्मना पुनः

ຈະເປັນຮູບວົງມົນ ຫຼືຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ຫຼືຈຸດເດັ່ນ ຫຼືຮູບພະຈັນຄື່ງດວງກໍຕາມ—ປຸນດຣາ (puṇḍra) ໃດທີ່ຂີດຊ້ຳໃນໜ້າຜາກດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ນັ້ນພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນສຳລັບຜູ້ສັດທາ।

Verse 34

तादृशं भुजयोर्मूर्ध्नि स्तनयोरंतरे लिखेत् । सर्वांगोद्धूलनं चैव न समानं त्रिपुण्ड्रकैः

ຄວນຂີດເຄື່ອງໝາຍດຽວກັນນັ້ນໄວ້ທີ່ແຂນທັງສອງ ທີ່ສີສະ ແລະໃນຊ່ອງກາງລະຫວ່າງອົກທັງສອງ. ແມ່ນແຕ່ການທາຂີ້ເທົ່າທົ່ວຮ່າງກາຍກໍບໍ່ອາດເທົ່າທັນຄຸນຄ່າອັນຍິ່ງຂອງຕຣິປຸນດຣາ (Tripuṇḍra) ໄດ້।

Verse 35

तस्मात्त्रिपुण्ड्रमेवैकं लिखेदुद्धूलनं विना । रुद्राक्षान्धारयेद्मूर्ध्नि कंठे श्रोते करे तथा

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຂີດພຽງແຕ່ຕຣິປຸນດຣາ (Tripuṇḍra) ເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ທາຂີ້ເທົ່າທົ່ວຮ່າງກາຍກໍຕາມ. ອີກທັງຄວນສວມລູກປັດຣຸດຣາກະ (Rudrākṣa) ໄວ້ທີ່ສີສະ ທີ່ຄໍ ທີ່ຫູ ແລະທີ່ມືດ້ວຍ.

Verse 36

सुवर्णवर्णमच्छिन्नं शुभं नान्यैर्धृतं शुभम् । विप्रादीनां क्रमाच्छ्रेष्ठं पीतं रक्तमथासितम्

ມັນຄວນມີສີດັ່ງຄຳ ບໍ່ຂາດຕອນ ແລະເປັນມົງຄຸນ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນທີ່ຜູ້ອື່ນບໍ່ຖືກຖືກສວມ. ສຳລັບພຣາຫມະນະ ແລະວັນນະອື່ນໆ ຕາມລຳດັບ ສີທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນ ສີເຫຼືອງ ຕໍ່ມາສີແດງ ແລະສຸດທ້າຍສີດຳ.

Verse 37

तदलाभे यथालाभं धारणीयमदूषितम् । तत्रापि नोत्तरं नीचैर्धार्यं नीचमथोत्तरैः

ຖ້າບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຫຼືວັດຖຸອັນດີສຸດ ກໍໃຫ້ຮັບເອົາຕາມທີ່ມີ ໂດຍຮັກສາໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ. ແມ່ນແຕ່ໃນນັ້ນ ຜູ້ມີຄຸນວຸດຕໍ່າບໍ່ຄວນຖືວິໄນສູງ; ຜູ້ມີຄຸນວຸດສູງກໍບໍ່ຄວນຖືສິ່ງຕໍ່າກວ່າ.

Verse 38

नाशुचिर्धारयेदक्षं सदा कालेषु धारयेत् । इत्थं त्रिसंध्यमथवा द्विसंध्यं सकृदेव वा

ຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດບໍ່ຄວນສວມຮຸດຣາກະສະ. ແຕ່ຄວນສວມໃນເວລາອັນເໝາະສົມເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນີ້ ອາດສວມໃນສັນທະຍາສາມເທື່ອຕໍ່ມື້ ຫຼືສອງເທື່ອ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວກໍໄດ້.

Verse 39

कृत्वा स्नानादिकं शक्त्या पूजयेत्परमेश्वरम् । प्रजास्थानं समासाद्य बद्ध्वा रुचिरमासनम्

ເມື່ອໄດ້ເຮັດການອາບນ້ຳ ແລະພິທີຊຳລະອື່ນໆຕາມກຳລັງແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະປະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ). ຈາກນັ້ນ ເຂົ້າໄປຫາສະຖານທີ່ອັນເໝາະສົມສຳລັບພິທີ ແລະຈັດວາງອາສະນະທີ່ສະອາດ ແລະນ່າຊົມ.

Verse 40

ध्यायेद्देवं च देवीं च प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः । श्वेतादीन्नकुलीशांतांस्तच्छिष्यान्प्रणमेद्गुरुम्

ໃຫ້ນັ່ງຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຫຼືທາງເໜືອ ແລ້ວພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າ ແລະເທວີ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ກາບນົບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ແລະສາຍສືບທອດສິດທິທຳ—ເລີ່ມຈາກ Śveta ໄປຈົນເຖິງ Nakulīśa—ພ້ອມທັງສິດຂອງພວກທ່ານ.

Verse 41

पुनर्देवं शिवं नत्वा ततो नामाष्टकं जपेत् । शिवो महेश्वरश्चैव रुद्रो विष्णुः पितामहः

ແລ້ວຈຶ່ງນົບນ້ອມພຣະເທວະຊິວະອີກຄັ້ງ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນໃຫ້ສວດຊື່ອັດຖະກະ (ນາມ 8) ຂອງພຣະອົງ: «ຊິວະ, ມະເຫສະວະຣະ, ຣຸດຣະ, ວິສະນຸ, ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ)…»

Verse 42

संसारवैद्यस्सर्वज्ञः परमात्मेति चाष्टकम् । अथवा शिवमेवैकं जपित्वैकादशाधिकम्

(ນາມ 8) «ແພດແຫ່ງສັງສານ, ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ແລະ ພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ» ກໍເປັນອັດຖະກະ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໃຫ້ສວດຊື່ດຽວ «ຊິວະ» ສິບເອັດຄັ້ງ (ແລະຫຼາຍກວ່ານັ້ນ).

Verse 43

प्रकुर्वीत करन्यासं करशोधनपूर्वकम्

ເມື່ອໄດ້ຊໍາລະລ້າງມືໃຫ້ບໍລິສຸດກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະກອບ kara-nyāsa ຄືການວາງພະລັງມັນຕຣາລົງໃນຝາມື.