शिवाचार्याभिषेकविधिः / Rite of Consecrating a Śiva-Teacher (Śivācārya Abhiṣeka)

Verse 1

उपमन्युरुवाच । अथैवं संस्कृतं शिष्यं कृतपाशुपतव्रतम् । आचार्यत्वे ऽभिषिंचेत तद्योगत्वेन चान्यथा

ອຸປະມັນຍຸ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຂັດເກົາ ແລະກະກຽມສິດໃຫ້ບໍລິສຸດດີ—ຜູ້ທີ່ຮັບວຣະຕະປາສຸປະຕະ—ອາຈານພຶງປະພິທີອະພິເສກຍົກຂຶ້ນເປັນຄູ; ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ຈົ່ງເຮັດຕາມຄວາມເໝາະສົມຂອງສິດຕໍ່ຍົກະນັ້ນ.

Verse 2

मण्डलं पूर्ववत्कृत्त्वा संपूज्य परमेश्वरम् । स्थापयत्पञ्चकलशान्दिक्षु मध्ये च पूर्ववत्

ເຮັດມັນດະລະພິທີດັ່ງເກົ່າ ແລະບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຢ່າງສົມບູນ; ແລ້ວຈຶ່ງວາງກະລະສະຫ້າ (pañca-kalaśa) ໄວ້ຕາມທິດ ແລະອີກໜຶ່ງໃນກາງ ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 3

निवृत्तिं पुरतो न्यस्य प्रतिष्ठां पश्चिमे घटे । विद्यां दक्षिणतः शांतिमुत्तरे मध्यतः पराम्

ວາງ ນິວຣິຕຕິ (Nivṛtti) ໄວ້ດ້ານໜ້າ ແລະວາງ ປຣະຕິສຖາ (Pratiṣṭhā) ໃນກະລະສະທາງຕາເວັນຕົກ; ວາງ ວິດຍາ (Vidyā) ທາງໃຕ້, ສານຕິ (Śānti) ທາງເໜືອ, ແລະ ປາຣາ (Parā) ອັນສູງສຸດໄວ້ກາງ—ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງຈັດວາງພະລັງທິບພະເຈົ້າໃນພິທີ.

Verse 4

कृत्वा रक्षादिकं तत्र बद्ध्वा मुद्रां च धैनवीम् । अभिमंत्र्य घटान्हुत्वा पूर्णांतं च यथा पुरा

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີປ້ອງກັນ (ຣັກຊາ) ແລະພິທີອື່ນໆ ແລ້ວ, ຜູກມຸດຣາ ທາຍນະວີ (Dhainavī mudrā); ຈາກນັ້ນຈຶ່ງສະກົດມົນຕຣາປະພອມໃສ່ກະລະສະທັງຫມົດ, ແລະຖວາຍອາຫຸຕິໃນຮົມ ຈົນສຳເລັດພູຣະນາຫຸຕິສຸດທ້າຍ ດັ່ງເກົ່າ.

Verse 5

प्रवेश्य मंडले शिष्यमनुष्णीषं च देशिकः । तर्पणाद्यं तु मंत्राणां कुर्यात्पूर्वावसानकम्

ໃຫ້ອາຈານ (ເດສິກະ) ນຳສິດ—ໂດຍບໍ່ຄຸມສີສະ—ເຂົ້າສູ່ມັນດະລະທີ່ໄດ້ຖືກຊຳລະແລ້ວ; ແລ້ວອາຈານພຶງປະກອບພິທີຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ເປັນຕົ້ນ ເພື່ອປະຕິບັດພິທີປິດຕອນເບື້ອງຕົ້ນຂອງມົນຕຣາ ຈົນສຳເລັດຕາມລຳດັບ.

Verse 6

ततः संपूज्य देवेशमनुज्ञाप्य च पूर्ववत् । अभिषेकाय तं शिष्यमासनं त्वधिरोहयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຢ່າງສົມຄວນ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດດັ່ງເກົ່າ ອາຈານຄວນໃຫ້ສິດສະນັ້ນນັ່ງເທິງອາສນະພິທີ ເພື່ອປະກອບອະພິເສກ (ພິທີສະຫຼອງສະໂຫມດ)។

Verse 7

सकलीकृत्य तं पश्चात्कलापञ्चकरूपिणम् । न्यस्तमंत्रतनुं बद्ध्वा शिवं शिष्यं समर्पयेत्

ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ໃນຮູບແຫ່ງກະລາຫ້າປະການ ແລະຜູກຢຶດສິດສະຜູ້ທີ່ກາຍຖືກວາງມົນຕຣາເປັນອົງກາຍ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍສິດສະຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນແດ່ພຣະສິວະຢ່າງເປັນພິທີ।

Verse 8

ततो निवृत्तिकुंभादिघटानुद्धृत्य वै क्रमात् । मध्यमान्ताच्छिवेनैव शिष्यं तमभिषेचयत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຍົກພາຊະນະພິທີຕາມລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ ນິວຣິຕຕິ-ກຸມພະ ແລະອື່ນໆ ພຣະສິວະເອງໄດ້ປະພິທີອະພິເສກໃຫ້ແກ່ສິດສະນັ້ນ ຈາກຊ່ວງກາງຈົນເຖິງທ້າຍພິທີ।

Verse 9

शिवहस्तं समर्प्याथ शिशोः शिरसि देशिकः । शिवभावसमापन्नः शिवाचार्यं तमादिशेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ອາຈານໄດ້ວາງ “ພຣະຫັດຂອງພຣະສິວະ” ເທິງສີສະຂອງເດັກນ້ອຍ ແລະເຂົ້າສູ່ພາວະຈິດສຳນຶກແຫ່ງພຣະສິວະ ຈຶ່ງຄວນແຕ່ງຕັ້ງເຂົາເປັນ ສິວາຈາຣຍ (ອາຈານແຫ່ງພຣະສິວະ)។

Verse 10

अथालंकृत्य तं देवमाराध्य शिवमण्डले । शतमष्टोत्तरं हुत्वा दद्यात्पूर्णाहुतिं ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ປະດັບພຣະເທວະນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະສິວະໃນສິວະມັນດະລະຢ່າງສົມຄວນ ແລ້ວຖວາຍອາຫຸຕິ 108 ຄັ້ງລົງໃນໄຟສັກສິດ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍ ປູຣນາຫຸຕິ ເປັນອາຫຸຕິສົມບູນສຸດທ້າຍ।

Verse 11

पुनः सम्पूज्य देवेशं प्रणम्य भुवि दंडवत् । शिरस्यंजलिमाधाय शिवं विज्ञापयेद्गुरुः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເທວະເອສະ (ຈອມເທວະ) ອີກຄັ້ງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະກົ້ມກາບລົງກັບພື້ນດິນດຸດດັ່ງໄມ້ທ່ອນ, ຄູອາຈານຄວນວາງມືພັບເປັນອັນຈະລີໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວທູນຂໍຕໍ່ພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ.

Verse 12

भगवंस्त्वत्प्रसादेन देशिकोयं मया कृतः । अनुगृह्य त्वया देव दिव्याज्ञास्मै प्रदीयताम्

ໂອ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເປັນອາຈານຜູ້ສົມຄວນ. ໂອ ເທວະ, ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາອະນຸເຄາະ ແລະປະທານ “ຄຳສັ່ງທິບ” ອັນສັກສິດ—ການອະນຸຍາດ ແລະການນຳພາ—ໃຫ້ແກ່ເຂົາ.

Verse 13

एवं विज्ञाप्य शिष्येण सह भूयः प्रणम्य च । शिवं शिवागमं दिव्यं पूजयेच्छिववद्गुरुः

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກໄດ້ຊີ້ແນະແລະແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ແລ້ວ ກໍກົ້ມກາບອີກຄັ້ງພ້ອມກັບສິດ ຄູອາຈານ—ຜູ້ປະພຶດດັ່ງພຣະສິວະ—ຄວນບູຊາພຣະສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະ ສິວາກະມະອັນທິບ (ຄຳພີໄສວະອັນສັກສິດ)។

Verse 14

पुनः शिवमनुज्ञाप्य शिवज्ञानस्य पुस्तकम् । उभाभ्यामथ पाणिभ्यां दद्याच्छिष्याय देशिकः

ເມື່ອໄດ້ຂໍອະນຸຍາດຈາກພຣະສິວະອີກຄັ້ງແລ້ວ ອາຈານຄວນມອບປຶ້ມແຫ່ງຄວາມຮູ້ພຣະສິວະໃຫ້ແກ່ສິດ ໂດຍຍົກຖວາຍດ້ວຍມືທັງສອງຢ່າງເຄົາລົບ।

Verse 15

स ताम्मूर्ध्नि समाधाय विद्यां विद्यासनोपरि । अधिरोप्य यथान्यायमभिवंद्य समर्चयेत्

ເຂົານຳຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດນັ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວຈຶ່ງອັນເຊີນວິທະຍານັ້ນຂຶ້ນສູ່ອາສນະແຫ່ງການຮຽນ; ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຈຶ່ງກົ້ມກາບ ແລະ ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 16

अथ तस्मै गुरुर्दद्याद्राजोपकरणान्यपि । आचार्यपदवीं प्राप्तो राज्यं चापि यतो ऽर्हति

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຄວນມອບເຄື່ອງໝາຍພຣະຣາຊາ ແລະເຄື່ອງອຸປະກອນແຫ່ງການຄອງຣາຊະອານາຈັກໃຫ້ແກ່ລາວດ້ວຍ. ເພາະເມື່ອໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນອາຈານ (Ācārya) ແລ້ວ ລາວກໍສົມຄວນແກ່ອຳນາດອະທິປະໄຕດ້ວຍ.

Verse 17

अथानुशासनं कुर्यात्पूर्वैराचरितं यथा । यथा च शिवशास्त्रोक्तं यथा लोकेषु पूज्यते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນວາງລະບຽບວິໄນ ແລະປະຕິບັດຕາມໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ດັ່ງທີ່ບັນພະບຸຣຸດເຄີຍປະພຶດ. ໃຫ້ເປັນໄປຕາມທີ່ຄຳສອນໃນຄຳພີຂອງພຣະສິວະໄດ້ກ່າວໄວ້ ແລະຕາມວິທີທີ່ໄດ້ຮັບການນັບຖືບູຊາໃນບັນດາໂລກ.

Verse 18

शिष्यान्परिक्ष्य यत्नेन शिवशास्त्रोक्तलक्षणैः । संस्कृत्य च शिवज्ञानं तेभ्यो दद्याच्च देशिकः

ເມື່ອກວດສອບສິດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຕາມລັກສະນະທີ່ກ່າວໃນຄຳພີພຣະສິວະແລ້ວ ອາຈານຄວນຊຳລະແລະຂັດເກົາພວກເຂົາໃຫ້ສົມຄວນ ແລ້ວຈຶ່ງຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ແຫ່ງພຣະສິວະໃຫ້.

Verse 19

एवं सर्वमनायासं शौचं क्षांतिं दयां तथा । अस्पृहामप्यसूयां च यत्नेन च विभावयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງມີສະຕິ ຄວນຝຶກຝົນ—ໂດຍບໍ່ຝືນ—ຄວາມບໍລິສຸດ ຄວາມອົດທົນ ແລະຄວາມເມດຕາ; ພ້ອມທັງຄວາມພໍໃຈທີ່ບໍ່ໂລບຢາກ ແລະຈິດໃຈທີ່ບໍ່ອິດສາ.

Verse 20

इत्थमादिश्य तं शिष्यं शिवमुद्वास्य मंडलात् । शिवकुंभानलादींश्च सदस्यानपि पूजयेत्

ເມື່ອໄດ້ຊີ້ນຳສິດຜູ້ນັ້ນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີສົ່ງພຣະສິວະອອກຈາກມັນດະລາ; ແລະຄວນນະມັດສະການບູຊາສິວະກຸມພະ (ພາຊະນະທີ່ຖືກອະພິເສກ) ໄຟບູຊາອັນສັກສິດ ແລະຜູ້ປະກອບພິທີອື່ນໆທີ່ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ.

Verse 21

युगपद्वाथ संस्कारान्कुर्वीत सगणो गुरुः । तत्र यत्र द्वयं वापि प्रयोगस्योपदिश्यते

ຈາກນັ້ນ ຄູບາ (ກຸຣຸ) ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຊ່ວຍຂອງທ່ານ ຄວນປະກອບພິທີສັງຂາຣະອັນກຳນົດໄວ້ ຈະເຮັດພ້ອມກັນທັນທີ ຫຼື ຕາມວິທີທີ່ຖືກສອນກໍໄດ້. ບ່ອນໃດທີ່ຂັ້ນຕອນພິທີກຳນົດທາງເລືອກສອງປະການ ກໍໃຫ້ປະຕິບັດຕາມນັ້ນ.

Verse 22

तदादावेव कलशान्कल्पयेदध्वशुद्धिवत् । कृत्वा समयसंस्कारमभिषेकं विनाखिलम्

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແທ້ໆ ຄວນຈັດຕຽມກະລະຊະ (kalaśa) ໝໍ້ນ້ຳສັກສິດ ຕາມວິທີອັດວະ-ຊຸດທິ (ການຊຳລະທາງພິທີ). ເມື່ອໄດ້ປະກອບສະມະຍະ-ສັງຂາຣະ (ພິທີຮັບເຂົ້າ ແລະ ການອຸທິດຕາມສັນຍາ) ແລ້ວ ຈຶ່ງປະກອບອະພິເສກ (abhiṣeka) ການສະຫຼອງສົດນ້ຳສັກສິດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ບໍ່ໃຫ້ຂາດຕົກ.

Verse 23

समभ्यर्च्य शिवं भूयः कृत्वा चाध्वविशोधनम् । तस्मिन्परिसमाप्ते तु पुनर्देवं प्रपूजयेत्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະສິວະອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄດ້ກະທຳການຊຳລະອັດວັນ (ເສັ້ນທາງພິທີ ແລະຫຼັກຕັດຕະວະ) ເມື່ອສຳເລັດແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະເທວະ—ພຣະສິວະ—ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ។

Verse 24

हुत्वा मंत्रन्तु संतर्प्य संदीप्याशास्य चेश्वरम् । समर्प्य मंत्रं शिष्यस्य पाणौ शेषं समापयेत्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຮຸດ (ເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟ) ແລະເຮັດໃຫ້ມັນຕຣາ (ເທວະແຫ່ງມັນຕຣາ) ອິ່ມເຕັມຕາມຄວນ, ຈຸດໄຟສັກສິດ ແລະເຊີນອະທິຖານປະນີປະນອມພຣະອີສະວະຣະ, ອາຈານຄວນມອບມັນຕຣາໃສ່ຝາມືຂອງສິດ; ແລ້ວຈຶ່ງສຳເລັດພິທີທີ່ເຫຼືອ.

Verse 25

अथवा मंत्रसंस्कारमनुचिंत्याखिलं क्रमात् । अध्वशुद्धिं गुरुः कुर्यादभिषेकावसानिकम्

ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດກ່ຽວກັບການສັງສະກາຣະຂອງມັນຕຣາທັງໝົດຕາມລຳດັບ, ຄູບາອາຈານຄວນຊຳລະອັດວັນທັງຫຼາຍ ແລະປິດທ້າຍດ້ວຍພິທີອະພິເສກ (ພິທີສະຫຼອງຊຳລະດ້ວຍນ້ຳສັກສິດ).

Verse 26

तत्र यः शान्त्यतीतादिकलासु विहितो विधिः । स सर्वो ऽपि विधातव्यस्तत्त्वत्रयविशोधने

ໃນບັນບົດນັ້ນ ພິທີການໃດທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ໃນ kalā ທີ່ສືບຕໍ່ກັນ ເລີ່ມຈາກ Śānti ໄປຮອດ Atītā—ທຸກສ່ວນຂອງພິທີນັ້ນ ຕ້ອງປະຕິບັດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ເພື່ອຊຳລະ tattva-traya ສາມປະການໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 27

शिवविद्यात्मतत्त्वाख्यं तत्त्वत्रयमुदाहृतम् । शक्तौ शिवस्ततो विद्यात्तस्यास्त्वात्मा समुद्बभौ

tattva-traya ສາມປະການ ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ «Śiva», «Vidyā», ແລະ «Ātman». ຈົ່ງຮູ້ວ່າ Śiva ສະຖິດຢູ່ໃນ Śakti; ແລະຈາກ Śakti ນັ້ນ ອາດມັນ (ātmā) ຂອງປະຈຳຕົວ ຈຶ່ງປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 28

शिवेन शांत्यतीताध्वा व्याप्तस्तदपरः परः । विद्यया परिशिष्टो ऽध्वा ह्यात्मना निखिलः क्रमात्

ໂດຍ Śiva ເສັ້ນທາງ (adhvan) ທີ່ເກີນກວ່າ Śānti—ລຳດັບອັນສູງສຸດແຫ່ງຄວາມເຫນືອໂລກ—ຖືກແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ; ແລະສິ່ງທີ່ເກີນກວ່ານັ້ນ ຄືອສູງສຸດ (Para) ກໍຖືກແຜ່ຊຶມເຊັ່ນກັນ. ໂດຍ Vidyā ຂອງພຣະອົງ ຂັ້ນຕອນທີ່ເຫຼືອຂອງເສັ້ນທາງຈັກກະວານຖືກຄ້ຳຈຸນ; ແລະຕາມລຳດັບ adhvan ທັງປວງຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍ Ātman.

Verse 29

दुर्लभं शांभवं मत्वा मंत्रमूलं मनीषिणः । शाक्तं शंसीत संस्कारं शिवशास्त्रार्थपारगाः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ Śāmbhava (ການປະສາດຈາກ Śiva) ເປັນສິ່ງຫາຍາກ ແລະເປັນຮາກຖານຂອງມັນຕຣາ, ບັນດາຜູ້ຮູ້—ຜູ້ຂ້າມຝັ່ງໄປສູ່ຄວາມໝາຍແຫ່ງຄຳສອນຂອງ Śiva—ຄວນສັນລະເສີນພິທີ Śākta saṃskāra (ພິທີອຸທິດອັນສັກສິດ) ດ້ວຍ.

Verse 30

इति ते सर्वमाख्यातं संस्काराख्यस्य कर्मणः । चातुर्विध्यमिदं कृष्ण किं भूय श्रोतुमिच्छसि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກຣິດສະນາ (Kṛṣṇa) ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ກ່ຽວກັບການແບ່ງເປັນສີ່ປະເພດຂອງກຳກັບທີ່ເອີ້ນວ່າ saṃskāra. ເຈົ້າຍັງປາດຖະໜາຈະຟັງອັນໃດອີກ?